Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σουβλακεδδών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σουβλακεδδών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου 2014

Προς δόξαν του Μεγάλου Σουβλακεώνος

Διάβαζα πρόσφατα σε ένα άρθρο τα εξής:
Στο μικροσκόπιο βρέθηκαν σκεύη σε κέντρα του Μυκηναϊκού Πολιτισμού, ο οποίος άκμασε την ύστερη Εποχή του Χαλκού μέχρι το 1200 π.Χ. Το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε σε ένα στρογγυλό πήλινο ταψί που χρησιμοποιούνταν, πιθανώς, για την παρασκευή ψωμιού και σε έναν πήλινο ορθογώνιο δίσκο, που ονομάστηκε «δίσκος για σουβλάκια».
Σε μια προσπάθεια να εξακριβώσει τις μαγειρικές τεχνικές των Μυκηναίων, η δρ. Julie Hruby από το πανεπιστήμιο Dartmouth, κατασκεύασε δύο ταψιά και δύο δίσκους για σουβλάκια από πηλούς που μοιάζουν με τον άργιλο των ευρημάτων.
Όπως έδειξαν τα πειράματα, οι πήλινοι δίσκοι είχαν υπερβολικά μεγάλο πάχος για να επιτρέπουν τη μεταφορά θερμότητας και άφηναν τα χοιρινά σουβλάκια άψητα, πρόβλημα που... λύθηκε όταν τοποθετήθηκαν αναμμένα κάρβουνα μέσα στον δίσκο, μετατρέποντάς τον σε ψησταριά.
«Θα φανταζόμασταν αυτά τα αγγεία ως φορητές συσκευές ψησίματος. Ίσως χρησιμοποιούνταν στα μυκηναϊκά πικνίκ» είπε η δρ. Hruby, που παρουσίασε την μελέτη της στο συνέδριο του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αμερικής.
Όσον αφορά το στρογγυλό ταψί, ή τηγάνι, τα πειράματα έδειξαν ότι η ζύμη του ψωμιού κολλούσε πιο εύκολα στην επίπεδη πλευρά, κάτι που κάνει τους επιστήμονες να πιστεύουν ότι η άλλη επιφάνεια ήταν ένα είδος αντικολλητικής τεχνολογίας, που εξασφάλιζε την ομοιόμορφη κατανομή του λαδιού στο σκεύος.


Βεβαίως και αυτή η είδηση/ανακάλυψη δεν μας προξενεί και ιδιαίτερη απορία, διότι το ότι οι αρχαίοι Έλληνες έφτιαχναν έως και σουβλάκια είναι κάτι που το γνωρίζουμε ήδη από την Ιλιάδα (Α 457-468):
Ὣς ἔφατ᾿ εὐχόμενος, τοῦ δ᾿ ἔκλυε Φοῖϐος Ἀπόλλων.
αὐτὰρ ἐπεί ῥ᾿ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προϐάλοντο,
αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν,
μηρούς τ᾿ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν
δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ᾿ αὐτῶν δ᾿ ὠμοθέτησαν·
καῖε δ᾿ ἐπὶ σχίζῃς ὁ γέρων, ἐπὶ δ᾿ αἴθοπα οἶνον

λεῖϐε· νέοι δὲ παρ᾿ αὐτὸν ἔχον πεμπώϐολα χερσίν.
αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρε κάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο,
μίστυλλόν τ᾿ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφ᾿ ὀϐελοῖσιν ἔπειραν,    
ὤπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.
αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα

δαίνυντ᾿, οὐδέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

(Μετάφραση Καζαντζάκη-Κακριδή από εδώ:
Είπε, και την ευκή του επάκουσεν ο Απόλλωνας ο Φοίβος·
κι ως ευκηθήκαν και πασπάλισαν μετά τ᾿ αγιοκριθάρια,
αναλαιμίσαν τ᾿ αρνοκάτσικα, τα σφάξανε, τα γδάραν,

χώρισαν τα μεριά, τα τύλιξαν τρογύρα με τη σκέπη,
διπλώνοντας τη, κι από πάνω τους κομμάτια κρέας πιθώσαν.
Σε σκίζες πάνω ο γέρος τα 'καιγε, και με κρασί φλογάτο
τα περεχούσε, και πεντόσουβλες στο πλάι του οι νιοί κρατούσαν.
Και σύντας τα μεριά αποκάηκαν και γεύτηκαν τα σπλάχνα,
λιανίσαν τ᾿ άλλα και περνώντας τα στις σούβλες να τα ψήνουν
επήραν γνοιαστικά, κι ως ψήθηκαν, τ᾿ αποτραβήξαν όλα.
Κι απ᾿ τις δουλειές αυτές σα σκόλασαν κι ετοίμασαν τις τάβλες,
έτρωγαν, κι είχαν ως εταίριαζε καθείς το μερτικό του.)


Απλώς αποδεικνύεται εκ νέου ότι η θρησκεία του Μεγάλου Σουβλακέως είναι η αρχαιοτέρα διασωθείσα γι'αυτό και οφείλουμε όλοι να την τιμούμε με την πλήρη μεγαλοπρέπεια, όπως δηλαδή της αρμόζει στο πλήθος εορτών που της έχουν αφιερωθεί (Τσικνοπέμπτη, Βράδυ Μ.Σαββάτου, Κυριακή του Πάσχα κλπ).
Εξάλλου μην ξεχνάμε ότι την ευλογία του Σουβλακέως, ήτοι την Ιεράν Χοληστερίνη, την έχουμε μέσα μας εκ γεννετής ως λαός, δείγμα ότι είμαστε όντως ο λαός ο περιούσιος.
Βοήθειά σας.

Τσίκνισον
Τζατζίκισον
Σουβλόγησον

Παρασκευή 24 Απριλίου 2009

Η πασχαλινή νηστεία

απέδωσε και φέτος καρπούς.
Πρέπει να πήρα 2-3 κιλά στο πολύ χαλαρό...

Το σημαντικό όμως είναι ότι επιβεβαιώθηκε η προσήλωσι εις τον Μέγα Σουβλακέα (βοήθειά μας), το όνομα του οποίου ετίμησα κατ' επανάληψιν, μη υποκύψας εις τους πειρασμοί του κακού Σαλατανά και των νηστειών που ήθελε να επιβάλει...

Τσίκνισον
Τζατζίκισον
Σουβλόγησον

Α, και Μαγειρίτσισον-Κοκκορέτσισον κιόλας... :)

Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2008

Χρόνια πολλά

αγαπητοί εν ψητώ αδελφοί και αδελφές. Ας τιμήσουμε σήμερον τον Μέγα Σουβλακέα κατά τα πρέποντα, τα δέοντα, και τα τζατζικέοντα...
Και εν ανάγκει, ας πάει στα ύψη η χοληστερίνη σήμερα. Οι ιατρικές τρομοκρατίες την μεγαλύτερη ημέρα της Σουβλακοσύνης δεν μας τρομάζουν...

Κατά τις μεσημβρινάς μα και κυρίως βραδυνάς ώρας θα τελείται δοξολογία.

Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2008

Ο Γύρος της Γης

Αναρωτηθήκατε ποτέ, ,αγαπητοί εν χοληστερίνη αδελφοί, ποία η επίδρασι του μέγα Σουβλακέα εις την εξέλιξι του κόσμου; Ασφαλώς όχι. Αυτό φαινεται από το γεγονός ότι δεν εγνωρίζετε την εκκλησία του Μέγα Σουβλακέα. Δι'αυτό είμεθα εμείς εδώ όμως, προκειμένου όπως σας δείξουμε το φως το αληθινόν. Πάντα με το αζημίωτο φυσικά. Άλλωστε όπως πολύ εύστοχα έχει τονίσει και ο ζαφεώδ, είμεθα μια σοβαρή θρησκεία, και ως γνωστόν αι σοβαραί θρησκείαι υπάρχουν όχι για να δίνουν αλλά μόνο για να παίρνουν.

Αι εκδόσαις (αττική σύνταξις) Σουβλακεδδώνος παρουσιάζουν υπερηφάνως το δεύτερο βιβλίο της σειρός (κενταυρική κατάλιξι) "Τα Απόκρυφα Σουβλακείμενα". Ο τίτλος του παρόντος πονήματος-πραγματείας-αναλύσεως είναι "Ο Γύρος της Γης και η Ευρωπαϊκή Πολιτισμική Εξέλιξι ανά τους Αιώνας", και όπως ευ-κώλος γίνεται αντιληπτόν, πραγματεύεται την πορεία του Σουβλακέα (εννοείται απλώς επιγραμματικά, διότι αν είχε και λεπτομέρειες θα'πρεπε να βγει 20τομο το ιερόν τούτον έργον).



Το ιερόν τούτο σύγγραμμα ξεκινάει την αναδρομί του από αρχαιοτάτων ετών, εις την προϊστορικήν Αίγυπτον, τους λαούς της Μεσοποταμίας και φυσικά την γεννέτειρα της θρησκείος (αττική σύνταξις) του μέγα Σουβλακέα, Ελλάδα, διέρχεται από άπασες πολιτισμικές περιόδους όπως τον Μεσαίωνα και την Αναγέννησι, και παρουσιάζει τους κατά καιρούς εχθρούς των πιστών του μέγα Σουβλακέα, φθάνοντας έως τις ημέρες μας. Τα στοιχεία που θα παραθέσουμε αν και απλώς ενδεικτικά, είναι ομολογουμένως συγκλο-νηστικά. Παρακαλώ ας τα παρακολουθήσουμε όλοι μαζί με χάρι και αφοσίωσι.


Εις την πρώτη εικόνα παρατηρούμε με έντονο ενδιαφέρον ιερατική ανάγλυφο επιγραφί των αρχαίων Αιγυπτίων οι οποίοι καταθέτουν τον θαυμασμό τους διά τον Σουβλακέαν. Εις τη μεσαία απεικόνισι θαυμάζουμε με δέος τον αρχαίο έφηβο ο οποίος με απαράμιλο κάλλος παραγγέλνει δύο πίτα γύρο απ'όλα και μια μπύρα (δείτε προσεκτικά τα δάκτυλα του δεξιού χεριού και θα καταλάβετε). Εις την δεξιάν απεικόνιση βλέπουμε τους κατάκοπους μαχητές της δόξας του Σουβλακέα να αποκαθιστούν το Σύμβολο του Ψήστεως μετά από νικηφόρο μάχη κατά του χορτοφάγου εχθρού.


Το πρώτο ντοκουμέντον είναι ανατριχιαστικά συγκλο-νηστικόν. Αυθεντικό αντίτυπο του χριστιανικού Malleus Maleficarum, ήτοι του εγχειριδίου που συμπεριελάμβανε οδηγίες διά τον βασανισμόν και θανάτωση τω πιστών του Σουβλακέα, σε καιρούς αναμφίβολα σκοτεινούς και χορτοφαγικούς. Εις τη δευτέραν φωτογραφίαν θαυμάζουμε τον πίνακα έμπορα της Αναγεννήσεως, παρουσιαζόμενο με το αγαπημένο του φαγητό-φυλακτό (κατ' αποκλειστικάς πληροφορίας, ο γύρος εχρησίμευε διά την μέτρησι των χρημάτων, περίπου όπως πράττουν τα σημερινά κομπιούτερα τσέπεως -αττική σύνταξις). Εις την τρίτην απεικόνισι βλέπουμε τον Μαρτίνο Λούθηρο να βαστάει το λόγο για τον οποίον οδηγήθηκε σε ρήξι με την δυτικήν καθολικώς χορτοφαγικήν εκκλησία.



Εις τον εκπληκτικόν αριστερόν πίνακα παρατηρούμε αστρονόμο της εποχής της Αναγεννήσεως εις το γραφείον εργασίας του. Παρατηρήστε τον ειδικό αστρονομικό διαβήτι που φέρει. Στην μεσαία απεικόνισι θαυμάζουμε άγαλμα του θεού Ώρου μετά των ιερατικών αμφίων του, ενώ -τέλος- εις τον δεξιό πίνακα του Μιχαήλου Σουβλάγγελου δυνάμεθα όπως θαυμάσουμε τον πίνακα που αναπαριστά την εκδίωξι των Πρωτοπλάστων από τον Παράδεισο. Προσέξατε ιδιαιτέρως την επιμονή του φιδιού-Σαλατανά όπως παρασύρει και το δεύτερον ζευγάρι Πρωτοπλάστων από το Ιερόν Δένδρον της Ζωής και του Σουβλακιού.

Ως καταλαβαίνετε, η ύπαρξι του Σουβλακέα είναι διαχρονική και αναμφισβήτητη. Η βαρύτις των στοιχείων που οχετοειδώς παρουσιάζουμε το αποδεικνύει άλλωστε. Αι λοιπαί λεπτομέρειαι και αποκαλύψαις (αττική σύνταξις) εις το βιβλίον Ο Γύρος της Γης.


Προπαρουσίασις: Το Μυστικό Κοψιδιάστημα
Ο τρίτος τόμος της επικής αποκαλυπτικής υπερσειράς, σύντομα στα χέρια σας.
(τα δε λεφτά σας, εις τας τσέπας* μας)


Διότι η αλήθεια όχι μόνο θα λάμψει, αλλά θα είναι και καθαρή ωσάν τζατζίκι...


* ναι, και αυτό αττική σύνταξις ήτο, καλά το καταλάβατε.

Σάββατο 9 Φεβρουαρίου 2008

Η Ιερά Σουβλαύκα

Σε συνέχεια των αποκαλύψεων (μην πω, εξ αποκαλύψεως Αποκαλύψεων) που έχουμε ξεκινήσει προς δόξαν του μέγα Σουβλακέα, θα συνεχίσουμε σήμερα με μία συγκλο-νηστική αποκάλυψι αναφορικά με την ύπαρξι του μέγα Σουβλακέα εις την αρχαίαν Αθήνα. Θα ξεκινήσω με το αδιαμφισβήτητον τεκμήριον:
Ούτο το επίσημον νόμισμα των Αρχαίων Αθηνών, που παριστάνει το Ιερό Σουβλάκι της θεάς Αθηνάς (προσέξατε τα γράμματα ΑΘΕ εις την αριστεράν πλευράν), την πασίγνωστη Σουβλάυκαν. Κάτω δεξιά θα διακρίνετε τον ιερόν κλάδον ελαιάς, που ως πασίγνωστον επρόκειτο για το ιερόν δένδρον της θεάς. Δι' ιστορικούς λόγους να σημειωθεί ότι το αθηναϊκόν νόμισμα της σουβλαύκας ήτο το διεθνές -τρόπον τινά- διά τας συναλλαγάς εις τον αρχαίον κόσμον. Ουδεμία εντύπωσι προκαλεί η άρρηκτος σύνδεσις ανάμεσα στα γράμματα ΑΘΕ που αντιστοιχούν αφενός εις την θεάν, αφετέρου εις το ιεραότατον Κλείνον Άστυ, αλλά και στον καρπόν ελαιάς -σύμβολον ιερόν και ειρήνεως (αττική σύνταξις)- με το σουβλάκι.

Σημειολογία: ως γνωστόν, σουβλάκι άνευ ελαίου θα ήτο αδύνατον να παραχθεί. Ή μάλλον, αδύνατον δεν θα ήτο ποτέ, θα ήτο όμως σαφώς άγευστον κι ενδεχομένως κομμένον με αποτέλεσμα να αποτελούσε έργον των πονηρών χορτοφάγων προκειμένου να μας απομακρύνουν από το Φως το Αληθινόν. Έλαιο -αγνό, παρθένο- έχει το ιερότατον τζατζίκιον, έλαιο χρησιμοποιείται (μετά λεμονίου, ριγάνεως κλπ ως το γνωστόν λαδολέμονον) διά το ψήσιμον των ιερών κρεάτων που χρησιμοποιούνται διά τα σουβλάκια, ελαιώδεις είναι συχνά-πυκνά μέχρι και οι πίτες (αν και προτιμούμε τις αλάδωτες διά να μην μας πηδούν το στομάχι όλο το βράδυ). Η θεά Αθηνά ήτο αυτή που διέθεσε τον ιερόν της καρπόν διά την παρασκευή του σουβλακιού και εις αυτό το σημείο να μην λησμονούμε περικαλώ τις ευεργετικές επιδράσεις του ελαίου, το οποίο εκτός από μακροζωία στον άνθρωπον χαρίζει μακροζωία και στους κινητήρες. Ως εκ τούτου δεν πρέπει να προκαλεί εντύπωσι το γεγονός ότι οι αρχαίοι εξ Αθηνών ημών πρόγονοι είχαν αποφασίσει όπως τιμήσουν την θεά με ένα νόμισμα που θα απεικόνιζε ένα εκλεκτό έδεσμα εις τους αιώνας τους άπαντας. Και εις αυτόν το σημείον υπεισέρχεται η συγκλονηστική αποκάλυψις, ότι το Σουβλάκι ήτο το ιερόν έδεσμα της Αθηνάς και κατ' επέκτασιν αποτελούσε την αμβροσίαν των θεών. Τα στοιχεία είναι ομολογουμένως καταιγιστικά...
Σημαντικό σημείο το οποίο δυστυχώς είθισται όπως διαφεύγει της ανθρωπίνου αντιλήψεως είναι και το ότι η Αθηνά επρόκειτο διά μίαν πολεμικήν θεάν της Σοφίας, η οποία εγεννήθη εκ του κέφαλου (αττική σύνταξις) του πατρός της (αλλά και πατρός όλων των θεών) Διός. Δεν είναι τυχαίο, μήτε συμπτωματικόν ότι ο άναξ των θεών και των ανθρώπων προέβη εις μίαν τέτοιαν κίνηση, ηθέλοντας να προσδώσει εις την σοφίαν θείαν υπόστασι. Το πολεμικόν της θεάς ταυτίζεται με την επιφύλαξι κατά των μισερών χορτοφάγων, τους οποίους θα πρέπει και να παίρνει ο διάολος όποτε προσπαθούν να μας κόψουν τα κοψίδια μας. Τουτέστιν, ο καρπός της ελαιάς κι ως εκ τούτου και το ιερόν σουβλάκιον (διατί ταυτίζεται με τη σουβλαύκαν) προέρχεται ευθέως εκ του μεγάλου θεού των θεών και των ανθρώπων.

Από μελέτας που έλαβαν χώρα κατά τα προηγούμενα χρόνια αναφορικά με την αξία της αθηναϊκής σουβλαύκας ανακαλύφθηκε ότι η σύστασι του νομίσματος αποτελείτο από: 10% σίδηρον, 35% ασήμι, 20% χρυσό, 25% διοξείδιο του άνθρακος και 10% το ακόμη άγνωστο έως σήμερα Λαδοκόλειον, μέταλλον ευγενές πάραυτα, το οποίο εκτιμάται ότι ενδεχωμένος κατάγεται υπό του πατρικού πλανήτου Σειρίου (βοήθειά μας). Πιθανοτατέως (κενταυρικός ιδιωματισμός) η υποταγή εις την αθηναϊκήν σουβλαύκαν όλων των ελληνικών νομισμάτων και χρηματιστηρίων να οφείλεται εις μεγάλον βαθμόν εις την ύπαρξι ταύτου μετάλλου, αλλά όπως καταλαβαίνετε μία τέτοια θεωρία βρίσκεται ακόμη εις εμβριακόν στάδιον.

Η ουσία παραμένει αναλοίωτη όμως και πιο συγκεκριμένα η αθηναϊκή σουβλαύκα αποδεικνύει ωσαύτως όχι μόνο την ιερότητα του σουβλακέου (αιολικός ιδιοματισμός), αλλά και τη διαχρονική του ύπαρξι εις τους αιώνας, ύπαρξι η οποία εκινδύνευσε όπως εκμηδενισθεί υπό τους αιρετικούς χορτοφάγας (αττικής σύνταξις) που λατρεύουν τον άρχοντα του Σκότους, Σαλατανά.

Διά περισσότερες πλεροφορίες, Τα Απόκρυφα Σουβλακείμενα, σελίς 234.

Επίσης, παρακαλώ όπως ιδείτε το ιερόν αποκαλυπτικόν βίδεον υπό του Προφήτου:


ΤΣΙΚΝΙΣΟΝ
ΤΖΑΤΖΙΚΙΣΟΝ
ΣΟΥΒΛΟΓΗΣΟΝ

Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2008

Ο Μυστικός Κώδικας του Μέγα Σουβλακέα


Σίγουρα θα έχετε ακουστά αυτό το μεγαλούργημα του Λεονάρντο ντα Βίντσι (ο οποίος ήταν προφήτης του Μέγα Σουβλακέα φυσικά). Αυτό που προφανώς δε γνωρίζατε ήταν η αρχική νωπογραφία, την οποίαν και μόλις σας αποκαλύψαμε. Όλοι αναρωτιούνται γιατί ο Χριστός έχει τη συγκεκριμένη έκφραση, γιατί στους μαθητές υπάρχει αναστάτωση κλπ. Αναμενώμενες οι απορίες, αφού ουδείς από 'σάς είχε δει το πρωτότυπο. Δείτε τι έχει μπροστά του ο θεάνθρωπος και θα κατανοήσετε τα πάντα...

Και διά να τιμήσουμε τον μεγάλο Λεονάρντο, ας δώσουμε απάντηση και σε ένα άλλο μεγάλο γρίφο του, αυτόν της Τζοκόντας, της οποίας το αυθεντικό πορτραίτο παραθέτουμε σήμερα. Έχουν υπάρξει αναλύσεις επί αναλύσεων αναφορικα΄με το χαμόγελο της Τζοκόντας, αλλά πλέον η αλήθεια λάμπει σαν τζατζίκι: επρόκειτο για χαμόγελο αμηχανίας κι εκνευρισμού, αφού περίμενε πως και πως να τελειώσει ο ζωγράφος το έργο του και να φάει το θεϊκόν πιτόγυρο που κρατούσε στο χέρι...

Ο Μέγας Σουβλακέας ήταν ανέκαθεν πανταχού παρών, απλά κάποιοι επιτήδειοι προσπαθούσαν να τον αφανίσουν. Τα στοιχεία όμως είναι αδιαμφισβήτητα...

Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2008

Τα Απόκρυφα Σουβλακείμενα


Στη συνέχεια του προηγούμενου αποκαλυπτικού κειμένου μου, θα παραθέσω κάποιες αναλύσεις επί των αποσπασμάτων, αι οποίαι υποδεικνύουν ωσαύτως του λόγου το σουβλαληθές και όπως αυταί αναλύονται εις το Ιερόν μου Βιβλίον, Τα Απόκρυφα Σουβλακείμενα και το οποίο μπορείτε να προμηθευτείτε εις όλα τα μεγάλα σουβλιβλιοπωλεία της χώρος (αττική σύνταξις).

Ηράκλειτος (απόσπ.1): τοῦ δὲ λόγου τοῦδ᾽ σουβλακἐόντος ἀεὶ ἀξύνετοι γίνονται ἄνθρωποι καὶ πρόσθεν ἢ ἀκοῦσαι καὶ ἀκούσαντες τὸ πρῶτον· γινομένων γὰρ πάντων κατὰ τὸν λόγον τόνδε ἀπείροισιν τζατζἐοίκασι, πειρώμενοι καὶ ἐπέων καὶ ἔργων τοιούτων, ὁκοίων ἐγὼ διηγεῦμαι κατὰ φύσιν διαιρέων ἕκαστον καὶ φράζων κρομμυὅκως ἔχει· τοὺς δὲ ἄλλους ἀνθρώπους λανθάνει ὁκόσα ἐγερθέντες σουβλάκι ποιοῦσιν, ὅκωσπερ ὁκόσα εὕδοντες ἐπιλανθάνονται.

Ανάλυσις:
Κατ' αρχήν είναι εντυπωσιακό το ότι ο μέγας φιλόσοφος, Ηράκλειτος, επιδιώκει να θέσει ευθύς εξαρχής τη μεγάλη σημασία του σουβλακιού, γι'αυτό και το αναφέρει μαζί με τον λόγο (τοῦ δὲ λόγου τοῦδ᾽ σουβλακἐόντος). Σημαντικό δε, και το ότι θεωρεί αεί ασύνετους όσους δεν ακούν τον λόγο του σουβλακιού (ἀεὶ ἀξύνετοι γίνονται ἄνθρωποι καὶ πρόσθεν ἢ ἀκοῦσαι καὶ ἀκούσαντες τὸ πρῶτον). Ακολουθεί ένα από τα σημαντικότερα σημεία στο απόσπασμα, στο οποίο ο Ηράκλειτος μαρτυρεί ότι στη δημιουργία των πάντων έχει τον πρώτο λόγο το τζατζίκι και μάλιστα σε άπειρες ποσότητες (γινομένων γὰρ πάντων κατὰ τὸν λόγον τόνδε ἀπείροισιν τζατζἐοίκασι). Στη συνέχεια τονίζει ότι για να γίνουν όλα αυτά τα θεϊκά έργα πρέπει το πιτόγυρο να φράζει από το πολύ κρεμμύδι το οποίο ενέχει θεϊκή υπόστασι από τις πρώτες στιγμές της δημιουργίας (πειρώμενοι καὶ ἐπέων καὶ ἔργων τοιούτων, ὁκοίων ἐγὼ διηγεῦμαι κατὰ φύσιν διαιρέων ἕκαστον καὶ φράζων κρομμυὅκως ἔχει). Δεν αποτελεί έκπληξι το γεγονός ότι επιπλήττει εκ των προτέρων όσους δε γνωρίζουν πως να φτιάξουν το σουβλάκι και καλεί άπαντες να συμμορφωθούν πάραυτα (τοὺς δὲ ἄλλους ἀνθρώπους λανθάνει ὁκόσα ἐγερθέντες σουβλάκι ποιοῦσιν, ὅκωσπερ ὁκόσα εὕδοντες ἐπιλανθάνονται).

Ησίοδος (Θεογονία): Ἦ τοι μὲν πρώτιστα Χάος γένετ᾽, αὐτὰρ ἔπειτα σουβλακεών᾽ εὐρύστερνος, πάντων ἕδος ἀσφαλὲς αἰεὶ [ἀθανάτων, οἳ ἔχουσι κάρη τζατζικέντος Ὀλύμπου, Τάρταρά τ᾽ ἠερόεντα μυχῷ χθονὸς εὐρυοδείης,] ἠδ᾽ Σούβλακος, ὃς κάλλιστος ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι, λυσιμελής, πάντων δὲ θεῶν πάντων τ᾽ ἀνθρώπων δάμναται ἐν στήθεσσι νόον καὶ ἐπίφρονα παραγγελίαν. Ἐκ Χάεος δ᾽ Ἔρεβός τε μέλαινά τε Κρόμμυς ἐγένοντο· Τομμάτος δ᾽ αὖτ᾽ Αἰθήρ τε καὶ απ''όλα ἐξεγένοντο, οὓς τέκε κυσαμένη Ἐρέβει φιλότητι μαγείρισσα. Γαῖα δέ τοι πρῶτον μὲν ἐγείνατο ἶσον ἑ᾽ αὐτῇ Οὐρανὸν ἀστερόενθ᾽, ἵνα μιν περὶ πάντα καλύπτοι, με λαδόκολλα μακάρεσσι θεοῖς ἕδος ἀσφαλὲς αἰεί.

Ανάλυσις:
Στους 2 πρώτους στίχους (Ἦ τοι μὲν πρώτιστα Χάος γένετ᾽, αὐτὰρ ἔπειτα
σουβλακεών᾽ εὐρύστερνος, πάντων ἕδος ἀσφαλὲς αἰεὶ) ο Ησίοδος μας παραδίδει ότι το σουβλάκι ήρθε αμέσως μετά το Χάος, είναι δηλαδή αυτό που έθεσε την Τάξι στο αρχικό πρωτογεννές Σύμπαν για του προσδόσει ασφάλεια. Εντύπωσι δε, προκαλλεί το γεγονός ότι το αποκαλεί ευρύστερνο, υποδηλώνοντας ότι επρόκειτο για ένα σουβλάκι μεγαλειώδες ως προς την έκτασι (ευρύ), δείχνοντάς μας την θεϊκή του υπόστασι. Εν συνεχεία μας παραθέτει πως επρόκειτο για το σουβλάκι των αθανάτων, γι'αυτό και εγκατεστήθη ευθύς αμέσως εις τον Όλυμπον στέλνοντας στα Τάρταρα όσους δεν το ετίμησαν ως τα πατρώα έθιμα επέβαλλαν ([ἀθανάτων, οἳ ἔχουσι κάρη τζατζικέντος Ὀλύμπου,
Τάρταρά τ᾽ ἠερόεντα μυχῷ χθονὸς εὐρυοδείης,]). Συγκίνησι και δέος προκαλλούν οι επόμενοι 2 στίχοι (ἠδ᾽ Σούβλακος, ὃς κάλλιστος ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι,
λυσιμελής, πάντων δὲ θεῶν πάντων τ᾽ ἀνθρώπων) σύμφωνα με τους οποίους πληροφορούμεθα πως επρόκειτο (εκείνο το Πρώτο Αρχέγονο Σουβλάκι) για ένα Σουβλάκι κάλλιστο, το οποίο τιμούσαν όλοι οι αθάνατοι θεοί, καθώς και οι άνθρωποι. Ιδιαίτερη βάσι πρέπει να δώσουμε εις το επόμενο τετράστιχον (δάμναται ἐν στήθεσσι νόον καὶ ἐπίφρονα παραγγελίαν.
Ἐκ Χάεος δ᾽ Ἔρεβός τε μέλαινά τε Κρόμμυς ἐγένοντο·
Τομμάτος δ᾽ αὖτ᾽ Αἰθήρ τε καὶ απ''όλα ἐξεγένοντο,
οὓς τέκε κυσαμένη Ἐρέβει φιλότητι μαγείρισσα.) από το οποίο προκύπτει πως μόνο οι νοήμονες και φρόνημοι (εις τα μυαλά) άνθρωποι προέβαιναν εις παραγγελίαν. Πιθανώς ο Ησίοδος εγνώριζε πως οι παραγγελίες ήταν τόσες πολλές, που στη συνέχεια από το Χάος και το μαύρο Έρεβος προέκυψε το Κρεμμύδι, ως ιδανικό συμπλήρωμα στα πιτόγυρα, ενώ η Ντομάτα ανέκυψε ταυτόχρονα με τον ζωδόχο Αιθέρα και όλ'αυτά έφτιαξαν το πιτόγυρο απ'όλα. Εντύπωσι προκαλλεί η απουσία αναφοράς εις το θεϊκόν τζατζίκιον: Γλωσσολόγοι, κειμενογράφοι και μηχανικοί αυτοκινήτων έχουν καταλήξει εις το συμπέρασμα ότι αναφέρετο εις τους στίχους 3-4 οι οποίοι μας έχουν παραδοθεί φθαρμένοι, συμπέρασμαν πολλάκις λογικόν διότι δεν δύναται ο μέγας Ησίοδος να ομιλεί δι'απ'όλαν άνευ τζατζικίου (τζατζικέως εις την δωρικήν διάλεκτον). Τέλος, το παρόν τετράστιχο κλείνει με τα εύσημα στην φίλτατη μαγείρισσα που παρασκευάζει τα σουβλάκια. Υπέρτατο είναι και το κλείσιμο του αποσπάσματος (Οὐρανὸν ἀστερόενθ᾽, ἵνα μιν περὶ πάντα καλύπτοι,
με λαδόκολλα μακάρεσσι θεοῖς ἕδος ἀσφαλὲς αἰεί) σύμφωνα με το οποίο το τύλιγμα του σουβλακιού με λαδόκολλα απεδείχθη από τα αρχαία χρόνια σωτήριο προκειμένου οι πρόγονοι ημών να μπορούσαν να θαυμάζουν καλύτερα τον ουρανό με τ'άστρα που κάλυπτε με ασφάλεια σαν πέπλο τους μακάριους θεούς.

Επίσης, ως ιερόν βόνους θα παραθέσουμε και μίαν ανάλυσι εις την διαχρονικοτέραν ηρακλείτειο ρήσι "πάντα σουβλακερεί, πάντα χωρεί και ουδέν μένει".
Ο μέγιστος των Ελλήνων φιλοσόφων είχε συλλάβει εξ'αρχής τη μεγίστη σημασία του σουβλάκεως (αττική σύνταξις) διά τα ανθρώπινα. Αν και ακόμη και σήμερα αι απόψαις (δωρική σύνταξις) διίστανται για το κατά πόσον η λέξις σουβλακερεί αναφέρεται εις τα τότε σουβλατζίδικα (σουβλακερεί, όπως λέμε ελληνιστί γκαλερί κλπ) προτρέποντας άπαντες όπως συχνάζουν εις αυτά (χώροι σοφίας και συλλογισμού γαρ), ή αν πρόκεται για υποτακτική ενεστώτος του συνηρρημένου ανωμάλου ρήματος σουβλακερέω-σουβλακερώ, όπου σε μια τέτοια περίπτωση η πρώτη φράση λαμβάνει το νόημα πως τα πάντα είναι σαν σουβλάκι. Το δεύτερο σκέλος της ρήσης (πάντα χωρεί) δε σηκώνει ανακρίβειες και παρερμηνείες φυσικά, αφού είναι προφανές πως μας πληροφορεί ότι όσα σουβλάκια και να φας πάντα υπάρχει χώρος και για ένα ακόμη. Το τρίτο σκέλος της ρήσεως είναι το πλέον συγκλονιστικόν, αφού μαρτυρεί πως όσα σουβλάκια και να καταφθάσουν δεν μένει ποτέ κανένα, καταναλώνονται όλα.
Η εν λόγω ηρακλείτειος ρήση θεωρείται -και δικαίως!- εκ των σημαντικοτέρων που συνέλαβε ποτέ ανθρώπινος νους και αυτό διότι άνοιξε τον δρόμο, τα μάτια μα και τα στομάχια προς την δόξαν, την ευσέβειαν και βεβαίως, βεβαίως την αποθέωσι.

Προτού κλείσω αυτό το κείμενον, θα επιθυμούσα όπως παραθέσω δύο ιερότατα προφητικά βίδεα, εις το πρώτο εκ των οποίων αποκαλύπτεται η ιερότις και η σημασία του μέγα Σουβλακέα, στο δε δεύτερο ο μυστικός προφήτης Πανίσχυρος Μεγιστάνας των Νίντζα διαβλέπει τον επικείμενο ερχομό του. Το ντοκουμέντον είναι αδιαμφισβήτητον...





Για την ιστορία και μόνο, ας παραθέσω και το αποπισιώφυλλο του βιβλίου.

Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2008

Αποκάλυψις

Η ίδρυση της θρησκείος (κενταυρικός ιδιωματισμός, ως ο συναπόστολας polsemannen μ'εχει πλεροφορήσει) του μέγα Σουβλακεώνα φυσικά δεν θα μπορούσε να μας αφήσει ασυγκινητους (εξάλλου όποιος Έλλην δεν συγκινείται με τον φραπέ και το τζατζίκι είναι ανθέλλην, ως σαφώς θα έγραφε κι ο ζαφεώδ μετά του χάμμου), είμαι στην ευχάριστη θέση να αποκαλύψω ένα μυστικό ψηφιδωτό, το αρχικό που είχε δημιουργηθεί αλλά ένεκα της ελλείψεως που το προσδιόριζε οδήγησε στη δημιουργία του δεύτερου (που θα εβρείτε και στην είσοδο της εκκλησίας άλλωστε). Ήγγικεν η ώρα λοιπόν...
Η πρώτη ανθρώπινη απεικόνιση της δημιουργίας ήτο αυτή:


Μια ευγενική χορηγία (από κάπου την έχω κλέψει κι εγώ δηλαδή αλλά ούτε που θυμάμαι πια!) του Ύπατου Εφαρμοστή Επικείμενου Σουβλακεδδώνος (μην το ψάχνετε, μόνος μου βαπτίστηκα έτσι. Άλλωστε όλοι διψάμε για τίτλους... :):):) )

Επίσης, μερικά σημαντικά αποσπάσματα:
Ηράκλειτος (απόσπ.1): τοῦ δὲ λόγου τοῦδ᾽ σουβλακἐόντος ἀεὶ ἀξύνετοι γίνονται ἄνθρωποι καὶ πρόσθεν ἢ ἀκοῦσαι καὶ ἀκούσαντες τὸ πρῶτον· γινομένων γὰρ πάντων κατὰ τὸν λόγον τόνδε ἀπείροισιν τζατζἐοίκασι, πειρώμενοι καὶ ἐπέων καὶ ἔργων τοιούτων, ὁκοίων ἐγὼ διηγεῦμαι κατὰ φύσιν διαιρέων ἕκαστον καὶ φράζων κρομμυὅκως ἔχει· τοὺς δὲ ἄλλους ἀνθρώπους λανθάνει ὁκόσα ἐγερθέντες σουβλάκι ποιοῦσιν, ὅκωσπερ ὁκόσα εὕδοντες ἐπιλανθάνονται.

Ησίοδος (Θεογονία): Ἦ τοι μὲν πρώτιστα Χάος γένετ᾽, αὐτὰρ ἔπειτα
σουβλακεών᾽ εὐρύστερνος, πάντων ἕδος ἀσφαλὲς αἰεὶ
[ἀθανάτων, οἳ ἔχουσι κάρη τζατζικέντος Ὀλύμπου,
Τάρταρά τ᾽ ἠερόεντα μυχῷ χθονὸς εὐρυοδείης,]
ἠδ᾽ Σούβλακος, ὃς κάλλιστος ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι,
λυσιμελής, πάντων δὲ θεῶν πάντων τ᾽ ἀνθρώπων
δάμναται ἐν στήθεσσι νόον καὶ ἐπίφρονα παραγγελίαν.
Ἐκ Χάεος δ᾽ Ἔρεβός τε μέλαινά τε Κρόμμυς ἐγένοντο·
Τομμάτος δ᾽ αὖτ᾽ Αἰθήρ τε καὶ απ''όλα ἐξεγένοντο,
οὓς τέκε κυσαμένη Ἐρέβει φιλότητι μαγείρισσα.
Γαῖα δέ τοι πρῶτον μὲν ἐγείνατο ἶσον ἑ᾽ αὐτῇ
Οὐρανὸν ἀστερόενθ᾽, ἵνα μιν περὶ πάντα καλύπτοι,
με λαδόκολλα μακάρεσσι θεοῖς ἕδος ἀσφαλὲς αἰεί.

Κι από τον συναπόστολο polsemannen εκ νέου:


Τσίκνισον
Τζατζίκισον
Σουβλόγησον

Βοήθειά μας.

ΥΓ. Παιδιά, για να μην λέμε ό,τι θέλουμε, δεν είναι τυχαίο ότι ο θεός του Φωτός λεγόταν Απόλλων...