Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Περιβάλλον. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Περιβάλλον. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 1 Ιουνίου 2010

Η Ώρα της Μίζας 2010 - Θρίαμβοςςς!!!

Αν και ήταν εκ των προτέρων αναμενόμενο, έπρεπε απλώς να περιμένουμε την ημέρα του προκαθορισμένου διαδικτυακού ακτιβιζμού για να δειχθεί για μιαν ακόμη φορά η δεινότις των ενεργειών μας.

Η αλήθεια είναι ότι συναντήσαμε σφοδρές αντιδράσεις, κυρίως από συνδικαλιστές (του ΠΑΜΕ πρέπει να ήταν), οι οποίοι επιχείρησαν να ακυρώσουν την συλλογική μας προσπάθεια. Ποιος ο λόγος θα μου πείτε; Μα φυσικά κανένας. Σάμπως στα υπόλοιπα που κάνουν έχουν κανάν πραγματικό λόγο; Αλλά τέλος πάντων. Η ουσία είναι ότι δεν τους πέρασε, κι έστι η ώρα της μίζας 2010 εστέφθη από πλήρη επιτυχία.

Το χρονικό της εποποιίας έχει ως εξής: ήδη από τις 09:45 έβλεπες παντού ανυπόμονους βλόγερε με το χέρι εις τα κλειδιά των μιζών τους να είναι έτοιμοι για όλα. Από μια πρόχειρη καταμέτρηση των συμμετεχόντων (και φυσικά από τις ανταποκρίσεις εις άλλας πόλεις, με διασταύρωση στοιχείων από το Χαλκοβάτειον Μητροπολιτικό Κέντρο Στατιστικής ΕΛ-Σειρίου) πρέπει να ήμασταν περί τις 115 χιλιάδας ενεργών βλόγερε, αποφασισμένων να αλλάξουν την πορεία αυτού του πλανήτου με μίαν απλή κίνηση.

Στις 10:00 ως είχε προγραμματισθεί, εις όλην την επικράτειαν έσβησαν οι μίζες εις όλα τα αυτοκίνητα, μηχανάκια και τρίκυκλα. Τα αποτελέσματα ήταν άμεσα και συγκλονιστικά.

Κατ΄αρχήν ως μας είχε διαβεβαιώσει το επιστημονικόν μας επιτελείον, η τρύπα του όζοντος ξεκίνησε να γεμίζει με ρυθμό 12,4 pord/msec όπως προκύπτει από την υπέρυθρη λήψη που σας παραθέτουμε (ευχαριστούμε τον Διεθνή Σταθμό Βουκρανοφόρων Ανδρομέδας για τη συμμετοχή του).


(Άποψη της καταπράσινης Αθήνας από τον Διεθνή Πρωκτολογικό Σταθμό ΕΛ Μ-Λαγού)

Επίσης, διαπιστώθηκε χλωριδοφυία ακόμη και στις πλέον άσχετες ή δύσκολες περιοχές. Ενδεικτικά σας παρουσιάζουμε άποψη της πλατείας Συντάγματος περί ώρας 10:12 στην οποία από τον ενθουσιασμό της (μετά της σημαντικής βοηθείας του δρυίδου Πανοραμίξ βέβαια) εφύτρωσαν ώριμα δένρα ηλικίας 15 ετών!


Αναφορικά με την τιμή της βενζίνης, ο πανικός των βενζινοπωλών υπό τον φόβο μην τους μείνει απούλητο το καύσιμο, τους οδήγησε στην ραγδαία πρώτη των τιμών, όπως φαίνεται από το σχετικό πειστήριο καθώς και το ανάλογο γράφημα, το οποίο παράλληλα αποδεικνύει ότι στο ίδιο χρονικό διάστημα εταρράχθη σύσσωμο το πολιτικό σύστημα του τόπου το οποίο διεπίστωσε αδυναμία να λαμβάνει τις μίζες του με ταυτόχρονη πτώση της διαφθοράς στον δημόσιο (και όχι μόνο) τομέα, και αυτό ως προς την τιμή της αμόλυβδης και την τρύπα του όζοντος. Το γράφημα είναι αποκαλυπτικό.




Ενδεικτικά σας παραθέτουμε φωτογραφία απεγνωσμένης ιδιοκτήτριας βενζινάδικου η οποία φοβούμενη το ξεπούλημα σε τιμές κάτω του κόστους βγήκε κυριολεκτικά από τα ρούχα της . (παρατηρείστε την έκφρασή της)


Το ιδιαιτέρως σημαντικό γεγονός όμως ήταν η απότομη πτώση του πληθωρισμού, γεγονός που χαιρετίστηκε από κύκλους του Υπουργείου Οικονομικών, του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της Μητρόπολης Αθηνών.


Εννοείται ότι από την μείωση των τιμών βενζίνης και μόνο ακολούθησε αλυσιδωτή αντίδραση στις τιμές όλων των προϊόντων (την πτώση τους δηλαδή), γεγονός που οδήγησε σε αύξηση των εσόδων του κράτους και φυσικά όλης της κοινωνίας. Τα ντοκουμέντα είναι λίαν συγκλονιστικά.



Φυσικά, θα ήταν άδικο να μην γνωστοποιούσαμε τις ειλικρινείς μας ευχαριστίες στους χιλίαδες Έλληνες βλόγερε οι οποίοι ενθουσιωδώς έκαναν πραγματικότητα αυτό το τεράστιο και απίστευτα δύσκολο εγχείρημα. Η παρακάτω φωτογραφία είναι το ελάχιστο δείγμα του όλου εγχειρήματος.


Οφείλουμε να δηλώσουμε πλήρως συγκινημένοι ότι το εγχείρημα της Ώρας της Μίζας 2010 είχε μεγαλύτερα αποτελέσματα απ'αυτά που αρχικώς περιμέναμε. Η ενθουσιώδης συμμετοχή των Ελλήνων βλόγερε μας γέμισε ελπίδα για το αύριο. Επίσης απεδείχθη και εις τους πλέον άπιστοι ότι ο διαδικτυακός ακτιβιζμός είναι αυτός που αλλάζει τον ρουν της ιστορίας όχι μόνο αυτής της χώρας αλλά του πλανήτη ολόκληρου.
Παρακαλώ μην λησμονήσετε να διαβάσετε τη συγκλονιστική παρουσίαση αποτελεσμάτων υπό του συμμαχητού polse ο οποίος μεταξύ άλλων παραθέτει αδιάσειστα στοιχεία που αφορούν την αγελαδοπαραγωγή.

Η αλλαγή δεν γίνεται από τον καναπέ.
Γίνεται από την καρέκλα.

Η Ώρα της Μίζας 2010
Ήμουν κι εγώ εκεί.

Δευτέρα 19 Απριλίου 2010

Η Ώρα της Μίζας 2010


Αγαπητές κι αγαπητοί συνιστολόγοι.

Εδώ και αρκετές ημέρες και κατόπιν αλλεπαλλήλων μυστικών διαβουλεύσεις μετά του εξ-αιρετικού συναγωνιστού polse συνειδητοποιήσαμε εξόχως προβληματισμένοι ότι ο Κόζμος μας πάει κατά διαόλου.
Άρα, ήμασταν υποχρεωμένοι να κάνουμε κάτι διά τούτο.

Αφού βάλαμε κάτω όλα τα δεδομένα (ακόμα κάτω είναι) έγινε άμεσα κατανοητό πως ο μοναδικός τρόπος αντίδρασης που έχουμε είναι αυτός που προ διετίας έδειξαν τα μυθικά Καζανακοτούμπεια 2008 (τα αποτελέσματά τους για τους δύσπιστοι, εδώ): ομιλώ φυσικά για τον διαδικτυακό ακτιβισμό. Ξέρετε, αυτόν του καναπέ που είναι και πολύ της μόδας να'ούμ.

Αποφασίσαμε λοιπόν να προσκαλέσουμε 100.000 ενεργούς βλόγερες, οι οποίοι την 1η Ιουνίου 2010 από τις 10:00 έως τις 10:15 το πρωί θα κλείσουν τις μίζες των αυτοκινήτων τους (και των μηχανών φυσικά). Ούτως ή άλλως με τις άλλες μίζες δεν μπορεί να γίνει τίποτε, οπότε ας ασχοληθούμε με αυτές που μπορεί να συμβεί κάτι. Αυτή είναι η Ώρα της Μίζας 2010, η ώρα που θα αλλάξει πάραυτα τον ρουν της ιστορίας της χώρας μας, που θα αλλάξει τα δημοσιονομικά δεδομένα, που θα ανοίξει τον δρόμο για την επάνοδο των ΕΛ και των λοιποί θεοί.

Η παμμέγιστη επιτυχία των Καζανακοτουμπείων μας απέδειξε ότι ο στόχος των 100.000 δεν είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Τουναντίον! Η ενεργός συμμετοχή καθώς και η υπέρμετρη ευαισθησία της βλογόσφαιρος εις τα τεκταινόμενα εις την πατρίδα μας έχει αποδειχθεί πολλάκις διά διαφόρων διαδηλώσεων και λοιπών διαδικτυακών ακτιβισμών κι αυτό είναι που μας έκανε να προσβλέπουμε εξαρχής σε συμμετοχή που θα σπάσει όλα τα κοντέρ.
(παρεμπιπτόντως, ο polse ξέχασε να αναφέρει ότι στην συναυλία/κεντρική συγκέντρωση στην πλατεία Aδελφοκτόνων Hρώων στα Γκράβαρα θα υπάρχει και μπόλικο σουβλάκι, ευγενική χορηγία του Μέγα Σουβλακέα -βοήθειά μας)

Αναμενώμενα αποτελέσματα της Ώρας της Μίζας 2010:
-μείωση στις τιμές καυσίμων
-αναχαίτιση/αναστροφή του φαινομένου του θερμοκηπίου
-βελτίωση φυσικής κατάστασης
-μείωση πληθωρισμού
-αύξηση εξαγωγών
-επαναδιαπραγμάτευση του Συμφώνου Σταθερότητος της ΕΕ
-αύξηση αποθεμάτων σε πόσιμο νερό
-πολλαπλασιασμός δασών, αλσών και πάρκων καθώς και χώρων αναψυχής
-μέχρι και οι αγελάδες θα σταματήσουν να κλάνουν!!!



Είναι βέβαιον ότι υψηλοί πλην ευγενείς στόχοι μας θα στεφθούν από πλήρη επιτυχία.
Γι'αυτό μην το σκέφτεσαι, σήκω από τον καναπέ σου και κάτσε άμεσα στην καρέκλα του υπολογιστή. Άλλαξε κι εσύ την πορεία αυτού του τόπου.

Επίσης, τιμής ένεκεν οφείλω να ευχαριστήσω εγκαρδίως πέραν του polse που στάθηκε εξαρχής πρωτοπόρος εις το όλον εγχείρημα, και τον Προφήτη Estarian, δίχως την βοήθεια του οποίου η όλη ιδέα έλαβε σάρκα και οστά. Μάλιστα, ο Προφήτης εμφανώς συγκινημένος δήλωσε εις την κάμερα του Κλιετς ΤιΒί "Χαίρομαι ιδιαιτέρως που μου δώσατε την ευκαιρία -Όχι! Την τιμή!, να σας γράψω στα παπάρια μου"!

Εμπρός λοιπόν να γράψουμε ιστορία! (η οποία ως γνωστόν γράφεται με το ποντίκι)
"Όχι στους μπάτσους και τα πυρηνικά, ναι στα φρούτα και τα λαχανικά"


Εσύ που διάβασες αυτό το μήνυμα, στείλε το την επόμενη ώρα σε 578 φίλους σου. Αν το κάνεις, θα κερδίσεις το τζόκερ, θα βρεις αυτοκίνητο και θα αποκτήσεις ιδιόκτητο χαρέμι, ενώ θα εξαιρεθείς από τους φόρους για τα επόμενα 10 χρόνια.

Τρίτη 25 Αυγούστου 2009

Νοιώθω ειλικρινώς την τεράστια ανάγκη

να εκφράσω τον έντονο αποτροπιασμό μου, καθώς και την ατελείωτη οδύνη μου για τις πυρκαϊές και τις ασυλλήπτων διαστάσεων καταστροφές, που ενδεχομένως να τελείωσαν οριστικά και αμετάκλητα το λεκανοπέδιο Αττικής.

Εξάλλου, ως νεοΈλλην κι εγώ, το μόνο πράγμα που έχω μάθει διαχρονικά να κάνω είναι ακριβώς αυτό: να εκφράζω τον αποτροπιασμό και την οδύνη μου, να επιρρίπτω εντόνως επικριτικά τις ευθύνες στους άλλοι κι εγώ να μην κάνω τίποτε, εξακολουθώντας να μασάω το κομματικό κουτόχορτο της παντελούς αδιαφορίας, του σταρχιδισμού, του ωχαδελφισμού, της απάθειας και που ανελλιπώς αναπαράγουν και προσφέρουν δωρεάν (μαζί με τα ντιβιντιά και τα ένθετα ανά περίπτωση) τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης. Διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι εκτός από το φιλότιμο που δεν υπάρχει στις άλλες γλώσσες (ώς διατείνονται διάφοροι ΕΛ-ληναράδες) είναι και άλλες λέξεις αμιγώς ελληνικές...

Όποιος δε βαριέται, ας διαβάζει τούτο εδώ το σενδονάκι που προ διετίας είχα γράψει και ας μου απαντήσει στο εξής: αν σβήσουμε τα τοπωνύμια, και αντί για Ηλεία και Πάρνηθα γράψουμε Αττική, υπάρχει περίπτωση να καταλάβει κανείς πως πρόκειται για κείμενο παλαιοτέρων πυρκαϊών; Όχι βέβαια... Διότι δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτε από τότε, ή από παλαιότερα αν θέλετε. Παρακολουθώ τα ΜΜΕ αυτές τις μέρες με ενδιαφέρον, έντυπα και μη, και ξέρετε τι παρατηρώ; Ότι η εφήμερη και επιλεκτική ευαισθησία ορισμένων ξεκίνησε προ ολίγων εικοσιτετραώρων ακριβώς από εκεί που είχε σταματήσει προ διετίας. Στο ενδιάμεσο μας απασχολούσαν άλλα φλέγοντα θέματα, όπως το Βατοπέδι (που ξαφνικά θυμήθηκαν κάποιοι 4-5 χρόνια μετά), τη Ζήμενς (που αν και ο Γαλούπης του Φιλάθλου τα είχε γράψει πρώτος στην Ελλάδα δεν είχε ασχοληθεί ούτε ένας άνθρωπος. Ήταν προεκλογική περίοδος βλέπετε και υπήρχε ο ευσεβής πόθος κάποιων να βγει το ΠΑΣΟΚ), όπως η φθορά της κυβερνήσεως (δίχως αυτό να σημαίνει ότι είναι άμοιρη των ευθυνών της), όπως η οσιοποίηση του ΠΑΣΟΚ (το οποίο εξέρχεται από την κολυμβήθρα του Σιλωάμ καθαρό και αμόλυντο), με τον εμφύλιο που έχει ξεσπάσει στην αριστερά (που τελικώς εσαεί μια ζωή θα ψάχνει για συγκεκριμένη ταυτότητα κατά πως φαίνεται) και πάει λέγοντας. Θυμάται κανείς κάποιο εκτενές αρθρο για το περιβάλλον; Κάποιο δακρύβρεχτο πρωτοσέλιδο; Κάποια οργισμένη φωνή κι αντίδραση; Όχι βέβαια. Είχαμε (όλοι μας) σοβαρότερα πράγματα να μας απασχολούν. Απλά τώρα που έγινε η καταστροφή, ξαναβγήκαν τα σαλιγκάρια μετά τη βροχή στη φόρα και ισχυρίζονται ότι "τα είχαμε πει εγκαίρως εμείς". Εσυγκινήθην τα μάλα...

Δεν είναι μόνο η εκάστοτε κυβέρνηση ανίκανη, αγαπητή μου αναγνώστρια, αγαπητέ μου αναγνώστη. Είναι και η αντιπολίτευση στο σύνολό της. Προ πάντων όμως, ανίκανοι είναι αυτοί που κρίνουν όλους αυτούς, οι επί παντός επιστητού κατακριτές, οι όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω, 4,99 ευρά το κελό. Νομίζω ότι δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι από περιβαλλοντολογικής απόψεως, οι δυο μεγαλύτερες πενιές που έχουν λάβει χώρα σε τούτον τον τόπο ήταν η υποτιθέμενη διαδήλωση εις το κέντρο της Αθήνας με τις μαύρες μπλούζες, ως σχολίασε καυστικότατα και ο αγαπητότατος polse, και τα μυθικά Καζανακοτούμπεια 2008 (τα οποία από πολλές απόψεις μόνο ανούσια δεν ήταν και των οποίων τα αποτελέσματα μπορείτε να βρείτε εδώ). Λύστε μου μιαν απορία από τις πολλες: πως είναι δυνατόν να έχουμε τριπλάσιους δημοσίους υπαλλήλους από αυτούς που αντέχουμε ως κράτος, αλλά από την Πυροσβεστική να λείπουν κοντά 3500 άτομα; Μα στην Ελλάδα όλα γίνονται. Είναι αυτό που λέγαμε προ δύο ετών, ότι ο Έλλην θέλει διαχρονικά να μπει στο δημόσιο το οποίο μια ζωή βρίζει, αλλά κάπου ασφαλώς. Όχι σε πυροσβεστικές και τέτοια πράγματα τα οποία είναι επικίνδυνα και μακρυά από 'μάς φτου-φτου-φτου.

Και βγαίνουν λοιπόν όλοι αυτοί οι εφήμεροι εθνοσωτήρες και κατηγορούν την κυβέρνηση για ανικανότητα στην κατάσβεση, όταν με τις καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν η κατάσβεση ήταν απολύτως αδύνατη, υποννοώντας ταυτοχρόνως ότι με μια κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ θα είχαμε καεί λιγότερο. Βέβαια μην ξεχνάμε ότι κατ' άλλους σωτήρες, για την καταστροφή ευθύνεται ο δικομματισμός, το κέρδος κλπ. Γοητευμένος, γενικότερα και ειδικότερα. Και όπως όλα τα θαύματα, έτσι και αυτό θα διαρκέσει μόλις 3 μέρες. Η τέταρτη μέρα του θαύματος θα είναι μετά από ένα, δύο, τέσσερα χρόνια, όπου θα ξεθάψουν όοοοοοολοι αυτοί μηδενός εξαιρουμένου τα κυττάπια τους και θα λένε πάλι ζητωκραυγάζοντας "τα βλέπατε; Τα λέγαμε και τότε εμείς αλλά δεν μας άκουγε κανείς.... Φυσικά εξίσου γνωστή είναι και η λοιπή συνέχεια: το ΠΑΣΟΚ που πιθανώς να έχουμε σύντομα θα επιρρίπτει ευθύνες στη νουδού, η αριστερά θα βλέπει παντού τον δικομματισμό, το ΛΑΟΣ θα επιρρίπτει ευθύνες πέραν της κυβέρνησης και στους μετανάστες και πάει λέγοντας. Τίποτε δεν θα έχει αλλάξει, τίποτε δεν θα έχει βελτιωθεί. Ως προς την αντιμετώπισή μας εννοώ. Διότι επί της ουσίας θα έχουν αλλάξει τα πάντα, ως πικρά θα διαπιστώσουμε τα επόμενα χρόνια.

Ακούω σήμερα να θυμούνται κάποιοι τις διοξίνες που θα εισπέουμε (και συντόμως θα πίνουμε κιόλας, μιας και στην χώρα της μηδενικής πρόνοιας στα πάντα είναι μαθηματικά βέβαιο πως λίαν συντόμως θα δηλητιριαστεί το νερό της λήμνης του Μαραθώνα ως άμεσο επακόλουθο του δηλητηριασμού της ζωής μας και της φύσης). Δηλαδή όταν προ διετίας ο Γαλούπης τα έγραφε στον Φίλαθλο, ασχολήθηκε κανείς; Όχι. Άρα γιατί ν'ασχοληθεί κάποιος και τώρα; Δεν υπάρχει λόγος ρε παιδιά, μην λέμε ό,τι θέλουμε. Να θέσω ένα ερώτημα; Δεδομένου ότι το σημαντικό είναι πάντοτε η πρόληψη και όχι η καταστολή (άρα ας προσπεράσουμε το γεγονός ότι δεν υπήρχαν αντιπυρικές ζώνες) μπορεί να μου έξηγήσει ένας άνθρωπος τι διάολο προσπαθούσαν να κάνουν πολλοί και διάφοροι κόβοντας δέντρα κατά τη διάρκεια των πυρκαϊών; Παντελώς άχρηστη κίνηση, διότι με φωτιά σε εξέλιξη η αντιπυρική ζώνη δημιουργείται με ελεγχόμενη πυρκαϊά στο κοντινότερο δυνατό ασφαλές μέρος. Με λίγα λόγια βλέπεις τις καιρικές συνθήκες, ζυγίζεις τις δυνατότητές του και λες: πόσα έχει κάψει ανεξέλεγκτα έως τώρα; 30 χιλιάδες στρέμματα. Πολύ ωραία. Από μόνος μου θυσιάζω άλλα 20 χιλιάδες στρέμματα καίγοντας ελεγχόμενα τις τάδε περιοχές, με αποτέλεσμα μόλις φτάσει εκεί η φωτιά να σβήσει από μόνη της επειδή δεν θα έχει που να εξαπλωθεί... Ψιλά γράμματα όμως, και για τους λαμβάνοντες τις αποφάσεις και για τους "υψηλούς" επικριτές των.

Και τι δεν άκουσα αυτό το τριήμερο. Κυριολεκτικά φρικιαστικά πράγματα. Σε πολλές περιοχές η καταστροφή δεν αποφεύχθηκε επειδή οι λίγες δεξαμενές που υπήρχαν ήταν άδειες. Σωστόν. Αφού έχουμε κάνει την υπέρβαση να βάλουμε 10 (αντί για 500) δεξαμενές, τι να το κάνουμε το νερό κιόλας; Άχρηστο. Άκουγα για εθελοντές που προσπαθούσαν να μάθουν που να πάνε για να βοηθήσουν και δεν υπήρχε κανείς να τους ενημερώσει. Άκουγα να εφαρμόζεται το σχέδιο Ξενοκράτης αλλά στα διόδια να ζητάνε χρήματα μέχρι και από πυροσβεστικό όχημα που ερχόταν να συνδράμει από άλλη περιοχή (αποδεικνύωντας ότι τελικώς δεν ήταν Ξενοκράτης το σχέδιο, αλλά Πεοκράτης. Μην πω Πεοπαίκτης δηλαδή...). Και μιας και ανέφερα τον πεοκράτη, δεν ξέρω αν ακούσατε το άλλο το εκπληκτικό: συνελήφθη ο Ρώσος πιλότος του κυπριακής βοηθείας ελικοπτέρου επειδή όταν είχε ξανάρθει πριν 2 χρόνια του είχε βγει ειδική άδεια τριών ημερών και τελικώς έκατσε τέσσερεις (πιθανολογώ ότι είχε ξανάρθει για τις φωτιές) με αποτέλεσμα να του επιβληθεί πρόστιμο 600 ευρώ για μια μέρα παράνομη εργασία στην χώρα, πρόστιμο που φυσικά δεν πλήρωσε ποτέ (και γιατί να το είχε κάνει;). Άκουγα να παρακαλάνε ιδιώτες με υδροφόρες να τους βρουν νερό έστω κι από πισίνες και να μην τηλεφωνεί κανείς (διότι βλέπετε, είναι προτιμότερη η ελπίδα να σταματήσει η φωτιά έξω από το σπίτι μας παρά να σταματήσει οργανωμένα μερικά χιλιόμετρα μακρυά). Μάλιστα, οι φωτιές έφεραν και κάτι καλό: μάθαμε πολεοδομική γεωγραφία. Πχ, από ένα σημείο κι έπειτα αρχίσαμε να ακούμε για οικισμούς δημοσιογράφων, δικαστικών, του τάδε οικονομικού συνεταιρισμού κλπ. Προφανώς έτσι εξηγούνται οι απόπειρες διασκέδασης κάποιων εντυπώσεων μετέπειτα, ότι οι περιοχές αυτές είχαν κανονικά οικόπεδα, με ριμοτομία κλπ, υποννοώντας ότι αφού υπήρχε ριμοτομία όλα είναι νόμιμα. Άρα το ηθικόν δίδαγμα είναι ότι ουδεμία περιοχή είναι καταπατημένη. Σημαντική υποσημείωση: ο νόμος περί δασών έχει τέτοιες χαζομάρες μέσα, που ακόμη κι αν έχεις μεγάλους θάμνους στο οικόπεδό σου θεωρείται δασική έκταση και δεν μπορείς να κτίσεις, αλλά κατά τα λοιπά οι βίλες που βλέπαμε μέσα σε παρθένα δάση είναι προϊόντα ριμοτομίας. Λαμπρά... Διαπίστωσα και άλλα ενδιαφέροντα όμως, ένα εκ των οποίων ήταν και η ανησυχητική υπερβολή σε βαθμό διαστρεβλώσεως της αλήθειας. Έπαιρναν τηλέφωνα στο ραδιόφωνο και προφανώς και κανάλια και έλεγαν ότι οι φλόγες έχουν μπει στον τάδε οικισμό, στο δείνα χωριό κλπ και τα καίει όλα. Και τελικώς το όλα ήταν 150 περίπου σπίτια καμμένα, όπερ μεθερμηνευόμενον είτε ότι η καταπάτηση των δασών είναι απποκύημα της φαντασίας μας, μιας και 3 σπίτια μας κάνουν έναν οικισμό, είτε (το πραγματικότερον) έπαιρναν κάτοικοι και παραποιούσαν ένεκα του πανικού τους την αλήθεια δημιουργώντας ένα επικοινωνιακό χάος ως προς τις πραγματικές διαστάσεις και γαμώντας οπισθίως τις προτεραιότητες κατάσβεσης. Και λυπάμαι που το λέω, αλλά χεσμένο τον έχω τον πανικό (που εδώ που τα λέμε για τις περισσότερες περιοχές ισχύει το "ας μην έχτιζαν εκεί") όταν έχουμε να κάνουμε με πιθανή μουνοπανιά, στην οποίαν προσωπικά δεν δίνω κανένα ελαφρυντικό. Άκουγα πολύ κόσμο να μιλάει στο ραδιόφωνο και να κλαίει λέγοντας "καίγονται σπίτια" ή ακόμη χειρότερα "καίγεται το σπίτι μου". Δεν άκουσα όμως έναν να κλαίει λέγοντας "καίγεται το δάσος". Όλοι θυμήθηκαν τα κλάμματα μόλις η φωτιά κτύπησε τη δική τους πόρτα. Μήτε φυσικά άκουσα κανάν να σκέφτεται πόσα ζώα, οικόσιτα και μη, μπορεί να κάηκαν ζωντανά ή έχασαν την δική τους "περιουσία".

Βγήκε ο Σουφλιάς και είπε αυστηρά ότι ο Νόμος είναι σαφής και οι δασικές παριοχές που κάηκαν θα ξαναγίνουν δάση. Μα ήμασταν σίγουροι εκ των προτέρων πως θα γίνει έτσι. Πάντοτε γίνεται έτσι, έτσι δεν είναι (το έχει πει προ διετίας και ο Καραμανλής φυσικά); Μετά τις διαβεβαιώσεις Σουφλιά μπορούμε να χτίσουμε ήσυχοι πλέον. Ο δε υπεύθυνος υφυπουργός Μαρκογιαννάκης που τον Ιούνιο έλεγε ότι "δεν είχε έτοιμα τα μέσα πυρόσβεσης επειδή μέχρι χθες έβρεχε" (και προφανώς υποννοώντας ότι όταν δεν θα βρέχει θα είμαστε έτοιμοι), που σε γνωστό πρωϊνάδικο είχε "συλληφθεί" (από Ελληνοφρένεια μεριά) να λέει σε δημοσιογράφο στην ερώτηση πόσα αεροπλάνα έχουμε "όσα θέλω", ο άνθρωπος που αν και το έπαιζε βαρύ πεπόνι στον Παυλόπουλο για το ποιος θα έχει τον έλεγχο των σωμάτων ασφαλείας κλπ, πήγε με μόλις 19 ώρες καθυστέρηση στους τόπους της καταστροφής (8 ξεκίνησαν οι φωτιές και ο ΣΚΑΪ μετέδωσε ότι ο κύριος Μαρκογιαννάκης μετέβη στις φωτιές στις 3 το μεσημέρι της επομένης). Παρεμπιπτόντως, ακόμη δεν έχω ακούσει δήλωση του αγαπημένου μου κυρίου Δένδια σχετικά με τις ποινές για εμπρησμό, καθώς εξόσων ενθυμούμαι στο παρελθόν έχουν συλληφθεί διάφοροι των οποίων η... τύχη αγνοείται. Εντωμεταξύ κάπου πήρε τ'αφτί μου (και δεν θυμάμαι κι από ποιον) το εξής σωστό ερώτημα: εκείνη η περιβόητη αγροφυλακή που είχε επανιδρύσει ο Βύρων μετά τελετών και μεγαλόπνοων σχεδίων, που ήταν; Εκτός αν ήταν και δεν την άκουσα εγώ δηλαδή... Άκουγα χθες τον ανταποκριτή του BBC στην Αθήνα να λέει ότι πάντα ένοιωθε τύψεις που νοίκιαζε σπίτι στο Ντράφι το οποίο χτίστηκε πριν 10 χρόνια (προφανώς σε ριμοτομημένο μέρος) σε μέρος όπου προηγουμένως υπήρχε δάσος, αλλά τουλάχιστον πλέον οι τύψεις έφυγαν αφού τα πήραν όλα οι φλόγες.

Μην γελιώμαστε λοιπόν. Δεν πρόκειται να γίνουν αντιπυρικές ζώνες. Δεν υπάρχει λόγος να γίνουν. Πως θα χτίσουμε αν γίνουν; Ας είμαστε ρεαλιστές. Ούτε θα φτιαχτεί δίκτυο αντιπυρικής προστασίας με κρουνούς και δεξαμενές, ούτε θα ξεκινήσουμε τώρα να κάνουμε αποψιλώσεις στα σπίτια μας, ούτε θα αλλάξει το ηλίθιο νομικό πλαίσιο (το οποίο προφανώς και αποτελεί τροχοπέδη συνεργασίας, μιας και μεταξύ άλλων έχουμε ακούσει Δασαρχεία να μην επιτρέπουν συναφείς εργασίες κλπ, λες και υπάρχει δασάρχης που δεν θέλει να κάνει άλλος φορές τη δική του δουλειά), ούτε θα σταματήσει η οικοπεδοποίηση, ούτε θα είναι η τελευταία πυρκαϊά που θα μπεί είτε στην Αττική είτε αλλού, ούτε θα σταματήσουν οι παράνομες χωματερές, ούτε θα σταματήσουν τα φαινόμενα εμπρησμών. Διότι ως έχω ξαναπεί πολλάκις στο παρελθόν, το νεοΕλλαδιστάν είναι έθνος ασοβάρων πολιτών γι'αυτό και εξειδικεύεται σε ασόβαρους και ανίκανους πολιτικούς (κυβερνητικούς και μη). Και έτσι θα παραμείνει εις τον αιώνα τον άπαντα.

Όσον αφορά ημάς, τώρα, τους διαχρονικά ασόβαρους νεοΈλληνες πολίτες, μπορούμε να συνεχίσουμε να εθελοτυφλούμε στην κακομοιριά μας και να την προσπερνούμε επιρρίπτωντας τις ευθύνες πάντα στους άλλοι, διαιωνίζοντας τον ωχαδελφισμό μας. Τουλάχιστον ας θρηνήσουμε για πρώτη φορά στη ζωή μας ειλικρινώς για τα πανέμορφα αττικά βουνά που λογικά τα λέγαν Υμηττό, Πάρνηθα, Πεντέλη και μόλις τελείωσαν οριστικά και αμετάκλητα, με συνέπειες που θα λουστούμε στο άμεσο και μη, μέλλον.
Μας κατηγορούν οι Γάλλοι ότι δεν βάλαμε μυαλό μετά τις φωτιές του 2007. Μα πόσο στον κόσμο τους είναι οι άνθρωποι πια; Αφού ειπώθηκε με σαφήνεια: αυτήν την φορά δεν είχαμε νεκρούς, άρα είμαστε μια χαρά! Μάλιστα είναι μαθηματικά βέβαιο ότι προσεχώς θα ξεκινήσει η φαγωμάρα για το αν τα καμμένα στρέμματα είναι 212.000 ως λένε κάποιοι ή 150.000 ως λένε οι υπόλοιποι. Επίσης, σίγουρα θα παρακολουθήσουμε σφαγές και μάχες για το κατά πόσον απτράπη η ολοκληρωτική καταστροφή ή όχι. Και φυσικά θα αποδειχθεί πως οι φωτιές αυτές (που ακόμη δεν έχουν σβήσει πλήρως όλες) θα αποτελέσουν ένα θεσπέσιο μέσον πολιτικής αντιπαράθεσης, το οποιο ο Βύρων (που προανέφερα πιο πάνω) θα κοιτάζει με φανερή απογοήτευση, αφού αυτό για τον οποίον τον κατηγορούσαν όλοι προ διετίας (τον στρατηγό Άνεμο εννοώ) το τελευταίο τετραήμερο το χρησιμοποιούσαν άπαντες -μηδενός εξαιρουμένου- στα λόγια τους.

Και η ζωή θα συνεχιστεί κανονικά, ωσάν να μην συνέβη ποτέ τίποτε.
Χαίρετε.


Η φωτογραφία, από το σημερινό πρωτοσέλιδο της Καθημερινής.

ΥΓ. Με μελαγχολία, μερικά κείμενα περί πυρκαϊών εδώ, εδώ κι εδώ...

UPDATE: Αρχικώς νόμιζα πως επρόκειτο γι'αστείο, όμως τελικώς δεν είναι. Νέα (προφανώς εξοργισμένη) συγκέντρωση στο κέντρο της ΑΘήνας θα πραγματοποιηθεί την προσεχή Παρασκευή. Το αν θα γίνει κι αυτή με μαύρες μπλούζες ή αν θα είναι άλλαλη προφανώς θα το μάθουμε από τους ιθύνοντες. Το ενδιαφέρον είναι όμως, ποιοι είναι οι ιθύνοντες, διότι αν αυτά που διαβάζω αληθεύουν, αρχικώς παρουσιάστηκε ως έναν ακόμη ακτιβισμό των γνωστών και μη εξαιρετέων καναπεδικών ακριβιστών (ξέρετε τώρα, προπέρσυνες διαδηλώσεις, κλειστές τηλεοράσεις, κλειστά φώτα κλπ) δηλαδή του υποτιθέμενου (πλην παντελώς ανύπαρκτου) κινήματος των βλόγερς κλπ. Και τελικώς μας προέκυψε ΣΥΡΙΖΑ. Η γελοιότις σε όλο της το μεγαλείο. Αυτό πότε το αποφάσισαν τα παιδιά; Εν μέσω συνεδριακών διεργασιών; Ή αποτέλεσε συμπέρασμα από την σωρεία αναδασώσεων (που δεν) έχει πραγματοποιήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ως γνωστόν απλώς ειδικεύεται στις πορείες και τις διαδηλώσεις; Και εν τέλει, προς τι η... μυστικοπάθεια; Διότι αν το να ασχοληθείς με το περιβάλλον (έστω και με μια ακόμη αστειότατη διαδήλωση) αποτελεί δεν ντροπή ώστε να το κρύβεις, τότε διά της ατόπου απαγωγής καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι πρόκειται περί καπελώματος του στυλ "το κάνουν άλλοι. Αν πιάσει, βγαίνουμε εμείς ως διοργανωτές. Αν δεν πιάσει, δεν έπιασε ένεκα των άλλων". Αναρωτιέμαι ώρες, ώρες πόσες σφαλιάρες πρέπει να πέσουν σε κάποιους.

Επίσης, τελικώς πρόκειται περί κυβερνητικής οδηγία: μετά τον Στρατηγό Άνεμο έχουμε και τον Υποδιοικητή Πεύκο που ευθύνεται για τις καταστροφές. Ήτοι, αφού ευθύνεται ο Πεύκος, δεν ευθύνεται κανείς άλλος. Το να κάτσω εγώ να λέω μαλακίες είναι ανώδυνο. Το να τις λένε επίσημα χείλη, είναι τραγωδία.

Παρασκευή 17 Απριλίου 2009

Πήρε τ'αφτί μου

ότι έκλεισε προσορινά η κοινοτική κάνουλαγια την κατασκευή τριών ΧΥΤΑ στο λεκανοπέδιο Αττικής. Η αιτιολογία ήταν αφενός ότι τα έργα καθυστερούν υπερβολικά, αφετέρου επειδή η χώρα μας δεν έχει εναρμονισθεί με την σχετική νομοθεσία...
Πως είναι δυνατόν; Αφού τα κλείσαμε τα φώτα μας...

Τετάρτη 1 Απριλίου 2009

Μια ώρα της Γης

(τόσο χρειάζεται και καθαρίσαμε)

Ναι, αγαπητή μου αναγνώστρια, αγαπητέ μου αναγνώστη, σήμερα, την μυθικήν επαίτειον (με άλφα-ιώτα) των ακόμη πιο μυθικών Καζανακοτουμπείων 2008, αποφάσισα να κάνω μερικά ακόμη σχόλια δια το κυριολεκτικά φλέγον θέμα (καλοκαίρι έρχεται άλλωστε) του περιβάλλοντος. Πριν προχωρήσουμε στο θάψ... εχμ, στον σχολιασμό των γεγονότων, εάν έχετε κέφια δείτε το παρακάτω αριστουργηματικό βίδεον:



Και συνεχίζουμε λοιπόν.
Το Σάββατο που μας πέρασε ήταν η ώρα της Γης. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, πιθανώς να ονομαζόταν και η μέρα της Γης, δεν είμαι σίγουρος, αλλά αφού τελικώς μια και μόνο μια ώρα ήτο αρκετή για ν'αλλάξει τον ρουν και της ανθρωπότητας και του πλανήτη που ανέχεται την ανθρωπότητα, ας μου επιτραπεί αυτός ο βαρβαρικός υποβιβασμός (εδώ που τα λέμε τα Καζανακοτούμπεια πιο επιτυχημένα ήταν οπότε την έχω αυτήν την αβάντα να υποβαθμίζω άλλους καναπεδικούς ακτιβισμούς). Στο παρόν άρθρο θα σχολιάσουμε κάποια παραλειπόμενα που προφανώς διέφυγαν της προσοχής του κόσμου, το σημαντικότερο των οποίων ήταν το ότι αυτή η μικρή χώρα που ονομάζεται Ελλάδα ήτο πρώτη εις συμμετοχάς σε παγκόσμιο επίπεδο!
χιπ, χιπ.... ουράααα (τρις)

Κατά κάποιους άλλους φυσικά επρόκειτο για μια ακόμη υπέρτατη στιγμή ρόμπας και ξεφτύλας, αφού όχι μόνο προωτεύσαμε σε κάτι τελείως μα τελείως άχρηστο στο οποίο μόνο οι αφελείς συμμετείχαν με την ελπίδα ότι έκαναν κάτι, ακόμη χειρότερα το διατυμπανίζαμε μετά ζητοκραυγής κιόλας. Σε αυτό το σημείο σας καλώ να μοιραστείτε μαζί μου μια συγκλο-νηστική αποκάλυψι της οποίας έτυχα μάρτυς την Κυριακή το πρωί: καθώς βγήκα από το σπίτι να πάω να αγοράσω τον αγαπημένο μου Φίλαθλο (πάντα με το αυτοκίνητο παρόλο που έχω 3 περίπτερα στα 100 μέτρα, περιβαλοντικά ευαισθητοποιημένος όπως όλοι οι Έλληνες γαρ) διαπίστωσα με συγκίνηση ότι έξωθεν της οικίας μου είχαν φυτρώσει 4 δέντρα! Και μάλιστα ήταν όλα τους 6 μέτρα ψηλά και με κορμούς των οποίων η διάμετρος πρέπει να ξεπερνούσε τα 45 εκατοστά! Προς στιγμήν φυσικά η αμηχανία μου εμετετράπη σε εκνευρισμό, αφού το ένα δέντρο είχε φυτρώσει στο σημείο που συνηθίζω να παρκάρω το αυτοκίνητο (δηλαδή πάνω στο πεζοδρόμειο το οποίο οι πεζοί συνήθως δεν χρειάζονται ως έχω παρατηρήσει), όταν όμως συνειδητοποίησα το όλο θαύμα έμεινα άναυδος και εκστασιασμένος: η παγκόσμιος καναπεδικός ακτιβισμός της Ώρας της Γης είχε ήδη αρχίσει να αποδίδει καρπούς...

Αν και το είχα πει ότι σε τέτοιες αηδίες εγώ δεν συμμετέχω, για να είμαι απόλυτα ειλικρινής δεν πρόσεξα πόσοι είχαν σβήσει τα φώτα εκείνη την ώρα και αυτό διότι αφενός έβλεπα την Εθνική, αφετέρου απένειμα τιμές στον Μέγα Σουβλακέα μετά δύο αλαδώτων πιτόγυρων μεθ'απ'όλας (συμπέρασμα: ούτε τα σουβλατζίδικα πρέπει να συμμετείχαν τελικώς). Οπότε όπως καταλαβαίνετε, δεν στάθηκε δυνατό να κάτσω να υπολογίσω πόσο ρεύμα έκαψε η παράλληλη με την ώρα της Γης συναυλία του Δήμου Αθηναίων. Βέβαια υπάρχει και το ενδεχόμενο η συναυλία να έγινε με ρεύμα οικολογικόν διά τα όργανα και κεριά διά τον φωτισμόν, δεν ήμουν εκεί για να το διαπιστώσω. Όταν όμως σκέφτηκα πόσο σημαντική ήταν αυτή η κίνηση του Δήμου Αθηναίων, να συμμετάσχει στην Ώρα της Γης ενόσω την ίδιαν στιγμή πετάει τα σκουπίδια του στην υπερκορεσμένη χωματερή των Λιοσίων και κόβει δέντρα για να γίνουν γκαράζ, δεν το κρύβω ότι εσυγκινήθην, και δάκρυ χαράς εκύλησε εις το αριστερόν μάγουλό μου. Διότι για μια ακόμη φορά απεδείχθη εμπράκτως ότι σε τούτον τον τόπο σημασία δεν έχει το τι κάνεις αλλά το τι ισχυρίζεσαι ότι κάνεις.

Δυστυχώς και βαριέμαι και δεν έχω χρόνο για μια σχετική έρευνα, αλλά απορία την έχω να μάθω αν έστω και ένας δήμος ή κοινότητα από αυτές που συμμετείχαν σε αυτήν την αστεία κίνηση έχουν πρωτοστατήσει κατά το παρελθόν στην μη δημιουργία οικολογικής χωματερής στην περιοχή τους. Επίσης απορία την έχω να μάθω αν συμμετείχαν έστω και ένας από αυτούς μου σπέρνουν καρκίνο στον Ασωπό, που φυτεύουν παράνομες χωματερές στα δάση, που διανέμουν πυρκαϊές το καλοκαίρι μεσω των παραθύρων αυτοκινήτων (και όχι μόνο). Απόρία την έχω να μάθω τελικώς στην πράξη τι παραπάνω προσέφερε από τα Καζανακοτούμπεια αυτός ο παγκόσμιος καναπεδικός ακτιβισμός. Και επίσης, απορία την έχω να μάθω πως είναι δυνατόν εκεί στον ΣΚΑΙ να διοργανώνουν από τη μία αξιέπαινες δενδροφυτεύσεις και από την άλλη να διαφημίζουν με τέτοιο στόμφο τέτοιες αστείες κινήσεις. Τελικώς μπορεί ένας να μου πει τι προσέφερε αυτή η διαβόητη Ώρα της Γης; Ή έστω πότε θα δούμε κάποιο αποτέλεσμα...

Ναι, ναι, ξέρω... είμαι εγκάθετος πάλι...

ΥΓ. Ενδιαφέρουσαις απόψαις του συμμαχητή polse επί του θέματος.

Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009

Εμπρός στον επόμενο καναπεδικό ακτιβισμό!

Ναι!!!! Το άκουσα σήμερα στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ και ενθουσιάστηκα!
Συγκρατήστε την ακόλουθη ημερομηνία Κυρίες και Κύριοι (που κοπροσκυλιάζετε στο παρόν βλογ): 28 Μαρτίου 2009 και ώρα 20:30. Είναι η μέρα που θα αλλάξει η πορεία και ο ρους αυτού του ταλαίπωρου πλανήτη. Είναι η μέρα (και ώρα) που θα κλείσουμε για μια ώρα τα φώτα και τους διακόπτες μας δείχνωντας ότι κάνουμε κάτι για την Γη μας! Είμαι συγκλονισμένος!
Μάλιστα, η εν λόγω διαφήμιση έλεγε ότι η ίδια κίνηση είχε γίνει και το 2008 και το 2007 και ήταν αποτελεσματικές! Όχι, μην ρωτάτε εμένα ποιο ήταν το αποτέλεσμα διότι δεν το γνωρίζω. Αλλά για να το έλεγε στην διαφήμιση κάτι θα ξέρουν οι άνθρωποι! Και όχι μόνο αυτό! Υπάρχει και σχετική ιστοσελίς όπου μπορείτε να ενημερωθείτε για το όλο εγχείρημα! Ναι, Κυρίες και Κύριοι, είναι γεγονός! Ο καθένας από εμάς τους απλούς καθημερινούς πολίτες μπορεί πλέον να συμβάλει στην αλλαγή της ιστορίας από τον καναπέ του! Ναι, καλά το ακούσατε! Δεν χρειάζετε να κάνουμε τίποτε άλλο παρά να κάτσουμε στον καναπέ μας και το περιβάλλον θα φτιάξει, η Γη θα ανασάνει, είδη φυτών ή και ζώων που έχουν εξαφανισθεί θα επανέλθουν στη ζωή, η τρύπα του όζοντος θα κλείσει και ένας θεός ξέρω πόσα ακόμη...!
Εκπλήκτικ! Φαντάστικ! Τριμαλακίστικ!

Για να πάμε από το σπίτι μας στο περίπτερο της γωνίας παίρνουμε το αυτοκίνητο! Πετάμε τα πάντα έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου για να μην λερώσουμε τους μέσα χώρους και ιδίως το πολύτιμο τασάκι! Η ανακύκλωση δεν υφίσταται ούτε καν σε ανέκδοτο! Τα λύμματα τα πετάμε σε ποτάμια, λίμνες και τον υδροφόρο ορίζοντα! Βάζουμε φωτιές για να αποκτήσουμε φιλέτα γης! Χτίζουμε αυθαίρετα μέσα σε δάση στα οποία προηγουμένως έχουμε φροντίσει ν'αφήσουμε τα σκουπίδια μας! Πόλεις και χωριά σφάζονται να μην γίνει χωματερή στην περιοχή τους ενόσω οι ίδιες πετούν τα σκουπίδια τους σε άλλες περιοχές! Στο αυτοκίνητο δεν κάνουμε ποτέ σέρβις διότι είναι ακριβό! Το νερό το σπαταλούμε αλόγιστα για τον οποιονδήποτε λόγο! Το καλοκαίρι τα κλιματιστικά δουλεύουν υπερωρίες! Κουλουπού, κουλουπού! Όχι όμως! Όλα αυτά ωχριούν μπροστά στην μία ολόκληρη ώρα που θα έχουμε κλειστούς τους διακόπτες μας! Διότι ναι, με αυτήν τη μία ώρα λαμβάνουμε άφεση αμαρτιών για τις υπόλοιπες 364 ημέρες και 23 ώρες διπροσωπίας και σταρχιδισμού! Ιδού η μία ώρα που θα αλλάξει τις ζωές μας λοιπόν...
Όχι, αγαπητή αναγνώστρια και αγαπητέ αναγνώστη: δεν έχει σημασία αν οι ΗΠΑ δεν υπογράφουν το πρωτόκολλο του Κιότο. Σημασία έχει να κλείσουν οι διακόπτες των ΗΠΑ για μια ολόκληρη ώρα! Όχι, δεν έχει σημασία αν τα πυρηνικά απόβλητα τα πετάμε στα βάθη των Ωεκανών. Σημασία έχει να δείξουμε ότι είμαστε ενεργοί πολίτες! Όχι, δεν έχει σημασία το γεγονός ότι δεν αγοράζουμε ανακυκλωμένο χαρτί επειδή είναι ακριβότερο από το κανονικό. Σημασία έχει να μην μείνουμε έξω από μια τόσο σημαντική κίνηση!

Ναι λοιπόν, δείξε κι εσύ ότι ενδιαφέρεσαι για το περιβάλλον, κλείσε κι εσύ τον διακόπτη σου. Απλά να θυμάσαι ότι και αύριο μαλάκας θα ξυπνήσεις.

ΥΓ. Θα βγάλουμε από την πρίζα και τα ψυγεία;

Πέμπτη 5 Ιουνίου 2008

Περί Πυρκαϊών ΙΙ

Και μην ψάχνετε για το Ι, διότι αλλιώς το'χα ονομάσει. Ήγγικεν η ώρα λοιπόν να συνεχίσω το συγκεκριμένο "αφιέρωμα" για τις φωτιές, κι όποιος θέλει ας κρατήσει ό,τι θέλει. Απλά μια παράκληση: το συγκεκριμένο κείμενο δεν έχει πρακτικά κανένα νόημα εάν δεν έχετε διαβάσει και το πρώτο. Άρξασθε λοιπόν...

Είχαμε αναλύσει την προηγούμενη φορά μεταξύ άλλων και κάποιους κινδύνους που εγκυμονεί μια πυρκαϊά, οι οποίοι κατά κύριο λόγο είναι άγνωστοι. Κάποιους τους είχαμε αναφέρει απλώς ονομαστικά, αφήνοντάς τους για κάποιο επόμενο σεντόνι. Έναν από τους σημαντικότερους είχε αναφέρει ο zaphod στα σχόλια του κειμένου (προλαβαίνοντάς με, μιας και το φύλαγα για το παρόν σεντόνι) ότι αν τα πράγματα παραγίνουν σκούρα, η σωτηρία είναι στα καμένα και όχι στην πρασινάδα. Ισχύει, διότι απλούστατα το καμένο δεν μπορεί να ξανακαεί. Κοινή λογική θα μου πειτε, όπως είπαμε και την προηγούμενη φορά όμως δεν υπάρχει και πολλή κοινή λογική μέσα σε συνθήκες πανικού, όπως αυτές μιας πυρκαϊάς. Βέβαια, καλό είναι εδώ να γνωρίζουμε πως δύσκολα θα πάει σε κάτι τέτοιο το μυαλό μας, μιας και μια καμένη περιοχή, δηλαδή ένας χώρος όπου έλαβε χώρα μια μεγάλη καταστροφή συνήθως δύσκολα συνδυάζεται με τη σωτηρία, πράγμα που οφείλεται σε (μάλλον) ψυχολογικούς παράγοντες. Όπως και να'χει, όταν λέμε όμως μέσα στα καμένα, καλό είναι να αποφύγουμε τον πολύ καπνό και θα πούμε αμέσως παρακάτω γιατί.
Ίσως ο πιο ύπουλος εχθρός μέσα από μια φωτιά είναι -όσο κι αν προκαλεί εντύπωση- ο καπνός και αυτό διότι ποτέ δεν μας γεμίζει το μάτι. Ασυνείδητα σκεφτόμαστε πάντοτε ότι ο καπνός φεύγει στην ατμόσφαιρα, ότι είναι απλά καπνός και τίποτε άλλο, ότι δεν σε καίει όπως η πυρκαϊά κ.ο.κ. Εσφαλμένες (κι επικίνδυνες) αντιλήψεις όλες. Σε παγκόσμιο επίπεδο τα θύματα από τον καπνό είναι περισσότερα από τα θύματα πυρκαϊών και αυτό διότι ο καπνός έχει τη δυνατότητα να σε αφήσει στον τόπο ή έστω λιπόθυμο πριν ακόμη η πυρκαϊά σε πλησιάσει. Οι λόγοι είναι πολλοί: κατ' αρχήν η παρουσία βλαβερών "φυσικών" ουσιών όπως το μονοξείδιο του άνθρακα (το οποίο είναι άοσμο και δηλητηριώδες). Ακόμη χειρότερα όμως, η ενδεχόμεν παρουσία τοξικών ουσιών, οι οποίες μπορούν να παραχθούν υπό χίλιες δυο συνθήκες και από οποιοδήποτε αντικείμενο έχουμε γύρω μας. Για να γίνει πιο κατανοητό θα πω ότι αν καεί ένα σπίτι, τα τοξικά αέρια που θα εκκληθούν ξεπερνούν κάθε φαντασία αφού ό,τι καεί (πλαστικό, ξυλεία κλπ) απελευθερώνει τοξικές ουσίες οι οποίες είναι συνήθως δηλητηριώδεις, και οι οποίες τις περισσότερες φορές είναι άοσμες (αλήθεια, εκείνο το επικό άρθρο περί Διοξινών το θυμάστε;). Το ίδιο συμβαίνει και μέσα σε ένα δάσος, όχι για κάποιον άλλο λόγο αλλά από την ύπαρξη των σκουπιδιών που συνηθίζουμε ν'αφήνουμε -για να μην αναφέρω τις παράνομες χωματερές φυσικά. Όλοι αυτοί οι παράγοντες -καθώς και πολλοί άλλοι- λοιπόν, πρακτικά καθιστούν τον καπνό έναν εχθρό αόρατο και εξαιρετικά επικίνδυνο, που όπως είπα ποτέ δεν μας γεμίζει το μάτι. Γι'αυτό και αν απαιτηθεί ποτέ να αναζητήσουμε σωτηρία μέσα σε καμένα εδάφη, καλό είναι να μην επαναπαυθούμε μόλις φτάσουμε σε αυτά αλλά να συνεχίσουμε να κινούμαστε μέχρι να βρεθούμε σε ένα σχετικά πιο καθαρό περιβάλλον. Μια βασική λεπτομέρεια σχετικά με τον καπνό: δεδομένου ότι ουσιαστικά είναι αέριας μορφής (και το θέτω έτσι, διότι ο καπνός πάντα έχει και στερεά σωματίδια μέσα του), έχει πάντοτε την τάση να ακολουθεί την ροή του αέρα, ήτοι να κατευθύνεται προς τα πάνω. Ακόμη κι αν βρεθούμε σε έναν κλειστό χώρο όπου εμφανής ροή αέρα δεν υφίσταται, ο καπνός πάλι προς τα πάνω θα κινηθεί. Γι'αυτό είναι πολύ σημαντικό να θυμόμαστε ότι για να περάσουμε μέσα από έναν χώρο με καπνό πρέπει να είμαστε πάντοτε σκυφτοί, όσο περισσότερο μπορούμε που να μην εμποδίζει την κίνηση κατάσβεσης της πυρκαϊάς ή την ενδεχόμενη διαφυγή μας.
Σε περίπτωση που κάποιος βρεθεί σε έναν χώρο με φωτιά, υπάρχει και το (ακραίο, δεν διαφωνώ) ενδεχόμενο να βρεθεί σε σημείο όπου κάποιο αεροσκάφος θα πραγματοποιήσει ρίψη νερού. Μια τέτοια περίπτωση απαιτεί άμεσες κινήσεις, αφού το νερό πέφτει με τέτοια ορμή που είναι δυνατόν ακόμη και να σκοτώσει (όχι μόνο του κιόλας). Αν ποτέ βρεθεί κανείς σε τέτοια κατάσταση, καλό είναι να θυμάται ότι πρέπει να είναι πάντα με γυρισμένη την πλάτη, ει δυνατόν σκυφτός και με το κεφάλι να προστατεύεται ανάμεσα στα πόδια, και ακόμη καλύτερα εχοντας κάτι πίσω του, πχ έναν βράχο, ή ένα μεγάλο δέντρο. Το μεγάλο δέντρο το πιθανότερο είναι πως δεν θα κουνηθεί καν, ένα μικρό δέντρο όμως υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να σπάσει και να μας τραυματίσει. Η γενική ιδέα είναι δηλαδή να βρεθουμε σε ένα μέρος που να μπορεί να μας προστατέψει και να καταλαμβάνουμε όσο το δυνατόν λιγότερο χώρο έχοντας αφήσει "εκτεθειμένα" τα πιο δυνατά σημεία του σώματός μας.
Ένας άλλος κίνδυνος που συνήθως λαμβάνει χώρα κιόλας δίχως καν να το κατλάβουμε είναι η εναέρια μετάδοση της φωτιάς. Ιδίως τα κωνοφόρα δέντρα (πχ πεύκα) παρουσιάζουν το εξής φαινόμενο: όταν θερμαίνονται οι καρποί τους εκτοξεύονται ωσάν από πυροβόλο προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, οπότε ανάλογα με τη φορά, διεύθυνση και ένταση του ανέμου υπάρχει το εφιαλτικό ενδεχόμενο να δημιουργηθούν από το πουθενά νέες εστίες. Είναι αυτονόητο πως σε μια τέτοια περίπτωση περικυκλωνόμαστε δίχως καν να το καταλάβουμε. Αυτό έχει ιδιαίτερη αξία να το συνειδητοποιήσουμε, διότι εθελοντισμός σε τέτοιες περιπτώσεις καλό είναι να μην σημαίνει και "πάω όπου λάχει". Για να συμμετάσχουμε σε μια κατάσβεση πυρκαϊάς καλό θα είναι να έχουμε φροντίσει να ξέρουμε και το είδος των δέντρων που υπάρχει προκειμένου να αποφύγουμε τις όποιες εκπλήξεις.
Το πούσι (και ιδίως οι πευκοβελόνες) όπως έχουμε ήδη αναφέρει είναι κυριολεκτικά κάτι σαν πυρίτιδα. Αυτό στην πράξη σημαίνει πως μέσα σε έναν χώρο φυσικού περιβάλλοντος με συνθήκες πυρκαϊάς, πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε και το έδαφος στο οποίο βρισκόμαστε. Εάν έχει πούσι, καλό είναι να το καταβρέξουμε όσο το δυνατόν περισσότερο (δεδομένου ότι -μην κρυβόμαστε- σιγά μην κάτσει να το μαζέψει κανείς στο πλαίσιο της πρόληψης), αφού έχει τη δυνατότητα να μας κάψει κυριολεκτικά ζωντανούς.

Υπάρχει κι ένα άλλο -επίσης ακραίο- ενδεχόμενο που όμως δεν θυμάμαι και πολύ λεπτομερώς. και έχει να κάνει με την διαφυγή από βουνά (συμβολή πλαγιών) αλλά δεν το θυμάμαι και πολύ καλά και πρέπει να το ψάξω λίγο, οπότε το αφήνω ανοικτό για την ώρα.

Πρέπει να γίνει κάτι κατανοητό: όπως και μια πυρκαϊά μπορούμε να την αποφύγουμε εάν η πρόληψη από μέρους μας είναι σωστή, πλήρης και συστηματική, το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με την προστασία μας. Εάν έχουμε φροντίσει για το απαραίτητο ξεχορτάριασμα -οχι μόνο στον κήπο μας- μπορούμε ν'αποφύγουμε πολλές δυσάρεστες εκπλήξεις. Το ίδιο και αν μαζεύουμε τα σκουπίδια μας μετά το πικνίκ στο δάσος, ομοίως και αν έχουμε φροντίσει να δημιουργήσουμε αντιπυρικές ζώνες εγκαίρως, και πάει λέγοντας. Όπως είπα και στο προηγούμενο κείμενό μου, το πρόβλημα είναι ότι ποτέ δεν κάνουμε τίποτε, ενώ όλοι σπεύφδουμε να διαμαρτυρηθούμε πρώτοι μόλις γίνει η ζημιά. Και όταν έρθουν τα δύσκολα, η προηγούμενη αδιαφορία μας γιγαντώνει τις καταστάσεις, ως επίσης και τους κινδύνους και τις δυσκολίες που καλούμαστε ν'αντιμετωπίσουμε. Κάτι που πρέπει να γίνει απολύτως κατανοητό είναι ότι αντιμέτωποι με μια φωτιά μπορούμε να βρεθούμε όλοι μας και οπουδήποτε. Από έναν δρόμο μέσα στην πόλη, έως ένα δάσος ή και το ίδιο μας το σπίτι. Η φωτιά είναι φωτιά, όπου κι αν πιάσει. Τα μέσα αντιμετώπισής της πάνω-κάτω τα ίδια, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Ομοίως όμως κοινή είναι και η πρόληψη, την οποίαν όμως πάντοτε αγνοούμε. Και δεν είναι κάτι το δύσκολο ή το εξεζητημένο αυτή η πρόληψη. Απλά μας λείπει η θέληση. Όλοι μας προτιμούμε να είμαστε για το φραπεδάκι μας στην παραλία αντί να καθαρίζουμε τον κήπο μας. Και εγώ το ίδιο. Πρέπει όμως κάτι να κάνουμε. Δεν μπορούμε μια ζωή να περιμένουμε τα πάντα από τους άλλους.

Το πρώτο κείμενο κατά κύριο λόγο ασχολήθηκε με την καταπολέμηση. Το συγκεκριμένο ως κύριο αντικείμενο έχει την προστασία. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι η δική μας προστασία προέχει υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Το περιβάλλον πρέπει πάντοτε να το προστατεύουμε, δεν το συζητάμε καν αυτό, όμως η ανθρώπινη ζωή έρχεται πάντοτε πρώτη. Γι'αυτό και πρέπει να ξέρουμε κάποια πράγματα προκειμένου να προσέχουμε τον κώλο μας σε μια τέτοια δύσκολη κατάσταση. Εξάλλου, αν θέλετε να το δούμε και λίγο κυνικά, μόνο εάν μείνουμε ζωντανοί θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε και το περιβάλλον.
Χμμμμ, και πλάκα, πλάκα, παγκόσμια μέρα του περιβάλλοντος σήμερα, ε; Ντάξει, καλά... κάτι μου'πατε...
Χαίρετε.

Πέμπτη 10 Απριλίου 2008

Θα αρχίσει να μυρίζει καλοκαιράκι


σε λίγο καιρό...
Ναι, για τις πυρκαϊές μιλάω, για τις οποίες θα ήθελα να πω 2-3 πράγματα. Βασικά το σημαντικό είναι η πρόληψη, στην οποίαν συνήθως πάσχουμε (σώπα...), οπότε τουλάχιστον ας ξέρουμε 2-3 πράγματα για την αντιμετώπισή τους.
Ίσως τα περισσότερα να φανούν άσχετα, αλλά μόνο άσχετα δεν είναι.

Θα ξεκινήσω με δυο λόγια για το τι είναι μια φωτιά.
Κατ' αρχήν η φωτιά για να ξεκινήσει χρειάζεται κάποιους παράγοντες, ακριβώς όπως για να φτιάξουμε μια μακαρονάδα χρειαζόμαστε μακαρόνια, νερό, μια χύτρα και μια κουζίνα. Και ποιοι είναι αυτοί οι παράγοντες; Χονδρικά, είναι η καύσιμος ύλη (πχ ξύλα, ξερόχορτα κλπ), το οξυγόνο και η θερμότητα (πχ, ύπαρξη φλόγας). Με αυτά τα τρία στοιχεία μαζί, είναι δυνατόν να υπάρξει φωτιά. Δίχως ένα από αυτά τα τρία, αδύνατον. Η "διαδικασία" με την οποίαν λαμβάνει χώρα μια φωτιά είναι πάνω-κάτω η εξής: η θερμότητα βοηθάει στην ανάφλεξη, για την οποίαν καταλύτης είναι η ύπαρξη οξυγόνου, με αποτέλεσμα μέσω μιας "χημικής" αντίδρασης να δημιουργείται καύση της ύλης. Φανταστείτε λοιπόν αυτούς τους παράγοντες σαν αλυσίδα.
Παρόλο που ο περισσότερος κόσμος το αγνοεί, όταν προσπαθούμε να σβήσουμε μια φωτιά στην πραγματικότητα προσπαθούμε να επενεργήσουμε σε έναν από αυτούς τους τρεις παράγοντες. Με ποιον σκοπό; Μα, να "σπάσουμε" την αλυσίδα της φωτιάς. Ας υποθέσουμε ότι καίγεται ένας κάδος με απορρίματα. Η λογική λέει ότι θα πάμε να ρίξουμε νερό. Στην αυτήν περίπτωση επενεργούμε στην θερμότητα της καύσεως, όπου εκμεταλλευόμενοι την χαμηλή θερμοκρασία του νερού, ρίχνουμε τη θερμοκρασία στην εστία της πυρκαϊάς. Έτσι, η πυρκαϊά σβήνει.
Τρόποι αντιμετώπισης πυρκαϊάς υπάρχουν πολλοί πχ, καλύπτοντας με χώμα το υλικό που καίγεται (απομονώνουμε το οξυγόνο από τη φλεγόμενη ύλη), πετάγοντας το φλεγόμενο υλικό μέσα σε νερό (απότομη ψύξη και ταυτόχρονη απομόνωση οξυγόνου) κλπ. Πολλές φορές όμως η πυρκαϊά (που τρόπον τινά είναι ένας ζωντανός οργανισμός) μπορεί να δράσει με περίεργους τρόπους. Περίεργους, ένεκα της δικής μας αγνοίας φυσικά.
Αν δούμε φερ'ειπείν ένα μπετόνι βενζίνης να φλέγεται, καλά θα κάνουμε να απομακρυνθούμε τρέχοντας διότι η βενζίνη εκτός από εξαιρετικά εύφλεκτη είναι ιδιαίτερα πτητική και εκρηκτική, γι'αυτό τα υγρά για να σβήσουν χρειάζονται ειδικά χημικά. Πολύ δύσκολα σβήνουν με κάποιον συμβατικό τρόπο. Το πετρέλαιο απεναντίας δύσκολα αρπάζει, αλλά αν αρπάξει, την κάτσαμε. Πάντως περίπτωση πυρκαϊάς σε υγρά είναι λίγο σπάνιο φαινόμενο (για ανοικτό περιβάλλον), αλλά την αναφέρω για λόγους "αρχείου" περισσότερο, μιας και όλοι θα έχουμε ακούσει για τηγάνια που ξεχάστηκαν σε αναμένο μάτι της κουζίνας και τα έκαναν κολυμπιθρόξυλο: το χειρότερο που μπορούμε να κάνουμε σε μια τέτοια περίπτωση είναι να ρίξουμε νερό. Το νερό καθώς πέφτει προς το τηγάνι αυτόματα αυξάνει απότομα και αλματωδώς τη θερμοκρασία του ομε αποτέλεσμα τα μόριά του να αυξάνουν την "απόστασή" του και σχεδόν να διαχωρίζονται. Έτσι, το υδρογόνο ουσιαστικά αυταναφλέγεται και γι'αυτό παρατηρούμε να πιάνει απότομα φωτιά (και μάλιστα η φλόγα να πιάνει στιγμιαία μεγάλη έκταση κιόλας, γεγονός που οφείλεται σε αλυσιδωτή αντίδραση). Στην περίπτωση του τηγανιού, απλά το παίρνουμε προσεκτικά και το αφήνουμε κάπου έξω (σε αυλή ή μπαλκόνι), μακρυά από ο,τιδήποτε άλλο που να μπορεί ν'αρπάξει φωτιά και απλώς περιμένουμε να κρυώσει.
Ας επιστρέψω στα δάση όμως, διότι αυτά με καίνε (καθώς θα καούν πάλι, αν και ήδη έχουν καεί αρκετά).

Ας υποθέσουμε ότι βλέπουμε μια πυρκαϊά, η οποία δεν φαίνεται να είναι μεγάλη. Θέλω να πω, η έκτασή της είναι τέτοια που να μπορεί να αντιμετωπιστεί σε πρώτη φάση από 2-3 άτομα. Υπάρχει κάτι πολύ σημαντικό που πρέπει να ξέρουμε: ακόμη κι αν δεν σταθεί εφικτή η κατάσβεση, καλό είναι να προσπαθήσουμε να την κρατήσουμε όσο το δυνατόν πιο περιορισμένη γίνεται, και αυτό διότι η πυρκαϊά συνήθως μεταφέρεται με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου (διπλασιασμού ανά μονάδα χρόνου δηλαδή), οπότε το να καθυστερήσουμε μια πυρκαϊά έστω και για 5-10 λεπτά είναι χρονικό διάστημα πολύ πιο πολύτιμο απ'όσο μπορεί να νομίζουμε. Με τι να την καθυστερήσουμε όμως; Μα με ο,τιδήποτε έχουμε διαθέσιμο. Με φτυάρι μπορούμε να πετάμε χώμα. Μπορούμε να πάρουμε κλαδιά που καίγονται και να τα μεταφέρουμε σε κάποιο ασφαλές σημείο (όπου δεν θα υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθεί νέα εστία). Μπορούμε να καλύψουμε μια μικρή επιφάνεια γρήγορα με μια κουβέρτα και να αρχίσουμε να χοροπηδάμε πάνω της. Μπορούμε να κόψουμε ένα κλαρί με πυκνή φυλλωσιά και να "χτυπάμε" τις φλόγες μέχρι να σβήσουν (αν και αυτή η τακτική θέλει ταχύτητα, διότι μπορεί να δράσει αντίθετα και αντί να σβήσουμε τη φωτιά να της διοχετεύουμε περισσότερο οξυγόνο). Μπορούμε να ρίξουμε νερό με μια απλή μάνικα. Γενικά, η αντιμετώπιση μιας φωτιάς απαιτεί γρήγορα αντανακλαστικά, στοιχειώδεις γνώσεις, μεγάλη προσοχή και προπάντων αυτοσχεδιασμό.

Που στοχεύουμε όμως; Χαμηλά. Δηλαδή στο "επίκεντρο" της φλόγας, εκεί που λαμβάνει χώρα η χημική αντίδραση της φωτιάς. Δεν έχει κανένα νόημα να προσπαθήσουμε να καταπολεμήσουμε το πάνω μέρος της φωτιάς. Όλη η "διεργασία" γίνεται χαμηλά. Εκεί δηλαδή πρέπει να πετάμε το νερό, εκεί αποσκοπούμε καλύπτωντας με μια κουβέρτα κλπ. Ως επίσης, αν η φωτιά "φεύγει" δεν έχει κανένα απολύτως νόημα να την κυνηγάμε από πίσω. Η σωστή αντιμετώπιση όμως δεν γίνεται ούτε κατά μέτωπον, παρά "πλαγιομετωπικά". Φυσικά όλες αυτές οι περιπτώσεις αναφέρονται σε πολύ μικρής εκτάσεως φωτιές, εκεί δηλαδή όπου και δίχως πυροσβεστικό όχημα μπορεί να κάνει κάτι μια μικρή ομάδα μη εξειδικευμένων ανθρώπων. Σε μια μεγάλη φωτιά δηλαδή, αν και οι βασικές αρχές σε γενικές γραμμές παραμένουν ίδιες, πολλές επιμέρους λεπτομέρειες αλλάζουν και αυτό είναι κάτι που πρέπει να γίνει κατανοητό.

Υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες που έχουν άμεση σχέση με μια φωτιά και που εκείνη τη στιγμή ουδείς έχει τη δυνατότητα (μα και την πολυτέλεια) να σκεφτεί, όπως το ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε μέσα που είναι εύφλεκτα. Αυτονόητο θα μου πείτε, αλλά σε στιγμές πανικού (διότι η φωτιά είναι ένα φυσικό φαινόμενο που δημιουργεί μεγάλο πανικό) το μυαλό βραχυκυκλώνει συνήθως. Μια κουβέρτα δηλαδή, πρέπει να είναι μάλλινη και όχι συνθετική. Ως επίσης ό,τι είναι υγρό δεν είναι και νερό, μπορεί να είναι και λάδι. Ή -για να δώσω και μιαν άλλη έκταση- μια μικρή φωτιά είναι εξαιρετικά επικίνδυνη αν πνέουν ισχυροί άνεμοι (και ισχυροί όχι για τα μέτρα του ανθρώπου, αλλά για τα μέτρα της φωτιάς...) αφού η φωτιά θα μπορεί να λάβει μεγάλες διαστάσεις μέσα σε δευτερόλεπτα, ή ακόμη χειρότερα ν'αλλάξει διεύθυνση. Και όμως, παρόλο που όλες αυτές οι συνιστώσες ουσιαστικά περιορίζονται στο πλαίσιο της κοινής λογικής, είθισται αν μας διαφεύγουν, ή πιο σωστά να τις αγνοούμε πλήρως, με αποτέλεσμα πολλές φορές παρά την αναμφισβήτητα καλή μας θέληση να κάνουμε τα πράγματα χειρότερα. Είπα και πιο πάνω, και επιμένω, ότι δεν είναι πολλές οι γνώσεις που απαιτείται να έχουμε, αρκεί όμως να τις γνωρίζουμε καλά και να είμαστε πολύ προσεκτικοί.

Κάποια άλλα φαινόμενα που παρουσιάζει μια φωτιά και που συνήθως δε γινεται αντιληπτή η σημασία τους είναι και τα εξής:
-ο καπνός. Γνωστή η παροιμία πως όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά. Αγνοούμε όμως ότι ο καπνός είναι πολύ ύπουλος και επικίνδυνος, αλλά δεν είναι της παρούσης να αναφέρω τους λόγους. Αρκεί να γνωρίζουμε πως επειδή ο καπνός πάντοτε φεύγει προς τα πάνω, καλό είναι να απομακρυνομαστε όσο το δυνατόν περισσότερο σκυφτοί (όχι περισσότερο από το "επιτρεπώμενο" όμως) για να αναπνέουμε καλύτερα.
-η απώλεια προσανατολισμού. Αν δεν ξέρουμε καλά μια περιοχή, καλό είναι να μην κάνουμε πολλές μαγκιές. Μέσα σε συνθήκες πανικού ο προσανατολισμός μπορεί να χαθεί πολύ εύκολα.
-η θερμότητα της φωτιάς. Αν πλησιάσουμε πολύ σε μια φωτιά μπορεί να πάθουμε μεγάλες ζημιές δίχως καν να το περιμένουμε: από τα γυαλιά ηλίου που φοράμε, τα οποία όπως και όλα τα μεταλλικά αντικείμενα που μπορεί να έχουμε πάνω μας θα λειτουργήσουν ως συσσωρευτές θερμότητας και θα μας προκαλέσουν εγκαύματα, από τον αναπτήρα ή το κινητό τηλέφωνο που είναι πολύ πιθανό έως και να εκραγούν, από συνθετικά ρούχα τα οποία μπορεί να λιώσουν πάνω μας κλπ.
-το μέσον μετάδοσης της φωτιάς. Το ξεραμένο πούσι από τα δέντρα πχ λειτουργεί σχεδόν ως πυρίτιδα με αποτέλεσμα την ταχύτατη εξάπλωση. Ομοίως επενεργούν "ευεργετικά" τα σκουπίδια, ξερόκλαδα, "απεριποίητοι" αγροί με ξερόχορτα κλπ. Η έκφραση απορίας, δηλαδ,ή, "μα πως εξαπλώθηκε τόσο γρήγορα, ούτε που κατάλαβα" συνήθως είναι -συγγνώμη που θα το θέσω έτσι- χαζή και αυτό διότι είμαστε τόσο αφελείς που δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε πως τα πάντα γύρω μας, ακόμη ένα "χαλάκι" από πευκοβελόνες ύψους 5 εκατοστών είναι δυνάμει πυριταποθήκες. Γενικά το μέσον μετάδοσης όμως είναι μια κουβέντα μεγάλη που θα κρατήσω για κάποιαν άλλη στιγμή.
Γενικά πρέπει πάντοτε να θυμόμαστε ότι η φωτιά δεν είναι μόνο αυτά που βλέπουμε, αλλά και αυτά που ΔΕΝ βλέπουμε (και που συνήθως δεν μπορούμε να φανταστούμε κιόλας).

Πως σας φαίνονται οι πυρκαϊές; Λίγο αγγούρι, ε; Είναι. Πολύ μεγάλο κιόλας.
Ακριβώς επειδή είναι απρόβλεπτες και επικίνδυνες. Ακριβώς επειδή χρειάζονται συνδυασμό ιδιοτήτων (γνώση, προσοχή, δημιουργηκότητα, άμεση επέμβαση κλπ). Ακριβώς επειδή για την πυρκαϊά τα πάντα είναι το φυσικό της περιβάλλον, το οποίο "αναπροσαρμόζει" στις ορέξεις της, κι έτσι όταν εμείς πάμε να τη σβήσουμε ουσιαστικά προσπαθούμε να την αποκόψουμε από το φυσικό της περιβάλλον.
Από μιαν άποψη δηλαδή δεν εκπλήσσομαι που πολύς κόσμος προτιμάει να κατεβαίνει σε διαδηλώσεις για το περιβάλλον αντί να γίνεται δασοπυροσβέστης, ούτε που οι περισσότεροι γονείς προτιμούν να δουν το καμάρι τους διορισμένο σε καμια Εφορία αντί για την Πυροσβεστική. Πέραν του ότι καλό είναι να έχουμε κάποιες γνώσεις όμως, μήπως υπάρχει και άλλος τρόπος;

Ναι, μιλάω για την πρόληψη, αυτήν τη μισητή και σιχαμερή λέξη...
Διότι μέσω της πρόληψης, μπορούμε να γλυτώσουμε από περιπέτειες. Τι σημαίνει πρόληψη; Τα πάντα.
Όπως δεν πετάω τσιγάρα στο πάτωμα του σπιτιού μου, έτσι μπορώ να σταματήσω να τα πετάω και έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου. Όπως δεν πετάω σκουπίδια χύμα μέσα στο σπίτι μου, μπορώ να μην τα πετάω και στα δάση. Όπως αν δω κάποιον να αφήνει τα σκουπίδια του έξω από την πόρτα μου θα του την πω, έτσι μπορώ να κάνω κι αν δω κάποιον να το κάνει στην εξοχή. Όπως θα φωνάξω την αστυνομία αν συνεχίσει να το κάνει, έτσι μπορώ να κάνω και για ένα δάσος. Όπως θα βάλω σκούπα και θα ξεσκονίσω μέσα στο σπίτι μου, έτσι μπορώ να ξεχορταριάσω και τον κηπο μου ή ένα κομμάτι ανοικτής γης. Και όπως θα μαζέψω τα σκουπίδια του καθαρισμού αντί να τ'αφήσω χύμα, έτσι δεν υπάρχει λόγος ν'αφήσω τα ξερόχορτα χύμα στο ανοικτό περιβάλλον. Και πάει λέγοντας. Δεν είναι δύσκολα, μήτε τ'ακούμε για πρώτη φορά. Ενώ όμως θα ασχοληθούμε με το σπίτι μας, για το περιβάλλον έχουμε την απαίτηση ν'ασχοληθούν οι "άλλοι". Κοινώς, αυτό που απουσιάζει σταθερά και διαχρονικά είναι η θέληση.

Με λίγα λόγια, η πρόληψη δεν είναι κάτι το δύσκολο, το εξεζητημένο, κάτι που δεν γνωρίζουμε τι να κάνουμε και πως να το κάνουμε. Πρόληψη είναι αυτά που ήδη κάνουμε και που ξέρουμε καλά όλοι μας. Το σπίτι μας το προσέχουμε, το περιβάλλον γιατί να μην το προσέχουμε;
Αν όσοι είχαν μαζευτοί στις περσυνές διαδηλώσεις για το περιβάλλον, είχαν διαλέξει την Πάρνηθα αντί για το Σύνταγμα ξέρετε πόσο διαφορετικά θα μπορούσαν να είανι τα πράγματα; Αλλά τι να λέμε μετά, όταν στη μια περίπτωση έχουμε κανονίσει και καφέ ή ποτό για μετά, ενώ στην άλλη μετά βίας θα μπορούμε να πάμε να πέσουμε κατάκοποι για ύπνο...

Σε πρώτη φάση, αυτά.
Χαίρετε.

Τετάρτη 2 Απριλίου 2008

Καζανακοτούμπεια 2008 - Θρίαμβος!!!

Αγαπητοί συμβλόγερς, το χθεσινοβραδινό εγχείρημα των Καζανακοτουμπείων εξελίχθη εις απερίγραπτον επιτυχία! Το ότι είχαν μαζευτεί 30.000 Έλληνες βλόγερς εδώ και πολλές μέρες ήτο κοινό μυστικό, το οποίο τεχνηέντως δεν αποκαλύπταμε διά να μην θεωρηθεί πως κάνουμε καζούρα στους εχθροί μας. Αλλά το αποτέλεσμα μας άφησε άναυδους ομολογουμένως.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ, Τετάρτη 2 Απριλίου 2008

Ήδη από χθες
η επιστημονική μας ομάς είχε στρωθεί στη δουλειά, εβρισκόμενη πάνω από τα ειδικά μηχανήματα διά την καταγραφάν (αττική σύνταξις) των αποτελεσμάτων, τα οποία και σας κοινοποιούμε.

Ώρα 20:00:00, γεωδυναμικό ινστιτούτο Αθηνών:

Ώρα 20:00:04, διεθνές μετεωρολογικό ινστιτούτο νοτιοανατολικού Τιμπουκτού:

Ώρα 20:00:07, ρωσική βάση στον Άρη:

Διασυμπαντικό Μητροπολιτικό Ελληνικό Κέντρο Σειρίου:



Ως υποδηλώνουν τα αποτελέσματα των ειδικών μετρητών δονήσεων της Γης σε παγκόσμιο επίπεδο, παρατηρήθηκαν κραδασμοί σε ολόκληρο τον πλανήτη ένεκα της μετατόπισης του άξονά του. Αναφορικά με την ελλειπτική τροχιά δεν σημειώθηκαν ανωμαλίαι, ενώ η Σελήνη παρέμεινε σταθερή ένεκα των διαβαρυτικών υποτροχίσεων της ενδοσυμπαντικής υπερόρμησης.

Στο διάστημα διάστημα των 10 δευτερολέπτων που διήρκεσε το όλο εγχείρημα παρουσιάστηκαν βροχοπτώσεις στα παρακάτω μέρη, απ'όπου και οι φωτογραφίες:

Πλατεία Ομονοίας, Αθήνα:

Δημοτικό Θέατρο Πειραιάς:

Λειβαδιά:

Καστελόριζο:

Άρτα:

Κιάτο:

Ρέθυμνο:

Πλατεία Μ.Αλεξάνδρου, Θεσσαλονίκη:

Ξάνθη:

Εύζωνοι:

Άνω Κωλομεδάγκωνες:

Επίσης, ως είχαμε επιτυχώς προβλέψει, αι νεροπονταί ήσαν έντοναι σε τέτοιο σημείο που παρατηρήθηκε άνοδος της στάθμης των υδάτων στη λίμνη του Μαραθώνα κατά 8,5 μέτρα, ως αποδεικνύουν και οι φωτογραφίες:

Φράγμα λίμνης Μαραθώνα, 19:30:48:

Φράγμα λίμνης Μαραθώνα, 21:46:00:

Τουτέστιν, η σπατάλη ποσίμου ύδατος διά τον ιερόν σκοπόν των Καζανακοτουμπείων 2008 ερεφαρίσθη από τας βροχοπτώσας, αι οποίαι εδημιούργησαν αποθέματα έως τον Νοέμβριο του 2017.

Παράλληλα, εσημειώθησαν:
- πτώση της τιμής του πετρελαίου έως τα 69 δολλάρια
-μαζική μετανάστευση πληθυσμών χελώνας καρέτα-καρέτα ανατολικά της Ζακύνθου
-αυταπάγγελτη αναδάσωση στον Πάρνωνα
-ανάδραση στο φαινόμενο του θερμοκηπίου
-αναπλήρωση όζοντος στην ατμόσφαιρα
-αποψίλωση δασικών περιοχών και αγροτεμαχίων

Επιστημονικό συμπέρασμα: η κίνησις απεδείχθη επιτυχής. Ομολογουμένως υπήρξαν κάποιες καιρικές παρεκτροπές οι οποίες όμως περιορίσθηκαν στα Νησιά του Σολωμόντα. Το ηθικόν δίδαγμα λοιπόν είναι πως εν όψει των πυρκαϊών του καλοκαιριού οι Έλληνες βλόγερς μπορούν να αντιδράσουν έμπρακτα και δυναμικά.
Όχι, φέτος το καλοκαίρι όταν θα πιάσουν οι φωτιές ας μην πάμε διακοπές, ας μην πηγαίνουμε για φραπέ στη θάλασσα και την αμμουδιά, ας μην πηγαίνουμε για τσάρκα να χαζέψουμε και να λιαστούμε. Ας μείνουμε πάνω από τον υπολογιστή και να περιμένουμε την ειδοποίηση από το τεχνικό μας επιτελείο να ξαναναλάβουμε δράση και να σώσουμε τη χώρα και τον φυσικό της πλούτο.

Εξάλλου, τα Καζανακοτούμπεια αποδεδειγμένα πλέον θα βοηθήσουν περισσότερο για την καταπολέμηση των πυρκαϊών από μια ακόμη διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας, μετά τις πυρκαϊές...

Χαίρετε.



Παρακαλώ όπως ελέγξατε και το σχετικό ανακοινωθέν του συμμάχου και φίλου polsemannen.

Κυριακή 16 Μαρτίου 2008

Καζανακοτούμπεια 2008 - Διαδώστε το.


Ναι, είναι γνωστό τοις πάσι ότι το κίνημα των βλόγκερς είναι δραστήριο, ευαισθητοποιημένο και προ πάντων διαθέτει τη θέληση για συμμετοχή και δράση. Φάνηκε πολλάκις στο παρελθόν άλλωστε. Γι'αυτό και μετά από πολυήμερες και ασταμάτητες διαβουλέυσας και συσκέψας -αττική σύνταξις- διαπιστώθηκε πως πρέπει να αναβάλουμε, εχμ, συγγνώμη, να αναλάβουμε δράση. Διότι η δράση είναι αυτή που πάντα φέρνει αποτελέσματα, έτσι δεν είναι; (στο τέλος ακολουθεί στατιστική ανάλυση). Αντιγράφω αυτούσιο το κείμενο του polse και παρακαλώ διαδώστε το διότι ο καιρόc γαρ εγγύc. Μην παραλείψετε να δείτε το θεϊκόν βίδεον.
(Σ.σ. Polse, το "Καζανακοτούμπεια" μου φαίνεται πιο ταιριαστό διότι δίνει και μιαν αθλητική χροιά στον ιερόν μας αγώνα. Εξάλλου είναι και καλοκαίρι Ολυμπιακών Αγώνων και πρέπει να φτιάξουμε και φυσική κατάσταση για να μπορούμε να τους δούμε από τον καναπέ)

Τον τελευταίο καιρό τριγύριζε το μυαλό μου μία θεοπάλαβη ιδέα.
Την ιδέα την γέννησε ο γόνιμος διάλογος με τους θρυλικούς βλόγερς
Hades και Biologos στα σχόλια της ποστάρας περί αντιτηλεορασικού
ακτιβισμού εδώ.
Το ζητούμενο ήταν μία μπλογκερίστικη διαμαρτυρία με τράβηγμα του
καζανακίου,με στόχο την μετατόπιση του άξονα περιστροφής της γης με την
κατάλληλη δικαιολογία βέβαια.

Διαβάζοντας κάπου ανάμεσα σε άλλα, ότι το "παιδί της πιάτσας" αρχηγός του
Λάος κ. Μαυροτζαφέρης είχε προτείνει να κάνουμε σκάντζα κάθε καλοκαίρι
πυροσβεστικά αεροπλάνα με την Αυστραλία, γιατί όταν εδώ έχει καλοκαίρι
εκεί έχει χειμώνα,κάτι έσπασε μέσα μου.

Αμέσως κατάλαβα ότι αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο οι μπλόγκερς θα
μετατόπιζαν τον άξονα περιστροφής της γης χρησιμοποιώντας τα καζανάκια
τους ταυτόχρονα!

Το σχέδιο είναι απλό:
Όταν κάτσουν πάλι πυρκαγιές σαν του 2007 (που θα κάτσουν δεν υπάρχει περίπτωση), 30.000 (λέμε τώρα) ΕΛ-ληνες βλόγερς θα τράβήξουν συντονισμένα το καζανάκι προκαλώντας μετατόπιση 180 μοιρών στον
άξονα περιστροφής της γης, μετατρέποντας σε μια στιγμή το καλοκαίρι σε χειμώνα, βοηθώντας με αυτό τον τρόπο στην κατάσβεση των πυρκαγιών!

Μία και δυο λοιπόν έφτιαξα Ιερό +βίδεο+ και Ιερό +μπάνερ+ για αυτή την συγκλονιστική πρωτοβουλία.

Σαν ημερομηνία δοκιμής της μπλογκερίστικης ετοιμότητας, θα πρότεινα την 1η Απριλίου, μέρα που αντιπροσωπεύει το ελληνικό έθνος εν γένει.

Στις αιτιάσεις τύπου "Λες Μαλακίες" απαντώ ευθαρσώς:

'Έχετε ορέ την εντύπωση ότι η Ελληνική πολιτεία μπορεί να τα καταφέρει
καλύτερα με τις πυρκαγιές, από τους μπλόγκερς με τα καζανάκια;

Δε νομίζω.

Εντζόη το βίδεο, μία δημιουργία που φέρει το χέρι του άσημου Σουηδού
σκηνοθέτη Jan Bananberg (Μπανανοβούνη).

Ευχαρισθώ από καρδίας τον ΕΥ-λογερ αγωνιστή Urfurslag για την φιλική
συμμετοχή στο ιερό +Βίδεο+




Και κλείνωντας, μερικά στατιστικά στοιχεία όπως τα συγκέντρωσαν οι συνεργάτες μας επί ζητημάτων στατιστικής υπηρεσίας:
Από τις περσινές διαδηλώσεις για το περιβάλλον:
- οι δασοπυροσβέστες στην Ελλάδα απαριθμούν 12.567.563 μέλη (εκ των οποίων το 75,8% είναι εθελοντές)
- τα καμμένα έχουν αναδασωθεί σε ποσοστό 98,4%
- βελτιώθηκε η μονάδα επεξεργασίας λυμμάτων στην Ψυττάλεια με αποτέλεσμα να παρατηρηθεί αύξηση κατά 69% στον πληθυσμό κέφαλων και πεσκανδρίτσας εις τον Σαρωνικόν
- από την πολλή κι ακατάπαυστη αναδάσωση φύτρωσε νέο βουνό ανάμεσα σε Πάρνηθα και Πεντέλη για να χωρέσουν τα δέντρα
- σταμάτησε η καταπάτηση καθώς και τα αυθαίρετα.
- και βεβαίως, βεβαίως, το γεγονός ότι είμαστε πλέον περιβαλλοντολογικά ευαισθητοποιημένοι φάνηκε περίτρανα και στις πρόσφατες απεργίες, όπου όλοι μας κρατάγαμε τα σκουπίδια μας στα σπίτια μας αντί να τα πετάμε χύμα στους δρόμους, με αποτέλεσμα οι πόλεις μας να διατηρήσουν το αθρώπινο πρόσωπό τους...

Από τη διαμαρτυρία για τις τηλεοράσεις (τελικά τις κλείσαμε;):
- όλα τα κανάλια αντικατέστησαν την μεσημβρινή τους ζώνη με μουσικά αφιερώματα σε μεγάλους κλασικούς συνθέτες (Μότσαρτ, Μπαχ, Μπετόβεν, Ντβόρακ, Βάγκνερ, Iron Maiden κλπ).
- οι βραδυνές ειδήσεις διαρκούν πλέον 7 λεπτά τα οποία ως επί τω πλείστω αναλώνονται στην πρόγνωση του καιρού και την ανακοίνωση των αριθμών του Τζόκερ
- δίς την εβδομάδα εκτελούνται (κυριολεκτικά -ένεκα των πολλών διαφημίσεων) προβολαί έργων της κλασικής εβδόμης τέχνης
- τέσσερεις ιδιοκτήτες καναλιών έχουν ήδη παραιτηθεί απογοητευμένοι και κατέφυγαν σε αυτοεξορία στη Σιβηρία
- κάθε βράδυ στις 8 όλα τα κανάλια διεξάγουν δημοψήφισμα αν ο κόσμος είναι ικανοποιημένος με το νέο πρόγραμμα

Ήρθε λοιπόν η ώρα να βοηθήσουμε και τη Μητέρα Φύση! Και για να συμβεί αυτό, απαιτείται εγρήγορση, τεχνογνωσία και αντίδραση. Γι'αυτό λοιπόν, όλοι να συμμετάσχουμε στην πρώτη πρόβα την επικείμενη 1η Απριλίου 2008.
Ας πατήσουμε όλοι μαζί τα καζανάκια μας για ένα καλύτερο αύριο...


Αντέδρασε κι ΕΣΥ, μπορείς...


UPDATE: Να ευχαριστήσω θερμός (για καφέ) τον συμμαχητή Κώστα που με τεράστια αυταπάρνηση και ανιδιοτελή πνευματική εργασία συνέθεσε το κεντρικό σύνθημα με το οποίο θα κατακλίζουμε τους δρόμους, την ώρα που θα κατακλίζουμε και όλα τα δίκτυα αποχετεύσεως.
ΛΑΕ ΛΑΕ ΜΗΝ ΣΚΥΒΕΙΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ!!

ΤΟ ΚΑΖΑΝΑΚΙ ΤΡΑΒΑ, ΝΑ ΠΝΙΞΟΥΜΕ ΤΟ ΧΑΛΙ!!

ΣΤΗΝ ΜΙΑ ΤΟΥ ΑΠΡΙΛΗ, ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙ!!

Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2007

Κοσμική Βία

Διαβάζω από τη χθεσινή Ελευθεροτυπία το παρακάτω εξαιρετικά ενδιαφέρον κείμενο...

Μ' έναν ισχυρό πίδακα ακτινοβολίας και σωματιδίων υπερβαρεία μαύρη τρύπα «βομβαρδίζει» γειτονικό της γαλαξία. Η μορφή αυτή «κοσμικής βίας» παρατηρείται για πρώτη φορά με τη συγκεκριμένη μορφή και μπορεί να προκαλέσει καταστροφές σε πλανήτες, αλλά και έκρηξη σχηματισμού νέων άστρων.

Σπάνιο φαινόμενο γαλαξία, που πλήττεται από πίδακα σωματιδίων, παρατήρησαν επιστήμονες με τη συμβολή των διαστημικών τηλεσκοπίων «Chandra», «Spitzer» και «Hubble», το VLA (Very Large Array), όπως και τα ραδιοτηλεσκόπια Merlin. Ο πίδακας αποτελείται από σωματίδια υψηλής ενέργειας και μαγνητικά πεδία και διαπερνά το σύστημα 3C321, που αποτελείται από δύο γαλαξίες σε τροχιά ο ένας γύρω απ' τον άλλον. Ο πίδακας σχηματίζεται στο κέντρο του μεγαλύτερου, όπου βρίσκεται τεράστια Μαύρη Τρύπα.

«Είμαστε ευτυχείς που παρατηρούμε κάτι τέτοιο από απόσταση ασφαλείας», τονίζει ο Νταν Εβανς από το Harvard-Smithsonian Center Αστροφυσικής στο Κέμπριτζ (Πολιτεία Μασαχουσέτης).

Το πλήγμα απ' αυτόν τον πίδακα θα μπορούσε να καταστρέψει τα προστατευτικά στρώματα του όζοντος στην ανώτερη ατμόσφαιρα του πλανήτη μας, οδηγώντας σε εξάλειψη οιαδήποτε μορφή ζωής στην επιφάνειά του.

Ωστόσο, η τεράστια εισροή ενέργειας και ακτινοβολίας του πίδακα δεν είναι μόνον καταστροφική. Θα μπορούσε να προκαλέσει το σχηματισμό μεγάλου αριθμού άστρων και πλανητών, μόλις εκτονωθεί η καταστροφική ισχύς. Οι διαπιστώσεις των ειδικών δημοσιεύονται στην επιστημονική επιθεώρηση «Astrophysical Journal».

Κάπου έγραφα σε κάποιο κείμενο πως όλες εκείνες οι πανέμορφες φωτογραφίες που βλέπουμε έχουν μια ιδιαιτερότητα: όσο πιο έντονα χρωματισμένες είναι, τόσο πιο βίαια φαινόμενα λαμβάνουν χώρα μέσα τους (όχι στις φωτογραφίες πάντως). Και ειδικότερα οι μαύρες τρύπες (ή οπές) -οι οποίες στην πραγματικότητα μόνο μαύρες δεν είναι!- είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο, με το οποίο θέλω να ασχοληθώ κάποια στιγμή με ένα σεντονάκι. Είναι πραγματικά εκπληκτικό το Σύμπαν.

Έχω ένα προβληματάκι όμως από χθες...
Διάβαζα και ξαναδιάβαζα το κείμενο και κάτι δεν μου πήγαινε καλά, δεν μπορούσα να βγάλω άκρη όμως. Το'βλεπα από'δω, το διάβαζα από 'κει, τζίφος... Κάτι με ενοχλούσε και δεν μπορούσα να καταλάβω τι... Μέχρι που τελικά κατάφερα να το βρω...

Λέει το κείμενο στο τέλος του " Το πλήγμα απ' αυτόν τον πίδακα θα μπορούσε να καταστρέψει τα προστατευτικά στρώματα του όζοντος στην ανώτερη ατμόσφαιρα του πλανήτη μας, οδηγώντας σε εξάλειψη οιαδήποτε μορφή ζωής στην επιφάνειά του.".
Ένανα λοιπόν την εξής μικρή αλλαγή: Η ανθρώπινη δραστηριότητα και αδιαφορία καταστρέφει ήδη τα προστατευτικά στρώματα του όζοντος στην ανώτερη ατμόσφαιρα του πλανήτη μας, οδηγώντας σε εξάλειψη οιαδήποτε μορφή ζωής στην επιφάνειά του.

Και ηρέμησα... Δεν χρειαζόμαστε μαύρες τρύπες. Τα καταφέρνουμε και μόνοι μας.

Παρασκευή 23 Νοεμβρίου 2007

Βρέχει, βρέχει η βροχούλα.

Και μιας οι πρώτες "μπορίτσες" έχουν σκάσει μύτη, ς θυμηθούμε και τις διοξίνες λίγο.
Επαναφέρω το ζήτημα, όχι επειδή είναι διαχρονικό, ούτε επειδή ακόμη δεν έχω διαβάσει κάτι επίσημο, αλλά για να ξέρουμε τι πίνουμε, τρώμε κλπ.

Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2007

Κάντε κάτι ρεεεεεεεεε!

Τι θα γίνει, μόνο 5 άτομα πανελληνίως θα τρέχουν;
Από τον φίλο μου τον δόκτορα...
Το περιβάλλον γαμώ το φελέκι μου ρεεεεεεε, μόνο στο Γαλάτσι έχει προβλήματα; Καλά τα μπράβο και τα γλυκόλογα, αλλά ας κουνήσουμε λίγο και το δακτυλάκι μας, άντε, άντε...

Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2007

Και φυσικά

για σήμερα δεν έχω διαβάσει κάποια παγκόσμια κίνηση για το περιβάλλον για να χωθούμε μέσα, μαζί με την μάζα, οπότε θεωρητικά δεν χρειάζεται να κάνουμε και κάτι για το περιβάλλον.
Στην επόμενη κινητοποίηση, μέχρι τότε έχει ο θεός...

Για τις διοξίνες να διαβάσετε όσοι δεν το'χετε κάνει, διότι το θέμα είναι τρέχον, τσουρουφλάει και καίει και μας αφορά άμεσα όλους...
Μην πω ότι ήδη έχουμε αργήσει.

Update: Όπως τραγουδάνε και οι Γερμανοί Running Wild στην εισαγωγή του (instrumental) τραγουδιού Final Gates:
Only when the last tree has been felt
the last fish caught
the last river poisoned
will you know that men cannot eat money

Δευτέρα 15 Οκτωβρίου 2007

Περί Διοξινών

Δεν ξέρω αν είχε πάρει κανενός το μάτι ένα σχόλιο που'χα γράψει προ καιρού, αναφορικά με τις διοξίνες. Τις ανησυχίες μου είχε προκαλέσει ο δημοσιογράφος της εφημερίδας "Φίλαθλος" Βασίλης Γαλούπης, ο οποίος με μια σειρά από εκπληκτικά άρθρα για το θέμα γκάριζε από τότε για τη σοβαρότητα του προβλήματος, ξεκινώντας ενάμιση μήνα πίσω. Μια σοβαρότητα που δυστυχώς ακόμη και σήμερα δεν έχει γίνει αντιληπτή. Παρακάτω παραθέτω ακριβώς όπως γράφτηκαν στη στήλη "Ντόπερμαν" στον "Φίλαθλο" τα (μέχρι στιγμής) τέσσερα άρθρα του Βασίλη Γαλούπη, τον οποίον και ευχαριστώ θερμότατα τόσο για τη βοήθεια, όσο και για την άδεια που μου έδωσε να βγάλω εδώ πέρα τα κείμενά του, αφού δεν συμπεριφέρθηκε μόνο ως φίλος (παρόλο που δεν με ξέρει καν), αλλά και ως πραγματικός φιλαθλαίος (για τους... μυημένους αυτό).
Τα άρθρα είναι τεράστια, χαίρω πολύ Χαιρόπουλος, κατι νέο πείτε μου. Όποιος νομίζει ότι δεν ενδιαφέρεται για το περιβάλλον, τη ζωή του την ίδια καθώς και για τη ζωή των παιδιών του, ας μην προχωρήσει παρακάτω από αυτήν τη γραμμή, τσάμπα θα κουραστεί (πιθανώς να κάψει ΚΑΙ φαιά ουσία, απώλεια δυσβάσταχτη αν μη τι άλλο μιας και θα τη χρειαστεί για τα βραδυνά δελτία ειδήσεων). Όποιος όμως νομίζει -ακόμη κι αν είναι αυταπάτη του- ότι έχει πραγματικά τέτοιες ανησυχίες, ότι είναι ενεργός πολίτης, τον παρακαλώ θερμά να τα διαβάσει μέχρι τελευταίας γραμμής δείχνοντας την απαιτούμενη προσοχή και υπομονή. Το ζήτημα είναι σοβαρότατο και αφορά όλους μας. Δεν χρειάζεται να αναγνωθούν σε 10 λεπτά τα 4 αυτά άρθρα. Ας τα διαβάσετε και σε 4 μέρες, αρκεί να τα διαβάσετε.
Για περίπτωση που κάποιος επιθυμεί περισσότερες λεπτομέρειες για το ζήτημα, το mail του Βασίλη Γαλούπη στον Φίλαθλο είναι doperman@filathlos.gr.

Και μια απαραίτητη διευκρίνιση: στα άρθρα που ακολουθούν, ότι δείτε με έντονη κόκκινη γραφή είναι επισημάνσεις του Β. Γαλούπη. Οι επισημάνσεις με έντονη μαύρη γραφή είναι δικές μου.
Και ειλικρινά ελπίζω να ξυπνήσει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ κανείς σε αυτόν τον τόπο...

Άρξασθε.


31/8/07
Κώδικας Σοβέζο. Έτσι λέγεται ο εν δράσει εχθρός για την Πελοπόννησο. Πριν όμως εξηγήσουμε τι είναι ο κώδικας Σοβέζο -ή μάλλον δεν θα το εξηγήσουμε εμείς αλλά ένας επιστήμονας- ας δούμε τι κάηκε στην Πελοπόννησο για να καταλάβουμε για τί μιλάμε. Άλλο ότι κανείς δεν ασχολείται. Και ποιος ν'ασχοληθεί; Το κράτος που πετάει γλυφιντζούρια 3000 ευρώ και δεν φροντίζει για τον πραγματικό εφιάλτη;

Νο1. Στην Πελοπόννησο κάηκαν δάση. Πολλά δάση. Κι αυτό δεν σημαίνει μόνο μείωση του οξυγόνου όπως θα δούμε παρακάτω.
Νο2. Κάηκαν ατελείωτες παράνομες χωματερές με ένα σωρό απόβλητα όλων των ειδών.
Νο3. Η φωτιά πέρασε πάνω από χιλιάδες στρέμματα καλλιεργειών, ενώ κατέστρεψε κι αποθήκες γεμάτες κουτιά με φυτοφάρμακα.
Νο4. Κάηκαν σπίτια. Οι τοίχοι ήταν βαμμένοι από χρώματα. Όπως και τα αυτοκίνητα που έγιναν παρανάλωμα. Σπίτια κι αυτοκίνητα ήταν γεμάτα καλώδια. Τα δωμάτια είχαν πλαστικά πράγματα μέσα. Οι κήποι είχαν λάστιχα ποτίσματος κλπ. Οι αποθήκες των σπιτιών περιέχουν ό,τι μπορείς να φανταστείς μέσα. Από μπουκάλια μέχρι ό,τι θες.
Όλα αυτά που λέμε είναι δεδομένο ότι συνέβησαν. Κι ό,τι κάηκε έφτιαξε, όπως αναμενόταν, ένα νέφος. Διαρκείας μάλιστα, αφού ουσιαστικά οι φωτιές δεν έχουν σβήσει ακόμα. Το νέφος αυτό εννοείται ότι διασκορπίστηκε πάνω από την Πελοπόννησο. Κι ευτυχώς που ο άνεμος φύσαγε προς Αφρική. Από την Εύβοια, που κι εκεί είχαμε πυρκαϊές διαρκείας, φτιάχτηκε ένα μικρότερο ίδιο νέφος το οποίο, όπως είναι ευνόητο, έχει αφήσει κατάλοιπα σε ένα σωρό περιοχές κι εκτός Εύβοιας.
Η γενικότερη περιοχή της Αμαλιάδας για παράδειγμα, είναι μία από τις πληγείσες. Σε πρόσφατη έρευνα, εννοείται προ πυρκαϊών, από το Πανεπιστήμιο Αθηνών διαπιστώθηκε ότι οι διοξίνες εκεί ήταν λόγω των παρανόμων χωματερών, αυξημένες έξι φορές πάνω από το κανονικό. Στην κεντρική Εύβοια, σε ανάλογη έρευνα από το κέντρο περιβαλλοντολογικής ανάλυσης της Γερμανίας, διαπιστώθηκε ότι οι διοξίνες ήταν μέχρι και οκτώ φορές πάνω. Εξαιτίας των χωματερών. Η δειγματοληψία έγινε από αυγά, χόρτα και γάλα των περιοχών που λέμε. Μιλάμε πάντα βάσει στοιχείων, όχι με λόγια του αέρα.
Τι είναι οι διοξίνες; Είναι από τα πιο διαδεδομένα και δολοφονικά πιστόλια που υπάρχουν στον πλανήτη. Είναι άλλωστε γνωστά τα σκάνδαλα των διοξινών, όπως και σχετικά πρόσφατα το μείζον θέμα των Ταραγάδων.
Οι διοξίνες δεν φαίνονται. Δεν είναι καπνός που τον βλέπουμε τριγύρω μας. Είναι άχρωμες και άοσμες. Έτσι κτυπούν, στα μουλωχτά. Υπάρχουν, δηλαδή, αλλά δεν μπορούμε ούτε να τις δούμε, ούτε να τις μυρίσουμε, ούτε να τις αντιληφθούμε.
Και πως γεννιούνται οι διοξίνες; Μας περικυκλώνουν ως εξής: Είτε με φυσικό τρόπο όταν αναπτύσσονται, με την αποσύνθεση λευκών μυκήτων, μούχλες σε νεκρό ξύλο. Είτε σχηματίζονται διοξίνες καίγοντας ξύλα, όπως πχ, λένε οι ειδικοί, όταν καεί ένα σπίτι ή από μια πυρκαϊά σε ένα δάσος όταν ο εξαερισμός είναι φτωχός.
Οι διοξίνες μέσω των κόκκων στάχτης -κι ανάθεμα αν μπορεί να υπολογιστεί πόση στάχτη υπάρχει στην Πελοπόννησο και πόση έχουν εισπνεύσει χιλιάδες άνθρωποι- μπορεί να βρεθεί στα φυτά και στο γρασίδι. Το οποίο γρασιδάκι, όταν βγει, θα το βοσκήσουν κάποια ζωντανά, προβατάκια, αγελαδούλες, τα οποία θα είναι δηλητηριασμένα όταν θα καταναλωθούν, αλλά θα είναι τοξική βόμβα κι ό,τι παράγουν. Κι όταν οι διοξίνες μπουν στον οργανισμό του ανθρώπου αποθηκεύονται στο λίπος και μένουν εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ένας βασικός λόγος για να απεκκριθούν είναι το μητρικό γάλα.
Ένας άλλος βασικότατος τρόπος παραγωγής διοξινών είναι είναι από την καύση χωματερών. Ως γνωστόν η ελληνική ύπαιθρος είναι κατακλυσμένη από παράνομες χωματερές. Επίσης γνωστό είναι ότι κάποιες απ'αυτές βρίσκονται παράνομα σε δάση. Κι αυτές τις αμαρτίες είμαστε υποχρεωμένοι να τις πληρώσουμε εμείς. Πως; Με χρόνια τοξικότητα. Όταν καίγεται μια χωματερή, και στην Πελοπόννησο ίσως να μην έχει γίνει ο απολογισμός πόσες έχουν καεί, ένας απολογισμός που θα είναι φρικτός εν τέλει, απελευθερώνονται τεράστιες ποσότητες διοξινών στον αέρα. Κι έπειτα καταλήγουν στα νερά, στο έδαφος, στα φυτά, στα τρόφιμά μας. Στις βλαπτικές επιδράσεις θα περάσουμε αργότερα. Σε παλιότερες περιπτώσεις από πυρκαϊά σε χωματερή στη χώρα μας, ειδικός επί του θέματος έχει δηλώσει: "Την ώρα της πυρκαϊάς υπάρχει μια μεγάλη παραγωγή αυτών των ουσιών και άρα οξεία έκθεση σε αυτές όσων βρίσκονται στο σημείο".
Κρίμα που καταστράφηκαν ένα σωρό σπίτια, ένα σωρό πανέμορφα χωριά. Το σπίτι μας όμως είναι μια εστία εγκλωβισμένων διοξινών. Για παράδειγμα το πλαστικό, οι μπαταρίες, οι οικιακές συσκευές, καλώδια, μπουκάλια, αν καούν όλ'αυτά γεννάνε διοξίνες. Φυσικά αν καεί μόνο ένα σπίτι, το πρόβλημα είναι μικρό. Αν όμως έχει καταστραφεί το μεγαλύτερο κομμάτι της Πελοποννήσου -και μην ξεχνάμε ότι η τωρινή πυρκαϊά διαρκείας δεν είναι και η μοναδική τα τελευταία ένα-δυο χρόνια- τότε μπορούμε να καταλάβουμε το μέγεθος του προβλήματος. Ή μάλλον, εμείς μπορούμε να επισημάνουμε την ανάγκη άμεσης κινητοποίησης εδώ και τώρα. Το κράτος είναι είναι αυτό που πρέπει να κάνει όχι μόνο τις μετρήσεις των διοξινών, αλλά και να προχωρήσει στη λεγόμενη πρόληψη μέσω εξειδικευμένου ιατρικού προσωπικού στο ζήτημα της δημόσιας υγείας. Το να πάρει ο κάθε κατεστραμένος 3000 ευρώ δεν λύνει τον εφιάλτη που απλώνεται πάνω απ'όλη την περιοχή. Κι όταν λέμε Πελοπόννησο, εννοούμε κι Εύβοια, ακόμη και Αθήνα.
Εδώ δεν κινδυνολογούμε. Εδώ μιλάμε ρεαλιστικά και βάσει επιστημονικών ερευνών και στοιχείων. Το μικροκλίμα είναι ήδη διαλυμμένο στις τεράστιες εκτάσεις των καμμένων, τα δάση αφανίστηκαν, σπίτια καταστράφηκαν, χωματερές κάηκαν. Τι άλλο πρέπει να γίνει για να υπάρξει άμεση κινητοποίηση; Οι εκλογές ενδιαφέρουν μόνο; Επιτέλους!
Ο κόσμος στην Πελοπόννησο μπορεί να μην έχει αίσθηση του τι συμβαίνει λόγω του σοκ. Ίσως και να μη γνωρίζει το πρόβλημα. Κάποιος όμως πρέπει να ευαισθητοποιηθεί, διότι αυτήν τη στιγμή που μιλάμε φτιάχνουμε έναν λαό αρρώστων. Τώρα! Κι αν αυτή η κυβέρνηση ανικάνων, κι αν αυτή η αντιπολίτευση ανικάνων κλείνουν τα μάτια στο πραγματικό πρόβλημα που βάζει σε κίνδυνο όχι μόνο τις σημερινές, αλλά και τις επόμενες γενιές, αν ενδιαφέρονται για εκλογές ή που θα δώσουν τα 3000 ευρώ, αυτό είναι εγκληματικό.
Υπάρχουν προτεραιότητες μετά από μια καταστροφή. Μια από τις πρώτες προτεραιότητες είναι αυτή που λέμε σήμερα. Αυτή θα έπρεπε να είναι. Κανένας δεν μπόρεσε να προστατεύσει τα δάση. Κανένας τα χωριά. Κανένας τους ανθρώπους. Όλα αφέθηκαν στη μοίρα τους. Εδώ όμως κινδυνεύει κόσμος. Χιλιάδες. Κι απορώ πως δεν έχουν ξεσηκωθεί όλοι για κάτι τόσο φοβερό.
Είναι τέτοια η τοξικότητα των διοξινών που έχει κατακλύσει σήμερα τα καμένα και τις γύρω περιοχές, που μόνο η έγκαιρη και απολύτως οργανωμένη παρέμβαση του κράτους θα μπορούσε να δείξει την έκταση του προβλήματος. Και κάτι άλλο. Χρειάζεται εξετάσεις ο κόσμος εκεί. Εξετάσεις άμεσα. Έτσι ώστε να χορηγηθεί και προληπτική θεραπεία αν χρειαστεί.
Υπάρχει ο κώδικας του Σοβέζο. Το τι είναι αυτό το φοβερό και τρομερό που συγκλόνισε την ανθρωπότητα και την επιστημονική κοινότητα πριν από 30 χρόνια θα το πούμε αύριο. Μαζί με μια συνέντευξη ανθρώπου που ήταν στην επιστημονική ομάδα παρακολούθησης ασθενών. Για να δούμε τις συνέπειες του εφιάλτη των διοξινών. Ο κόσμος είναι αρκετά τρομοκρατημένος αυτές τις μέρες. Μια τρομοκρατιά πουγεννιέται αποκλειστικά από την κυβέρνηση κι από κανένα εξωτερικό ή εσωτερικό κέντρο. Όταν ο άλλος είναι ανίκανος να σε προστατεύσει ακόμα και στα στοιχειώδη, τότε τρομοκρατείσαι ως πολίτης. Με τη διαφορά ότι υπάρχει, σκόπιμα ή μη, παραπλάνηση για την πραγματική έκταση του προβλήματος και την ιεράρχηση του τι αποκατάσταση πρέπει να γίνει και πού. Για το να ξαναγίνουν δάση τα καμένα, ας το ξεχάσουμε. Είναι χαμένο το παιχνίδι στην Ελλάδα. Αυτή τη στιγμή λοιπόν προέχει αυτό που λέμε τώρα. Παράλληλα δηλαδή με τις χρηματικές αποζημιώσεις ή τα δωρεάν σπίτια, πρέπει να υπάρξει φροντίδα για τη δημόσια υγεία, αλλά και την οικοδόμηση της υγείας του μέλλοντος. Διαφορετικά είναι τέτοιοι οι κίνδυνοι που θα κλαίμε αιωνίως. Και οι κίνδυνοι αυτοί δεν ξεπερνιούνται με 3000 κωλοευρώ.

1/9/07
Οι φωτιές της Πελοποννήσου και της Εύβοιας κατέστρεψαν το 12% των δασικών περιοχών της Ελλάδος, σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις. Έτσι έγραψε χθες η γερμανική εφημερίδα Tageszeitung. Αν αληθεύει αυτό, τότε μπορούμε να καταλάβουμε τι συνέβη μέσα σε μόλις μια εβδομάδα στη χώρα μας.
Αν μιλάμε για το 12% δασικών περιοχών τότε για πόσες χωματερές μιλάμε; Όλη η Ελλάδα, κι όχι μόνο οι περιοχές που κάηκαν, είναι γεμάτη από άκρως επικίνδυνες παράνομες χωματερές. Τοξικές χωματερές που όταν καούν παράγουν άοσμες κι αόρατες διοξίνες. Κίνδυνος-θάνατος δηλαδή.
Κανένα κράτος καμιάς Ελλάδας δεν έσπευσε να μετρήσει από την πρώτη κιόλας μέρα στον αέρα και στο χώμα όλης της Πελοποννήσου αυτό που θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει πρώτιστα. Πόση διοξίνη δηλαδή έχει απελευθερωθεί στη μεγάλη αυτή έκταση, διότι το νέφος εξαπλώθηκε παντού. Που σημαίνει ότι δεν είναι μόνο υπαρκτός ο κίνδυνος η Πελοπόννησος να παράγει επί δεκαετίες μολυσμένα προϊόντα από τις καλλιέργιες και τα ζωντανά της, αλλά και ότι οι άνθρωποι και τα παιδιά τους αύριο, ήδη θα έπρεπε να αγκαλιαστούν από τη δημόσια φροντίδα. Με μετρήσεις κι εξετάσεις.
Έτσι και βρέξει, δε; Εκεί όλο αυτό το δηλητήριο που αιωρείται ακόμα από τα καμένα απόβλητα των χωματερών, από τις καμένες αποθήκες με τα φυτοφάρμακα δίπλα στα χωράφια απ'όπου πέρασε η πυρκαϊά, από το καμένο ξύλο, από τα καμένα πλαστικά και λάδια στα σπίτια, θα πέσει στη γή. Και θα περάσει στον υδροφόρο ορίζοντα.
Οι διοξίνες, λοιπόν, παράγονται από τις καύσεις. Και στην Ελλάδα την τελευταία εβδομάδα είχαμε καύσεις στο 12% των δασικών μας εκτάσεων, με καταστροφές και ολόκληρων χωριών. Ποιες όμως είναι οι παρενέργειες των διοξινών και γιατί πρέπει κάποιος να να φροντίσει και τη δημόσια υγεία αυτού του λαού ειδικά αυτήν την κρίσιμη ώρα;
Ας δούμε ένα παράδειγμα. Διότι ο πλανήτης δεν έμαθε τις διοξίνες από τα σχετικά πρόσφατα σκάνδαλα στην Κεντρική Ευρώπη με το μολυσμένο κρέας. Η πρώτη φορά που έκατσαν κάτω οι επιστήμονες και κάνανε μια μεγάλη έρευνα πάνω στις διοξίνες ήταν πριν από 31 χρόνια. Και συγκεκριμένα το 1976. Τότε ξέσπασε μετά απόέκρηξη η μεγάλη πυρκαϊά στο Σοβέζο της Βόρειας Ιταλίας. Περίπου 60-70 χλμ από το Μιλάνο.
Από το λεβητοστάσιο μιας φαρμακοβιομηχανίας "πέταξαν" στον αέρα, μέσω μιας φωτιάς, περίπου 2,5 κιλά διοξίνες. Τι είναι 2,5 κιλά, θα σκεφτείς. Σιγά την ποσότητα, ε; Η τοξικότητα των διοξινών όμως είναι τρομερή, διότι ο οργανισμός του ανθρώπου έχει όριο αντοχής μικρότερο από το ένα τρισεκατομμυριοστό του γραμμαρίου ανά γραμμάριο σωματικού βάρους! Σκεφτείτε λοιπόν τι δύναμη έχουν τα 2,5 κιλά.
Για να το καταλάβουμε καλύτερα, λένε οι επιστήμονες, η τοξικότητα των διοξινών είναι 10000 περισσότερη από το κυάνιο! Κι έχουν την ίδια καταστροφική δράση όπως το ραδιενεργό πλουτώνιο. Δε νομίζω ότι χρειάζεται κανένα περαιτέρω σχόλιο επ'αυτού. Απλά να αναφέρω το εξής: Ήρθε χθες ο Ντόπερμαν για να αποκαλύψει και να αναδείξει με πάσα σοβαρότητα ένα μείζον πρόβλημα. Το μείζον πρόβλημα. Και δεν με ενδιαφέρει καθόλου που σύσσωμος ο ελληνικός τύπος ασχολείται με τις εκλογές. Πρόβλημά του, όχι πρόβλημά μου. Παρουσιάσαμε λοιπόν χθες επίσημες και αδιαμφισβήτητες έρευνες οι οποίες μιλούσαν για τις προ πυρκαϊών αυξημένες, μέχρι και οκτώ φορές πάνω από το κανονικό, διοξίνες σε προϊόντα απότην Πελοπόννησο και την Εύβοια. Δεν χρειάζεται κάποιος να είναι Αϊνστάιν για να καταλάβει τι γίνεται τώρα μετά τις ατελείωτες πυρκαϊές. Κι όταν, μάλιστα, ο βασικός τρόπος να απελευθερωθούν διοξίνες στο περιβάλλον είναι οι καύσεις σε σκουπίδια, ξύλα, πλαστικά, καλώδια, οικιακές συσκευές, μπαταρίες κλπ.
Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα αν πάνω από την Πελοπόννησο και με τόσων διαφορετικών ειδών καύσεις που γίνανε με τρομακτική μαζικότητα, απελευθερώθηκαν 2 κιλά διοξίνες ή 20 κιλά διοξίνες. Χρέος του κράτους είναι να οργανωθεί επί τόπου για να κάνει μετρήσεις παντού. Και να ενημερώσει τον κόσμο τώρα. Αφού πρώτα στείλει τα ανάλογα κλιμάκια στην Πελοπόννησο για τους σχετικούς ελέγχους σε όλη την περιοχή. Και στην Εύβοια πρέπει να γίνει το ίδιο αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα που έφτασαν τα νέφη καπνού. Αν δεν έχουμε τόσο προσωπικό εμείς σαν Ελλάδα, να καλέσουμε βοήθεια από το εξωτερικό άμεσα.
Όπως γίνεται αντιληπτό, μιλάμε για έναν σοβαρότατο υπαρκτό κίνδυνο που πρέπει να αντιμετωπιστεί τώρα που υπάρχει καιρός. Ένας κίνδυνος είναι αντιμετωπίσημος μόνο όταν τον γνωρίζεις σαν αντίπαλο, όταν ασχολείσαι μαζί του σοβαρά κι εγκαίρως για να τον κερδίσεις. Όχι όταν στρουθοκαμηλίζεις ή δεν ασχολείσαι και μόνο καθυστερημένα πανικοβάλλεσαι ξυπνώντας από την πληρη άγνοια. Ούτε λέμε εδώ παπαρολογίες περί εκλογών και αποζημιώσεων. Δυστυχώς τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά. Κι ένα ευθυνόφοβο κράτος με πλειοψηφία από ευθυνόφοβους κι ανενημέρωτους πολίτες συνήθως κλείνει τα μάτια ,προστά σε τέτοιες θηριώδους έκτασης προβλήματα σαν κι αυτό που θίγουμε σήμερα και που θεωρείται μαθηματικά βέβαιο πως μας απειλεί. Και όλοι κλείνουν τα μάτια, ασχολούνται με τριχίλιαρα και ψηφοδέλτια.
Ο καθένας που θα ψάξει μέσω βιβλιογραφιών να δει τι εστί διοξίνη και πως "παράγεται" θα μείνει με ανοικτό το στόμα. Τα σπίτια θα ξαναφτιαχθούν, ένα μικρό κομμάτι των δασικών εκτάσεων θα γλυτώσει από των οικοπεδοφάγων τα δόντια και θα ξαναγεμίσει δέντρα μετάπό χρόνια, ύστερα από τις κατάλληλες παρεμβάσεις. Εδώ όμως υπάρχει ανάγκη άμεσης παρέμβασης. Κάποιος δηλαδή πρέπει να ενδιαφερθεί για τους ανθρώπους που θα ζήσουν εκεί. Για τα παιδιά που θα γεννήσουν. Για το νερό που θα πίνουν και θα ποτίζει τη γή. Για τα χώματα που θα παράγουν προϊόντα τα οποία θα καταναλώνουν οι ίδιοι, αλλά μέσω των λαϊκών αγορών κι εμείς σε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα. Τοξική βόμβα, κι όταν λέμε τοξική εννοούμε οξείας τοξικότητας, χτυπάει αυτή τη στιγμή -κανονικά θα έπρεπε να πούμε χτύπησε- την Πελοπόννησο, μια από τις μεγάλες καρδιές της Ελλάδος σε γεωργία και κτηνοτροφία.
Πριν από 30 περίπου χρόνια ένας Έλληνας γιατρός εργαζόταν στη νευρολογική κλινική της Κολωνίας στη Γερμανία. Η είδηση της μεγάλης έκρηξης στο Σοβέζο, όταν έσκασε η βαλβίδα στο εργοστάσιο και προκάλεσε δεκάδες νεκρούς την ίδια στιγμή, έκανε αίσθηση τότε. Κι όχι μόνο στην Ιταλία. Η κινητοποίηση της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας ήταν άμεση. Αυτός ο Έλληνας γιατρός, και μιλάμε για έναν άνθρωπο που έχει ξαναφιλοξενηθεί στην στηλη, στάλθηκε μαζί με άλλους Γερμανούς επιστήμονες στο Σοβέζο. Κι εκεί συγκροτήθηκε μια πολυεθνική ομάδα μελέτης. Η παρακολούθηση ανθρώπων και περιβάλλοντος μετά το το μαύρο νέφος διοξινών που σκέπασε την περιοχή κατά την έκρηξη, ήταν συνεχής επί χρόνια. Και διαπιστώθηκε για πρώτη φορά σε τέτοια έκταση τι είναι η διοξίνη και τι μεγάλο κακό μπορεί να προκαλέσει μαζικά στη δημόσια υγεία, υποσκάπτωντας και την υγεία των επόμενων γενιών.
Ο γιατρός αυτός είναι ο Δημήτρης Κουντούρης, που παλαιότερα είχε ασχοληθεί και με τον αθλητισμό. Αυτά όμως δεν ενδιαφέρουν τώρα. Ενδιαφέρει η επιστημονική του εμπειρία επί του θέματος. Και φυσικά δεν ήταν δυνατόν ο Ντόπερμαν να μη ρωτήσει την άποψή του:
"Εκεί που επικεντρώσαμε αμέσως", λέει ο γιατρός, "ήταν στα παιδιά του Σοβέζο. Και μέσα στα 30 χρόνια που πέρασαν από τότε μπορέσαμε να ταξινομήσουμε τις γενετικές διαταραχές που προκάλεσε σε μεγάλο τμήμα του ευρωπαϊκού πληθυσμού η έκρηξη εκείνη. Είχαμε αρχικά σημαντικές δερματικές παθήσεις. Μελανώματα κι αλλεργίες. Πιστοποιήθηκαν ακόμα εκτεταμένες εμφανίσεις νεανικού διαβήτη, καρδιακής ανεπάρκειας και ορμονικών διαταραχών. Κι όλα αυτά μετά την απελευθέρωση 2,5 κιλών διοξινών. Στην Πελοπόννησο δεν υπάρχει ακόμη υποψία μέτρησης."
Και συνεχίζει: Με το Σοβέζο είδαμε, διότι μέχρι τώρα παρακολουθούμε το θέμα, ότι η διοξίνη παρέμεινε ενεργή για περισσότερο από 20 χρόνια. Πότε πχ ξαναφύτρωσε υγιές χορτάρι στην ευρύτερη περιοχή; Από το 1976 που έγινε η έκρηξη, κανονικό κι αμόλυντο από διοξίνες γρασίδι φύτρωσε μόλις πέρσυ, το 2006...
...Είχαμε όμως και περίεργες γενετικές συμπεριφορές. Βρέθηκε μια μετατόπιση των φύλων εις βάρος του αρσενικού γένους όταν οι γονείς είχαν εκτεθεί στις διοξίνες. Είχαμε ακόμα οστά και δόντια που χάνανε το ασβέστιό τους, διαταραχές στη συμπεριφορά, σμύκρινση γεννητικών οργάνων και αύξηση καρκίνων στο αίμα, αλλά και στο πεπτικό σύστημα. Στο πανεπιστήμιο της Τεργέστης βρέθηκε ακόμη αύξηση σχιζοφρενικών και καταθλιπτικών ψυχώσεων, ενώ τα παιδιά ήταν επιρρεπή σε νευρώσεις...
...Βρέθηκε επίσης με το πέρασμα των χρόνων ότι άτομα της ευρύτερης περιοχής που δεν είχαν άμεση εξάρτηση ιστορικά από το γεγονός, είχαν κι αυτά συμπτωματολογία ανάλογη με τα θύματα των διοξινών από το Σοβέζο. Έτσι οδηγηθήκαμε στο συμπέρασμα ότι πλέον είχε διαταραχθεί ο ο διατροφικός κύκλος. Μπορείτε να φανταστείτε την έκπληξη όλων των επιστημόνων όταν ανάλογα συμπτώματα υπήρχαν και σε χώρες που ήταν μακρυά από το Σοβέζο."
Ο επιστήμων όμως λέει και κάτι ακόμα: "Οι έλεγχοι τόσο στο περιβάλλον όσο και στους ανθρώπους, αλλά και στα διατροφικά προϊόντα είναι απαραίτητοι. Ελεγχοι δηλαδή σε κρατικό επίπεδο. Αποφυγή, εξάλλου, βρώσης προϊόντων από τις πληγείσες περιοχές, όπως βούτυρο, ψάρι, αυγά, μοσχάρι, κοτόπουλο, γάλα, χόρτα και λαχανικά αν υπάρχει υπόνοια εμπλουτισμού σε διοξίνες. Είναι επίσης άμεση η παρεντερική φροντίδα ακόμα και σε απλή υπόνοια δηλητηρίασης με διοξίνες."
Αυτήν τη στιγμή η επιστήμη θεωρεί δεδομένο ότι υπάρχουν μακροχρόνιες επιπτώσεις στο οικοσύστημα από τη συσσώρευση διοξινών. Οι επιπτώσεις είναι αναπόφευκτες και για τον άνθρωπο. Η ευρωπαϊκή σύμβαση της Στοκχόλμης άλλωστε μιλάει από το 2001 για τον μεγάλο στόχο της ελαχιστοποίησης των διοξινών στα γαλακτοκομικά προϊόντα.
Μας λέει ο Κουντούρης: "Τα επιτρεπτά όρια για τον ανθρώπινο οργανισμό είναι απειροελάχιστα. Άρα καταλαβαίνουμε τι σημαίνει μια βόμβα 2,5 κιλών στο περιβάλλον, όπως έγινε στην Ιταλία. Τόσο ελάχιστα ποσοστά, λοιπόν, στο σώμα μας δεν ανιχνεύονται εύκολα. Όταν αναβαίνει η διοξίνη,όμως, τότε τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα, διότι οι συνέπειες αρχίζουν να φαίνονται. Αν το ελληνικό κράτος δεν προσέξει τώρα, τότε από τώρα και μέσα στα επόμενα 15 χρόνια πολλοί απ'αυτούς που εκτέθηκαν στις διοξίνες θα αρχίσουν να μετράνε τις πληγές τους...
Οι δειγματοληψίες είναι απαραίτητες για να βρεθεί το επίπεδο των διοξινών αυτή τη στιγμή. Δειγματοληψίες στη φύση, στα ζώα, στις τροφές και, φυσικά, στους ανθρώπους. Όσοι κάθησαν για περισσότερες από οκτώ ώρες στον καπνό, κι έχουν εισπνεύσει διοξίνη, είναι απαραίτητο να κάνουν προληπτικές εξετάσεις, κι αν χρειαστεί προληπτική θεραπεία. Θα πρέπει να δωθεί βάρος ιδιαίτερα σε ανθρώπους που έχουν την προδιάθεση για κάποια ασθείνεια, ειδικά αν αυτή η ασθένεια σχετίζεται με τις παρενέργειες από την τοξικότητα των διοξινών. Και πρέπει να ληφθούν μέτρα σήμερα για να μη γίνουν οι διοξίνες ο μελλοντικός μας σύντροφος θανάτου. Το κράτος οφείλει να μεριμνήσει. Να γίνουν αναλύσεις αίματος, ακόμα και σπιρομετρήσεις, ώστε να προσδιορισθεί από τώρα η κατάσταση και να φτιαχτεί το ιστορικό των ανθρώπων. Απαιτείται άμεση κινητοποίηση απ'όλους για να προλάβουμε το κακό."
Και ολοκληρώνει ο Κουντούρης: "Στο Σοβέζο οι επιστημονικές έρευνες άρχισαν σε χρόνο μηδέν. Οι μετρήσεις από τους ειδικούς, οι εξετάσεις από τους γιατρούς, η συγκέντρωση των στοιχείων απ'όλους για τις μελέτες τους. Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν υπάρχει αντίστοιχη κινητοποίηση, αν και είναι σοβαρό το ενδεχόμενο οι πολλαπλές και μαζικές καύσεις διαρκείας σκουπιδιών, πλαστικών κλπ, σε τέτοια έκταση να έχουν απελευθερώσει μεγαλύτερες ποσότητες διοξινών απ'ό,τι τότε στην Ιταλία. Αξίζει ν'αναφέρω ότι πολλοί Έλληνες πολίτες συμμετείχαν ενεργά στην κατάσβεση των πυρκαϊών, πχ στα σπίτια τους και χωράφια τους. Εισέπνευσαν και ίσως ακόμα εισπνέουν, αφού οι πυρκαϊές δεν έχουν ολοκληρώσει τη δράση τους, μεγάλες ποσότητες από τον καπνό και τις στάχτες. Αυτό είναι άκρως επικίνδυνο. Κι αναφέρομαι στις διοξίνες. Ο εκτεθειμένος στη διοξίνη ενδέχεται να παρουσιάσει αδυναμία αποθήκευσης της βιταμίνης Α, κι αυτό έχει σαν συνέπεια την εξασθένηση του ανοσοποιητικού. Όλοι γνωρίζουμε τι συνεπάγεται αυτό."

9/9/07
Έβλεπα προχθές το πρωί ΝΕΤ. Και γίνεται μια συνέντευξη από τη Θεσσαλονίκη. Ένός κυρίου Κώστα Νικολάου, ο οποίος είναι διδάκτωρ χημικός. Τι είπε; "Όταν καίγονται δάση τότε εκπέμπονται διοξίνες. Είναι γνωστό αυτό. Και οι διοξίνες προκαλούνε ακόμα και τερατογενέσεις. Αυτή τη στιγμή οι διοξίνες πρέπει να βρίσκονται ήδη στο χώμα της Πελοποννήσου". Και ποιος να σκεφτεί τους ανθρώπους εκεί, λέω 'γω.
Και συνέχισε ο επιστήμων: "Σύμφωνα με τους υπολογισμούς, αν έχουν καεί 2 εκατομμύρια στρέμματα δασικής έκτασης, όπως υπολογίζουμε, αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να υπάρχουν ήδη στην ατμόσφαιρα τουλάχιστον 100 γραμμάρια τοξικού ισοδυνάμου. Η ποσότητα αυτή διοξίνης μπορεί να ακούγεται μικρή, όμως αντιστοιχεί στις διοξίνες που εκπέμπουν σε όλη τη Γερμανία όλες οι βιομηχανίες μέσα σε έναν χρόνο. Σε'μάς όλη αυτή η ποσότητα βγήκε στην ατμόσφαιρα μέσα σε μια εβδομάδα". Φοβερό; Η ετήσια βρωμιά όλης της Γερμανίας πάνω από μια Πελοποννησούλα και μισή Ευβοιούλα σε μια βδομαδούλα.
Κατά την επιστημονική άποψη του χημικού-περιβαλλοντολόγου, η λύση είναι να βρεθεί εδώ και τώρα για τί ποσότητες διοξινών μιλάμε σε Πελοπόννησο και Ευβοια, να γίνουν αναλύσεις στο έδαφος και στη συνέχεια να εφαρμοστούν τεχνικές απορρίπανσης, έτσι ώστε οι διοξίνες να μην περάσουν στην διατροφική αλυσίδα. Είπε όμως ο κ. Νικολάου ότι "δεν έχει ενταχθεί ακόμη το πρόβλημα των διοξινών σε πρόγραμμα αποκατάστασης και δεν έχουν γίνει έλεγχοι απ'όσο γνωρίζω".
Όπως ξέρουν οι φίλοι αναγνώστες, ο Ντόπερμαν από την περασμένη κιόλας εβδομάδα έχει ασχοληθεί με το θέμα, άλλο ότι καμία εφημερίδα δεν έχει γράψει τίποτα. Έχουνε τις εκλογές, βλέπεις. Ενδιαφέρονται για τα ντιμπέιτ και το ποιο κόμμα θα βγάλουνε κυβέρνηση. Να όμως που ήδη σκάνε μύτη οι επιστήμονες και προειδοποιούν. Χθες ήταν ο νευρολόγος Κουντούρης, σήμερα είναι ο χημικός περιβαλλοντολόγος Νικολάου, αύριο κάποιος άλλος.Κι όλοι ζητάνε ένα πράγμα: "Κάντε ελέγχους να δούμε τι γίνεται". Κανονικά τα αποτελέσματα έπρεπε ήδη να υπάρχουν. Από δεκάδες μετρήσεις. Και να δείχνουν τι πραγματικά συμβαίνει.
Φυσικά και σε τέτοια ζητήματα υπάρχουν διαστάσεις στις επιστημονικές απόψεις των ειδικών. Ο καθένας το βλέπει από την σκοπιά του. Βασικά όμως οι μετρήσεις δείχνουν την αλήθεια. Κι όχι μόνο οι μετρήσεις που μπορεί καμιά φορά να κάνουνε λάθος, διότι μηχανήματα είναι κι αυτά και μια στο εκατομμύριο όλο και κάτι μπορεί να πάει στραβά. Αυριο λοιπόν που θα πας να εξάγεις γάλα ή κρέας στο εξωτερικό, θα στο γυρνάνε πίσω όταν διαπιστώσουν ότι είναι τίγκα στη διοξίνη. Διότι εκεί, και μιλάμε για χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα πλακώνουνε όλα στους ποολλαπλούς ελέγχους, Κέρβεροι είναι. Και τότε θα γίνει το σώσε. Που να ξανακαλλιεργήσεις; Κι άντε, τα φρούτα πλένονται. Γάλατα; Αυγά; Τυριά; Κρέατα και λοιπά προϊόντα; Σε ό,τι βόσκεται από γελάδια κι αρνιά και κότες, δηλαδή. Αυτά δεν πλένονται. Και τι θα κάνεις μετά; Θα τα πλασάρεις στους Έλληνες;
Ένα προέχει λοιπόν. Να γίνουν οι μετρήσεις. Που ήδη έπρεπε να είχαν γίνει. Και δεν με ενδιαφέρει από ποιον. Από τον όποιον υπεύθυνο δώσει την εντολή στους επιστήμονες να κάνουν έναν σχεδιασμό και να πλακωθούν στις δειγματοληψίες σε όλη την Πελοπόννησο και σε όλη την Εύβοια. Διότι δεν κάηκαν μόνο δάση...
Σημειωτέον ότι σε επίσημη έρευνα του 2005 από το αμερικανικό συμβούλιο χημικών, γνωστοποιήθηκε το εξής: ότι στην Αμερική η βασικότερη πηγή διοξινών δεν είναι η καύση πχ απορριμάτων ή τα βιομηχανικά απόβλητα. Η Νο1 πηγή διοξίνης, σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι οι πυρκαϊές σε δάση. Και δίνουν το 54% των διοξινών τα καμένα δάση, έτσι όπως έχουν αυξηθεί οι φωτιές σε δασικές εκτάσεις και στις ΗΠΑ. Δεν το λέω εγώ αυτό το στοιχείο. Έχουν δημοσιεύσει ολόκληρη μελέτη, με ένα σωρό στοιχεία, από το συμβούλιο χημικών της Αμερικής.
Να υπενθυμίσω το εξής: σύμφωναμε τον γερμανικό τύπο, στηνΕλλάδα μέσα σε μια εβδομάδα κάηκε το 12% τωνδασικών εκτάσεων της χώρας. Έτσι λένε αυτοί. Ότι είμαστε μια ιστορία ακόμη 9 βδομάδες τέτοιες πυρκαϊές και πάπαλα δάση. Δεν κάηκαν μόνο δάση όμως. Κάηκαν και δεκάδες παράνομες χωματερές που ήταν μέσα στα δάση ή δίπλα από τα χωριά ή και μέσα σε παρατημένα οικόπεδα. Ακόμη, ό,τι χωράφι ή δέντρο ή δενδρύλλιο είχε ψεκαστεί με παρασιτοκτόνο, εκεί να δεις διοξίνη που παράγεται. Μιλάμε για χιλιόμετρα κάργα ντοπαρισμένες εκτάσεις που πέρασε η φωτιά. Επίσης ακόμη και τα καλώδια και τα λάστιχα και οι οικοσκευές των 1800 σπιτιών που καταστράφηκαν παράγουν διοξίνες. Αυτά είναι τα γνωστά. Τα αναμενόμενα. Κι όλο αυτό το πακέτο καταστροφών και καύσεων σε δάση, χωράφια, χωματερές, αποθήκες με φυτοφάρμακα, σπίτια κλπ, έχει στείλει στον αέρα μια ποσότητα διοξινών. Η οποία όση δεν εισπνεύσθηκε ήδη μέσα από στάχτες, γύρισε στη γή. Στο χώμα. Και περνάει στον υδροφόρο ορίζοντα. Πως θα σταματήσεις αυτό το πράγμα; Με τα κούτσουρα που μπαίνουνε για τις... πλημμύρες; Ρωτάω, δεν ξέρω. Οι επιστήμονες λένε ότι ξέρουνε. Η απορία είναι η εξής: Γιατί δεν έχουν γίνει ήδη οι μετρήσεις;
Πρέπει να συνυπολογίσουμε και κάτι ακόμα: αυτό το καλοκαίρι, έχουν ήδη πει οι επιστήμονες, στις νευροψυχιατρικές ασθένειες που έχουν σχέση με τον υποθάλαμο. Λόγω της αύξησης στην θερμοκρασία. Ο υποθάλαμος στο κεφάλι μας είναι το κέντρο που συντονίζει τη λεγόμενη ομοιόσταση άρα και τη θερμοκρασία του οργανισμού σε σχέση με το περιβάλλον. Κι έτσι και δεν πάει κάτι καλά στον υποθάλαμο αρχίζουν να λειτουργούν διάφορα προβλήματα εις βάρος μας. Ο υποθάλαμος του ανθρώπου είναι μαθημένος και προετοιμασμένος για θερμοκρασίες πχ 35 β. Από'κει και πάνω πιάνεται στον ύπνο, όπως πίάστηκε στον ύπνο η κυβέρνηση με τις φωτιές και τις άφησε να φουντώσουν, τόσο που δεν σβήνονταν με τίποτα. Κι έτσι τι απόφαση να πάρει η κυβέρνηση; Τι να πρωτοσβήσει; Άρα και τι απόφαση να πάρει ο υποθάλαμος; Ο οποίος για κάθε μισό βαθμόπου ανεβαίνει εκτάκτως ζορίζεται. Δεν γίνονται όλα αυτά έτσι απλά, όπως νομίζουν κάποιοι. Αυτόματα και στο ρελαντί γίνονται μόνο όταν οι θερμοκρασίες του περιβάλλοντος έχουν μια μπέσα,όχι όταν δεν περνάς χειμώνα αλλά διανύεις καλοκαίρι από τον Γενάρη και μετά τον Μάιο γίνεσαι ξαφνικά Σαχάρα με σερί καύσωνες.
Ο υποθάλαμος λοιπόν, λένε οι επιστήμονες, και χωρίς εμείς να καταλαβαίνουμε τίποτα συντονίζει την επαγρύπνηση του οργανισμού. Την εγρήγορση. Άρα έχει σχέση και με την αναπνοή και με την κυκλοφορία και με τον καρδιακό ρυθμό και με τις περισταλτικές κινήσεις του εντέρου. Μόλις διαταραχθεί η λειτουργία του υποθαλάμου, διαταράσσονται κι όλ'αυτά. Κι έτσι υπάρχουν αρρυθμίες, πανικός, καταθλίψεις, αστάθεια, σύγχυση και όλα τα... καλά του θεού.
Υπάρχει και κάτι άλλο όμως. Όταν χαλάει η ισορροπία στον υποθάλαμο του εγκεφάλου μας κι ανεβαίνει η θερμοκρασία, τότε μέσα από μια διαδικασία γνωστή επιστημονικά, που όμως δεν χρειάζεται να μπούμε σε τέτοιες λεπτομέρειες τώρα, προκαλούνται βραχυκυκλώματα στις νευρικές ίνες. Και ιδιαίτερα αν προϋπάρχει κάποιο πρόβλημα. Το αποτέλεσμα είναι να μπλοκάρουν οι νευρικές ίνες. Τι σημαίνει αυτό; Λέει ο επιστήμων πως όταν συμβαίνει αυτό, και παράλληλα υπάρχουν διοξίνες, τότε τα νεύρα δεν μπορούν να προστατευθούν. Και οι διοξίνες που πάνε και στρογγυλοκάθονται άνετα μέσα μας λειτουργούν επιταχυντικά στις ήδη υπάρχουσες ασθένειες, ενώ καιαπό μόνες τους προκαλούν σοβαρές καινούριες βλάβες όπως καρκίνο κλπ.
Πέφτει το ανοσοποιητικό λοιπόν με όλο το μπάχαλο που γίνεται. Κι αυτό σημαίνει ότι πέφτει το χαράκωμα του οργανισμού μας. Όσα παλούκια κι αν βάζεις στην κοίτη του ποταμού για να μην σε πάρουν σβάρνα τα νερά από τις πλημμύρες, αυτό που λέμε είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Και οι διοξίνες δεν καταλαβαίνουν από οριοθετήσεις νομαρχιακές και φράγματα δημοτικά. Στο χώμα και το νερό θα καταλήξουν έτσι κι αλλιώς. Άρα μπαίνουν στη διατροφική μας αλυσίδα. Άρα ένα σωρό ασθένειες. Διότι οι διοξίνες δεν έχουν ενοχοποιηθεί μόνο για καρκίνους και τερατογενέσεις.
Η διοξίνη λοιπόν δεν έρχεται για να φύγει. Έρχεται για να μείνει.Και δυεισδύει παντού. Ούτε λέμε τώρα ότι έγινε πόλεμος στη Σερβία και μήπως μας ήρθαν κι εμάς μερικά τοξικά σκάγια μέσω αέρα. Ούτε πάει να πει ότι γλίτωσες επειδή φύσαγε προς Αφρική. Ήταν πολλές και μαζικές οι πυρκαϊές. Και πρέπει να γίνουν μετρήσεις για να φανεί η σοβαρότητα του προβλήματος. Διότι όλα τ'άλλα είναι λόγια του αέρα. Και υποθέσεις εργασίας. Κάθε μέρα που περνάει χωρίς ελέγχους είναι σα να μεταθέτουμε το πρόβλημα. Και να μην προετοιμαζόμαστε γι'αυτό που αργά ή γρήγορα, με ελέγχους εδώ ή από προϊόντα μας στο εξωτερικό, θα το μάθουμε. Να ξέρουν όλοι οι Έλληνες δηλαδή αν τα νερά που κατεβαίνουν σαν χείμμαροι από τα βουνά είναι καθαρά. Ή μήπως είναι βρώμικα νερά; Και δεν εννοώ λόγω λάσπης. Και μετά πάνω στη λάσπη θα βγει χορταράκι, θα βοσκήσει το ζωάκι, κι αφού θα φάει θα παράξει κι αφού παράξει θα φάμε όλοι. Τι λέμε όμως... ξεχάστηκα. Με το τι θα φάνε τα προβατάκια θ'ασχολούμαστε; Έχουμε τα άλλα πρόβατα τώρα, σου λένε. Για τα κόμματα, δηλαδή, προέχουν οι ψηφοφόροι. Εκλογές λοιπόν κι όλος ο λαός οφείλει να σκεφτεί τι θα ψηφίσει. Μην φάει αναποφάσιστος τις διοξίνες.

7/10/07
Τελικά, οι άνθρωποι είναι ανυπεράσπιστοι. Η Ελλάδα, δηλαδή, έχει δυο κατηγορίες ανθρώπων. Εχει τους ανυπεράσπιστους που είναι το 90% κι έχει και το υπόλοιπο 10% που είναι οι ευνοούμενοι. Ε, αν είσαι μέσα στο 90% παίξτο στρουθοκάμηλος. Βάλε το κεφάλι στην άμμο και παραμυθιάσου πως όλα βαίνουν καλώς.
Είναι, δηλαδή, μια ψυχολογική αντίδραση του οργανισμού αυτή. Και τα έχουμε ξαναπεί. Κάνεις ένα κλίκ στον εγκέφαλο κι απομακρύνεσαι από τα προβλήματα. Θεωρείς πως τα πάντα είναι καλά γύρω σου και μέσα σου. Αρνείσαι να κοιτάξεις το πρόβλημα, αρνείσαι να το αντιμετωπίσεις και είσαι μέσα στην χρυσή χαρά. Στρουθοκάμηλος, που λέγαμε.
Το να το στρουθοκαμηλίζει, όμως, όλο το 90% των Ελλήνων είναι κομματάκι δύσκολο. Κάποιοι είναι ανυπεράσπιστοι μεν, ανήσυχοι δε. Και θέλουνε να ξέρουνε το πρόβλημα. Μήπως και καταφέρουν να γλιτώσουν ό,τι μπορούν. Εδώ, όμως, πέσαμε στην περίπτωση. Σε ένα κράτος φουκαριάρικο, δηλαδή, που στρουθοκαμηλίζει περισσότερο κι από τον πιο φτωχαδιάρη σε μυαλό ή, λεφτά.
Μέχρι πρότινος, λοιπόν, είχαμε τις εκλογές. Η ψήφος, το τριχίλιαρο, το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, είναι πράγματα κατανοητά για το μυαλό μας. Τα ξέρουμε, τα αντιλαμβανόμαστε. Μόνο ένας πίθηκος, δηλαδή, δεν θα καταλάβαινε ότι ζούμε σε μια εικονική δημοκρατία που βασιλεύει το {δώσε και μένα, μπάρμπα, και σου δίνω ψήφο}. Και μετά ανοίγεις τις κάλπες και βλέπεις έναν βουλευτή να έχει πάρει δεκαπλάσιους ψήφους απ’ ό,τι το κόμμα του.
Και μην φέρει κανείς για παράδειγμα την Αμερική, ότι κι εκεί γίνονται τα ίδια καραγκιοζιλίκια στις εκλογές, διότι εκεί δεν έχουν ούτε καν εικονική δημοκρατία, ούτε ελευθερία και τέτοια δυσνόητα πράγματα. Εκεί απλά έχουν το άγαλμα της ελευθερίας. Το φτιάξανε για να το βλέπει ο ξένος όταν φτάνει και μετά από το άγαλμα τελείωσαν τα πάρε – δώσε τους με τις ελευθερίες και τις δημοκρατίες. Η Αμερική είναι καλή για άλλα πράγματα. Εχει πανεπιστήμια, έχει έρευνα, έχει γιατρούς κορυφαίους, έχει κάποια πράγματα δυνατά. Εχει, όμως, και τα στραβά της.
Οταν, λοιπόν, ο Ντοπερμαν εδώ και περισσότερο από ένα μήνα άρχισε πρώτος – και μόνος – να φωνάζει {Ποιες εκλογές; Εδώ φτιάχνουμε έναν λαό αρρώστων, ξυπνάτε, στείλτε κλιμάκια για έλεγχο διοξινών σε Πελοπόννησο, Εύβοια, Πάρνηθα και γύρω περιοχές κι ενημερώστε τον κόσμο για τους κινδύνους}, όλες οι φυλλάδες και τα κανάλια παίζανε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ για να κονομάνε διαφημίσεις, αλλά και θεαματικότητες, διότι κι ο λαός τέτοια θέλει. Μην του χαλάσεις τη βολή του.
Τώρα βρήκανε νέο βιολί να ασχολούνται. Τις εκλογές στο ΠΑΣΟΚ. Μερικές φορές, δηλαδή, έχεις την εντύπωση ότι αν σ’ αυτή τη χώρα συνασπιστούν και γίνουν ένα ΠΑΣΟΚ – ΝΔ ή, συγχωνευτούν Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός, δεν θα έχουμε λόγο ύπαρξης. Τι να συζητάμε στις καφετέριες, στα κανάλια, στις βουλές; Ολα περιστρέφονται γύρω από ντέρμπι που έχουνε να κάνουμε με ένα κι ένα κάνουν δυο. ΠΑΣΟΚ συν ΝΔ ίσον πολιτική. Ολυμπιακός συν Παναθηναϊκός ίσον εξωπολιτικά ζητήματα. Μέχρι εκεί είμαστε. Αν μας βάλουν ένα συν ένα συν ένα, τότε χάνουμε τον λογαριασμό.
Ξαναγυρίζουμε από εκεί που ξεκινήσαμε. Οι διοξίνες δεν φαίνονται δια γυμνού οφθαλμού. Δεν είναι μαύρο καυσαέριο να το ξεχωρίζεις με το μάτι. Ναι, αλλά γνωρίζεις από πού προέρχονται. Οταν καίγεται ένα δάσος, βγαίνουν διοξίνες. Και στην Ελλάδα δεν κάηκε ένα δάσος, κάηκαν τα δάση μας. Υπάρχουν, όμως, κάποιοι που είναι σε πόστα και σου λένε {έλα μωρέ, το δάσος δεν βγάζει διοξίνες}. Βγάλε άκρη, δηλαδή.
Δεύτερον, τα ΜΜΕ έχουν αρχίσει εδώ και καμία εβδομάδα και το ψιλοπαίζουν το θέμα. Το κρατάνε πίσω ακόμα, λόγω εκλογών στο ΠΑΣΟΚ. Μόλις τελειώσουν οι εκλογές, και θυμήσου με, θα γίνει του Κουτρούλη ο γάμος. Ναι, αλλά αυτό το διάστημα των δυο, τριών μηνών που όλοι κωλοβαράνε, είναι καταστροφικό. Διότι ο κοσμάκης ζει μέσα στις διοξίνες, δεν ξέρει να προστατευθεί και ακόοοομα δεν έχουνε γίνει οι σχετικές μετρήσεις να ξέρουμε επακριβώς το πρόβλημα.
Για παράδειγμα, είναι δεδομένο ότι οι διοξίνες μέσω υδροφόρου ορίζοντα θα σε κτυπήσουν. Τις πίνεις ήδη. Κι έχει αρχίσει να ψιλοπαίζει ως τηλεοπτικό θέμα αυτό που θα χοντροπαίξει πιο μετά. Είναι και κάτι ακόμα. Υπάρχουν χωματερές που καίγονται μέχρι και σήμερα στην περιοχή της Ηλείας. Δεν έχουν σβήσει ακόμα. Και οι χωματερές, έτσι ανεξέλεγκτες όπως είναι στην Ελλάδα, είναι κίνδυνος – θάνατος για διοξίνες.
Υπάρχουν, βέβαια, κάποιοι επιστήμονες που προς τιμήν τους προσπαθούν να αναδείξουν το ζήτημα. Οπως η Ενωση Ελλήνων Χημικών. Η, ο πρόεδρος των γιατρών δημόσιας υγείας που τον είδα σε ένα δελτίο ειδήσεων την Παρασκευή. Το ίδιο κι από κάποια πανεπιστήμια προειδοποιούν, αλλά και σε διάφορες περιοχές όπως π.χ. στη Ζαχάρω υπάρχει μια κινητοποίηση από τις τοπικές αρχές. Φουσκώνει το θέμα, δηλαδή. Οπως, βέβαια, υπάρχουν και κάποιοι βαρβάτοι γιατροί με ανοιχτό μυαλό που χτυπιούνται από την αγωνία. Απλά φοβάμαι πώς όταν παραφουσκώσει το όλο ζήτημα θα είναι ήδη αργά.
Είναι το νερό, λοιπόν. Το οποίο το πίνεις και μετά η διοξίνη πάει και κάθεται στο λίπος σου. Εκεί αποθηκεύεται. Αύριο στα καμμένα θα φυτρώσει χορταράκι. Κι εννοείται ότι οι βοσκοί εκεί θα πάνε τα κοπάδια τους. Ποιες απαγορεύσεις; Αυτά δεν υπάρχουν στην Ελλάδα. Τα κοπάδια θα πάνε για σφαγή. Θα φας την πέτσα από το παϊδάκι; Διοξίνη. Θα πιείς το γάλα; Διοξίνη.
Αυτά λέει η λογική όταν μετράς πάνω από 2.8 εκατομμύρια καμμένων δασών στην Ελλάδα μέσα σε ένα καλοκαίρι. Τόση στάχτη γεννήθηκε κι έχει κάτσει πάνω στο χώμα. Και περνάει στον υδροφόρο ορίζοντα. Κι όχι μόνο στάχτη δασών, αλλά και χωματερών, και ντοπαρισμένων καλλιεργειών, και οικιακών συσκευών και της κάθε λογής βασικής πηγής διοξινών. Οι ανυπεράσπιστοι Ελληνες, όμως, ειδικά αυτοί που είναι στις περιοχές των πυρκαγιών, δεν έχουν συνειδητοποιήσει την δραματική τους μοίρα. Νομίζουν ότι απλά δεν θα έχουν δάση για οξυγόνο. Κι έτσι με γεωμετρική πρόοδο κάθε μέρα που περνάει τα πράγματα σκουραίνουν όλο και περισσότερο. Διότι οι φονικές διοξίνες ήδη παίζουν ανενόχλητες μπάλα. Και δεν είναι κινδυνολογία, ούτε υπόθεση εργασίας, αλλά οι επιστήμονες μιλάνε για βεβαιότητα. Η ερώτησή μου είναι η εξής: Γιατί ο λεγόμενος κρατικός μηχανισμός δεν στέλνει κλιμάκια για αναλύσεις εδώ και ενάμιση μήνα; Από την πρώτη ώρα έπρεπε να στείλει. Οχι για μικρόβια στο νερό, αλλά για διοξίνες. Γιατί; Δεν ενδιαφέρεται; Είναι ανίκανο; Μήπως το κάνει επίτηδες; Διότι έτσι όπως πάει η κατάσταση, στο τέλος θα τρελαθούμε εντελώς.
Θα ρωτήσει κάποιος {και πώς να πεις μια τέτοια βαριά αλήθεια σε χιλιάδες, ίσως κι εκατομμύρια κόσμο;}. Και τι θα κάνεις; Θα τους αφήσεις στα σκοτάδια; Επειδή, δηλαδή, η διοξίνη δεν ξεχωρίζει μέσα στο νερό, εσύ θα αφήσεις τον άλλον να το πίνει; Επειδή το αρνάκι θα φάει χόρτο, που εσύ δεν θα το δεις, θα πρέπει να φας το αρνάκι μετά; Και ποιο σύστημα εθνικής υγείας θα αντέξει αυτό που πάει να γίνει; Αφού δεν υπάρχει ούτε πρόληψη, ούτε ενημέρωση, ούτε προσπάθεια καταστολής, ούτε τίποτα.
Ούτε βλέπω τους ντόπιους να μαζεύονται χιλιάδες και να κάνουνε σαματά για ένα τέτοιο μείζον θέμα. Το πράσινο, δηλαδή, ξέχασέ το. Πάει. Κάηκε. Κι αν η φύση κάνει τίποτα και το ξαναφυτρώσει, έχει καλώς. Η διοξίνη, όμως, αν μπει μέσα σου τότε αρχίζει και σε πυροβολάει. Και σου βγάζει ασθένειες. Και είναι και οι νέες γενιές.
Ολοι όσοι ζούνε δίπλα σε καμμένα πρέπει να δούνε τι θα κάνουνε. Να απαιτήσουνε. Να κινητοποιηθούνε. Οπως τότε που μοιράζονταν τα κρατικά …τριχίλιαρα κι όλοι τρέχανε να τα πάρουνε. Τσαλαπατούσε ο ένας τον άλλον… Με τέτοιο πάθος, θέλω να πω.
Οι ελιές. Εχουνε ζήσει ελιές δίπλα στα καμμένα της Πελοποννήσου. Αύριο αυτές οι ελιές θα βγάλουνε λάδι. Το λάδι αυτό, όπως προειδοποιούν σοβαροί επιστήμονες, θα έχει κατά πάσα πιθανότητα διοξίνες. Τι θα γίνει εκεί; Ποιος θα το φάει εν τέλει το λάδι; Κι αν το φάμε; Διότι ο ελεγκτικός μηχανισμός στην Ελλάδα όπως ξέρουμε υποφέρει.
Ως γνωστόν οι διοξίνες δεν εισχωρούν σε φρούτα και λαχανικά. Απλά κάθονται πάνω τους. Με ένα πλύσιμο ψιλοκαθαρίζεις. Με το λάδι, όμως; Με το χορτάρι που θα φάνε τα ζωντανά; Με ό,τι έχουν εισπνεύσει όσοι πάλευαν με τις φωτιές; Δεν πρέπει να υπάρξει κρατική φροντίδα και μέριμνα για όλα αυτά τα ζητήματα; Δεν έπρεπε όλοι να είναι επί ποδός; Διότι εδώ έχει εμπλουτιστεί η γη μας με διοξίνες. Οι επιστήμονες κτυπάνε καμπανάκια, όλο και πιο έντονα (επιτέλους), αλλά ποιος τους ακούει; Καπελώνονται από τα ασφαλιστικά, τα βιβλία Ιστορίας, τα πασοκοφαγώματα και τα ποδοσφαιρικά νιούς.