Παρασκευή, 31 Μαΐου 2013

Το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο και λοιπές πολιτικές μπαρούφες. (μέρος Β')

(συνέχεια από το προηγούμενο)

Ξέρετε ποιο είναι το πρόβλημα πάντα; Ότι πάντοτε επιλέγουμε μόνο τις απαντήσεις που μας αρέσουν, ρίπτοντας εις τον Καιάδα (όχι της ΧΑ) όλες τις υπόλοιπες και προσποιούμενοι ότι δεν υπήρξαν ποτέ. Εδώ λοιπόν έχουμε μπροστά στα μάτια μας μια απάντηση που είτε μας αρέσει, είτε όχι, όχι απλά είναι εδώ, αλλά μας σκουντάει ασταμάτητα κάθε φορά που στρέφουμε σε άλλη διεύθυνση το κεφάλι μας και μάλιστα μας σκουντάει και σε σημείο που έχουμε μια μεγάλη μελανιά και πονάμε κιόλας. Και η απάντηση αυτή μας λέει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ όπως είχαμε πει και πριν από τις περσινές διπλές εκλογές δεν έχει πολιτικές θέσεις για τίποτε απολύτως, για κανένα ζωτικής φύσεως θέμα, και ιδίως για τα οικονομικά (πρόσφατα μάλιστα εξωτερικεύθηκε η απάντηση ότι το θέμα αυτό θα λυθεί στο επικείμενο συνέδριο. Μέχρι τότε, τρώγε ελεύθερα από κάδους φίλε). Είχα γράψει πριν τις εκλογές του 2009 ότι ο Καραμανλής εισήγαγε ένα νέο σύστημα στην προεκλογική ζωή του τόπου και αυτό ήταν που με τρόμαζε περισσότερο διότι απεδείκνυε το πόσο άσχημα πήγαιναν τα πράγματα. Ποιο ήταν αυτό; Ότι είχε πει ότι θα χρειαστούν πολλά μέτρα, είχε αναφέρει ότι υπάρχει πρόβλημα και είχε αποκλείσει τις προεκλογικές υποσχέσεις. Ήταν η πρώτη φορά που πολιτικός αρχηγός έκαιγε έτσι εύκολα το χαρτί των υποσχέσεων και αυτό με είχε προβληματίσει. Από τότε, το να λες γενικότητες όπως πχ ότι θα επαναφέρεις τον κατώτατο μισθό έτσι νέτα σκέτα δεν αρκεί και παρομοίως δεν είναι πολιτική θέση. Πως θα τον επαναφέρεις είναι το θέμα. Και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπαίνει στην ουσία τέτοιων λεπτομερειών. Γι'αυτόν τον λόγο και σε συνδυασμό ότι στρογγυλοποιεί τις θέσεις του για να είναι πιο αρεστός σε όλους (πχ στον ΣΕΒ αλλά φυσικά και στους όξω) είναι που εδώ και 4 μήνες τον είχαν στην ισοπαλία με τη νουδού του ανύπαρκτου Σαμαρά, η οποία νουδού υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έπρεπε να ήταν βόρα στο πιάτο μιας σοβαρής αντιπολιτεύσεως και να της ξέσκιζε της σάρκες, ακριβώς επειδή έχει αιματοκυλήσει έναν ολόκληρο λαό. Αντ'αυτού, με τους δείκτες να χειροτερεύουν ολοένα και περισσότερο και την κοινωνία να στραγγαλίζεται, η νουδού παραμένει πρώτη, είτε μόνη, είτε σε ισοβαθμία εδώ και σχεδόν έναν χρόνο, γεγονός που δεν είναι απίστευτο αν αναλογιστούμε την ανικανότητα του ΣΥΡΙΖΑ. Και εννοείται ότι για τους ίδιους λόγους οι τελευταίες δημοσκοπήσεις τον παρουσιάζουν να πέφτει πλέον, που αυτό κι αν δεν είναι έκπληξη. Γιατί να μην πέσει; Αφού δεν έχει θέσεις, αφού δεν έχει πρόγραμμα.
Φυσικά, σε αυτό το σημείο μπορώ να δεχθώ μια ένσταση: δηλαδή ρε Άδη ξεκίνησες να πιστεύεις τις δημοσκοπήσεις; Απάντηση: όχι, αλλά εν προκειμένω κάνω μία πολύ ειδική εξαίρεση διότι κάτι δεν μου αρέσει στην ευρύτερη ατμόσφαιρα των γεγονότων. Συνεχίζουμε.

Εδώ οφείλουμε να κοιτάξουμε ακόμη βαθύτερα διότι το πράγμα έχει πάρα πολύ ψωμί ακόμη. Παρατηρώντας τις τελευταίες δημοσκοπήσεις βλέπουμε ότι η νουδού ουσιαστικά είναι στα ποσοστά της, ο ΣΥΡΙΖΑ όπως προείπαμε πέφτει έστω και οριακά, pasok και ΔΕΙΜΑΡ επίσης πέφτουν, ΚΚΕ παραμένει σταθερά στα χαμηλά του και ολίγον προς τα κάτω, ΑΝΕΛ είναι στα ίδια, μέχρι και οι ΔΞ/ΔΑ είναι σχεδόν ίδιοι και γενικά δεν υπάρχουν ιδιαίτερες διαρροές από 'δώ κι από 'κεί (εκτός αν θεωρήσουμε δαιρροή το συνολικό 3% σε δύο πρωτοεμφανιζόμενους). Και το ερώτημα είναι ένα πλέον: που διάολο πάνε τα δημοσκοπικά ποσοστά αυτών που πέφτουν όταν η ΧΑ δείχνει να έχει μοναχά μικρή άνοδο; Δεν θα δώσω απάντηση, θα διερωτηθώ όμως μήπως πάνε εις το... αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, με το οποίο ξεκινήσαμε το παρόν πολιτικό σενδόνι για να καταδείξουμε πόσο αλληλένδετα είναι όλα. Μήπως δηλαδή η ΧΑ δεν συγκεντρώνει μόνο 10% και γι'αυτό έχουν αρχίσει και ζορίζονται από τα σφιξίματα; Εδώ σε θέλω μάν-γκα μου.

Ακούω διάφορες αναλύσεις ότι η ΧΑ βοηθάει την κυβέρνηση κλπ. Αηδίες. Θα σας θυμίσω μια πάγια θέση μου, για χάρη της οποίας είχα διαπληκτιστεί με αρκετό κόσμο προ αρκετών ετών: όταν όλοι έλεγαν τον Καρατζαφέρη ακροδεξιό πάντοτε έγραφα ότι ο Καρατζαφέρης δεν ήταν ακροδεξιός παρά ένας κοινός λαϊκιστής και καιροσκόπος που έπαιρνε ψήφους από τη δεξαμενή στην οποίαν μπορούσε ν'άπλώσει χέρι προκειμένου να είναι στο προσκήνιο. Έλεγα μάλιστα τότε ότι το να παρουσιάζουμε τον Καρατζαφέρη ως ακροδεξιό ήταν και επικίνδυνο μεταξύ άλλων και αυτό γιατί όταν θα σκάσει μύτη η κανονική ακροδεξιά εμείς θα περιμένουμε κάτι αντίστοιχο του Καρατζαφέρη. Η κανονική ακροδεξιά είναι πλέον εδώ και τόσο το ελληνικό όσο και το ευρωπαϊκό πολιτικό σύστημα αδυνατούν να την αναχαιτίσουν, σε σημείο να σκέφτονται ότι πρέπει να τεθεί εκτός νόμου. Μόνο που υπάρχει ένα μικρό θέμα: όπως έλεγα αρκετά πιο πάνω, οι συνθήκες είναι έτσι που ευνοούν μόνο την Χρυσή Αυγή και κανέναν άλλον. Αν η ΧΑ τεθεί εκτός νόμου τότε που θα αυτοπαρουσιαστεί ως αδικημένη κιόλας, θα διπλασιάσει στο εντελώς χαλαρό τα ποσοστά της μέσα σε χρόνο ντε-τε και δίχως ιδιαίτερο κόπο. Πιθανολογώ ότι ο Σαμαράς μέσα στην ευρύτερη τρικυμία που τον ταλαιπωρεί εις το κρανίο το σκέφτηκε (ευτυχώς) αυτό το πράγμα (ή τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω εγώ διότι δεν βρίσκω άλλη λογική εξήγηση για την στάση του).

Εδώ το δίλημμα είναι εξαιρετικά απλό, τουλάχιστον όσον αφορά την Χρυσή Αυγή: αν θες να την αναχαιτίσεις, πρέπει να αλλάξεις πολιτική, κάτι που βέβαια δεν γίνεται λαμβάνοντας εντολές από το χιτλερικό αρχηγείο του Βερολίνου, ούτε με συνεταίρους τον Δον κυρ-Φώτη και τον άνθρωπο με το λίπος αντί για εγκέφαλο, ούτε φυσικά με Στουρνάρα βασικό υπουργό/εκτελεστικό όργανο αλλά και ανύπαρκτους πολιτικάντηδες τε και συμβουλάτορες όπως ο Άδωνις και ο Φαήλος να ξεχύνονται πανταχόθεν αποδεικνύοντας ότι τελικά ο Κασιδιάρης δεν απέχει και τόσο πολύ από τις κυβερνητικές συμπεριφορές εδώ που τα λέμε και αφού δεν απέχει, γιατί να μην ψηφίσουμε αυτόν; Ε; Τι είπες Αντώνης_ ; Δεν το είχες σκεφτεί έτσι; Ήμουν βέβαιος.
Ξέφυγα όμως. Είχαμε θέσει ένα δίλημμα αναφορικά με τον τρόπο αναχαιτίσεως της ΧΑ. Όταν δεν θες από επιλογή να αλλάξεις πολιτική, τότε το μόνο που κάνεις είναι να ρίχνεις λίπασμα στο χώμα του φασισμού ώστε να επωαστούν καλύτερα οι επίγονοι. Απλά πράγματα. Αν πας να κάνεις καμιά μαλακία του στυλ να την θέσεις εκτός νόμου, τότε δεν θα τη δεις απλώς να αυξάνει σταθερά τα ποσοστά της, αλλά θα τη δεις να τα διπλασιάζει με υγιεινό περίπατο. Οπότε το διπλό δίλημμα είναι το εξής: απλή αύξηση ή διπλασιασμός; Ή μήπως να το δούμε ως αλλαγή πολιτικής ή εμμονή στις επιταγές του χιτλερικού Βερολίνου; Τι κάνουμε Αντώνης_ παιδί μου; Ε; Δύσκολη η απόφαση. Από τη μία οι φασίστες της Ελλάδας, από την άλλη οι φασίστες του Ράιχσταγκ, δύσκολη η επιλογή.

Το βασικό πρόβλημα στην χώρα (διότι προφανώς δεν είναι το μόνο), είναι οι πολιτικοί. Ακόμη και η πολιτική έπεται των πολιτικών. Βέβαια θα μου πείτε ότι οι πολιτικοί εκλέγονται άρα το πρόβλημα είναι ο λαός αλλά κι αυτός δεν γεννιέται έτσι άρα φταίει η Παιδεία κλπ, κλπ. Τα ξέρω όλα αυτά και τα έχω αναπτύξει αρκετά σε τούτο το βλόγι και μήτε πρόκειται να σταματήσω να το κάνω. Δεν είναι όμως η ώρα να διυλίσουμε τον κώνωπα καταμερίζοντας τα ποσοστά ευθυνών. Ακόμη και την Παιδεία οι πολιτικοί την ρυθμίζουν. Τα ενοχικά σύνδρομα τύπου "μαζί τα φάγαμε" που απλώς χειροτερεύουν την κατάσταση, πάλι οι πολιτικοί τα καλλιεργούν. Οι πολιτικοί είναι αυτοί που νομοθετούν σάπιους νόμους διάτρητους από παράθυρα, πόρτες έως και πύλες ολόκληρες ή και που δεν τους τηρούν για να τους κρατούν στην καβάντζα για όταν ποτέ απαιτηθεί. Όποια πέτρα κι αν σηκώσουμε, θα βρούμε από κάτω κάποιον πολιτικό.  Αυτοί είναι που κάνουν τις συμφωνίες, αυτοί είναι που έχουν κληθεί να σώσουν και τη χώρα. Και με δεδομένο ότι μια ζωή μόνο την πάρτη τους κοιτούσαν, δεν πρόκειται τώρα να κοιτάξουν το καλό της χώρας, παρά μόνο ό,τι φάμε κι ό,τι πιούμε ακόμη και τώρα και με το ένα πόδι στην έξοδο για περίπτωση που μας την πέσουν και πρέπει να εξαφανιστούμε άμεσα. Οι άνθρωποι που τα έχουν κάνει παντού σκατά, πρέπει τώρα να διορθώσουν τα πράγματα. Σαν κάτι να μην κολλάει στο παζλ, ε;

Α, το βρήκα. Έχουμε αφήσει την άσπιλο και αμόλυντη αριστερά, μας πως μου ξέφυγε. Αυτοί που με ξέρουν εδώ και χρόνια θα θυμούνται ότι μία από τις πλέον πάγιες θέσεις μου (από αυτές που πρέπει να παγώσει η κόλαση πρώτα και μετά θα το σκεφτώ αν θα αλλάξουν) είναι και ότι η αριστερά έχει τεράστιες ευθύνες σε τούτον τον τόπο, ακόμη κι αν δεν κυβέρνησε ποτέ. Γιατί; Διότι επέτρεψε στους άλλους δύο να τα ισοπεδώσουν όλα. Μέσα από αυτήν την Αριστερά λοιπόν, προέκυψαν και τα σημερινά κόμματα, όπως πχ ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ΣΥΡΙΖΑ (για να πω και κάτι που μου είχε πετάξει κάποτε η eskarina με το οποίο συμφωνώ και υιοθετώ) είναι η ύστατη ελπίδα του ελληνικού λαού. Τι ελπίδα; Μα φυσικά να καταλάβει ότι με τα υπάρχοντα κόμματα (όλα) δεν υπάρχει σωτηρία. Μόνο όταν ο ελληνικός λαός δει ότι ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ (και στο "πρόσωπό" του, η Αριστέρα) αδυνατεί να δώσει λύση, θα πειστεί γι'αυτό που ήδη από πέρσυ (προ αμφοτέρων εκλογικών αναμετρήσεων μάλιστα) είχα ως πολιτική θέση, ότι το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα πρέπει να καταρρεύσει κυριολεκτικώς, πρέπει να γίνει στάχτη, να πέσει φωτιά να το κάψει και εν συνεχεία να αναγεννηθεί από τις στάχτες του ως ο Φοίνικας. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι πρέπει να έχουμε νέα κόμματα (με την κυριολεκτική έννοια όμως, όχι απλώς άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχ'αλλιώς) που θα έχουν φάει την πολύ δυνατή φάπα τους και ενώ οι πολιτικοί πρακτικά θα είναι σε μεγάλο βαθμό οι ίδιοι, θα έχουν εντελώς διαφορετική στάση διότι απλούστατα θα ξέρουν πλέον ότι ο λαός όποτε παίρνει ανάποδες ρίχνει φάπες. Απλά πράγματα.
Μόνο που για να γίνουν αυτά τα απλά πράγματα, θα πρέπει να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, ενδεχόμενο που είναι εντελώς ασαφές και που πρέπει να γίνει (καλώς ή κακώς). Μόνο έτσι θα αποδειχθεί στην πράξη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να κάνει τίποτε και δεν θα κάνει τίποτε, παρά θα συνεχίσει την ίδια πολιτική. Μόνο τότε ο λαός θα καταλάβει ότι δεν υπάρχει πλέον ελπίδα, διότι δυστυχώς ακόμα ελπίζει. Αν ήταν πιο ορθολογιστής και θυμόταν ότι όποιος τρώει πολλή ελπίδα, το βράδυ κοιμάται νηστικός θα χρησιμοποιούσε και την ψήφο του με εντελώς διαφορετικό τρόπο και θα ήταν απείρως πιο πολιτικό ον που μεταξύ άλλων θα καταλάβαινε και το τι πραγματικά εστί ακροδεξιά και ως εκ τούτου ο φασισμός.

Μέχρι να γίνουν όλα αυτά όμως (που μεταξύ μας, έχω σοβαρές επιφυλάξεις για το κατά πόσον μπορεί να τα κάνει το απολύτως ευνουχισμένο ον που λέγεται Έλληνας, ακόμη κι αν βγει και ο ΣΥΡΙΖΑ) έχουμε την πολύ πιο χειροπιαστή καθημερινότητα η οποία θρέφει την Χρυσή Αυγή.
Διότι όπως έχουμε αναπτύξει εναργώς, η ψήφος στην Χρυσή Αυγή δεν είναι ψήφος διαμαρτυρίας αλλά ψήφος επιβραβεύσεως. Αυτό δεν σημαίνει -ξαναλέω- ότι πήξαμε στους ακροδεξιούς. Όχι. Στους απελπισμένους πήξαμε, σε αυτούς που νοιώθουν στραγγαλισμένοι από την καθημερινότητα.

Διότι είναι καλό επιχείρημα η ανεργία για να πιέσεις τον εργαζόμενο να δεχθεί μισθό 490 ευρώ μεικτά δίχως εργασιακά δικαιώματα και ανασφάλιστος αφού είναι συνηθισμένο το επιχείρημα ότι "αν δεν γουστάρεις υπάρχουν χιλιάδες άνεργοι που εποφθαλμιούν τη θέση σου". Τι κάνουν λοιπόν οι περισσότεροι; Διαλέγουν να βιαστεί η αξιοπρέπειά τους επειδή έχουν ένα παιδάκι να θρέψουν ή ακόμη χειρότερα επειδή έχουν μια δόση να πληρώσουν και φοβούνται μην μείνουν στον δρόμο. Μόνο που την ίδιαν στιγμή την ανεργία την εκμεταλλεύεται και η ακροδεξιά, που λέει ότι "εκείνος ο μετανάστης γιατί έχει τη δική σου δουλειά"; Δεν θέλει πολύ για να πιάσεις το υπονοούμενο διότι είναι ένα υπονοούμενο που περνάει όχι από το μυαλό αλλά από το στομάχι. Ένα υπονοούμενο που πιάνεις ολοένα και πιο εύκολα αν είσαι απελπισμένος, αν είσαι εξαθλιωμένος, αν πεινάς. Και ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι είναι εύκολο να εφευρίσκεις εχθρούς. Μα... είναι παντού! Όπου κι αν κοιτάξεις, είναι ανάμεσά μας. Αυτό σου λένε κι εσύ πείθεσαι, διότι πεινάς και όταν πεινάς δεν έχεις καθαρό μυαλό να σκεφτείς ότι μπορεί και ο άλλος να πεινάει. Στα βενζινάδικα ας πούμε δεν κάθεται κανείς να σκεφτεί ότι προσλαμβάνονται κυρίως αλλοδαποί (νόμιμοι πάντα) επειδή χρειάζονται τα μισά ένσημα για να βγάλουν πράσινοι κάρτα, γεγονός που έρχεται πολύ πιο οικονομικά στους εργοδότες, ούτως ειπείν κανείς δεν σκέφτεται ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι η νοοτροπία της εργοδοσίας και όχι ο φουκαράς ο υπάλληλος. Αυτό που σκέφτονται οι περισσότεροι είναι ότι εκεί εργάζεται μετανάστης. 'Έτσι σκέτα, δίχως ιδιαίτερες επεξηγήσεις. Διότι πεινάς, διότι είσαι απελπισμένος.

Ζούμε, λοιπόν, σε μια σκοτεινή εποχή που ο κόσμος πεινάει και απελπίζεται ολοένα και περισσότερο. Ο πρωθυπουργός και τα συν αυτώ παπαγαλάκια μας διαβεβαιώνουν ότι επιτέλους διαφαίνεται φως, επιτέλους πάμε καλά, επιτέλους υπάρχει αισιοδοξία! Μέχρι και ο μισάνθρωπος Σόιμπλε, αυτό το υποπροϊόν του ανθρωπίνου είδους, εξέφρασε τη γνώμη ότι πρέπει να γίνουν γερμανικές επενδύσεις στην Ελλάδα για να βοηθηθεί η συντομότερη ανάπτυξη ώστε να αναχαιτιστεί η αυξανόμενη ανεργία των νέων. Πάει να το παίξει τάχα μου φιλέσπλαχνος. Ποιος; Ο Σόιμπλε, που έχει ως τοτέμ το να πάει το κωλοκόμμα του στις εκλογές δίχως να ακούγεται και πολύ η Ελλάδα η οποία μπορεί να περιμένει ως τον Σεπτέμβριο -μπορείς να πεινάς το ίδιο ως τον Σεπτέμβριο δηλαδή και μετά βλέπουμε. Το να θα συνεχίσεις να πεινάς, εξαρτάται από την προεκλογική εκστρατεία της Μέρκελ και του Σόιμπλε. Και ξαφνικά βλέπει ο μισάνθρωπος ότι ποιος Σεπτέμβριος; Ούτε ως τον Ιούλιο δεν βγαίνει το πράγμα, πάει για έκρηξη. Και προαναγγέλει μέτρα βοηθείας, τάχα μου. Και την ίδιαν στιγμή η Χρυσή Αυγή από αυγό του φιδιού έχει γίνει πύθωνας ολόκληρος, μέτρα ολόκληρα στο μήκος και καταπίνει ποσοστά καθώς θρέφεται από την ανέχεια, από το την πείνα, από την απελπισία και το χειρότερο είναι ότι εμείς είμαστε με την απορία. Γιατί; Πως είναι δυνατόν; Μα τι κάναμε λάθος; Μια ζωή οι λάθος ερωτήσεις που βοηθούν στο να μην αντιμετωπίσουμε ποτέ τις ευθύνες μας.

Διότι έτσι ακριβώς γιγαντώθηκε και ο Χίτλερ πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο: εκμεταλλεύθηκε την φτώχεια, την ανέχεια, την απελπισία. Έδωσε ένα όραμα για μια νέα Γερμανία δίχως τους ξένους που ρουφούσαν το αίμα των αγνών Γερμανών. Μήπως κάνει κάτι διαφορετικό η Χρυσή Αυγή τώρα, αγαπητή μου αναγνώστρια, αγαπητέ μου αναγνώστη; Όχι βέβαια. Ακολουθεί απλώς την πεπατημένη.

Αλήθεια -αν και το ανέφερα και πιο πάνω επιβάλλεται να το ξαναναφέρω- έχετε σκεφτεί ποια ακριβώς είναι η διαφορά της Χρυσής Αυγής με την τρικυβέρνηση της χώρας; Θέλω να πω, έχετε κάτσει ποτέ να βάλετε κάτω το Σύνταγμα, όχι με τη γνώση ενός ειδικού (Συνταγματολόγου ή απλού νομικού) αλλά από την οπτική γωνία ενός απλού πολίτη που γουστάρει να ασχολείται με τα Κοινά, για να σκεφτείτε κατά πόσον τηρείται το Σύνταγμα στις μέρες μας; Ας πούμε, το κράτος υποτίθεται ότι διασφαλίζει την Εργασία. Το κάνει; Υποτίθεται ότι διασφαλίζει την δωρεάν Παιδεία. Το κάνει; Φέρεται να εξασφαλίζει το οικογενειακό άσυλο, την Υγεία, την αξιοπρέπεια των πολιτών, το δικαίωμα του συνέρχεσθαι και πολλά άλλα. Τα κάνει; Ή μήπως έχουν καταργηθεί; Οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, πόσο δημοκρατικές είναι; Η κομματική πειθαρχεία και η απειλή των διαγραφών αν ο βουλευτής τολμήσει να ψηφίσει διαφορετικά πόσο δημοκρατική τακτική είναι; Ή μήπως οι διατάξεις που περιορίζονται σε ένα μόλις άρθρο όπου και να διαφωνείς με κάποια υπάρχουν άλλα που συμφωνείς; Το Σύνταγμα τηρείται; Τι λες ΕΣΥ ως απλός πολίτης;
Σε έχουν πείσει ότι για όλα υπάρχουν οι αρμόδιοι. Επιτροπές, κόμματα, πολιτικοί, φορείς κλπ. Όλα τα ελέγχουν όλοι και τελικώς εσύ είσαι πάντα έξω από κάθε έλεγχο. Ή μάλλον συμμετέχεις μόνο όταν σε ελέγχουν δηλαδή πάντοτε. Ο εφιάλτης του 1984 είναι πλέον εδώ. Σε έχουν πείσει ότι εσύ δεν πρέπει να έχεις άποψη για τέτοια θέματα. Και το ερώτημα είναι, γιατί άφησες να σε πείσουν; Γιατί δεν έχεις άποψη; Δεν σε αφορά η τήρηση του Συντάγματος και των Νόμων;

Αν, δηλαδή, το Σύνταγμα δεν τηρείται, τότε ποια είναι η διαφορά με τους φασίστες της Χρυσής Αυγής; Ουάου! Πολύ ψαγμένο αυτό που έγραψα, σε βλέπω που κοιτάς άναυδη/ος αγαπητή μου αναγνώστρια, αγαπητέ μου αναγνώστη! Όταν με εντολή Δένδια η Δημοκρατία "διαφυλάττεται" με ρίψη εκατοντάδων χημικών, ποια διαφορά υπάρχει από τις φασιστικές τακτικές; Μήπως τελικά, η ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στα κόμματα του λεγόμενου... συνταγματικού τόξου (εδώ γελάνε) και τους φασίστες της Χρυσής Αυγής είναι μόνο στην ορολογία; Μήπως τελικά ο φασισμός δεν έχει μόνο ένα πρόσωπο; Μήπως τον φασισμό τον εξεθρέφαμε όλα αυτά τα χρόνια αλλά τότε ήταν καλά; Μήπως τελικά ο Κασιδιάρης δεν έχει και ιδιαίτερη διαφορά επί της ουσίας από τον Άδωνι Γεωργιάδη; Θέλω να πω, μήπως τελικά η Χρυσή Αυγή είναι απλώς η εναλλακτική λύση στην τρέχουσα πολιτική, όπως ακριβώς επί 30 χρόνια ήταν άλλο πράγμα το pasok και άλλο η νουδού που κατά τα λοιπά ήταν το ίδιο πράγμα;

Και μιας και ανέφερα τα πολλά πρόσωπα του φασισμού, να κάνουμε μια πολύ σύντομη ανακεφαλαίωση με ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα που αποδεικνύει πλέον το πόσο "απλό" πλην τεράστιο είναι το πρόβλημα. Το παρακείμενο σκιτσάκι υποθέτω ότι κάποιοι από εσάς θα το θυμάστε. Ήταν της Ελευθεροτυπίας, που προσπαθούσε να περάσει στην συνείδηση του κόσμου ότι τη βασιλεία την Ελλάδα πρέπει να την τελειώνουμε κατουρώντας την, και όχι με τα κατάλληλα επιχειρήματα. Επί χρόνια ολόκληρα έβγαινε στα πρωτοσέλιδα της Ελευθεροτυπίας, ακόμη και στις πλέον άσχετες χρονικές στιγμές αρκεί να εμπλεκόταν ο τέως. Όταν το έκανε αυτό η Ελευθεροτυπία ήταν μαγκιά, ήταν προοδευτικό, ήταν σωστό. Όταν όμως πήγε και έκανε ακριβώς το ίδιο ο ομολογουμένως εκλεγμένος βουλευτής Παππάς της Χρυσής Αυγής, ήταν φασισμός, ήταν αποτρόπαιο, ήταν κτηνώδες, ήταν προσβολή προς τη Δημοκρατία... Και το πιο ωραίο ξέρετε ποιο είναι; Ότι του κυρίου βουλευτή δεν μπορεί να του κάνει και κανείς τίποτε διότι έχει βουλευτική ασυλία που επί χρόνια ολόκληρα προοριζόταν να προστατεύει πιο νόμιμα άρα και ηθικά πρόσωπα. Βλέπετε λοιπόν πως ρίχναμε όλοι λίπασμα στο χώμα του φασισμού όλα αυτά τα χρόνια; Άλλος με τα πρωτοσέλιδά του, άλλος με την αδιαφορία του, άλλος με τη λαμογιά του και τέλος πάντων ο καθένας με τον τρόπο του; Και μην μου αρχίσετε ότι δεν είναι το ίδιο, διότι είναι ακριβώς το ίδιο.

Αφού λοιπόν δείξαμε και ότι ίσως ο φασισμός να μην μας ήταν τόσο ξένος όσο νομίζαμε, απλά είχε μερικές πιο... αποδεκτές μορφές (πράγμα που συμβαίνει και σήμερα βέβαια: μαζί τα φάγαμε κατά Πάγκαλο, οι ¨Ελληνες είναι έτσι και γιουβέτσι κατά Μέρκελ και Σόιμπλε κ.ο.κ. Μήπως ούτε αυτά είναι φασισμός νομίζετε;), νομίζω ότι μπορούμε να κλείσουμε και αυτήν την παρενθεσούλα και να συνεχίσουμε ρίχνωντας το βέλος μας στην καρδιά του προβλήματος.
Έχεις έναν ανίκανο ο οποίος παριστάνει τον πολιτικό. Τον βάζεις στο Υπουργείο Εξωτερικών. Τα κάνει σκατά. Τον πας στο Υπουργείο Οικονομικών, σκατά κι εκεί. Τον πας στο Παιδείας. Σκατά. Σε προβληματίζει, αλλά είναι από τζάκι. Του δίνεις κι άλλη ευκαιρία, τον πας στο Ανάπτυξης, πάλι σκατά. Βρήκες τη λύση: συγχωνεύεις το Ανάπτυξης με το Διοικητικής Μεταρρύθμισης και δίνεις και αρμοδιότητες που ανήκαν κάποτε στο Εσωτερικών. Πάλι σκατά τα κάνει ο τύπος. Θα φταίει το κτίριο, κανονίζεις μετακόμιση. Βάζεις και άλλες ταμπέλες. Βάφεις τους τοίχους, του δίνεις άλλους γραμματείς. Ξανά σκατά. Και πάντα θα τα κάνει σκατά, διότι το πρόβλημα το έχει ο ανίκανος πολιτικός. Από όσες θέσεις κι αν τον περάσεις, από όσα οφίτσια, από όσα κτίρια, θα είναι πάντα ανίκανος. Εμείς λοιπόν ανακυκλώνουμε ανίκανους, είτε από διαφορετικές θέσεις, είτε από διαφορετικά κόμματα. Τα μόνα που δεν αλλάζει ποτέ είναι τα πρόσωπα και οι πολιτικές που ακολουθούν, γι'αυτό και τελικώς όλα πάνε προς το χειρότερο.

Και όπως θα έχετε παρατηρήσει, τις τελευταίες μέρες υπάρχει μια έντονη κινητικότητα στο θέμα της δημιουργίας νέων κομμάτων. Γιατί άραγε; Δεν καταλαβαίνετε ότι η απουσία πολιτικών κομμάτων είναι σαν το κενό στη Φύση; Πολύ απλά αναπληρώνεται από κάτι άλλο, από αυτό που έχει τη μεγαλύτερη ορμή να μπει στη θέση που κατείχε η προηγούμενη κατάσταση.
Είναι πολλά τα αρπακτικά που βλέπουν ότι το σύστημα καταρρέει, μόνο που καταρρέει με τον λάθος τρόπο, με τον τρόπο οι οι εντός των θυρών ανίκανοι δεν θα λάβουν το μήνυμα, διότι μια ζωή εφεύρισκαν τα λάθος προβλήματα.
Το γεγονός ότι το κέντρο της Αθήνας πεθαίνει δεν έχει να κάνει με τις διαδηλώσεις των 200 ατόμων. Το ότι τα έσοδα δεν πιάνουν τους στόχους, δεν έχει να κάνει με το ότι οι Έλληνες φοροδιαφεύγουν. Ποιος είναι πια τόσο μαλάκας να μην πληρώνει τους φόρους του και να τον βάλουν στον στόχαστρο ξεψαχνίζοντάς τον; Κανείς. Και πάει λέγοντας. Έτσι, αντίστοιχα, ετέθη και το θέμα του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου. Ενός νομοσχεδίου που κεντρικό μέλημα έχει να αναχαιτίσει την Χρυσή Αυγή και που χρησιμοποιεί το μείζον πρόβλημα του ρατσισμού ως απλό προσάναμμα, διότι οι Μαργίτες της ελληνικής πολιτικής ζωής θεωρούν ότι άπαξ και τη θέσεις εκτός νόμου, οι ψηφοφόροι της είναι μια τούρτα που τα κομμάτια της θα τα μοιραστούν τα υπόλοιπα κόμματα. Αμ, δε ρε μάν-γκα μου. Ο άνθρωπος με το λίπος αντί εγκεφάλου που πρόσφατα εξέφρασε και την άποψη ότι πρέπει να του ζητήσουμε και συγγνώμη για όσα μας έχει κάνει, θεωρεί ας πούμε ότι μόλις τεθεί η ΧΑ εκτός νόμου τα ποσοστά του pasok θα πάνε από το 6% στο 11%; Και περιμένουμε από έναν τέτοιον άνθρωπο (που δεν είναι και ο μόνος βέβαια) που αδυνατεί να κατανοήσει ακόμη και τα προφανή να "σώσει" την πατρίδα έχοντας πρώτα κατανοήσει απείρως σημαντικότερα; Τι έκανε λοιπόν ο εν λόγω πολιτικάντης; Βλέποντας ότι το πράγμα δεν τραβάει και ότι πλέον το απόκομμά του αρχίζει να μπαίνει στα όρια του στατιστικού λάθους αναφορικά με το αν θα μπαίνει στη βουλή ή όχι, προσπαθεί να σηκώσει πολιτικό ανάστημα με ένα θέμα που θεωρεί ότι είναι ανώδυνο (και που εκτιμώ ότι αποδείξαμε ότι μόνο ανώδυνο δεν είναι). Φυσικά ενθυμούμεθα όλοι ότι ήταν ο ίδιος που με την ίδιαν ανύπαρκτη πολιτική κρίση που διαθέτει, πανηγύριζε για την μέγιστη επιτυχία του psi και τα 100 δις που διαγράφησαν κλπ, κλπ. Και ποιο είναι τελικά το δια ταύτα;

Το θέμα του ρατσισμού στην Ελλάδα είναι σαφές, υπαρκτό, χειροπιαστό. Έτσι όπως τον μεταχειρίζονται όμως πολύ απλά τον εξευτελίζουν και τον υποβαθμίζουν. Νομοθεσία υπάρχει, αυτή είναι η αλήθεια, όμως δεν τηρείται. Ποτέ δεν τηρήθηκε η νομοθεσία στην Ελλάδα. Και φυσικά την ίδιαν στιγμή που ασχολούμαστε με το "δέκατο" πρόβλημα της καθημερινότητάς μας, περνάνε άλλα, συμβαίνουν διάφορα, υπάρχουν εξελίξεις πανταχόθεν κάτω από τη μύτη μας. Κι εμείς κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου. Ναι, όταν έχει σπάσει το καζανάκι πρέπει να το φτιάξεις διότι και ακριβά θα πληρώσεις την ΕΥΔΑΠ αλλά και μπορεί να σου πλημμυρίσει το σπίτι. Σοβαρό πρόβλημα. Όταν όμως ταυτόχρονα το σπίτι καίγεται, πας πρώτα για τη φωτιά διότι αν σου κάψει το σπίτι δεν θα έχεις πρόβλημα με το καζανάκι εκ των πραγμάτων. Κάπως έτσι είναι και η ιεράρχηση του αντιρατσιστικού προβλήματος στην καθημερινότητά μας. Αν θες πραγματικά να το καταπολεμήσεις, άλλαξε πολιτική. Ρίξε λεφτά, αύξησε μισθούς, δώσε δουλειές, χαμήλωσε τις τιμές, βελτίωσε τις παροχές, φτιάξε σωστή Παιδεία. Τότε ο άλλος δεν θα έχει λόγο να επιλέξει Χρυσή Αυγή, δεν θα χρειάζεται να βλέπει με μισό μάτι και ως ανταγωνιστή τον διπλανό του που μπορεί να μιλάει σπαστά ελληνικά ή να έχει το "λάθος" χρώμα. Τα αποτελέσματα μιας πολύ κακής και απάνθρωπης πολιτικής δεν αντιμετωπίζονται με ένα-δύο-δέκα νομοσχέδια. Όμως η πραγματικότητα είναι ότι δεν θες να καταπολεμήσεις το πρόβλημα, διότι θεωρείς ότι σε εξυπηρετεί ως έναν βαθμό. Ο κόσμος φοβάται με τις απειλές για φυλακή. Αν δεν φοβηθεί θα ρίξουμε στη μάχη τους πραιτωριανούς της ΕΛ.ΑΣ. που εκτελούν προθύμως κάθε εντολή. Αν δεν φοβηθείς και τώρα, θα σε βάλουμε να πάρεις ένα μαθηματάκι στους λαβυρίνθους της ελληνικής δικαιοσύνης όπου και αθώος να είσαι, θα σου πάρει μερικά χρόνια (και πολλά έξοδα) μέχρι να το αποδείξεις (διότι όταν έχεις το κράτος απέναντι, πρέπει εσύ να αποδείξεις ότι είσαι αθώος).

Όπως προανέφερα, η Χρυσή Αυγή και η ακροδεξιά γενικότερα είναι μεν πρόβλημα αλλά δεν είναι το αίτιο. Είναι το αιτιατό. Συνυπάρχει μαζί με άλλα προβλήματα που επίσης προέρχονται από το ίδιο αρχικό αίτιο. Και η πλάκα είναι ότι ο ρατσισμός ως κοινωνικό πρόβλημα προϋπάρχει ακόμη και της Χρυσής Αυγής. Άρα είναι το πρόβλημα που πρέπει να χτυπήσουμε, το αρχικό αίτιο, όχι τα αιτιατά. Και φυσικά η λύση στο πρόβλημα (και το αίτιο και τα αιτιατά του) δεν είναι ο στρουθοκαμηλισμός που προτείνουν κάποιοι (όχι λίγοι) διότι ο στρουθοκαμηλισμός συνεπάγεται να προσποιηθούμε ότι το πρόβλημα δεν υφίσταται μέχρι αυτό να εξαφανιστεί από μόνο του, δίχως να κουνήσουμε το δακτυλάκι μας, πόσω δε μάλλον όταν το συγκεκριμένο πρόβλημα έχει μάθει να εκμεταλλέυεται τα πάντα προς όφελός του και φυσικά ποτέ να μην εξαφανίζεται. Και είναι βέβαιο ότι το τέρας αυτό όχι απλώς δεν πρόκειται να εξαφανιστεί αλλά ούτε καν μπορεί να ελεγχθεί πλέον, αυτή είναι η αλήθεια.

Με τόσο κόπο που έχει πέσει, μην εκπλαγείτε από τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής που θα δείτε στις επόμενες εκλογές. Κι όσον αφορά τα γεγονότα, μέχρι τώρα είχατε την δικαιολογία ότι δεν τα βλέπατε. Πλέον δεν μπορείτε να πείτε ότι δεν τα γνωρίζετε. Το αν θα κάνετε τίποτα βέβαια, δεν είμαι σε θέση να το ξέρω.
Τραβάτε στον καθρέπτη και πείτε τα μόνοι σας -δεν θα σας ακούει κανείς άλλωστε.
Διότι όπως βλέπετε σε ολόκληρο το σενδόνι πουθενά δεν έθιξα τις ευθύνες των πολιτών -στα ερωτήματα είχαμε μείνει. Αυτές τις κράταγα για τον λακωνικό επίλογο.
Χαίρετε.




ΥΓ. Εννοείται ότι για τους μερακλήδες το σενδόνι θα δημοσιευθεί και ως ενιαίο μετά από μερικές μέρες.

13 σχόλια:

Eusebius είπε...

Καταπληκτικό άρθρο. Το καλύτερο που έχω διαβάσει έως τώρα μακράν από εσένα, αγαπητέ Άδη. Χαιρετισμούς από Ισπανία, όταν βρω χρόνο θα σχολιάσω περισσότερο και αναλυτικότερα

Eusebius είπε...

H αλήθεια είναι ότι σε παρακολουθώ εδώ και δύο με τρία χρόνια, αλλά δε σχολίασα ποτέ. Ίσως θα σε παρακινήσει περισσότερο να γράψεις το γεγονός ότι σε διαβάζουν άνθρωποι στην Ισπανία :)

Νίκος Σαραντάκος είπε...

Αν επιτρέπεις μια μικρή διόρθωση, το σκίτσο με τον πιτσιρικά που κατουράει το στέμμα δεν είναι της Ελευθεροτυπίας, παρόλο που η Ελ. το αναδημοσίεψε πολλές φορές. Είναι αφισάκι από το δημοψήφισμα του Δεκεμβρίου 1974, πριν εκδοθεί η Ελευθεροτυπία. Σε εκείνη την πολιτική εκστρατεία οι αντιμοναρχικές δυνάμεις είχαν, όπως θα θυμάσαι αν το έζησες (αλλά μάλλον είσαι νεότερος αφού δεν αναγνωρίζεις το σκίτσο) επικαλεστεί άφθονα επιχειρήματα κατά της μοναρχίας, οπότε είναι ανακριβές ότι η χρήση του σκίτσου υποκαθιστούσε τα επιχειρήματα. Έτσι κι αλλιώς, τη σύγκριση με την ακράτεια του Παππά τη βρίσκω επιεικώς παρατραβηγμένη.

Hades είπε...

@Eusebius
Σε ευχαριστώ για το σχόλιο φίλε μου. Να'σαι καλά και ανταποδίδω εγκάρδια τους χαιρετισμούς.
Τώρα, ως προς αυτό που έγραψες για τους αναγνώστες μου από Ισπανία, δεν το κρύβω ότι με κούφανες! Σας χαιρετώ όλους! :)

Hades είπε...

@κύριο Σαραντάκο
Ειλικρινά εξεπλάγην από την είσοδό σας στο ταπεινό μου ιστολόγιο. Πάλι καλά που αυτή έγινε σε ένα κείμενο που έχω κρατήσει τα νεύρα και τα μπινελίκια σε χαμηλό επίπεδο!

Όσον αφορά την διόρθωση, όλων των ειδών τα σχόλια είναι πάντοτε ευπρόσδεκτα διότι δίνουν τροφή (και αφορμή) για διάλογο.
Στο διαταύτα τώρα: όντως είμαι κατά τι μεταγενέστερος (δεν το έκρυψα ποτέ άλλωστε). Για να είμαι ειλικρινής και να το είχα διαβάσει αυτό που είπατε για το σκίτσο, δεν το θυμόμουν σε καμία περίπτωση. Ίσως σε αυτό να έπαιξε ρόλο το ότι η "Ε" κάθε τρεις και λίγο το εμφάνιζε πρωτοσέλιδα. Και, βασικά, αυτό ακριβώς είναι που ήθελα να καταδείξω και ίσως να μην το τοποθέτησα σωστά, δηλαδή την ηθελημένη και συγκεκριμένη χρήση μιας εικόνας, ενός σκίτσου, μιας απεικόνισης, μιας πληροφορίας από τα ΜΜΕ (και όχι μόνο) για ιδίους (όχι ιδιαίτερα ανυστερόβουλους) λόγους. Και εδώ έχουμε το εξής ενδιαφέρον: προσωπικά είμαι κατά της μοναρχίας για χίλιους δυο λόγους, συγκεκριμένους και εμπεριστατωμένους. Η "Ε" τι έκανε; Πέρασε στην συνείδηση του κόσμου ότι η μοναρχία είναι για κατούρημα. Επί δεκαετίες το περνούσε ως φυσιολογικό και αυτό είναι που θίγω με το εν λόγω παράδειγμα κοινώς το παράδειγμα της εικόνας είναι απλώς το μέσον. Ως εκ τούτου, ήρθε ένας βουλευτής (εκμεταλλευόμενος την ασυλία που σαφώς προοριζόταν για άλλους -δεύτερο αντίστοιχο παράδειγμα) και τι κάνει; Αυτό που δείχνει και το σκίτσο, απλά κάπου αλλού. Δεν το θεωρώ δηλαδή τόσο παρατραβηγμένο τον παραλληλισμό από πλευράς μου, δεδομένου ότι ήθελα να φανεί πόσα πράγματα που γίνονται για "δικούς μας λόγους" θεωρούνται αποδεκτά αλλά μόλις πάει να τα κάνει κάποιος άλλος τα θεωρούμε απαράδεκτα, γεγονός που καταδεικνύει που ακριβώς βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα.

Hades είπε...

Να κάνω και μία ακόμη διευκρίνιση, μιας και μεσολάβησε και μία συζήτηση με άτομο εμπιστοσύνης που μου είπε παρομοίως ότι το εν λόγω παράδειγμα/παραλληλισμός του σκίτσου με τον βουλευτή Παππά φαίνεται λίγο (τουλάχιστον) άκομψο νοηματικά (γεγονός που υποδηλώνει εκ νέου ότι κάτι εγώ δεν έκανα καλά): το εν λόγω παράδειγμα ήθελε να καταδείξει ότι κάτι (ό,τι κι αν είναι αυτό) μπορεί να χρησιμοποιηθεί με διάφορες δικαιολογίες από διαφόρους ανθρώπους με διαφορετικές αντιλήψεις για εντελώς διαφορετικούς λόγους. Εν ολίγοις, αυτό ακριβώς που μου τονίσατε ουσιαστικά αποτελεί και μέρος των όσων ήθελα να δείξω.
Προφανώς όμως όπως προείπα κάτι δεν έκανα καλά. Ελπίζω να το διορθώσω στα μελλοντικά σενδόνια. :)

ESKARINA είπε...

Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο ότι η άνοδος της ΧΑ είναι το αποτέλεσμα της εξαθλίωσης του κόσμου (*). Ενός κόσμου που ποτέ δεν ήταν ιδιαίτερα πρόθυμος να ελέγξει την εξουσία για τα πεπραγμένα της, δλδ να συμπεριφερθεί ως πολίτης και όχι ως λαός. Η εντατική και η εξ ανάγκης ενασχόληση του μόνο με την επιβίωση έρχεται να απομακρύνει ακόμη περισσότερο τον κόσμο αυτό από τον έλεγχο της εξουσίας. Κάπου δε του ξυπνά και το αντανακλαστικό της "ανταπόδωσης" προς αυτούς που - κακώς - εμπιστεύτηκε τυφλά και τον πρόδωσαν. Έτσι η ψήφος στη ΧΑ έρχεται περίπου αυθόρμητα. Μην παραβλέπουμε δε ότι οι ορατοί εχθροί είναι πάντα πιο "πειστικοί" από τους αόρατους (αν και έχουμε φτάσει να πεισθούμε και για αόρατες παγκόσμιες συνωμοσίες εις βάρος του ελληνικού γένους / έθνους)και έτσι είναι πιο εύκολο να βάλλουμε κατά του διπλανού μας (αρχίζοντας από τους μετανάστες, πηγαίνοντας στους ΔΥ κοκ - βέβαια οι μετανάστες είναι πιο βολικοί διότι δεν είναι και έΛληνες). Η έλλειψη κρίσης που χρόνια μας κατατρύχει και η ευπιστία στα λεγόμενα του κάθε τυχάρπαστου αντικειμένου του πόθου του τηλεοπτικού φακού, για μια ακόμη φορά λειτουργεί και θριαμβεύει.

Αντίστοιχα, θα υπερθεματίσω και με την εξοικείωση με το φασισμό και το ρατσισμό και θα αναφέρω δύο παραδείγματα - του πρόσφατου παρελθόντος. Ένα η εξαγγελία του Χρυσοχοΐδη για το στρατόπεδο της Αμυγδαλέζας. Ενός πολιτικού από αυτοπροσδιοριζόμενο ως κεντρώο κόμμα, που ως πρόταση τι έχει να ζηλέψει από τις προτάσεις των χρυσαυγιδιών; Και δεύτερο παράδειγμα η διαπόμπευση από τον Λοβέρδο των οροθετικών ιερόδουλων, με την προβολή όλων των στοιχείων τους και μεταξύ άλλων του ιατρικού φακέλου τους (τα οποία κατά νόμο θεωρούνται ΕΥΑΙΣΘΗΤΑ προσωπικά δεδομένα). Από πότε η διαπόμπευση σε ευνομούμενη κοινωνία είναι ανεκτή και ιδίως χρησιμοποιείται ως μέσο προς σκοπό, όπως ο Λοβέρδος ισχυρίστηκε; (για την ιστορία να σημειωθεί ότι οι εν λόγω κοπέλες αθωώθηκαν άπασες από τις ποινικές κατηγορίες που τους απαγγέλθηκαν).

Υπάρχει όμως και κάτι με το οποίο θα διαφωνήσω, εν μέρει έστω. Το θέμα Καρατζαφέρη. Νομίζω ότι δεν είχαν άδικο όσοι τον έκραζαν ως ακροδεξιό, διότι το προσωπικό του κόμματος του, με προεξάρχοντα τον τσεκουράτο Βορίδη, δεν μπορεί να το πεις και δημοκρατικών πεποιθήσεων. Το δε ΛΑΟΣ συνολικά και με τα συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα που το απάρτιζαν και τις πολιτικές θέσεις που πρέσβευε, συνέτεινε και συνέβαλε στα μέγιστα στην άμβλυνση των αντανακλαστικών μας απέναντι στην ακροδεξιά. Η κανονικοποίηση των βορίδηδων, που ουδέποτε αποκήρυξαν το πολιτικό παρελθόν και τις πολιτικές καταβολές τους, διευκόλυνε την είσοδο της ΧΑ στην πολιτική σκηνή (η οποία είσοδος φυσικά στρώθηκε με το χαλί της απελπισίας, όπως αναφέρεις). Κατά τη γμώμη μου και το ΛΑΟΣ είναι ακροδεξιά. Η μόνη διαφορά του με την ΧΑ είναι το γεγονός ότι τηρούσε τα προσχήματα και δεν έβγαινε να λέει με τόση "περηφάνεια" τις ασχήμιες που πρέσβευε (διότι στο δια ταύτα τις ίδιες μισάνθρωπες ιδέες είχε). Τηρούσε δε τα προσχήματα διότι δεν είχε καταστεί ακόμη κοινωνικά αποδεκτό να είσαι φασίστας και μισάνθρωπος, όπως τώρα.

(*) Στο σημείο αυτό, θα ήθελα επίσης να σημειώσω ότι πολλοί χρησιμοποιούν ως δικαιολογία την αιτία της ανόδου της ΧΑ, δλδ της απελπισίας, για να συγκαλύψουν τη μισανθρωπιά τους, διότι ΚΑΙ φασίστες έχουμε και η ελληνική κοινωνία δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερη ανοικτή στους διαφορετικούς, είτε στο χρώμα, είτε σε άλλους παράγοντες.

ESKARINA είπε...

Και επειδή ξέχασα να σχολιάσω και το αγαπηημένο μου κομμάτι περί ΣΥΡΙΖΑ, ιδού άλλη μια "πετσετούλα" πάει ασορτί με σεντονάκι σου :-Ρ

Ο ΣΥΡΙΖΑ σε ένα περιβάλλον διαρκώς μεταβαλλόμενο και αδιευκρίνιστο, ξεκίνησε την πορεία του με βασική πολιτική θέση το "βλεποντας και κάνοντας". Κι αν τότε, αυτό μπορούσε να συγχωρεθεί - και από τα αποτέλεσματα των προηγούμενων εκλογών φαίνεται ότι συγχωρέθηκε - αυτό που επακολούθησε δεν πρόκειται να του το συγχωρήσουν ούτε όσοι τον ψήφισαν πέρυσι. Αντί να προσπαθεί να συγκεκριμενοποιήσει τις προτάσεις του και τις θέσεις του, άρχισε να τις στρογγυλεύει προκειμένου να ψαρέψει σε δεξαμενές που μέχρι τότε του ήταν ξένες. Μια από αυτές, οι λεγόμενοι νοικυραίοι, ήτοι οι συντηρητικοί - κοινωνικά και πολιτικά - άνθρωποι. Κάτι λοιπόν η βαθιά ριζωμένη δυσπιστία προς την αριστερά, κάτι το γεγονός ότι όσο πέρναγε ο καιρός δεν εμφανίζονταν πιο συγκεκριμένο σχέδιο / πρόταση / κατεύθυνση, κάτι τα στρογγυλέματα από εσώ και από εκεί - και αρκετές φορές σε θέματα που οδήγησαν συνειδητά κάποιους να τον ψηφίσουν - ο ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθώντας να συμπεριφερθεί ως κόμμα εξουσίας, θα δει στις επόμενες εκλογές τα ποσοστά του και θα χύσει μαύρο δάκρυ. Αντί λοιπόν να βγει μπροστά και ριζοσπαστικοποιήσει την κοινωνία, συντηρητικοποιήθηκε μαζί της. Κι αν για την κοινωνία είναι αναμενόμενο αυτό (η συντηρητικοποίηση) σε έκτακτες και ζόρικες συνθήκες, δεν είναι καθόλου αναμενόμενο για ένα αριστερό κόμμα (αν φυσικά υποθέσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει αριστερό κόμμα).

Hades είπε...

@eskarina
Στην Ελλάδα νομίζω ότι τα πάντα μπορούν να περιγραφούν ως η κατσίκα του γείτονα, δηλαδή και στο θέμα που λες ας πάνε να καθαρίσουν τον παραδίπλα. Αφού δεν πιάνουν εμένα, τι με νοιάζει; Διαίρει και βασίλευε, πανάρχαια τακτική ομολογουμένως και εξαιρετικά επιτυχημένη.

Για το ΛΑΟΣ δεν θα συμφωνήσω. Κατ' αρχήν θεωρώ ότι ο πιο ακραίος ήταν ανέκαθεν ο Άδωνις αφενός (και το πάω κυρίως στον Βορίδη), αφετέρου όμως (και εδώ είναι το σημαντικό) νομίζω ότι σε γενικές γραμμές τους είχε μαντρωμένους ο Καρατζαφέρης. Δες για παράδειγμα τον Άδωνι και σκέψου πως ήταν επί Καρατζαφέρη: μιλάμε για τη μέρα με τη νύχτα. Προσωπικά θεωρώ ότι ο Καρατζαφέρης ως καλός (και κυρίως έξυπνος) λαϊκιστής που ήταν συντηρούσε τεχνηέντως έναν μικρομύθο για τα άκρα ώστε να έχει απείραχτη μια δεξαμενή ψηφοφόρων (θυμήσου πχ τότε στο ντημπτέτοιο του 09 που είχε βγει όξω και είχε κάνει τη δήλωση για τα άκρα). Πραγματικά δεν τον θεωρώ ακροδεξιά περίπτωση τον Καρατζαφέρη.

Όσον αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ, διατηρώ μιαν επιφύλαξη, όχι ως προς τα ποσοστά που θα λάβει αλλά ως προς τον λόγο που θα πέσει μαύρο δάκρυ, μιας και φοβάμαι ότι μεγαλύτερο θα πέσει για την ΧΑ και θα καλύψει όλα τα υπόλοιπα, μαύρα τε και κροκοδείλια. Πάντως μιλάμε για τρομερή περίπτωση στα παγκόσμια χρονικά, τόσο ανίκανη αξιωματική αντιπολίτευση δεν πρέπει να 'χει ξαναπεράσει.

Σε γενικές γραμμές συμφωνώ με τα υπόλοιπα που αναφέρεις πάντως και αναρωτιέμαι αν γι'αυτό δεν πολυεμφανιζόσουν. Κράταγες δυνάμεις να τα γράψεις όλα μαζεμένα; :)

pølsemannen είπε...

Απελπισία και βλακεία μπορούν να φέρουν την ΧΑ στο 20% στις Ευρωεκλογές που είναι και (πολύ) χαλαρή η ψήφος. Ε, ρε σκηνικά στας Ευρώπας... (εκτός αν σκάσει κάτι ΠΙΟ ΧΟΝΤΡΟ μέχρι τότε).

Και όπως λες, από τον Μπουμπούκο στον Κασιδιάρη είναι μισό τσιγάρο δρόμος. Αλλά αφού ο Αντουάν έκανε την ΝΔ Λάος lightας τα λουστεί. Όχι τον νοιάζει δηλαδή τίποτε άλλο πλην της καρέκλας.

Hades είπε...

Αυτό για τις ευρωεκλογές το έχω σκεφτεί κι εγώ και να σου πω κάτι; Μακάρι να πάρει και παραπάνω! Γιατί να μην τους στείλουμε στο ευρωκοινοβούλιο για να τους δουν από πρώτο χέρι, τι ωραία αποτελέσματα που έχουν οι πολιτικές τους;

Unknown είπε...

Φιλε μου πολυ ωραιο αρθρο για τους περιπου 22,5 που θα το καταλαβουν. Για οσο μπορουμε και γραφουμε ακομα, να σου συμπληρωσω οτι η ΧΑ δεν θα ερθει στην εξουσια ακριβως μεσω εκλογων, οπως κανενα κομμα περιωπης της κατηγοριας της. Θα ερθει που ευκολα μεσω ενος στρατιωτικου νομου που θα επιβληθει αλλα θα ξεχαστει να βγει λογω εκτακτων αναγκων (το πιο ευκολο πραγμα στον σκατοσκομο ειναι να παραγγελθουν τετοιες αναγκες απο κεντρα που εξειδικευονται στο ειδος και εγγυωνται αποτελεσματικοτητα και εχεμυθεια.
Μεχρι τοτε? Λοιπον θα γραψω μια πραγματικη ιστοριουλα: καποτε στην πολυκατοικια που ζουσα υπηρχε μια ξινογρια που κατεβαζοντας το σιχαμενο σκυλι της για βολτα περνουσε εξω απο το διαμερισμα μου. Συχνα, το σκυλι προφανως δεν κρατιοταν αλλο και απιθωνε τα σκατα του στο χαλακι της εξωπορτας μου. Οταν μετα απο 2-3 χεσμενα χαλακια διαμαρτυρηθηκα στη γραια, μου ειπε πως κατι τετοιο δεν εχει συμβει ποτε και πως ειμαι προκατειλλημενος. ΤΟτε συνελαβα το μαγικο σχεδιο: την επομενη φορα, η σκατουλα απο το χαλακι μου, με τη χρηση ενος γαντιου, κατεληξε να καμαρωνει αμεσως στο κεντρικο χαλι της πολυκατοικιας. Οι αλλες ξινες και ξινοι την επεσαν στη γραια και το θεμα εληξε αφου αυτη πλεον αρχισε να προσεχει.
Σκεφτομαι λοιπον, στις ευρωεκλογες να ψηφισω δαγκωτο ΧΑ (και μονο σε αυτες)...

Hades είπε...

Βασικά και ένας να ξυπνήσει θα είναι κέρδος. Αν χτυπήσουμε και 22,5 τότε ίσα που θα κάνω και πάρτυ.

Το ότι θα γίνει το συμβάν με τον σκύλο στην πολυκατοικία, θα γίνει. Όχι με το δικό μου χέρι όμως.