Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2007

Κι εκεί που απολαμβάνεις

το χορταστικό θέαμα, ξαφνικά... Κωνσταντίνου...
Είναι να μην σου'ρθει να βγάλεις τ'άντερά σου μετά; Πως να το πω, είναι σα να βρίσκεσαι σε τρυφερές ερωτικές περιπτύξεις με την κοπέλα και ξαφνικά στο ραδιόφωνο να τελειώνει ο Barry White και να μπαίνει μουσική από ταινία του Νοσφεράτου. Ξενέρωμα...
Τι τον βάζεις ρε Τάκη; Για να πάρει παιχνίδια; Πόδι πρέπει να πάρει, όχι παιχνίδια...
Έχεις δηλαδή τον Μήτρογλου και βάζεις τον Κωνσταντίνου; Έλεος.... Βαρεθήκαμε κοντρόλ με το καλάμι, βαρεθήκαμε σβερκιές-ψαράκια (όπως αυτή που πήγε να κάνει χθες), βαρεθήκαμε να είναι το τέρμα σε συγκεκριμένο σημείο και τα σουτ να φεύγουν 139,7 μοίρες αριστερά....
Άιντε να ξεκουμπιστεί η βιζόν να τελειώνουμε, τελειώνει το συμβόλαιο φέτος επιτέλους... ΟΥΣΤ, ΟΥΣΤ...

Όσον αφορά τον Γκαλέττι, δεν μπορώ να το πιστέψω πως διάολο τον πήραμε αυτόν τον παίκτη: ούτε σε άσχημη ηλικά είναι (27), ούτε σε αφανές πρωτάθλημα έπαιζε (Ισπανία), ούτε σε μικρή ομάδα ήταν (Ατλέτικο). Και είναι και διεθνής με την Αργεντινή... Απίστευτο... Τι παικταράς είναι αυτός ρε; Δηλαδή μιλάμε ότι ο φετινός Ολυμπιακός θα μπορούσε να λέγεται κάλλιστα Galetti and friends ένα πράγμα... Λαυράκι από τα ελάχιστα...

ΥΓ. Καλά, ε... αν πάρουμε και Ντελγκάδο τα Χριστούγεννα, ε, ρε γλέντια που'χουν να γίνουν....

UPDATE: Μου λένε φιλαράκια μου "ντάξει μωρέ, με τον ΟΦΗ παίζατε"... Δεν κατάλαβα. Κι άλλες χρονιές παίζαμε και με τον ΟΦΗ και με άλλους ΟΦΗδες αλλά τέτοια μπάλα ΔΕΝ παίζαμε. Ναι, με το παράρτημα παίζαμε (εξ ου και οι αγριάδες!), αλλά μην τα ισοπεδώνουμε κι όλα παρακαλώ...

Δεν υπάρχουν σχόλια: