Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αθλητισμός και λοιπές καφρίλες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αθλητισμός και λοιπές καφρίλες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2014

Λίγα (πολιτικά) αθλητικά με νόημα...

Θα μου πείτε, εδώ γίνεται το σώσε κι εσύ ασχολείσαι με τα αθλητικά;

Ναι, ασχολούμαι με τα αθλητικά, αλλά πως ασχολούμαι με τα αθλητικά; Κατωκοσμικά.
Όπως και να'χει ο hades τζέη αρ ως γνήσιο τέκνο μου μου έχει κάψει τον υπολογιστή και για την ώρα αδυνατώ να τον αντικαταστήσω γεγονός που συνεπάγεται ότι δεν μπορώ να κάτσω να αραδιάσω τα σενδόνια που έχω στο κεφάλι μου ενώ ταυτόχρονα έχω διαπιστώσει ότι με τα αθλητικά διακυβεύονται αρκετά διαφορετικά πράγματα απ'όσα κάποιοι τεχνηέντως προσπαθούν να παρουσιάσουν.

Όσοι έχουν "πρόσβαση" στα γεγονότα της χούντας, ούτως ειπείν να έχουν κάποιον που να μπορεί να τους εξιστορήσει με ντοκουμέντα κάποια γεγονότα, θα γνωρίζουν καλά ότι και επί της τότε χούντας (όπως και επί της σημερινής) το ποδόσφαιρο προωθείτο συστηματικά, δήθεν ως έκφανση πολιτισμού κλπ. Παπάρια μάντολες. Το τι ξύλο έπεφτε σε κάτι ντέρμπυ ήταν άνευ προηγουμένου και περιέργως ενώ θα μπορούσε να εκληφθεί ως απόπειρα "στάσης", συνήθως δεν συνέβαινε τίποτα. Μάλλον επειδή (όπως και στην σημερινή χούντα) βοηθούσε στο να εκτονώνεται ο κόσμος κάπου αλλού πέραν της κυβερνήσεως. Κοινώς, έσκαγε η ασφαλιστική βαλβίδα μέσα στους αγωνιστικούς χώρους και οι από πάνω είχαν το κεφάλι τους ήσυχο. Πέραν τούτου φυσικά, κάθε τόσο μπορεί να υπήρχε και πάτημα για κανά μικρομέτρο εδώ κι εκεί, για καμιά προσαγωγούλα στα κεντρικά, για καμιά απαγόρευση τάχα μου δήθεν κλπ, κλπ, αλλά όλα αυτά ήταν στο πλαίσιο των αγώνων, αν με νοείτε. Δεν πα να χτυπιόταν ο άλλος ότι τον πήγαν μέσα ως αντιφρονούντα ή ως κουμμουνιστή ή ως ό,τι να'ναι αντίστοιχο; Όχι φίλε, για τα επεισόδια στη Θύρα 169 σε πάμε για εξακρίβωση του απαντούσαν.
Πρόσφατα έσκασε μύτη και μια αποκάλυψη (για όσους πέφτουν από τα σύννεφα βέβαια) ότι η χούντα είχε μεριμνήσει σχετικά με την εξασφάλιση του αποτελέσματος με τον Ερυθρό Αστέρα το 71. Πριν κάτι χρόνια είχαμε και την ίδιαν ομολογία από την κυρά-Χουντικού αν θυμάστε. βεβαίως δεν το λέω αυτό ούτε για να γίνω κόκκινο πανί από τους φίλους μου τους βάζελους (όσο κι αν κωλοχτυπιούνται ότι τα πράγματα δεν είχαν γίνει έτσι), ούτε φυσικά για να προβοκάρω ότι τάχα μου εμείς σας τα λέγαμε κλπ. Εξάλλου πλέον μου είναι παντελώς αδιάφορο. Το λέω αυτό προς επίρρωσιν του προηγούμενου που ανέφερα, ως προς την προώθηση του ποδοσφαίρου ως πάγια πολιτική τακτική. Και σημειωτέον ότι όταν λέμε για ποδόσφαιρο, δεν εννοούμε μόνο την μπάλα εντός τεσσάρων γραμμών αλλά και το ΠΡΟΠΟ και όλα τα συναφή, έτσι; Ιδίως το ΠΡΟΠΟ εδώ που τα λέμε είχε γνωρίσει τρελή άνθηση λόγω του τρελού σπρωξίματος που έτρωγε.

Βεβαίως, δεν είμαστε πλέον στην ίδιαν εποχή με τότε (ή με τότενες όπως λένε οι γραμματιζούμενοι), αλλά ακόμη και με βασικές διαφορές, η ουσία παραμένει η ίδια και αποσκοπεί στην δημιουργία φανατισμού του κόσμου, αντιπαλότητας, καλλιέργειας μίσους και έχθρας, υποβοηθώντας τον να ανακαλύψει ποιοι είναι οι "πραγματικοί" εχθροί.

Τις μέρες που διανύουμε έχουν συμβεί πράγματα και θάματα: μεταξύ άλλων βγήκαμε από το μνημόνιο με... αρκετόμηνη παράταση και βέβαιη οψιόν για νέο μνημόνιο, γιγαντώσαμε το πρωτογενές πλεόνασμα αλλά πάντοτε μαζί με την τρύπα στα έσοδα του προϋπολογισμού, ορθώσαμε ανάστημα για μη λήψη νέων μέτρων τα οποία θα λάβουμε υπερπολλαπλάσια, κλπ, κλπ. Την ίδιαν στιγμή να υπενθυμίσω απλώς ότι αρκετά από τα προηγουμένως ψηφισθέντα θα αρχίσουν να εφαρμόζονται από το 15 και μετά, έτσι; Παράλληλα, η μεγάλη ελπίς του Έθνους (όχι της εφημερίδος), ο Αλέξης ο Β' ο Ανεπαρκής (Α' ήταν ο Αλαβάνος, αν και τυπικά Αλέκος, όπως την έκανε δηλαδή) έχει αφενός να οργανώσει του περίπου 15 Σύριζες στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ (πράγμα που αποτελεί άθλο αν αναλογιστούμε ότι οι συνιστώσες είναι λιγότερες των δέκα), ενώ ταυτόχρονα πρέπει να οργανώσει και την μεγάλη κωλοτούμπα (την οποίαν φυσικά εδώ και πάρα πολύ καιρό έχουμε αναπτύξει και τεκμηριώσει αρκούντως αλλά στα παπαράκια σας και σιγά μην την θυμάστε). Ενδεικτικά να υπενθυμήσω ότι ο πρωτοκλασάτος βολευτής Μητρόπουλος πρόσφατα εδήλωσε ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑς δεν λάβει ισχυρά εντολή θα αναγκαστεί να εφαρμώσει μνημονιακές πολιτικές. Ολίγον παλαιότερα ο Δραγασάκης είχε κάνει λόγο για απόσυρση του χρέους ωσάν να αναφερόταν σε αγορά αυτοκινήτου και προφανώς δίχως να συμπληρώσει αν η εν λόγω απόσυρση θα συνοδευόταν από απόκτηση νέου χρέους με πιο συμφέροντες όρους. Και φυσικά (μέσα σε όλον τον ορυμαγδό) μην ξεχνάμε και την πρόσφατη τοποθέτηση Σταθάκη ότι θα μπορούσαν όλοι μαζί να ψηφίσουν για ΠτΔ (τους), αρκεί ο Αντώνιος_ ο Πιτσαδώρος ο Στραβοχυμένος, ο αθλιότερος και θλιβερότερος συνάμα πρωθυπουργός στην σύγχρονη ιστορία της χώρας, ο άνθρωπος που είχε ως σατανικό σχέδιο για να τους τη φέρουμε (στους δανειστές) το να πληρώσουμε τα πάντα και μετά να θέσουμε θέμα επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους, ο άνθρωπος που κατά τον φίλτατο polse είναι ο εφευρέτης της πίτσας με τα 4 τυριά που έχει γεύση 5 τυριών, αρκεί λοιπόν ο εν λόγω πολιτικός ανήρ να έδινε τον λόγο του ότι αμέσως μετά την εκλογή του ΠτΔ (τους) να κάνει εκλογές. Και το ερώτημα είναι το εξής: αν ο ΠτΔ (τους) ψηφιστεί, γιατί μετά να κάνουν εκλογές; Την ίδιαν στιγμή, μετά από 6 χρόνια απάνθρωπης πολιτικής, μέσα σε μια φασιστική Ευρώπη και αναπνέοντας τον ίδιον αέρα με ατελείωτο πλήθος ηλιθίων της διπλανής πόρτας τε και ιστολογίου οι οποίοι μασάνε κάθε είδους κουτόχορτο που πέφτει από τον αγρό μέσα από τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης, με πλήθος μέτρων και αποφάσεων που έχουν εξαθλιώσει τους πάντες και τα πάντα, με τα καλύτερα και νεώτερα μυαλά να φεύγουν εντός αφήνωντας πίσω τους μια γερασμένη και παρηκμασμένη χώρα, στα πρόθυρα εδαφικών παραχωρήσεων και περαιτέρω οριστική απώλεια εθνικής κυριαρχίας (το παιχνίδι πλέον έχει ξεκινήσει για τα καλά, και προς Βορρά και προς Ανατολάς και φυσικά το αποτέλεσμα το φανταζόμαστε όλοι μας), κάποιοι έχουν βρει το πραγματικό όπιο του λαού: το ποδόσφαιρο.

Θα μου πείτε, δηλαδή ρε Άδη δεν ήταν πάντοτε όπιο του λαού η μπάλα; Ναι, ήταν, όμως δεν ήταν το μόνο. Πλέον δεν βλέπω να έχει μείνει κάτι άλλο και αναγκαστικά έχουν πέσει με τα μούτρα πάνω του. Ούτε με θρησκεία βλέπω να'χει κουράγιο να ασχοληθεί ο Έλληνας, ούτε με κόμματα όπως παλαιότερα που πλακωνόταν λες κι επρόκειτο για ζήτημα τιμής, ούτε με τιποτε άλλο. Μπάλα, κυρίες και κύριοι, μόνο μπάλα, για να πνίγονται οι στεναχώριες. Πως να πνιγεί όμως η ρημάδα όταν δεν σε αφήνει ο κόρακας; Αλλά μην ξεφεύγουμε...
Βεβαίως ξέρω τι θα με ρωτήσετε τώρα και το βρίσκω απολύτως λογικό, και μην με ρωτήσετε πως ξέρω τι θα ρωτήσετε, διότι αυτό είναι γελοίο ερώτημα. Μην ξεχνάτε ότι θεός ειμί άλλωστε εν αντιθέσει μ'εσάς τους κοινοί θνητοί που δεν ξέρετε που πάνε τα 4, και μάλλον γι'αυτό μας έχουν όλους στα 4 και μας εφαρμώζουν τα μνημόνια μετά χαράς στρατοπέδου συγκεντρώσεως. Ξεφύγαμε όμως: το ερώτημα που μετά βεβαιότητος θα θέτατε είναι το τι ενδιαφέρει εσένα που δεν ασχολείσαι, ή τη μάνα σου, ή τη γκόμενά σου που δεν ξέρει καν τι χρώμα φανέλλα έχει ο Ολυμπιακός κ.ο.κ.
Δυστυχώς η απάντηση είναι γελοιωδώς πανεύκολη: όσο δεν σε ενδιέφεραν οι τράπεζες που τα έτρωγαν με χρυσά κουτάλια αλλά σου φόρτωσαν τη σωτηρία τους παρουσιάζωντάς την ως δική σου, έτσι σου έχουν φορτώσει και την μπάλα, άσχετα αν δεν σε ενδιαφέρει ή όχι.

Αν αύριο μεθαύριο γίνουν (που θα γίνουν) χοντρά επεισόδια ανάμεσα στους οπαδούς των τάδε δύο μεγάλων ομάδων (ας πούμε, τους Ολυμπιακούς και τους αεκτζήδες) και πέσει το ξύλο της αρκούδας, τι θα πεις αν σε καλέσει η αστυνομία και σου ανακοινώσει ότι την έπεσαν με μαχαίρι στο παιδί σου, όχι επειδή συμμετείχε στα επεισόδια, αλλά επειδή έτυχε να περνάει από 'κει για να έρθει στο σπίτι, φορώντας ένα τζάκετ σε λάθος χρώμα; Μήπως θα πεις ότι το θέμα δεν σε αφορά; Αν αύριο-μεθαύριο απαγορευτεί η κυκλοφορία στους χ-ψ-ζ δρόμους ένεκα επεισοδείων όπου μπορεί να σου σπάσουν το μαγαζί, ή να σου κάψουν το αυτοκίνητο ή ακόμη και να μένεις εκεί και πνιγείς στα δακρυγόνα δίχως να μπορείς να μπεις ή να βγεις από το σπίτι σου, θα σε αφορά, ναι ή όχι; Αν αύριο-μεθαύριο η το κράτος δήθεν για να πατάξει την βία στα γήπεδα "αναγκαστεί" να προσλάβει κανά διχίλιαρο αστυνομικούς, το οποίο ένεκα των αντιδράσεων της τρόικας θα συνεπάγεται περαιτέρω μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, σε παροχές και δικαιώματα, εσύ τι θα πεις; Ότι δεν συμμετέχεις επειδή δεν σε αφορά το θέμα; Ξέρετε πόσοι που είχαν την ίδια βεβαιότητα κλαίνε με μαύριο δάκρυ (πχ) για το αυτοκίνητό τους που έγινε στάχτη ενώ το χρωστούσαν ακόμα δύο χρόνια στην τράπεζα;

Κατάλαβες τώρα χαζούλη(α) μου  για ποιον λόγο σε αφορά άμεσα κάθε γεγονός που γίνεται στην μπάλα; Διότι είμαστε τόσο βλάκες ως φάρα, που ακριβώς όπως μας πειθει ο κάθε Πρετεντέρης και Παπαδημητρίου για το ποιος φταίει φταίμε, έτσι μας πείθουν  και για το ότι ο πραγματικός εχθρός δεν είναι ο πολιτικός που παίρνει τις αποφάσεις ή ο ξεφτιλισμένος δημοσιογράφος που καλλιεργεί το έδαφος, αλλά ο οπαδός της άλλης ομάδας ή ο τάδε διαιτητής. Άκομα και η Αμφίπολη μας απογοήτευσε, εκτός αν έχει τον Αλέξανδρο θαμμένο από κάτω, σε κανά υπόγειο που δεν έχει βρεθεί ακόμη. Μόνο που η Αμφίπολη έχει ένα μεγάλο μειονέκτημα: δεν προκαλεί φόβο και μόνο ο φόβος φυλάει τα έρμα, ήτοι δίχως φόβο μην σου πω ότι μπορεί μέχρι και να βγει κόσμος στους δρόμους για να διαδηλώσει. Άρα, κακό, πολύ κακό μεγάλε, πάρα πολύ κακό... Συνεπώς εμείς πρέπει να ψάξουμε κάτι που να προκαλεί φόβο και ανασφάλεια και αν (ακόμα καλύτερα) από αυτόν τον φόβο η λύση ζητηθεί από το Κράτος, ας πούμε με αύξηση της αστυνόμευσης, ακόμη καλύτερα!

Στον Βενιαμίν Φραγκλίνο έχει αποδοθεί μια τεράστια ρήση: όποιος θυσιάζει την ελευθερία του χάριν της ασφάλειας, τότε δεν του αξίζει ούτε η ελευθερία ούτε η ασφάλεια. Κουβέντα με τεράστια βαρύτητα...

Εδώ και μήνες βρίσκεται σε εξέλιξη μια ολοένα αυξανόμενη προπαγάνδα που αφορά πλήθος θεμάτων αθλητικού ενδιαφέροντος. Η προπαγάνδα αυτή, έχει ξεκινήσει (ως προς το χοντρό της σκέλος) εδώ και σχεδόν μια δεκαετία, τολμώ να πω σχεδόν από το 2003 που συμπτωματικά συμπίπτει και με τα πρώτα χρόνια της ύπαρξής μας με το πολυχρονεμένο μας κωλονόμισμα. Βέβαια αυτό που λέω δεν σημαίνει ότι παλαιότερα δεν υπήρχαν θέματα βίας, αλλά ψάχνουμε να βρούμε το πότε ξεκίνησε η όξυνση.
Αυτό που πρέπει να έχουμε πάντα στο μυαλό είναι ότι το κράτος ουδέποτε ενδιαφέρθηκε να δώσει λύση στα προβλήματα που προκαλούνταν με αφορμή το ποδόσφαιρο: πάντα είχαμε ξύλο, σε αρκετές περιπτώσεις είχαμε και σοβαρούς τραυματισμούς, ενώ ουδέποτε είχαν λείψει και οι θάνατοι. Εικοσιένας νεκροί στην Θύρα 7 το 1981, Μπλιώνας στη Λάρισα από παοκτζήδες, Ξηροκώστας της ΑΕΚ ανάπηρος από τη μέση και κάτω στο Χαριλάου, Φιλόπουλος σε ραντεβού πριν από αγώνα βόλεϊ γυναικών, ανηλεές ξύλο σε αγώνες του Ολυμπιακού στη Νίκαια -δις-, στην Ξάνθη και σε χίλια δυο άλλα γήπεδα καθώς και ανάμεσα σε οπαδούς άλλων ομάδων σε ολόκληρη την επικράτεια, πρόσφατα ο Κατσούλης του Εθνικού στον Ηρόδοτο και ενδιάμεσα τόσοι άλλοι μέσα από αμέτρητα περιστατικά, πολλά εκ των οποίων ενδεχομένως να αποτελούν μέχρι και παγκόσμιες πρωτοτυπίες. Θυμηθείτε ας πούμε την περίπτωση που συνδεσμίτες του ΠΑΟΚ είχαν απαγάγει και κρατούσαν αιχμάλωτο για καμιά βδομάδα έναν οπαδό του Ηρακλή σε σύνδεσμό τους, ή μια άλλη τραγική περίπτωση όπου οπαδοί του Άρεως είχαν βάλει φωτιά να κάψουν ζωντανό ένα σκυλάκι μόνο και μόνο επειδή το χρώμα του ήταν άσπρο-μαύρο. Ο Αϊνστάιν είχε απόλυτο δίκιο για την ανθρώπινη βλακεία.

Ασχολήθηκε ποτέ το κράτος; Όχι. Μήπως δεν τα ήξερε; Φυσικά και τα ήξερε. Πάντα τα ξέρει αλλά δεν ενδιαφέρεται. Γιατί; Μα διότι αν δώσει λύση σε τέτοια θέματα κι εσύ σταματήσεις να φοβάσαι, μπορεί αύριο-μεθαύριο να στραφείς ενάντια στο Κράτος. Είναι απλούστατο. Το Κράτος δεν είναι κανάς ερασιτέχνης να βγάζει τα ματάκια του με τα ίδια του τα χέρια. Το πρόβλημα είναι, όμως, ότι από το 2003 κι έπειτα το παιχνίδι παραχόντρυνε και η πρώτη "ουσιαστική" απόφαση ήταν απαγόρευση μετακινήσεων των οπαδών, η οποία διατηρείται ακόμη και σήμερα (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) και η οποία υποδηλώνει με νόημα ότι οι οπαδοί έχουν να χωρίσουν τα πάντα μεταξύ τους. Μέσα σ'όλα τα λοιπά γεγονότα λοιπόν (ήτοι κάκιστες διαιτησίες, ευρύτερη καχυποψία κλπ, κλπ) έχει αρχίσει και μια συστηματική υποκίνηση έχθρας και μίσους με δήθεν δικαιολογημένες αφορμές. Ας πάρουμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: το γήπεδο της ΑΕΚ. Μία πραγματικά πικραμένη ιστορία που σφίγγει την καρδιά κάθε ποδοσφαιρόφιλου, ανεξαρτήτως οπαδικών προτιμήσεων. Ο τότε πρόεδρος της ΑΕΚ, Γρανίτσας, βλέποντας ότι το Νίκος Γκούμας ήταν ετοιμόρροπο έπαιξε ένα παιχνίδι, αν και η πιο σωστή λέξη ήταν τζόγαρε. Όλοι μας ξέραμε ότι το Καραϊσκάκης θα έμπαινε στον φάκελο των Ολυμπιακών Αγώνων για μερικές δεκάδες λόγους (εξάλλου εξαρχής ήταν μέσα άσχετα αν μπαινόβγαινε για άλλου είδους παιχνίδια). Οι μόνοι που προφανώς δεν το γνώριζαν ήταν οι αεκτζήδες, οι οποίοι βασίστηκαν σε μια προφορική διαβεβαίωση του Λαλιώτη (του ποιου;;;) ότι θα έμπαινε το γήπεδο στον φάκελο. Έτσι ο Γρανίτσας που έβλεπε ότι το γήπεδο δεν θα έμπαινε παρά τις διαβεβαιώσεις, τζόγαρε (ίσως όχι παράλογα εδώ που τα λέμε διότι το γήπεδο ήταν καταδικασμένο να γκρεμιστεί) στο να σπεύσει να το γκρεμίσει έχοντας ανακοινώσει την βέβαιη ανασκευή του γηπέδου προκειμένου όταν χαλάσει η ιστορία να στρέψει τους οπαδούς κατά των "υπευθύνων". Και όπως μπορεί να τζογάρεις και να κερδίσεις, έτσι μπορεί και να χάσεις. Και η ΑΕΚ έχασε. Φυσικά εμείς σαν γαύροι το τι βλακεία έχουμε ακούσει από τότε δε λέγεται, μέχρι και το ότι στο Ν.Γκούμας θα γινόταν ο τελικός των ΟΑ στο ποδόσφαιρο έχουμε ακούσει κλπ, και όλα αυτά για ένα γήπεδο και πάντα αυτός που φταίει είναι ο Ολυμπιακός, ο οποίος Ολυμπιακός ούτε καν με κρατικά λεφτά δεν το έκανε, αλλά τέλος πάντων, αδιάφορο πλέον. Μνημονεύω το θέμα του γηπέδου, όχι τόσο επειδή στο ίντερνετ μπορείς να βρεις τα πάντα, έως και το ότι το μέχρι τότε Στάδιο είχε δηλωθεί πλέον ως Γήπεδο ή ακόμη και όλες τις προσφορές που έκανε τότε ο Κόκκαλης, μία εκ των οποίων προέβλεπε και ανταλλαγή με το γήπεδο του Ρέντη το οποίο είχε και ταρτάν (αυτό το αναφέρω για τους... νοσταλγούς του Στίβου που από το 2004 μας έχουν προκύψει πολλοί), αλλά επειδή εσχάτως έχει ξανανακύψει θέμα με το γήπεδο της ΑΕΚ, για το οποίο φυσικά ποιος φταίει; Μα ο Ολυμπιακός που δεν θέλει η αεκάρα να κάνει το ναό της κλπ, κλπ, λες και όταν η αεκάρα είχε ναό, ο Ολυμπιακός είχε κάτι να φοβάται, αλλά τέλος πάντων. Ακόμη πιο πρόσφατα (κι ενώ ο Δημητράκης ο Τίγρης περιμένει πότε θα ανοίξει η κρατική κάνουλα μπας και μπουν οι αναθεματισμένες μπουλντόζες ν'αρχίσουν δουλειά) έγινε κάτι ακόμη χειρότερο όμως: ευθεία κόντρα Μαρινάκη και Μελισσανίδη για λόγους -ας πούμε- ποδοσφαιρικούς. Βεβαίως, η αλήθεια είναι ότι το ποδόσφαιρο για όλους αυτούς παραείναι κάτι μικρό για τόσο χαμό, αλλά παρέχει σπαθί και ασπίδα για ό,τι άλλες δουλίτσες θέλουν να κάνουν και το σπαθί κι ασπίδα χρειάζεται τίτλους για να τραφεί, και για όσους παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις, στον Πειραιά (τον οποίον προόριζαν για τον Μελισσανίδη αλλά τους έκανε μεγάλη χαλάστρα ο Μαρινάκης) έχει γίνει το σώσε εδώ και μήνες. Μέσα στις προσωπικές τους διαφορές και μπίζνες, λοιπόν, ο κόσμος τρώει το κουτόχορτο.

Εγώ θα σας πω το εξής, κυρίες και κύριοι: όπως ο Κόκκαλης έφυγε μέσα σε ένα βράδυ έχοντας οργανώσει άψογα την έξοδό του και αυτό επειδή είχε διαβλέψει ότι δεν υπάρσχει λόγος να παραμείνει άλλο (και ο οποίος Κόκκαλης το 93 σε συνέντευξή του είχε πει ότι τώρα έκρινα ότι ήρθε η στιγμή να μπω στον Ολυμπιακό, και όσοι κατάλαβαν, κατάλαβαν), το ίδιο ισχύει και για τον Μαρινάκη και για τον Μελισσανίδη, και για τον Σαββίδη, και για τον Γιαννάκη τον Τσίου και για τους πάντες. Όλα είναι μπίζνα και για να είμαστε σωστοί και δίκαιοι, καλά κάνουν και εκμεταλλεύονται τον κόσμο όπως τον εκμεταλλεύονται. Την δουλειά τους κάνουν οι άνθρωποι και πολύ καλά κάνουν. Άρα το ερώτημά μας δεν είναι το γιατί κάνουν αυτά που κάνουν οι πρόεδροι των ομάδων, αλλά το γιατί το Κράτος επιτρέπει αυτά τα πράγματα που μαθηματικά θα οδηγήσουν σε αιματοχυσίες, πιθανολογώ ανάλογες με την περίπτωση της Παιανίας προ ετών και ίσως και χειρότερες. Όποιος παρακολουθεί ιδίως το ίντερνετ και τα ραδιόφωνα πιάνει με τη μία ότι ο κόσμος βράζει και όταν λέω "ο κόσμος" εννοώ κυρίως από τους άλλους. Οι πρώτοι που βράζουν είναι φυσικά οι αεκτζήδες, για του ςοποίους για τα πάντα φταίνε οι Ολυμπιακοί. Το μόνο που δεν έχουμε ακούσει είναι ότι εμείς τους φορτώσαμε και τον Ψωμιάδη δηλαδή. Παράλληλα βράζουν οι παοκτζήδες, τους οποίους ο Ιβάν έχει διαβεβαιώσει ότι φέτος θα πάρουν τον πολυπόθητο τίτλο (άσχετα αν και ο ΠΑΟΚ του κώλου ομάδα έχει). Αυτό όμως σημαίνει ήδη ότι αν ο τίτλος χαθεί, θα φταίει ο Ολυμπιακός, άσχετα τι θα έχει μεσολαβήσει. Αντίστοιχα σκηνικά έχουμε και στον αιώνιο αντίπαλο, ο οποίος αντί να βλέπει τα χάλια του ψάχνει για ευθύνες του Ολυμπιακού. Ο οποίος Ολυμπιακός δεν είναι και εντελώς άμοιρος των ευθυνών του φυσικά, αλλά δεν φταίει και για όσα του καταλογίζουν, όμως δεν είναι της παρούσης αυτό διότι μιλάμε για τους οπαδούς αυτήν την στιγμή. Το γεγονός ότι οι οπαδοί του Ολυμπιακού είναι (ως καλοφαγωμένοι) σε μια στάση αναμονής (έως και άμυνας) δεν σημαίνει ότι θα κάτσουν με σταυρωμένα τα χέρια όταν θα έρθει εκείνη η ώρα. Έχουμε κάτι καλόπαιδα κι εμείς, να γλείφεις τα δάκτυλά σου...

Αν πάμε πίσω στις "αθλητικές" ειδήσεις των τελευταίων μηνών θα διαπιστώσουμε ένα μπαράζ επιθέσεων σε συνδέσμους, ιδίως του Ολυμπιακού. Το τελευταίο διάβασα ότι έγινε χθες στο Μοναστηράκι (δηλαδή κέντρο Αθήνας, έτσι;), ενώ το προηγούμενο αν θυμάμαι καλά ήταν πριν από περίπου 2 βδομάδες στην Πάτρα. Βεβαίως οι κάφροι του Ολυμπιακού ανταπαντούν συνήθως και ειλικρινά θεωρώ αδιάφορο το αν ανταπαντούν τυφλά ή μετά βεβαιότητος, διότι σημασία έχει η ενέργεια και όχι ο λόγος ή ο τρόπος. Ιδίως οι αεκτζήδες που αρκετοί εξ αυτών σχεδόν ανοικτά βγαίνουν και απειλούν για αιματοχυσίες και βιαιοπραγίες έχουν μάλλον μία εντύπωση ότι σαν βγουν στον δρόμο για ξύλο, όλοι οι υπόλοιποι θα κάνουν μία σειρά λες και περιμένουν σε εκδοτήρια θεάτρου και θα λένε "κύριε, εμένα με ξεχάσατε, ελάτε να μου ρίξετε μία". Όταν οι ημέτεροι κάφροι δουν τον αντίπαλο "στρατό" να οργανώνεται, είναι βέβαιο ότι θα βγάλουν έξω τον (μάλλον ήδη έτοιμο και μπαρουτοκαπνισμένο) δικό τους στρατό. Εμείς λοιπόν πρέπει να υποθέσουμε ότι όλα αυτά τα βλέπουμε εμείς μόνο αλλά όχι το Κράτος.

Να επιστρέψω λίγο στην απαγόρευση μετακίνησης οπαδών: θέστε στον εαυτό σας ένα ερώτημα. Πότε έπεφτε περισσότερο ξύλο και πότε είχαμε περισσότερα επεισόδια; Προ ή μετά απαγόρευσης; Είναι πασίγνωστο ότι αν θες να τελειώσεις κάτι, το νομιμοποιείς.

Περίπου όπως πριν από μερικά χρόνια στην περίπτωση της Παιανίας, όπου μερικές εκατοντάδες μηχανάκια είχαν ξεκινήσει από τον Πειραιά και με... άκρα μυστικότητα είχαν διασχίσει κυριολεκτικά όλη την Αττική μέχρι να φτάσουν στην Παιανία, προς την οποίαν είχαν κάνει αντίστοιχη μετακίνηση από την Αθήνα (εκεί παραδίπλα από τη ΓΑΔΑ ντε) οι σιχαμεροί αντίπαλοι και τελικώς έβγαλαν όλοι μαζί τα μάτια τους αφήνωντας πίσω έναν νεκρό. Και δεν θα μπω στην διαδικασία να κατηγοριοποιήσω, ότι αφού είχαν πάει σε ραντεβού, καλά να πάθουν, διότι εδώ πέρα είμαι πεπεισμένος ότι συμβαίνουν μεγαλύτερα πράγαμτα και μάλιστα, πράγματα μεγάλα που είναι αδύνατον το Κράτος να μην τα βλέπει. Ειδικότερα δε για την συγκεκριμένη σφαγή, το μόνο που έχω να πω (αν και η Δικαιοσύνη έχει αποφανθεί διαφορετικά) είναι ότι εμένα εκείνο το ραντεβού δεν μου μύριζε μόνο... αθλητισμό. Αλλά τι και πως, δεν μπορώ να ξέρω κι ούτε θέλω κιόλας.

Πριν λίγο καιρό, σε έναν αγώνα γ' εθνικής, ανάμεσα στον Εθνικό και τον Ηρόδοτο, στην έδρα του δευτέρου, έφαγαν εν ψυχρώ έναν άνθρωπο. Γιατί; Επειδή ήταν από τους από 'κει κι όχι από τους από'δώ. Βεβαίως και διαβάσαμε για δισχιλιοστή φορά για τον αποτροπιασμό και την αηδία των συνηθισμένων "υπόπτων" (πολιτικών, ΜΜΕ, φορέων, αρμοδίων, παρατρεχάμενων κλπ). Μάλιστα για να καταδειχθεί και η αποφασιστικότητα των Αρχών, η υπόθεση απεστάλλη στη Δικαιοσύνη! Αν μάθουμε δε, ότι έγινε και κάποια ΕΔΕ για το θέμα, θα είμαστε βέβαιοι και για το αποτέλεσμα της υπόθεσης. Αν το Κράτος ήθελε να δείξει ότι υπάρχει, πολύ απλά θα διέλυε τον Ηρόδοτο (κυριολεκτικά), θα έστελνε 2-3 υπευθύνους μέσα για καμιά 10ριά χρονάκια τουλάχιστον (και άνευ εξαγοράς) και θα έδειχνε ότι θέλει να παρέμβει. Φυσικά αντίστοιχα αν ήθελε να μπορούσε να διαλύσει και τους συνδέσμους, θα μπορούσε να τηρεί και τις νομοθεσίες που το ίδιο ψηφίζει κλπ, κλπ, αλλά όλα αυτά είναι κοινά όνειρα θερινής νυκτός.
Στην ιστορία με τον Μαρινάκη και τον Μελισσανίδη που ομολογουμένως ανταλλάχθηκαν βαρειές κατηγορίες εκατέροθεν, αν ήθελε να καθαρίσει τον χώρο θα είχε αποστείλει 5 εισαγγελείς να ψάχνουν ταυτόχρονα. Αντ'αυτού, απλώς αφήνει τους εν λόγω να σφάζονται, ενώ έχει να αιωρείται εδώ και αρκετά χρόνια και η υπόθεση με τα υποτιθέμενα στημένα παιχνίδια, όπου θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι στο τέλος και θυμηθείτε το ότι δεν θα φοράει τόσο πολλά ερυθρόλευκα όσο είναι σίγουρος ο κόσμος ότι θα φοράει. Κάπου πήρε το μάτι μου πρόσφατα ότι ο αθλητικός εισαγγελέας κάλεσε τους Αγγελοπουλαίους και τον Τράκη τον Γιαννακόπουλο (γνωστό και ως εφευρέτη της αλητείας, για να μην ξεχνιώμαστε) να σταματήσουν τις δημόσιες αντεγκλήσεις. Υποθέτω ότι με αυτήν την αποφασιστική παρέμβαση θα λυθεί και το πρόβλημα της βίας στα γήπεδα του μπάσκετ. Πιθανώς αύριο-μεθαύριο κάτι αντίστοιχο να γίνει και με τον Μαρινάκη και τον Μελισσανίδη για το ποδόσφαιρο. Ταυτόχρονα, σιγά μην κάτσει κανείς λογικός άνθρωπος ν'ασχοληθεί πως διάολο ένα απλό βούλευμα (και τίποτε περισσότερο) έφτασε στα χέρια του Γιαννάκη του Τσίου και κάνει παιχνίδι ρίχνωντας λάδι στη φωτιά σε εβδομαδιαία βάση και πάει λέγοντας.

Εδώ πέρα δεν μιλάμε απλώς για γκαιμπελίστικες μεθόδους αλλά οι άνθρωποι το έχουν πάει ένα βήμα παραπέρα (μην πω περισσότερα): αφήνουν απλώς να αιωρείται κάτι, επιτρέπουν να πλακώνονται και κάποιοι άλλοι και η δουλίτσα γίνεται έτσι, ενώ επιβραβεύεται διά της εκκωφαντικής τους απουσίας. Όταν αυτό το πράγμα θα ξεσπάσει, και επειδή το επόμενο ραντεβού μπορεί να μην είναι στις ερημιές της Παιανίας αλλά σε κάποιο σοκάκι της γειτονιάς μας, ή σε κάποιο μαγαζί κλπ, είναι ασαφές το ποιος απο εμάς μπορεί να βρίσκεται εκεί πέρα. Επίσης, πρέπει να κατανοήσουμε ότι όλα τα χρώματα πρέπει να απορριφθούν διότι πάντα κάποιο θα σκανδαλίζει κάποιον οπότε μάλλον θα πρέπει να περπατάμε και ξεβράκωτοι για να έχουμε ήσυχο το κεφάλι μας.
Είναι προφανές ότι η κατάσταση έχει παραξεφύγει όπως και στα πάντα σε αυτήν τη χώρα...

Οι οπαδοί δεν έχουμε τίποτε να χωρίσουμε -όπως φυσικά καμία κοινωνική ομάδα δεν έχει να χωρίσει κάτι με κάποια άλλη- και κυρίως δεν πρέπει να υποκύπτουμε στη βία τρώγωντας το κουτόχορτο που μας πλασάρουν. Το ποδόσφαιρο, είχα γράψει κάποτε, ότι είναι το σημαντικότερο από τα δευτερεύοντα πράγματα. Εξακολουθώ να το πιστεύω. Εμπεριέχει ιδεολογίες, φανατισμό, πολιτισμό, έντονα συναισθήματα, τα πάντα. Δεν μπορείς όμως να το βάλεις στην ίδιαν κατηγορία με την Υγεία ας πούμε, ή την Μουσική, εξ ου και το "δευτερεύον". Τα δευτερεύοντα δεν σημαίνει ότι έχουν μικρή σημασία. Πολλές φορές τα δευτερεύοντα είνια αυτά που χρωματίζουν τη ζωή μας περισσότερο από τα πρωτεύοντα. Ίσως αν βρεθούμε καμιά μέρα με ανοιγμένο κεφάλι θα το κατανοήσουμε αυτό. Το ερώτημα είναι, τι κάνουμε μέχρι τότε ή μάλλον πιο σωστά, τι κάνουμε για να το αποφύγουμε. Είναι αυτονόητο ότι το Κράτος δεν πρότίθεται να κάνει κάτι. Δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντά του κάτι τέτοιο και μην ξεχνάμε ότι αυτά τα συμφέροντα εξυπηρετούνται άριστα από το να σφαζόμαστε μεταξύ μας. Διαίρει και βασίλευε, η πιο αρχαία και αποδοτική τακτική. Δεν αλλάζουν αυτά τα πράγματα. Ξεδίνουμε, ξεσπάμε, βγάζουμε τη μιζέρια και τα απωθημένα μας, βρίσκουμε ενόχους για την κατάντια μας και όταν έρθει η ώρα να ασχοληθούμε με τους πραγματικούς υπαιτίους, εμείς έχουμε ξεχαρμανιάσει.
Ποιος σου φταίει περισσότερο; Αυτός που σε έχει άνεργο για 3 χρόνια, ή εκείνος που δεν σου έδωσε ένα πέναλτι; Μα φυσικά ο δεύτερος...

 Αυτά τα πράγματα -και πρέπει να το κατανοήσουμε όλοι αυτό- δεν συμβαίνουν τυχαία. Δεν είναι δυνατόν το Κράτος που με τον υπερκοριό μπορεί ν'ακούει τον οποιονδήποτε, ή που με τους φυτευτούς που έχει παντού έχει εισχωρήσει μέσα σε τρομοκρατικές ομάδες, αναρχικούς χώρους και δεν ξέρω κι εγώ που αλλού, αλλά περιέργως δεν ξέρει τι γίνεται μέσα στους συνδέσμους ή δεν μπορεί να μάθει τι οργανώνεται όταν βγαίνουν και το βροντοφωνάζουν μέρες πριν δεξιά κι αριστερά (διότι μην ξεχνάμε ότι είμεθα Ελληνάρες, έτσι; Αν δεν πούμε από πριν τι θα κάνουμε, τι νόημα έχει να το κάνουμε;). Η ιστορία βολεύει να γίνεται έτσι. Οι σοβαροί τραυματισμοί, το κλίμα τρομοκρατίας, ακόμη και οι νεκροί είναι λίπασμα στην γλάστρα του κυβερνητικού έργου διότι παρέχει το πάτημα για καταστολή.
Την ίδιαν στιγμή, συντηρείται το όλο κλιμα, όπου ανάλογα με τις εξελίξεις προσπαθούμε να το κάνουμε και χειρότερο κάθε φορά διότι ξέρουμε ότι θα τσιμπήσετε, ξέρουμε ότι σας πιέζουμε εκεί που πονάτε, στην ομάδα. Θα σου κόψω την σύνταξη, θα σου κόψω την ασφάλεια, την Υγεία, την Παιδεία, αλλά θα σε έχω στα γόνατά μου να παίζεις με το πέναλτυ του (κάθε) Σπάθα, πίσω από τον οποίον είναι ο κακός Ολυμπιακός και αφού οι οπαδοί του δεν αντιδρούν, είναι συνένοχοι, αποδέχονται την ατιμία κλπ, κλπ, κλπ.

Το θέμα του αθλητισμού είναι καθαρά πολιτικό. Αυτό δυστυχώς δεν το έχουμε καταλάβει.
Κι από θύματα, δεν μασάμε. Φέρτε μας κι άλλα.
Κι εμείς θύματα είμαστε άλλωστε.
Της ίδιας μας της βλακείας, την οποίαν στηρίζουμε σε ψεύτικες κι ανούσιες αφορμές κι αιτίες προκειμένου να φάμε τον διπλανό, να του βγάλουμε το μάτι, να ευχηθούμε να ψοφήσει και η δικιά του κατσίκα και πάνω απ'όλα επειδή είμαστε και φιλέσπλαχοι χριστιανοί, να χαρούμε όταν θα τον δούμε να υποφέρει.
Διότι ο Έλλην πάντοτε βρίσκει τον ένοχο, ο οποίος ένοχος είναι πάντα ο άλλος, ποτέ ο ίδιος.
Δεν υπάρχει σωτηρία γι'αυτήν τη χώρα αφού μετά από τόσα χρόνια ο λαός δεν μπορεί να πάρει μυρωδιά τι συμβαίνει. Και ίσως να μην της αξίζει η σωτηρία αφού έχει τόσο ηλίθιο λαό.

Κατά τα λοιπά εγώ ως ρομαντικός θεός που είμαι, θα εμείνω στην πάγια θέση μου: δεν έχουμε τίποτε να χωρίσουμε, με κανέναν. Και μην σπεύσετε να με πείτε κουμμουνιστή, διότι δεν είμαι ούτε τέτοιος ούτε τίποτα.

Χαίρετε.

Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2014

Επειδή οι πραγματικοί οπαδοί δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα.

Συγχαρητήρια στον φίλτατο αεκτζή αρθρογράφο και τα ειλικρινή μου σέβη. Αντιγράφω από εδώ δίχως ν'αλλάξω ούτε ένα κόμμα.
Δεν έχουμε τίποτε να χωρίσουμε, με κανέναν και για κανέναν λόγο.

Κάποια στιγμή όταν θα βρω λίγη ευκαιρία θα πούμε δυο τρία πράγματα και για την δολοφονία του φιλάθλου του Εθνικού στην Κρήτη.

16 Σεπτέμβρη Ολυμπιακός–Ατλέτικο Μαδρίτης στο τηλέφωνο ο φίλος… «Χάρη πάω σε καφετέρια να δω τον αγώνα…»
40 χρόνια φίλοι, φανατικός γαύρος αυτός φανατικός ΑΕΚτζης εγώ, ποτέ ανάμεσα μας δεν μας χώρισε τίποτα, πάντα ο ένας έτρεχε να βοηθήσει τον άλλον σε δύσκολες στιγμές. Ποτέ δεν χώνεψα αυτήν την ομάδα του λιμανιού γιατί πάντα ένοιωθα το άδικο να με πνίγει με τις διάφορες μεθοδεύσεις της για να είναι μόνιμα νικητής. Ο φίλος μου απαντούσε «είναι ο Ολυμπιακός και γι αυτο πρέπει πάντα να κερδίζει με οποιονδήποτε τρόπο χώνεψε το». Τα χρόνια περνούσαν σε όλη αυτήν την διαδρομή ούτε συγγενείς μεταξύ τους δεν είχαν τόσο δέσιμο και ήμασταν και οι δυο κομμένοι από το στενό οικογενειακό μας περιβάλλον. Κάποια στιγμή τον φίλο τον έχασα τον παλιογαυρο πέρσι το καλοκαίρι τον αναζήτησα σπίτι του τίποτα…

Κάποια ξαδέλφια του ούτε είχαν επαφή μαζί του μόνος του ο φίλος χωρίς οικογένεια δεν τον βρήκα πουθενά αυτά πέρσι τον Σεπτέμβρη. Ξάφνου κτυπά το τηλέφωνο μου είναι από το νοσοκομείο Παπαγεωργίου της Θεσσαλονίκης ο φίλος σας μου λένε είναι στην εντατική με έμφραγμα. Σε λίγες μέρες βγήκε ακολουθώντας και την αγωγή των γιατρών και ξανά πάλι οι χαρές και τα αστεία μεταξύ μας. Τέταρτη στο τηλέφωνο 17 Σεπτέμβρη ο φίλος θα δει την Μπαγερν Μονάχου με την Μάντσεστερ Σίτυ τον είπα καληνύχτα ήρθε και η Πέμπτη πιάσαμε Κυριακή ο φίλος πουθενά Δευτέρα τρέχω σπίτι του κτυπώ την πόρτα τίποτα. Φεύγω για την σστυνομία σε λίγο το περιπολικό με έναν κλειδαρά ανοίγουμε την πόρτα ο φίλος είχε φύγει για πάντα στους ουρανούς με τους αγγέλους εκεί να βρει την γαλήνη του γιατί είχε παιδική ψυχή.
Δεν το πίστευα ένοιωθα τώρα μόνος αμήχανος και φοβισμένος ήταν ο μόνος άνθρωπος που μεταξύ μας είχαμε τόσα βιώματα μαζί παντού σε γιορτές σε εκδρομές και ξένοι με τους συγγενείς. Τι έμεινε σε μένα τώρα να του προσφέρω λίγα λουλούδια και μια ευχή με πολλά δάκρυα. Καλό σου ταξίδι αδελφέ μου ΤΑΣΟ ΚΟΥΡΤΗ ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει εκεί στα κοιμητήρια Θέρμης Θεσσαλονίκης, ένας κύκλος μια ζωή 40 χρόνια μεταξύ μας από τα θρανία τελείωσε, και τι έμειναν τώρα κάτι σκέψεις. ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΦΑΝΑΤΙΚΟΙ φίλοι των ομάδων που αγαπούσαμε και αγαπώ ακόμη, όμως αυτή η αντιπαλότητα ποτέ δεν πρέπει να γίνεται έκφραση βίας μέσα στα γήπεδα παίζοντας ο κάθε φίλαθλος και οπαδός το παιχνίδι του επιχειρηματία Προέδρου που θέλει να έχει τον στρατό του για τα δικά του σχεδία που αγνοεί ο οπαδός της οποιαδήποτε ομάδας.

Ας λογικευτούμε και ας δούμε λίγο ποιο ήρεμα κάποια πράγματα το ποδόσφαιρο, είναι ο βασιλιάς των σπορ είναι λαοφιλές ποτέ όμως να μην γίνεται χρήση βίας από τους οργανωμένους αυτοί ας υποστηρίζουν με φανατισμό την ομάδα τους μέσα στο γήπεδο όχι με τις πράξεις και ενέργειες τους να υπάρχουν θύματα όπως πρόσφατα με τον άτυχο φίλαθλο του ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ. Mακαρι μέσα από αυτές τις λίγες γραμμές να καταλάβουν κάποιοι όπου και αν ανήκουν είτε δημοσιογράφοι που δηλητηριάζουν τις ψυχές των οπαδών από τις εφημερίδες για το μεροκάματο τους ότι πρέπει να υπάρχει σεβασμός μεταξύ των οπαδών των ομάδων. Αντίπαλοι είμαστε μέσα στον αγώνα χωρίς βιαιοτητες μετά των αγώνα είμαστε όλοι φίλοι κα συνάνθρωποι
ΑΝΤΙΟ ΠΑΛΙΟΓΑΥΡΕ ΦΙΛΕ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ ΤΑΣΟ ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ
Χάρης Καρολίδης

Δευτέρα 19 Μαΐου 2014

Της ημέρας ΙΙ: Το μικρό γιαννάκι...



Ποτέ ευρωπαϊκή κούπα στο μικρό γιαννάκι.
Πάρε το λάσο σου και βουρ στην φερνάντα να κλάψετε μαζί τώρα...

Έτσι, για να μάθεις σε ποιον ισχυρίζεσαι ότι τα δείχνεις ξεφτιλισμένε.
Διότι αν είχες δεν θα έκανα ότι δεν τους είδα. Θυμάσαι, έτσι;


Της ημέρας Ι: Σαμαράς (όχι αυτός που σας πήγε το μυαλό)



Στον ποδοσφαιριστή Σαμαρά δεν μπορώ να πω ότι έχω ιδιαίτερα μεγάλη εκτίμηση, αν και αναγνωρίζω ότι είναι παιδί που θα δώσει τα πάντα για την φανέλα του, πολλές φορές έως και με αυτοθυσία. Μιλάω καθαρά ποδοσφαιρικά ότι δεν ταιριάζουν τα χνώτα μας.

Όμως με αυτά που είδα τις τελευταίες μέρες για τον άνθρωπο Σαμαρά, οφείλω να ομολογήσω ότι του βγάζω το καπέλο και κάνω και την πιο βαθειά υπόκλιση ταυτόχρονα. Ο άνθρωπος Σαμαράς είναι απλά παμμέγιστος. Δεν χρειάζονται άλλα λόγια.



Από τον Φίλαθλο:

Ο πατέρας του Τζέι Μπίτι, του 11χρονου αγοριού με σύνδρομο Ντάουν που ζει και αναπνέει για την αγαπημένη του Σέλτικ και τον ήρωά του Γιώργο Σαμαρά, ο Μάρτιν Μπίτι, έδωσε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο ''Εθνος της Κυριακής''.
«Οπως ήδη θα γνωρίζετε, τον γιο μου τον λένε Τζέι και έχει το σύνδρομο Ντάουν. Είναι φανατικός θαυμαστής του Γιώργου Σαμαρά. Ισως και ο πιο φανατικός σε όλον τον κόσμο. Πρόκειται για τον αγαπημένο του παίχτη.
Στην κυριολεξία, τον λατρεύει. Οι τοίχοι στο δωμάτιό του είναι καλυμμένοι με φωτογραφίες και αφίσες του Σαμ, ενώ κάθε, μα κάθε μέρα θα παρακολουθήσει DVD με τις καλύτερες στιγμές του ή θα ανοίξει το Ιντερνετ προκειμένου να τον απολαύσει», λέει αρχικά ο πατέρας του 11χρονου αγοριού, Μάρτιν Μπίτι, ο οποίος γύρισε τον χρόνο στο περασμένο καλοκαίρι, προκειμένου να εξιστορήσει πώς προέκυψε το «δέσιμο» του Σαμαρά με τον γιο του.
«Τον περασμένο Ιούλιο η Σέλτικ έδινε ένα ευρωπαϊκό ματς στο Μπέλφαστ εναντίον της Κλίφτονβιλ. Εμείς πήγαμε και στην προπόνηση της ομάδας για να συναντήσει ο Τζέι το ίνδαλμά του. Ηταν από τις πιο ευτυχισμένες στιγμές της ζωής του.
Ο Σαμ τον έβαλε να κάνει προπόνηση μαζί με την υπόλοιπη ομάδα, τον είχε συνέχεια δίπλα του, ενώ τον πήρε μαζί και στο πούλμαν! Δεν μπορώ να περιγράψω τη χαρά που ένιωσε.
Ο παίκτης που λάτρεψε ο Τζέι από την πρώτη στιγμή που πήγε στη Σέλτικ, τον έκανε κομμάτι της ομάδας…». Μάλιστα ο Σαμαράς είχε αναρτήσει και φωτογραφίες από εκείνη τη συνάντηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter, με το σχόλιο «διασκεδάζοντας με τον κολλητό μου…».
Αλλωστε, όπως μας είπε ο Μάρτιν Μπίτι, «αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που έχει κάνει ο Σαμαράς στον γιο μου. Σε όποιο ματς πήγαμε για να τον δει, πάντα του μιλούσε. Πάντα τον έπαιρνε αγκαλιά για να ανταλλάξει μερικά λόγια μαζί του.
Πάντα του έδινε σημασία. Τα υλικά αγαθά δεν έχουν καμία σημασία όσο το ενδιαφέρον που έχει δείξει για τον Τζέι. Πραγματικά, του είμαστε ευγνώμονες και τον θεωρούμε οικογένειά μας. Οπου και αν πάει, σε όποια ομάδα και αν παίζει, εμείς θα τον υποστηρίζουμε. Και φυσικά στο Παγκόσμιο Κύπελλο όλοι θα είμαστε με την Ελλάδα!».
Γνωρίζοντας κι εμείς κι εκείνος την απόφαση του 29χρονου επιθετικού να αποχωρήσει από τη Σέλτικ μετά το τέλος της φετινής σεζόν, δεν μπορούσαμε να μην τον ρωτήσουμε!
«Τι θα κάνει τώρα ο Τζέι; Θα αλλάξει ομάδα για χάρη του;».
Η απάντηση ήταν αφοπλιστική και σε καμία περίπτωση αυτή που περιμέναμε: «Ο Τζέι δεν γνωρίζει ακόμα ότι ο Σαμαράς θα φύγει από τη Σέλτικ. Κανείς δεν του το έχει πει ακόμα. Ειλικρινά, δεν ξέρω πώς θα του το ανακοινώσουμε. Είναι μια πολύ δύσκολη κατάσταση που πρέπει να διαχειριστούμε, αφού δεν είναι σε θέση να το αντιμετωπίσει. Σίγουρα θα ξεσπάσει σε κλάματα. Πραγματικά, μας περιμένουν πολύ δύσκολες μέρες…».
Και εξηγεί:
«Για να σας δώσω να καταλάβετε το μέγεθος του θαυμασμού του για τον Σαμαρά, δεν μπορεί να φάει το φαγητό του εάν δεν ακούσει μια ιστορία γι’ αυτόν. Αν δεν του πούμε για τα κατορθώματά του και τα γκολ που σημειώνει, δεν πρόκειται να καθίσει στο τραπέζι για να φάει μαζί μας.
Το ίδιο συμβαίνει και το βράδυ πριν πέσει για ύπνο. Τα παραμύθια πρέπει να έχουν κεντρικό ήρωα τον Σαμ. Και κάθε βράδυ προσπαθούμε μαζί με τη μαμά του να επινοήσουμε διαφορετικές ιστορίες. Και φυσικά κοιμάται φορώντας τη φανέλα με το όνομα του Σαμαρά. Την έχει σε όλα τα χρώματα! Σε πράσινο-άσπρο, σε κίτρινο και σε μαύρο! Το εννέα έγινε ο αγαπημένος του αριθμός εξαιτίας του».

Μιλάμε για το ίδιο ποδόσφαιρο που άλλοι βρίζουν μάνες και σφάζονται μεταξύ τους, έτσι;

Τρίτη 18 Ιουνίου 2013

Λίγο αθλητικό χιούμορε...

Αν και έχει κυκλοφορήσει αρκετά το παρακάτω χιούμορε, το αναδημοσιεύω κι εγώ διότι όντως μου άρεσε. Και πέραν της πλάκας τώρα, ακούστε τι μου είχε εκμυστηρευθεί μια φορά ένας δημοσιοκάφρος, για το πόσο εύκολα και προπάντων αντικειμενικά μπορούν να κατασκευαστούν τέτοιες ειδήσεις: στέλνει κάποιος ένα μέηλ σε μια εφημερίδα μιας χώρας και ρωτάει αν αληθεύει ότι η τάδε ομάδα της Ελλάδας ενδιαφέρεται για τον παίκτης της εκεί χώρας. Το ακούει η άλλη εφημερίδα και σου λέει ότι βγάλαμε λαβράκι, για να ρωτάνε αυτοί κάτι θα άκουσαν. Την επομένη, πρωτοσέλιδο στην εκεί εφημερίδα. Την μεθεπομένη, παίρνει το πρωτοσέλιδο η εδώ εφημερίδα και λέει ότι σύμφωνα με το έγκυρο ρεπορτάζ της Ελ Γιατομπέο Φουτμπόλ ο Ολυπιακός ενδιαφέρεται για τον τάδε παίκτη κ.ο.κ.

Πραγματικά οι ειδήσεις του καλοκαιριού είναι όλα τα λεφτά!


Ντριιιν Ντριιιν
-"Καλημέρα, ο κύριος Μέσι;"
-"Ναι".
-"Ευχαριστώ".
-";;;;"
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ: ΕΙΠΕ ΝΑΙ Ο ΜΕΣΙ!

Ντριιιν Ντριιιν
-"Καλημέρα, ο κύριος Ρονάλντο;"
-"Ναι".
-"Πείτε μου όχι".
-"Γιατί;"
-"Έτσι. Πες μου όχι μη σε γαμήσω".
-"Ρε άντε χέσε μας. Τουυυυτ τουυυυτ"
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ: ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΟΧΙ Ο ΡΟΝΑΛΝΤΟ

Ντριιιν Ντριιιν
-"Καλημέρα, ο κύριος Ροναλντίνιο;"
-"Ναι".
-"Αν σας έδιναν 200.000.000 το μήνα για να πάτε στον Ολυμπιακό θα το συζητούσατε;".
-"Εννοείται. Ποιος θα έλεγε όχι σε μια τέτοια πρόταση;"
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ: ΡΟΝΑΛΝΤΙΝΙΟ: ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΕΛΕΓΕ ΟΧΙ ΣΕ ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ;

Ντριιιν Ντριιιν
-"Καλημέρα, ο κύριος Βαλντέζ;"
-"Ναι".
-"Τον Ολυμπιακό τον ξέρετε;".
-"Ναι, είδα φέτος έναν αγώνα του"
-"Κερνάω παγωτό. Θέλετε;".
-"Αμέ"
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ: Βαλντέζ: Ξέρω και θέλω!

Ντριιιν Ντριιιν
-"Καλημέρα, ο κύριος Τιάγκο;"
-"Ναι".
-"Τι νούμερο φανέλα φοράτε;".
-"XL"
-"Α, κρίμα. Έχετε κερδίσει μια φανέλλα του Ολυμπιακού αλλά είναι XXXXL. Μάλλον σας είναι μεγάλη ε;".
-"Ναι, αδερφέ. Πολύ μεγάλη. Μην τη στείλεις."
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ: Τιάγκο: Πολύ μεγάλη η φανέλα του Θρύλου για μένα!

Ντριιιν Ντριιιν
-"Καλημέρα, ο κύριος Τσάβι;"
-"Ναι".
-"Αν έπρεπε να διαλέξετε ένα χαρακτηρισμό για τον Πελέ θα λέγατε ότι είναι μόνο θρύλος ή θα λέγατε ότι είναι θρύλος και νέγρος παιδεραστής του κερατά;".
-"Μα τι είναι αυτά που λέτε; Μόνο Θρύλος."
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ: Τσάβι: ΜΟΝΟ ΘΡΥΛΟΣ!

Ντριιιν Ντριιιν
-"Καλημέρα, ο κύριος Μπενζεμά;"
-"Ναι".
-"Τηλεφωνούμε από τη γραμματεία ισότητας. Θα θέλαμε να σας ρωτήσουμε αν κατά τη διάρκεια του οργασμού θεωρείτε ότι ο άνδρας πρέπει να λέει στη σύντροφό του "έρχομαι" ή "πάρτα μέσα στη μάπα μωρή παλιοχαμούρα".
-"Εεεεε, έρχομαι".
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ: Μπενζεμά: Ε Ε Ερχομαι!

Ντριιιιιν Ντριιιιιν
-"Καλημέρα ο κύριος Πέρεθ;"
-"Μάθαμε ότι θέλετε τον Φετφατζίδη στη Ρεάλ. Ισχύει;"
-"Ποιος είναι αυτός;"
-"Ο Φετφατζίδης. Του Ολυμπιακού"
-"Δεν τον ξέρω".
-"Πάτε καλά;Ο Αμπράμοβιτς είναι ξετρελαμένος μαζί του. Έχει χαλάσει τον κόσμο για να τον πάρει".
-"Ε αφού ο Αμπράμοβιτς είναι ξετρελαμένος μαζί του, ας τον πάρει ο Αμπράμοβιτς. Εμένα τι μου το λέτε;"
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ: Βόμβα από Πέρεθ για Φέτφα!!! "Αφού ο Αμπράμοβιτς είναι ξετρελαμένος μαζί του, ας τον πάρει ο Αμπράμοβιτς"

Ντριιιιιν Ντριιιιιν
-"Καλημέρα ο κύριος Λεβαντόφσκι;"
-"Ναι;"
-"Από τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού τηλεφωνάμε. Έχετε έρθει ποτέ διακοπές στην Ελλάδα;"
-"Όχι"
-"Θέλετε να έρθετε;".
-"Ναι βεβαίως".
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ: Λεβαντόφσκι: Θέλω Ελλάδα!

Ντριιιιιν Ντριιιιιν
-"Καλημέρα ο κύριος Νεϋμαρ;"
-"Ναι"
-"Συγχαρητήρια για τη μεταγραφή σας. Μια ερωτησούλα μόνο. Αν έπρεπε να διαλέξετε μεταξύ δύο μεταλλίων, ποιο προτιμάτε; ολυμπιακό μετάλλιο με την εθνική σας, ή μετάλλιο κυπελλούχου Ισπανίας με την Μπαρτσελόνα;"
-"Κοιτάξτε η θέση μου είναι δύσκολη. Παρόλη την αγάπη μου για την Μπαρτσελόνα, θα διάλεγα ολυμπιακό μετάλλιο"
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ: Νεϋμαρ: "Παρόλη την αγάπη μου για την Μπαρτσελόνα, θα διάλεγα ολυμπιακό"

Πέμπτη 6 Ιουνίου 2013

Για τον Γκαλίνοβιτς

Σήμερα η Θύρα 7 Πειραιά εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση, επ'αφορμή του θανάτου της κορούλας του πρώην τερματοφύλακα του αιωνίου αντιπάλου, Μάριο Γκαλίνοβιτς από την καταραμένη νόσο πριν 2-3 μέρες.

Η Θύρα 7 Πειραιά εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στον Μάριο Γκαλίνοβιτς, για τον χαμό της μικρής του κορούλας. Η απώλεια μιάς ανθρώπινης ζωής, πόσο μάλλον ενός μικρού παιδιού είναι πάνω από όλους και όλα. Καλή δύναμη και να έρχεται πάντα στα όνειρά σου.

Είναι από τις ελάχιστες φορές που και θα ταυτιστώ απόλυτα με μια ανακοίνωση οργανωμένων, αλλά και θα τους δώσω θερμά συγχαρητήρια.
Όλοι μας γνωρίζαμε το πρόβλημα που είχε ο άνθρωπος από τότε που έπαιζε στον βάζελο ακόμα (την τελευταία του χρονιά). Σε κάτι ευρωπαϊκά παιχνίδια που όποτε γύρναγε η μπάλα πίσω, τον γιουχάιζαν όλα τα ανθρωποειδή και οι υπάνθρωποι που γνώριζαν το πρόβλημα (εδώ μέχρι κι εμείς το ξέραμε, το ξαναλέω). Κανένας σεβασμός. Κρίμα.

Δεν εννοώ φυσικά όλους τους οπαδούς του βάζελου με αυτούς τους χαρακτηρισμούς, αλλά δεν αφήνω ούτε έναν απ'έξω από εκείνους που πρέπει.

Όχι, δεν συνηθίζω να κάνω τέτοιες αναρτήσεις για κάθε ποδοσφαιριστή στον οποίον μπορεί να τύχει κάτι (από τα αμέτρητα που μπορεί να συμβαίνουν) αλλά εν προκειμένω αυτήν την ιστορία την ήξερα από τότε και μόλις διάβασα την είδηση με άγγιξε.
Κι ας έπαιζε στον αιώνιο.

Δευτέρα 27 Αυγούστου 2012

Ναι μεν τελείωσαν, αλλά...

κάποιες εικόνες δεν σβήνουν ποτέ και δείχνουν το μεγαλείο του αθλητισμού...
Φέλιξ Σάντσες...
Νομίζω ότι δεν υπάρχουν λόγια. Οι σκηνές μου έχουν αποτυπωθεί στη μνήμη ώς το Συμβάν των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου.









Δευτέρα 19 Μαρτίου 2012

Να πούμε και 2-3 πραγματάκια για το χθεσινό υποτιθέμενο ντέρμπυ... (μία πολιτική ταινία τρόμου)

Και όσοι τα διαβάσουν (με δεδομένο ότι το κείμενο θα είναι 100% πολιτικό και σε καμία περίπτωση αθλητικό) καλό θα είναι να μην βιαστούν να εξάγουν συμπεράσματα.

Κατ' αρχήν, να πω ότι χθες δεν έγινε κανένα απολύτως ντέρμπυ διότι απλούστατα ο βάζελος δεν κατέβηκε ποτέ στο γήπεδο. Μια ομαδίτσα της πλάκας που προκαλεί θλίψη μέχρι και σε'μάς τους γαύρους. Αυτό ρε είναι ο αιώνιος αντίπαλος; Πως τα καταντήσατε έτσι ρε ξεφτίλες; Έχουμε που έχουμε την κρίση με τις στεναχώριες που μας έχει φέρει, έχουμε χίλιες δυο σκοτούρες και μας αφαιρείτε και το δικαίωμα να χαρούμε την μπάλα; Να κάνουμε λίγη καζούρα στους φίλους μας τους βάζελους; Να χαβαλεδιάσουμε λίγο ρε αδελφέ. Δεν είναι ότι χθες (ή σήμερα) δεν έστειλα ούτε ένα μήνυμα στους φίλους μου τους βάζελους, αλλά σήμερα ιδίως δεν είδα και κανέναν άλλον να το είχε κάνει. Μέχρι κι αυτό ρε θέλετε να μας πηδήξετε; Και γιατί κιόλας; Για δικά σας οφέλη, ε;... Χα...

Ποια οφέλη, θα σκέφτεστε...
Για πείτε μου κάτι ρε παλουκάρια: χθες με τα έκτροπα που συνέβησαν πόσοι ήταν αυτοί που χάρηκαν και έτριβαν τα χέρια τους; Πάμπολλοι, θα έλεγα. Αμέτρητοι.

Διότι ακριβώς αυτό ήταν το σχέδιο: να μπουκάρουν οι παρακρατικοί και να τα κάνουν γης μαδιάμ. Όλη την περασμένη βδομάδα όπου κι αν έψαχνες στο ίντερνετ, ό,τι κι αν άκουγες στο ραδιόφωνο το ίδιο πράγμα θα διάβαζες: ότι το ντέρμπυ κατά 99% δεν θα τελείωνε. Το ήξεραν όλοι, εκτός φυσικά από την ελληνική αστυνομία, την ικανότατη ΕΛΑΣ που δεν όχι μόνο δεν πήρε μυρωδιά από τα αμέτρητα "υλικά" που πέρασαν κάτω από τη μύτη της εις τας μυστικάς κρύπτας του νεόδμητου αρχιτεκτονικού μυστηρίου που ακούει στο όνομα ΟΑΚΑ που ακόμη αποτελεί ένα ανεξερεύνητο μυστήριο, αλλά ακόμη χειρότερα δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει κυριολεκτικώς μια χούφτα χουλιγκάνων σε έναν εντελώς κλειστό χώρο όπως ένα γήπεδο, όταν την ίδιαν στιγμή μπορεί να καταστείλει (αναιτίως βεβαίως) μερικές εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου σε ανοικτή πόλη! Είναι δηλαδή να τραβάς τις μασχαλότριχές σου με αυτά που συμβαίνουν...

Εγώ ρε παιδιά ξέρετε τι κατάλαβα από τα χθεσινά επεισόδια; Ότι ήταν καραστημένα 100%, όπως το είπε και ο Βαλβέρδε άλλωστε και χίλια μπράβο του για τις δηλώσεις του μετά το ματς: "Η αλήθεια είναι πως αυτά τα πράγματα έχουν σχέση με την κακή οικονομική κατάσταση των Ελλήνων και επηρεάζει την εικόνα και στα γήπεδα. Δεν μου αρέσει καθόλου που χρησιμοποιούν αυτόν τον κόσμο, που είναι άνεργος και έχει προβλήματα, για να γίνουν αυτά τα πράγματα".
Είμαστε πολύ τυχεροί που χθες δεν θρηνήσαμε θύματα, φίλες και φίλοι. Και αυτό που θαυμάσαμε μάλλον αποτέλεσε την έναρξη από μια σειρά προβοκατόρικες ενέργειες που θα έχουμε έως τις εκλογές, όποτε αυτές γίνουν τελικώς. Που θα αποσκοπούν αυτές οι ενέργειες; Φυσικά στην κατατρομοκράτηση του κόσμου, να μείνει στο σπίτι του, να μην αντιδράει, ει δυνατόν να μην αναπνέει κιόλας. Συγκέντρωση κόσμου συνεπάγεται πλέον κάτι πολύ κακό. Και οι οπαδοί του βάζελου ήταν ιδανικό θύμα χθες: η ομάδα τους έπαιζε ουσιαστικά το τελευταίο της χαρτί. Οι παίκτες τους είναι απλήρωτοι, διοίκηση επί της ουσίας δεν έχουν εδώ και κανά χρόνο τουλάχιστον και τα προβλήματα συσσωρεύονται παρά τις ομολογουμένως φιλότιμες προσπάθειες κάποιων ανθρώπων εκεί μέσα. Με δεδομένη λοιπόν τη δυσαρέσκεια των οπαδών τους για την ίδιαν τους την ομάδα (καθώς και την ακόμη μεγαλύτερη δυστυχία από τις εξελίξεις στην κοινωνία), αποτελούσαν το τέλειο θύμα για χθες. Δεν ξέρω αν έπεσε το μάτι σας στην ανακοίνωση που κυριολεκτικώς έσπευσε να βγάλει ο Ολυμπιακός (διαβάστε την διότι είναι σημαντική και δεν είναι αθλητική): είναι εμφανές ότι στον Ολυμπιακό έχουν καταλάβει ότι στο άμεσο μέλλον θα επιχειρηθεί μάλλον λυσσαλέα προσπάθεια να του φορτώσουν την επικείμενη βαρειά τιμωρία του βάζελου που θα είναι σχεδόν εξοντωτική για τα δεδομένα στα οποία βρίσκεται. Ποιος ο σκοπός αυτός; Μα φυσικά να ξαναφουντώσει η έριδα γαύρων και βάζελων που θα είναι ό,τι πρέπει στην παρούσα φάση και θα υποβοηθήσει τα μέγιστα στις πολιτικές εξελίξεις όπως αυτές σχεδιάζονται σε πολύ σκοτεινά δωμάτια.

Ξέρετε πολύ καλά ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα να τα χώσω στους βάζελους: χθες όμως δεν θεωρώ ότι ήταν βάζελοι πίσω από τα επεισόδια. Ξαναλέω: ΔΕΝ θεωρώ. Τουναντίον θεωρώ ότι τα έκαναν παρακρατικοί φυτευτοί με τις ευλογίες και της αστυνομίας και της πολιτικής τάξης και ο στόχος τους δεν ήταν απλώς να γίνουν επεισόδια (τα οποία για όσους "διάβασαν" τα γεγονότα του ντέρμπυ τα είχαν κατά νου και στον Ολυμπιακό αλλά τα είχε και ο διαιτητής της αναμέτρησης Κάκος, ο οποίος χθες είχε μια... υποδειγματικά κακή διαιτησία που δεν με ενόχλησε ιδιαίτερα, με σκοπό μπας και αποφευχθούν τα χειρότερα που τελικώς δεν αποφεύχθησαν). Στόχος τους ήταν ει δυνατόν να έχουμε και θύματα.

Ο κόσμος επιβάλλεται να κατατρομοκρατηθεί.
Ο κόσμος επιβάλλεται να κατανοήσει ότι δεν πρέπει να αντιδρά.
Ο κόσμος πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι τον βιασμό πρέπει να τον απολαμβάνει.

Τα μηνύματα του χθεσινού ντέρμπυ ήταν αμιγώς πολιτικά, φίλες και φίλοι. Δεν ήταν τυχαία γεγονότα αφενός και αφετέρου δεν θα είναι τα τελευταία. Τουναντίον αποτέλεσαν την αρχή, που από σατανική σύμπτωση συμπίπτει με το αρχίζουμε του Βενιζέλου. Πως τα φέρνει η πουτάνα η τύχη, ε, Βαγγέλα; Η πρώτη σου μέρα ως αρχηγός στο pasok έγινε μεγάλη προσπάθεια να βαφτεί με αίμα... Το θλιβερό βέβαια είναι πως όλοι ξέρουμε ότι το αίμα δεν θα το αποφύγουμε στο τέλος, τέλος. Η αιματηρή καταστολή με τόνους χημικών και ιδιαίτερα πολλή βία ίσως της μεγαλύτερης διαδήλωσης όλων των εποχών που έχει γίνει στην Αθήνα στις 12 του Φλεβάρη με κόσμο που μπορεί να έφτασε και το ένα εκατομμύριο, ήταν απλώς η προθέρμανση. Τα περσινά γεγονότα με τους Αγανακτισμένους ήταν απλώς τα προμηνύματα. Το χοντρό παιχνίδι τώρα ξεκίνησε, διότι οι μνήμες πρέπει να είναι νωπές εν όψει εκλογών, διότι μέσα σε όλα έχουμε και την καταρραμένη την ψήφο, ε;

Εκλογές... Μα εδώ τα έχουμε βρει -οι γερμανοτσολιάδες- με τους Γερμανούς φίλους μας, τι τις θέλουμε τις εκλογές; Κι αν γίνει καμιά στραβή; Τι κάνουμε; Πρέπει να λάβουμε τα μέτρα μας...

Τουτέστιν πρέπει κατ' αρχήν να μεριμνήσουμε να μην συμβεί καμιά στραβή και πως θα γίνει αυτό; Με την κατατρομοκράτηση του κόσμου με χίλιους δυο τρόπους, τρόποι που όσο θα πλησιάζουμε προς τις εκλογές θα φτάσει σχεδόν στο εκβιαστικό δίλημμα "ή εμάς, ή κουπόνια σίτησης. Διαλέχτε". Οκ, το ερώτημα ενδέχεται να μην είναι τόσο ωμό, επί της ουσίας όμως θα είναι επακριβώς αυτό.
Οι εκλογές αυτές όποτε επιτραπεί να γίνουν και εν αντιθέσει με όλες τις προηγούμενες που υπόσχονταν ελπίδα και όνειρα) θα υπόσχονται εφιάλτη και μιζέρια. Μην εκπλαγείτε αν προεκλογικά δεν πληρωθούν και τίποτε μισθοί και συντάξεις για κανάν μήνα ή έστω αργήσουν χαρακτηριστικά (διότι ο κόσμος καλό θα είναι να ζοριστεί αλλά όχι σε σημείο να εξεγερθεί). Ο κόσμος πρέπει να βάλει καλά στο πετσί του το δίλημμα "ή εμάς ή πεθαίνετε" και αυτό μπορεί να γίνει μόνο ωμά. Μόνο με τον χείριστο των εκβιασμών. Εκεί λοιπόν θα δω την μαγκιά αυτού του λαού, εκεί θα δω πόσο προσκυνημένος είναι: από το αν θα μασήσει και θακάνει πίσω επιστρέφοντας στα δύο κόμματα των δωσίλογων, ή αν θα τους συντρίψει όπως τους αρμόζει, όπως αξίζει σε'μάς και τα παιδιά μας, όπως αξίζει στα όνειρά μας.

Τουτέστιν, ναι μεν έχω εκφράσει κατ' επανάληψιν σχεδόν ως βεβαιότητα την ευχή ότι τα ποσοστά των δύο κομμάτων θα είναι πολύ χαμηλά, όμως αυτή η ευχή είναι προ του εσχάτου εκβιαστικού διλήμματος. Όταν θα σκάσει μύτη αυτό, ποια θα είναι τα ποσοστά τους; Πολύ αναρωτιέμαι, μα πάρα πολύ. Για τον λόγο αυτό επικροτώ κάθε νέα κίνηση με κόμμα ακριβώς επειδή θα κόψει σίγουρα κάποιο φιλετάκι από τους δύο δωσίλογους. Και εννοείται ότι προτίθεμαι να κάνω τα στραβά μάτια σε διάφορα σημεία που υπό άλλες συνθήκες θα τα έχωνα στην Αριστερά, αν και δεν το κρύβω ότι ο Φώτης που τον συμπαθούσα ανέκαθεν με έχει απογοητεύσει έτσι όπως τείνει να μεταλλάξει το κόμμα του σε pasok light. Τέλος πάντων, ξεφύγαμε.

Πότε θα γίνουν, άραγε, οι εκλογές; Η 29η Απριλίου που ακούγεται πολύ, παίζει όντως έντονα, αν και μακράν η πιο ταιριαστή ημερομηνία θα ήταν η 21η για να συμπέσει με την επέτειο της εθνοσωτήριου Επαναcτάcεωc. Οι λόγοι που καθιστούν την 29η ελκυστική ημερομηνία έχουν να κάνουν κυρίως με το ότι προηγείται της πρωτομαγιάς, ημέρα που πολύ φοβάμαι ότι θα δουν πολλά άσχημα τα ματάκια μας. Θα σας πω μόνο το εξής: ακόμη δεν θα έχει ορκιστεί η νέα κυβέρνηση οπότε η χώρα θα κυβερνάται ακόμη από υπηρεσιακούς. Οπότε πάνω στην απειρία ή την ασυνεννοησία, όλο και "κάτι" μπορεί να συμβεί... Ξέρετε τώρα, κανάς νεκρός κατά λάθος κι έτσι. Δεκεμβριανά style. Αυτά όλα παίζουν μεγάλο ρόλο διότι τον Ιούνιο έρχονται νέα μέτρα εξαθλίωσης, πολύ χειρότερα από όσα έχουμε βιώσει μέχρι τώρα. Σε καμία περίπτωση λοιπόν οι εκλογές δεν πρέπει να γίνουν μετά την πρωτομαγιά αλλά κοντά. Για μετά αλλά μακρυά το συζητάμε. Από τι θα εξαρτηθεί αυτό; Μα από το αν μέχρι τότε θα έχουν υπεψηφιστεί όσα πρέπει να υπερψηφιστούν: ναι μεν τα δύο "μεγάλα" κόμματα έχουν υποστεί φθορές αλλά ακόμη έχουν ένα ισχυρό ατού: διαθέτουν την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. μετά τις εκλογές το ενδεχόμενο να μην περάσουν οι αιματηροί εκβιασμοί και να υπάρχει μια ανεπιθύμητη σύνθεση της βουλής, είναι ορατό και φυσικά απευκταίο για τους γαμώ και δέρνω της χώρας, ήτοι τους δανειστές οι οποίοι πλέον έχουν ήδη τον πλήρη έλεγχο των πάντων. Οπότε όλα θα πρέπει να έχουν συμφωνηθεί επισήμως (ήτοι να αποτελούν Νόμο του Κράτους) μέχρι τότε. Δεν είναι τυχαίο ότι το έσχατο δωσίλογο μνημόνιο που αποτελεί κυριολεκτικώς και μνημόσυνο της χώρας, έχει προβλέψει τα πάντα: ακόμη κι αν βγούμε από το ευρώ, το χρέος θα παραμείνει ως αξία σε ευρώ. Αν δεν πληρώσουμε έστω και μία δόση ενεργοποιούνται αιματηρές και επαχθείς ρήτρες που μπορούν να μας πάρουν κυριολεκτικώς και τα σώβρακα (νησιά, Παρθενώνες και τέτοια αποχαιρετήστε τα), ενώ ακόμη κι αν η σύνθεση της βουλής αλλάξει, έχουμε ήδη παραιτηθεί από κάθε ασυλία και νομική προστασία. Το δε δίκαιο είναι αγγλικό και οι όποιες προσφυγές των δανειστών μας εναντίον μας θα εκδικάζονται σε δικαστήριο που θα επιλέγουν οι δανειστές (ήτοι Λουξεμβούργου ως τάχα μου αντικειμενικό), ενώ παράλληλα θα πληρώσουμε και τις ρήτρες ενεργοποίησης ένεκα επισήμου χρεωκοπίας, η οποία δυστυχώς έβαπτίσθη συντεταγμένη προκειμένου όταν θα έρθει η ώρα η καλή (που θα μας τα έχουν πάρει όλα θα ετοιμάζονται πλέον να μας πετάξουν έξω από το ευρώ) θα έχει αφήσει και παραθυράκι για την άτακτη χρεωκοπία που θα αποτελέσει απλώς την επίσημη ταφόπλακα. Όπως βλέπετε έχουν προβλεφθεί τα πάντα, ακόμη και το ενδεχόμενο pasok και νουδού να λάβουν αθροιστικά μηδέν τοις εκατό. Τι σημαίνουν αυτά; Για την ώρα διαφαίνεται από όλα τα σημεία των καιρών πως οι δερβέναγες της χώρας θεωρούν πως λίαν συντόμως θα έχουν ολοκληρώσει το θεάρεστον έργο τους, οπότε οι εκλογές θα μπορούν να προκηρυχθούν για τις 29 Απριλίου.
Αλήθεια, μήπως θυμάστε εκείνο το αστειάκι που λέγαμε ότι αν οι εκλογές άλλαζαν κάτι δεν θα γίνονταν; Ε, ήρθε η ώρα που πλέον έγινε πραγματικότητα: οι επικείμενες εκλογές (και μάλλον και όλες οι επόμενες) δεν πρόκειται ν'αλλάξουν κάτι, πολύ φοβάμαι.
Αν, τώρα, για κάποιον λόγο κάτι στραβώσει στην πορεία, υπάρχει και η δυνατότητα να μην προκηρυχθούν εκλογές. Εξάλλου μην ξεχνάμε ότι η παρούσα χουντική κυβέρνηση έχει ψήφο εμπιστοσύνης και διαθέτει τη δυνατότητα να παραμείνει ως τον Σεπτέμβριο του 2013. Αν γίνει κάτι τέτοιο, η όλη προσπάθεια κατατρομοκράτησης εννοείται πως δεν θα πάει χαμένη. Η κρατική τρομοκρατία πάντοτε οφελεί να παραμείνουν τα πρόβατα μέσα στο μαντρί και οι προσπάθειές της καθίστανται επιτυχείς όταν υπάρχουν δύο παράγοντες:
πρώτον, βλάκες που να αναπαράγουν την τρομοκρατία ως φόβο
και
δεύτερον, γερμανοτσολιάδες που ευχαρίστως να εκτελούν τις διαταγές.

Σας φαίνονται υπερβολικά όλα αυτά, ε;
Οκ, θα σας το πω διαφορετικά: σύμφωνα με την σχετική θεωρία, για να εμφανισθεί τρομοκρατία (υπό την έννοια της τρομοκρατικής οργανώσεως και όχι της κρατικής, αμέσως να βιαστείτε!) σε μία κοινωνία πρέπει να υπάρχουν τρεις παράγοντες:
Πρώτον, απογοητευμένα άτομα.
Δεύτερον, ανεκτική ή υποστηρικτική κοινωνία.
Τρίτον, σχετική ιδεολογία.
Ενώ λοιπόν στους χαλεπούς καιρούς που βιώνουμε υπάρχουν αυτοί οι παράγοντες, περιέργως δεν ανοίγει μύτη, παρά μόνο από την αστυνομία και το κράτος γενικότερα. Την ίδιαν στιγμή αν σκεφτούμε το πρόσφατο μεταπολιτευτικό παρελθόν καθώς και το ότι σε καιρούς απείρως καλύτερους είχαμε πάντοτε αρκετές τέτοιες οργανώσεις, μας προκαλούνται απορίες. Πως γίνεται να είχαμε τότε και να μην έχουμε τώρα; Δύσκολα ερωτήματα.
Τι σημαίνουν αυτά; Ντάξει, αποδείξεις δεν μπορείς να έχεις αλλά οι ενδείξεις αν εμπλουτισθούν με λογική μας βοηθούν να εξάγουμε πολλά συμπεράσματα, συμπεράσματα που θαυμάσαμε στην πράξη και χθες στο ΟΑΚΑ.
Διότι και χθες μια από τα ίδια είχαμε.
Βλέπετε λοιπόν πόσο ωραία καταλήγουμε εκεί απ'όπου ξεκινήσαμε;
Καταλάβατε τώρα γιατί αυτά που συνέβησαν χθες στον ποδοσφαιρικό αγώνα Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού δεν είχαν την παραμικρή σχέση με το ποδόσφαιρο παρά ήταν αμιγώς πολιτικές εξελίξεις; Διότι μας προϊδεάζουν για τα όσα ακολουθούν σύντομα... Και δυστυχώς ήρθε μια ώρα άσχημη που πρέπει να είστε έτοιμοι για πολλά πράγματα.

Και παρόλο που θα επανέλθουμε και στο άμεσο μέλλον, στις επικείμενες εκλογές ψηφίζουμε αυτό που πρέπει. Ούτε απέχουμε για να τους κάνουμε τη χάρη (που επιπρόσθετα τους προμοτάρουμε κιόλας), ούτε στηρίζουμε αυτούς που ξεπούλησαν τις ζωές μας και το μέλλον μας.

Χαίρετε και το νου σας.


Στοχάσου και αρκεί.
Ανωνύμου Έλληνος Ελληνική Νομαρχία (μέρος Α, μέρος Β).

Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2012

Και μερικά ακόμη αθλητικά

μιας και τα'χω αφήσει παραμελημένα ένεκα των εξελίξεων καθώς και των κατά τόπους ακεφιών (ούτε δελτίο καιρού να ήμουν).

Φυσικά και η ήττα από την Ξάνθη σε καμία περίπτωση δεν αποτέλεσε την αφορμή διότι έχουμε που τα λέμε εδώ και μήνες είτε απευθείας από εδώ είτε σε άλλα βλόγια (κυρίως εκεί), ο Βαλβέρδε εξελίσσεται σε μείζον πρόβλημα για τον Ολυμπιακό: πρώτον για τους παίκτες που έχει φέρει, δεύτερον για το πως έχει συμπεριφερθεί σε άλλους παίκτες και τρίτον, για τις επιλογές του και κυρίως για τις εμπάθειές του. Ουδείς διαφωνεί ότι πρόκειται για προπονητή (που επί πολλά χρόνια με Ζήκους κι έτσι δεν είχαμε καν) φιλότιμο, εργατικό και μεθοδικό, αποδεικνύεται όμως ότι μπορεί να λειτουργήσει μόνο με Κόκκαλη, ήτοι με τα 2 πόδια σε μισό παπούτσι. Κατά τα λοιπά είναι ένας μέτριος προπονητής. Άνθρωπος που φέρνει όμως επί παραδείγματι Μαρκάνο και Γιέστε (τα γράφαμε μόλις είχε έρθει), πως να μην τον πεις μέτριο; Δεν θα διαφωνήσω ότι προτιμάει το σύνολο από τις μονάδες, όμως το ίδιο προτιμούσε και ο Μπάγεβιτς, με τον οποίον και ομαδάρα είχαμε και μπαλάρα παίζαμε: ουδεμία σχέση με σήμερα. Κολλημένος εκεί στο 4-3-3 να μας καταπίνουν όλοι, στους ίδιους παίκτες, στις ίδιες εμπάθειες. Μου λένε όλοι για τις φετινές εμφανίσεις στην Ευρώπη για να προσπεράσουν τις αθλιότατες στο πρωτάθλημα.

Αυτό που έχω να πω (και που το'χω ξαναγράψει) είναι ότι διακρίνω μια βαζελοποίηση στην ομάδα, τόσο σε αγωνιστικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο νοοτροπίας αλλά ακόμη και σε επίπεδο οπαδών. Ο Μπαζίνας έλεγε ότι κάποτε ο Ολυμπιακός ήταν Μάρκος και πλέον έχει γίνει Φοίβος. Εγώ θα πω ότι όχι μόνο δεν είναι καν Φοίβος πλέον, αλλά ακόμη και ο Φοίβος είμαστε τόσο πολύ εθισμένοι στην μετριότητα που μοιάζει με 5 Μάρκους. Αυτό είναι ο Ολυμπιακός σήμερα. Με Θεοδωρήδηδες και Καραπαπάδες. Με παίκτες που 10 χρόνια πριν (δεν το συζητάμε καν για παλαιότερα) δεν θα άξιζαν ούτε τα νερά να μεταφέρουν για τους τότε παίκτες. Ένα ξέρασμα, από πάνω μέχρι κάτω. Έχω πει κατ' επανάληψιν για την Εσπανιόλ που επί Βαλβέρδε πήγε στον τελικό του ΟΥΕΦΑ και στην Ισπανία παρολίγον να υποβιβαστεί. Στον Ολυμπιακό δεν έχουν καταλάβει ότι ο Βαλβέρδε ήρθε για να φύγει, είναι περαστικός, ήρθε για τα λεφτά και τους τίτλους του προσωπικού του καρνέ. Για την Ευρώπη ενδιαφέρεται ο άνθρωπος, για να τον δουν στην Ισπανία, για να πάει σε κάποια καλή ομαδίτσα στην πατρίδα του να είναι και κοντά στην οικογένειά του (ουδέν μεμπτόν σε όλα αυτά). Το θέμα είναι ότι αυτό το πράγμα δεν παλεύεται να βλέπεται. Δηλαδή έχουμε όλα τα μέτρα, έχουμε όλες τις στεναχώριες κι έχουμε και τον εμετό του Ολυμπιακού. Ούτε λίγη μπάλα δεν θα μπορούμε να δούμε στο τέλος, να ξεχαστούμε για λίγη ώρα.

Παρεμπιπτόντως, να πω κάτι για τους παίκτες: είχε πάει τις προάλλες ο Μαρινάκης και τους έτριξε τα δόντια και τους έβαλε και πρόστιμο. Αστειότητες επιπέδου ασοβάρου διοικήσεως. Τους κατηγορείς γιατί; Που δεν ξέρουν αν το τόπι έχει μέσα πανί ή αέρα; Τόσα ξέρουν, τόσα κάνουν οι άνθρωποι, πως τους κατηγορείς εσύ ότι δεν κάνουν περισσότερα; Γιατί έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας ότι οι περισσότεροι είναι άμπαλοι; Τι σχέση έχει με το άθλημα ο Μαρκάνο και ο Ορμπάιθ; Πως τα χώνεις σε παίκτες (άλλους) που επί μονίμου βάσεως παίζουν σε λάθος θέση; Και πως είναι δυνατόν ο προπονητής να είναι πάντοτε στο απυρόβλητο; Έχουμε χάσει τους μισούς αγώνες επειδή ο Μιραλάς δεν δίνει την μπάλα από το δεξί στο αριστερό μήπως και κατά λάθος πάει στον Τζιμπούρ (και τούμπαλιν). Ποιος φταίει γι'αυτό αν όχι ο προπονητής; Ποιος φταίει που επί σχεδόν 4 μήνες δεν υπήρχε σταθερή ενδεκάδα με αποτέλεσμα τέλη Γενάρη να μην έχουμε φορμαρισμένους παίκτες, αν όχι ο προπονητής; Ποιος φταίει για τα σαπάκια που μας έχουν έρθει, αν όχι ο προπονητής; Πλάκα κάνουμε;
Παρεμπιπτόντως να αποκαταστήσω και έναν παίκτη που πέρσυ μόνο που δεν του έριχνα κατάρες έτσι όπως έπαιζε. Μιλάω για τον Χολέμπας ο οποίος φέτος δείχνει ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο, πρόκειται αναμφίβολα για νέα μεταγραφή και δη, καλή κιόλας. Το παιδί προσπαθεί σκληρά και αυτό φαίνεται. Μπράβο του, το έχουμε δει και μακάρι να συνεχίσει έτσι, αν και δεν βλέπω να παραδειγματίζονται τίποτε άλλοι που θα'πρεπε.

Επί τη ευκαιρία να χώσω και κάτι ακόμη: κάτι πρέπει να γίνει επιτέλους με τον κάφρικο ημέτερο τύπο. Ναι, μιλάω γι'αυτόν που ήθελε να μας πείσει ότι το γατάκι ο Λεονάρντο είναι ο παίκτης που ψάχναμε τόσα χρόνια στον Ολυμπιακό.... Έλεος πια με τα ζώα (του τύπου)...

Φυσικά να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα: ο προπονητής δεν είναι το κεφάλι του ψαριού που βρωμάει. Η διοίκηση δεν τα βλέπει; Υπό την ανοχή της ή ίσως και τις ευλογίες της δε γίνονται όλα αυτά; Τι να δει, θα μου πείτε. Με Θεοδωρήδηδες και Καραπαπάδες; Την τύφλα της δε βλέπει. Ζώα μας θεωρεί, άβουλα εντελώς. Η διαιτησία σου φταίει μπαρμπα Σάββα που η ομάδα σέρνεται; Ρε δεν πάτε στο διάολο όλοι εκεί στην Πλατεία Αλεξάνδρας; Μου'χετε φάει τα συκώτια...

Για το πρωτάθλημα γενικότερα τι να πεις; Να μασάς και να φτύνεις είναι τα πάντα. Όπως ξεκίνησε έτσι συνεχίζεται και έτσι θα τελειώσει. Καλά για τον βάζελο τι να πεις, η αλήθεια είναι ότι του αξίζουν συγχαρητήρια για την υπερπροσπάθεια που κάνει (διότι όντως είναι έτοιμος να σκάσει και όταν σκάσει θα πέσει γέλιο), αλλά η προσπάθεια του συνταξιούχου του πάγκου του βγαίνει, να λέμε τα σύκα-σύκα και την σκάφη-σκάφη. Διότι κατά τα λοιπά η πορεία του βάζελου είναι σαν της χώρας: δεν υπάρχει σάλιο ούτε για τσιγαρόχαρτα και οι άραβες ακόμα έρχονται (και θα έρχονται για πολύ καιρό ακόμα). Η ΑΕΚ μάλλον είναι το δράμα του ελληνικού αθλητισμού και το λυπηρό είναι ότι δεν την αφήνουν να πεθάνει με την ησυχία της μπας και αναγεννηθεί η ομάδα (μόνο που τώρα ίσως να μην υπάρχει η πατέντα της Δ' Εθνικής, αυτό είναι το άσχημο). Η ποδοσφαιρική ΑΕΚ τελείωσε κύριοι, πάρτε το χαμπάρι. Πλέον της βγάζουν τα σωληνάκια μπας και τα χρησιμοποιήσουν σε κανάν άλλον ασθενή. Τουλάχιστον αντί να κοιτάξουν τι μπορούν να κάνουν για την ομάδα κοιτάνε ακόμη και τώρα τη μόστρα. Εγώ αυτό βλέπω.
Για τους υπολοίπους τι να πεις; Κάποιοι κάνουν φιλότιμες προσπάθειες, κάποιοι άλλοι μάλλον θα δουν ξαφνικά το τέλος να έρχεται και θα αντιδράσουν σπασμωδικά σαν τον Ηρακλή (ο οποίος να μου το θυμηθείτε, σε μερικά χρόνια θα θεωρεί εαυτόν τυχερό για τα συμβάντα του καλοκαιριού). Κι όσον αφορά τον Δούρο, προσωπικά δεν του τα έχωσα ποτέ για εκείνο το αλήστου μνήμης παιχνίδι στην Λεοφώρο, αλλά όχι και ότι είναι χρεωμένος σε'μάς που λένε οι βάζελοι. Τι άλλο θ'ακούσουμε δηλαδή. Βέβαια θα μου πεις, μέχρι και για τον Βασσάρα τα ίδια έλεγαν. Ντάξει, γι'αυτό έγιναν βάζελοι είναι η αλήθεια. Αν είχαν επαφή με την πραγματικότητα θα γίνονταν γαύροι.

Πάντως, μην έχουμε παράπονο: τρελό μηδενικό και το πρωτάθλημα. Ακριβώς όπως και η χώρα.

Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011

Μάλιστα... συνέβη και αυτό...

Ποιο;
Ας τα πάρουμε με τη σειρά.
Τις περασμένες μέρες συμφώνησα με μία δήλωση του Άδωνι, έδωσα εύσημα (εις το φεητσιμβούκιον) για την στάση του ΠΑΜΕ την ημέρα της απεργίας που πέθανε ένας ακόμη συμπολίτης μας (μου είναι αδιάφορα τα πιστεύω του), υπερασπίστηκα τον Τσίπρα για την λυσσαλέα χουντική επίθεση Βενιζέλου, μέχρι και την διακυβέρνηση Καραμανλή είπα ότι θα αναθεωρήσω μετά τις αποκαλύψεις που έχουν έρθει διά μέσου wikileaks που αποδεικνύουν ότι τα πάντα ήταν προσχεδιασμένα, μην σας πω ότι συμφώνησα μέχρι και με τον Κυριάκο Μητσοτάκη για άλλο ζήτημα.
Το ότι θα έφτανα σε σημείο όμως να συμφωνήσω και με τους βάζελους σε θέμα εντός γηπέδου, ε, αυτό όντως μόνο το pasok θα μπορούσε να το είχε κάνει. Αυτό και κανένα άλλο...

Την περασμένη Τετάρτη στο στάδιο Γ. Καραϊσκάκης ακούστηκαν κάποια πολύ επιτυχημένα συνθήματα από τους σύγγαυρους:
-βάλτε όλο το δάνειο στον κώλο
-έτσι γαμάνε αυτοί που σας χρωστάνε
Παρηγοριά στον άρρωστο θα μου πείτε. Θα συμφωνήσω. Όπως όμως έχω ξαναπεί και στο παρελθόν, το γήπεδο ναι μεν το θεωρώ δευτερεύον, αλλά το έχω ως το πιο σημαντικό απ'όλα τα δευτερεύοντα, μεταξύ άλλων επειδή δείχνει και τον παλμό της κοινωνίας σε πολλά θέματα.
Το γεγονός ότι ένα ολόκληρο γήπεδο ασχολήθηκε με τις πολιτικές καταστάσεις της τρέχουσας περιόδου, ήταν εξαιρετικά σημαντικό και δεν πέρασε απαρατήρητο, όπως επίσης δεν πέρασε απαρατήρητο (από τους Γερμανούς) το τεράστιο πανώ που έδειχνε έναν ιππότη να καρφώνει γερμανικό έδαφος: τους ενόχλησε (διάβασα) και σκέφτονται να το καταγγείλουν στην ΟΥΕΦΑ.


Η πρέπουσα απάντηση για την περίσταση είναι "στα παπάρια μας".

Το Σάββατο στην αναμέτρηση των βάζελων με τον Εργοτέλη κάποιοι ανήρτησαν ένα πανώ το οποίο προσωπικά μου άρεσε αρκετά κιόλας και που γενικά με βρήκε σύμφωνο. Ποια ήταν η συνέχεια; Διεκόπη ο αγώνας μέχρι να κατέβει το πανώ ενώ η αστυνομία ξεκίνησε μαραθώνιο για να βρει ποιος το ανέβασε και έφτασε σε σημείο να ψάχνει αυτοκίνητα μετά τη λήξη του αγώνα.
Για να βρει ένα πανώ.


Έχουμε λύσει όλα τα προβλήματά μας, στους δρόμους (που προφανώς είναι ασφαλείς) δεν κυκλοφορούν ούτε ναρκωτικά, ούτε τίποτε και σκέφτηκε το Υπουργείο ΠΡΟΠΟ να το ρίξει στα επικίνδυνα πανώ. Στην καρδιά του προβλήματος...
Παρένθεση: υποθέτω ότι όταν οι χουλιγκάνοι σφάζονται (κυριολεκτικά) μεταξύ τους ή όταν βρίζουν μάνες παικτών και διαιτητών δεν είναι ιδιαίτερα σημαντικό και ουδείς ασχολείται. Όταν όμως σηκώνεται ένα πανώ που δεν λέει τίποτε άλλο παρά τον παλμό της εποχής, θεωρείται υβριστικό, παρόλο που δεν διάβασα καμία απολύτως βρισιά.
Το παιχνίδι διακόπτεται.
Η αστυνομία κινητοποιείται.
Επικρατεί πανικός σε συγκεκριμένους κύκλους.
Προπάντων όμως, οι πολιτικοί ανησυχούν.
Και ανησυχούν πολύ.

Κάπου πήρε το μάτι μου (και λογικά ισχύει) ότι επιστρατεύτηκε μέχρι και ο ΣΚΑΪ για το ασύλληπτα σοβαρό θέμα του πανώ, χαρακτηρίζοντας μη καθώς πρέπει τέτοιες καταστάσεις. Εμ, βέβαια: αν σου ανοίξουν το κεφάλι είναι απλή βία, αν όμως κάποιος σηκώσει ένα πανώ με πολιτικό σύνθημα τότε δεν είναι καθώς πρέπει.

Κάπου πήρε το μάτι μου και ένα ωραίο πανώ από την Τούμπα (και η αλήθεια είναι ότι τα πακόκια δεν είναι η πρώτη φορά που κάνουν κάτι τέτοιο). Εκεί κι αν πέφτει ιδρώτας... Τούμπα; Πως θα πας να τα βάλεις με ανθρώπους που έχουν το ουγκ για σύνθημα; Που έχουν τραγουδήσει στο παρελθόν (κλασικά ημίγυμνοι) "κρύο γαμιέται η μάνα σου";
(update: μας επιάσαμαν αδιάβαστους -ιδέτε εις τα σχόλια. Η παρακάτω φωτογραφία είναι από το Ηράκλειο)


Νομίζετε ότι τυχαία έχω χαρακτηρίσει ως τη μάχη των ονείρων μου από τη μία μεριά τα ΜΑΤ (και όποιον άλλο θέλετε, χαρίζω και 3 κολώνες) κι από την άλλη τα παόκια, λιμενεργάτες, οικοδόμους και σκουπιδιάρηδες; Κι εγώ θα είμαι στην άκρη με μπυράλ και πασατέμπο να απολαμβάνω, αν γίνει το πρέπον ντου, δε νομίζω η μάχη να διαρκέσει πάνω από 20-25 λεπτά. Μήπως θυμάστε τι είχε γίνει σε μια σχετικά παλαιά διαδήλωση σκουπιδιάρηδων που είχαν πετάξει στα ΜΑΤ σακούλες με... διαλεχτό πράμα; Ε; Θυμάστε; Αλλά τέλος πάντων, μην ξεφεύγουμε.

Την περασμένη Τετάρτη κάπου προς το κέντρο βρέθηκαν μία ομάδα κάφρων του Ολυμπιακού με μια ομάδα κάφρων του βάζελου. Αμφότερες ομάδες έμαθα ότι πήγαιναν στις κινητοποιήσεις για τις κινητοποιήσεις. Όταν όμως βρέθηκαν κοντά και τα ζώα των μεν αναγνώρισαν τα ζώα των δε, αποφάσισαν να το γλεντήσουν μεταξύ τους. Μιλάμε για τόσο ηλιθίους, όμως πλέον τέτοια φαινόμενα σύντομα θα είναι όχι ο κανόνας αλλά οι εξαιρέσεις.
Όπως και να'χει μετά τα γεγονότα του Σαββατοκύριακου και ιδίως μετά τις κρατικές αντιδράσεις πανικού, διακρίνω ότι είμαστε κοντά στο να τα βρούν και οι οπαδοί μεταξύ τους. Ειλικρινά το αισθάνομαι ότι είναι κοντά. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα τα βρούμε ιδεολογικά οι γαύροι με τους βάζελους. Όχι, αυτό δεν θα συμβεί ποτέ. Τις διαφορές μας θα τις έχουμε πάντοτε, όσο σημαντικές ή γελοίες κι αν είναι αυτές. Όμως είναι σημαντικό να ομονοήσουν οι οπαδοί.
Έστω και πρόσκαιρα ρε αδελφέ, για να αντιμετωπισθεί η λαίλαπα που καταστρέφει τα πάντα, ο κοινός εχθρός που είναι τεράστιος και εξαιρετικά επικίνδυνος διότι απαρτίζεται από αφελείς και προδότες.

Όσο καιρό οι οπαδοί σφάζονταν μεταξύ τους, όσο καιρό έδιναν ραντεβουδάκια και θρηνούσαμε (ως κοινωνία) θύματα, όσο καιρό ανατιναζόταν που και που κι από ένας σύνδεσμος, όλα ήταν καλά. Το κράτος δεν ανησυχούσε, η αστυνομία δεν έκανε τίποτε. Διαίρει και βασίλευε. Επικρατούσε ένας ιδιότυπος εμφύλιος πόλεμος, ένας από τους πολλούς που βιώνουμε εδώ και χρόνια στην καθημερινότητά μας και η αλήθεια είναι ότι η φαγωμάρα των οπαδών είναι μεγάλο μαξιλάρι ανακούφισης για τους κυβερνώντες. Τώρα όμως; Αν όλοι αυτοί τα βρουν, τι γίνεται; Μπορείς να φανταστείς ένα κοινό μέτωπο με τους μπαρουτοκαπνισμένους χουλιγκάνους κάθε ομάδας; Όπου παραπίσω, παραδίπλα, παραπέρα, κάπου εκεί τέλος πάντων θα υπάρχουν και χίλιοι δυο άλλοι άνθρωποι, απλοί οπαδοί έως και απλοί φίλαθλοι, οι οποίοι μέχρι πρότινως αντιδρούσαν μόνο όταν ο διαιτητής αδικούσε την ομάδα τους. Διότι ναι, αυτή είναι η κοινωνία μας: δεν βγαίνεις στον δρόμο αν είσαι άνεργος αλλά θα βγεις αν δεν πάρεις το πέναλτυ. Νεοελληνικά πράγματα...

Γι'αυτό και ενόχλησε πολύ το πανώ στον αγώνα του Ολυμπιακού με την Ντόρτμουντ. Οι Γερμανοί πιθανώς να νόμιζαν ότι έρχονται σε γερμανικό κρατίδιο και έπεσαν από τα σύννεφα.
Γι'αυτό και ενόχλησε πάρα πολύ το πανώ στις εξέδρες του ΟΑΚΑ, διότι μέχρι τώρα έφταιγε μόνο ο διαιτητής και οι απέναντι...
Γι'αυτό και ενόχλησαν/θα ενοχλήσουν και άλλα πανώ στο μέλλον.
Διότι πλέον απειλούνται τα σημαντικότερα κεκτημένα.
Τα κεκτημένα των πολιτικών. Τα κεκτημένα των λαμογιών. Τα κεκτημένα των βρικολάκων που μας έπιναν το αίμα και που στοχεύουν να πιουν ακόμη περισσότερο.
Δεν είναι τυχαίο ότι την περασμένη Πέμπτη οι υποτιθέμενοι γνωστοί-άγνωστοι κουκουλοφόροι μπαχαλάκηδες για πρώτη φορά πέταγαν μολότοφ και κομμάτια μάρμαρο σε απλούς πολίτες. Με τους μπάτσοι δεν τα έχουν αυτοί, υποτίθεται; Σαν πολλά πράγματα συμβαίνουν όλως τυχαίως τον τελευταίο καιρό, δεν συμφωνείτε;

Και μην ξεχάσετε κάτι: προχθές είχαμε ελέγχους για να βρεθεί ένα πανώ.
Αύριο θα ξαναέχουμε ελέγχους για πολιτικά φρονήματα, πάλι. Διότι αυτά τα πράγματα έχουν ξαναγίνει στην Ελλάδα.

Και κατά τα λοιπά πολύ μου αρέσει που υπάρχει ακόμη κόσμος που υποστηρίζει ότι δεν ζούμε σε χούντα. Πράγματι, το να ψάχνει η αστυνομία αυτοκίνητα όχι για ναρκωτικά αλλά για πανώ δεν παραπέμπει σε χούντα αλλά σε δημοκρατία.
Και μετά αναρωτιώμαστε γιατί αυτή η χώρα έπεσε σε ξέρα...
Καληνύχτα μας.

Όλοι μας και μόνοι τους.
Μαζί με τα λαμόγια τους.
Η ώρα φτάνει.



UPDATE: Αφού επικαλεστήκαμε τους παοκτζήδες θα ήταν άδικο να μην βάζαμε και καμιά φωτογραφία!


UPDATE II: Πολύ καλό το ακόλουθο απόσπασμα. Δώστε ιδιαίτερη βάση στην βλακεία της Μακρή: κοπέλα μου, αν κάνουν μια πορεία όλοι μαζί γαύροι, βάζελοι, αεκτζήδες, παόκια, αρειανοί, πανιώνιοι, ατρομηταίοι κλπ, κλπ, κλπ, θα καταλάβεις από τα γεγονότα γιατί δίνουν βάση σε κάτι τέτοια γεγονότα οι πολιτικοί.

Σάββατο 6 Αυγούστου 2011

Ζόρικη η χθεσινή κλήρωση του πρωταθλήματος...

Πρώτη αγωνιστική και με ποιον ξεκινάει ο Ολυμπιακός; Με την Ομάδα Α...
Όου, φακ...




Με αυτούς έπρεπε ρε διάολε;
Κι όχι τίποτε άλλο αλλά ακόμη βολοδέρνουμε κιόλας.
Ουπς... βολοδέρνω είπα; Ελπίζω να μην με θεωρήσουν βαλτό του Μπέου. Βόλος και Καβάλα είναι μάλλον απαγερευμένες λέξεις, αφού ούτε καν στην κλήρωση του πρωταθλήματος δεν τους έβαλαν. Βέβαια θα μου πεις, έβαλαν κανάν άλλον αντί των δύο; Όχι. Ε, και που το περίεργο; Εδώ κοντεύουμε δεκαπενταύγουστο και το μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι του χρόνου θα γίνει πρωτάθλημα. Αυτοί είναι ικανοί την πρώτη αγωνιστική όντως να βάλουν τον Ολυμπιακό να παίξει με την ομάδα Α. Σάμπως έχουν βγάλει άκρη εδώ και τρεις μήνες για να βγάλουν τώρα; Διότι όποια απόφαση κι αν βγει, θα υπάρξει τουλάχιστον ένας να την προσβάλει με προσφυγή, είτε αυτός θα λέγεται Κομπότης (αν παραμείνουν Λάρισα και Πανσεραϊκός) είτε δεν ξέρω κι εγώ πως αλλιώς. Και η πλάκα τελικώς ξέρετε ποια είναι; Ότι ο μοναδικός απ'όλους που κυριολεκτικά έχει όλα τα δίκια με το μέρος του να γκαρίζει ότι τον αδίκησαν επιλεκτικά είναι εξυγιαντής Κούγιας! Πράγματι, όσοι κατέθεσαν πλαστή εγγυητική επιστολή υποβιβάσθηκαν (Ηρακλής, Ιωνικός, Εθνικός κλπ, κλπ) και ο μόνος που τη γλύτωσε ήταν ο Παναχαϊκής, κι αυτό γιατί; Μα διότι έφταιγε ο λογιστής ήτοι όχι η ομάδα, όχι ο πρόεδρος. Λαμπρά! Βέβαια τότε γιατί έφταιγαν ο Εθνικός με τον Ηρακλή και όχι οι αντίστοιχοι λογιστές δεν μας έχουν εξηγήσει ακόμη, αλλά μάλλον θα μείνουμε με την απορία.

Όπως και να'χει, όλα βαίνουν ομαλώς.
Μμμμ... εκτός από τον Κοστάντζο.

Διαβλέπω μεγάλα γλέντια με τον συγκεκριμέον στο τέρμα φέτος. Πάλι καλά δηλαδή που πήραμε και τον Δασκαλάκη, αν και νομίζω ότι προλαβαίνουμε να πάρουμε και τον Ελευθερόπουλο για να έχουμε ένα καλό δίδυμο τουλάχιστον.
Κι όσον αφορά αυτόν τον Μαρκάνο... κάτι δεν μου πάει καλά για να λέω την αλήθεια. Όπως επίσης πολύ μικρό καλάθι κρατάω και με τον Γέστε. Ντάξει, ότι το κατείχε κάποτε το τόπι ο Βάσκος είναι πασίγνωστο αλλά όταν έχεις να παίξεις μπάλα μια διετία, όπου λίαν συμπτωματικώς να υπενθυμίσω ότι 2 χρόνια είχε να παίξει μπάλα και ο Μαρέσκα...Ένας Μαρέσκα τον οποίον αναπολείς μόλις βλέπεις τον Ουρτάδο. Μπρρρρρρ... παλτό μέσα στο κατακαλόκαιρο; Έχουμε σκάσει από το... κρύο. Τι να πεις, προφανώς το παιδί δεν μπορεί εκτός συνόρων οπότε μην το ταλαιπωρούμε άλλο και ας πάει στο σπίτι του να ξεμπερδεύουμε. Για τα χαφ δε, ας μην το συζητάμε καλύτερα: ίσα που θα φτάσουμε σε σημείο να αναπολούμε έως και τον μπλόγκερ Ντουντού. Και με δεδομένο ότι γουστάρω τους Έλληνες παίκτες και δη του πιτσιρικάδες, θεωρώ μέγα σφάλμα την αποδέσμευση του Γιάννη Παπαδόπουλου, ο οποίος τω όντι δεν πήρε τις ευκαιρίες που έπρεπε. Όπως και να'χει, φέτος θα φανεί πόσα απίδια πιάνει ο σάκος και προσωπικά έχω επιλέξει να κρατάω μικρό καλάθι, ίσως μικρότερο από άλλων ετών. Μην περιμένουμε καμιά μπαλάρα και φέτος αφού για να την παίξεις θέλεις παίκτες κι εγώ αυτό που σε πρώτη φάση διαβλέπω είναι ότι φέτος σε'μάς θα γίνει της πόρνης από τσακωμούς: πως θα παίζουν όλοι αυτοί ταυτόχρονα; Και ο Γέστε και ο Ιμπαγάσα μέσα; Δύσκολο. Κι ο Μοδεστό που είναι εξαιρετικά φιλότιμος κι εργατικός και πρέπει να ανταμοιφθεί γι'αυτό θα μείνει εκτός; Και τόσοι άλλοι που βρίσκονται σε υπερκορεσμένες θέσεις; Ο φετινός σχεδιασμός έγινε ξεκάθαρα με την προϋπόθεση ότι θα φύγουν και αρκετοί παίκτες, έλα όμως που δεν βλέπω να φεύγουν τόσο εύκολα (και αν θέλετε τη γνώμη, καλά κάνουν), με αποτέλεσμα να έχουμε για την ώρα ίσως το μεγαλύτερο ρόστερ που είχαμε ποτέ, γεγονός που αποδεικνύει ότι η φήμη που προηγείτο του Μαθία δεν ήταν ψευδής: όντως ο άνθρωπος αυτός μπορεί μόνο να αγοράζει, όχι να πουλάει. Με την υποσημείωση ότι αγοράζει ό,τι περνάει από μπροστά του, γι'αυτό και είχε καταντήσει ολόκληρη Λίβερπουλ να έχει ρόστερ με 80φεύγα παίκτες εκ των οποίων οι περισσότεροι σαπάκια και να τους δίνει δανεικούς σε ολόκληρη την Ευρώπη (κυριολεκτικώς). Πλέον αν άκουγες κάποιον να λέει "είμαι δανεικός από τη Λίβερπουλ" δεν προξενούσε καμία έκπληξη. Ε, αυτόν τον τύπο έχουμε πάρει εμείς οι παμπόνηροι (μην χάναμε το κελεπούρι) για να μας κάνει δουλειά...
Πάντως είναι πραγματικά εκπληκτικό! Να ρίχνεις έναν σκασμό λεφτά και πάντα να χρειάζεσαι ενίσχυση! Ποτέ μου δεν κατάλαβα πως το κάνουμε, αν και από την άλλη μεριά σκέφτομαι ότι υπάρχουν και τα πολύ χειρότερα και κοιτάζω προς Παιανία μεριά, όπου περιμένουν πως και πως να υποβιβασθεί κυρίως η Καβάλα μπας και αρπάξει στο τσαμπέ κανάν παίκτη (κυρίως τον Ντουγκλάο) και συμμορφωθεί καθόλου, ειδάλλως τον βλέπω για ντέρμπυ παραμονής με τον Ατρόμητο και τον Πανιώνιο φέτος.

Και μέσα σ'όλα έχουμε και τον Κουντούρη.
Μην τον ματιάσω τον άνθρωπο, τα πάει εξαιρετικά: είναι ικανός να φτιάξει ομάδα μέχρι και στο πόλο του Παναθηναϊκού.
Τις δικές μας, τις διαλύει με ιδιαίτερο μεράκι απ'όσο φαίνεται.
Δεν πειράζει, ας τον λουστούν τόσο εκείνοι που τον πρότειναν, όσο και οι 68 ________ (βάλτε ό,τι λέξη θέλετε εσείς) που τον ψήφισαν.

Κατά τα λοιπά, θα τα ξαναπούμε.
Για την ώρα θα κλείσουμε με έναν μαθηματικό γρίφο:
Αν (Ομάδα Β) μείον (Ομάδα Α) ίσον 11, να βρεθούν οι ομάδες Α και Β.

Σάββατο 30 Ιουλίου 2011

Τα μπράβο είναι το λιγότερο


Και αναφέρομαι φυσικά στις κοπελάρες μας της εθνικής ομάδας υδατοσφαίρησης (ελληνιστί πόλο) η οποία νομίζω πλέον μπορεί δικαιότατα να συγκαταλέγεται ως η καλύτερη εθνική ομάδα από όλες, σε όλα τ'αθλήματα.

Πλάκα, πλάκα κάποια στιγμή πρέπει να κάτσω να πω 2-3 πραγματάκια για το πόλο που μετά την μπάλα είναι το αγαπημένο μου άθλημα, το οποίο πόλο χρόνια τώρα φωνάζω ότι κανονικά είναι το πραγματικό εθνικό μας σπορ. Μόλις βάλουμε κάτω τις επιτυχίες που μας έχει φέρει τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και σε συλλογικό θα διαπιστώσετε ότι θα χαθεί η μπάλα.

Όπως και να'χει μέχρι τότε, ξανά ένα μεγάλο μπράβο σε όλη την ομάδα, και στα κορίτσια και φυσικά στο καταπληκτικό τημ.
Και μην ξεχνάμε την πικρή κουβέντα που είπε ο προπονητής Γ. Μορφέσης, καλά φωτογραφίζονται όλοι αυτοί τώρα μαζί με την ομάδα όπως γίνεται σε κάθε επιτυχία. Θα κάνουν τίποτε όμως γι'αυτήν;
Κάτι είπα, ε;


Εξάλλου ως είναι πασίγνωστο σε αυτή τη χώρα μόνο οι πολιτικοί και τα λαμόγια επιβιώνουν.
Μμμμμμμμ.... δύο φορές το ίδιο πράγμα είπα ή ιδέα μου είναι;

Δευτέρα 27 Ιουνίου 2011

Περί Στημένων

Ε, ας κάνουμε κι ένα διαλειμματάκι σχολιάζοντας κάτι πραγματικά ευχάριστο, όπως τις εξελίξεις στο επαγγελματικό (;) ποδόσφαιρο της χώρας.
Εξάλλου όλα τα άλλα θέματα της χώρας πάνε μια χαρά και χρειαζόμαστε θεματολογίες. Με πιάσατε, νομίζω. Οπότε ας τσιμπήσουμε το δολωματάκι, δεν τρέχει τίποτε βρε αδελφέ. Εξάλλου όλη την ώρα πια ν'ασχολούμαστε με την άθλια σαπίλα της πολιτικής ζωής καθώς και την σαπίλα της καθημερινότητας; Ας πιάσουμε λίγο και την σαπίλα της μπάλας ντε, για ν'αλλάξουμε και λίγο παραστάσεις...



Κι επειδή με το ρομαντικό θέμα των στημένων αγώνων είχα ασχοληθεί αρκετά χρόνια πριν (αααααχ, τι ωραίες εποχές! Γεια σου ρε phantom!), όχι μόνο επειδή μου άρεσε σαν θεματολογία, αλλά κι επειδή ως "παλαιόw" παίκτηw ποδοσφαιρικού στοιχήματος που ήμουν (εσχάτως και νυν, εκ νέου) πολλές φορές είχα ποντάρει σε άλογα που εκ του αποτελέσματος (και μόνο τότε) φαίνονταν κουτσά που όμως δεν μπορούσες να το διακρίνεις "επισήμως". Μάλιστα, όταν έσκασε μύτη το σκάνδαλο Χόυτσερ στην Γερμανία και βγήκε στη φόρα ένας κατάλογος από αγώνες που ήταν πιασμάν, από πέριέργεια είχα κάτσει να τους αντιπαραβάλλω με όσους είχα παίξει και το αποτέλεσμα ήταν περί τους 6 στους 10 σε σύνολο... αρκετών. Βλέπετε, είχα μια λόξα να παίζω Α και Β Γερμανίας οπότε έφαγα σχεδόν όλο το πάρτυ στη μάπα. Είπαμε, τι εποχές!

Τι έχω καταλάβει λοιπόν εγώ από αυτήν την ιστορία;
Κατ' αρχήν ότι σίγουρα κάποιοι θα την πληρώσουν, όχι όμως επειδή θα λάμψει πλήρως η αλήθεια αλλά επειδή ο λαός ζητάει αίμα αυτήν την περίοδο. Έτσι από τους 15 προσαχθέντες, βλέπω να χώνουν μέσα 7-10 πάνω-κάτω, να διατρανείται η κάθαρση του ποδοσφαίρου, η αποκατάσταση του εντίμου πρωταθλήματος και λοιπά δακρύβρεχτα. Οι υπόλοιποι, είτε με κανά πρόστιμο, είτε με κάτι αντίστοιχο, βλέπω να την σκαπουλάρουν.
Βέβαια, γιατί λέω ότι ναι μεν θα την πληρώσουν κάποιοι αλλά όχι επειδή θα λάμψει η αλήθεια; Μα... νομίζω ότι είναι προφανές. Αν βάλουμε δηλαδή κάτω τα κομμάτια του παζλ και εννοώ όλα, όχι μόνο αυτά που τεχνηέντως παρουσιάζονται στην υπόθεση, τότε θα διαπιστώσουμε ότι η ιστορία είναι εξαιρετικά μπλεγμένη μεν, ίσως όμως όχι και τόσο πολύ όσο νομίζει ο κόσμος από την άλλη. Τώρα βέβαια θα μου πείτε, πως διάολο γίνεται αυτό; Δυστυχώς θα προσπεράσω την απάντηση διότι έχω φτιάξει ένα σενάριο στο μυαλό μου το οποίο μου εξηγεί τα πάντα και λογικά πρέπει να πέφτω μέσα σε μεγάλο ποσοστό, αλλά δεν μπορώ -ως είναι αυτονόητο- ν'αρχίσω να το γράφω, πόσω δε μάλλον όταν αυτό που εγώ σκέφτομαι βασιζόμενος στην λογική μου και τις ενδείξεις (κι ουχί στοιχεία) θα αποτελέσει καθήκον της Δικαιοσύνης στο προσεχές διάστημα. Άρα, το κρατάω αυστηρά για την πάρτη μου.

Τώρα, ποια είναι τα κομμάτια της ιστορίας; Και μιλάω με τα ως τώρα δεδομένα, διότι αύριο-μεθαύριο προφανώς μπορεί να σκάσει μύτη κάτι άλλο, εντελώς νέο.
Βασικά, τα'χετε διαβάσει όλοι υποθέτω οπότε δεν έχει σημασία να τ'αναφέρουμε.
Α, ναι, ε;
Δηλαδή και που τα διαβάσατε, τα διαβάσατε καλά; Είστε σίγουροι;

Κατ' αρχήν, η ιστορία με τα στημένα (οργανωμένο αρχείο, εδώ) διαπιστώνω ότι έχει κάποια κενά. Ας τα πάρουμε ένα, ένα.
Πρόσφατα, ας πούμε, βγήκε μια ξεκάρφωτη είδηση ότι γιος παράγοντα (του βάζελου κιόλας) κέρδισε από στοίχημα 13 μύρια γιούρος, ποντάροντας στην ήττα της ομάδας του. Ο αγώνας ήταν το Ξάνθη-βάζελος 3-2 τον Μάρτιο του 2008 με τις πενιές του Μόρρις. Η ιστορία αυτή είναι εκτός εισαγγελικού πορίσματος, εντελώς μυστηριωδώς. Και όταν λέω "ιστορία", εννοώ και το πρόσωπο, και τον αγώνα, ο οποίος αγώνας περιέργως είναι εκτός τις λίστας των υπόπτων της ΟΥΕΦΑ (αν και η λίστα με τους 41 αγώνες σηκώνει μεγάλη κουβέντα φού έχει προκύψει από συρραφή τριών -αν δεν απατώμαι- λιστών της ΟΥΕΦΑ), γεγονός μάλλον περίεργο αν αναλογιστούμε το ποσόν που κερδίθηκε δεδομένου ότι ο συγκεκριμένος αγώνας είχε παιχτεί σε μια εποχή που η ΟΥΕΦΑ παρακολουθούσε ακριβώς αυτό: τα ποσά. Τους ξέφυγε; Ε; Λέτε;
Δεύτερον, η ιστορία με τον θαμνάκια και τα... κονέ του ξεχάστηκε πολύ γρήγορα. Τότε, είχαν ειπωθεί πολλά, αλλά απλά... ξεχάστηκαν. Γιατί; Είμαστε βέβεοι ότι η ιστορία αυτή είναι εντελώς άσχετη;
Τρίτον, κάποια στιγμή αν θυμάστε ο Μαρινάκης ξεκίνησε να γκαρίζει στα κανάλια από το πουθενά για θέματα διαιτησίας. Για προσπαθήστε να το συνδυάσετε. Το θεωρείτε τυχαίο;
Τέταρτον, η ασθενής μνήμη πολλών τους κάνει να ξεχνάνε αφενός ότι ο Μαρινάκης μπήκε μόλις πέρσυ τέτοιες μέρες στην μπάλα, αφετέρου ο Μπέος (αντικοκκαλικός γαρ) μέχρι κάπου κατά τα Χριστούγεννα ήταν "συνεργάτης" του Πατέρα.
Πέμπτον, ξεχάστηκε επίσης πολύ γρήγορα το θέμα με τις κασσέτες, στο οποίο αρχικώς πάλι υπήρχε μια φιλολογία ότι έκαιγαν τον Ολυμπιακό αλλά όταν άρχισε να διαφαίνεται ότι τελικώς μόνο ο Ολυμπιακός δεν είναι από πίσω, το θέμα ξαναθάφτηκε (έως κι από τις πρασινοφυλλάδες).

Όσον αφορά τα πρόσφατα, λοιπόν, έχω να πω το εξής: παρατηρώ ότι καταβάλλεται μια τεράστια -σχεδόν τιτάνια- προσπάθεια να φανεί ο Ολυμπιακός πίσω απ'όλα. Σημείωση: από τις συνομιλίες προκύπτει -ή τουλάχιστον εγώ αυτό καταλαβαίνω- ότι πρέπει να υπήρχαν 2 ή ίσως και 3 ανεξάρτητες ομάδες που φέρονται να έστηναν αγώνες οι οποίες μάλιστα είχαν συγκρουώμενα συμφέροντα συχνά-πυκνά. Άρα ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι ο Ολυμπιακός είναι πίσω από κάτι, αποκλείεται να είναι πίσω απ'όλους. Οπότε, γιατί κανείς δεν ασχολείται με το ποιοι άλλοι είναι από πίσω; Το ερώτημα όμως είναι το άλλο: κατά πόσον είναι δυνατό να είναι από πίσω έστω κι από κάτι, ο Ολυμπιακός και θα εξηγήσω μετά το γιατί θέτω το συγκεκριμένο ερώτημα. Όπως και να'χει όμως, είναι δεδομένο κι αυτονόητο ότι αν αποδειχθεί το ο,τιδήποτε και για τον Ολυμπιακό και για τον Μαρινάκη, ο νόμος θα πρέπει να εφαρμοστεί πάραυτα και δεν το συζητώ.

Και πάμε στον Κούγια, ο οποίος χθες και σήμερα μυστηριωδώς (;) έχει αρχίσει να υπερασπίζεται και τον Ολυμπιακό και τον Μαρινάκη. Θα προσπεράσω το γεγονός ότι θεωρώ ιστορική κατάντια η υποτιθέμενη εξυγίανση του ποδοσφαίρου να γίνεται με μπροστάρη τον Κούγια επί κατοχικής κυβέρνησης Παπανδρόγλου επί υπουργίας Πολ "The Mind" Γερουλάνος ο οποίος απεφάνθη την περασμένη βδομάδα "ιδού που πήγαν τα λεφτά" (έλεος ρε, έλεος), και θα μείνω στην αλλαγή πλεύσης του Κούγια (τουλάχιστον σε'μένα έτσι έχει φανεί) σε σχέση με τις πρώτες μέρες (ήτοι την περασμένη βδομάδα). Ίσως να μην υπάρχει τίποτε περίεργο αλλά εμένα μου προκαλεί πολλές απορίες. Ελπίζω ότι σε (λογικό) βάθος χρόνου θα λυθούν και αυτές.

Αυτό που μου κάνει την μεγαλύτερη εντύπωση όμως είναι το άλλο: διαβάζοντας ποιοι κατηγορούνται, διαπίστωσα (πάντα σε σχέση με τους διαλόγους) ότι απουσιάζουν τα δύο πιο τρανταχτά ονόματα: ο πρόεδρος κι ο... πρόεδρος (προσοχή, ο τίτλος μπορεί να είναι και τιμητικός). Διότι δεν είναι δυνατόν πχ να κατηγορείται ο Μαρινάκης που είναι σε 2-3 (ως τώρα) διαλόγους αλλά ο πρόεδρος ή ο πρόεδρος να είναι μεν σε περισσότερους κι απείρως πιο "καυτούς" και να είναι εκτός. Αυτό εμένα κάτι μου λέει και ταυτόχρονα μου εξηγεί και γιατί ο Κούγιας έχει πάρει σβάρνα τα ΜΜΕ. Ντάξει, μπορεί να πέφτω κι έξω, μπορεί αυτά ποτυ σκέφτομαι να μην ισχύουν, ποιος ξέρει; Το ότι κάποια πράγματα έχουν μείνει περιέργως εκτός νυμφώνος όμως, είναι γεγονός.

Οπότε για να κάνουμε μια πρώτη ανακεφαλαίωση, πρωτοσέλιδα σχόλια ότι οι οπαδοί του Ολυμπιακού τρέμουν για την ενδεχόμενη τιμωρία της ομάδας τους, όχι μόνο δεν στέκουν αλλά και δείχνουν το κλίμα που επικρατεί από αυτούς που αποκαλύπτουν. Δυστυχώς η πρεμούρα τους δεν βλέπω να περνάει, μήτε εμείς οι γαύροι έχουμε κάποιο άγχος αν θα τιμωρηθεί ο Ολυμπιακός ή ο Μαρινάκης. Εδώ σκεφτείτε ότι μέχρι κι ο ΣΚΑΪ που έσπευσε από την πρώτη μέρα να παρουσιάσει όσο το δυνατόν περισσότερο το... κελεπούρι, χθες το βράδυ στην αντίστοιχη εκπομπή αποφάσισε να είναι λίγο πιο αντικειμενικό (άντε να μπει ο Αλαφούζος στην πολυδιασπαστικότητα ως ήταν παλαιότερα, να ξεμπερδεύουμε με δαύτα). Φυσικά στο ενδιάμεσο ο Μαρινάκης θα έχει καταλασπολογηθεί από κόσμο και κοσμάκη (και δεν λέω επίτηδες κιόλας, αλλά αυτό δεν παίζει ιδιαίτερο ρόλο) μέχρι εκεί που δεν πάει (ήδη έχουν ξεκινήσει τα σχετικά άρθρα στο εξωτερικό) και όταν μετά από κάποιον καιρό θα έχει φανεί ότι επί της ουσίας δεν είχε κάποια ανάμειξη (πέραν του ότι αποφάσισε να συνεργαστεί με τον Μπέο, απόφαση για την οποίαν θα πω το κυνικό "ας πρόσεχε"), αυτό που θα μείνει και θα θυμάται ο κόσμος είναι ότι ο Ολυμπιακός πάλι βρέθηκε μέσα σε σκάνδαλο παράγκας αλλά πάλι έβαλε τα μεγάλα μέσα και αθωώθηκε. Την πραγματική αλήθεια δεν θα την θυμάται κανείς, οι απόγονοι του Γκαίμπελς θα έχουν κάνει καλά τη δουλειά τους. Και φυσικά, δεν εννοώ -το ξαναλέω- ότι όλοι κάνουν ότι κάνουν επίτηδες. Πάρτε για παράδειγμα τον Γκότζο και το σημερινό πρωτοσέλιδο της φυλλάδας του, που άρχισε τις κωλοτούμπες (η αλήθεια είναι ότι και ο Δημητράκης θα κάνει στο μέλλον, μόνο που θ'αργήσει περισσότερο να το καταλάβει): προσωπικά τον θεωρώ έντιμο. Ολίγον μειωμένης ευθύνης βέβαια -για τα προσωπικά μου γούστα- αλλά έντιμο. Δεν θεωρώ ότι κάνει παιχνίδι επίτηδες, κάνει όμως σίγουρα επειδή δεν βλέπει πέρα από τη μύτη του. Απλά αδυνατεί να δει. Αντίστοιχα λοιπόν, δεν έχει και ιδιαίτερο νόημα να κάτσουμε να κατηγορούμε όλους αυτούς που τα χώνουν στον Ολυμπιακό και τον Μαρινάκη διότι αυτή είναι η μοίρα του Ολυμπιακού, καλώς ή κακώς: τον ισχυρό όλοι κυνηγάνε να τον φάνε κι αν δεν τον φάνε προσπαθούνε να του βγάλουν το μάτι, έτσι πάει πάντα κι ο Ολυμπιακός πάντα τα ίδια τράβαγε. Και μάλιστα προς επίρρωσιν αυτού θα συνεπιχειρηματολογήσει το γεγονός ότι από τον βάζελο δεν θα βρεθεί κανείς στο μάτι του κυκλώνα, άσχετα αν κανείς δεν θα ενδιαφερθεί να καταλάβει το γιατί. Δυστυχώς, ούτε σε αυτό μπορώ να εξωτερικεύσω την εκτίμησή μου.

Πάμε τώρα λίγο πιο βαθειά: πολύς κόσμος ασχολείται με το ποιος άλλος μπορεί να εμπλέκεται. Κατ' εμέ το ερώτημα είναι εντελώς λάθος: το ερώτημα είναι ποιος δεν εμπλέκεται. Ακούστε ας πούμε το εξής: η ΑΕΚ τι λέτε εμπλέκεται; Φαινομενικά όχι και πουθενά. Όμως η ΑΕΚ δεν είχε υποστηρίξει δις κιόλας τον Κανελλόπουλο; Τον είχε. Οπότε;
Τι οπότε, δεν υπάρχει οπότε. Κανένα συμπέρασμα δεν μπορεί να βγει. Το μόνο που διαφαίνεται είναι ότι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ολοένα και περισσότεροι θα εμπλέκονται στην όλη ιστορία, λιγότερο ή περισσότερο, έμμεσα ή άμεσα. Και όλους θα τους πάρει η μπάλα και αυτός ακριβώς θα είναι ένας λόγος που το θέμα εκτιμώ ότι θα ψιλοθαφτεί από ένα σημείο κι έπειτα κιόλας.

Εγώ αυτό που κατάλαβα είναι ότι το στήσιμο ήταν καθαρά στοιχηματικό κι όχι αγωνιστικό, απλά μάλλον μαζί με τον βασιλικό ποτιζόταν και η γλάστρα. Οι περισσότεροι συγχέουν τους διαλόγους με το πρωτάθλημα, ενώ στην πραγματικότητα είναι προφανές ότι υπάρχει στοίχημα στο προσκήνιο. Τι σημαίνει αυτό; Ότι έχουμε δύο διαφορετικές υποθέσεις, μία του στοιχήματος με ό,τι αυτό συνεπάγεται και μία των στημένων αγώνων, πάλι με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Κάποιοι λοιπόν μπορεί να ήταν περαστικοί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο και να βρέθηκαν μπλεγμένοι εκ του μη όντος. Κάποιοι άλλοι μπορεί να είναι μπλεγμένοι και για κάποιον λόγο να την σκαπουλάρουν. Κάποιοι άλλοι μπορεί να είχαν ανάμειξη και να μην φαίνονται και το ακριβώς αντίθετο κάποιοι παράλλοι. Και κυριολεκτικά πιστεύω ότι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο μπλεγμένοι είναι σχεδόν όλοι -προσοχή: μπλεγμένοι λέω, όχι ένοχοι. Αν και δεν έχω πάρε-δώσε με τον Μαρινάκη ας πούμε , παρολαυτά θα έβαζα και το χέρι μου στην φωτιά ότι είναι καθαρός. Άνθρωπος που προτίθεται να κινηθεί ανέντιμα δεν χώνει τόσα λεφτά από την πρώτη μέρα. Όπως είπα όμως, όταν αποφασίζεις -έστω και μεταγεννέστερα- να συνεργαστείς με τον (κάθε) Μπέο, τότε πρέπει να είσαι έτοιμος να αναλάβεις και το κόστος της επιλογής σου. Και έστω και διά της τεθλασμένης, αυτό λογικά θεωρείται ανάμειξη υποθέτω, διότι αν δεν είναι έτσι τότε ονόματα όπως (πχ) του Αβρααμάκου που μάλλον βρέθηκε μέσα μάλλον ένεκα βλακείας, δεν θα έπρεπε να βρίσκονταν εκεί.

Τέλος, επειδή διαπιστώνω ότι και αυτό έχει παρεξηγηθεί, θέλω να υπενθυμήσω προς όλους ότι το πασίγνωστο πλέον εισαγγελικό πόρισμα δεν είναι τίποτε άλλο από μια πρόταση. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, ακόμη και όσοι έχουν προφυλακιστεί, είναι αθώοι, όλοι τους, και ο Μπέος και ο Ψωμιάδης και ο οποιοσδήποτε, για όλους ισχύει το τεκμήριο της αθωώτητας, αυτή η ύψιστη Αξία. Πραγματικά θέλω να το τονίσω αυτό διότι πάλι διακρίνω μια έντονη τάση ανθρωποφαγίας όχι μόνο από τα ΜΜΕ αλλά και από τον απλό κόσμο. Το ποιοι και πόσοι θα αποδειχθούν ένοχοι, αυτό θα φανεί με την ολοκλήρωση των διεργασιών της Δικαιοσύνης, για τις οποίες δεν είμαι και ιδιαίτερα αισιόδοξος για το κατά πόσον θα μπορέσουν να βγάλουν χειροπιαστά αποτελέσματα. Η στοιχειοθέτηση σε τέτοιες περιπτώσεις-φαντάσματα είναι εξαιρετικά δύσκολη. Πόσω δε μάλλον όταν υπάρχουν θέματα του κατηγορητηρίου τα οποία είναι διάτρητα κιόλας, όπως ο νόμος περί τυχερών παιγνίων για παράδειγμα, που μεταξύ άλλων καθορίζει και τι είναι το παράνομο στοίχημα και για τον οποίον νόμο μας έχει ξεσκίσει στα πρόστιμα η ΕΕ. Αλλά αυτά είναι μια άλλη κουβέντα, επίσης μεγάλη...

Και επειδή σαν πολλοί μας έχουν προκύψει γνώστες εσχάτως, να υπενθυμήσω ότι στο calciopoli που είναι και το σημαντικότερο σκάνδαλο στησιμάτων που έχει προκύψει πανευρωπαϊκώς, ο τίτλος ναι μεν αφαιρέθηκε από τη Γιουβέντους αλλά αρχικώς δώθηκε στην Μίλαν, για όσους θυμούνται. Όταν μετά απεδείχθη εμπλοκή και της Μίλαν, αφαιρέθηκε εκ νέου και δόθηκε στην Ίντερ. Και εν συνεχέια, κοντά έναν χρόνο μετά, απεδείχθη ότι και η Ίντερ είχε ανάμειξη αλλά η ιταλική ομοσπονδία απεφάσισε να μην ασχοληθεί περαιτέρω για λόγους του ήδη πληγωμένου πρεστίζ του ιταλικού ποδοσφαίρου. Αναφορικά με τους κατηγορούμενους, από τους 20φεύγα είχαν μπει μέσα μόνο οι 2, ενώ από τις 4 ομάδες που υποβιβάστηκαν πρωτόδικα τελικώς έπεσε μόνο η μία. Αυτά τα λέω για να καταλάβετε πόσο δύσκολες είναι αυτές οι περιπτώσεις.

Θα κλείσω το στημενοσενδόνι μου ενθυμούμενος ένα παιχνίδι που είχε πέσει στα χέρια μου προ αρκετών ετών και είχα πάθει πλάκα -ήταν κυριολεκτικά από τα αγαπημένα μου παρόλο που δεν ήταν και ιδιαίτερα... πολύπλοκο. Το παιχνίδι αυτό, λοιπόν, λεγόταν ΓΙΝΕ ΠΡΟΕΔΡΟΣ και ο σκοπός του παίκτη ήταν να κάνει κυριολεκτικά τα πάντα για την ομάδα του, αρκεί να ήταν υπόγεια και παράνομα: έπρεπε να λαδώνεις διαιτητές, να λαδώνεις αντίπαλες ομάδες, να λαδώνεις τους οπαδούς για να τους έχεις με το μέρος σου, να στήνεις ματς σε κάθε πιθανό αποτέλεσμα, να λαδώνεις δικαστές, να απειλείς διαιτητές στο ημίχρονο κλπ, μα πάνω απ'όλα να απέφευγες τη φυλακή (διότι τότε ήταν που έχανες!). Όπως ορθά σχολίασε κι ο συμμαχητής polse σήμερον εις το φεηστσιμβούκιον, "ένα παιχνίδι από ΕΛ για ΕΛ".
Κυριολεκτικώς...

Οπότε μην εκλησσόμεθα για τις εξελίξεις στο ελλξηνικό ποδόσφαιρο. Ανέκαθεν τις ξέραμε απλά δεν μπορούσαμε να γνωρίζουμε την πλήρη έκταση. Και που την μάθαμε όμως, και πάλι ουδεμία έκπληξη. Εξάλου πάντα τα στησίματα για λεφτά γίνονταν.
Το μόνο που ελπίζω είναι να υπάρξει η ίδια κυβερνητική δεινότητα και σε άλλα σκάνδαλα που μας ενδιαφέρουν περισσότερο.
Χαίρετε.