Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2013

Περί Δημοκρατίας ΙΙ

UPDATE: Επειδή έχω γίνει δέκτης κάποιων παραπόνων για το μέγεθος του σενδονιού, παρόλο που το αναφέρω και στο κείμενο να το πω και στο απντέντιο: το σενδόνι δεν είναι μεγάλο. Φαίνεται μεγάλο επειδή έχω παραθέσει αυτούσιο σχεδόν όλο το κείμενο του Συντάγματος. Δεν γινόταν να μην το παραθέσω. Σχεδόν όλο λέω επειδή άφησα έξω επίτηδες το Β' τμήμα που αφορά τις αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας, αν και καλώς ή κακώς εκεί μέσα βρίσκεται το ζήτημα των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου. Αυτός ήταν ένας επιπρόσθετος λόγος να το αφήσω εκτός, για να μην χάσουμε και το δέντρο και το δάσος. Τέλος UPDATE.

Πολύ πρόσφατα έγγραφα ότι ως πολίτες είμαστε υποχρεωμένοι να ελέγχουμε τα πάντα. Αυτό είναι ο πολίτης άλλωστε, ο συμμετέχων στα της Πόλεως. Αλλά ας μην ασχοληθούμε με αυτό τώρα.
Με δεδομένο ότι από το (κατά τα λοιπά πρόσφατο) σενδόνι Περί Δημοκρατίας όπου μεταξύ άλλων κατέληγα στο ότι η Δημοκρατία μας μπορεί να είναι προβληματική αλλά δεν παύει να είναι Δημοκρατία, αν και δεν έχει μεσολαβήσει μεγάλο χρονικό διάστημα έχουν μεσολαβήσει πολλά γεγονότα, ενώ άλλα προϋπήρχαν μεν αλλά έχουν απλώς διογκωθεί. Ένα εξ αυτών το ότι μας έχουν πείσει ότι δεν χρειάζεται ν'ασχολούμαστε. Δεν είμαστε ειδικοί άλλωστε (βέβαια τους είδαμε και τους ειδικούς). Αποδεχόμενοι, λοιπόν, ότι δεν είμαστε ειδικοί, με το μάτι του απλού πολίτη, εκείνου που ανησυχεί, εκείνου που θεωρεί τη συμμετοχή στα Κοινά ιερή καθήκον όλων μας, ας κάνουμε έναν έλεγχο στο Ελληνικό Σύνταγμα από απλή περιέργεια, για να δούμε σύμφωνα με την παρατήρηση της καθημερινότητάς μας κατά πόσον τηρείται, κατά πόσον εξακολουθεί να ισχύει. Διότι το μείζον πρόβλημα πλέον είναι ότι δεν έχουμε Δημοκρατία. Τελεσίδικα. Το διαπιστώνουμε καθημερινά.

Το κείμενο που ακολουθεί δείχνει τεράστιο. Στην πραγματικότητα δεν είναι. Έχω απλώς παραθέσει και ολόκληρο (*) το κείμενο του Συντάγματος διότι δεν τρέφω και ιδιαίτερες ελπίδες ότι θα άνοιγαν πολλοί το λινκ (αν το παρέθετα έτσι).. Για την δική σας βοήθεια το παρέθεσα σε ένα απαλό μπλε χρώμα (το κατά γυναίκες ραφ) και σε πλάγια γραφή. Τα σχόλιά μου όπου υπάρχουν θα είναι με μαύρο χρώμα και ευθεία γραφή, ενώ όπου δείτε κόκκινο χρώμα... θα καταλάβετε τι είναι από μόνοι μας. Τέλος, θα προσπαθήσω να κρατήσω τα σχόλιά μου επί των άρθρων στην ελάχιστη δυνατή έκταση (έως και καθόλου ει δυνατόν) για ευνόητους λόγους.
Στον αστερίσκο παραπάνω πηγαίνει η σημείωση ότι αφαίρεσα πλήρως το Β' τμήμα του Συντάγματος (άρθρα 30 ως 50) που αφορούν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο λόγος είναι ότι για τον Πρόεδρο πρέπει να γίνει ειδική κουβέντα αφενός, αφετέρου μια πρώτη γεύση είχαμε πάρει και πρόπερσυ όπου σε γενικές γραμμές έχω δηλώσει ότι είμαι υπέρ της αναβαθμίσεως των καθηκόντων του ώστε να έχει περισσότερες αρμοδιότητες και να είναι πραγματικός Πρόεδρος της Δημοκρατίας και όχι ένας απλός τίτλος. Δεν είναι δυνατόν ο Πρώτος Πολίτης της χώρας να είναι ένας απλός τίτλος και να του έχουν αφαιρεθεί οι περισσότερες αρμοδιότητες που κάποτε κατείχε. Αλλά τέτοια κουβέντα δεν είναι στις προθέσεις του εν λόγω κειμένου.

Τέλος, να ξεκαθαρίσω κάτι εξαρχής: με την παρούσα "μελέτη" δεν επιθυμώ να καταδείξω ότι το Σύνταγμα λέει ή δεν λέει κάτι αλλά ότι και που το λέει, και τι μ'αυτό. Και ξαναλέω, το κάνω ως απλός πολίτης, διότι έτσι αντιλαμβάνομαι την καθημερινότητά μου. Η ουσία δεν είναι στο να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε κατά πόσον το τάδε άρθρο όντως τηρείται ή δεν τηρείται αλλά στο να κάνετε κι εσείς το ίδιο για να αντιληφθείτε (επιτέλους) και τι ακριβώς είναι το Σύνταγμα αλλά και τι ακριβώς συμβαίνει γύρω σας. Ο καθένας με τα δικά του δεδομένα και τις δικές του απόψεις και αντιλήψεις.

Σημειωτέον ότι μετά την όλη ανάλυση έχω κάποια λίγα σχόλια τα οποία όμως καλό είναι να διαβάσετε μετά, και όχι πριν. Ξέρω ότι θ'απογοητευθείτε από το πολύ scroll down αλλά σας προτρέπω θερμά να το πάτε μέχρι τέλους και να διαβάσετε ιδίως τα σχόλια στο τέλος. Αυτά είναι που θεωρώ τα πιο σημαντικά στο παρόν σενδόνι.

Για πάμε.

Εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος
(Δεν υπάρχει λόγος να ξεκινήσουμε δυναμικά όπως αρμόζει σε ένα κοσμικό κράτος, έτσι;)

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ: Βασικές διατάξεις

ΤΜΗΜΑ Α': Μορφή του πολιτεύματος

Άρθρο 1
  1. Το πολίτευμα της Ελλάδας είναι Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Τι σημαίνει Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία; Πρώτον ότι είναι Δημοκρατία, δεύτερον ότι είναι Κοινοβουλευτική (μέσον) και τρίτον ότι είναι Προεδρευόμενη (ο Αρχηγός του Κράτους). Εδώ, που όπως όλοι μας γνωρίζουμε ξεκινήσαμε με τις διαδικασίες του Κατεπείγοντος, που περάσαμε από τα Νομοσχέδια του ενός άρθρου και που έχουμε καταλήξει στις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου και όλα αυτά με κομματική πειθαρχία (και αυτό μόνο όταν περνάει κάτι από τη Βουλή), σημαίνει ότι έχουμε καταργήσει τον όρο "Κοινοβουλευτική. Ως προς το Προεδρευόμενη, δυστυχώς τον ΠτΔ (αρχής γενομένης από το 1985) τον έχουν καταντήσει απλώς να υπογράφει ό,τι του λένε, πράγμα προσβλητικό για τον Ύψιστο Θεσμό της χώρας. Και μόνο που όλα πλέον τα καθορίζει μια ξενόφερτη αντιπροσωπεία τοποτηρητών, μας υποδηλώνει και το κατά πόσον το πολίτευμά μας είναι τωόντι προεδρευόμενο. Το αν έχει καταργηθεί και η Δημοκρατία φαίνεται εξίσου από πολλά, ένα εκ των οποίων και το κατά πόσον τηρείται το Σύνταγμα στα άρθρα του, κάτι που θα φανεί και παρακάτω. Συμπέρασμα: Άρθρο 1 παρ.1, ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία. Πλέον μετά από τρία μνημόνια όπου ακολουθεί και τέταρτο όπως όλα δείχνουν, θεμέλιο του Πολιτεύματος είναι το Δίκαιο των Δανειστών. Λαός δεν υπάρχει. Τουτέστιν, Άρθρο 1, παρ.2, ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  3. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα. Ιδίως αυτό το "όπως ορίζει το Σύνταγμα" πλέον πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο σε θεατρικές επιθεωρήσεις. Όλοι μας θυμόμαστε το κερασάκι στην τούρτα με τον δωσίλογο ΥΠΟΙΚ Στουρνάρα να προσπαθήσει να συνετίσει το ΣτΕ αναφορικά με το τι θα αποφασίσει για την ενδεχόμενη συνταγματικότητα του μνημονίου. Το τι τηρείται και πως τηρείται θα το δούμε και παρακάτω. Για την ώρα ας κρατήσουμε το προφανές ότι το Άρθρο 1, παρ.3 ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Άρθρο 2
  1. Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας. Σεβασμός και προστασία της αξίας του ανθρώπου: αύξηση αυτοκτονιών, αύξηση αστέγων, καταβαράθρωση του εισοδήματος των Ελλήνων, παιδιά που ζαλίζονται στα σχολεία από την πείνα και λιποθυμούν, οικογένειες που δεν έχουν χρήματα να βάλουν πετρέλαιο τον χειμώνα ή που τους κόβουν το ρεύμα επειδή δεν είχαν να πληρώσουν το χαράτσι, ασθενείς που δεν έχουν πρόσβαση στα φάρμακά τους και ούτω καθεξής. Και να μην πούμε για την άριστη μεταναστευτική πολιτική που διαθέτουμε, έτσι; ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Η Ελλάδα, ακολουθώντας τους γενικά αναγνωρισμένους κανόνες του διεθνούς δικαίου, επιδιώκει την εμπέδωση της ειρήνης, της δικαιοσύνης, καθώς και την ανάπτυξη των φιλικών σχέσεων μεταξύ των λαών και των κρατών. Εδώ και αν γελάνε. Τι την θες την Ιστορία άλλωστε αν είναι να έχεις καλές σχέσεις με τους Σκοπιανούς; Αλλά να μου πεις, ποιος βλάκας είπε ότι για να έχεις καλές σχέσεις με τους άλλους πρέπει να τηρείς ένα ευπρεπές επίπεδο μέσα;  ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.

ΤΜΗΜΑ Β': Σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας

Άρθρο 3
Για όλο το άρθρο 3 τι να πω; Αν και αναγνωρίζω στον καθένα να επιλέγει τον σκοταδισμό της αρεσκείας του, δεν κατάλαβα ποτέ μου γιατί πρέπει οι... πρόνοιες αυτές να υπάρχουν και στο Σύνταγμα. Για να μην ξεφύγουμε όμως δεν θα επεκταθώ περισσότερο. Τι ενδια΄φερει δηλαδή το Σύνταγμα το πως θα παρουσιάζεται το κείμενο της Αγίας Γραφής; Παντελώς ΑΧΡΗΣΤΟ.
  1. Επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδας, που γνωρίζει κεφαλή της τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, υπάρχει αναπόσπαστα ενωμένη δογματικά με τη Μεγάλη Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης και με κάθε άλλη ομόδοξη Εκκλησία του Χριστού· τηρεί απαρασάλευτα, όπως εκείνες, τους ιερούς αποστολικούς και συνοδικούς κανόνες και τις ιερές παραδόσεις. Είναι αυτοκέφαλη, διοικείται από την Ιερά Σύνοδο των εν ενεργεία Αρχιερέων και από τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο που προέρχεται από αυτή και συγκροτείται όπως ορίζει ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας, με τήρηση των διατάξεων του Πατριαρχικού Τόμου της κθ' (29) Ιουνίου 1850 και της Συνοδικής Πράξης της 4ης Σεπτεμβρίου 1928.
  2. Το εκκλησιαστικό καθεστώς που υπάρχει σε ορισμένες περιοχές του Κράτους δεν αντίκειται στις διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου.
  3. Το κείμενο της Αγίας Γραφής τηρείται αναλλοίωτο. Η επίσημη μετάφρασή του σε άλλο γλωσσικό τύπο απαγορεύεται χωρίς την έγκριση της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ελλάδας και της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας στην Κωνσταντινούπολη.

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ: Ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα

Άρθρο 4
  1. Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. Διότι ένα καλό Σύνταγμα πρέπει να διατηρεί την αίσθηση του χιούμορ του. Είναι όλοι ίσοι, εκτός από εκείνους που είναι πιο ίσοι όπως έλεγε ο Όργουελ. η Παράγραφος δεν αφορά βουλευτές, μπάτσους, ευπόρους σε βαθμό αηδίας κλπ, κλπ. Το Άρθρο 4, παρ.1 ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Ισχύει το ίδιο σχόλιο με αυτό της παρ.1 αν και μπορούμε  να το εμβαθύνουμε αν θέλουμε ποικιλλοτρόπως. Πχ με ένα σχόλιο του στυλ ότι τα μέτρα και η λιτότητα δεν αφορά τους Βουλευτές κλπ. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  3. Έλληνες πολίτες είναι όσοι έχουν τα προσόντα που ορίζει ο νόμος. Επιτρέπεται να αφαιρεθεί η ελληνική ιθαγένεια μόνο σε περίπτωση που κάποιος απέκτησε εκούσια άλλη ιθαγένεια ή που ανέλαβε σε ξένη χώρα υπηρεσία αντίθετη προς τα εθνικά συμφέροντα, με τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία που προβλέπει ειδικότερα ο νόμος. "...και τη διαδικασία που προβλέπει ο Νόμος". Ποιος Νόμος; Και τι θεωρείται ως αντίθετη με τα εθνικά συμφέροντα; Αφαιρέθηκε ποτέ η ελληνική ιθαγένεια από πολιτικό; Αυτοί που μας υποδούλωσαν με κάθε τρόπο στο ΔΝΤ εξυπηρετούν τα ελληνικά συμφέροντα; Ο Χριστοφοράκος; Άρα ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  4. Μόνο Έλληνες πολίτες είναι δεκτοί σε όλες τις δημόσιες λειτουργίες, εκτός από τις εξαιρέσεις που εισάγονται με ειδικούς νόμους. Και είναι πολλές οι εξαιρέσεις αδελφέ. Πάμπολλες. Αμέτρητες. Κέφι να'χεις να ψάχνεις και να βρίσκεις ΦΕΚ... ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  5. Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους. Εδώ κι αν γελάνε. Δεν υπάρχει λόγος για ιδιαίτερα σχόλια. Εσύ συνεισφέρεις χωρίς διακρίσεις το ίδιο με έναν τραπεζίτη ή έναν πολιτικό απλά δεν το ήξερες. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  6. Κάθε Έλληνας που μπορεί να φέρει όπλα είναι υποχρεωμένος να συντελεί στην άμυνα της Πατρίδας, σύμφωνα με τους ορισμούς των νόμων. Καλά κρασά αδέλφια. Αν τηρείται πείτε το και σε'μένα. Βέβαια εδώ δεν τηρούνται άλλα κι άλλα...
  7. Τίτλοι ευγένειας ή διάκρισης ούτε απονέμονται ούτε αναγνωρίζονται σε Έλληνες πολίτες. Δεν υπάρχει λόγος για τίτλους ευγενείας άλλωστε, μόνο για αξιώματα (κύριε Υπουργέ/Βουλευτά το δωρεάν αυτοκίνητό σας κλπ, κλπ). Από λόγια έχουμε μπουχτήσει.
Ερμηνευτική δήλωση: Η διάταξη της παραγράφου 6 δεν αποκλείει να προβλέπεται με νόμο η υποχρεωτική προσφορά άλλων υπηρεσιών, εντός ή εκτός των ενόπλων δυνάμεων (εναλλακτική θητεία), από όσους έχουν τεκμηριωμένη αντίρρηση συνείδησης για την εκτέλεση ένοπλης ή γενικά στρατιωτικής υπηρεσίας.
Άρθρο 5
  1. Καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη. Εδώ γελάνε! Προσοχή, όταν προσβάλλουν τα δικά σου δικαιώματα δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Το πρόβλημα ξεκινάει αν πας να κάνεις εσύ το ίδιο. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων. Εξαιρέσεις επιτρέπονται στις περιπτώσεις που προβλέπει το διεθνές δίκαιο. Απαγορεύεται η έκδοση αλλοδαπού που διώκεται για τη δράση του υπέρ της ελευθερίας. Νομίζω ότι ούτε εδώ υπάρχει ιδιαίτερος λόγος για κάποιο σχόλιο. Το γνωρίζουμε άλλωστε καλά ότι στην Ελλάδα δεν διώκεται τίποτε απ'αυτά ποτέ. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ, έτσι απλά.
  3. Η προσωπική ελευθερία είναι απαραβίαστη. Κανένας δεν καταδιώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται ούτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο περιορίζεται, παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος. Το εν λόγω άρθρο μάλλον ισχύει για όσους απολαμβάνουν βουλευτικής ασυλίας. Για τους υπολοίπους το ότι ουδείς συλλαμβάνεται και φυλακίζεται παρά μόνο όταν ορίζει ο νόμος δεν το επιβεβαιώνουν μόνο τα ΜΑΤ αλλά (είμαι βέβαιος) μέχρι και ο Δένδιας. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ
  4. Απαγορεύονται ατομικά διοικητικά μέτρα που περιορίζουν σε οποιονδήποτε Έλληνα την ελεύθερη κίνηση ή εγκατάσταση στη Χώρα, καθώς και την ελεύθερη έξοδο και είσοδο σ' αυτήν. Τέτοιου περιεχομένου περιοριστικά μέτρα είναι δυνατόν να επιβληθούν μόνο ως παρεπόμενη ποινή με απόφαση ποινικού δικαστηρίου, σε εξαιρετικές περιπτώσεις ανάγκης και μόνο για την πρόληψη αξιόποινων πράξεων, όπως νόμος ορίζει. Εξαιρέσεις, ο Χριστοφοράκος, οι πολιτικοί κλπ, κλπ. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  5. Καθένας έχει δικαίωμα στην προστασία της υγείας και της γενετικής του ταυτότητας. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την προστασία κάθε προσώπου έναντι των βιοϊατρικών παρεμβάσεων. Φυσικά και προστατεύονται και τα δύο. Ρωτήστε και τον Λοβέρδο. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Ερμηνευτική δήλωση: Στην απαγόρευση της παραγράφου 4 δεν περιλαμβάνεται η απαγόρευση της εξόδου με πράξη του εισαγγελέα, εξαιτίας ποινικής δίωξης, ούτε η λήψη μέτρων που επιβάλλονται για την προστασία της δημόσιας υγείας ή της υγείας ασθενών, όπως νόμος ορίζει.
Άρθρο 5Α
  1. Καθένας έχει δικαίωμα στην πληροφόρηση, όπως νόμος ορίζει . Περιορισμοί στο δικαίωμα αυτό είναι δυνατόν να επιβληθούν με νόμο μόνο εφόσον είναι απολύτως αναγκαίοι και δικαιολογούνται για λόγους εθνικής ασφάλειας, καταπολέμησης του εγκλήματος ή προστασίας δικαιωμάτων και συμφερόντων τρίτων. Ως πληροφόρηση δεν νοείται κρατικό ΜΜΕ, όπως απεδείχθη και χθες με το κλείσιμο της ΕΡΤ. Ως πληροφόρηση νοείται μόνο το ΜΕΓΚΑ και ο ΣΚΑΪ που είναι αντικειμενικά κανάλια. Ως πληροφόρηση δεν νοείται το ίντερνετ που πρέπει να ελεγχθεί πάραυτα. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Καθένας έχει δικαίωμα συμμετοχής στην Κοινωνία της Πληροφορίας. Η διευκόλυνση της πρόσβασης στις πληροφορίες που διακινούνται ηλεκτρονικά, καθώς και της παραγωγής, ανταλλαγής και διάδοσής τους αποτελεί υποχρέωση του Κράτους, τηρουμένων πάντοτε των εγγυήσεων των άρθρων 9, 9Α και 19. Ακριβώς όπως στην παρ.1. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Άρθρο 6
  1. Κανένας δεν συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται χωρίς αιτιολογημένο δικαστικό ένταλμα, που πρέπει να επιδοθεί τη στιγμή που γίνεται η σύλληψη ή η προφυλάκιση. Εξαιρούνται τα αυτόφωρα εγκλήματα. Ακριβώς όπως ξέρουμε όλοι μας ότι συμβαίνει. Εξαιρούνται οι έχοντες βουλευτική ασυλία. Α, και όσοι πέφτουν σε ζαρτινιέρες. Και όσοι φοράνε και παπούτσια με λάθος χρώμα. Και όσοι διαδηλώνουν ειρηνικά. Α, και όσοι συλλαμβάνονται προληπτικά. Α, και όσοι έχουν μπλουζάκι με κουκούλα κλπ, κλπ. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Οποίος συλλαμβάνεται για αυτόφωρο έγκλημα ή με ένταλμα προσάγεται στον αρμόδιο ανακριτή το αργότερο μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες από τη σύλληψη, αν όμως η σύλληψη έγινε έξω από την έδρα του ανακριτή, η προσαγωγή γίνεται μέσα στον απολύτως αναγκαίο χρόνο για τη μεταγωγή του. Ο ανακριτής οφείλει, μέσα σε τρεις ημέρες από την προσαγωγή, είτε να απολύσει τον συλληφθέντα είτε να εκδώσει ένταλμα φυλάκισης. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται για δύο ημέρες, αν το ζητήσει αυτός που έχει προσαχθεί, ή σε περίπτωση ανώτερης βίας που βεβαιώνεται αμέσως με απόφαση του αρμόδιου δικαστικού συμβουλίου.
  3. Όταν περάσει άπρακτη καθεμία από τις δύο αυτές προθεσμίες, κάθε δεσμοφύλακας ή άλλος, είτε πολιτικός υπάλληλος είτε στρατιωτικός, στον οποίο έχει ανατεθεί η κράτηση εκείνου που έχει συλληφθεί, οφείλει να τον απολύσει αμέσως. Οι παραβάτες τιμωρούνται για παράνομη κατακράτηση και υποχρεούνται να επανορθώσουν κάθε ζημία που έγινε στον παθόντα και να τον ικανοποιήσουν για ηθική βλάβη με χρηματικό ποσό, όπως νόμος ορίζει. Ε, βέβαια όλο και κάποιες κάμποσες περιπτώσεις έχουμε ακούσει που αυτό δεν συνέβη, έτσι; ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  4. Νόμος ορίζει το ανώτατο όριο διάρκειας της προφυλάκισης, που δεν μπορεί να υπερβεί το ένα έτος στα κακουργήματα και τους έξι μήνες στα πλημμελήματα. Σε εντελώς εξαιρετικές περιπτώσεις τα ανώτατα αυτά όρια μπορούν να παραταθούν για έξι και τρεις μήνες, αντίστοιχα, με απόφαση του αρμόδιου δικαστικού συμβουλίου. Απαγορεύεται η υπέρβαση των ανώτατων ορίων της προφυλάκισης με τη διαδοχική επιβολή του μέτρου αυτού για επί μέρους πράξεις της ίδιας υπόθεσης. Η αλήθεια είναι ότι σε αυτό εδώ το άρθρο (ολόκληρο) πρέπει  να έχουμε και μια πιο εμπεριστατωμένη άποψη κάποιου που ασχολείται επαγγελματικά με το θέμα. Υπάρχει πχ μια σχετικά γνωστή περίπτωση ενός αναρχικού, του Κ. Σακκά, που βρίσκεται "αισίως" επί σχεδόν 3 χρόνια προφυλακισμένος υποθέτω για... διάφορα θέματα , όπου εγώ δεν λέω, μπορεί να είναι ένοχος ο άνθρωπος. Δώσε του όμως την δίκη που δικαιούται και κυρίως (μιας και το τεκμήριο της αθωότητας φέρεται να ισχύει ακόμη στη χώρα μας) τράβα απέδειξε ότι είναι ένοχος.Άποψή μου για το άρθρο; Ότι ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Άρθρο 7
  1. Έγκλημα δεν υπάρχει ούτε ποινή επιβάλλεται χωρίς νόμο που να ισχύει πριν από την τέλεση της πράξης και να ορίζει τα στοιχεία της. Ποτέ δεν επιβάλλεται ποινή βαρύτερη από εκείνη που προβλεπόταν κατά την τέλεση της πράξης. Προσοχή: αν είσαι πολιτικός, έγκλημα δεν υπάρχει γενικώς. Επίσης το αναδρομικόν δεν ισχύει για την πλέμπα. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Τα βασανιστήρια, οποιαδήποτε σωματική κάκωση, βλάβη υγείας, ή άσκηση ψυχολογικής βίας, καθώς και κάθε άλλη προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας απαγορεύονται και τιμωρούνται, όπως νόμος ορίζει. Άχτουνγκ, άχτουνγκ: ως βασανιστήρια, σωματική κάκωση, βλάβη υγείας κλπ, κλπ δεν νοούνται η άσκηση ψυχολογικής βίας, οι αδέσποτες από τα ΜΑΤ, τα χημικά, η χρήση βίας από την Αστυνομία κλπ, κλπ. Μέχρι και για εντός της ΓΑΔΑ έχουν ειπωθεί διάφορα. Τόσο πολύ έχει χαθεί το μέτρο; ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  3. Η γενική δήμευση απαγορεύεται. Θανατική ποινή δεν επιβάλλεται, εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται στο νόμο για κακουργήματα τα οποία τελούνται σε καιρό πολέμου και σχετίζονται με αυτόν. Φυσικά ως θανατική ποινή δεν λογίζεται η στέρηση των φαρμάκων σε κάποιον ανίατα ασθενή, η αύξηση της συμμετοχής σε φάρμακα σε ανθρώπους που έχουν βιοποριστικά προβλήματα, η εξώθηση σε αυτοκτονία κλπ, κλπ. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  4. Νόμος ορίζει με ποιους όρους το Κράτος παρέχει, ύστερα από δικαστική απόφαση, αποζημίωση σε όσους καταδικάστηκαν, προφυλακίστηκαν ή με άλλο τρόπο στερήθηκαν άδικα ή παράνομα την προσωπική τους ελευθερία. Είναι ακριβώς έτσι: μετά από 15 αναβολές, τους προβλεπόμενους βαθμούς εκδίκασης (συνήθως) και έναν σκασμό έξοδα συν την όλη διαπόμπευση που θα λάβεις, τελικά υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να δικαιωθείς. Όλοι μας θυμόμαστε τις περί του μέσου ηλιθίου δηλώσεις του κυρίου Δένδια άλλωστε, δεν τις θυμόμαστε; ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Άρθρο 8
Κανένας δεν στερείται χωρίς τη θέλησή του το δικαστή που του έχει ορίσει ο νόμος. Δικαστικές επιτροπές και έκτακτα δικαστήρια, με οποιοδήποτε όνομα, δεν επιτρέπεται να συσταθούν.
Άρθρο 9
  1. Η κατοικία του καθενός είναι άσυλο. Η ιδιωτική και οικογενειακή ζωή του ατόμου είναι απαραβίαστη. Καμία έρευνα δεν γίνεται σε κατοικία, παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος και πάντοτε με την παρουσία εκπροσώπων της δικαστικής εξουσίας. Φυσικά εξαιρούνται φαινόμενα τύπου Σκουριών (επειδή το έχουμε πρόσφατο και το θυμόμαστε όλοι, όχι για άλλον λόγο). Επίσης η Οικία είναι άσυλο εκτός αν στην πάρει η τράπεζα. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Οι παραβάτες της προηγούμενης διάταξης τιμωρούνται για παραβίαση του οικιακού ασύλου και για κατάχρηση εξουσίας και υποχρεούνται σε πλήρη αποζημίωση του παθόντος, όπως νόμος ορίζει. Πράγματι. Αν δούμε μέσα στις φυλακές είναι τίγκα σε τραπεζίτες και αστυνομικούς. Άσε που όλοι έχουν τρελαθεί στην αποζημίωση. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Άρθρο 9Α
Καθένας έχει δικαίωμα προστασίας από τη συλλογή, επεξεργασία και χρήση, ιδίως με ηλεκτρονικά μέσα, των προσωπικών του δεδομένων, όπως νόμος ορίζει. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων διασφαλίζεται από ανεξάρτητη αρχή, που συγκροτείται και λειτουργεί, όπως νόμος ορίζει. Άχτουνγκ, άχτουνγκ: το παρόν άρθρο δεν αφορά τις τράπεζες, το κράτος και την τρόικα. Α, και τις εφορίες. Α, και τις εισπρακτικές εταιρείες. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Άρθρο 10
  1. Καθένας ή πολλοί μαζί έχουν το δικαίωμα, τηρώντας τους νόμους του Κράτους, να αναφέρονται εγγράφως στις αρχές, οι οποίες είναι υποχρεωμένες να ενεργούν σύντομα κατά τις κείμενες διατάξεις και να απαντούν αιτιολογημένα σε εκείνον που υπέβαλε την αναφορά, σύμφωνα με το νόμο. Παρομοίως οι Αρχές έχουν το δικαίωμα να γράφουν εις τα παπάρια των τις αναφορές των πολιτών, ούτως ειπείν και πλέμπας. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Μόνο μετά την κοινοποίηση της τελικής απόφασης της αρχής στην οποία απευθύνεται η αναφορά, και με την άδειά της, επιτρέπεται η δίωξη εκείνου που την υπέβαλε για παραβάσεις που τυχόν υπάρχουν σ' αυτή.
  3. Η αρμόδια υπηρεσία ή αρχή υποχρεούται να απαντά στα αιτήματα για παροχή πληροφοριών και χορήγηση εγγράφων, ιδίως πιστοποιητικών, δικαιολογητικών και βεβαιώσεων μέσα σε ορισμένη προθεσμία, όχι μεγαλύτερη των 60 ημερών, όπως νόμος ορίζει. Σε περίπτωση παρόδου άπρακτης της προθεσμίας αυτής ή παράνομης άρνησης, πέραν των άλλων τυχόν κυρώσεων και έννομων συνεπειών, καταβάλλεται και ειδική χρηματική ικανοποίηση στον αιτούντα, όπως νόμος ορίζει. Νομίζω ότι όλοι μας έχουμε ανοίξει επιπλέον λογαριασμό σε τράπεζα για τις εν λόγω αποζημιώσεις. Ακόμα θυμάμαι την περίπτωση ενός σπιτιού που είχα νοικιάζει το οποίο ήταν από νομιμοποιημένο αυθαίρετο με τον νόμο Τρίτση του 85 και όπου ο ΟΤΕ δεν μου έβαζε τηλέφωνο διότι ο ιδιοκτήτης δεν έβρισκε το χαρτί της νομιμοποιήσεως. Όταν είχα πάει στην Πολεοδομία μου είχαν ζητήσει το χαρτί της άδειας για να βρουν τον φάκελο. Μιλάμε για μεγαλείο, όχι αστεία. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Άρθρο 11
  1. Οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα. Και το κράτος έχει δικαίωμα να καταστέλλει μέσω της αστυνομίας βιαίως τους συνερχόμενους, θορυβωδώς και με όπλα. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Μόνο στις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις μπορεί να παρίσταται η αστυνομία. Οι υπαίθριες συναθροίσεις μπορούν να απαγορευτούν με αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής, γενικά, αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, σε ορισμένη δε περιοχή, αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής, όπως νόμος ορίζει. Ως παραπάνω. Τα έχουμε βιώσει στο πετσί μας ξανά και ξανά άλλωστε. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Άρθρο 12
  1. Οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνιστούν ενώσεις και μη κερδοσκοπικά σωματεία, τηρώντας τους νόμους, που ποτέ όμως δεν μπορούν να εξαρτήσουν την άσκηση του δικαιώματος αυτού από προηγούμενη άδεια. 
  2. Το σωματείο δεν μπορεί να διαλυθεί για παράβαση του νόμου ή ουσιώδους διάταξης του καταστατικού του, παρά μόνο με δικαστική απόφαση.
  3. Οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου εφαρμόζονται αναλόγως και σε ενώσεις προσώπων που δεν συνιστούν σωματείο.
  4. Οι γεωργικοί και αστικοί συνεταιρισμοί κάθε είδους αυτοδιοικούνται σύμφωνα με τους όρους του νόμου και του καταστατικού τους και προστατεύονται και εποπτεύονται από το Κράτος, που είναι υποχρεωμένο να μεριμνά για την ανάπτυξή τους.
  5. Επιτρέπεται η σύσταση με νόμο αναγκαστικών συνεταιρισμών που αποβλέπουν στην εκπλήρωση σκοπών κοινής ωφέλειας ή δημόσιου ενδιαφέροντος ή κοινής εκμετάλλευσης γεωργικών εκτάσεων ή άλλης πλουτοπαραγωγικής πηγής, εφόσον πάντως εξασφαλίζεται η ίση μεταχείριση αυτών που συμμετέχουν.
Άρθρο 13
  1. Η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη. Η απόλαυση των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων δεν εξαρτάται από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις καθενός. Φυσικά και ισχύει, αρκεί να μην το διαλαλείς ότι πιστεύεις κάτι άλλο. Ως εκ τούτου ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Κάθε γνωστή θρησκεία είναι ελεύθερη και τα σχετικά με τη λατρεία της τελούνται ανεμπόδιστα υπό την προστασία των νόμων. Η άσκηση της λατρείας δεν επιτρέπεται να προσβάλλει τη δημόσια τάξη ή τα χρηστά ήθη. Ο προσηλυτισμός απαγορεύεται. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ. Τι να λέμε; Από την στιγμή -για να το θέσω έτσι- που τα θρησκευτικά εξακολουθούν να είναι μάθημα στα σχολεία, παρουσιάζονται ισότιμα όλες οι θρησκείες; Παρουσιάζονται τα μειονεκτήματά τους μπροστά στην Φιλοσοφία; Τι ακριβώς είναι δηλαδή ο προσηλυτισμός; Από ποιον ορίζεται; Και τι σημαίνει ανεμπόδιστα; Πόσο κοσμικό κράτος είμαστε τελικά;
  3. Οι λειτουργοί όλων των γνωστών θρησκειών υπόκεινται στην ίδια εποπτεία της Πολιτείας και στις ίδιες υποχρεώσεις απέναντί της, όπως και οι λειτουργοί της επικρατούσας θρησκείας.
  4. Κανένας δεν μπορεί, εξαιτίας των θρησκευτικών του πεποιθήσεων, να απαλλαγεί από την εκπλήρωση των υποχρεώσεων προς το Κράτος ή να αρνηθεί να συμμορφωθεί προς τους νόμους.
  5. Κανένας όρκος δεν επιβάλλεται χωρίς νόμο, που ορίζει και τον τύπο του.
Άρθρο 14
  1. Καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του, τηρώντας τους νόμους του Κράτους. Πολύ σωστό: εξάλλου μόνο αν πεις τη γνώμη σου θ'αρχίσουν να σε κυνηγούν και να σε διαπομπεύουν που είναι και το στόχος προκειμένου να βάλεις μυαλό (από μόνος σου κιόλας). Μέχρι και στο ίντερνετ, ελεύθερα είναι όλα. Ε; Δεν είναι; Μην τα ξεχνάμε τα περί ανωνυμίας των μπλογκ κλπ, κλπ. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Ο τύπος είναι ελεύθερος. Η λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται. Ιδίως αν ελέγχεται. Χρειάζεται να πούμε αν έχει νόημα αν τηρείται;
  3. Η κατάσχεση εφημερίδων και άλλων εντύπων, είτε πριν από την κυκλοφορία είτε ύστερα από αυτή, απαγορεύεται. Κατ' εξαίρεση επιτρέπεται η κατάσχεση, με παραγγελία του εισαγγελέα, μετά την κυκλοφορία: α) για προσβολή της χριστιανικής και κάθε άλλης γνωστής θρησκείας, β) για προσβολή του προσώπου του Προέδρου της Δημοκρατίας, γ) για δημοσίευμα που αποκαλύπτει πληροφορίες για τη σύνθεση, τον εξοπλισμό και τη διάταξη των ενόπλων δυνάμεων ή την οχύρωση της Χώρας ή που έχει σκοπό τη βίαιη ανατροπή του πολιτεύματος ή στρέφεται κατά της εδαφικής ακεραιότητας του Κράτους, δ) για άσεμνα δημοσιεύματα που προσβάλλουν ολοφάνερα τη δημόσια αιδώ, στις περιπτώσεις που ορίζει ο νόμος.
  4. Σ' όλες τις περιπτώσεις της προηγούμενης παραγράφου ο εισαγγελέας, μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες από την κατάσχεση, οφείλει να υποβάλει την υπόθεση στο δικαστικό συμβούλιο, και αυτό, μέσα σε άλλες είκοσι τέσσερις ώρες, οφείλει να αποφασίσει για τη διατήρηση ή την άρση της κατάσχεσης, διαφορετικά η κατάσχεση αίρεται αυτοδικαίως. Τα ένδικα μέσα της έφεσης και της αναίρεσης επιτρέπονται στον εκδότη της εφημερίδας ή άλλου εντύπου που κατασχέθηκε και στον εισαγγελέα.
  5. Καθένας ο οποίος θίγεται από ανακριβές δημοσίευμα ή εκπομπή έχει δικαίωμα απάντησης, το δε μέσο ενημέρωσης έχει αντιστοίχως υποχρέωση πλήρους και άμεσης επανόρθωσης. Καθένας ο οποίος θίγεται από υβριστικό ή δυσφημιστικό δημοσίευμα ή εκπομπή έχει, επίσης, δικαίωμα απάντησης, το δε μέσο ενημέρωσης έχει αντιστοίχως υποχρέωση άμεσης δημοσίευσης ή μετάδοσης της απάντησης. Νόμος ορίζει τον τρόπο με τον οποίο ασκείται το δικαίωμα απάντησης και διασφαλίζεται η πλήρης και άμεση επανόρθωση ή η δημοσίευση και μετάδοση της απάντησης. Βεβαίως δεν υπάρχει λόγος να υπάρχει αντίστοιχη πρόνοια για δημοσιεύματα που παίζουν παιχνίδια δημιουργώντας κοινά ενοχικά σύνδρομα τύπου μαζί τα φάγαμε, έτσι; Αυτά είναι εκτός νόμου.
  6. Το δικαστήριο, ύστερα από τρεις τουλάχιστον καταδίκες μέσα σε μία πενταετία για διάπραξη των εγκλημάτων που προβλέπονται στην παράγραφο 3, διατάσσει την οριστική ή προσωρινή παύση της έκδοσης του εντύπου και, σε βαριές περιπτώσεις, την απαγόρευση της άσκησης του δημοσιογραφικού επαγγέλματος από το πρόσωπο που καταδικάστηκε, όπως νόμος ορίζει. Η παύση ή η απαγόρευση αρχίζουν αφότου η καταδικαστική απόφαση γίνει αμετάκλητη.
  7. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την αστική και ποινική ευθύνη του τύπου και των άλλων μέσων ενημέρωσης και με την ταχεία εκδίκαση των σχετικών υποθέσεων.
  8. Νόμος ορίζει τις προϋποθέσεις και τα προσόντα για την άσκηση του δημοσιογραφικού επαγγέλματος.
  9. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς, η οικονομική κατάσταση και τα μέσα χρηματοδότησης των μέσων ενημέρωσης πρέπει να γίνονται γνωστά, όπως νόμος ορίζει. Νόμος προβλέπει τα μέτρα και τους περιορισμούς που είναι αναγκαίοι για την πλήρη διασφάλιση της διαφάνειας και της πολυφωνίας στην ενημέρωση. Απαγορεύεται η συγκέντρωση του ελέγχου περισσότερων μέσων ενημέρωσης της αυτής ή άλλης μορφής. Απαγορεύεται ειδικότερα η συγκέντρωση περισσότερων του ενός ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης της αυτής μορφής, όπως νόμος ορίζει. Η ιδιότητα του ιδιοκτήτη, του εταίρου, του βασικού μετόχου ή του διευθυντικού στελέχους επιχείρησης μέσων ενημέρωσης είναι ασυμβίβαστη με την ιδιότητα του ιδιοκτήτη, του εταίρου, του βασικού μετόχου ή του διευθυντικού στελέχους επιχείρησης που αναλαμβάνει έναντι του δημοσίου ή νομικού προσώπου του ευρύτερου δημόσιου τομέα την εκτέλεση έργων ή προμηθειών ή την παροχή υπηρεσιών. Η απαγόρευση του προηγούμενου εδαφίου καταλαμβάνει και κάθε είδους παρένθετα πρόσωπα, όπως συζύγους, συγγενείς, οικονομικά εξαρτημένα άτομα ή εταιρείες. Νόμος ορίζει τις ειδικότερες ρυθμίσεις, τις κυρώσεις που μπορεί να φθάνουν μέχρι την ανάκληση της άδειας ραδιοφωνικού ή τηλεοπτικού σταθμού και μέχρι την απαγόρευση σύναψης ή την ακύρωση της σχετικής σύμβασης, καθώς και τους τρόπους ελέγχου και τις εγγυήσεις αποτροπής των καταστρατηγήσεων των προηγούμενων εδαφίων. Πικραμένη ιστορία, ε; ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Άρθρο 15
  1. Οι προστατευτικές για τον τύπο διατάξεις του προηγούμενου άρθρου δεν εφαρμόζονται στον κινηματογράφο, τη φωνογραφία, τη ραδιοφωνία, την τηλεόραση και κάθε άλλο παρεμφερές μέσο μετάδοσης λόγου ή παράστασης. Πολύ σωστό. Την τηλεόραση για παράδειγμα είτε την κλείνουμε (ΕΡΤ), είτε την λούζουμε με δάνεια (ΜΕΓΚΑ) προκειμένου να... μάθει. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Η ραδιοφωνία και η τηλεόραση υπάγονται στον άμεσο έλεγχο του Κράτους. Ο έλεγχος και η επιβολή των διοικητικών κυρώσεων υπάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης που είναι ανεξάρτητη αρχή, όπως νόμος ορίζει. Ο άμεσος έλεγχος του Κράτους, που λαμβάνει και τη μορφή του καθεστώτος της προηγούμενης άδειας, έχει ως σκοπό την αντικειμενική και με ίσους όρους μετάδοση πληροφοριών και ειδήσεων, καθώς και προϊόντων του λόγου και της τέχνης, την εξασφάλιση της ποιοτικής στάθμης των προγραμμάτων που επιβάλλει η κοινωνική αποστολή της ραδιοφωνίας και της τηλεόρασης και η πολιτιστική ανάπτυξη της Χώρας, καθώς και το σεβασμό της αξίας του ανθρώπου και την προστασία της παιδικής ηλικίας και της νεότητας. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την υποχρεωτική και δωρεάν μετάδοση των εργασιών της Βουλής και των επιτροπών της, καθώς και προεκλογικών μηνυμάτων των κομμάτων από τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα. Ιδίως μετά τις τελευταίες εξελίξεις στην ΕΡΤ, είναι πραγματικά να ξελιγώνεσαι στο γέλιο! ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Άρθρο 16
  1. Η τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες· η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί υποχρέωση του Κράτους. Η ακαδημαϊκή ελευθερία και η ελευθερία της διδασκαλίας δεν απαλλάσσουν από το καθήκον της υπακοής στο Σύνταγμα. Φυσικά και είναι ελεύθερα. Ακόμη θυμόμαστε τα κόμματα που έπαιρναν επιχορηγήσεις για επιστημονική έρευνα. Αναφορικά με τη διδασκαλία, εκεί κι αν έχουμε χίλια δυο παραδείγματα με την Παηδία που έχουν φτιάξει. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες. Και ακριβώς για όλα αυτά την διαλύσαμε. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  3. Τα έτη υποχρεωτικής φοίτησης δεν μπορεί να είναι λιγότερα από εννέα.
  4. Όλοι οι Έλληνες έχουν δικαίωμα δωρεάν παιδείας, σε όλες τις βαθμίδες της, στα κρατικά εκπαιδευτήρια. Το Κράτος ενισχύει τους σπουδαστές που διακρίνονται, καθώς και αυτούς που έχουν ανάγκη από βοήθεια ή ειδική προστασία, ανάλογα με τις ικανότητές τους. Ω, ναι! Ακριβώς έτσι! ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  5. Η ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου με πλήρη αυτοδιοίκηση. Τα ιδρύματα αυτά τελούν υπό την εποπτεία του Κράτους, έχουν δικαίωμα να ενισχύονται οικονομικά από αυτό και λειτουργούν σύμφωνα με τους νόμους που αφορούν τους οργανισμούς τους. Συγχώνευση ή κατάτμηση ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων μπορεί να γίνει και κατά παρέκκλιση από κάθε αντίθετη διάταξη, όπως νόμος ορίζει. Ειδικός νόμος ορίζει όσα αφορούν τους φοιτητικούς συλλόγους και τη συμμετοχή των σπουδαστών σ' αυτούς. Εδώ σηκώνει πολλή συζήτηση αλλά ας μην κάνουμε τώρα.
  6. Οι καθηγητές των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων είναι δημόσιοι λειτουργοί. Το υπόλοιπο διδακτικό προσωπικό τους επιτελεί επίσης δημόσιο λειτούργημα, με τις προϋποθέσεις που νόμος ορίζει. Τα σχετικά με την κατάσταση όλων αυτών των προσώπων καθορίζονται από τους οργανισμούς των οικείων ιδρυμάτων. Οι καθηγητές των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων δεν μπορούν να παυθούν προτού λήξει σύμφωνα με το νόμο ο χρόνος υπηρεσίας τους παρά μόνο με τις ουσιαστικές προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 88 παράγραφος 4 και ύστερα από απόφαση συμβουλίου που αποτελείται κατά πλειοψηφία από ανώτατους δικαστικούς λειτουργούς, όπως νόμος ορίζει. Νόμος ορίζει το όριο της ηλικίας των καθηγητών των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων· ωσότου εκδοθεί ο νόμος αυτός οι καθηγητές που υπηρετούν αποχωρούν αυτοδικαίως μόλις λήξει το ακαδημαϊκό έτος μέσα στο οποίο συμπληρώνουν το εξηκοστό έβδομο έτος της ηλικίας τους. Ισχύει το ίδιο σχόλιο με την παρ.5.
  7. Η επαγγελματική και κάθε άλλη ειδική εκπαίδευση παρέχεται από το Κράτος και με σχολές ανώτερης βαθμίδας για χρονικό διάστημα όχι μεγαλύτερο από τρία χρόνια, όπως προβλέπεται ειδικότερα από το νόμο, που ορίζει και τα επαγγελματικά δικαιώματα όσων αποφοιτούν από τις σχολές αυτές. Τι παρέχεται από το κράτος είπαμε;
  8. Νόμος ορίζει τις προϋποθέσεις και τους όρους χορήγησης άδειας για την ίδρυση και λειτουργία εκπαιδευτηρίων που δεν ανήκουν στο Κράτος, τα σχετικά με την εποπτεία που ασκείται πάνω σ' αυτά, καθώς και την υπηρεσιακή κατάσταση του διδακτικού προσωπικού τους. Η σύσταση ανώτατων σχολών από ιδιώτες απαγορεύεται. 
  9. Ο αθλητισμός τελεί υπό την προστασία και την ανώτατη εποπτεία του Κράτους. Το Κράτος επιχορηγεί και ελέγχει τις ενώσεις των αθλητικών σωματείων κάθε είδους, όπως νόμος ορίζει. Νόμος ορίζει επίσης τη διάθεση των ενισχύσεων που παρέχονται κάθε φορά στις επιχορηγούμενες ενώσεις σύμφωνα με τον προορισμό τους. Καλά κρασά χωριανοί! Γενικά μην την ανοίξουμε την κουβέντα για το άρθρο 16 γιατί θα ξεφύγουμε.
Άρθρο 17
  1. Η ιδιοκτησία τελεί υπό την προστασία του Κράτους, τα δικαιώματα όμως που απορρέουν από αυτή δεν μπορούν να ασκούνται σε βάρος του γενικού συμφέροντος. Μία μικρή διόρθωση: η ιδιοκτησία τελεί υπό την αιγίδα των τραπεζών. Δικαιώματα δεν υπάρχουν. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Κανένας δεν στερείται την ιδιοκτησία του, παρά μόνο για δημόσια ωφέλεια που έχει αποδειχθεί με τον προσήκοντα τρόπο, όταν και όπως ο νόμος ορίζει, και πάντοτε αφού προηγηθεί πλήρης αποζημίωση, που να ανταποκρίνεται στην αξία την οποία είχε το απαλλοτριούμενο κατά το χρόνο της συζήτησης στο δικαστήριο για τον προσωρινό προσδιορισμό της αποζημίωσης. Αν ζητηθεί απευθείας ο οριστικός προσδιορισμός της αποζημίωσης, λαμβάνεται υπόψη η αξία κατά το χρόνο της σχετικής συζήτησης στο δικαστήριο. Αν η συζήτηση για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης διεξαχθεί μετά την παρέλευση έτους από τη συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό, τότε για τον προσδιορισμό της αποζημίωσης λαμβάνεται υπόψη η αξία κατά το χρόνο της συζήτησης για τον οριστικό προσδιορισμό. Στην απόφαση κήρυξης πρέπει να δικαιολογείται ειδικά η δυνατότητα κάλυψης της δαπάνης αποζημίωσης. Η αποζημίωση, εφόσον συναινεί ο δικαιούχος, μπορεί να καταβάλλεται και σε είδος ιδίως με τη μορφή της παραχώρησης της κυριότητας άλλου ακινήτου ή της παραχώρησης δικαιωμάτων επί άλλου ακινήτου. Ναι, κανείς δεν στερείται την ιδιοκτησία του εκτός αν εμπλέκεται τράπεζα (και δεν αναφέρομαι απαραίτητα σε σπίτι), αν χρωστάς στην ΕΥΔΑΠ, στην εφορία, στη ΔΕΗ, αν έχεις διχογνωμία με την Πολεοδομία κλπ, κλπ. Παρεμπιπτόντως, αν σου πάρουν την μισή ιδιοκτησία (πχ για να περάσει δρόμος) και σου πάρουν όλο το μπροστινό κομμάτι, πόσα παίρνεις πίσω στο χέρι και πόσο κοστολογείται η ζημία σου μετά για το υπόλοιπον που δεν χάνεις αλλά υποβαθμίζεται; Επειδή τα έχω μεγάλη απορία. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  3. Η ενδεχόμενη μεταβολή της αξίας του απαλλοτριουμένου μετά τη δημοσίευση της πράξης απαλλοτρίωσης, και μόνο εξαιτίας της, δεν λαμβάνεται υπόψη.
  4. Η αποζημίωση ορίζεται από τα αρμόδια δικαστήρια. Μπορεί να οριστεί και προσωρινά δικαστικώς, ύστερα από ακρόαση ή πρόσκληση του δικαιούχου, που μπορεί να υποχρεωθεί κατά την κρίση του δικαστηρίου να παράσχει για την είσπραξή της ανάλογη εγγύηση, σύμφωνα με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος. Νόμος μπορεί να προβλέπει την εγκαθίδρυση ενιαίας δικαιοδοσίας, κατά παρέκκλιση από το άρθρο 94, για όλες τις διαφορές και υποθέσεις που σχετίζονται με απαλλοτρίωση, καθώς και την κατά προτεραιότητα διεξαγωγή των σχετικών δικών. Με τον ίδιο νόμο μπορεί να ρυθμίζεται ο τρόπος με τον οποίο συνεχίζονται εκκρεμείς δίκες. Πριν καταβληθεί η οριστική ή προσωρινή αποζημίωση διατηρούνται ακέραια όλα τα δικαιώματα του ιδιοκτήτη και δεν επιτρέπεται η κατάληψη. Προκειμένου να εκτελεστούν έργα γενικότερης σημασίας για την οικονομία της Χώρας είναι δυνατόν, με ειδική απόφαση του δικαστηρίου που είναι αρμόδιο για τον οριστικό ή προσωρινό προσδιορισμό της αποζημίωσης, να επιτρέπεται η πραγματοποίηση εργασιών και πριν από τον προσδιορισμό και την καταβολή της αποζημίωσης, υπό τον όρο της καταβολής εύλογου τμήματος της αποζημίωσης και της παροχής πλήρους εγγύησης υπέρ του δικαιούχου της αποζημίωσης, όπως νόμος ορίζει. Η δεύτερη πρόταση του πρώτου εδαφίου εφαρμόζεται αναλόγως και στις περιπτώσεις αυτές. Η αποζημίωση που ορίστηκε καταβάλλεται υποχρεωτικά το αργότερο μέσα σε ενάμισι έτος από τη δημοσίευση της απόφασης για τον προσωρινό προσδιορισμό της αποζημίωσης και, σε περίπτωση απευθείας αίτησης για οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης, από τη δημοσίευση της σχετικής απόφασης του δικαστηρίου, διαφορετικά η απαλλοτρίωση αίρεται αυτοδικαίως. Η αποζημίωση δεν υπόκειται, ως αποζημίωση, σε κανένα φόρο, κράτηση ή τέλος. Ιδίως αυτό το τελευταίο είναι να μην χορταίνεις να το διαβάζεις.
  5. Νόμος ορίζει τις περιπτώσεις υποχρεωτικής ικανοποίησης των δικαιούχων για την πρόσοδο, την οποία έχασαν από το ακίνητο που απαλλοτριώθηκε έως το χρόνο καταβολής της αποζημίωσης. Όταν λέμε των δικαιούχων, εννοούμε μόνο τις τράπεζες φυσικά.
  6. Όταν πρόκειται να εκτελεστούν έργα κοινής ωφέλειας ή γενικότερης σημασίας για την οικονομία της Χώρας, νόμος μπορεί να επιτρέψει την απαλλοτρίωση υπέρ του δημοσίου ευρύτερων ζωνών, πέρα από τις εκτάσεις που είναι αναγκαίες για την κατασκευή των έργων. Ο ίδιος νόμος καθορίζει τις προϋποθέσεις και τους όρους μιας τέτοιας απαλλοτρίωσης, καθώς και τα σχετικά με τη διάθεση ή χρησιμοποίηση, για δημόσιους ή κοινωφελείς γενικά σκοπούς, των εκτάσεων που απαλλοτριώνονται επιπλέον όσων είναι αναγκαίες για το έργο που πρόκειται να εκτελεστεί.
  7. Νόμος μπορεί να ορίσει ότι για την εκτέλεση έργων με προφανή κοινή ωφέλεια υπέρ του δημοσίου, νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, οργανισμών κοινής ωφελείας και δημόσιων επιχειρήσεων, επιτρέπεται να διανοιχθούν υπόγειες σήραγγες στο επιβαλλόμενο βάθος, χωρίς αποζημίωση, υπό τον όρο ότι δεν θα παραβλάπτεται η συνήθης εκμετάλλευση του υπερκείμενου ακινήτου.
Άρθρο 18
  1. Ειδικοί νόμοι ρυθμίζουν τα σχετικά με την ιδιοκτησία και τη διάθεση των μεταλλείων, ορυχείων, σπηλαίων, αρχαιολογικών χώρων και θησαυρών, ιαματικών, ρεόντων και υπόγειων υδάτων και γενικά του υπόγειου πλούτου. Την έχουμε πρόσφατη την περίπτωση στις Σκουριές. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Με νόμο ρυθμίζονται τα σχετικά με την ιδιοκτησία, την εκμετάλλευση και διαχείριση των λιμνοθαλασσών και των μεγάλων λιμνών, καθώς και τα σχετικά με τη διάθεση γενικά των εκτάσεων που προκύπτουν από αποξήρανσή τους. Βλέπε Βιστόνιδα και μο*νή Βατοπεδίου.
  3. Ειδικοί νόμοι ρυθμίζουν τα σχετικά με τις επιτάξεις για τις ανάγκες των ενόπλων δυνάμεων σε περίπτωση πολέμου ή επιστράτευσης, ή για τη θεραπεία άμεσης κοινωνικής ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη ή υγεία.
  4. Επιτρέπεται, σύμφωνα με τη διαδικασία που καθορίζει ειδικός νόμος, ο αναδασμός αγροτικών εκτάσεων για την επωφελέστερη εκμετάλλευση του εδάφους, καθώς και η λήψη μέτρων για την αποφυγή της υπέρμετρης κατάτμησης ή για διευκόλυνση της ανασυγκρότησης της κατατμημένης μικρής αγροτικής ιδιοκτησίας.
  5. Εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται στις προηγούμενες παραγράφους, μπορεί να προβλεφθεί με νόμο και κάθε άλλη στέρηση της ελεύθερης χρήσης και κάρπωσης της ιδιοκτησίας που απαιτείται από ιδιαίτερες περιστάσεις. Νόμος ορίζει τον υπόχρεο και τη διαδικασία καταβολής στο δικαιούχο του ανταλλάγματος της χρήσης ή κάρπωσης, το οποίο πρέπει να ανταποκρίνεται στις υφιστάμενες κάθε φορά συνθήκες. Μέτρα που επιβλήθηκαν με την εφαρμογή της παραγράφου αυτής αίρονται αμέσως μόλις εκλείψουν οι ιδιαίτεροι λόγοι που τα προκάλεσαν. Σε περίπτωση αδικαιολόγητης παράτασης των μέτρων αποφασίζει για την άρση τους, κατά κατηγορίες περιπτώσεων, το Συμβούλιο της Επικρατείας, ύστερα από αίτηση όποιου έχει έννομο συμφέρον.
  6. Με νόμο μπορεί να ρυθμίζονται τα σχετικά με τη διάθεση εγκαταλειμμένων εκτάσεων για την αξιοποίησή τους υπέρ της εθνικής οικονομίας και αποκατάσταση ακτημόνων. Με τον ίδιο νόμο ορίζονται και τα σχετικά με τη μερική ή ολική αποζημίωση των ιδιοκτητών σε περίπτωση επανεμφάνισής τους μέσα σε εύλογη προθεσμία. Προς αποκατάσταση των ακτημόνων; Μας κάνουν πλάκα έτσι; Ακτήμονες θεωρούνται και οι άστεγοι, που τους πήρε τράπεζα τα σπίτια;
  7. Με νόμο μπορεί να καθιερωθεί η αναγκαστική συνιδιοκτησία συνεχόμενων ιδιοκτησιών αστικών περιοχών, εφόσον η αυτοτελής ανοικοδόμηση αυτών ή μερικών απ' αυτές δεν ανταποκρίνεται στους όρους δόμησης που ισχύουν ή πρόκειται να ισχύσουν στην περιοχή αυτή.
  8. Δεν επιτρέπεται να απαλλοτριωθεί η αγροτική ιδιοκτησία των Σταυροπηγιακών Ιερών Μονών της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας στη Χαλκιδική, των Βλατάδων στη Θεσσαλονίκη και του Ευαγγελιστή Ιωάννη του Θεολόγου στην Πάτμο, με εξαίρεση τα μετόχια. Επίσης δεν επιτρέπεται να απαλλοτριωθεί η περιουσία που βρίσκεται στην Ελλάδα των Πατριαρχείων Αλεξάνδρειας, Αντιόχειας και Ιεροσολύμων, καθώς και της Ιερής Μονής του Σινά. ΑΣΧΕΤΟ! Τι δουλειά έχει στο Σύνταγμα; Αν στο Σύνταγμα έπρεπε να υπάρχει κάτι αυτό θα ήταν ότι τίτλοι από άσχετες διοικήσεις (πχ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) όπως τα Χρυσόβουλα δεν έχουν ισχύ στο σύγχρονο ελληνικό κράτος. Και τέλος. Τα υπόλοιπα αποτελούν εσωτερικά θέματα της εκκλησίας για τα οποία φυσικά και να φορολογείται όπως τα πάντα και οι πάντες.
Άρθρο 19
  1. Το απόρρητο των επιστολών και της ελεύθερης ανταπόκρισης ή επικοινωνίας με οποιονδήποτε άλλο τρόπο είναι απόλυτα απαραβίαστο. Νόμος ορίζει τις εγγυήσεις υπό τις οποίες η δικαστική αρχή δεν δεσμεύεται από το απόρρητο για λόγους εθνικής ασφάλειας ή για διακρίβωση ιδιαίτερα σοβαρών εγκλημάτων.
  2. Νόμος ορίζει τα σχετικά με τη συγκρότηση, τη λειτουργία και τις αρμοδιότητες ανεξάρτητης αρχής που διασφαλίζει το απόρρητο της παραγράφου 1.
  3. Απαγορεύεται η χρήση αποδεικτικών μέσων που έχουν αποκτηθεί κατά παράβαση του άρθρου αυτού και των άρθρων 9 και 9Α.
Άρθρο 20
  1. Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ' αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως νόμος ορίζει.
  2. Το δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης του ενδιαφερομένου ισχύει και για κάθε διοικητική ενέργεια ή μέτρο που λαμβάνεται σε βάρος των δικαιωμάτων ή συμφερόντων του.
Άρθρο 21
  1. Η οικογένεια, ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους, καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του Κράτους. Φυσικά και όλα αυτά είναι υπό την προστασία του κράτους, γι'αυτό και τα διαλύει όλα. Για ποια οικογένεια μιλάμε όταν οι νέοι αδυνατούν να κάνουν οικογένεια; ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Πολύτεκνες οικογένειες, ανάπηροι πολέμου και ειρηνικής περιόδου, θύματα πολέμου, χήρες και ορφανά εκείνων που έπεσαν στον πόλεμο, καθώς και όσοι πάσχουν από ανίατη σωματική ή πνευματική νόσο έχουν δικαίωμα ειδικής φροντίδας από το Κράτος. Όπου ειδική φροντίδα βλέπε περικοπές "δαπανών" μέχρι τελικής πτώσεώς τους. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  3. Το Κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας, του γήρατος, της αναπηρίας και για την περίθαλψη των απόρων.  Ακριβώς όπως στα προηγούμενα. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  4. Η απόκτηση κατοικίας από αυτούς που τη στερούνται ή που στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί αντικείμενο ειδικής φροντίδας του Κράτους. Παρομοίως ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  5. Ο σχεδιασμός και η εφαρμογή δημογραφικής πολιτικής, καθώς και η λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων αποτελεί υποχρέωση του Κράτους. Δημογραφικής πολιτικής; Α, θα εννοεί την μετανάστευση σε ξένες χώρες και την αλλοίωση των τοπικών δημογραφικών χαρακτηριστικών με πλήθος άλλων "πολιτικών". ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  6. Τα άτομα με αναπηρίες έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν μέτρων που εξασφαλίζουν την αυτονομία, την επαγγελματική ένταξη και τη συμμετοχή τους στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας. Δεν υπάρχουν σχόλια. Απλά ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Άρθρο 22
  1. Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού. Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας. Με την ανεργία να πλησιάζει στο 30%, την ανεργία των νέων να κοντεύει το 60% και όλους τους δείκτες να χειροτερεύουν, νομίζω δεν υπάρχει κάτι να σχολιάσουμε. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Με νόμο καθορίζονται οι γενικοί όροι εργασίας, που συμπληρώνονται από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας συναπτόμενες με ελεύθερες διαπραγματεύσεις και, αν αυτές αποτύχουν, με τους κανόνες που θέτει η διαιτησία. Δεν χρειάζεται να πούμε κάτι: ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  3. Νόμος ορίζει τα σχετικά με τη σύναψη συλλογικών συμβάσεων εργασίας από τους δημόσιους υπαλλήλους και τους υπαλλήλους οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου. Καταργήθηκε ως αχρείαστο, άρα ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  4. Οποιαδήποτε μορφή αναγκαστικής εργασίας απαγορεύεται. Ειδικοί νόμοι ρυθμίζουν τα σχετικά με την επίταξη προσωπικών υπηρεσιών σε περίπτωση πολέμου ή επιστράτευσης ή για την αντιμετώπιση αναγκών της άμυνας της Χώρας ή επείγουσας κοινωνικής ανάγκης από θεομηνία ή ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία, καθώς και τα σχετικά με την προσφορά προσωπικής εργασίας στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης για την ικανοποίηση τοπικών αναγκών. Ακόμη κι αν ααφήσουμε στην άκρη κάθε άλλη "λεπτομέρεια" μιλάμε για κυβερνήσεις Μνημονίου που έχουν κάνει πέντε πολιτικές επιστρατεύσεις στα τρία τελευταία χρόνια, έτσι; ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ. Η δουλειά εάν υπάρχει είναι δουλεία στην Ελλάδα.
  5. Το Κράτος μεριμνά για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων, όπως νόμος ορίζει. Από όποια πλευρά κι αν το κοιτάξεις -ακόμη κι αυτήν του psi- ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Ερμηνευτική δήλωση: Στους γενικούς όρους εργασίας περιλαμβάνεται και ο προσδιορισμός του τρόπου και του υπόχρεου είσπραξης και απόδοσης στις συνδικαλιστικές οργανώσεις της συνδρομής των μελών τους που προβλέπεται από τα καταστατικά τους.
Άρθρο 23
  1. Το Κράτος λαμβάνει τα προσήκοντα μέτρα για τη διασφάλιση της συνδικαλιστικής ελευθερίας και την ανεμπόδιστη άσκηση των συναφών μ' αυτή δικαιωμάτων εναντίον κάθε προσβολής τους, μέσα στα όρια του νόμου. Αυτό εδώ τηρείται. Εξάλλου δικοί τους είναι οι συνδικαλιστές οι ποίοι έχουν μαγαρίσει απολύτως και το ιερό λειτούργημα του Συνδικαλισμού.
  2. Η απεργία αποτελεί δικαίωμα και ασκείται από τις νόμιμα συστημένες συνδικαλιστικές οργανώσεις για τη διαφύλαξη και προαγωγή των οικονομικών και εργασιακών γενικά συμφερόντων των εργαζομένων. Απαγορεύεται η απεργία με οποιαδήποτε μορφή στους δικαστικούς λειτουργούς και σ' αυτούς που υπηρετούν στα σώματα ασφαλείας. Το δικαίωμα των υπαλλήλων της τοπικής αυτοδιοίκησης και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, καθώς και του προσωπικού των κάθε μορφής επιχειρήσεων δημόσιου χαρακτήρα ή κοινής ωφέλειας, που η λειτουργία τους έχει ζωτική σημασία για την εξυπηρέτηση βασικών αναγκών του κοινωνικού συνόλου, υπόκειται στους συγκεκριμένους περιορισμούς του νόμου που το ρυθμίζει. Οι περιορισμοί αυτοί δεν μπορούν να φθάνουν έως την κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας ή την παρεμπόδιση της νόμιμης άσκησής του. Η απεργία επιτρέπεται όταν δεν απαγορεύεται. Και όταν επιτραπεί αν δεν είναι οργανωμένη από τους δικούς μας, καταπνίγεται στα χημικά. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Άρθρο 24
  1. Η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του Κράτους και δικαίωμα του καθενός. Για τη διαφύλαξή του το κράτος έχει υποχρέωση να παίρνει ιδιαίτερα προληπτικά ή κατασταλτικά μέτρα στο πλαίσιο της αρχής της αειφορίας. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων. Η σύνταξη δασολογίου συνιστά υποχρέωση του Κράτους. Απαγορεύεται η μεταβολή του προορισμού των δασών και των δασικών εκτάσεων, εκτός αν προέχει για την Εθνική Οικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη τους χρήση, που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ, μην μπαίνουμε σε αχρείαστες λεπτομέρειες.
  2. Η χωροταξική αναδιάρθρωση της Χώρας, η διαμόρφωση, η ανάπτυξη, η πολεοδόμηση και η επέκταση των πόλεων και των οικιστικών γενικά περιοχών υπάγεται στη ρυθμιστική αρμοδιότητα και τον έλεγχο του Κράτους, με σκοπό να εξυπηρετείται η λειτουργικότητα και η ανάπτυξη των οικισμών και να εξασφαλίζονται οι καλύτεροι δυνατοί όροι διαβίωσης. Οι σχετικές τεχνικές επιλογές και σταθμίσεις γίνονται κατά τους κανόνες της επιστήμης. Η σύνταξη εθνικού κτηματολογίου συνιστά υποχρέωση του Κράτους. Γι'αυτό άλλωστε και δεν έχει ολοκληρωθεί τα τελευταία 100 χρόνια. Μάλλον επειδή δεν έχουν ολοκληρωθεί και οι καταπατήσεις. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  3. Για να αναγνωριστεί μία περιοχή ως οικιστική και για να ενεργοποιηθεί πολεοδομικά, οι ιδιοκτησίες που περιλαμβάνονται σε αυτή συμμετέχουν υποχρεωτικά, χωρίς αποζημίωση από τον οικείο φορέα, στη διάθεση των εκτάσεων που είναι απαραίτητες για να δημιουργηθούν δρόμοι, πλατείες και χώροι για κοινωφελείς γενικά χρήσεις και σκοπούς, καθώς και στις δαπάνες για την εκτέλεση των βασικών κοινόχρηστων πολεοδομικών έργων, όπως νόμος ορίζει. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  4. Νόμος μπορεί να προβλέπει τη συμμετοχή των ιδιοκτητών περιοχής που χαρακτηρίζεται ως οικιστική στην αξιοποίηση και γενική διαρρύθμισή της σύμφωνα με εγκεκριμένο σχέδιο, με αντιπαροχή ακινήτων ίσης αξίας ή τμημάτων ιδιοκτησίας κατά όροφο, από τους χώρους που καθορίζονται τελικά ως οικοδομήσιμοι ή από κτίρια της περιοχής αυτής.
  5. Οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων εφαρμόζονται και στην αναμόρφωση των οικιστικών περιοχών που ήδη υπάρχουν. Οι ελεύθερες εκτάσεις, που προκύπτουν από την αναμόρφωση, διατίθενται για τη δημιουργία κοινόχρηστων χώρων ή εκποιούνται για να καλυφθούν οι δαπάνες της πολεοδομικής αναμόρφωσης, όπως νόμος ορίζει.
  6. Τα μνημεία, οι παραδοσιακές περιοχές και τα παραδοσιακά στοιχεία προστατεύονται από το Κράτος. Νόμος θα ορίσει τα αναγκαία για την πραγματοποίηση της προστασίας αυτής περιοριστικά μέτρα της ιδιοκτησίας, καθώς και τον τρόπο και το είδος της αποζημίωσης των ιδιοκτητών. Ναι, όλα προστατεύονται σε τούτη τη φουκαριάρα τη χώρα. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Ερμηνευτική δήλωση: Ως δάσος ή δασικό οικοσύστημα νοείται το οργανικό σύνολο άγριων φυτών με ξυλώδη κορμό πάνω στην αναγκαία επιφάνεια του εδάφους, τα οποία, μαζί με την εκεί συνυπάρχουσα χλωρίδα και πανίδα, αποτελούν μέσω της αμοιβαίας αλληλεξάρτησης και αλληλοεπίδρασής τους, ιδιαίτερη βιοκοινότητα (δασοβιοκοινότητα) και ιδιαίτερο φυσικό περιβάλλον (δασογενές). Δασική έκταση υπάρχει όταν στο παραπάνω σύνολο η άγρια ξυλώδης βλάστηση, υψηλή ή θαμνώδης, είναι αραιά.
Άρθρο 25
  1. Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Όλα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους. Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών στις οποίες προσιδιάζουν. Οι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας. Δικαιώματα; Ποια δικαιώματα; Παιδεία δεν υπάρχει, Υγεία κατεδαφίζεται ακόμα, αξιοπρέπεια την βιάζουν, η εργασία είναι πλέον για τους προνομιούχους, το ίδιο και οι μισθοί και οι συντάξεις. Ποια δικαιώματα; ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Η αναγνώριση και η προστασία των θεμελιωδών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του ανθρώπου από την Πολιτεία αποβλέπει στην πραγμάτωση της κοινωνικής προόδου μέσα σε ελευθερία και δικαιοσύνη. Δεν υπάρχει λόγος να προσθέσουμε κάτι άλλο από το ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  3. Η καταχρηστική άσκηση δικαιώματος δεν επιτρέπεται. Προσοχή, αυτό δεν ισχύει για τους έχοντες τη δυνατότητα να καταχραστούν. Η κατάχρηση απαγορεύεται σε όσους αδυνατούν. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  4. Το Κράτος δικαιούται να αξιώνει από όλους τους πολίτες την εκπλήρωση του χρέους της κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης. Μόνο για το ίδιο το κράτος δεν υπάρχει τέτοια αξίωση. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ: Οργάνωση και λειτουργίες της Πολιτείας

ΤΜΗΜΑ Α': Σύνταξη της Πολιτείας

Άρθρο 26
  1. Η νομοθετική λειτουργία ασκείται από τη Βουλή και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Και φυσικά από την Τρόικα και τους δανειστές και κυρίως με Πράξεις Νομοθετικού περιεχομένου. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Η εκτελεστική λειτουργία ασκείται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση.
  3. Η δικαστική λειτουργία ασκείται από τα δικαστήρια· οι αποφάσεις τους εκτελούνται στο όνομα του Ελληνικού Λαού. Ο οποίος ελληνικός λαός επίσης εκτελείται...
Άρθρο 27
  1. Καμία μεταβολή στα όρια της Επικράτειας δεν μπορεί να γίνει χωρίς νόμο, που ψηφίζεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών. Εδώ γελάνε. Με κατεπείγον, ή με πράξη νομοθετικού περιεχομένου; ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Χωρίς νόμο, που ψηφίζεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, δεν είναι δεκτή στην Ελληνική Επικράτεια ξένη στρατιωτική δύναμη ούτε μπορεί να διαμένει σ' αυτή ή να περάσει μέσα από αυτή.
Άρθρο 28
  1. Οι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου. Η εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων στους αλλοδαπούς τελεί πάντοτε υπό τον όρο της αμοιβαιότητας. Απλά αφού το έχουμε που το έχουμε, μην το τηρούμε κιόλας. Δεν απαιτείται. Εξάλλου δίκαιο είναι ο νόμος του ισχυρού,έτσι δεν μας λένε; ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Για να εξυπηρετηθεί σπουδαίο εθνικό συμφέρον και να προαχθεί η συνεργασία με άλλα κράτη, μπορεί να αναγνωρισθούν, με συνθήκη ή συμφωνία, σε όργανα διεθνών οργανισμών αρμοδιότητες που προβλέπονται από το Σύνταγμα. Για την ψήφιση νόμου που κυρώνει αυτή τη συνθήκη ή συμφωνία απαιτείται πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών. Σαν σπουδαίο εθνικό συμφέρον νοείται και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, η εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων κλπ, κλπ. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  3. Η Ελλάδα προβαίνει ελεύθερα, με νόμο που ψηφίζεται από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, σε περιορισμούς ως προς την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας της, εφόσον αυτό υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον, δεν θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος και γίνεται με βάση τις αρχές της ισότητας και με τον όρο της αμοιβαιότητας. Φυσικά. Ουδένα δικαίωμα του ανθρώπου έχει θιγεί στην Ελλάδα, ιδίως τα τελευταία τρία χρόνια. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Ερμηνευτική δήλωση: Το άρθρο 28 αποτελεί θεμέλιο για τη συμμετοχή της Χώρας στις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Άρθρο 29
  1. Έλληνες πολίτες που έχουν το εκλογικό δικαίωμα μπορούν ελεύθερα να ιδρύουν και να συμμετέχουν σε πολιτικά κόμματα, που η οργάνωση και η δράση τους οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Πολίτες που δεν απέκτησαν ακόμη το δικαίωμα να εκλέγουν μπορούν να συμμετέχουν στα τμήματα νέων των κομμάτων. Προτεραιότητα έχουν όσοι είναι από τζάκια, ή προέρχονται από τα επαγγέλματα των Δικηγόρων, των Ιατρών και των Συνδικαλιστών. Οι υπόλοιποι άμα έχετε λεφτά δικά σας. Άλλωστε κι εμείς τα δικά σας τρώμε. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Τα κόμματα έχουν δικαίωμα στην οικονομική τους ενίσχυση από το Κράτος για τις εκλογικές και λειτουργικές τους δαπάνες, όπως νόμος ορίζει. Νόμος ορίζει τις εγγυήσεις διαφάνειας ως προς τις εκλογικές δαπάνες και γενικά την οικονομική διαχείριση των κομμάτων, των βουλευτών, των υποψήφιων βουλευτών και των υποψηφίων στην τοπική αυτοδιοίκηση όλων των βαθμών. Με νόμο επιβάλλεται ανώτατο όριο εκλογικών δαπανών, μπορεί να απαγορεύονται ορισμένες μορφές προεκλογικής προβολής και καθορίζονται οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες η παράβαση των σχετικών διατάξεων συνιστά λόγο έκπτωσης από το βουλευτικό αξίωμα με πρωτοβουλία του ειδικού οργάνου του επόμενου εδαφίου. Ο έλεγχος των εκλογικών δαπανών των κομμάτων και των υποψήφιων βουλευτών διενεργείται από ειδικό όργανο που συγκροτείται και με τη συμμετοχή ανώτατων δικαστικών λειτουργών, όπως νόμος ορίζει. Με νόμο μπορούν να επεκταθούν οι ρυθμίσεις αυτές και στους υποψηφίους για άλλες αιρετές θέσεις. Επίσης επιτρέπεται ο δανεισμός με βάση τα μελλοντικά ποσοστά, η υποθήκευση περιουσίας που δεν υπάρχει και η θέσπιση νόμου που αθωώνει δίχως καν δίκη εκείνους που δώσουν δάνειο με παράνομους όρους σε κόμμα. Ό,τι ισχύει και για τον απλό λαό δηλαδή. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  3. Απαγορεύονται απολύτως οι οποιασδήποτε μορφής εκδηλώσεις υπέρ ή κατά πολιτικού κόμματος στους δικαστικούς λειτουργούς και σε όσους υπηρετούν στις ένοπλες δυνάμεις και στα σώματα ασφαλείας. Απαγορεύονται απολύτως οι οποιασδήποτε μορφής εκδηλώσεις υπέρ ή κατά πολιτικού κόμματος, κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, στους υπαλλήλους του Δημοσίου, οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου ή δημόσιων επιχειρήσεων ή επιχειρήσεων οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης ή επιχειρήσεων η διοίκηση των οποίων ορίζεται άμεσα ή έμμεσα από το Δημόσιο με διοικητική πράξη ή ως μέτοχο. Ουδέν σχόλιον.

ΤΜΗΜΑ Γ': Βουλή

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ: Ανάδειξη και συγκρότηση της Βουλής

Άρθρο 51
  1. Ο αριθμός των βουλευτών ορίζεται με νόμο, δεν μπορεί όμως να είναι μικρότερος από διακόσιους ούτε μεγαλύτερος από τριακόσιους. Εδώ οικονομική κρίση δεν τους έχει χτυπήσει την πόρτα φυσικά. Πρόνοια κυριολεκτικώς ΑΧΡΗΣΤΗ αφού πλέον ούτε να ψηφίζουν χρειάζεται ούτε τίποτε. Απλώς προσδίδει στην όλη διαδικασία μια νομιμοφανή υπόσταση.
  2. Οι βουλευτές αντιπροσωπεύουν το Έθνος. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ. Εκτός αν εννοούν την εφημερίδα οπότε πάω πάσο.
  3. Οι βουλευτές εκλέγονται με άμεση, καθολική και μυστική ψηφοφορία από τους πολίτες που έχουν εκλογικό δικαίωμα, όπως νόμος ορίζει. Ο νόμος δεν μπορεί να περιορίσει το εκλογικό δικαίωμα παρά μόνο αν δεν έχει συμπληρωθεί κατώτατο όριο ηλικίας ή για ανικανότητα δικαιοπραξίας ή ως συνέπεια αμετάκλητης ποινικής καταδίκης για ορισμένα εγκλήματα.
  4. Οι βουλευτικές εκλογές διενεργούνται ταυτόχρονα σε ολόκληρη την Επικράτεια. Νόμος που ψηφίζεται με την πλειοψηφία των δύο τρίτων του όλου αριθμού των βουλευτών μπορεί να ορίζει τα σχετικά με την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος από τους εκλογείς που βρίσκονται έξω από την Επικράτεια. Ως προς τους εκλογείς αυτούς η αρχή της ταυτόχρονης διενέργειας των εκλογών δεν κωλύει την άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος με επιστολική ψήφο ή άλλο πρόσφορο μέσο, εφόσον η καταμέτρηση και η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων διενεργείται όποτε αυτό γίνεται και σε ολόκληρη την Επικράτεια.
  5. Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι υποχρεωτική. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ. (και ξέρω πολύ καλά ότι αυτό πάει στον κόσμο βεβαίως, βεβαίως και φυσικά από εδώ ξεκινάνε πολλά δεινά)
Άρθρο 52
Η ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφρασης της λαϊκής κυριαρχίας, τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργών της Πολιτείας, που έχουν υποχρέωση να τη διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση. Νόμος ορίζει τις ποινικές κυρώσεις κατά των παραβατών της διάταξης αυτής. Ένα ακόμη ΑΧΡΗΣΤΟ άρθρο. Αξία θα αποκτήσει μόνο όταν ποινικοποιηθούν οι προεκλογικές υποσχέσεις και ψέματα.
Άρθρο 53
  1. Οι βουλευτές εκλέγονται για τέσσερα συνεχή έτη που αρχίζουν από την ημέρα των γενικών εκλογών. Μόλις λήξει η βουλευτική περίοδος, με προεδρικό διάταγμα, που προσυπογράφεται από το Υπουργικό Συμβούλιο, διατάσσεται η διενέργεια γενικών βουλευτικών εκλογών μέσα σε τριάντα ημέρες και η σύγκληση της νέας Βουλής σε τακτική σύνοδο μέσα σε άλλες τριάντα ημέρες από αυτές. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ. Ποια τετραετία και αηδίες;
  2. Βουλευτική έδρα που κενώθηκε μέσα στο τελευταίο έτος της περιόδου δεν συμπληρώνεται με αναπληρωματική εκλογή, όταν απαιτείται κατά το νόμο, εφόσον οι κενές έδρες δεν είναι περισσότερες από το ένα πέμπτο του όλου αριθμού των βουλευτών.
  3. Σε περίπτωση πολέμου η βουλευτική περίοδος παρατείνεται σε όλη τη διάρκειά του. Αν η Βουλή έχει διαλυθεί, η διενέργεια των εκλογών αναστέλλεται ωσότου τελειώσει ο πόλεμος, ανακαλείται δε αυτοδικαίως η Βουλή που έχει διαλυθεί έως το τέλος του.
Άρθρο 54
  1. Το εκλογικό σύστημα και οι εκλογικές περιφέρειες ορίζονται με νόμο που ισχύει από τις μεθεπόμενες εκλογές, εκτός και αν προβλέπεται η ισχύς του άμεσα από τις επόμενες εκλογές με ρητή διάταξη που ψηφίζεται με την πλειοψηφία των δύο τρίτων του όλου αριθμού των βουλευτών. Εδώ επιβάλλεται να γίνει μια σοβαρή διόρθωση: το εκλογικό σύστημα και οι εκλογικές περιφέρειες ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ με νόμο που ισχύει... κλπ, κλπ. Ξέρετε, άλλοτε με λίστα, άλλοτε με 60 έδρες μπόνους, άλλοτε με 50 έδρες μπόνους, άλλοτε δεν ξέρω κι εγώ με τι άλλο.
  2. Ο αριθμός των βουλευτών κάθε εκλογικής περιφέρειας ορίζεται με προεδρικό διάταγμα, με βάση το νόμιμο πληθυσμό της περιφέρειας που προκύπτει, σύμφωνα με την τελευταία απογραφή, από τους εγγεγραμμένους στα οικεία δημοτολόγια, όπως νόμος ορίζει. Τα αποτελέσματα της απογραφής θεωρείται ότι έχουν δημοσιευθεί με βάση τα στοιχεία της αρμόδιας υπηρεσίας μετά την πάροδο ενός έτους από την τελευταία ημέρα διεξαγωγής της. Εδώ πέρα έχουμε μιλήσει στο παρελθόν πόση λοβιτούρα και παιχνίδι πέφτει αναφορικά με τους εκλογικούς καταλόγους.
  3. Μέρος της Βουλής, όχι μεγαλύτερο από το ένα εικοστό του όλου αριθμού των βουλευτών, μπορεί να εκλέγεται ενιαίως σε ολόκληρη την Επικράτεια, σε συνάρτηση με τη συνολική εκλογική δύναμη του κάθε κόμματος στην Επικράτεια, όπως νόμος ορίζει. Ποτέ μου δεν έχω καταλάβει για ποιον λόγο.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: Κωλύματα και ασυμβίβαστα των βουλευτών

Άρθρο 55
  1. Για να εκλεγεί κανείς βουλευτής απαιτείται να είναι Έλληνας πολίτης, να έχει τη νόμιμη ικανότητα να εκλέγει και να έχει συμπληρώσει το εικοστό πέμπτο έτος της ηλικίας του κατά την ημέρα της εκλογής. 
  2. Βουλευτής που στερήθηκε κάποιο από τα παραπάνω προσόντα εκπίπτει αυτοδικαίως από το βουλευτικό αξίωμα. 
Άρθρο 56
  1. Έμμισθοι δημόσιοι λειτουργοί και υπάλληλοι, άλλοι υπάλληλοι του δημοσίου, υπηρετούντες στις ένοπλες δυνάμεις και στα σώματα ασφαλείας, υπάλληλοι οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, αιρετά μονοπρόσωπα όργανα των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, διοικητές, υποδιοικητές ή πρόεδροι διοικητικών συμβουλίων ή διευθύνοντες ή εντεταλμένοι σύμβουλοι νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου ή κρατικών νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου ή δημόσιων επιχειρήσεων ή επιχειρήσεων τη διοίκηση των οποίων ορίζει άμεσα ή έμμεσα το Δημόσιο με διοικητική πράξη ή ως μέτοχος ή επιχειρήσεων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης δεν μπορούν να ανακηρυχθούν υποψήφιοι ούτε να εκλεγούν βουλευτές αν δεν παραιτηθούν πριν από την ανακήρυξή τους ως υποψηφίων. Η παραίτηση συντελείται με μόνη τη γραπτή υποβολή της. Αποκλείεται η επάνοδος στην ενεργό υπηρεσία των στρατιωτικών που παραιτούνται. Τα ανώτερα αιρετά μονοπρόσωπα όργανα των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης δεύτερου βαθμού δεν μπορούν να ανακηρυχθούν υποψήφιοι ούτε να εκλεγούν βουλευτές κατά τη διάρκεια της θητείας για την οποία εξελέγησαν, ακόμη και αν παραιτηθούν.
  2. Από τους περιορισμούς της προηγούμενης παραγράφου εξαιρούνται οι καθηγητές των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Νόμος ορίζει τον τρόπο της αναπλήρωσής τους· κατά τη διάρκεια της βουλευτικής περιόδου αναστέλλεται η άσκηση των αρμοδιοτήτων των σχετικών με την ιδιότητα του καθηγητή που εκλέχθηκε.
  3. Δεν μπορούν να ανακηρυχθούν υποψήφιοι, ούτε να εκλεγούν βουλευτές σε όποια εκλογική περιφέρεια υπηρέτησαν ή σε όποια εκλογική περιφέρεια εκτεινόταν η τοπική αρμοδιότητά τους μέσα στους τελευταίους δεκαοκτώ μήνες της τετραετούς βουλευτικής περιόδου: α) Οι διοικητές, υποδιοικητές, πρόεδροι διοικητικών συμβουλίων, διευθύνοντες και εντεταλμένοι σύμβουλοι των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, πλην των σωματειακών, των κρατικών νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου και των δημόσιων επιχειρήσεων ή άλλων επιχειρήσεων τη διοίκηση των οποίων ορίζει άμεσα ή έμμεσα το Δημόσιο με διοικητική πράξη ή ως μέτοχος. β) Τα μέλη των ανεξάρτητων αρχών που συγκροτούνται και λειτουργούν κατά το άρθρο 101Α', καθώς και των αρχών που χαρακτηρίζονται με νόμο ως ανεξάρτητες ή ρυθμιστικές. γ) Οι ανώτεροι και ανώτατοι αξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας. δ) Οι έμμισθοι υπάλληλοι του Δημοσίου, των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και των επιχειρήσεών τους, καθώς και των νομικών προσώπων και επιχειρήσεων της περίπτωσης α' που κατείχαν θέση προϊσταμένου οργανικής μονάδας επιπέδου διεύθυνσης ή άλλη αντίστοιχη, όπως ειδικότερα νόμος ορίζει. Υπάλληλοι που αναφέρονται στο προηγούμενο εδάφιο και είχαν ευρύτερη τοπική αρμοδιότητα υπάγονται στους περιορισμούς της παραγράφου αυτής ως προς εκλογικές περιφέρειες άλλες από αυτήν της έδρας τους, μόνον εφόσον κατείχαν θέση προϊσταμένου οργανικής μονάδας επιπέδου γενικής διεύθυνσης ή άλλη αντίστοιχη, όπως ειδικότερα νόμος ορίζει. ε) Οι γενικοί ή ειδικοί γραμματείς υπουργείων ή αυτοτελών γενικών γραμματειών ή περιφερειών και όσοι ο νόμος εξομοιώνει με αυτούς. Δεν υπάγονται στους περιορισμούς της παραγράφου αυτής οι υποψήφιοι βουλευτές Επικρατείας. Εδώ πέρα πολύ πρόσφατα (επί Καραμανλή) είχαμε μια σοβαρή τέτοια περίπτωση με κάποιον Υφυπουργό αν δεν με απατά η μνήμη μου.
  4. Πολιτικοί υπάλληλοι και στρατιωτικοί γενικά, που έχουν κατά το νόμο αναλάβει υποχρέωση να παραμείνουν στην υπηρεσία για ορισμένο χρόνο, δεν μπορούν να ανακηρυχθούν υποψήφιοι ούτε να εκλεγούν βουλευτές όσο χρόνο διαρκεί η υποχρέωσή τους.
Άρθρο 57
  1. Τα καθήκοντα του βουλευτή είναι ασυμβίβαστα με τα έργα ή την ιδιότητα του ιδιοκτήτη ή εταίρου ή μετόχου ή διοικητή ή διαχειριστή ή μέλους του διοικητικού συμβουλίου ή γενικού διευθυντή ή των αναπληρωτών τους επιχείρησης, η οποία: α) Αναλαμβάνει έργα ή μελέτες ή προμήθειες του Δημοσίου ή παροχή υπηρεσιών προς το Δημόσιο ή συνάπτει με το Δημόσιο συναφείς συμβάσεις αναπτυξιακού ή επενδυτικού χαρακτήρα. β) Απολαμβάνει ειδικών προνομίων. γ) Κατέχει ή διαχειρίζεται ραδιοφωνικό ή τηλεοπτικό σταθμό ή εκδίδει εφημερίδα πανελλήνιας κυκλοφορίας. δ) Ασκεί κατά παραχώρηση δημόσια υπηρεσία ή δημόσια επιχείρηση ή επιχείρηση κοινής ωφέλειας. ε) Μισθώνει για εμπορικούς λόγους ακίνητα του Δημοσίου. Για την εφαρμογή της παραγράφου αυτής με το Δημόσιο εξομοιώνονται οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης, τα άλλα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, τα κρατικά νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, οι δημόσιες επιχειρήσεις, οι επιχειρήσεις των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και οι άλλες επιχειρήσεις τη διοίκηση των οποίων ορίζει άμεσα ή έμμεσα το Δημόσιο με διοικητική πράξη ή ως μέτοχος. Μέτοχος επιχείρησης που εμπίπτει στους περιορισμούς της παραγράφου αυτής είναι όποιος κατέχει ποσοστό του μετοχικού κεφαλαίου μεγαλύτερο του ένα τοις εκατό. Με ειδικό νόμο μπορεί να καθορίζονται επαγγελματικές δραστηριότητες, πέραν αυτών που αναφέρονται στα προηγούμενα εδάφια, η άσκηση των οποίων δεν επιτρέπεται στους βουλευτές. Ε, τώρα θέλετε από 'μένα σχόλιο για το αν τηρείται ή ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ; Το νόμιμον και ηθικόν για κάτι αντίστοιχες περιπτώσεις δεν είναι που έχει ανακαλυφθεί; Εξάλλου για τους βουλευτές λέει. Ούτε για τους/τις συζύγους, ούτε για πρωτοξάδερφα, ούτε για κουμπάρους. Το πιάσατε έτσι; Είναι προφανές λοιπόν ότι δεν ισχύουν και οι τρεις επόμενοι παράγραφοι.
  2. Βουλευτές που υπάγονται στις διατάξεις του πρώτου εδαφίου της προηγούμενης παραγράφου οφείλουν, μέσα σε οκτώ ημέρες αφότου η εκλογή τους γίνει οριστική, να επιλέξουν με δήλωσή τους μεταξύ του βουλευτικού αξιώματος και των παραπάνω έργων ή ιδιοτήτων. Αν παραλειφθεί αυτή η εμπρόθεσμη δήλωση, εκπίπτουν αυτοδικαίως από το αξίωμα του βουλευτή.
  3. Βουλευτές που αποδέχονται οποιαδήποτε από τις ιδιότητες ή τα έργα που αναφέρονται σε αυτό ή στο προηγούμενο άρθρο και που χαρακτηρίζονται ότι αποτελούν κώλυμα για την υποψηφιότητα βουλευτή ή ότι είναι ασυμβίβαστα με το βουλευτικό αξίωμα, εκπίπτουν από το αξίωμα αυτό, όπως νόμος ορίζει.
  4. Ειδικός νόμος ορίζει τον τρόπο με τον οποίο συνεχίζονται ή εκχωρούνται ή διαλύονται συμβάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και έχουν αναληφθεί από βουλευτή ή από επιχείρηση στην οποία αυτός μετείχε πριν από την απόκτηση της βουλευτικής ιδιότητας ή με ασυμβίβαστη προς το αξίωμά του ιδιότητα.
Άρθρο 58
Ο έλεγχος και η εκδίκαση των βουλευτικών εκλογών, κατά του κύρους των οποίων ασκούνται ενστάσεις που αναφέρονται είτε σε εκλογικές παραβάσεις σχετικές με την ενέργεια των εκλογών είτε σε έλλειψη των νόμιμων προσόντων, ανατίθεται στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο του άρθρου 100.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ: Καθήκοντα και δικαιώματα των βουλευτών

Άρθρο 59
  1. Οι βουλευτές πριν αναλάβουν τα καθήκοντά τους δίνουν στο Βουλευτήριο και σε δημόσια συνεδρίαση τον ακόλουθο όρκο: «Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να είμαι πιστός στην Πατρίδα και το δημοκρατικό πολίτευμα, να υπακούω στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου». ΑΧΡΗΣΤΗ παράγραφος. Όχι τίποτε άλλο τους φέρνουμε και σε δύσκολη θέση. Να καταργηθεί ώστε να μπορούν να "σώζουν" τη χώρα απερίσπαστοι.
  2. Αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι βουλευτές δίνουν τον ίδιο όρκο σύμφωνα με τον τύπο της δικής τους θρησκείας ή του δικού τους δόγματος.
  3. Βουλευτές που ανακηρύσσονται όταν η Βουλή απουσιάζει δίνουν τον όρκο στο Τμήμα της που λειτουργεί.
Άρθρο 60
  1. Οι βουλευτές έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση. Εδώ έχουμε ένα σοβαρό πρόβλημα: τι σημαίνει απεριόριστο; Και γιατί δεν καλύπτουν τους βουλευτές τα άρθρα περί ελευθεριών που αφορούν την πλέμπα, ούτως ειπείν τον απλό λαό; Επίσης, τι σημαίνει ψήφος κατά συνείδηση όταν σε κάθε ψηφοφορία υπάρχει κομματική πειθαρχία; Άρα ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Η παραίτηση από το βουλευτικό αξίωμα είναι δικαίωμα του βουλευτή, συντελείται μόλις ο βουλευτής υποβάλει γραπτή δήλωση στον Πρόεδρο της Βουλής και δεν ανακαλείται. Καλά μεγάλε, για μαλάκες ψάχνεις;
Άρθρο 61
  1. Ο βουλευτής δεν καταδιώκεται ούτε εξετάζεται με οποιονδήποτε τρόπο για γνώμη ή ψήφο που έδωσε κατά την άσκηση των βουλευτικών καθηκόντων. Διότι φυσικά ο βουλευτής είναι υπεράνω νόμων και Συντάγματος. Πχ, ψήφισε μειώσεις μισθών και χίλια δυο αλλά δεν διάβασε. Κανένα πρόβλημα. Τον εκβίασε ο αρχηγός με διαγραφή. Κανένα πρόβλημα. Ψήφισε νόμο αντισυνταγματικό. Κανένα πρόβλημα. Διότι απλούστατα ο βουλευτής δεν δίνει λόγο σε κανέναν, παρά μόνο σε άλλους βουλευτές. Κόρακας κοράκου μάτι..... ΑΧΡΗΣΤΗ κι εξόχως ΔΟΛΙΑ παράγραφος.
  2. Ο βουλευτής διώκεται μόνο για συκοφαντική δυσφήμηση, κατά το νόμο, ύστερα από άδεια της Βουλής. Αρμόδιο για την εκδίκαση είναι το Εφετείο. Η άδεια θεωρείται ότι οριστικά δεν δόθηκε, αν η Βουλή δεν αποφανθεί μέσα σε σαράντα πέντε ημέρες αφότου η έγκληση περιήλθε στον Πρόεδρο της Βουλής. Αν η Βουλή αρνηθεί να δώσει την άδεια ή αν περάσει άπρακτη η προθεσμία, η πράξη θεωρείται ανέγκλητη. Η παράγραφος αυτή έχει εφαρμογή από την προσεχή βουλευτική περίοδο. Κοινώς, ο βουλευτής δεν διαπράττει κανένα αδίκημα. Μιλάμε για γίγαντες ηθικής, παραδείγματα προς μίμηση όλοι τους. ΔΟΛΙΑ παράγραφος που νομιμοποιεί την ασυδοσία. 
  3. Ο βουλευτής δεν έχει υποχρέωση μαρτυρίας για πληροφορίες που περιήλθαν σ' αυτόν ή δόθηκαν από αυτόν κατά την άσκηση των καθηκόντων του, ούτε για τα πρόσωπα που του εμπιστεύθηκαν τις πληροφορίες ή στα οποία αυτός τις έδωσε. Το ίδιο ισχύει και για τις περιπτώσεις σκανδάλων, τις υπόνοιες δωροδοκίας (μίζας) κλπ, κλπ φυσικά. Παράγραφος εξόχως ΔΟΛΙΑ.
Άρθρο 62
Όσο διαρκεί η βουλευτική περίοδος ο βουλευτής δεν διώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται ούτε με άλλο τρόπο περιορίζεται χωρίς άδεια του Σώματος. Επίσης δεν διώκεται για πολιτικά εγκλήματα βουλευτής της Βουλής που διαλύθηκε, από τη διάλυσή της και έως την ανακήρυξη των βουλευτών της νέας Βουλής. Η άδεια θεωρείται ότι δεν δόθηκε, αν η Βουλή δεν αποφανθεί μέσα σε τρεις μήνες αφότου η αίτηση του εισαγγελέα για δίωξη διαβιβάστηκε στον Πρόεδρο της Βουλής. Η τρίμηνη προθεσμία αναστέλλεται κατά τη διάρκεια των διακοπών της Βουλής. Δεν απαιτείται άδεια για τα αυτόφωρα κακουργήματα. Ιδού το περιβόητο άρθρο περί βουλευτικής ασυλίας: στον βουλευτή του κλάνουμε τρεις μάντρες παπάρια. Απλά πράγματα. Η ΑΡΧΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΕΙΝΩΝ. Η διαβεβαίωση πως ό,τι κι αν κάνεις δεν θα σου κάνει κανείς ποτέ τίποτε. (Σ.σ. Εννοείται ότι εδώ πάνω έρχεται και κολλάει και ο βενιζέλειος Νόμος περί Ευθύνης Υπουργών και δένει πλήρως το γλυκό).
Άρθρο 63
  1. Οι βουλευτές, για την άσκηση του λειτουργήματός τους, δικαιούνται από το Δημόσιο αποζημίωση και δαπάνες· το ύψος τους καθορίζεται με απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής. Αυτά καθορίζονται από τη Βουλή ταυτόχρονα με τις περικοπές στα πάντα που επιβάλλονται σε όλους μας. ΔΟΛΙΑ παράγραφος.
  2. Οι βουλευτές απολαμβάνουν συγκοινωνιακή, ταχυδρομική και τηλεφωνική ατέλεια, που η έκτασή της καθορίζεται με απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής. Θυμάστε μια φορά τι είχε πει ο Άδωνις, έτσι; Ότι δεν βγαίνουμε με λιγότερα από τα περίπου 8 χιλιάρικα το μήνα που παίρνει ο καθένας. Με όλα τσάμπα.Που να του δώσουν και 4,5 κατοστάρικα του ανθρώπου, θα πάθει συγκοπή. Ένα ακόμη ΑΧΡΗΣΤΟ προνόμιο.
  3. Αν βουλευτής απουσιάσει αδικαιολόγητα σε περισσότερες από πέντε συνεδριάσεις το μήνα, κρατείται υποχρεωτικά, για κάθε απουσία, το ένα τριακοστό της μηνιαίας αποζημίωσής του. Δηλαδή τους τελευταίους μήνες που ο Γεώργιος Β' Παπανδρέου Γ' απουσιάζει δια΄τις διαλέξεις του εις το εξωτερικόν, του έχουν κάνει παρακρατήσεις; Που έχουν δημοσιευθεί; ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ: Οργάνωση και λειτουργία της Βουλής

Άρθρο 64
  1. Η Βουλή συνέρχεται αυτοδικαίως κάθε έτος την πρώτη Δευτέρα του Οκτωβρίου σε τακτική σύνοδο για τα ετήσια έργα της, εκτός αν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τη συγκαλέσει νωρίτερα σύμφωνα με το άρθρο 40.
  2. Η διάρκεια της τακτικής συνόδου δεν μπορεί να είναι συντομότερη από πέντε μήνες, χωρίς να συνυπολογίζεται ο χρόνος της αναστολής σύμφωνα με το άρθρο 40. Η τακτική σύνοδος παρατείνεται υποχρεωτικά ώσπου να εγκριθεί, σύμφωνα με το άρθρο 79, ο προϋπολογισμός ή να ψηφιστεί σύμφωνα με το ίδιο άρθρο ειδικός νόμος. Ε, βέβαια αν συντρέχει λόγος την διαλύουμε και νωρίτερα με την αιτιολογία ότι το'χαν κάνει και παλαιότερα. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Άρθρο 65
  1. Η Βουλή ορίζει τον τρόπο της ελεύθερης και δημοκρατικής λειτουργίας της με Κανονισμό, που ψηφίζεται από την Ολομέλεια κατά το άρθρο 76 και δημοσιεύεται με παραγγελία του Προέδρου της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Βέβαια αυτό όταν έχει δώσει το οκ η τρόικα, όταν δεν υπάρχει πράξη νομοθετικού περιεχομένου, όταν δεν περνάνε όλα σε ένα άρθρο ή με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, όταν δεν υπάρχει θέμα κομματικής πειθαρχίας, όταν δεν περνάει η τάδε ρύθμιση στο άρθρο 97 του παντελώς άσχετου νόμου που ψηφίζεται, όταν... όταν... όταν... ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Η Βουλή εκλέγει από τα μέλη της τον Πρόεδρο και τα λοιπά μέλη του Προεδρείου, σύμφωνα με τους ορισμούς του Κανονισμού.
  3. Ο Πρόεδρος και οι Αντιπρόεδροι εκλέγονται στην αρχή κάθε βουλευτικής περιόδου. Η διάταξη αυτή δεν εφαρμόζεται για τον Πρόεδρο και τους Αντιπροέδρους που εκλέχθηκαν στην τρέχουσα πρώτη σύνοδο της Ε' Αναθεωρητικής Βουλής. Η Βουλή μπορεί, ύστερα από πρόταση πενήντα βουλευτών, να εκφράσει μομφή κατά του Προέδρου της Βουλής ή μέλους του Προεδρείου, η οποία συνεπάγεται τη λήξη της θητείας του.
  4. Ο Πρόεδρος της Βουλής διευθύνει τις εργασίες του Σώματος, μεριμνά για τη διασφάλιση της ανεμπόδιστης διεξαγωγής των εργασιών του, την κατοχύρωση της ελεύθερης γνώμης και έκφρασης των βουλευτών, και την τήρηση της τάξης· ο Πρόεδρος μπορεί να λάβει και πειθαρχικά μέτρα σύμφωνα με όσα ορίζει ο Κανονισμός της Βουλής εναντίον κάθε βουλευτή που παρεκτρέπεται. Όπως είπαμε και παραπάνω λοιπόν, ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  5. Με τον Κανονισμό μπορεί να συσταθεί στη Βουλή επιστημονική υπηρεσία για την υποβοήθηση του νομοθετικού της έργου. Του ποιου; Και με ποιον; Τον απλήρωτο Ταμήλο που δεν επιθυμεί να γίνει επιστήμων;
  6. Ο Κανονισμός καθορίζει την οργάνωση των υπηρεσιών της Βουλής υπό την εποπτεία του Προέδρου, καθώς και όλα όσα αφορούν το προσωπικό της. Οι πράξεις του Προέδρου που αφορούν την πρόσληψη και την υπηρεσιακή κατάσταση του προσωπικού της Βουλής υπόκεινται σε προσφυγή ή αίτηση ακύρωσης στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Εδώ... να μην το σχολιάσω καλύτερα...
Άρθρο 66
  1. Η Βουλή συνεδριάζει δημόσια στο Βουλευτήριο, μπορεί όμως να διασκεφθεί σε μυστική συνεδρίαση, ύστερα από αίτηση της Κυβέρνησης ή δεκαπέντε βουλευτών, αν το αποφασίσει η πλειοψηφία σε μυστική συνεδρίαση. Η Βουλή αποφασίζει κατόπιν αν πρέπει να επαναληφθεί η συζήτηση για το ίδιο θέμα σε δημόσια συνεδρίαση. Βεβαίως όταν λέμε δημόσια εννοούμε ότι απαγορεύεται να παρακολουθήσεις συνεδρίαση, η τηλεόραση συνήθως δείχνει αλλού γι'αλλού και ιδίως όχι στα έδρανα για να μην φαίνεται ότι είναι άδεια και γενικότερα μαθαίνουμε ελάχιστα, αλλά κατά τα λοιπά είναι δημόσια. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Οι Υπουργοί και Υφυπουργοί έχουν ελεύθερη είσοδο στις συνεδριάσεις της Βουλής και ακούονται όποτε ζητήσουν το λόγο.
  3. Η Βουλή και οι κοινοβουλευτικές επιτροπές μπορούν να ζητήσουν την παρουσία του υπουργού ή του υφυπουργού που είναι αρμόδιος για τα θέματα που συζητούν. Οι κοινοβουλευτικές επιτροπές μπορούν να καλούν οποιοδήποτε πρόσωπο θεωρούν χρήσιμο για το έργο τους, ενημερώνοντας και τον αρμόδιο υπουργό. Οι κοινοβουλευτικές επιτροπές συνεδριάζουν δημόσια, όπως ορίζεται στον Κανονισμό της Βουλής, μπορούν όμως να διασκεφθούν σε μυστική συνεδρίαση, ύστερα από αίτηση της Κυβέρνησης ή πέντε βουλευτών, αν το αποφασίσει η πλειοψηφία σε μυστική συνεδρίαση. Η κοινοβουλευτική επιτροπή αποφασίζει κατόπιν, αν πρέπει να επαναδιεξαχθεί η συζήτηση για το ίδιο θέμα σε δημόσια συνεδρίαση. Μια από τα ίδια με παραπάνω. Και όπως και στην πρόσφατη επιτροπή για τη λίστα Λαγκάρντ, έχουμε άπειρες προσπάθειες θαψίματος. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ συνεπώς.
Άρθρο 67
Η Βουλή δεν μπορεί να αποφασίσει χωρίς την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων μελών, που όμως ποτέ δεν μπορεί να είναι μικρότερη από το ένα τέταρτο του όλου αριθμού των βουλευτών. Σε περίπτωση ισοψηφίας επαναλαμβάνεται η ψηφοφορία και, ύστερα από νέα ισοψηφία, η πρόταση απορρίπτεται. Ξέχωρα ότι θυμάμαι ένα πολύ πρόσφατο περιστατικό με τον Βαγγέλη "στ'αρχίδια μου" Μεϊμαράκη που ισοδυναμούσε με πραξικόπημα, όπου δεν τήρησε τους προβλεπόμενους χρόνους προκειμένου να ειδοποιηθούν βουλευτές να σπεύσουν για να αλλάξει η σύνθεση των παρόντων, ήθελα να ρωτήσω το εξής: οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου σε ποια κατηγορία της απόλυτης πλειοψηφίας των παρόντων εντάσσεται; ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Άρθρο 68
  1. Η Βουλή στις αρχές κάθε τακτικής συνόδου συνιστά από τα μέλη της διαρκείς κοινοβουλευτικές επιτροπές για να εξετάζουν και να επεξεργάζονται τα νομοσχέδια και τις προτάσεις νόμων που υποβάλλονται, όπως ορίζει ο Κανονισμός της Βουλής. Έχουν λιώσει στο διάβασμα οι άνθρωποι. Τον θυμάστε τον Ταμήλο, έ; Α, είναι και ο Χρυσοχοϊδης και όχι μόνο αυτός είπαμε, ε;
  2. Η Βουλή συνιστά από τα μέλη της εξεταστικές επιτροπές, με απόφασή της που λαμβάνεται με πλειοψηφία των δύο πέμπτων του συνόλου των βουλευτών, ύστερα από πρόταση του ενός πέμπτου του όλου αριθμού των βουλευτών. Προκειμένου να συσταθούν εξεταστικές επιτροπές για ζητήματα που ανάγονται στην εξωτερική πολιτική και την εθνική άμυνα, απαιτείται απόφαση της Βουλής που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών. Τα σχετικά με τη συγκρότηση και τη λειτουργία των επιτροπών αυτών καθορίζονται από τον Κανονισμό της Βουλής. Ουδέν σχόλιον.
  3. Οι κοινοβουλευτικές και εξεταστικές επιτροπές, καθώς και τα κατά τα άρθρα 70 και 71 Τμήματα της Βουλής, συνιστώνται ανάλογα με τη δύναμη των κομμάτων, των ομάδων και των ανεξάρτητων, όπως ορίζει ο Κανονισμός.
Άρθρο 69
Κανένας δεν εμφανίζεται στη Βουλή αυτόκλητος για να αναφέρει οτιδήποτε προφορικά ή εγγράφως. Οι αναφορές παρουσιάζονται από βουλευτή ή παραδίδονται στον Πρόεδρο. Η Βουλή έχει δικαίωμα να αποστέλλει τις αναφορές που της απευθύνονται στους Υπουργούς και τους Υφυπουργούς, οι οποίοι υποχρεούνται να δίνουν διευκρινίσεις όποτε τους ζητηθούν. Αυτό υποτίθεται ότι διασφαλίζει την εύρυθμη λειτουργία. Αν την βρείτε πείτε της να περάσει κι από 'δώ μια βόλτα. Καθ υπέρβαση (μάλλον) αυτό ερμηνεύεται και ως εξής: αν εμείς είμαστε μια ομάδα πολιτών που έχουμε μια εξαιρετική πρόταση νόμου, μπορούμε να την πάμε σε έναν βουλευτή και αυτός να την προωθήσει στην ολομέλεια κλπ, κλπ. Για γέλια, έτσι; Για το ΘΕΑΘΗΝΑΙ.
Άρθρο 70
  1. Η Βουλή ασκεί το νομοθετικό της έργο σε Ολομέλεια. Έχει βυθιστεί το δάπεδο από τις αλλεπάλληλες ολομέλειες, ένα πράγμα. ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ όλο το άρθρο που μόνο προβλέπει και που ποτέ δεν κάνει.
  2. Ο Κανονισμός της Βουλής προβλέπει ότι το νομοθετικό έργο που καθορίζεται από αυτόν μπορεί να ασκείται και από τις διαρκείς κοινοβουλευτικές επιτροπές που συγκροτούνται και λειτουργούν κατά τη διάρκεια της συνόδου, όπως ορίζει ο Κανονισμός και με τους περιορισμούς του άρθρου 72.
  3. Με τον Κανονισμό της Βουλής ορίζεται επίσης η κατανομή της αρμοδιότητας μεταξύ των διαρκών κοινοβουλευτικών επιτροπών κατά Υπουργεία.
  4. Αν δεν ορίζεται διαφορετικά, οι διατάξεις του Συντάγματος που αφορούν τη Βουλή ισχύουν για τη λειτουργία της σε Ολομέλεια και σε Τμήμα κατά το άρθρο 71, καθώς και για τη λειτουργία των κοινοβουλευτικών επιτροπών.
  5. Για να λάβουν απόφαση το κατά το άρθρο 71 Τμήμα και οι διαρκείς κοινοβουλευτικές επιτροπές, όταν ασκούν νομοθετικό έργο κατά την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, απαιτείται πλειοψηφία που δεν μπορεί να είναι μικρότερη από τα δύο πέμπτα του αριθμού των μελών τους.
  6. Οι κοινοβουλευτικός έλεγχος ασκείται από τη Βουλή σε ολομέλεια, όπως ορίζει ο Κανονισμός. Ο Κανονισμός μπορεί να προβλέπει την άσκηση κοινοβουλευτικού ελέγχου και από το κατά το άρθρο 71 Τμήμα, καθώς και από τις διαρκείς κοινοβουλευτικές επιτροπές που συγκροτούνται και λειτουργούν κατά τη διάρκεια της συνόδου.
  7. Ο Κανονισμός ορίζει τον τρόπο με τον οποίο μετέχουν στις ψηφοφορίες βουλευτές που βρίσκονται σε αποστολή της Βουλής ή της Κυβέρνησης στο εξωτερικό.
  8. Ο Κανονισμός της Βουλής προβλέπει τον τρόπο με τον οποίο η Βουλή ενημερώνεται από την Κυβέρνηση για τα ζητήματα που αποτελούν αντικείμενο κανονιστικής ρύθμισης στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συζητεί γι' αυτά.
Άρθρο 71
Κατά τη διάρκεια της διακοπής των εργασιών της Βουλής, το νομοθετικό της έργο, εκτός από τα νομοθετήματα που ανήκουν στην αρμοδιότητα της Ολομέλειας κατά το άρθρο 72, ασκείται από Τμήμα της που συγκροτείται και λειτουργεί σύμφωνα με τους ορισμούς των άρθρων 68 παράγραφος 3 και 70. Με τον Κανονισμό μπορεί να προβλεφθεί η επεξεργασία των νομοσχεδίων ή των προτάσεων νόμων από κοινοβουλευτική επιτροπή που την αποτελούν μέλη του ίδιου Τμήματος.
Άρθρο 72
  1. Στην Ολομέλεια της Βουλής συζητούνται και ψηφίζονται ο Κανονισμός της, νομοσχέδια και προτάσεις νόμων για τα θέματα των άρθρων 3, 13, 27, 28 παράγραφοι 2 και 3, 29 παράγραφος 2, 33 παράγραφος 3, 48, 51, 54, 86, νομοσχέδια και προτάσεις εκτελεστικών του Συντάγματος νόμων για την άσκηση και προστασία των ατομικών δικαιωμάτων, νομοσχέδια και προτάσεις νόμων για την αυθεντική ερμηνεία νόμων, καθώς και για κάθε άλλο θέμα που σύμφωνα με ειδική πρόβλεψη του Συντάγματος ανατίθεται στην Ολομέλεια της Βουλής ή για τη ρύθμιση του οποίου απαιτείται ειδική πλειοψηφία. Στην Ολομέλεια της Βουλής ψηφίζεται επίσης ο προϋπολογισμός και ο απολογισμός του Κράτους και της Βουλής.
  2. Η συζήτηση και ψήφιση όλων των άλλων νομοσχεδίων ή προτάσεων νόμων μπορεί να γίνεται, κατά τη διάρκεια της συνόδου, από την αρμόδια διαρκή κοινοβουλευτική επιτροπή, κατά τους ορισμούς του άρθρου 70. Γίνεται επίσης από το Τμήμα που συγκροτείται και λειτουργεί σύμφωνα με το άρθρο 71 κατά τη διάρκεια της διακοπής των εργασιών της Βουλής, όπως ορίζει ο Κανονισμός.
  3. Η διαρκής κοινοβουλευτική επιτροπή που επιλαμβάνεται της ψήφισης νομοσχεδίου ή πρότασης νόμου μπορεί με απόφασή της που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία των μελών της να παραπέμπει στην Ολομέλεια οποιαδήποτε αμφισβήτηση για την αρμοδιότητά της. Η απόφαση της Ολομέλειας δεσμεύει τις επιτροπές. Μεταξύ της κατάθεσης νομοσχεδίου ή πρότασης νόμου και της συζήτησής του στη διαρκή κοινοβουλευτική επιτροπή πρέπει να μεσολαβεί τουλάχιστον μία εβδομάδα.
  4. Νομοσχέδιο ή πρόταση νόμου που συζητήθηκε και ψηφίστηκε στην αρμόδια διαρκή κοινοβουλευτική επιτροπή εισάγεται στην Ολομέλεια σε μία συνεδρίαση, όπως ορίζει ο Κανονισμός της Βουλής, και συζητείται και ψηφίζεται ενιαία επί της αρχής, επί των άρθρων και στο σύνολο. Νομοσχέδιο ή πρόταση νόμου που έγινε δεκτή στην επιτροπή με πλειοψηφία τουλάχιστον τεσσάρων πέμπτων συζητείται και ψηφίζεται στην Ολομέλεια, όπως ορίζει ο Κανονισμός.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ: Νομοθετική λειτουργία της Βουλής

Άρθρο 73
  1. Το δικαίωμα πρότασης νόμων ανήκει στη Βουλή και στην Κυβέρνηση. Και τι νόμοι, ε; Μούρλια. Σαν τον Περί Ευθύνης Υπουργών ένα πράγμα...
  2. Νομοσχέδια που αναφέρονται οπωσδήποτε στην απονομή σύνταξης και στις προϋποθέσεις της υποβάλλονται μόνο από τον Υπουργό Οικονομικών ύστερα από γνωμοδότηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου· αν πρόκειται για συντάξεις που επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, υποβάλλονται από τον αρμόδιο Υπουργό και τον Υπουργό Οικονομικών. Τα νομοσχέδια για συντάξεις πρέπει να είναι ειδικά· δεν επιτρέπεται, με ποινή την ακυρότητα, να αναγράφονται διατάξεις για συντάξεις σε νόμους που αποσκοπούν στη ρύθμιση άλλων θεμάτων. Και όλοι μας ξέρουμε πως τα διαχειρίζεται όλα αυτά η βουλή, η κυβέρνηση, ο ΥΠΟΙΚ κάθε  φορά, ε; ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ.
  3. Καμία πρόταση νόμου ή τροπολογία ή προσθήκη δεν εισάγεται για συζήτηση, αν προέρχεται από τη Βουλή εφόσον συνεπάγεται σε βάρος του Δημοσίου, των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου δαπάνες ή ελάττωση εσόδων ή της περιουσίας τους, για να δοθεί μισθός ή σύνταξη ή γενικά όφελος σε κάποιο πρόσωπο. Σαφές! Η Βουλή ό,τι κάνει το μόνο που κάνει είναι να μην ζημιώνει το δημόσιο συμφέρον. Τώρα πως φτάσαμε σε τέτοια χάλια όταν όλοι μια ζωή το καλό του δημοσίου συμφέροντος κοιτάγανε, είναι μια διαχρονική απορία. ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ.
  4. Είναι όμως παραδεκτή τροπολογία η προσθήκη που την υποβάλλει αρχηγός κόμματος ή εκπρόσωπος ομάδας κατά τους ορισμούς της παραγράφου 3 του άρθρου 74, όταν πρόκειται για νομοσχέδια που αφορούν την οργάνωση των δημόσιων υπηρεσιών και των οργανισμών δημόσιου ενδιαφέροντος, την υπηρεσιακή γενικά κατάσταση των δημόσιων υπαλλήλων, των στρατιωτικών και των οργάνων των σωμάτων ασφαλείας, των υπαλλήλων οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, καθώς και δημοσίων γενικά επιχειρήσεων.
  5. Νομοσχέδιο με το οποίο επιβάλλονται τοπικοί ή ειδικοί φόροι ή βάρη οποιασδήποτε φύσης υπέρ οργανισμών ή νομικών προσώπων δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου πρέπει να προσυπογράφεται και από τους Υπουργούς Συντονισμού και Οικονομικών.
Άρθρο 74
  1. Κάθε νομοσχέδιο και κάθε πρόταση νόμου συνοδεύεται υποχρεωτικά από αιτιολογική έκθεση· πριν εισαχθεί στη Βουλή, στην Ολομέλεια, ή σε Τμήματα, μπορεί να παραπεμφθεί για νομοτεχνική επεξεργασία στην επιστημονική υπηρεσία της παραγράφου 5 του άρθρου 65, όταν συσταθεί, όπως ορίζει ο Κανονισμός. Ερώτηση: έχει διωχθεί ποτέ κανείς -έστω και μια τέτοια επιτροπή ελέγχου- για νόμο που είχε τα αντίθετα αποτελέσματα; Για παράδειγμα, τους τελευταίους μήνες έχουμε 3-4 δημόσιες ομολογίες αναφορικά με τα Μνημόνια που μας έχουν επιβληθεί και που περιγράφησαν με την κυνική φράση "κάναμε λάθος". Αυτά τα μνημόνια μας τα επέβαλαν εκβιαστικά ως νόμους. Οι νόμοι αυτοί ρήμαξαν τα πάντα. Θα την πληρώσει κανείς όπως προβλέπει το Σύνταγμα και οι Νόμοι; ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Τα νομοσχέδια και οι προτάσεις νόμων που κατατίθενται στη Βουλή παραπέμπονται στην οικεία κοινοβουλευτική επιτροπή. Αφού υποβληθεί η έκθεση ή περάσει άπρακτη η προθεσμία που είχε ταχθεί για την υποβολή της, εισάγονται στη Βουλή για συζήτηση, μετά παρέλευση τριών ημερών από τότε, εκτός αν ο αρμόδιος Υπουργός τα έχει χαρακτηρίσει ως επείγοντα. Η συζήτηση αρχίζει ύστερα από προφορική εισήγηση του αρμόδιου Υπουργού και των εισηγητών της Επιτροπής. Ως ανωτέρω. Μην επαναλαμβανόμαστε. Για το ΘΕΑΘΗΝΑΙ.
  3. Τροπολογίες βουλευτών σε νομοσχέδια και προτάσεις νόμων για τα οποία αρμόδια είναι η Ολομέλεια ή τα Τμήματα της Βουλής δεν εισάγονται για συζήτηση, αν δεν υποβληθούν έως και την παραμονή της ημέρας που θα αρχίσει η συζήτηση, εκτός αν συγκατατίθεται και η Κυβέρνηση να συζητηθούν.
  4. Δεν εισάγεται για συζήτηση νομοσχέδιο ή πρόταση νόμου που αποσκοπεί στην τροποποίηση διάταξης νόμου, αν δεν έχει καταχωριστεί στην αιτιολογική έκθεση ολόκληρο το κείμενο της διάταξης που τροποποιείται, και στο κείμενο του νομοσχεδίου ή της πρότασης ολόκληρη η νέα διάταξη, όπως διαμορφώνεται με την τροποποίηση. ΆΧΡΗΣΤΟ.
  5. Τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 1 ισχύουν και για τα νομοσχέδια ή τις προτάσεις νόμων που εισάγονται για συζήτηση και ψήφιση στην αρμόδια διαρκή κοινοβουλευτική επιτροπή, όπως ορίζει ο Κανονισμός της Βουλής. Νομοσχέδιο ή πρόταση νόμου που περιέχει διατάξεις άσχετες με το κύριο αντικείμενό τους δεν εισάγεται για συζήτηση. Προσθήκη ή τροπολογία άσχετη με το κύριο αντικείμενο του νομοσχεδίου ή της πρότασης νόμου δεν εισάγεται για συζήτηση. Προσθήκες ή τροπολογίες Υπουργών συζητούνται μόνο αν έχουν υποβληθεί τρεις τουλάχιστον ημέρες πριν από την έναρξη της συζήτησης στην Ολομέλεια, στο κατά το άρθρο 71 Τμήμα ή στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή, όπως ορίζει ο Κανονισμός. Τα οριζόμενα στα προηγούμενα δύο εδάφια ισχύουν και για τις προσθήκες ή τροπολογίες βουλευτών. Σε περίπτωση αμφισβήτησης αποφαίνεται η Βουλή. Βουλευτές που δεν μετέχουν στην αρμόδια διαρκή κοινοβουλευτική επιτροπή ή στο κατά το άρθρο 71 Τμήμα έχουν το δικαίωμα να λάβουν το λόγο επί της αρχής και για να υποστηρίξουν προτάσεις νόμων και προσθήκες ή τροπολογίες που έχουν υποβάλει, όπως ορίζει ο Κανονισμός. Παρομοίως παντελώς άχρηστες τυπικούρες. Οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου εντάσσονται σε αυτήν την κατηγορία, ή όχι; Άρα; ΑΧΡΗΣΤΟ διότι ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  6. Μία φορά το μήνα, σε ημέρα που θα προσδιοριστεί από τον Κανονισμό, εγγράφονται στην ημερήσια διάταξη κατά σειρά προτεραιότητας και συζητούνται εκκρεμείς προτάσεις νόμων.
Άρθρο 75
  1. Κάθε νομοσχέδιο και κάθε πρόταση νόμου που συνεπάγονται επιβάρυνση του προϋπολογισμού, εφόσον υποβάλλεται από Υπουργούς, δεν εισάγεται για συζήτηση, αν δεν συνοδεύεται από έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους που καθορίζει τη δαπάνη· εφόσον υποβάλλεται από βουλευτές, διαβιβάζεται πριν από κάθε συζήτηση στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, που υποχρεούται να υποβάλει στη Βουλή σχετική έκθεση μέσα σε δεκαπέντε ημέρες. Αν η προθεσμία αυτή περάσει άπρακτη, η πρόταση νόμου εισάγεται για συζήτηση χωρίς έκθεση. Ισχύει ακριβώς ό,τι έγραψα και στην παρ.1 του άρ.74. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Το ίδιο ισχύει και για τις τροπολογίες, αν το ζητήσουν οι αρμόδιοι Υπουργοί. Σ' αυτή την περίπτωση το Γενικό Λογιστήριο υποχρεούται να υποβάλει στη Βουλή την έκθεσή του μέσα σε τρεις ημέρες. Μόνο αν αυτή η προθεσμία περάσει άπρακτη, η συζήτηση προχωρεί και χωρίς έκθεση. Ακριβώς όπως και πάνω. ΑΧΡΗΣΤΟ.
  3. Νομοσχέδιο που συνεπάγεται δαπάνη ή ελάττωση εσόδων δεν εισάγεται για συζήτηση, αν δεν συνοδεύεται από ειδική έκθεση για τον τρόπο που θα καλυφθούν, η οποία υπογράφεται από τον αρμόδιο Υπουργό και τον Υπουργό Οικονομικών. Περίεργο, διότι με τα μνημόνια που έχει καταβαραθρωθεί το ΑΕΠ όχι μόνο τα συζήταγαν επί μέρες και μήνες και χρόνια αλλά τα παρουσιάζουν και μέγιστες επιτυχίες κιόλας. Και το ερώτημα επανέρχεται: πολύ ωραία τα λέει το Σύνταγμα. Θα πάει κανείς τους φυλακή ή... άρθρο 62; ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Άρθρο 76
  1. Κάθε νομοσχέδιο και κάθε πρόταση νόμου συζητείται και ψηφίζεται μία μόνο φορά, καταρχήν, κατ' άρθρο και στο σύνολο με την εξαίρεση των περιπτώσεων που προβλέπονται στην παράγραφο 4 του άρθρου 72.
  2. Ψηφισμένο σχέδιο ή πρόταση νόμου που αναπέμπεται κατά το άρθρο 42 συζητείται και ψηφίζεται από την Ολομέλεια της Βουλής δύο φορές και σε δύο διαφορετικές συνεδριάσεις που απέχουν μεταξύ τους δύο τουλάχιστον ημέρες, στην πρώτη συζήτηση καταρχήν και κατ' άρθρο και στη δεύτερη κατ' άρθρο και στο σύνολο.
  3. Αν κατά τη συζήτηση έγιναν δεκτές προσθήκες ή τροπολογίες, η ψήφιση στο σύνολο αναβάλλεται για ένα εικοσιτετράωρο από τη διανομή του τροποποιημένου νομοσχεδίου ή πρότασης νόμου με την εξαίρεση των περιπτώσεων που προβλέπονται στην παράγραφο 4 του άρθρου 72.
  4. Νομοσχέδιο ή πρόταση νόμου που χαρακτηρίζεται από την Κυβέρνηση κατεπείγον εισάγεται για ψήφιση, ύστερα από περιορισμένη συζήτηση σε μία συνεδρίαση, από την Ολομέλεια ή το κατά το άρθρο 71 Τμήμα, όπως ορίζει ο Κανονισμός της Βουλής.
  5. Η κυβέρνηση μπορεί να ζητήσει να συζητηθεί σε ορισμένο αριθμό συνεδριάσεων, νομοσχέδιο ή πρόταση νόμου που έχει επείγοντα χαρακτήρα, όπως ορίζει ο Κανονισμός της Βουλής.
  6. Η επιψήφιση δικαστικών ή διοικητικών κωδίκων, που συντάχθηκαν από ειδικές επιτροπές, οι οποίες έχουν συσταθεί με ειδικούς νόμους, μπορεί να γίνει από την Ολομέλεια της Βουλής με ιδιαίτερο νόμο που τους κυρώνει στο σύνολό τους.
  7. Με τον ίδιο τρόπο μπορεί να γίνει κωδικοποίηση διατάξεων που υπάρχουν με απλή ταξινόμησή τους ή επαναφορά στο σύνολό τους καταργημένων νόμων, εκτός από τους φορολογικούς.
Άρθρο 77
  1. Η αυθεντική ερμηνεία των νόμων ανήκει στη νομοθετική λειτουργία. 
  2. Νόμος που δεν είναι πράγματι ερμηνευτικός ισχύει μόνο από τη δημοσίευσή του.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ: Φορολογία και δημοσιονομική διαχείριση

Άρθρο 78
  1. Κανένας φόρος δεν επιβάλλεται ούτε εισπράττεται χωρίς τυπικό νόμο που καθορίζει το υποκείμενο της φορολογίας και το εισόδημα, το είδος της περιουσίας, τις δαπάνες και τις συναλλαγές ή τις κατηγορίες τους, στις οποίες αναφέρεται ο φόρος. ΑΧΡΗΣΤΟ διότι παρέχει μια κρούστα νομιμοφροσύνης και συνταγματικότητας και κάτω από το δέρμα γίνεται το έλα να δεις. Στην καμπούρα μας τα έχουμε όλα, μην κάνουμε ότι δεν τα ξέρουμε.
  2. Φόρος ή άλλο οποιοδήποτε οικονομικό βάρος δεν μπορεί να επιβληθεί με νόμο αναδρομικής ισχύος που εκτείνεται πέρα από το οικονομικό έτος το προηγούμενο εκείνου κατά το οποίο επιβλήθηκε. Εδώ πέρα γίνεται το έλα να δεις. Αυτό το αναδρομικόν τι το ήθελαν; Αλλά είπαμε, άρθρο 62. Και ΔΟΛΙΟ και ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ. Και είναι δόλιο διότι ενώ η αναδρομικότητα είναι συνυφασμένη με την σωτηρία της χώρας, αυτή δεν ισχύει ποτέ για βουλευτές.
  3. Κατ' εξαίρεση, όταν επιβάλλεται ή αυξάνεται εισαγωγικός ή εξαγωγικός δασμός ή φόρος κατανάλωσης, επιτρέπεται η είσπραξή τους από την ημέρα που κατατέθηκε στη Βουλή το σχετικό νομοσχέδιο, υπό τον όρο ότι ο νόμος θα δημοσιευθεί μέσα στην προθεσμία που ορίζει το άρθρο 42 παράγραφος 1 και πάντως το αργότερο μέσα σε δέκα μέρες από τη λήξη της συνόδου.
  4. Το αντικείμενο της φορολογίας, ο φορολογικός συντελεστής, οι απαλλαγές ή εξαιρέσεις από τη φορολογία και η απονομή των συντάξεων δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο νομοθετικής εξουσιοδότησης. Δεν είναι αντίθετος προς την απαγόρευση αυτή ο καθορισμός με νόμο του τρόπου που βεβαιώνεται η συμμετοχή του Κράτους και των δημόσιων γενικά οργανισμών στην αυτόματη υπερτίμηση, που προκαλείται αποκλειστικά από την εκτέλεση δημόσιων έργων στην παρακείμενη ιδιωτική ακίνητη περιουσία. Κάτι μας είπες τώρα...
  5. Κατ' εξαίρεση επιτρέπεται να επιβληθούν με εξουσιοδότηση νόμων πλαισίων εξισωτικές ή αντισταθμιστικές εισφορές ή δασμοί, καθώς και να ληφθούν οικονομικά μέτρα στο πλαίσιο των διεθνών σχέσεων της Χώρας με οικονομικούς οργανισμούς ή μέτρα που αποβλέπουν στην εξασφάλιση της συναλλαγματικής θέσης της Χώρας.
Άρθρο 79
  1. Η Βουλή κατά την τακτική ετήσια σύνοδό της ψηφίζει τον προϋπολογισμό των εσόδων και εξόδων του Κράτους για το επόμενο έτος. Η Βουλή μπορεί να υποβάλλει προτάσεις τροποποίησης επιμέρους κονδυλίων του προϋπολογισμου κατά τη συζήτηση του Προσχεδίου της παραγράφου 3, οι οποίες εισάγονται στην Ολομέλεια και τίθενται σε ψηφοφορία, εφόσον oι τροποποιήσεις δεν έχουν επιπτώσεις στο σύνολο των δαπανών και των εσόδων του Κράτους. Στον Κανονισμό της Βουλής προβλέπεται η ειδικότερη διαδικασία παρακολούθησης από τη Βουλή της εκτέλεσης του προϋπολογισμού. Αχ, αυτές οι τροποποιήσεις επί των δαπανών και των εσόδων, αχ... ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Όλα τα έσοδα και έξοδα του Κράτους πρέπει να αναγράφονται στον ετήσιο προϋπολογισμό και τον απολογισμό.  Και που αναγράφονται; Υπάρχει διαφάνεια και δεν το αντελήφθην; Ή μήπως το να λες ότι ξόδεψα 5 δις για έναν δρόμο ο οποίος σε κάθε άλλη χώρα μπορεί να κόστιζε 1 δις λέει κάτι; Το θέμα είναι να δικαιολογείται αρκούντως. Άρα είναι μια ΔΟΛΙΑ παράγραφος.
  3. Προσχέδιο του προϋπολογισμού κατατίθεται από τον Υπουργό Οικονομικών στην αρμόδια διαρκή κοινοβουλευτική επιτροπή την πρώτη Δευτέρα του Οκτωβρίου και συζητείται, όπως ορίζει ο Κανονισμός. Ο Υπουργός Οικονομικών, λαμβάνοντας υπόψη και τις παρατηρήσεις της επιτροπής, εισάγει τον προϋπολογισμό στη Βουλή σαράντα τουλάχιστον ημέρες πριν αρχίσει το οικονομικό έτος. Ο προϋπολογισμός συζητείται και ψηφίζεται από την Ολομέλεια σύμφωνα με όσα ορίζει ο Κανονισμός, ο οποίος και εξασφαλίζει το δικαίωμα να εκφράζουν τις απόψεις τους όλες οι πολιτικές μερίδες της Βουλής. ΑΧΡΗΣΤΗ πρόνοια. Πλέον ο προϋπολογισμός καθορίζεται από την τρόικα. Σε'μάς απλώς κοινοποιείται.
  4. Αν για οποιονδήποτε λόγο είναι ανέφικτη η διοίκηση των εσόδων και των εξόδων βάσει του προϋπολογισμού, αυτή ενεργείται με βάση ειδικό κάθε φορά νόμο. Αυτό είναι το μοναδικό που όντως συμβαίνει, αν και για να καταπολεμηθεί η γραφειοκρατεία πολύ απλά μπήκε ως ρήτρα στο τελευταίο μνημόνιο: όσο πέφτετε έξω τόσο θα κόβετε από μισθούς και συντάξεις. Είναι η περιβόητη ρήτρα ανάπτυξης του Σαμαρά αυτή.
  5. Αν δεν είναι δυνατή, επειδή έληξε η περίοδος της Βουλής, η ψήφιση του προϋπολογισμού ή του ειδικού νόμου που προβλέπεται στην προηγούμενη παράγραφο, παρατείνεται για τέσσερις μήνες η ισχύς του προϋπολογισμού του οικονομικού έτους που έληξε ή που λήγει, με διάταγμα το οποίο εκδίδεται ύστερα από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου.
  6. Με νόμο μπορεί να καθιερωθεί η σύνταξη προϋπολογισμού για διετή χρήση. Η δημινιαία χρήση θα ήταν πιο περιγραφική.
  7. Το αργότερο μέσα σε ένα έτος από τη λήξη του οικονομικού έτους κατατίθεται στη Βουλή ο απολογισμός, καθώς και ο γενικός ισολογισμός του Κράτους, που συνοδεύονται υποχρεωτικά από την κατά το άρθρο 98 παράγραφος 1 περίπτωση ε' έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, εξετάζονται από ειδική επιτροπή βουλευτών και κυρώνονται από την Ολομέλεια της Βουλής, σύμφωνα με όσα ορίζει ο Κανονισμός.
  8. Τα προγράμματα οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης εγκρίνονται από την Ολομέλεια της Βουλής, όπως νόμος ορίζει. Οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης... Το είπαμε και πιο πάνω, οι πολιτικοί έχουν όντως χιούμορ. Κατά τα λοιπά ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Άρθρο 80
  1. Μισθός, σύνταξη, χορηγία ή αμοιβή ούτε εγγράφεται στον προϋπολογισμό του Κράτους ούτε παρέχεται χωρίς οργανικό ή άλλο ειδικό νόμο. Μα γι'αυτό και υπάρχει πλήθος άλλων λέξεων και περιγραφών: μίζα, νόμιμον και ηθικόν, ξέπλυμα κλπ. Για το ΘΕΑΘΗΝΑΙ.
  2. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την κοπή ή την έκδοση νομίσματος. Ακόμη και τώρα έχουμε τέτοια παράγραφο. Μήπως για... καλού κακού; Διότι κατά τα λοιπά, ΑΧΡΗΣΤΟ.
Ερμηνευτική δήλωση: Η παράγραφος 2 δεν κωλύει τη συμμετοχή της Ελλάδας στις διαδικασίες της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, στο ευρύτερο πλαίσιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 28.

ΤΜΗΜΑ Δ': Κυβέρνηση

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ: Συγκρότηση και αποστολή της Κυβέρνησης

Άρθρο 81
  1. Την Κυβέρνηση αποτελεί το Υπουργικό Συμβούλιο που απαρτίζεται από τον Πρωθυπουργό και τους Υπουργούς. Νόμος ορίζει τα σχετικά με τη σύνθεση και τη λειτουργία του Υπουργικού Συμβουλίου. Με διάταγμα που προκαλεί ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης μπορεί να διοριστούν ένας ή περισσότεροι από τους Υπουργούς Αντιπρόεδροι του Υπουργικού Συμβουλίου. Νόμος ρυθμίζει τη θέση αναπληρωτών Υπουργών και των Υπουργών χωρίς χαρτοφυλάκιο, των Υφυπουργών, που μπορεί να αποτελούν μέλη της Κυβέρνησης, καθώς και των μονίμων υπηρεσιακών Υφυπουργών. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ. Όπως όλοι ξέρουμε την κυβέρνηση αποτελεί η τρόικα. Και τέλος.
  2. Κανένας δεν μπορεί να διοριστεί μέλος της Κυβέρνησης ή Υφυπουργός, αν δεν συγκεντρώνει τα προσόντα που ορίζει το άρθρο 55 για το βουλευτή. Αυτό βέβαια δεν συμπεριλαμβάνει την τρόικα, η οποία είναι υπερκυβέρνηση.
  3. Οποιαδήποτε επαγγελματική δραστηριότητα των μελών της Κυβέρνησης, των Υφυπουργών και του Προέδρου της Βουλής αναστέλλεται κατά τη διάρκεια της άσκησης των καθηκόντων τους. Όπως του Αδώνιδος που έχει πάψει να είναι τηλεβιβλιοπώλης ας πούμε; Εκτιμώ ότι ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  4. Νόμος μπορεί να καθιερώνει το ασυμβίβαστο του αξιώματος του Υπουργού και του Υφυπουργού και προς άλλα έργα. Αλλά όπως ήδη είπαμε πιο πάνω, δεν υπάρχει ασυμβίβαστο σε άλλους συγγενείς.
  5. Αν δεν υπάρχει Αντιπρόεδρος, ο Πρωθυπουργός ορίζει έναν από τους Υπουργούς προσωρινό αναπληρωτή του, όταν παρουσιάζεται ανάγκη.
Άρθρο 82
  1. Η Κυβέρνηση καθορίζει και κατευθύνει τη γενική πολιτική της Χώρας, σύμφωνα με τους ορισμούς του Συντάγματος και των νόμων. Ένα απλό ορθογραφικό λάθος οδηγεί σε παρερμηνείες. Η κυβλερνηση δεν καθορίζει, είναι το σωστό. Διότι κατά τα λοιπά η παράγραφος ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Ο Πρωθυπουργός εξασφαλίζει την ενότητα της Κυβέρνησης και κατευθύνει τις ενέργειές της, καθώς και των δημόσιων γενικά υπηρεσιών για την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής μέσα στο πλαίσιο των νόμων. Νομίζω ότι δεν υπάρχει καν λόγος για σχόλια, έτσι; ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ. Εκτός βέβαια αν ως εξασφαλίζει νοείται το εκβιάζει, υποβαθμίζει κλπ.
  3. Νόμος ορίζει τα σχετικά με τη συγκρότηση, τη λειτουργία και τις αρμοδιότητες της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, αποστολή της οποίας είναι η διεξαγωγή του κοινωνικού διαλόγου για τη γενική πολιτική της Χώρας και ιδίως για τις κατευθύνσεις της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, καθώς και η διατύπωση γνώμης επί των νομοσχεδίων και προτάσεων νόμων που παραπέμπονται σε αυτήν. Τόσες πολλές φανταστικές έννοιες σε ένα άρθρο δεν πρέπει να έχει άλλο άρθρο του Συντάγματος. Κοινωνικός διάλογος, κοινωνική επιτροπή, γενική πολιτική της χώρας, κατευθύνσεις κοινωνικής πολικής... Ούτε τον Τζακ και τη Φασολιά να διαβάζαμε. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  4. Νόμος ορίζει τα σχετικά με τη συγκρότηση, τη λειτουργία και τις αρμοδιότητες του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής με τη συμμετοχή εκπροσώπων των κομμάτων της Βουλής και προσώπων με ειδικές γνώσεις ή εμπειρία. ΕΔΩ ΓΕΛΑΝΕ.
Άρθρο 83
  1. Κάθε Υπουργός ασκεί τις αρμοδιότητες που ορίζει ο νόμος. Οι Υπουργοί χωρίς χαρτοφυλάκιο ασκούν όσες αρμοδιότητες τους αναθέτει ο Πρωθυπουργός με απόφασή του. Εκ παραδρομής δεν αναφέρονται στο άρθρο οι Υπουργοί με χαρτοφυλάκιο αλλά χωρίς αρμοδιότητες, δηλαδή όλοι. Όποιος αμφισβητεί το σχόλιο, ας σκεφτεί τι θα συμβεί αν ένας υπουργός θέλει κάτι που δεν θέλει η τρόικα ή ο υπερυπουργός Στουρνάρας. ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ.
  2. Οι Υφυπουργοί ασκούν τις αρμοδιότητες που τους αναθέτουν με κοινή απόφαση ο Πρωθυπουργός και ο οικείος Υπουργός. Παρομοίως.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: Σχέσεις Βουλής και Κυβέρνησης

Άρθρο 84
  1. Η Κυβέρνηση οφείλει να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής. Μέσα σε δεκαπέντε ημέρες από την ορκωμοσία του Πρωθυπουργού, η Κυβέρνηση υποχρεούται να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής και μπορεί να τη ζητεί και οποτεδήποτε άλλοτε. Η Βουλή, αν έχουν διακοπεί οι εργασίες της κατά το σχηματισμό της Κυβέρνησης, καλείται μέσα σε δεκαπέντε ημέρες να αποφανθεί για την πρόταση εμπιστοσύνης. Η μόνη εμπιστοσύνη που δεν απαιτείται για μια κυβέρνηση είναι αυτή του λαού. Ακόμη και τα αντίθετα απ'όσα υποσχόταν να κάνει η κυβέρνηση επικαλείται την νωπή λαϊκή εντολή. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Η Βουλή μπορεί με απόφασή της να αποσύρει την εμπιστοσύνη της από την Κυβέρνηση ή από μέλος της. Πρόταση δυσπιστίας μπορεί να υποβληθεί μόνο μετά την πάροδο εξαμήνου αφότου η Βουλή απέρριψε πρόταση δυσπιστίας. Η πρόταση δυσπιστίας πρέπει να είναι υπογραμμένη από το ένα έκτο τουλάχιστον των βουλευτών και να περιλαμβάνει σαφώς τα θέματα για τα οποία θα διεξαχθεί η συζήτηση.
  3. Κατ' εξαίρεση μπορεί να υποβληθεί πρόταση δυσπιστίας και πριν από την πάροδο εξαμήνου, αν είναι υπογραμμένη από την πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών.
  4. Η συζήτηση για την πρόταση εμπιστοσύνης ή δυσπιστίας αρχίζει μετά δύο ημέρες από την υποβολή της σχετικής πρότασης, εκτός αν η Κυβέρνηση, σε περίπτωση πρότασης δυσπιστίας, ζητήσει να αρχίσει αμέσως η συζήτηση, η οποία δεν μπορεί να παραταθεί πέρα από τρεις ημέρες από την έναρξή της.
  5. Η ψηφοφορία για την πρόταση εμπιστοσύνης ή δυσπιστίας διεξάγεται αμέσως μόλις τελειώσει η συζήτηση, μπορεί όμως να αναβληθεί για σαράντα οκτώ ώρες, αν το ζητήσει η Κυβέρνηση.
  6. Πρόταση εμπιστοσύνης δεν μπορεί να γίνει δεκτή, αν δεν εγκριθεί από την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων βουλευτών, η οποία όμως δεν επιτρέπεται να είναι κατώτερη από τα δύο πέμπτα του όλου αριθμού των βουλευτών. Πρόταση δυσπιστίας γίνεται δεκτή, μόνο αν εγκριθεί από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών.
  7. Κατά την ψηφοφορία για τις πιο πάνω προτάσεις ψηφίζουν οι Υπουργοί και Υφυπουργοί που είναι μέλη της Βουλής.
Άρθρο 85
Τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, καθώς και οι Υφυπουργοί είναι συλλογικώς υπεύθυνοι για τη γενική πολιτική της Κυβέρνησης και καθένας από αυτούς για τις πράξεις ή παραλείψεις της αρμοδιότητάς του, σύμφωνα με τις διατάξεις των νόμων για την ευθύνη των Υπουργών. Σε καμία περίπτωση η έγγραφη ή προφορική εντολή του Προέδρου της Δημοκρατίας δεν απαλλάσσει τους Υπουργούς και τους Υφυπουργούς από την ευθύνη τους. Βέβαια αν σκάσει μύτη κάποια σοβαρή παράλειψη, παράβαση, παρανομία κλπ, να'ναι καλά το άρθρο 62 και ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών. Για το ΘΕΑΘΗΝΑΙ.
Άρθρο 86
  1. Μόνο η Βουλή έχει την αρμοδιότητα να ασκεί δίωξη κατά όσων διατελούν ή διετέλεσαν μέλη της Κυβέρνησης ή Υφυπουργοί για ποινικά αδικήματα που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, όπως νόμος ορίζει. Απαγορεύεται η θέσπιση ιδιώνυμων υπουργικών αδικημάτων. Διότι άλλο η πλέμπα, και άλλο η ελίτ του τόπου. ΔΟΛΙΑ παράγραφος.
  2. Δίωξη, ανάκριση, προανάκριση ή προκαταρκτική εξέταση κατά των προσώπων και για τα αδικήματα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν επιτρέπεται χωρίς προηγούμενη απόφαση της Βουλής κατά την παράγραφο 3. Αν στο πλαίσιο άλλης ανάκρισης, προανάκρισης, προκαταρκτικής εξέτασης ή διοικητικής εξέτασης προκύψουν στοιχεία, τα οποία σχετίζονται με τα πρόσωπα και τα αδικήματα της προηγούμενης παραγράφου, αυτά διαβιβάζονται αμελλητί στη Βουλή από αυτόν που ενεργεί την ανάκριση, προανάκριση ή εξέταση. Ό,τι και παραπάνω. Αδιαφανείς και πολύπλοκες διαδικασίες πάντοτε μόνο με την άδεια της Βουλής, προκειμένου να μην αποδίδεται ποτέ δικαιοσύνη. Δεν είναι τυχαίο ότι με τόσα που έχουν γίνει μόνο ένας έχει μπει φυλακή (Τσοβόλας), μόνος έναν έδωσαν στεγνά κι ασάλιωτα (Τσοχατζόπουλο) και επειδή έχει παραζορίσει το πράγμα πάνε τώρα να θυσιάσουν και τον Παπακωνσταντίνου ωσάν το ό,τι κοντινότερο με ενεργό βουλευτή, με την ελπίδα ότι θα κοπάσει η οργή του κόσμου. ΔΟΛΙΑ παράγραφος.
  3. Πρόταση άσκησης δίωξης υποβάλλεται από τριάντα τουλάχιστον βουλευτές. Η Βουλή, με απόφασή της που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών συγκροτεί ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, διαφορετικά, η πρόταση απορρίπτεται ως προδήλως αβάσιμη. Το πόρισμα της επιτροπής του προηγούμενου εδαφίου εισάγεται στην Ολομέλεια της Βουλής, η οποία αποφασίζει για την άσκηση ή μη δίωξης. Η σχετική απόφαση λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών. Η Βουλή μπορεί να ασκήσει την κατά την παράγραφο 1 αρμοδιότητά της μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος. Με τη διαδικασία και την πλειοψηφία του πρώτου εδαφίου της παραγράφου αυτής η Βουλή μπορεί οποτεδήποτε να ανακαλεί την απόφασή της ή να αναστέλλει τη δίωξη, την προδικασία ή την κύρια διαδικασία. Μια από τα ίδια. ΔΟΛΙΑ παράγραφος που υποβοηθάει την διαιώνιση της διαφθοράς και της αδιαφάνειας και που κυρίως παραγράφει μετά τη διάλυση της δεύτερης Βουλής.
  4. Αρμόδιο για την εκδίκαση των σχετικών υποθέσεων σε πρώτο και τελευταίο βαθμό είναι, ως ανώτατο δικαστήριο, Ειδικό Δικαστήριο που συγκροτείται για κάθε υπόθεση από έξι μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας και επτά μέλη του Αρείου Πάγου. Τα τακτικά και αναπληρωματικά μέλη του Ειδικού Δικαστηρίου κληρώνονται, μετά την άσκηση δίωξης, από τον Πρόεδρο της Βουλής σε δημόσια συνεδρίαση της Βουλής, μεταξύ των μελών των δύο ανώτατων αυτών δικαστηρίων, που έχουν διορισθεί ή προαχθεί στο βαθμό που κατέχουν πριν από την υποβολή πρότασης για άσκηση δίωξης. Του Ειδικού Δικαστηρίου προεδρεύει ο ανώτερος σε βαθμό από τα μέλη του Αρείου Πάγου που κληρώθηκαν και μεταξύ ομοιόβαθμών ο αρχαιότερος. Στο πλαίσιο του Ειδικού Δικαστηρίου της παραγράφου αυτής λειτουργεί Δικαστικό Συμβούλιο που συγκροτείται για κάθε υπόθεση από δύο μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας και τρία μέλη του Αρείου Πάγου. Τα μέλη του Δικαστικού Συμβουλίου δεν μπορεί να είναι και μέλη του Ειδικού Δικαστηρίου. Με απόφαση του Δικαστικού Συμβουλίου ορίζεται ένα από τα μέλη του που ανήκει στον Αρειο Πάγο ως ανακριτής. Η προδικασία λήγει με την έκδοση βουλεύματος. Καθήκοντα εισαγγελέα στο Ειδικό Δικαστήριο και στο Δικαστικό Συμβούλιο της παραγράφου αυτής ασκεί μέλος της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου που κληρώνεται μαζί με τον αναπληρωτή του. Το δεύτερο και τρίτο εδάφιο της παραγράφου αυτής εφαρμόζονται και για τα μέλη του Δικαστικού Συμβουλίου ενώ το δεύτερο εδάφιο και για τον εισαγγελέα. Σε περίπτωση παραπομπής προσώπου που είναι ή διετέλεσε μέλος της Κυβέρνησης ή Υφυπουργός ενώπιον του Ειδικού Δικαστηρίου συμπαραπέμπονται και οι τυχόν συμμέτοχοι, όπως νόμος ορίζει. Μία κυριολεκτικά ΑΧΡΗΣΤΗ παράγραφος. Αν το ένα και αν το άλλο και αν το έτσι και αν το γιουβέτσι, μόνο τότε θα συγκροτηθεί ειδικό δικαστήριο. Δηλαδή χαίρετε.
  5. Αν για οποιονδήποτε άλλο λόγο, στον οποίο περιλαμβάνεται και η παραγραφή, δεν περατωθεί η διαδικασία που αφορά δίωξη κατά προσώπου που είναι ή διετέλεσε μέλος της Κυβέρνησης ή Υφυπουργός, η Βουλή μπορεί, ύστερα από αίτηση του ίδιου ή των κληρονόμων του, να συστήσει ειδική επιτροπή στην οποία μπορούν να μετέχουν και ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί για τον έλεγχο της κατηγορίας. Στον οποίον περιλαμβάνεται και η παραγραφή, έτσι; Διότι μιλάμε ότι οι βουλευτές είναι αποφασισμένοι να χτυπήσουν ακόμη και το ατσάλι με τις γυμνές τους γροθιές, έτσι; Δεκάδες θα είναι οι έλεγχοι και περισσότερες οι καταδίκες... ΑΧΡΗΣΤΗ παράγραφος.

ΤΜΗΜΑ Ε': Δικαστική Εξουσία

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ: Δικαστικοί λειτουργοί και υπάλληλοι

Άρθρο 87
  1. Η δικαιοσύνη απονέμεται από δικαστήρια συγκροτούμενα από τακτικούς δικαστές, που απολαμβάνουν λειτουργική προσωπική ανεξαρτησία. Για να διασφαλίζεται η ανεξαρτησία υπάρχει και ο προϊστάμενος υπουργός που ελέγχει μάλλον αυτά που ενδιαφέρουν αυτόν και όχι αυτά που ενδιαφέρουν τους δικαστές. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Οι δικαστές κατά την άσκηση των καθηκόντων τους υπόκεινται μόνο στο Σύνταγμα και στους νόμους και σε καμία περίπτωση δεν υποχρεούνται να συμμορφώνονται με διατάξεις που έχουν τεθεί κατά κατάλυση του Συντάγματος. Αυτή η παράγραφος είναι κατά την άποψή μου μαζί με την ακροτελεύτια διάταξη από τις σημαντικότερες του Συντάγματος, μόνο που υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα: αν κρίνουμε από το γεγονός ότι διάφορες αποφάσεις ή και νόμοι κρίνονται πρωτόδικα αντισυνταγματικοί και μετά αυτή η απόφαση ανατρέπεται, προφανώς δεν καθορίζεται ορθά (ή συγκεκριμένα) τι σημαίνει κατάλυση του Συντάγματος και κυρίως ποιος τι περιθώρια ερμηνείας έχει. Διότι και στην παρούσα ανάλυση με την κατάλυση του Συντάγματος ασχολούμαστε, έστω και με τα μάτια του απλού πολίτη. Άρα ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  3. Η επιθεώρηση των τακτικών δικαστών ενεργείται από δικαστές ανώτερου βαθμού καθώς και από τον Εισαγγελέα, τους Αντεισαγγελείς του Αρείου Πάγου, των δε εισαγγελέων από αρεοπαγίτες και εισαγγελείς ανώτερου βαθμού, σύμφωνα με τους ορισμούς του νόμου.
Άρθρο 88
  1. Οι δικαστικοί λειτουργοί διορίζονται με προεδρικό διάταγμα, σύμφωνα με νόμο που ορίζει τα προσόντα και τη διαδικασία της επιλογής τους, και είναι ισόβιοι.
  2. Οι αποδοχές των δικαστικών λειτουργών είναι ανάλογες με το λειτούργημά τους. Τα σχετικά με τη βαθμολογική και μισθολογική τους εξέλιξη και με την κατάστασή τους γενικά καθορίζονται με ειδικούς νόμους. Κατά παρέκκλιση από τα άρθρα 94, 95 και 98, διαφορές σχετικά με τις κάθε είδους αποδοχές και τις συντάξεις των δικαστικών λειτουργών και εφόσον η επίλυση των σχετικών νομικών ζητημάτων μπορεί να επηρεάσει τη μισθολογική, συνταξιοδοτική ή φορολογική κατάσταση ευρύτερου κύκλου προσώπων, εκδικάζονται από το ειδικό δικαστήριο του άρθρου 99. Το δικαστήριο στις περιπτώσεις αυτές συγκροτείται με τη συμμετοχή ενός επιπλέον τακτικού καθηγητή και ενός επιπλέον δικηγόρου, όπως νόμος ορίζει. Νόμος ορίζει τα σχετικά με τη συνέχιση τυχόν εκκρεμών δικών. Σοβαρά, ε; Ένας Έλληνας Δικαστής που θα έπρεπε να έχει την υψηλότερη μισθολογική κλίμακα έχει απολαβές ανάλογες με το λειτούργημα που ασκεί; Κάνουμε πλάκα τώρα; Τα έχουμε εκχυδαϊσει όλα; ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ. Έτσι απλά.
  3. Με νόμο μπορεί να προβλεφθεί εκπαιδευτική και δοκιμαστική περίοδος των δικαστικών λειτουργών, διάρκειας έως τριών ετών, πριν διοριστούν ως τακτικοί. Κατά την περίοδο αυτή μπορούν να ασκούν τα καθήκοντα τακτικού δικαστή, όπως νόμος ορίζει.
  4. Οι δικαστικοί λειτουργοί μπορούν να παυθούν μόνο ύστερα από δικαστική απόφαση, εξαιτίας ποινικής καταδίκης ή για βαρύ πειθαρχικό παράπτωμα ή ασθένεια ή αναπηρία ή υπηρεσιακή ανεπάρκεια, που βεβαιώνονται όπως νόμος ορίζει και αφού τηρηθούν οι διατάξεις των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου 93.
  5. Οι δικαστικοί λειτουργοί, έως και το βαθμό του εφέτη ή του αντεισαγγελέα εφετών και τους αντίστοιχους με αυτούς βαθμούς, αποχωρούν υποχρεωτικά από την υπηρεσία μόλις συμπληρώσουν το εξηκοστό πέμπτο έτος της ηλικίας τους και όλοι όσοι έχουν βαθμούς ανώτερους από αυτούς ή τους αντίστοιχους με αυτούς αποχωρούν υποχρεωτικά από την υπηρεσία μόλις συμπληρώσουν το εξηκοστό έβδομο έτος της ηλικίας τους. Για την εφαρμογή της διάταξης αυτής θεωρείται σε κάθε περίπτωση ως ημέρα που συμπληρώνεται το όριο αυτό η 30ή Ιουνίου του έτους της αποχώρησης του δικαστικού λειτουργού.
  6. Μετάταξη δικαστικών λειτουργών απαγορεύεται. Κατ' εξαίρεση επιτρέπεται η μετάταξη μεταξύ παρέδρων σε πρωτοδικεία και παρέδρων σε εισαγγελίες, ύστερα από αίτηση των μετατασσομένων, όπως νόμος ορίζει. Οι δικαστές των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων προάγονται στο βαθμό του Συμβούλου της Επικρατείας και στο ένα πέμπτο των θέσεων, όπως νόμος ορίζει.
  7. Στα προβλεπόμενα ειδικώς από το Σύνταγμα δικαστήρια ή συμβούλια, στα οποία μετέχουν μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Αρείου Πάγου, προεδρεύει όποιος από τα μέλη τους είναι ο αρχαιότερος στο βαθμό.
Ερμηνευτική δήλωση: Κατά την αληθινή έννοια του άρθρου 88, επιτρέπεται η ενοποίηση των πρώτου βαθμού δικαιοδοσίας της πολιτικής δικαιοσύνης και η ρύθμιση της υπηρεσιακής κατάστασης των δικαστικών λειτουργών του βαθμού αυτού, εφόσον προβλέπεται διαδικασία κρίσης και αξιολόγησης, όπως νόμος ορίζει.
Άρθρο 89
  1. Απαγορεύεται στους δικαστικούς λειτουργούς να παρέχουν κάθε άλλη μισθωτή υπηρεσία καθώς και να ασκούν οποιοδήποτε επάγγελμα.
  2. Κατ' εξαίρεση επιτρέπεται στους δικαστικούς λειτουργούς να εκλέγονται μέλη της Ακαδημίας Αθηνών ή του διδακτικού προσωπικού ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, καθώς και να μετέχουν σε συμβούλια ή επιτροπές που ασκούν αρμοδιότητες πειθαρχικού, ελεγκτικού ή δικαιοδοτικού χαρακτήρα και σε νομοπαρασκευαστικές επιτροπές, εφόσον η συμμετοχή τους αυτή προβλέπεται ειδικά από το νόμο. Νόμος προβλέπει την αντικατάσταση δικαστικών λειτουργών από άλλα πρόσωπα σε συμβούλια ή επιτροπές που συγκροτούνται ή σε έργα που ανατίθενται με δήλωση βούλησης ιδιώτη, εν ζωή ή αιτία θανάτου, εκτός από τις περιπτώσεις του προηγούμενου εδαφίου.
  3. Η ανάθεση διοικητικών καθηκόντων σε δικαστικούς λειτουργούς απαγορεύεται. Καθήκοντα σχετικά με την εκπαίδευση των δικαστικών λειτουργών θεωρούνται δικαστικά. Επιτρέπεται η ανάθεση σε δικαστικούς λειτουργούς των καθηκόντων εκπροσώπησης της Χώρας σε διεθνείς οργανισμούς. Η διενέργεια διαιτησιών από δικαστικούς λειτουργούς επιτρέπεται μόνο στο πλαίσιο των υπηρεσιακών τους καθηκόντων, όπως νόμος ορίζει.
  4. Απαγορεύεται στους δικαστικούς λειτουργούς η συμμετοχή στην Κυβέρνηση. Πολύ ωραία. Αλλά γιατί και η κυβέρνηση να έχει προϊστάμενο υπουργό των Δικαστών; Έτσι εξασφαλίζεται η ανεξαρτησία τους; ΑΘΛΙΑ παράγραφος.
  5. Επιτρέπεται η συγκρότηση ένωσης δικαστικών λειτουργών, όπως νόμος ορίζει.
Άρθρο 90
  1. Οι προαγωγές, τοποθετήσεις, μεταθέσεις, αποσπάσεις και μετατάξεις των δικαστικών λειτουργών ενεργούνται με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται ύστερα από απόφαση ανώτατου δικαστικού συμβουλίου. Αυτό συγκροτείται από τον πρόεδρο του οικείου ανώτατου δικαστηρίου και από μέλη του ίδιου δικαστηρίου που ορίζονται με κλήρωση μεταξύ εκείνων που έχουν τουλάχιστον δύο ετών υπηρεσία στο δικαστήριο αυτό, όπως νόμος ορίζει. Στο ανώτατο δικαστικό συμβούλιο της πολιτικής και ποινικής δικαιοσύνης μετέχει και ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, καθώς και δύο Αντεισαγγελείς του Αρείου Πάγου που ορίζονται με κλήρωση μεταξύ εκείνων που έχουν τουλάχιστον δύο ετών υπηρεσία στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, όπως νόμος ορίζει. Στο ανώτατο δικαστικό συμβούλιο του Συμβουλίου της Επικρατείας και της διοικητικής δικαιοσύνης μετέχει και ο Γενικός Επίτροπος της Επικρατείας που υπηρετεί σε αυτά για τα θέματα που αφορούν τους δικαστικούς λειτουργούς των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων και της Γενικής Επιτροπείας. Στο ανώτατο δικαστικό συμβούλιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου μετέχει και ο Γενικός Επίτροπος της Επικρατείας που υπηρετεί σε αυτό. Στο ανώτατο δικαστικό συμβούλιο μετέχουν χωρίς ψήφο και δύο δικαστικοί λειτουργοί του κλάδου στον οποίο αφορούν οι υπηρεσιακές μεταβολές, βαθμού τουλάχιστον εφέτη ή αντίστοιχου, που επιλέγονται με κλήρωση, όπως νόμος ορίζει.
  2. Το συμβούλιο της παραγράφου 1 συγκροτείται με αυξημένη σύνθεση, όπως νόμος ορίζει, όταν κρίνει για προαγωγές στις θέσεις των συμβούλων της Επικρατείας, αρεοπαγιτών, αντεισαγγελέων του Αρείου Πάγου, συμβούλων του Ελεγκτικού Συνεδρίου, Προέδρων Εφετών και Εισαγγελέων Εφετών, καθώς και για την επιλογή των μελών των Γενικών Επιτροπειών των διοικητικών δικαστηρίων και του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Κατά τα λοιπά ισχύουν και στην περίπτωση αυτή οι διατάξεις της παραγράφου 1.
  3. Αν ο Υπουργός Δικαιοσύνης διαφωνεί με την κρίση ανώτατου δικαστικού συμβουλίου, μπορεί να παραπέμπει το ζήτημα στην ολομέλεια του οικείου ανώτατου δικαστηρίου, όπως νόμος ορίζει. Δικαίωμα προσφυγής έχει και ο δικαστικός λειτουργός στον οποίο αφορά η κρίση, υπό τις προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος. Κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας του οικείου ανώτατου δικαστηρίου ως δευτεροβάθμιου ανώτατου δικαστικού συμβουλίου ισχύουν οι διατάξεις των εδαφίων τρία έως έξι της παραγράφου 1. Στην ολομέλεια του Αρείου Πάγου στις περιπτώσεις του προηγούμενου εδαφίου μετέχουν μετά ψήφου και τα μέλη της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου. Και μιας και το λέγαμε πιο πάνω... Δηλαδή οι Δικαστικοί μπορεί να αποφανθούν το τάδε, αλλά ο Υπουργός να μην το γουστάρει και να θέλει το δείνα; Τρομακτική ανεξαρτησία. Μην τους καλομάθουμε να προσέχουμε. ΔΟΛΙΑ παράγραφος.
  4. Οι αποφάσεις της ολομέλειας ως δευτεροβάθμιου ανώτατου δικαστικού συμβουλίου για το ζήτημα που έχει παραπεμφθεί σε αυτήν, καθώς και οι αποφάσεις του ανώτατου δικαστικού συμβουλίου, με τις οποίες δεν διαφώνησε ο Υπουργός είναι γι' αυτόν υποχρεωτικές. Εδώ υπάρχει κάτι που δυσκολεύομαι να καταλάβω: η παράγραφος λέει ότι για τον Υπουργό είναι υποχρεωτικές οι αποφάσεις με τις οποίες δεν διαφώνησε. Μ'εκείνες που διαφώνησε τι συμβαίνει; Η ανεξαρτησία που λέγαμε. ΔΟΛΙΑ παράγραφος.
  5. Οι προαγωγές στις θέσεις του προέδρου και του αντιπροέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Αρείου Πάγου και του Ελεγκτικού Συνεδρίου ενεργούνται με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται ύστερα από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, με επιλογή μεταξύ των μελών του αντίστοιχου ανώτατου δικαστηρίου, όπως νόμος ορίζει. Η προαγωγή στη θέση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ενεργείται με όμοιο διάταγμα, με επιλογή μεταξύ των μελών του Αρείου Πάγου και των αντεισαγγελέων του, όπως νόμος ορίζει. Η προαγωγή στη θέση του γενικού επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου ενεργείται με όμοιο διάταγμα με επιλογή μεταξύ των μελών του Ελεγκτικού Συνεδρίου και της αντίστοιχης Γενικής Επιτροπείας, όπως νόμος ορίζει. Η προαγωγή στις θέσεις του γενικού επιτρόπου των διοικητικών δικαστηρίων ενεργείται με όμοιο επίσης διάταγμα με επιλογή μεταξύ των μελών της αντίστοιχης Γενικής Επιτροπείας και των προέδρων εφετών των διοικητικών δικαστηρίων, όπως νόμος ορίζει. Η θητεία του Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Αρείου Πάγου και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, καθώς και του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και των Γενικών Επιτρόπων των διοικητικών δικαστηρίων και του Ελεγκτικού Συνεδρίου δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερη των τεσσάρων ετών ακόμη και αν ο δικαστικός λειτουργός που κατέχει τη θέση δεν καταλαμβάνεται από το όριο ηλικίας. Ο τυχόν υπολειπόμενος μέχρι τη συμπλήρωση του ορίου ηλικίας χρόνος λογίζεται ως πραγματική συντάξιμη υπηρεσία, όπως νόμος ορίζει.
  6. Οι αποφάσεις ή πράξεις κατά τις διατάξεις αυτού του άρθρου δεν προσβάλλονται στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Ίσως λόγω της άγνοιάς μου επί του αντικειμένου δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί εδώ (όπως και στο επόμενο άρθρο) δεν παρέχεται η δυνατότητα προσβολής της απόφασης στο ΣτΕ. Και μόνο στο πλαίσιο της Ισονομίας που φέρεται να προασπίζεται το Σύνταγμα θα έπρεπε να ισχύει.
Άρθρο 91
  1. Η πειθαρχική εξουσία στους δικαστικούς λειτουργούς, από το βαθμό του αρεοπαγίτη ή αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου και πάνω, ή στους αντίστοιχους με αυτούς, ασκείται από ανώτατο πειθαρχικό συμβούλιο, όπως νόμος ορίζει. Την πειθαρχική αγωγή εγείρει ο Υπουργός Δικαιοσύνης.
  2. Το Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο συγκροτείται από τον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας, ως Πρόεδρό του, από δύο αντιπροέδρους ή συμβούλους της Επικράτειας, δύο αντιπροέδρους του Αρείου Πάγου ή αρεοπαγίτες, δύο αντιπροέδρους ή συμβούλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου και δύο τακτικούς καθηγητές νομικών μαθημάτων των νομικών σχολών των πανεπιστημίων της Χώρας, ως μέλη. Τα μέλη του Συμβουλίου ορίζονται με κλήρωση μεταξύ εκείνων που έχουν υπηρεσία τριών τουλάχιστον ετών στο οικείο ανώτατο δικαστήριο ή σε νομική σχολή και κάθε φορά που το Συμβούλιο καλείται να αποφασίσει για ενέργεια μέλους ανώτατου δικαστηρίου, εισαγγελέα, ή επιτρόπου, αποκλείονται από τη σύνθεσή του τα μέλη που ανήκουν στο οικείο δικαστήριο. Εφόσον πρόκειται για πειθαρχική δίωξη κατά μελών του Συμβουλίου της Επικρατείας, στο Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο προεδρεύει ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου.
  3. Η πειθαρχική εξουσία στους λοιπούς δικαστικούς λειτουργούς ασκείται σε πρώτο και δεύτερο βαθμό από συμβούλια που συγκροτούνται με κλήρωση από τακτικούς δικαστές, κατά τους ορισμούς του νόμου. Την πειθαρχική αγωγή εγείρει και ο Υπουργός της Δικαιοσύνης.
  4. Οι κατά τις διατάξεις αυτού του άρθρου πειθαρχικές αποφάσεις δεν προσβάλλονται στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Άρθρο 92
  1. Οι υπάλληλοι της γραμματείας όλων των δικαστηρίων και των εισαγγελιών είναι μόνιμοι. Μπορεί να παυθούν μόνο με δικαστική απόφαση εξαιτίας ποινικής καταδίκης, ή με απόφαση δικαστικού συμβουλίου για βαρύ πειθαρχικό παράπτωμα, ασθένεια ή αναπηρία ή υπηρεσιακή ανεπάρκεια που βεβαιώνονται, όπως νόμος ορίζει.
  2. Νόμος ορίζει τα προσόντα των υπαλλήλων της γραμματείας όλων των δικαστηρίων και των εισαγγελιών, καθώς και τα σχετικά με την κατάστασή τους γενικά.
  3. Οι προαγωγές, τοποθετήσεις, μεταθέσεις, αποσπάσεις και μετατάξεις των δικαστικών υπαλλήλων ενεργούνται ύστερα από σύμφωνη γνώμη υπηρεσιακών συμβουλίων που συγκροτούνται κατά πλειοψηφία από δικαστικούς λειτουργούς και δικαστικούς υπαλλήλους, όπως νόμος ορίζει. Η πειθαρχική εξουσία στους δικαστικούς υπαλλήλους ασκείται από τους ιεραρχικά προϊσταμένους τους δικαστές ή εισαγγελείς ή επιτρόπους ή υπαλλήλους, καθώς και από υπηρεσιακό συμβούλιο, όπως νόμος ορίζει. Κατά των αποφάσεων που αφορούν μεταβολές της υπηρεσιακής κατάστασης των δικαστικών υπαλλήλων, καθώς και κατά των πειθαρχικών αποφάσεων των υπηρεσιακών συμβουλίων επιτρέπεται προσφυγή, όπως νόμος ορίζει.
  4. Οι υπάλληλοι των υποθηκοφυλακείων είναι δικαστικοί υπάλληλοι. Οι συμβολαιογράφοι και οι άμισθοι φύλακες υποθηκών και μεταγραφών είναι μόνιμοι εφόσον υπάρχουν οι σχετικές υπηρεσίες ή θέσεις. Οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου έχουν αναλογική εφαρμογή και σε αυτούς.
  5. Οι συμβολαιογράφοι και οι άμισθοι φύλακες υποθηκών και μεταγραφών αποχωρούν υποχρεωτικά από την υπηρεσία μόλις συμπληρώσουν το εβδομηκοστό έτος της ηλικίας τους και οι λοιποί μόλις συμπληρώσουν το όριο που προβλέπει ο νόμος.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: Οργάνωση και δικαιοδοσία των δικαστηρίων

Άρθρο 93
  1. Τα δικαστήρια διακρίνονται σε διοικητικά, πολιτικά και ποινικά και οργανώνονται με ειδικούς νόμους.
  2. Οι συνεδριάσεις κάθε δικαστηρίου είναι δημόσιες, εκτός αν το δικαστήριο κρίνει με απόφασή του ότι η δημοσιότητα πρόκειται να είναι επιβλαβής στα χρηστά ήθη ή ότι συντρέχουν ειδικοί λόγοι προστασίας της ιδιωτικής ή οικογενειακής ζωής των διαδίκων.
  3. Κάθε δικαστική απόφαση πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη και απαγγέλλεται σε δημόσια συνεδρίαση. Νόμος ορίζει τις έννομες συνέπειες που επέρχονται και τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περίπτωση παραβίασης του προηγούμενου εδαφίου. Η γνώμη της μειοψηφίας δημοσιεύεται υποχρεωτικά. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την καταχώριση στα πρακτικά ενδεχόμενης μειοψηφίας, καθώς και τους όρους και τις προϋποθέσεις της δημοσιότητάς της.
  4. Τα δικαστήρια υποχρεούνται να μην εφαρμόζουν νόμο που το περιεχόμενό του είναι αντίθετο προς το Σύνταγμα. Και αυτή η παράγραφος είναι από τις σημαντικότερες ολόκληρου του Συντάγματος διότι έχει να κάνει με την καρδιά της Δικαιοσύνης. Σε περίπτωση που έχεις έναν νόμο είτε κακογραμμένο, είτε αντισυνταγματικό που όμως η κυβέρνηση τον θέλει να προχωρήσει, τότε τι κάνεις; Μήπως τα χέρια του Δικαστή -όσο καλός κι αν είναι- είναι δεμένα; Μήπως έχουμε ξεχάσει τον Στουρνάρα που είχε προσπαθήσει να προκαταβάλει απόφαση του Αρείου Πάγου προ ολίγων μηνών όταν ένας εισαγγελέας υπηρεσίας γνωμάτευσε κατά των συμφερόντων της κυβερνήσεως; Δεν θα έπρεπε να υπάρχει μια ανεξάρτητη (κυριολεκτικώς ανεξάρτητη και ως εκ τούτου ΟΧΙ ολιγομελή για να μην ελέγχεται εύκολα) επιτροπή που να ελέγχει άμεσα την ενδεχόμενη αντισυνταγματικότητα των νόμων; Τι είναι ένα κράτος δίχως Δίκαιο ρε διάολε; ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ η παράγραφος.
Άρθρο 94
  1. Στο Συμβούλιο της Επικρατείας και τα τακτικά διοικητικά δικαστήρια υπάγονται οι διοικητικές διαφορές, όπως νόμος ορίζει, με την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
  2. Στα πολιτικά δικαστήρια υπάγονται οι ιδιωτικές διαφορές, καθώς και υποθέσεις εκούσιας δικαιοδοσίας, όπως νόμος ορίζει.
  3. Σε ειδικές περιπτώσεις και προκειμένου να επιτυγχάνεται η ενιαία εφαρμογή της αυτής νομοθεσίας μπορεί να ανατεθεί με νόμο η εκδίκαση κατηγοριών ιδιωτικών διαφορών στα διοικητικά δικαστήρια ή κατηγοριών διοικητικών διαφορών ουσίας στα πολιτικά δικαστήρια.
  4. Στα πολιτικά ή διοικητικά δικαστήρια μπορεί να ανατεθεί και κάθε άλλη αρμοδιότητα διοικητικής φύσης, όπως νόμος ορίζει. Στις αρμοδιότητες αυτές περιλαμβάνεται και η λήψη μέτρων για τη συμμόρφωση της διοίκησης με τις δικαστικές αποφάσεις. Οι δικαστικές αποφάσεις εκτελούνται αναγκαστικά και κατά του Δημοσίου, των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, όπως νόμος ορίζει. Και όπως όλοι μας γνωρίζουμε, η διοίκηση στην Ελλάδα έχει πλούσιο παρελθόν συμμόρφωσης στις δικαστικές αποφάσεις... ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Άρθρο 95
  1. Στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας ανήκουν ιδίως: α) Η μετά από αίτηση ακύρωση των εκτελεστών πράξεων των διοικητικών αρχών για υπέρβαση εξουσίας ή για παράβαση νόμου. β) Η μετά από αίτηση αναίρεση τελεσίδικων αποφάσεων των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων, όπως νόμος ορίζει. γ) Η εκδίκαση των διοικητικών διαφορών ουσίας που υποβάλλονται σ' αυτό σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους. δ) Η επεξεργασία όλων των διαταγμάτων που έχουν κανονιστικό χαρακτήρα.
  2. Κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων του στοιχείου δ' της προηγούμενης παραγράφου δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 93 παράγραφοι 2 και 3.
  3. Κατηγορίες υποθέσεων της ακυρωτικής αρμοδιότητάς του Συμβουλίου της Επικρατείας μπορεί να υπάγονται με νόμο, ανάλογα με τη φύση ή τη σπουδαιότητά τους, στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια. Το Συμβούλιο της Επικρατείας δικάζει σε δεύτερο βαθμό, όπως νόμος ορίζει.
  4. Οι αρμοδιότητες του Συμβουλίου της Επικρατείας ρυθμίζονται και ασκούνται όπως νόμος ειδικότερα ορίζει.
  5. Η διοίκηση έχει υποχρέωση να συμμορφώνεται προς τις δικαστικές αποφάσεις. Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής γεννά ευθύνη για κάθε αρμόδιο όργανο, όπως νόμος ορίζει. Νόμος ορίζει τα αναγκαία μέτρα για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης της διοίκησης.
Άρθρο 96
  1. Στα τακτικά ποινικά δικαστήρια ανήκει η τιμωρία των εγκλημάτων και η λήψη όλων των μέτρων που προβλέπουν οι ποινικοί νόμοι.
  2. Μπορεί με νόμο: α) να ανατεθεί και σε αρχές που ασκούν αστυνομικά καθήκοντα η εκδίκαση αστυνομικών παραβάσεων που τιμωρούνται με πρόστιμο, β) να ανατεθεί σε αρχές αγροτικής ασφάλειας η εκδίκαση των σχετικών με τους αγρούς πταισμάτων και των ιδιωτικών διαφορών που απορρέουν από αυτά. Σ' αυτές τις δύο περιπτώσεις οι αποφάσεις που εκδίδονται υπόκεινται σε έφεση στο αρμόδιο τακτικό δικαστήριο, η οποία έχει ανασταλτική δύναμη.
  3. Ειδικοί νόμοι ορίζουν τα σχετικά με δικαστήρια ανηλίκων, στα οποία επιτρέπεται να μην εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 93 παράγραφος 2 και 97. Οι αποφάσεις των δικαστηρίων αυτών μπορεί να μην απαγγέλλονται δημόσια.
  4. Ειδικοί νόμοι ορίζουν: α) Τα σχετικά με τα στρατοδικεία, ναυτοδικεία και αεροδικεία, στην αρμοδιότητα των οποίων δεν μπορεί να υπαχθούν ιδιώτες. β) Τα σχετικά με το δικαστήριο λειών.
  5. Τα δικαστήρια του στοιχείου α' της προηγούμενης παραγράφου συγκροτούνται κατά πλειοψηφία από μέλη του δικαστικού σώματος των ενόπλων δυνάμεων, που περιβάλλονται με τις εγγυήσεις λειτουργικής και προσωπικής ανεξαρτησίας του άρθρου 87 παρ. 1 του Συντάγματος. Για τις συνεδριάσεις και αποφάσεις των δικαστηρίων αυτών εφαρμόζονται οι διατάξεις των παραγράφων 2 έως 4 του άρθρου 93. Τα σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου αυτής, καθώς και ο χρόνος που θα αρχίσει η ισχύς τους, ορίζονται με νόμο.
Άρθρο 97
  1. Τα κακουργήματα και τα πολιτικά εγκλήματα δικάζονται από μικτά ορκωτά δικαστήρια που συγκροτούνται από τακτικούς δικαστές και ενόρκους, όπως νόμος ορίζει. Οι αποφάσεις των δικαστηρίων αυτών υπόκεινται στα ένδικα μέσα που ορίζει ο νόμος. Πάντοτε εξαιρούνται οι πολιτικοί έτσι; Αυτοί είναι υπεράνω Δικαιοσύνης. Γι'αυτό και έχουμε μια πολύ ιδιότυπη άποψη περί ισότητας και ισονομίας στην Ελλάδα. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Κακουργήματα και πολιτικά εγκλήματα, που με συντακτικές πράξεις, ψηφίσματα και ειδικούς νόμους έχουν υπαχθεί έως την ισχύ του Συντάγματος στη δικαιοδοσία των εφετείων, εξακολουθούν να δικάζονται από αυτά, εφόσον δεν υπαχθούν με νόμο στην αρμοδιότητα των μικτών ορκωτών δικαστηρίων. Με νόμο μπορεί να υπαχθούν στη δικαιοδοσία των ίδιων εφετείων και άλλα κακουργήματα.
  3. Τα εγκλήματα κάθε βαθμού που διαπράττονται δια του Τύπου υπάγονται στα τακτικά ποινικά δικαστήρια, όπως νόμος ορίζει.
Άρθρο 98
  1. Στην αρμοδιότητα του Ελεγκτικού Συνεδρίου ανήκουν ιδίως: α. Ο έλεγχος των δαπανών του Κράτους, καθώς και των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλων νομικών προσώπων, που υπάγονται με ειδική διάταξη νόμου στο καθεστώς αυτό. β. Ο έλεγχος συμβάσεων μεγάλης οικονομικής αξίας στις οποίες αντισυμβαλλόμενος είναι το Δημόσιο ή άλλο νομικό πρόσωπο που εξομοιώνεται με το Δημόσιο από την άποψη αυτή, όπως νόμος ορίζει. γ. Ο έλεγχος των λογαριασμών των δημόσιων υπολόγων και των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλων νομικών προσώπων, που υπάγονται στον προβλεπόμενο από το εδάφιο α' έλεγχο. δ. Η γνωμοδότηση για τα νομοσχέδια που αφορούν συντάξεις ή αναγνώριση υπηρεσίας για την παροχή δικαιώματος σύνταξης σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 73, καθώς και για κάθε άλλο θέμα που ορίζει ο νόμος. ε. Η σύνταξη και η υποβολή έκθεσης προς τη Βουλή για τον απολογισμό και ισολογισμό του Κράτους κατά το άρθρο 79 παράγραφος 7. στ. Η εκδίκαση διαφορών σχετικά με την απονομή συντάξεων, καθώς και με τον έλεγχο των λογαριασμών του εδαφίου γ'. ζ. Η εκδίκαση υποθέσεων που αναφέρονται στην ευθύνη των πολιτικών ή στρατιωτικών δημόσιων υπαλλήλων, καθώς και των υπαλλήλων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και των άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου για κάθε ζημία που από δόλο ή αμέλεια προκλήθηκε στο Κράτος, τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης ή σε άλλα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου. Από αυτήν την παράγραφο εξάγεται αβίαστα το εξής συμπέρασμα: ότι στα χάλια αυτά καταντήσαμε διότι το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν έκανε ποτέ την δουλειά του. Ή μήπως την έκανε αλλά....... ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Οι αρμοδιότητες του Ελεγκτικού Συνεδρίου ρυθμίζονται και ασκούνται, όπως νόμος ορίζει. Στις περιπτώσεις των στοιχείων α' έως δ' της προηγούμενης παραγράφου δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 93 παράγραφοι 2 και 3.
  3. Οι αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου για υποθέσεις της παραγράφου 1 δεν υπόκεινται στον έλεγχο του Συμβουλίου της Επικρατείας. Ούτε αυτό το έχω καταλάβει...
Άρθρο 99
  1. Αγωγές κακοδικίας κατά δικαστικών λειτουργών δικάζονται, όπως νόμος ορίζει, από ειδικό δικαστήριο που συγκροτείται από τον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας, ως Πρόεδρό του, και από ένα σύμβουλο της Επικρατείας, έναν αρεοπαγίτη, ένα σύμβουλο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, δύο τακτικούς καθηγητές νομικών μαθημάτων των νομικών σχολών των πανεπιστημίων της Χώρας και δύο δικηγόρους, μέλη του Ανώτατου Πειθαρχικού Συμβουλίου των δικηγόρων, ως μέλη, που ορίζονται με κλήρωση.
  2. Από τα μέλη του ειδικού δικαστηρίου εξαιρείται κάθε φορά εκείνο που ανήκει στο σώμα ή τον κλάδο της δικαιοσύνης που για ενέργεια ή παράλειψη λειτουργών του καλείται να αποφανθεί το δικαστήριο. Εφόσον πρόκειται για αγωγή κακοδικίας κατά μέλους του Συμβουλίου της Επικρατείας ή λειτουργών των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων, στο ειδικό αυτό δικαστήριο προεδρεύει ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου.
  3. Δεν απαιτείται άδεια για να εγερθεί αγωγή κακοδικίας.
Άρθρο 100
  1. Συνιστάται Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο στο οποίο υπάγονται: α) Η εκδίκαση ενστάσεων κατά το άρθρο 58. β) Ο έλεγχος του κύρους και των αποτελεσμάτων δημοψηφίσματος που ενεργείται κατά το άρθρο 44 παράγραφος 2. γ) Η κρίση για τα ασυμβίβαστα ή την έκπτωση βουλευτή, κατά τα άρθρα 55 παράγραφος 2 και 57. δ) Η άρση των συγκρούσεων μεταξύ των δικαστηρίων και των διοικητικών αρχών ή μεταξύ του Συμβουλίου της Επικρατείας και των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων αφενός και των αστικών και ποινικών δικαστηρίων αφετέρου ή, τέλος, μεταξύ του Ελεγκτικού Συνεδρίου και των λοιπών δικαστηρίων. ε) Η άρση της αμφισβήτησης για την ουσιαστική αντισυνταγματικότητα ή την έννοια διατάξεων τυπικού νόμου, αν εκδόθηκαν γι' αυτές αντίθετες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου. στ) Η άρση της αμφισβήτησης για το χαρακτηρισμό κανόνων του διεθνούς δικαίου ως γενικά παραδεγμένων κατά την παράγραφο 1 του άρθρου 28. Κατά την ταπεινή μου άποψη, αυτό το άρθρο ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ. Δεν μιλάω για το νομιμοφανές, δεν αναφέρομαι στο νόμιμον άρα και ηθικόν, δεν κάνω λόγο για το φαίνεσθαι. Μιλάω για την ουσία.
  2. Το δικαστήριο της προηγούμενης παραγράφου συγκροτείται από τους Προέδρους του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Αρείου Πάγου και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, από τέσσερις συμβούλους της Επικρατείας και από τέσσερις αρεοπαγίτες, που ορίζονται ως μέλη με κλήρωση κάθε δύο χρόνια. Στο δικαστήριο αυτό προεδρεύει ο αρχαιότερος από τους Προέδρους του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Αρείου Πάγου. Στις περιπτώσεις δ' και ε' της προηγούμενης παραγράφου μετέχουν στη σύνθεση του δικαστηρίου και δύο τακτικοί καθηγητές νομικών μαθημάτων των νομικών σχολών των πανεπιστημίων της Χώρας, οι οποίοι ορίζονται με κλήρωση.
  3. Η οργάνωση και λειτουργία του δικαστηρίου, τα σχετικά με τον ορισμό, την αναπλήρωση και την επικουρία των μελών του, καθώς και τα σχετικά με τη διαδικασία σ' αυτό ορίζονται με ειδικό νόμο.
  4. Οι αποφάσεις του δικαστηρίου είναι αμετάκλητες. Διάταξη νόμου, που κηρύσσεται αντισυνταγματική, είναι ανίσχυρη από τη δημοσίευση της σχετικής απόφασης ή από το χρόνο που ορίζεται με την απόφαση. Όταν λέμε ότι είναι ανίσχυρη, υποθέτω ότι κάτι αντίστοιχο συμβαίνει (πχ) και με το χαράτσι των ακινήτων που κατ' εξαίρεση παραμένει έκτακτο για τέταρτη χρονιά αν και αντισυνταγματικό; Διότι τι να την κάνεις την αμετάκλητη γνωμάτευση άμα δεν γουστάρει η κυβέρνηση ρε αδελφέ... ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  5. Όταν τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου κρίνει διάταξη τυπικού νόμου αντισυνταγματική παραπέμπει υποχρεωτικά το ζήτημα στην οικεία ολομέλεια, εκτός αν αυτό έχει κριθεί με προηγούμενη απόφαση της ολομέλειας ή του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου του άρθρου αυτού. Η ολομέλεια συγκροτείται σε δικαστικό σχηματισμό και αποφαίνεται οριστικά, όπως νόμος ορίζει. Η ρύθμιση αυτή εφαρμόζεται αναλόγως και κατά την επεξεργασία των κανονιστικών διαταγμάτων από το Συμβούλιο της Επικρατείας.
Άρθρο 100Α
Νόμος ορίζει τα σχετικά με τη συγκρότηση και τη λειτουργία του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, καθώς και τα σχετικά με την υπηρεσιακή κατάσταση των λειτουργών και υπαλλήλων που υπηρετούν σε αυτό. Στην αρμοδιότητα του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους ανήκουν ιδίως η δικαστική υποστήριξη και εκπροσώπηση του Δημοσίου και η αναγνώριση απαιτήσεων κατά του Δημοσίου ή ο συμβιβασμός σε διαφορές με αυτό. Στο κύριο προσωπικό του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους έχουν ανάλογη εφαρμογή οι διατάξεις των άρθρων 88 παράγραφοι 2 και 5 και 90 παράγραφος 5.

ΤΜΗΜΑ ΣΤ': Διοίκηση

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ: Οργάνωση της διοίκησης

Άρθρο 101
  1. Η διοίκηση του Κράτους οργανώνεται σύμφωνα με το αποκεντρωτικό σύστημα. Όταν λέει αποκέντρωση εννοεί από τα πέριξ του κέντρου προς το κέντρο. Εξάλλου ο μισός πληθυσμός στην Αθήνα είναι και η ύπαιθρος έχει σχεδόν πεθάνει, τι άλλη απόδειξη θέλετε; ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Η διοικητική διαίρεση της Χώρας διαμορφώνεται με βάση τις γεωοικονομικές, κοινωνικές και συγκοινωνιακές συνθήκες. Θυμηθείτε το ότι ο Καλλικράτης θα εξελιχθεί σε ταφόπλακα. Απλά θυμηθείτε το.
  3. Τα περιφερειακά όργανα του Κράτους έχουν γενική αποφασιστική αρμοδιότητα για τις υποθέσεις της περιφέρειάς τους. Τα κεντρικά όργανα του Κράτους, εκτός από ειδικές αρμοδιότητες, έχουν τη γενική κατεύθυνση, το συντονισμό και τον έλεγχο νομιμότητας των πράξεων των περιφερειακών οργάνων, όπως νόμος ορίζει. Και εκ παραδρομής δεν αναφέρθηκε ότι την κεντρική κατεύθυνση την δίνει η τρόικα φυσικά. Μήπως ας πούμε να πουλήσουμε κανά μικρό νησί; Το θυμάστε αυτό, ε;
  4. Ο κοινός νομοθέτης και η Διοίκηση, όταν δρουν κανονιστικά, υποχρεούνται να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαίτερες συνθήκες των νησιωτικών και ορεινών περιοχών, μεριμνώντας για την ανάπτυξή τους. Για την ανάπτυξη... Ιδίως για τα νησιά η ανάπτυξη θα πάει κολυμπώντας ως επί τω πλείστο διότι έχουν κάτι θεματάκια με τα πλοία της γραμμής. Και δεν έχουν και γιατρούς... Άστα να πάνε... ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
Άρθρο 101Α
  1. Όπου από το Σύνταγμα προβλέπεται η συγκρότηση και η λειτουργία ανεξάρτητης αρχής, τα μέλη της διορίζονται με ορισμένη θητεία και διέπονται από προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία, όπως νόμος ορίζει. Όπως στο ΕΣΡ ας πούμε. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την επιλογή και την υπηρεσιακή κατάσταση του επιστημονικού και λοιπού προσωπικού της υπηρεσίας που οργανώνεται για την υποστήριξη της λειτουργίας κάθε ανεξάρτητης αρχής. Τα πρόσωπα που στελεχώνουν τις ανεξάρτητες αρχές πρέπει να έχουν τα ανάλογα προσόντα, όπως νόμος ορίζει. Η επιλογή τους γίνεται με απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής και με επιδίωξη ομοφωνίας ή πάντως με την αυξημένη πλειοψηφία των τεσσάρων πέμπτων των μελών της. Τα σχετικά με τη διαδικασία επιλογής ορίζονται από τον Κανονισμό της Βουλής.
  3. Με τον Κανονισμό της Βουλής ρυθμίζονται όσα αφορούν τη σχέση των ανεξάρτητων αρχών με τη Βουλή και ο τρόπος άσκησης του κοινοβουλευτικού ελέγχου.
Άρθρο 102
  1. Η διοίκηση των τοπικών υποθέσεων ανήκει στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού. Υπέρ των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης συντρέχει τεκμήριο αρμοδιότητας για τη διοίκηση των τοπικών υποθέσεων. Νόμος καθορίζει το εύρος και τις κατηγορίες των τοπικών υποθέσεων, καθώς και την κατανομή τους στους επί μέρους βαθμούς. Με νόμο μπορεί να ανατίθεται στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης η άσκηση αρμοδιοτήτων που συνιστούν αποστολή του Κράτους.
  2. Οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης έχουν διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια. Οι αρχές τους εκλέγονται με καθολική και μυστική ψηφοφορία, όπως νόμος ορίζει.
  3. Με νόμο μπορεί να προβλέπονται για την εκτέλεση έργων ή την παροχή υπηρεσιών ή την άσκηση αρμοδιοτήτων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης αναγκαστικοί ή εκούσιοι σύνδεσμοι οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης που διοικούνται από αιρετά όργανα.
  4. Το Κράτος ασκεί στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης εποπτεία που συνίσταται αποκλειστικά σε έλεγχο νομιμότητας και δεν επιτρέπεται να εμποδίζει την πρωτοβουλία και την ελεύθερη δράση τους. Ο έλεγχος νομιμότητας ασκείται, όπως νόμος ορίζει. Πειθαρχικές ποινές στα αιρετά όργανα της τοπικής αυτοδιοίκησης, εκτός από τις περιπτώσεις που συνεπάγονται αυτοδικαίως έκπτωση η αργία, επιβάλλονται μόνο ύστερα από σύμφωνη γνώμη συμβουλίου που αποτελείται κατά πλειοψηφία από τακτικούς δικαστές, όπως νόμος ορίζει. Πόσο τρελαίνομαι να διαβάζω κάτι τέτοια: ο έλεγχος νομιμότητας ασκείται όπως ο νόμος ορίζει. Μιλάμε ότι σε όποια φυλακή κι αν κοιτάξεις βλέπεις άτομα της τοπικής αυτοδιοίκησης μέσα, τι να σου πω. Μπήκε στην Θεσσαλονίκη ο Παπαγεωργόπουλος και βούιξε όλη η Ελλάδα από την έκπληξη. ΑΣΤΕΙΟΤΗΤΑ.
  5. Το Κράτος λαμβάνει τα νομοθετικά, κανονιστικά και δημοσιονομικά μέτρα που απαιτούνται για την εξασφάλιση της οικονομικής αυτοτέλειας και των πόρων που είναι αναγκαίοι για την εκπλήρωση της αποστολής και την άσκηση των αρμοδιοτήτων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης με ταυτόχρονη διασφάλιση της διαφάνειας κατά τη διαχείριση των πόρων αυτών. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την απόδοση και κατανομή, μεταξύ των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, των φόρων ή τελών που καθορίζονται υπέρ αυτών και εισπράττονται από το Κράτος. Κάθε μεταβίβαση αρμοδιοτήτων από κεντρικά η περιφερειακά όργανα του Κράτους προς την τοπική αυτοδιοίκηση συνεπάγεται και τη μεταφορά των αντίστοιχων πόρων. Νόμος ορίζει τα σχετικά με τον καθορισμό και την είσπραξη τοπικών εσόδων απευθείας από τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης. Και εδώ πάλι έχουμε κάποια μικρά λάθη στην διατύπωση που αλλάζουν πλήρως το νόημα, διότι βασιζόμενοι στα πεπραγμένα των μνημονίων συμπεραίνουμε ότιτο Κράτος ξεπουλάει τα πάντα, έως και την εθνική κυριαρχία, απολύει κόσμο, εξαπατά τον λαό, του αφαιρεί την αξιοπρέπεια, του κόβει τις παροχές για τις οποίες πλήρωνε μια ζωή κλπ, κλπ, και όλα αυτά όχι για να εξασφαλίσει πόρους αλλά για να δανειστεί πόρους τους οποίους όταν θα έχει επιστρέψει στο υπερπολλαπλάσιο δεν θα του επιστραφεί τίποτε απ'όσα αρχικώς ξεπούλησε. Και το πιο ωραίο είναι ότι όλα αυτά δεν τα κάνει μόνο του αλλά επειδή του το επιβάλλουν απ'έξω. Άρα ΟΥΔΕΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: Υπηρεσιακή κατάσταση των οργάνων της διοίκησης

Άρθρο 103
  1. Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι εκτελεστές της θέλησης του Κράτους και υπηρετούν το Λαό οφείλουν πίστη στο Σύνταγμα και αφοσίωση στην Πατρίδα. Τα προσόντα και ο τρόπος του διορισμού τους ορίζονται από το νόμο. Ωραία όλα αυτά, αλλά εδώ υπάρχει ένα ερώτημα: το κράτος ποιο είναι; Ο Λαός; Οι βουλευτές; Οι Συνδικαλιστές; Οι Υπουργοί και τα ρουσφέτια τους; Χθες -για να πάρουμε το πιο πρόσφατο παράδειγμα- ο Κεδίκογλου για να αιτιολογήσει το κλείσιμο της ΕΡΤ μας είπε χίλια δυο, για τους παχυλούς μισθούς, για τους αμέτρητους εργαζομένους, για την μη αξιοποίηση της περιουσίας κλπ, κλπ. Και διερωτάμαι, οι υπάλληλοι μόνοι τους προσελήφθησαν; Τους μισθούς τους έκλεβαν; Την περιουσία αυτοί ήταν υποχρεωμένοι να την αξιοποιήσουν; Οι πολιτικοί τι κάνουν δηλαδή στην όλη εξίσωση; ΓΤΠ
  2. Κανένας δεν μπορεί να διοριστεί υπάλληλος σε οργανική θέση που δεν είναι νομοθετημένη. Εξαιρέσεις μπορεί να προβλέπονται από ειδικό νόμο, για να καλυφθούν απρόβλεπτες και επείγουσες ανάγκες με προσωπικό που προσλαμβάνεται για ορισμένη χρονική περίοδο με σχέση ιδιωτικού δικαίου. Μιλάμε για παράγραφο-μεγαλείο κομμένη και ραμμένη για ρουσφέτια. Και μετά απορούμε πως το δημόσιο έγινε έτσι. ΓΤΠ
  3. Οργανικές θέσεις ειδικού επιστημονικού καθώς και τεχνικού ή βοηθητικού προσωπικού μπορούν να πληρούνται με προσωπικό που προσλαμβάνεται με σχέση ιδιωτικού δικαίου. Νόμος ορίζει τους όρους για την πρόσληψη, καθώς και τις ειδικότερες εγγυήσεις τις οποίες έχει το προσωπικό που προσλαμβάνεται.
  4. Οι δημόσιοι υπάλληλοι που κατέχουν οργανικές θέσεις είναι μόνιμοι εφόσον αυτές οι θέσεις υπάρχουν. Αυτοί εξελίσσονται μισθολογικά σύμφωνα με τους όρους του νόμου και, εκτός από τις περιπτώσεις που αποχωρούν λόγω ορίου ηλικίας ή παύονται με δικαστική απόφαση, δεν μπορούν να μετατεθούν χωρίς γνωμοδότηση ούτε να υποβιβαστούν ή να παυθούν χωρίς απόφαση υπηρεσιακού συμβουλίου, που αποτελείται τουλάχιστον κατά τα δύο τρίτα από μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους. Κατά των αποφάσεων των συμβουλίων αυτών επιτρέπεται προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας, όπως νόμος ορίζει. Και ξαφνικά ανακαλύψαμε τους επιόρκους. Τόσα χρόνια που δεν δούλευε τίποτε απ'αυτούς τους μηχανισμούς, θα πληρώσει κανείς... πολιτικός;
  5. Με νόμο μπορεί να εξαιρούνται από τη μονιμότητα ανώτατοι διοικητικοί υπάλληλοι που κατέχουν θέσεις εκτός της υπαλληλικής ιεραρχίας, οι διοριζόμενοι απευθείας με βαθμό πρεσβευτικό, οι υπάλληλοι της Προεδρίας της Δημοκρατίας και των γραφείων του Πρωθυπουργού, των Υπουργών και Υφυπουργών. Παράθυρο μεσαιωνικού κάστρου αλλά με πολλά κουφώματα, όχι αλουμινίου, από τα ξύλινα που μπάζουν πανταχόθεν ένεκα πολυκαιρίας. ΓΤΠ.
  6. Οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων έχουν εφαρμογή και στους υπαλλήλους της Βουλής, οι οποίοι κατά τα λοιπά διέπονται εξ ολοκλήρου από τον κανονισμό της, καθώς και στους υπαλλήλους των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και των λοιπών νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου. Το αν οι διατάξεις έχουν εφαρμογή και στους υπαλλήλους της Βουλής το διαπιστώσαμε σχετικά πρόσφατα κιόλας, που μόνο που δεν τους παρακάλαγαν να μην απεργήσουν. ΓΤΠ.
  7. Η πρόσληψη υπαλλήλων στο Δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, όπως αυτός καθορίζεται κάθε φορά, πλην των περιπτώσεων της παραγράφου 5, γίνεται είτε με διαγωνισμό είτε με επιλογή σύμφωνα με προκαθορισμένα και αντικειμενικά κριτήρια και υπάγεται στον έλεγχο ανεξάρτητης αρχής, όπως νόμος ορίζει. Νόμος μπορεί να προβλέπει ειδικές διαδικασίες επιλογής που περιβάλλονται με αυξημένες εγγυήσεις διαφάνειας και αξιοκρατίας ή ειδικές διαδικασίες επιλογής προσωπικού για θέσεις το αντικείμενο των οποίων περιβάλλεται από ειδικές συνταγματικές εγγυήσεις ή προσιδιάζει σε σχέση εντολής. Εδώ τα κουφώματα είναι μεγαλύτερα, για πόρτες. Ευτυχώς που έφταιγε η ΕΡΤ. ΓΤΠ.
  8. Νόμος ορίζει τους όρους, και τη χρονική διάρκεια των σχέσεων εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, όπως αυτός καθορίζεται κάθε φορά, για την κάλυψη είτε οργανικών θέσεων και πέραν των προβλεπομένων στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 3 είτε πρόσκαιρων είτε απρόβλεπτων και επειγουσών αναγκών κατά το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2. Νόμος ορίζει επίσης τα καθήκοντα που μπορεί να ασκεί το προσωπικό του προηγούμενου εδαφίου. Απαγορεύεται η από το νόμο μονιμοποίηση προσωπικού που υπάγεται στο πρώτο εδάφιο ή η μετατροπή των συμβάσεών του σε αορίστου χρόνου. Οι απαγορεύσεις της παραγράφου αυτής ισχύουν και ως προς τους απασχολουμένους με σύμβαση έργου. Άντε βγάλε άκρη. Το ότι οι εργαζόμενοι συνήθως δικαιώνονται στα δικαστήρια κάτι πρέπει να λέει.
  9. Νόμος ορίζει τα σχετικά με τη συγκρότηση και τις αρμοδιότητες του "Συνηγόρου του Πολίτη" που λειτουργεί ως ανεξάρτητη αρχή.
Άρθρο 104
  1. Κανένας από τους υπαλλήλους που αναφέρονται στο προηγούμενο άρθρο δεν μπορεί να διοριστεί σε άλλη θέση δημόσιας υπηρεσίας ή οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλου νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου ή δημόσιας επιχείρησης ή οργανισμού κοινής ωφέλειας. Κατ' εξαίρεση μπορεί να επιτραπεί με ειδικό νόμο ο διορισμός και σε δεύτερη θέση, εφόσον τηρούνται οι διατάξεις της επόμενης παραγράφου.
  2. Οι κάθε είδους πρόσθετες αποδοχές ή απολαβές των υπαλλήλων του προηγούμενου άρθρου δεν μπορεί να είναι κατά μήνα ανώτερες από το σύνολο των αποδοχών της οργανικής τους θέσης. Εδώ σηκώνει μεγάλη συζήτηση το πράγμα.
  3. Δεν απαιτείται προηγούμενη άδεια για να εισαχθούν σε δίκη δημόσιοι υπάλληλοι, καθώς και υπάλληλοι οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου. Κάτι μας είπες τώρα. 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ: Καθεστώς του Αγίου Όρους

Άρθρο 105
Για το άρθρο αυτό (ολόκληρο) ισχύουν ακριβώς τα ίδια που έγραψα και παραπάνω στις αντίστοιχες περιπτώσεις. Άντε να κάνω μια μικρή υποχώρηση ότι τίθεται θέμα εδαφικής ανεξαρτησίας άρα και κυριαρχίας εντός της ελληνικής επικράτειας οπότε χρήζει κάποιας διευκρινίσεως. Να το δεχθώ ως εκεί. Όλα τα υπόλοιπα είναι εσωτερικό θέμα της εκκλησίας. Τι σχέση έχουν με το Σύνταγμα;
  1. Η χερσόνησος του Αθω, από τη Μεγάλη Βίγλα και πέρα, η οποία αποτελεί την περιοχή του Αγίου Όρους, είναι, σύμφωνα με το αρχαίο προνομιακό καθεστώς του, αυτοδιοίκητο τμήμα του Ελληνικού Κράτους, του οποίου η κυριαρχία πάνω σ' αυτό παραμένει άθικτη. Από πνευματική άποψη το Άγιο Όρος διατελεί υπό την άμεση δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Όλοι όσοι μονάζουν σ' αυτό αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια μόλις προσληφθούν ως δόκιμοι ή μοναχοί, χωρίς άλλη διατύπωση.
  2. Το Άγιο Όρος διοικείται, σύμφωνα με το καθεστώς του, από τις είκοσι ιερές μονές του, μεταξύ των οποίων είναι κατανεμημένη ολόκληρη η χερσόνησος του Άθω, το έδαφος της οποίας είναι αναπαλλοτρίωτο. Η διοίκησή του ασκείται από αντιπροσώπους των ιερών μονών, οι οποίοι αποτελούν την ιερή κοινότητα. Δεν επιτρέπεται καμία απολύτως μεταβολή στο διοικητικό σύστημα ή στον αριθμό των μονών του Αγίου Όρους, ούτε στην ιεραρχική τάξη και τη θέση τους προς τα υποτελή τους εξαρτήματα. Απαγορεύεται να εγκαταβιώνουν στο Άγιο Όρος ετερόδοξοι ή σχισματικοί.
  3. Ο λεπτομερής καθορισμός των αγιορειτικών καθεστώτων και του τρόπου της λειτουργίας τους γίνεται από τον καταστατικό χάρτη του Αγίου Όρους, τον οποίο, με σύμπραξη του αντιπροσώπου του κράτους, συντάσσουν και ψηφίζουν οι είκοσι ιερές μονές και τον επικυρώνουν το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η Βουλή των ελλήνων.
  4. Η ακριβής τήρηση των αγιορειτικών καθεστώτων τελεί ως προς το πνευματικό μέρος υπό την ανώτατη εποπτεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου και ως προς το διοικητικό μέρος υπό την εποπτεία του Κράτους, στο οποίο ανήκει αποκλειστικά και η διαφύλαξη της δημόσιας τάξης και ασφάλειας.
  5. Οι πιο πάνω εξουσίες του Κράτους ασκούνται από διοικητή, του οποίου τα δικαιώματα και καθήκοντα καθορίζονται με νόμο. Με νόμο επίσης καθορίζονται η δικαστική εξουσία που ασκούν οι μοναστηριακές αρχές και η ιερή κοινότητα, καθώς και τα τελωνειακά και φορολογικά πλεονεκτήματα του Αγίου Όρους.

ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ: Ειδικές τελικές και μεταβατικές διατάξεις

ΤΜΗΜΑ Α': Ειδικές διατάξεις

Άρθρο 106
  1. Για την εδραίωση της κοινωνικής ειρήνης και την προστασία του γενικού συμφέροντος το Κράτος προγραμματίζει και συντονίζει την οικονομική δραστηριότητα στη Χώρα, επιδιώκοντας να εξασφαλίσει την οικονομική ανάπτυξη όλων των τομέων της εθνικής οικονομίας. Λαμβάνει τα επιβαλλόμενα μέτρα για την αξιοποίηση των πηγών του εθνικού πλούτου, από την ατμόσφαιρα και τα υπόγεια ή υποθαλάσσια κοιτάσματα, για την προώθηση της περιφερειακής ανάπτυξης και την προαγωγή ιδίως της οικονομίας των ορεινών, νησιωτικών και παραμεθόριων περιοχών. Αυτήν την παράγραφο θα μου επιτρέψετε να την ξαναγράψω όπως ισχύει στην πραγματικότητα, έτσι; Για την εδραίωση της κοινωνικής ειρήνης και την προστασία του γενικού συμφέροντος το Κράτος βάζει τα ΜΑΤ να καταπνίγουν τους πάντες με βία και χημικά. Επίσης προγραμματίζει και συντονίζει την οικονομική δραστηριότητα στη Χώρα ανάλογα με το τι επιθυμούν οι ξένοι δανειστές προς όφελος των οικονομιών τους. Λαμβάνει εντολές για τα επιβαλλόμενα μέτρα για ώστε να ξεπουλήσει κάθε δυνατό εθνικό πλούτο, από την ατμόσφαιρα και τα υπόγεια ή υποθαλάσσια κοιτάσματα, για την προώθηση της περιφερειακής ανάπτυξης και την προαγωγή ιδίως της οικονομίας των ξένων οικονομιών Αν έχετε απορία εκφράστε την ελεύθερα. Κατά τα λοιπά ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Η ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία δεν επιτρέπεται να αναπτύσσεται σε βάρος της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ή προς βλάβη της εθνικής οικονομίας. Μόνο η κρατική πρωτοβουλία επιτρέπεται να αναπτύσσεται σε βάρος της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ή προς βλάβη της εθνικής οικονομίας. Βλέπε πλήθος σκανδάλων και όχι μόνο. ΓΤΠ.
  3. Με την επιφύλαξη της προστασίας που παρέχεται από το άρθρο 107 ως προς την επανεξαγωγή κεφαλαίων εξωτερικού, μπορεί να ρυθμίζονται με νόμο τα σχετικά με την εξαγορά επιχειρήσεων ή την αναγκαστική συμμετοχή σ' αυτές του Κράτους ή άλλων δημόσιων φορέων, εφόσον οι επιχειρήσεις αυτές έχουν χαρακτήρα μονοπωλίου ή ζωτική σημασία για την αξιοποίηση των πηγών του εθνικού πλούτου, ή έχουν ως κύριο σκοπό την παροχή υπηρεσιών στο κοινωνικό σύνολο. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ. Τι να λέμε τώρα. Τι παράδειγμα θέλετε; Μήπως για τον δορυφόρο του ΟΤΕ;
  4. Το τίμημα της εξαγοράς ή το αντάλλαγμα της αναγκαστικής συμμετοχής του Κράτους ή άλλων δημόσιων φορέων καθορίζεται απαραιτήτως δικαστικώς και πρέπει να είναι πλήρες, ώστε να ανταποκρίνεται στην αξία της επιχείρησης που εξαγοράζεται ή της συμμετοχής σ' αυτή. Καλύτερα να μην σχολιάσω...
  5. Μέτοχος, εταίρος ή κύριος επιχείρησης, της οποίας ο έλεγχος περιέρχεται στο Κράτος ή σε φορέα που ελέγχεται απ' αυτό εξαιτίας αναγκαστικής συμμετοχής, κατά την παράγραφο 3, δικαιούται να ζητήσει την εξαγορά της συμμετοχής του στην επιχείρηση, όπως νόμος ορίζει.
  6. Νόμος μπορεί να ορίσει τα σχετικά με τη συμμετοχή στη δαπάνη του Δημοσίου αυτών που ωφελούνται από την εκτέλεση έργων κοινής ωφέλειας ή γενικότερης σημασίας για την οικονομική ανάπτυξη της Χώρας.
Ερμηνευτική δήλωση: Δεν περιλαμβάνεται στην κατά την παράγραφο 4 αξία αυτή που οφείλεται στον τυχόν μονοπωλιακό χαρακτήρα της επιχείρησης.
Άρθρο 107
  1. Η πριν από την 21 Απριλίου 1967 νομοθεσία, με αυξημένη τυπική ισχύ για την προστασία κεφαλαίων εξωτερικού, διατηρεί την αυξημένη τυπική ισχύ που είχε και εφαρμόζεται και στα κεφάλαια που θα εισάγονται στο εξής. Την ίδια ισχύ έχουν και οι διατάξεις των Κεφαλαίων Α' έως και Δ' του τμήματος Α' του νόμου 27/75 «περί φορολογίας πλοίων, επιβολής εισφοράς προς ανάπτυξιν της εμπορικής ναυτιλίας, εγκαταστάσεως αλλοδαπών ναυτιλιακών επιχειρήσεων και ρυθμίσεως συναφών θεμάτων».
  2. Νόμος, που εκδίδεται μία φορά μόνο μέσα σε τρεις μήνες από την ισχύ του Συντάγματος, ορίζει τους όρους και τη διαδικασία για την αναθεώρηση ή λύση των εγκριτικών διοικητικών πράξεων που εκδόθηκαν με οποιονδήποτε τύπο κατ' εφαρμογή του νομοθετικού διατάγματος 2687/1953 ή των συμβάσεων που έχουν συναφθεί από 21 Απριλίου 1967 έως 23 Ιουλίου 1974 για επενδύσεις κεφαλαίων εξωτερικού, με εξαίρεση εκείνες που αφορούν τη νηολόγηση πλοίων με ελληνική σημαία.
Άρθρο 108
  1. Το Κράτος μεριμνά για τη ζωή του απόδημου Ελληνισμού και τη διατήρηση των δεσμών του με τη μητέρα Πατρίδα. Επίσης μεριμνά για την παιδεία και την κοινωνική και επαγγελματική προαγωγή των Ελλήνων που εργάζονται έξω από την Επικράτεια. Γι'αυτό έκλεισαν και την ΕΡΤ άλλωστε, ή γι'αυτό έχουν σταματήσει να χρηματοδοτούν σχολεία της ομογένειας, για την καλύτερη επικοινωνία του απόδημου ελληνισμού με την μητέρα πατρίδα. Πάνω απ'όλα το εθνικό αίσθημα. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την οργάνωση, τη λειτουργία και τις αρμοδιότητες του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού, που έχει ως αποστολή του την έκφραση όλων των δυνάμεων του απανταχού ελληνισμού. Θα έλεγα κάτι τώρα αλλά θα το χοντρύνω πολύ το πράγμα και δεν θέλω...
Άρθρο 109
  1. Δεν επιτρέπεται η μεταβολή του περιεχομένου ή των όρων διαθήκης, κωδίκελου ή δωρεάς, ως προς τις διατάξεις τους υπέρ του Δημοσίου ή υπέρ κοινωφελούς σκοπού.
  2. Κατ' εξαίρεση επιτρέπεται η επωφελέστερη αξιοποίηση ή διάθεση, για τον ίδιο ή άλλον κοινωφελή σκοπό, εκείνου που καταλείφθηκε ή δωρήθηκε, στην περιοχή που καθόρισε ο δωρητής ή ο διαθέτης ή στην ευρύτερή της περιφέρεια, όταν βεβαιωθεί με δικαστική απόφαση ότι η θέληση του διαθέτη ή του δωρητή δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, για οποιονδήποτε λόγο, καθόλου ή κατά το μεγαλύτερο μέρος του περιεχομένου της, καθώς και αν μπορεί να ικανοποιηθεί πληρέστερα με τη μεταβολή της εκμετάλλευσης, όπως νόμος ορίζει.
  3. Νόμος ορίζει τα σχετικά με τη σύνταξη μητρώου κληροδοτημάτων γενικά και ανά περιφέρεια, την καταγραφή και ταξινόμηση των περιουσιακών τους στοιχείων, τη διοίκηση και διαχείριση του κάθε κληροδοτήματος σύμφωνα με τη βούληση του διαθέτη ή δωρητή και κάθε άλλο συναφές ζήτημα.

ΤΜΗΜΑ Β': Αναθεώρηση του Συντάγματος

Άρθρο 110
  1. Οι διατάξεις του Συντάγματος υπόκεινται σε αναθεώρηση, εκτός από εκείνες που καθορίζουν τη βάση και τη μορφή του πολιτεύματος, ως Προεδρευομένης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, καθώς και από τις διατάξεις των άρθρων 2, παράγραφος 1, 4 παράγραφοι 1, 4 και 7, 5 παράγραφοι 1 και 3, 13 παράγραφος 1 και 26. Αυτές τις παραγράφους τις θέλουμε αυτούσιες για να τις αναθεωρούν οι ξένοι από μόνοι τους άλλωστε. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  2. Η ανάγκη της αναθεώρησης του Συντάγματος διαπιστώνεται με απόφαση της Βουλής, που λαμβάνεται ύστερα από πρόταση πενήντα τουλάχιστον βουλευτών, με πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των μελών της σε δύο ψηφοφορίες που απέχουν μεταξύ τους έναν τουλάχιστον μήνα. Με την απόφαση αυτή καθορίζονται ειδικά οι διατάξεις που πρέπει να αναθεωρηθούν.
  3. Αφού η αναθεώρηση αποφασιστεί από τη Βουλή, η επόμενη Βουλή, κατά την πρώτη σύνοδό της, αποφασίζει με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των μελών της σχετικά με τις αναθεωρητέες διατάξεις.
  4. Αν η πρόταση για αναθεώρηση του Συντάγματος έλαβε την πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, όχι όμως και την πλειοψηφία των τριών πέμπτων, σύμφωνα με την παράγραφο 2, η επόμενη Βουλή κατά την πρώτη σύνοδό της μπορεί να αποφασίσει σχετικά με τις αναθεωρητέες διατάξεις με την πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των μελών της.
  5. Κάθε ψηφιζόμενη αναθεώρηση διατάξεων του Συντάγματος δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως μέσα σε δέκα ημέρες αφότου επιψηφιστεί από τη Βουλή και τίθεται σε ισχύ με ειδικό ψήφισμά της.
  6. Δεν επιτρέπεται αναθεώρηση του Συντάγματος πριν περάσει πενταετία από την περάτωση της προηγούμενης. Και άλλα δεν επιτρέπονται αλλά...

ΤΜΗΜΑ Γ': Μεταβατικές διατάξεις

Άρθρο 111
  1. Κάθε διάταξη νόμου ή διοικητικής πράξης με κανονιστικό χαρακτήρα, που είναι αντίθετη προς το Σύνταγμα, καταργείται από την έναρξη της ισχύος του.  
  2. Συντακτικές πράξεις που εκδόθηκαν από τις 24 Ιουλίου 1974 έως τη σύγκληση της Ε' Αναθεωρητικής Βουλής, καθώς και ψηφίσματά της, εξακολουθούν να ισχύουν και κατά τις διατάξεις τους τις αντίθετες προς το Σύνταγμα και επιτρέπεται να τροποποιηθούν ή να καταργηθούν με νόμο. Από την έναρξη της ισχύος του Συντάγματος καταργείται η διάταξη του άρθρου 8 της Συντακτικής Πράξης της 3/3-9-1974, ως προς το όριο ηλικίας για την αποχώρηση των καθηγητών ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
  3. Εξακολουθούν να ισχύουν: α) το άρθρο 2 του π.δ. 700 της 9/9 Οκτωβρίου 1974 «περί μερικής επαναφοράς εν ισχύι των άρθρων 5, 6, 8, 10, 12, 14, 95 και 97 του Συντάγματος και άρσεως του νόμου περί καταστάσεως πολιορκίας» και β) το ν.δ. αριθ. 167 της 16/16 Νοεμβρίου 1974 «περί χορηγήσεως του ενδίκου μέσου της εφέσεως κατά των αποφάσεων του στρατιωτικού δικαστηρίου», τα οποία επιτρέπεται να τροποποιηθούν ή να καταργηθούν με νόμο.
  4. Το ψήφισμα της 16/29 Απριλίου 1952 εξακολουθεί να ισχύει για έξι μήνες από την έναρξη της ισχύος του Συντάγματος. Μέσα στην προθεσμία αυτή επιτρέπεται να τροποποιηθούν, συμπληρωθούν ή καταργηθούν με νόμο οι συντακτικές πράξεις και τα ψηφίσματα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του άρθρου 3 του ψηφίσματος αυτού ή να διατηρηθούν ορισμένες συντακτικές πράξεις και ψηφίσματα, εν όλω ή εν μέρει, και αφού περάσει η προθεσμία αυτή, με τον περιορισμό ότι οι διατάξεις που τροποποιούνται, συμπληρώνονται ή διατηρούνται σε ισχύ δεν μπορεί να είναι αντίθετες προς το Σύνταγμα.
  5. Έλληνες που στερήθηκαν με οποιονδήποτε τρόπο την ιθαγένειά τους έως την έναρξη της ισχύος του Συντάγματος, την αποκτούν πάλι ύστερα από κρίση ειδικών επιτροπών από δικαστικούς λειτουργούς, όπως νόμος ορίζει.6. Η διάταξη του άρθρου 19 του ν.δ. 3370/1955 «περί κυρώσεως του Κώδικος Ελληνικής Ιθαγένειας» εξακολουθεί να ισχύει ώσπου να καταργηθεί με νόμο.
Άρθρο 112
  1. Σε θέματα που για τη ρύθμισή τους προβλέπεται ρητά από διατάξεις του Συντάγματος η έκδοση νόμου, οι κατά περίπτωση νόμοι ή διοικητικές πράξεις κανονιστικού χαρακτήρα, που υπάρχουν κατά την έναρξη της ισχύος του, εξακολουθούν να ισχύουν ώσπου να εκδοθεί ο νόμος που προβλέπεται κατά περίπτωση, εκτός αν είναι αντίθετες προς τις διατάξεις του Συντάγματος.
  2. Οι διατάξεις των άρθρων 109 παράγραφος 2 και 79 παράγραφος 8 αρχίζουν να εφαρμόζονται από την έναρξη της ισχύος του νόμου που προβλέπεται ειδικά από καθεμία από αυτές και που θα εκδοθεί το αργότερο έως το τέλος του έτους 1976. Ώσπου να αρχίσει να ισχύει ο νόμος που προβλέπεται από την παράγραφο 2 του άρθρου 109 εξακολουθεί να εφαρμόζεται η συντακτική και νομοθετική ρύθμιση που υπάρχει κατά την έναρξη της ισχύος του Συντάγματος.
  3. Κατά την έννοια της συντακτικής πράξης της 5ης Οκτωβρίου 1974, που διατηρείται σε ισχύ, η αναστολή εκτέλεσης των καθηκόντων των καθηγητών αφότου εκλέχθηκαν βουλευτές δεν εκτείνεται, κατά την παρούσα βουλευτική περίοδο, στη διδασκαλία, την έρευνα, τη συγγραφική εργασία και την επιστημονική απασχόληση στα εργαστήρια και τα σπουδαστήρια των οικείων σχολών, αποκλείεται όμως η συμμετοχή τους στη διοίκηση των σχολών και την εκλογή γενικά του διδακτικού προσωπικού ή την εξέταση των σπουδαστών.
  4. Η εφαρμογή της παραγράφου 3 του άρθρου 16 για τα έτη υποχρεωτικής φοίτησης θα ολοκληρωθεί με νόμο μέσα σε πέντε έτη από την έναρξη της ισχύος του Συντάγματος.
Άρθρο 113
Ο Κανονισμός της Βουλής καθώς και τα ψηφίσματα που αναφέρονται σ' αυτόν και οι νόμοι για τη λειτουργία της Βουλής εξακολουθούν να ισχύουν έως την έναρξη της ισχύος του νέου Κανονισμού της Βουλής, εκτός αν είναι αντίθετοι προς τους ορισμούς του Συντάγματος. Για τη λειτουργία των κατά τα άρθρα 70 και 71 του Συντάγματος Τμημάτων της Βουλής εφαρμόζονται συμπληρωματικά οι διατάξεις του τελευταίου Κανονισμού των εργασιών της Ειδικής Νομοθετικής Επιτροπής του άρθρου 35 του Συντάγματος της 1ης Ιανουαρίου 1952, σύμφωνα με όσα ορίζει ειδικότερα το άρθρο 3 του Α' ψηφίσματος της 24.12.1974. Έως ότου αρχίσει να ισχύει ο νέος Κανονισμός της Βουλής, η Επιτροπή του άρθρου 71 του Συντάγματος συγκροτείται από εξήντα τακτικά μέλη και τριάντα αναπληρωματικά, που ο Πρόεδρος της Βουλής επιλέγει από όλα τα κόμματα και τις ομάδες, ανάλογα με τη δύναμή τους. Αν έως τη δημοσίευση του νέου Κανονισμού υπάρξει αμφισβήτηση για τις διατάξεις που πρέπει να εφαρμόζονται κάθε φορά, αποφαίνεται η Ολομέλεια ή το Τμήμα της Βουλής, κατά τη λειτουργία του οποίου γεννήθηκε το ζήτημα. Πολλή σπουδή πάντως ρε παιδάκι μου να μην υπάρχει ακόμη και στις μεταβατικές διατάξεις τίποτε αντίθετο στο Σύνταγμα, ε;
Άρθρο 114
  1. Η εκλογή του πρώτου Προέδρου της Δημοκρατίας πρέπει να πραγματοποιηθεί το αργότερο μέσα σε δύο μήνες από τη δημοσίευση του Συντάγματος σε ειδική συνεδρίαση της Βουλής, που προσκαλείται από τον Πρόεδρό της πριν από πέντε τουλάχιστον ημέρες, και εφαρμόζονται αναλόγως όσα ορίζει ο Κανονισμός της Βουλής για την εκλογή του Προέδρου της. Ο εκλεγόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναλαμβάνει τα καθήκοντά του αφότου ορκιστεί, το αργότερο μέσα σε πέντε ημέρες από την εκλογή του. Ο κατά το άρθρο 49 παράγραφος 5 νόμος για τη ρύθμιση θεμάτων που αφορούν την ευθύνη του Προέδρου της Δημοκρατίας εκδίδεται υποχρεωτικά έως την 31η Δεκεμβρίου 1975. Έως ότου αρχίσει να ισχύει ο κατά την παράγραφο 3 του άρθρου 33 νόμος, τα θέματα που αναφέρονται σ' αυτή διέπονται από τις διατάξεις που αφορούν τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
  2. Αφότου αρχίσει να ισχύει το Σύνταγμα και ώσπου να αναλάβει τα καθήκοντά του ο οριστικός Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο προσωρινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας ασκεί τις αρμοδιότητες που το Σύνταγμα αναγνωρίζει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με τους περιορισμούς του άρθρου 2 του ψηφίσματος Β' της 24.12.1974 της Ε' Αναθεωρητικής Βουλής.
Άρθρο 115
  1. Ώσπου να εκδοθεί ο νόμος που προβλέπεται από το άρθρο 86 παράγραφος 1, εφαρμόζονται οι κείμενες διατάξεις για τη δίωξη, ανάκριση και εκδίκαση των κατά τα άρθρα 49 παράγραφος 1 και 85 πράξεων και παραλείψεων.
  2. Ώσπου να αρχίσει να ισχύει ο νόμος που προβλέπεται από το άρθρο 99, οι αγωγές κακοδικίας εκδικάζονται σύμφωνα με τους ορισμούς του άρθρου 110 του Συντάγματος της 1ης Ιανουαρίου 1952 από το δικαστήριο που προβλέπεται από το άρθρο αυτό και κατά τη διαδικασία που ισχύει κατά το χρόνο της δημοσίευσης του παρόντος Συντάγματος.
  3. Ώσπου να αρχίσει να ισχύει ο νόμος που προβλέπεται από την παράγραφο 3 του άρθρου 87 και ώσπου να συγκροτηθούν τα δικαστικά και πειθαρχικά συμβούλια που προβλέπονται από τα άρθρα 90, παράγραφοι 1 και 2, και 91, εξακολουθούν να ισχύουν οι σχετικές διατάξεις που υφίστανται κατά την έναρξη της ισχύος του Συντάγματος. Οι νόμοι για τα θέματα αυτά πρέπει να εκδοθούν το αργότερο μέσα σε ένα έτος από την έναρξη της ισχύος του Συντάγματος.
  4. Ώσπου να αρχίσουν να ισχύουν οι νόμοι που αναφέρονται στο άρθρο 92, εξακολουθούν να ισχύουν οι διατάξεις που υφίστανται κατά την έναρξη της ισχύος του Συντάγματος. Οι νόμοι αυτοί πρέπει να εκδοθούν το αργότερο μέσα σε ένα έτος από την ισχύ του Συντάγματος.
Άρθρο 116
  1. Διατάξεις υφιστάμενες που είναι αντίθετες προς το άρθρο 4 παράγραφος 2 εξακολουθούν να ισχύουν ώσπου να καταργηθούν με νόμο, το αργότερο έως την 31η Δεκεμβρίου 1982.
  2. Δεν αποτελεί διάκριση λόγω φύλου η λήψη θετικών μέτρων για την προώθηση της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών. Το Κράτος μεριμνά για την άρση των ανισοτήτων που υφίστανται στην πράξη, ιδίως σε βάρος των γυναικών. Και τους καταπιέζει όλους μαζί εξίσου μετά. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  3. Κανονιστικές υπουργικές αποφάσεις, καθώς και διατάξεις συλλογικών συμβάσεων ή διαιτητικών αποφάσεων για τη ρύθμιση αμοιβής της εργασίας που είναι αντίθετες προς τις διατάξεις του άρθρου 22 παράγραφος 1 εξακολουθούν να ισχύουν έως την αντικατάστασή τους, που συντελείται το αργότερο μέσα σε τρία έτη από την έναρξη της ισχύος του Συντάγματος.
Άρθρο 117
  1. Οι νόμοι που εκδόθηκαν έως την 21-4-1967 κατ' εφαρμογή του άρθρου 104 του Συντάγματος της 1ης Ιανουαρίου 1952, θεωρούνται ότι δεν είναι αντίθετοι προς το παρόν Σύνταγμα και διατηρούνται σε ισχύ.
  2. Επιτρέπεται, κατά παρέκκλιση από το άρθρο 17, η νομοθετική ρύθμιση και διάλυση αγροληψιών και άλλων εδαφικών βαρών που υφίστανται ακόμη, η εξαγορά από εμφυτευτές της ψιλής κυριότητας εμφυτευτικών κτημάτων, καθώς και η κατάργηση και ρύθμιση ιδιόρρυθμων εμπράγματων σχέσεων.
  3. Δημόσια ή ιδιωτικά δάση και δασικές εκτάσεις που καταστράφηκαν ή καταστρέφονται από πυρκαγιά ή που με άλλο τρόπο αποψιλώθηκαν ή αποψιλώνονται δεν αποβάλλουν για το λόγο αυτό το χαρακτήρα που είχαν πριν καταστραφούν, κηρύσσονται υποχρεωτικά αναδασωτέες και αποκλείεται να διατεθούν για άλλο προορισμό. Μία ακόμη χαρακτηριστική απόδειξη της αίσθησης του χιούμορ που υπάρχει στο Κοινοβούλιο. ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  4. Η αναγκαστική απαλλοτρίωση δασών ή δασικών εκτάσεων που ανήκουν σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα ιδιωτικού ή δημοσίου δικαίου επιτρέπεται μόνο υπέρ του Δημοσίου σύμφωνα με τους ορισμούς του άρθρου 17, για λόγους δημόσιας ωφέλειας· διατηρείται πάντως η μορφή τους αμετάβλητη ως δασική. Τις έχουμε πρόσφατες τις Σκουριές Χαλκιδικής, έτσι; ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ.
  5. Οι αναγκαστικές απαλλοτριώσεις που κηρύχθηκαν ή που θα κηρυχθούν έως ότου οι κείμενοι νόμοι για τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις προσαρμοστούν στις διατάξεις του Συντάγματος διέπονται από τις διατάξεις που ισχύουν κατά το χρόνο που κηρύσσονται.
  6. Οι παράγραφοι 3 και 5 του άρθρου 24 εφαρμόζονται στις οικιστικές περιοχές που αναγνωρίζονται ή αναμορφώνονται αφότου ισχύσουν οι νόμοι που προβλέπονται στις παραγράφους αυτές.
  7. Η ισχύς της αναθεωρημένης διάταξης του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 4 του άρθρου 17 αρχίζει με τη θέση σε ισχύ του σχετικού εκτελεστικού νόμου και πάντως από 1.1.2002.
Άρθρο 118
  1. Αφότου αρχίσει να ισχύει το Σύνταγμα οι δικαστικοί λειτουργοί, από το βαθμό του προέδρου ή εισαγγελέα εφετών και άνω, ή τον αντίστοιχο με αυτούς, αποχωρούν από την υπηρεσία, όπως έως τώρα, μόλις συμπληρώσουν το εβδομηκοστό έτος της ηλικίας τους· το όριο αυτό μειώνεται από το έτος 1977 κατά ένα έτος ετησίως έως το εξηκοστό έβδομο έτος.
  2. Ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί, που δεν υπηρετούσαν κατά την έναρξη της ισχύος της συντακτικής πράξης της 4/5 Σεπτεμβρίου 1974 "περί αποκαταστάσεως της τάξεως και ευρυθμίας εν τη Δικαιοσύνη", και υποβιβάστηκαν σύμφωνα με την πράξη αυτή λόγω του χρόνου που πραγματοποιήθηκε η προαγωγή τους, και κατά των οποίων δεν ασκήθηκες η κατά το άρθρο 6 της ίδιας συντακτικής πράξης πειθαρχική δίωξη, παραπέμπονται υποχρεωτικά από τον αρμόδιο Υπουργό στο Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο μέσα σε τρεις μήνες από την ισχύ του Συντάγματος. Το Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο αποφαίνεται αν οι συνθήκες της προαγωγής μείωσαν το κύρος και την ιδιάζουσα υπηρεσιακή θέση εκείνου που είχε προαχθεί και αποφαίνεται οριστικά αν θα αποκτήσει πάλι ή όχι το βαθμό που έχασε αυτομάτως, καθώς και τα δικαιώματα που συνδέονται με αυτόν· αποκλείεται η είσπραξη αναδρομικά διαφοράς αποδοχών ή σύνταξης. Η απόφαση εκδίδεται υποχρεωτικά μέσα σε τρεις μήνες από την παραπομπή. Οι στενότεροι κατά βαθμό συγγενείς του δικαστικού που υποβιβάστηκε και πέθανε, οι οποίοι βρίσκονται στη ζωή, μπορούν να ασκήσουν στο Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο όλα τα δικαιώματα που αναγνωρίζονται στους δικαζομένους.
  3. Ώσπου να εκδοθεί ο κατά το άρθρο 101 παράγραφος 3 νόμος εξακολουθούν να εφαρμόζονται οι διατάξεις που ισχύουν για την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ κεντρικών και περιφερειακών υπηρεσιών. Οι διατάξεις αυτές μπορεί να τροποποιούνται με τη μεταφορά ειδικών αρμοδιοτήτων από τις κεντρικές στις περιφερειακές υπηρεσίες.
  4. Οι πρόεδροι ανώτατων δικαστηρίων, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, οι γενικοί επίτροποι των διοικητικών δικαστηρίων και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, καθώς και ο Πρόεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους που υπηρετούν κατά την έναρξη ισχύος της αναθεωρημένης διάταξης της παραγράφου 5 του άρθρου 90, αποχωρούν από την υπηρεσία, όπως προβλέπει η παράγραφος 5 του άρθρου 88.
  5. Η ισχύς των αναθεωρημένων διατάξεων των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου 89 αρχίζει με τη θέση σε ισχύ του σχετικού εκτελεστικού νόμου και πάντως από 1.1.2002.
  6. Προβλεπόμενες ή διατηρούμενες στο νόμο 2190/1994, όπως αυτός ισχύει, εξαιρέσεις από την αρμοδιότητα του Ανώτατου Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού εξακολουθούν να ισχύουν.
  7. Νομοθετικές ρυθμίσεις που αφορούν την τακτοποίηση της υπηρεσιακής κατάστασης προσωπικού που υπάγεται στην παράγραφο 8 του άρθρου 103 εξακολουθούν να ισχύουν μέχρι την ολοκλήρωση των σχετικών διαδικασιών.
Άρθρο 119
  1. Με νόμο μπορεί να αρθεί το απαράδεκτο που ίσχυσε με οποιονδήποτε τρόπο ως προς την άσκηση αίτησης για ακύρωση πράξεων που εκδόθηκαν από τις 21 Απριλίου 1967 έως τις 23 Ιουλίου 1974, είτε είχε ασκηθεί τέτοια αίτηση είτε όχι· αποκλείεται πάντως η αναδρομική χορήγηση αποδοχών σε όσους τυχόν δικαιωθούν με το ένδικο αυτό μέσο.
  2. Οι στρατιωτικοί ή δημόσιοι υπάλληλοι που βάσει νόμου αποκαθίστανται αυτοδικαίως στις δημόσιες θέσεις που κατείχαν, εφόσον ήδη απέκτησαν την ιδιότητα του βουλευτή, μπορούν μέσα σε οκταήμερη προθεσμία να επιλέξουν μεταξύ του βουλευτικού αξιώματος και της δημόσιας θέσης τους.

ΤΜΗΜΑ Δ': Ακροτελεύτια διάταξη

Άρθρο 120
  1. Το Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την Ε' Αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων, υπογράφεται από τον Πρόεδρό της, δημοσιεύεται από τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, με διάταγμα που προσυπογράφεται από το Υπουργικό Συμβούλιο και αρχίζει να ισχύει από τις ένδεκα Ιουνίου 1975.
  2. Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων. Πλην των πολιτικών που ενδιαφέρονται περισσότερο για τις τράπεζες, το ευρώ, την υπογραφή μας προς τους δανειστές, τις βουλευτικές τους αποζημιώσεις κλπ, κλπ. Το άρθρο αυτό ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ εξίσου με τα υπόλοιπα.
  3. Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος. Σαν σφετερισμό ορίζουμε και την τρόικα ή είναι στους καλούς αυτή; Πολύ αναρωτιέμαι. Άραγε η παραπλάνηση στην οποίαν επιδίδονται όλοι τους προεκλογικά προκειμένου να εξασφαλίσουν την ψήφο (αλλαγή, κάθαρση, εκσυγχρονισμός, επανίδρυση, λεφτά υπάρχουν κλπ, κλπ) δεν θα έπρεπε να θεωρείται κάποιου είδους σφετερισμός; Η εκβιαστική χρήση θεσμών (μη ψήφιση του ΠτΔ για να διαλυθεί η Βουλή) δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται αντιστοίχως; Μήπως παραείναι ΑΣΑΦΗΣ αυτή η τόσο σημαντική παράγραφος; Και ίσως και όλο το άρθρο εν τέλει; Μήπως το έχουμε με τρόπο τέτοιον απλώς για να το έχουμε;
  4. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία. Και πλέον φτάνουμε στην σημαντικότερη διάταξη: διερωτώμαι μεγαλοφώνως λοιπόν, ποιος είναι ο αρμόδιος για να κηρύξει την κατάλυση του Συντάγματος; Είναι στο χέρι του καθενός μας, κυριολεκτικά; Μήπως αποφεύγουν να θίγουν το θέμα αυτοί που γνωρίζουν επί τούτου; Διότι όπως καταδείξαμε, το πρόβλημα του Συντάγματος κατά κύριο λόγο δεν είναι το πως είναι γραμμένο. Αυτό είναι δευτερεύον. Το πρόβλημα είναι ότι ως επί τω πλείστο δεν τηρείται. Τι κάνουμε λοιπόν σε αυτήν την περίπτωση;



Κατ' αρχήν πριν ξεκινήσω με τα τελευταία σχόλια, να πω ότι είχα και την πολύτιμη συνδρομή της eskarina σε κάποια τεχνικά ζητηματάκια και την ευχαριστώ πάραυτα και εξαιρετικά θερμά.

Πάμε στο δια ταύτα τώρα.
Νομίζω ότι όλο το προαναφερθέν σενδόνι είναι ικανό να σας "εξηγήσει" πως εννοώ την ενασχόληση με τα Κοινά. Το πως είναι γραμμένο το Σύνταγμα μας αφορά όλους. Το αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε με το Σύνταγμα αποτελεί δομικό στοιχείο της Πολιτείας. Αν εγώ πάω σε έναν βουλευτή μόνος μου και του πω ότι έχω κάποιες προτάσεις επί τούτου, η ιδιαιτέρα του θα βάλει τα γέλια. Αν πάμε όμως μια επιτροπή από δέκα άτομα εκπροσωπώντας με υπογραφές 1500 άτομα, εκεί αλλάζει το πράγμα. Εκεί θα μας αντιμετωπίσουν διαφορετικά.

Ένας λόγος που τρώμε την μία σφαλιάρα μετά την άλλη, είναι το γεγονός ότι έχουμε επιτρέψει να μας πείσουν πως πρέπει ν'αφήνουμε στους ειδικούς τα πάντα. Για να καταλάβουμε τι εστί ειδικός στην Ελλάδα να πούμε τα εξής: ο Βενιζέλος είναι Συνταγματολόγος, ο Σαμαράς και ο Παπανδρέου είναι πολιτικοί, ο Κεφαλογιάννης είναι οικονομολόγος, ο Αβραμόπουλος διπλωμάτης, ο Πρετεντέρης  και ο Πάσχος δημοσιογράφοι, ο Πρωτόπαππας ήταν συνδικαλιστής κλπ. Καταλάβατε τι σημαίνει ειδικός; Το πλήθος επιτυχιών της χώρας το αποδεικνύει.
Μόνο όταν το πλοίο πέσει στα βράχια σε θυμούνται: τότε, μαζί τα φάγαμε. Στην επιτυχία χώρια, στην αποτυχία μαζί (με το κέντρο βάρους στο Εσύ). Στα σφάλματα, τις τραγωδίες και τις εκλογές ολοκληρώνεται η συμμετοχή σου στα Κοινά.
Μου θυμίζει μια ατάκα που πάντοτε έλεγαν (κατά τα λεγόμενα ενός φίλου μου που εργάζεται στο εμπορικό ναυτικό) οι Χιώτες καπεταναίοι: το πήρα, το φόρτωσα, το έκατσαν. Αυτό συμβαίνει και εδώ. Όταν κάτι παρουσιάζεται ως καλό, το έκαναν αυτοί. Εσύ φταίς μόνο αν στραβώσει το πράγμα.

Για όλα όσα σε αφορούν άμεσα υπάρχουν οι ειδικοί. Στο ενδιάμεσο εσύ κάνε την πάπια καλύτερα, μην κουράζεις και το πολύτιμο μυαλουδάκι σου. Θα στα εξηγήσει όλα ο Άρης με τον Μπάμπη, θα στα αναλύσει ο Πάσχος, θα σε ενημερώσει η Τρέμη με τον Πρετεντέρη. Όλα στα έχουμε έτοιμα.

Και τα αποτελέσματα τα βλέπεις.
Τρως αμάσητο το ο,τιδήποτε, αδυνατείς να σκεφτείς, θεωρείς ότι το να γνωρίζεις είναι βουνό, το έχεις ως αδύνατον.

Αλλά δεν είναι.
Δεν χρειάζεται να είσαι νομικός ή συνταγματολόγος για να έχεις άποψη επί του Συντάγματος που πάνω απ'όλα και πριν απ'όλα εσένα αφορά.

Λογικά μπορεί να διαφωνήσετε σε διάφορα σημεία. Αυτό είναι που έχει αξία αλλά εν προκειμένω δεν έχει και καμία σημασία.
Εγώ δεν ισχυρίζομαι ότι έχω γνώση επί του θέματος, προσπαθώ όμως να μάθω, να ενημερωθώ, θέλω να ψάξω. Όλο αυτό το πόνημα δεν το παρέθεσα -όπως είπα και στην αρχή- για να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε αλλά για να δείτε όλοι ότι το να ξέρεις τι λέει το Σύνταγμα και να έχεις άποψη επί τούτου -ακόμη και διαφωνίες- τελικά δεν είναι και τόσο δύσκολο.
Δυσκολίες υπάρχουν άλλου είδους. Εμένα ας πούμε δεν μου άρεσε πολύ η λέξη "δόλιος" που χρησιμοποίησα σε διάφορα σημεία. Την θεωρώ πολύ βαριά λέξη -μιλάμε για το Σύνταγμα άλλωστε. Όμως όσο κι αν έστιψα το μυαλό μου, δεν μπόρεσα να βρω καμία άλλη λέξη που να ταιριάζει καλύτερα. Το ίδιο ισχύει και για το ακρωνύμιο... ΓΤΠ που είμαι βέβαιος ότι όλοι ξέρετε τι σημαίνει. Αυτό μάλλον θα πρέπει να προβληματίσει τους πολιτικούς, το γιατί εγώ ως πολίτης δεν μπόρεσα να βρω άλλη λέξη από το δόλιος. Θέλω οι πολιτικοί να ξέρουν πως τους βλέπω και θέλω να ξέρουν ότι έχω άποψη για τα προβλήματά μου.

Ποιο είναι όμως το πραγματικό συμπέρασμα στο οποίο καταλήγω εγώ, ο πολίτης που προσπαθώ να είμαι ενεργός; Μα φυσικά ότι το Σύνταγμα έχει καταλυθεί πλήρως. Μπορεί σε κάποια σημεία να τηρείται μια νομιμοφάνεια, αλλά μέχρι εκεί. Καθήστε και μετρήστε πόσες φορές γράφω την φράση "ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ" και θα τρομάξετε. Ακόμη κι αν θεωρήσετε ότι είμαι υπερβολικός, πόσες φράσεις θέλετε να σβήσουμε; Δεν θα μείνουν και έτσι κάποιες; Επιτρέπεται λοιπόν για το Σύνταγμα να λέμε έστω και μία φορά ότι δεν τηρείται; Έστω και μια για παράγραφο; Μήπως τελικά δεν ξέρουμε καν τι σημαίνει Σύνταγμα; Μήπως αγνοούμε πλήρως την σημασία του;

Πως είναι δυνατόν να έχουμε Δημοκρατία όταν το Σύνταγμά μας δεν τηρείται έστω και κατ' ελάχιστο;
Και που είναι άραγε όλοι εκείνοι οι Μαργίτες της καθημερινότητας, οι βλάκες της διπλανής πόρτας τε και ιστολογίου τε και φυσικά του διπλανού προφίλ να μας εξηγήσουν ότι δεν συμβαίνει και κάτι το ιδιαίτερο και ότι στην πραγματικότητα δεν έχουμε χούντα; Από πότε χούντα συνεπάγεται μόνο το να βγουν τανκς στη χώρα; Τόσο βλάκες είναι πια οι άνθρωποι; Τόσο πίσω έχουν μείνει στον χρόνο;
Μετά τα όσα διαβάσατε, εσείς έχετε την αίσθηση πλέον ότι έχουμε το Πολίτευμα που περιγράφει το Σύνταγμα και που τάχα μου είναι σε παραγράφους που δεν δύναται να αναθεωρηθούν; Δηλαδή το πρόβλημά μας έχει καταντήσει να είναι όχι το τι εφαρμόζεται αλλά το τι γράφεται, το τι αναφέρεται; Μας ενδιαφέρει να ισχυριζόμαστε ότι έχουμε Δημοκρατία αλλά όχι να έχουμε πραγματικά;
Μας ενδιαφέρει μόνο το τι φαίνεται; Μας ενδιαφέρει μόνο να είναι γραμμένα έτσι τα πράγματα ώστε να έχουμε μεγαλύτερο περιθώριο "ευελιξίας";

Πότε επιτέλους θα θυμηθούμε ότι το κράτος είμαστε εμείς; Ότι η Δημοκρατία είμαστε εμείς;
Πως είναι δυνατόν να επιλέγουμε την αποχή στις εκλογές και την άγνοια επί των σοβαρών ζητημάτων και να έχουμε την απαίτηση να έχουμε καλή και σωστή Δημοκρατία; Είναι αδύνατον. Θα ήταν παράλογο κιόλας να συνέβαινε κάτι διαφορετικό.
Είναι η δική μας η αδιαφορία που γιγάντωσε την διαφθορά των πολιτικών.
Είναι η δική μας συνενοχή που τους έκανε αναίσχυντους και ασταμάτητους.
Είναι η δική μας ατολμία που τους έκανε να μην μας υπολογίζουν.

Έχουμε τεράστιες ευθύνες ως λαός αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα τις δούμε σκέτες και όταν τις επιλύσουμε τότε θ'ασχοληθούμε με τους πολιτικούς. Πολύ έξυπνο το παιχνιδάκι τους αλλά δεν θα πάρουμε. Μαζί θα τα εξετάσουμε όλα, ταυτόχρονα θα δούμε και τις δικές μας ευθύνες και τις δικές τους. Αυτό πρέπει να απαιτήσουμε.

Διότι πως περιμένουμε να αλλάξει κάτι σε αυτήν τη χώρα αν εμείς είμαστε αδιάφοροι;
Μήπως τελικά αυτό είναι που εκμεταλλεύονται όλοι;

Όλοι μας πρέπει να έχουμε άποψη.
Όλοι μας πρέπει να γνωρίζουμε, όσο μπορούμε τουλάχιστον.
Είναι απλά τα πράγματα. Αυτή είναι η πραγματική μας ευθύνη, ότι έχουμε ξεχάσει να είμαστε πολίτες.

Η Δημοκρατία συνεπάγεται συμμετοχή.
Η αποχή είναι συνενοχή.
Δεν υπάρχουν αυθέντες. Όλοι έχουμε εξίσου ευθύνη.

Όπως έγραφε και ο Ανώνυμος Έλλην στην Ελληνική Νομαρχία (Α και Β) κι εδώ που τα λέμε είναι μια πολύ καλή αρχή

Στοχάσου και αρκεί.

5 σχόλια:

Patreas είπε...

Καταπληκτικό άρθρο (σενδόνι όπως αρέσκεσαι να γράφεις).
Δεν βρήκα κάτι να διαφωνήσω, ειδικώς στα τελευταία σχόλια σου.
Εκεί είναι και όλη η ουσία.

ESKARINA είπε...

Δημοκρατία είναι η κυριαρχία του Δήμου και ως δήμος δεν νοείται ο λαός, αλλά το σύνολο των ΠΟΛΙΤΩΝ. Δημοκρατία χωρίς πολίτες δεν είναι εφικτή.
(Και όχι δεν είναι παιχνίδι με τις λέξεις, είναι ουσία)

Το Σύνταγμα είναι ο ανώτατος πολιτειακός νόμος που ορίζει το πλαίσιο λειτουργίας μιας ευνομούμενης πολιτείας. Δεν είναι τα προσχήματα που πρέπει να τηρεί η εξουσία.

Και μια σημείωση : όπου το Σ μιλά για ανθρώπινα δικαιώματα, στις παραβιάσεις συγκαταλέγω και τις πράξεις που αφορούν παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων μη ελλήνων υπηκόων, όπως π.χ. των μεταναστών, διότι είτε προασπιζόμαστε, ως κοινωνία, τα ανθρώπινα δικαιώματα για όλους τους ανθρώπους, είτε όχι. Δεν υπάρχει μέση οδός.

Hades είπε...

@Patreas
Να'σαι καλά φίλε μου.

@eskarina
Για να είμαι ειλικρινής δεν κατάλαβα την διευκρίνιση. Το σύνολο των πολιτών νοείται Δήμος στην αρχαιότητα, υπό την έννοια ότι δεν ήταν όλοι πολίτες. Πλέον -θεωρητικά τουλάχιστον- πολίτες είναι όλοι. Όταν αναφέρομαι στον λαό αυτό που νομίζω ότι λες εννοώ. Εκτός αν άλλο λες και δεν μπορώ να το πιάσω. Για ξήγα το λίγο...

Δεν διαφωνώ σε αυτό που λες για το Σύνταγμα, αλλά πρέπει να κατανοήσουμε που έχει καταντήσει και για να το δούμε αυτό πρέπει να κατανοήσουμε ποιες είναι οι διαφορές μεταξύ θεωρίας και πράξης.

Ούτε για τα ανθρώπινα δικαιώματα είπα το αντίθετο. Εδώ όμως υπάρχει ένα μείζον πρόβλημα: όταν επισήμως δεν έρχεσαι δεν υπάρχεις κι επισήμως. Και όταν δεν υπάρχεις επισήμως, ποια δικαιώματα να συζητήσουμε μετά; Γενικά το θέμα ιδίως της λαθρομετανάστευσης που είναι και το μεγαλύτερο πάσχει σχεδόν σε παγκόσμιο επίπεδο και δεν τρέφω ελπίδες ότι θα είμαστε εμείς ατοί που θα βρουν κάτι θετικό επί τούτου. Δυστυχώς.

ESKARINA είπε...

Η χρήση της λέξης "πολίτης" προφανώς σε αντίστιξη με την έννοια του λαού, υποδηλώνει αυτό που και εσύ λες, ότι εμείς να ενδιαφερόμαστε για τα κοινά.
(το ίδιο πράγμα λέμε, με άλλα λόγια)

Το σχόλιο περί συντάγματος έγινε διότι ειδικά τον τελευταίο καιρό όλο και περισσότερο παρουσιάζεται σαν μια τυπική διαδικασία που πρέπει να την τηρούμε στα τυπικά της και όξω από την πόρτα.

Στο θέμα των μεταναστών, θα διαφωνήσω όμως. Οι άνθρωποι υπάρχουν ως τέτοιοι από τη γέννηση τους. Οι τυπικότητες και οι διαδικασίες εισόδου σε μια χώρα δεν μπορούν να καθορίζουν το ποιος είναι άνθρωπος και κατ' επέκταση έχει ανθρώπινα δικαιώματα.
Το μέγεθος του προβλήματος και η διστακτικότητα να λυθεί, δεν είναι, ούτε αυτά, παράγοντες για να δικαιούται ή να στερείται ένας άνθρωπος τα δικαιώματα του.

Hades είπε...

Για τους μετανάστες δεν το εννοούσα έτσι. Δυστυχώς υπάρχει μια φρικτή αλήθεια και μιλάω επί του πρακτέου και όχι με θεωρίες και τι προβλέπει ο τάδε ή ο δείνα νόμος: αν δεν είσαι επισήμως εδώ, ό,τι κι αν σου συμβεί δεν σου συνέβη ποτέ. Δεν μπορείς να πας στην αστυνομία, δεν μπορείς να πας στο νοσοκομείο, δεν μπορείς να αρρωστήσεις, ούτε καν να πεθάνεις. Αυτή είναι η αλήθεια, eskarina, και δυστυχώς δεν μπορεί ν'αλλάξει με ευχολόγια.

Για το Σύνταγμα δεν διαφωνώ αλλά πάει και πολύ πιο πίσω, με πολλή περισσότερο σοδομισμό, θα έλεγα.