Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επικαιρότητας γωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επικαιρότητας γωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 7 Ιουλίου 2019

Μερικά εκλογικά. (Υπότιτλος: ήρθε η ώρα να πηδήξει κι άλλος...)

Πολλές φορές προσπάθησα να γράψω, είναι η αλήθεια, αλλά δεν...
Τέλος πάντων, όχι ότι διαβάζει κανείς ένα βλόγι που τυπικά έχει απενεργοποιηθεί εδώ και χρόνια, αλλά πιο πολύ για "ιστορικούς" λόγους ήθελα να καταθέσω 2-3 πράγματα. Βασικά νωρίτερα ήθελα, αλλά αν αναλογιστούμε ότι ακόμα δεν έχω γράψει την κριτική του UTH 2018, καταλαβαίνετε...

Έχουμε και λέμε.
Για όσους δεν θυμούνται γενικώς, ή είναι επιλεκτικά ξεχασιάρηδες, να θυμίσω ότι ο εκλογικός νόμος είναι η απλή αναλογική, ήδη από το 2016. Απλά δεν θα εφαρμοστεί σε αυτές τις εκλογές, αλλά στις επόμενες.

Ο παρατηρητικός πολίτης (my ass) θα έχει μετά βεβαιότητας τσεκάρει, ότι το όλο "ενημερωτικό" (μπλιαξ) διακύβευμα δεν έχει να κάνει με το ΑΝ θα βγει ο Κούλης, αφού μέχρι και το κομματικό σίχαμα που ονομάζεται ΕφΣυν το έχει ομολογήσει εδώ και πολύ καιρό. Το διακύβευμα δεν είναι καν, ΤΙ διαφορά θα έχει ο Κούλης από το pasok with virus (αχχχχ, πόσο χαίρομαι που θυμάστε αν κι έχουν περάσει τόσα χρόνια).

Το διακύβευμα είναι ένα και μόνο ένα: αν ο Κούλης εξασφαλίσει αυτοδυναμία. (μουσική παρακαλώ)

Επειδή ο Κούλης είναι σοβαρός επαγγελματίας πολιτικός που σέβεται τον ιδιωτικό τομέα αλλά περιέργως η οικογένειά του αποτελεί το μεγαλύτερο τσιμπούρι (aka παράσιτο) του δημοσίου, αν θυμάστε σχετικά πρόσφατα είχε δηλώσει ότι ΑΝ δεν πάρει αυτοδυναμία, θα ξανακάνει εκλογές το δεκαπενταύγουστο (που πέφτει νομίζω Πέμπτη, by the way). 
Παπάρια μάντολες αγαπητή μου αναγνώστρια, αγαπητέ μου αναγνώστη (οκ, ξέρω ότι δεν έχει μείνει κανείς αλλά για λόγους αβροφροσύνης).

Αν ο Κούλης ξανακάνει εκλογές στα καπάκια, αυτές θα γίνουν με την απλή αναλογική, δηλαδή αν υποθέσουμε ότι τώρα βγάζει 150 (τυχαίο νούμερο) βουλευτές, στις επόμενες με το ίδιο ποσοστό μπορεί να μην βγάλει ούτε 130. Και πως είναι πιο εύκολο να κάνεις κυβέρνηση, οέο;; Αυτό που δεν θέλει ο Κούλης είναι δεύτερο κόμμα στο μαγαζί να του πρήζει τα συκώτια, θέλει να πηδήσει μόνος του ο άνθρωπος, πως να το κάνουμε.

Δεν ξέρω αν υπάρχει άλλος άνθρωπος πλην εμού που να θυμάται τι έχει γραφτεί σε αυτό το ιστορικό βλόγιον, βοήθειά μας σας, αλλά πραγματικά πολλές φορές θυμάμαι τι έχω γράψει και γελάω μόνος μου διότι έχω πέσει τόσο πολύ δραματικά μέσα. Για την ακρίβεια όμως, η μεγάλη επιτυχία του βλογίου (όχι μόνο αυτού αλλά του κάθε σοβαρού) είναι ότι αν σχολίαζε πολιτικές εξελίξεις, βλέπεις εύκολα ότι το μόνο που αλλάζει είναι τα πρόσωπα που λένε ακριβώς τα ίδια πράγματα (ενδεικτικά, απλά αλλάξτε το ποιος λέει τι, εδώ). Τέλος πάντων, κάτι δικά μου...

Για'μένα σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑς παλεύει να γλιτώσει τον α λα ευρωεκλογές διασυρμό. Γι'αυ΄το άλλωστε και έσπευσε ο Τσίπρας να προκηρύξει εκλογές, ώστε να προλάβει πολλά κόμματα από το να οργανωθούν και να κατέβουν (και ιδίως μήπως προλάβει τον Βαρουφάκη). Δεν ξέρω αν θα το καταφέρει, αλλά θα γράψω 2-3 σχόλια (yes, στον πρόλογο ήμασταν ακόμα) περί του πως φτάσαμε εδώ και τι συνέβη.

Βασικά, πόθεν προέκυψε ο καταποντισμός;
Εύκολη απάντηση: το δημοψήφισμα.
Σύντομη ανάλυση: παπάρια μάντολες. (παρένθεση: γαμώτο, έγραφα πολύ ωραία πράγματα τελικά).
Να υπενθυμίσω ότι αποτελούσε πάγια θέση μου πως ο κόσμος στις διπλές εκλογές του 15 ψήφισε τον ΣΥΡΙΖΑ με γνώμονα βεβαιότητος ότι ΔΕΝ θα εφάρμοζε όσα είχε ως προεκλογικό πρόγραμμα. Αν εξαιρέσουμε την καυτή πατάτα φυσικά (δηλαδή μνημόνια και τα τοιαύτα, που δεν το λές και μικρό πακέτο), το πρόβλημα ήταν ακριβώς ότι τα εφάρμοσε όλα.

Πάμε, το λεπόν, στα σημαντικότερα των "όλων":
- Μακεδονικό.Τα γράφαμε και "πρόσφατα". Βέβαια, οφείλω να ομολογήσω κάτι. Σε σχέση με το σενδόνι που είχα γράψει τότενες, υπήρξαν βελτιώσεις στη Συμφωνία των Πρεσπών. Κάτι είναι κι αυτό. Φυσικά δεν διάβασε κανείς εμένα, αλλά κάποια εξ όσων έγραψα ήταν τόσο προφανή που σίγουρα τα είχαν δει κι άλλοι και έλαβαν κάποια αντίμετρα, όπως είθισται να γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις. Το αν η Συμφωνία έτσι όπως κατέληξε είναι καλή ή κακή θα το δείξει το μέλλον. 
Η γνώμη μου παντως δεν πολυαλλάζει, ότι είναι μια γενικά κακή Συμφωνία (ή στην καλύτερη πολύ μέτρια) διότι δώσαμε πολλά περισσότερα απ'όσα θα μπορούσαμε/θα έπρεπε/υπήρχε η "απαίτηση" τρίτων να δώσουμε και κυρίως, τα δώσαμε δίχως να εξετάσουμε τι ζημιά θα προκληθεί σε βάθος χρόνου. 
Και η παγκόσμια πολιτική σκακιέρα δεν έχει σε μεγάλη εκτίμηση του πολιτικά ηλίθιους να ξέρετε, που είθισται κιόλας να ταυτίζονται με τους χρήσιμους ηλίθιους. Σε κάθε περίπτωση, όπως έχω πει ήδη από το 2008 ή κάπου εκεί οπότε και έγγραφα ότι όλα τα σημεία και τέρατα δείχνουν πως ήγγικεν η ώρα της "επίλυσης" του ζητήματος, ήταν δεδομένο ότι θα έπρεπε να κάνουμε και υποχωρήσεις αν θέλαμε να περισώσουμε την κατάσταση. 
Όμως ο χειρισμός της υποθέσεως ήταν τραγικός Πέραν των βουλευτών που ανοικτά έκαναν λόγο για δικαιώματα "Μακεδόνων" (και τώρα που έχουν σκάσει οι πρώτες προσφυγές του Ουράνιου Τόξου" να δείτε τι έχει να γίνει, αλλά όχι τώρα, σε μερικά χρόνια. Τότε είναι που θα δούμε τις πραγματικές συνέπειες της Συμφωνίας), μίλαγαν στη "μακεδονική" μέσα στο Κυνοβούλιο κλπ, είχαμε και τη σαλαμοποίηση όλων όσων αισθάνονται κάτι γι'αυτή τη χώρα. Αλλά αυτό θα το σχολιάσουμε στη συνέχεια.

- Μεταναστευτικό. Όχι προσφυγικό, μεταναστευτικό. Αν δείτε τα επίσημα στατιστικά (όχι αυτά των έμμισθων ΜΚΟ φυσικά), οι πρόσφυγες είναι περί τον έναν στους δέκα. Οι υπόλοιποι είναι απλοί μετανάστες, οι οποίοι προσπαθούν να εισέρχονται παράνομα στη χώρα (όχι μόνο την Ελλάδα) και για το λόγο τούτου καλούνται λαθρομετανάστες, όπως λαθρέμπορας είναι αυτός που εμπορεύεται παράνομα εμπορεύματα, λαθρεπιβάτης αυτός που ταξιδεύει παράνομα δίχως εισιτήριο, λαθροθήρας αυτός που κυνηγάει παράνομα κλπ. Ο λαθρομετανάστης είναι απλώς μια γαμη**νη λέξη και τίποτα άλλο: δεν υπάρχει τίποτα το ρατσιστικό. Αν κάποιος είναι πραγματικά ρατσιστής, μπορεί να χρησιμοποιήσει με αντίστοιχη διάθεση τη λέξη πρόσφυγας, τη λέξη αλλοεθνής, τη λέξη άνθρωπος κλπ, αν συνεννοούμεθα. Κλείνω την παρένθεση και επανέρχομαι.
Στο μεταναστευτικό λοιπόν, κατά τη γνώμη μου, γίνεται ένα ανεξέλεγκτο εμπόριο ανθρωπίνων ψυχών. Η χώρα μας είναι μία από αυτές που έχουν επιλεγεί να γίνεται κανονικός εποικισμός και μάλιστα άναρχος εποικισμός. Μην με ρωτάτε πως το ξέρω, διότι έχω ασχοληθεί με το θέμα επί σειρά ετών (αναρωτηθείτε αν έχετε ασχοληθεί διά ζώσης κι εσείς που έχετε εμπεριστατωμένη άποψη. Και δεν εννοώ το ίντερνετ). Πως αντιμετωπίζεται αυτός ο εποικισμός; Διά της αυξημένης παροχής δικαιωμάτων, η οποία ελλείψη άλλης λύσης, είθισται να γίνεται συνήθως εις βάρος των πολιτών. Δεν θα αναφέρω παραδείγματα διότι δεν με ενδιαφέρει να πείσω κανέναν, όποιος θέλει, ας πάει να δει διά ζώσης τι συμβαίνει (όχι μέσω ίντερνετ). 
Η γαρνιτούρα έρχεται να συμπληρωθεί με τον αντιρατσιστικό νόμο, έναν νόμο τόσο ρατσιστικό που όχι απλώς ποινικοποιεί ακόμα και την σκέψη, αλλά αφήνει στην κρίση ανθρώπων ταγμένων απέναντι να κρίνουν αν η γνώμη σου είναι ρατσιστική ή όχι (θα αναφερθούμε εκτενέστερα παρακάτω), όντας νόμος ανθρωποκτόνος (που πρόσφατα αν παρατηρήσατε, αυστηροποιήθηκαν οι ήδη εξοντωτικές ποινές που προέβλεπε). 
Και λέω εγώ τώρα: το να έχεις απλώς μια άποψη αντίθετη προς κάτι (και η οποία προφανώς σε κάποιους δεν αρέσει) δεν σημαίνει ότι θες να πυροβολείς ανθρώπους ρε. Ξυπνάτε ρε, γαμώ τη δημοκρατία μου και το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα ελευθερίας γνώμης μου μέσα. 
Ελπίζω τώρα να καταλάβατε τι δούλεμα έπεφτε τότε με τα περιβόητα νόμπελ Ειρήνης στους κατοίκους της Μυτιλήνης κλπ, που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά το ένζυμο που αφήνει το κουνούπι για να μαλακώσει το δέρμα και να πιει το αίμα μετά. Αστειότητες.
Οι περιοχές που δέχονται εισροές μεταναστών, βιώνουν ένα δράμα. Ένα δράμα, το οποίο δεν εξωτερικεύεται διότι χαλάει την πιάτσα και τη γενικότερη συμπόνια που πρέπει να δημιουργεί το μεταναστευτικό πρόβλημα (ελπίζω να καταλάβατε τι συνέβη πρόσφατα στην Ιταλία με την τύπισσα που συενλήφθη επειδή παραβίασε κάθε νόμο και κανόνα που υπήρχε. Μμμμμμ, τώρα που το σκέφτομαι, όχι, είμαι βέβαιος ότι δεν καταλάβατε).
Αν σου συμβεί κάτι, χτύπα ξύλο, η αστυνομία δεν μπορεί να κάνει τίποτα, διότι υπάγονται σε ειδικό καθεστώς (και έχουν και τις ΜΚΟ να τις προστατεύουν).

Παρεμπιμπτόντως, μήπως θυμάστε ένα καταπληκτικό σενδόνι περί του μεταναστευτικού που είχα κάνει το 2016; Ένα από τα σημεία που είχε σηκώσει κουβέντα τότενες και ήταν (ως σενδόνι) από τους βασικούς λόγους που έφαγα τη σειρά από ρουφιανιές ώστε να κλείσει ο αρχικός λογαριασμός μου στο φεηστσιμβούκιον και γενικά να ξενερώσω τόσο που έφτασα να εγκαταλείψω και το βλόγι τούτο, ήταν και η άποψή μου επί του θέματος. Τι άποψη δηλαδή, απλή παράθεση των γεγονότων έκανα. Αν δικαιώθηκα; Θα σας πω μόνο ένα πράγμα: έγραφα τότε ότι δεν υπάρχουν εθελοντές παρά είναι όλοι έμμισθοι και είχαν πέσει όλοι να με φάνε (στο φεητσιμβούκιον). Αν ψάξετε σήμερα για εθελοντές, δεν υπάρχει ούτε ένας. Γιατί; Διότι κόπηκαν τα λεφτά, έκλεισε η κάνουλα. Οι τότε έμμισθοι εθελοντές έχουν αντικατασταθεί από υπαλλήλους ΜΚΟ. Περιέργως, η ανθρωπιά κάποιων εξαφανίστηκε.

Η ουσία δεν αλλάζει: αυτό που έχω διαπιστώσει είναι ότι οι κανονικοί πρόσφυγες, κατά βάσιν έχουν σοβαρό επίπεδο. Συνήθως είναι οικογενειάρχες, γνωρίζουν ξένες γλώσσες, δείχνουν σεβασμό στην τοπική κοινωνία και τους κατοίκους, είναι ευγενικοί κλπ. Ε, αυτοί μέσα σε ένα δίμηνο το πολύ έχουν φύγει από τη χώρα, οπότε μαντέψτε εσείς ΤΙ μένει πίσω (μόνο που δεν γυρνάει και εντελώς πίσω, ε;).
Όμως, όλα αυτά τα προβλήματα της κατάστασης, η ένδοξη κυβέρνησή μας (βοήθειά μας παναγίτσα μου), ήρθε και τα αντιμετώπισε με την υπογραφή του Συμφώνου του Μαρακές, το οποίο μετατρέπει τη νομική έννοια του πρόσφυγα σε αναφαίρετο δικαίωμα όποιου επιθυμεί να την επικαλεστεί (δηλαδή περίπου όλων). Τη μαλακία που κάναμε, θα την καταλάβουμε σε κάποια χρόνια, όταν θα είμαστε στα πρόθυρα να γίνουμε μουσουλμανική χώρα. Θυμηθείτε τα λόγια μου και αν δεν σας αρέσουν τα λόγια μου, ψάξτε τα στατιστικά περί υπογεννητικότητας και συνδυάστε τα με τον αριθμό των μεταναστών στην Ελλάδα.

Και μερικά βοηθήματα επί τούτων: το αν οι μετανάστες ζουν σε απάνθρωπες συνθήκες, ή τους εκμεταλλεύονται σύγχρονοι δουλέμποροι, δεν έχει να κάνει με το πόσο επηρεάζει την καθημερινότητα των Ελλήνων, οπότε μην απαντάτε άσχετα πράγματα σε άλλα ερωτήματα. Πως να το θέσω ευγενικά ρε παιδάκι μου: έχω βαρεθεί να διαβάζω χοντρομαλακίες, οκ;

Το αν και πως επηρεάζει το μεταναστευτικό αυτή την καθημερινότητα των πολιτών, ας βγείτε λίγο από τις ιστοσελίδες σας και ας κυκλοφορήσετε δίχως τις απόψεις σας στους δρόμους, να καταλάβετε. Από την πλευρά μου σας βοήθησα όσο μπορούσα. Δεν λέω κάτι άλλο. Παμπαρακάτ'.

- Ιδεολογικό τσουβάλιασμα. Λυπάμαι αλλά δεν ήξερα πως αλλιώς να περιγράψω αυτό το χάλι, αυτό το αίσχος, που μόλις πεις μια άποψη που δεν εγκρίνουν οι κομισσάριοι πολιτικής ορθότητας, είσαι φασίστας και χρυσαυγήτης. Θα ξεκινήσω με το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα, για να συνεννοούμεθα.
Ερώτηση: έχετε δει ποτέ εμένα στους δρόμους να κάνω σου μου τη γυναίκα μου; Όχι. Σέβομαι την ιδιωτική ζωή μου, την κρατάω μέσα στο σπίτι μου. Γιατί λοιπόν εγώ ρε να πρέπει να αισθανθώ ότι βιάζομαι και να βλέπω τις ιδιωτικές ζωές άλλων να μπαίνουν στο δικό μου σπίτι; Ξέρετε πολύ καλά σε ΤΙ αναφέρομαι. Για ποιον λόγο ως λύση, να μου προσφέρετε να κλείσω πόρτες, παράθυρα, ίντερνετ, ραδιόφωνα, τηλεοράσεις, τα πάντα; Μήπως να γυρίσω και στις σπηλιές; 
Ακούστε κάτι παλουκάρια μου διότι κάτι έχετε παρερμηνεύσει. Εγώ είμαι ταγμένος μεταλλάς. Γουστάρω να πηγαίνω να τη βρίσκω σε συναυλίες μέταλ, να βρίσκω άλλους μεταλλάδες κλπ. Δεν αισθάνομαι περιθωριοποιημένος, ίσα ίσα, το ακριβώς αντίθετο. Έχετε δει τους μεταλλάδες να κάνουμε τίποτε metal pride στο Σύνταγμα, την Κάνιγγος, την Ομόνοια, τα Φάρσαλα; Όχι.
Ρε, δεν ενδιαφέρεται κανένας για το τι γουστάρουν να κάνουν άλλοι, το καταλαβαίνετε; Θες παλουκάρι μου να έχεις άντρα σύντροφο αντί για γυναίκα; Στα παπάρια μας. Δεν ρωτήσαμε, δεν μας ενδιαφέρει. Και όπως κανένα μέσον δεν θα δείξει πορεία των οπαδών του Απόλλωνα Σμύρνης ενάντια στο Βενέτη, πορεία όσων μεταλλάδων είναι υπέρ του Up the Hammers κατά των άθλιων συνθηκών του Terra Vibe ή ό,τι άλλο, ή των ιδιοκτητών κατοικιδίων που εναντιώνονται στη φορολόγηση, έτσι δεν ενδιαφέρεται κανείς για το τι γουστάρει να κάνει ένας gay. Κατανοητόν; Οι αντιδράσεις δεν έχουν να κάνουν με το ότι ο άλλος έχει μια διαφορετική άποψη περί του τι θέλει να κάνει στη ζωή του, αλλά στο γεγονός ότι αυτό που θέλει να κάνει ο άλλος στη ζωή του, πρέπει να μπει και στο δικό μου σπίτι.
Έρχονται λοιπόν οι κομισσάριοι πολιτικής ορθότητας, aka τσολιάδες στα παπάρια μας και λένε, αφού δεν δέχεσαι αυτό, είσαι φασίστας. Έτσι απλά, έτσι εύκολα.

Το ίδιο λένε και σε όσους είχαν αντίθετη άποψη στο μακεδονικό (κοιτάχτε πως κλείνουν τώρα που βρήκαμε τον καταλύτη).
Το ίδιο λένε και σε όσους έχουν απλώς αντίθετη άποψη στο μεταναστευτικό.
Το ίδιο λένε και σε όσους τολμάνε (!!) να χρησιμοποιούν λέξεις όπως η πατρίδα, ή που επιθυμούν να βλέπουν την ελληνική σημαία να ανεμίζει.
Το ίδιο λένε και σε όσους τολμάνε να εκφράσουν αντίθετη άποψη στο οποιοδήποτε θέμα ενδιαφέροντος της πολιτικής ορθότητος (βλ. δολοφονία Κωστόπουλου), κλπ, κλπ, κλπ, κλπ.

Θα φέρω στο νου σας δύο εικόνες: 
- στην πρώτη εικόνα, από συλλαλλητήριο για τη Μακεδονία, ένας τύπος (πιο γελοίος κι από τις καλύτερες επιθεωρήσεις) κατέβασε το παντελόνι του κρατώντας την ελληνική σημαία. Ελπίζω να θυμάστε ΤΙ τρελό πάρτι του Μπέρνι είχε στηθεί.... Και εννοείται ότι ο τύπος ήταν φασίστας, ως είχε αποφανθεί το κομισσαριάτο (φασισταριάτο) της πολιτικής ορθότητος.
- στη δεύτερη φωτογραφία, από το πρόσφατο gay pride, παρομοίως ξεβράκωτος με την ελληνική σημαία ξέρετε τι ήταν, με βάση το ίδιο κομισσαριάτο/φασισταριάτο; Δικαίωμα, ακτιβιστής, προχώ, μπράβο του.
Καταλάβατε τι συμβαίνει ή δεν έφτασαν τα πενηνταράκια; 
Συγγνώμη που δεν ανεβάζω τις εν λόγω σιχαμερές φωτογραφίες, αλλά θέλω να διατηρήσω το επίπεδο.

Το πιο ωραίο ξέρετε ποιο είναι όμως; πως όσο πιο ακλόνητο είναι ένα επιχείρημα, τόσο πιο φασίστας είσαι, αποδεδειγμένο αυτό.
Παράδειγμα πρώτο: θυμάστε τη ΣΥΡΙΖΑΙΑ που ήταν αναφανδόν υπέρ των μεταναστών, μέχρι που μια "αδελφότις" μπούκαρε στο αχρησιμοποίητο ξενοδοχείο της για να τους στεγάσει; Μήπως θυμάστε τις αντιδράσεις της μετά; Μόλις το υπενθυμίσεις είσαι φασίστας.
Παράδειγμα δεύτερο: έχετε ποτέ αναλογιστεί, πως η ανθρωπιά κάποιων στο μεταναστευτικό θα λάβει τέλος σε μια σεμνή τελετή, μόλις κοπεί η κάνουλα χρηματοδότησης; Όπως ακριβώς έγινε και με τους αλλοδαπούς εθελοντές, οι οποίοι εξαφανίστηκαν νύχτα πανταχόθεν. Μόλις το υπενθυμίσεις, είσαι φασίστας.
Παράδειγμα τρίτο και πολύ πρόσφατο: τα σπάνε τα τάγματα της Χρυσής Αυγής και το σχολιάζεις; Όλα καλά. Τα σπάνε τα τάγματα του... Βοθρίκωνος στην Άθενς Βόθρις; Είναι ακριβισμός, είναι δικαίωμα, είναι δημοκρατία. Αν ταυτίσεις τον Βοθρίκωνα με τη Χρυσή Αυγή, είσαι φασίστας.

Στη χώρα που κάποτε γεννήθηκε η Δημοκρατία, παρατηρείται ο απόλυτος σοδομισμός της και τελικά η θανάτωσή της. Έχω ξαναγράψει και παλαιότερα και εμμένω στη γνώμη μου ότι κάτι πάρα πολύ άσχημο, σοβαρό και κακό έχει συντελεστεί σε αυτή τη χώρα και ακόμα δεν έχουμε αντιληφθεί τι.
Δεν έχει σημασία ΤΙ κάνεις, αρκεί αυτό που κάνεις να το έχει φίλους να το στηρίξουν και να το αποθεώσυν. ΑΝ ακριβώς το ίδιο το κάνουν οι απέναντί, το επικρίνεις, το χαρακτηρίζεις, το πολεμάς. Κάτι δεν πάει καθόλου καλά στο ήδη σάπιο βασίλειο της Δανιμαρκίας και είναι πολύ πιο σάπιο απ'όσο νομίζαμε.
Νομίζω ότι καταλάβατε τι θέλω να πω, δεν χρειάζεται να επεκταθώ περαιτέρω.

Πάμε τώρα στην άλλη πλευρά όμως, μια πλευρά που ποτέ δεν θα περίμενα αν πιάσω, ιδίως για το συγκεκριμένο κόμμα.
Όπως θα  θυμάστε έλεγα (και ακόμα το πιστεύω) ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το πλέον εθνομηδενιστικό συνονθύλευμα που θα ρημάξει τα πάντα. Εξακολουθώ να το πιστεύω. Παρά ταύτα, οφείλω να ομολογήσω ότι σε αρκετούς τομείς τα πήγε πολύ καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον. Ξέρετε που; Όπου δεν ακολούθησε την ατζέντα του.

Παράδειγμα πρώτο: στην οικονομία (προσοχή, όχι στην πραγματική οικονομία, δηλαδή τους πολίτες, εννοώ στα οικονομικά του κράτους).
Όσοι έχουν πολύ δυνατή μνήμη θα θυμούνται ότι η κυβέρνηση του Αντωνίου του Γαμώ το κεφάλι μου του Σαμαρά, όταν συνειδητοποίησε ότι θα καταποντιζόταν, άρχισε να κάνει κοινωνική πολιτική μη εφαρμόζοντας τα συμφωνηθέντα με τους Ευρωπέους. Μάλιστα, αν θυμάστε, οι Ευρωπέη δεν μας είχαν δώσει και δύο δόσεις, προ των εκλογών, διότι ο μέγας πατριώτης Αντώνιος είχε ως εθνική στρατηγική να φέρει τον Αλέξιο τον Ανεπαρκή προ οικονομικών τετελεσμένων, αφήνωντάς του όλα τα αγγούρια των μνημονίων. Τελικώς δεν περίμενε ότι ο Αλέξιος τελικώς θα έκανε τη μεγαλύτερη κωλοτούμβα έβερ και θα εφάρμοζε τα πάντα. Τι έμεινε λοιπόν; 
Η απόλυτη επιβεβαίωση της ρήσης ότι, όπου ευημερούν οι αριθμοί, δυστυχούν οι άνθρωποι. Ο πρωτογενής τομέας παραγωγής είναι οριστικά κατεστραμμένος, οι μορφωμένοι νέοι είτε έχουν καταφύγει στο εξωτερικό (και σιγά μη γυρίσουν), είτε κάθονται εδώ και καταστρέφονται υπό οικονομικές συνθήκες που δεν μπορούν, όχι να κάνουν οικογένεια, αλλά έστω να φύγουν από το πατρικό τους, η ανεργία είναι στου διαόλου την κάλτσα (και μόνο λόγω μεταναστεύσεως και εργασιακών τρικ δείχνει να έχει πέσει εικονικά) και για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς με τους εαυτούς μας, αν υπήρχε έστω μία γαμημένη πιθανότητα να γίνει κάτι καλό από την όλη κρίση, αυτήν την πιθανότητα την αφήσαμε και έφυγε. Ακόμα και σήμερα, όποια εταιρία θέλει να επιβιώσει ή να ανοίξει γρήγορα, θα πάει είτε στη Βουλγαρία, είτε στα Σκόπια Βόρειο Μακεδονία. Ταυτόχρονα, η εισροή εργατικού δυναμικού από χώρες όπου οι μισθοί είναι της τάξης των 3 δολαρίων τη μέρα (το πολύ), παρέχουν νέες χρυσές ευκαιρίες στους Ελληνάρες επαγγελματίες που σπεύδουν αφενός να επωφεληθούν της χρυσής ευκαιρίας, αφετέρου να διαμαρτυρηθούν που πέφτει ο τζίρος τους.

Παράδειγμα δεύτερο: εξωτερική πολιτική. Αν και είναι σαφές ότι έγινε μια ιδιαίτερα φιλότιμη προσπάθεια να ξεπουληθούν πολλά (βασικά, όσο το δυνατόν περισσότερα), οφείλω να ομολογήσω ότι η χώρα διέθετε το πιο δυναμικό ΥΠΕΞ εδώ και πολλά χρόνια (για την ακρίβεια, μόνο ο Μολυβιάτης, κατ' εμέ, έχει υπάρξει σοβαρός ΥΠΕΞ εδώ και δεκαετίες). Αν και δυστυχώς εξακολουθούσε να ταλαιπωρείται από πολλές παιδικές ασθένειες και έχοντας να αντιμετωπίσει και τις εγχώριες τρικλοποδιές, πιστεύω ότι τα πήγε αρκετά καλά. Το σημαντικότερο είναι ότι έφτιαξε μερικές ιδιαίτερα σοβαρές συνεργασίες σε γεωπολιτικό επίπεδο (πχ με Λιβύη, Αίγυπτο και Ισραήλ), ενώ έκανε αποφασιστικά βήματα ισχυροποίησης της συνεργασίας με τους Αμερικάνους. Το ότι τα έκανε σκατά και σε άλλα θέματα (βλ, Πρέσπες), τα έχουμε πει. Μην ξεχνάμε ότι αφού όλοι οι προηγούμενοι δεν ήθελαν, ήρθαν αυτοί που ήθελαν. Εντούτοις, υπάρχει και ένα κομμάτι που δεν αντιμετωπίστηκε όπως έπρεπε και αναφέρομαι στα όσα συμβαίνουν στη Θράκη στο πλαίσιο των γενικότερων εξελίξεων στην ιδιαίτερα κρίσιμη και εύφλεκτη περιοχή μας, τα οποία είναι δεόντως ανησυχητικά και, φυσικά, σχετίζονται με όσα γίνονται στο Αιγαίο.

Παράδειγμα τρίτο: Άμυνα. Τυπικά, ισχύει ό,τι και για το ΥΠΕΞ, αφού αυτά τα δύο κινήθηκαν μαζί σε μεγάλο βαθμό. Μην ξεχνάμε ότι τόσο ο Καμμένος όσο και ο Αποστολάκης, έχουν να αντιμετωπίσουν την πιο επιθετική Τουρκία από εποχής Αττίλα. Και δυστυχώς επιθετική όχι μόνο στα λόγια αλλά και στα έργα. Ίσως να το διαπιστώσουμε και σύντομα αυτό με μια επανάληψη του 96. Ο Ερντογάν, τα έχω ξαναγράψει και ξαναγράψει, είναι μεν ένας τεράστιος ηγέτης, που όμοιό του δεν έχει ξαναδεί ολόκληρη η περιοχή εδώ και δεκαετίες, όμως (ευτυχώς για εμάς) είναι και μεγαλομανής (ψάξτε τα περί ελληνοτουρκικών που έχω γράψει και θα δείτε πολλά). Είναι δεδομένο ότι μόνο με διπλωματία αντιμετωπίζεται ο έντονος αναθεωρητισμός τους και πρέπει να ομολογήσουμε ότι τα πήγαμε καλά σε αυτό το κομμάτι.

Παράδειγμα τέταρτο: σχέσεις με τρίτους. Εκεί που όλοι περίμεναν (κι εγώ, δεν το κρύβω) ότι η μοναδική ρεαλιστική συμμαχία που θα παρέμενε για την Ελλάδα θα ήταν με τη Βόρεια Κορέα, τελικώς ο Τσιπρας κατάφερε να φτιάξει τις καλύτερες διεθνείς σχέσεις σχεδόν με όλους. Οφείλω να ομολογήσω ότι για κακομαθημένος ψιλοαμμόρφωτος μπαχαλάκιας, τα πήγε εξαιρετικά στο συγκεκριμένο κομμάτι. Μάλιστα, αν προσέξατε, πολύ πρόσφατα το Spiegel (για όσους ξέρουν τι εστί Spiegel στη Γερμανία) τον εκθείασε, μεταφέροντας μια άτυπη γνώμη Γερμανών κυβερνώντων και αξιωματούχων ευρωπαϊκών θέσεων. Οκ, οι τελευταίοι είναι ενθουσιασμένοι από την ευκολία και ψυχρότητα με την οποίαν εκτέλεσε σύσσωμη την ελληνική κοινωνία, κάνοντας πράγματα που, ειλικρινώς το πιστεύω, κανένα δεξιό κόμμα δεν θα τολμούσε να κάνει. Όμως για τον ίδιο λόγο, πήρε και πράγματα που κανείς εκ των προηγούμενων δεν είχε πάρει. Φυσικά αυτό δεν ξεπλένει τον ωκεανό φρικτών σφαλμάτων του σε άλλα επίπεδα, έτσι;

Δε νομίζω να υπάρχει κάτι άλλο να έχω να πω ως θετικό.
Ο κύριος λόγος που τα λέω αυτά είναι ότι έχει περάσει μια συντονισμένη γραμμή πως επρόκειτο για τη χειρότερη κυβέρνηση όλων των εποχών. Θα συμφωνήσω ότι σε γενικές γραμμές ήταν μια κακή κυβέρνηση που τα πήγε παραδόξως και ανέλπιστα πολύ καλά σε κάποιους συγκεκριμένους (αλλά κρίσιμους) τομείς, όμως ακόμα κι έτσι δεν ήταν τόσο κακή όσο η κυβέρνηση του Αντωνίου του Γαμώ το κεφάλι μου του Σαμαρά, που πραγματικά νομίζω ότι ήταν το κερασάκι στο σκατό των ελληνικών κυβερνήσεων που ρήμαξαν τη χώρα όλες τις μεταπολιτευτικές δεκαετίες.

Τι πρέπει να αναμένουμε τώρα; Όπως είπα, ο γνωστός λελές Κούλης, έχει μια πάρα πολύ σκληρή ατζέντα. Δεν το συζητάω αυτό.
Και έχει και Αδόνειδος, ε;
Θα κλάψουν μανούλες και θα κλάψουν πάρα πολύ. Αυτό που φοβάμαι είναι ότι, θα κάτσει περίπου μια διετία, άντε λίγο παραπάνω και μετά θα έχουμε τον Αλέξιο τον Ανεπαρκή για καμιά οκταετία, με αυτά που θα γίνουν.
Πάντως σε κάθε περίπτωση, επαναληπτικές εκλογές ξεχάστε τις. Η όλη υπόθεση περιστρέφεται γύρω από το να ΜΗΝ πάρει αυτοδυναμία, έστω κι αν είναι γνωστό ότι με την ufoφη ως συγκυβέρνηση θα συνεχίσει. Προσωπικά, το θεωρώ εξόχως σημαντικό το να μην εξασφαλίσει αυτοδυναμία. 
Επίσης, όσοι τρέφετε αυταπάτες ότι ο Κούλης θα προσβάλλει τη Συμφωνία των Πρεσπών, σας συνιστώ να βρείτε από τώρα σύννεφο να πέσετε, διότι μετά μπορεί να έχουν ιδιωτικοποιηθεί κιόλας. Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι εικόνισμα στο γραφεία του Κούλη και ευχαριστεί κάθε μέρα τον όσιο Κοτζιά που πήρε πάνω του την καυτή πατάτα.

Μια τελευταία παρατήρηση: αν έχετε την παραμικρή αυταπάτη ότι θα φύγει ο Καρανίκας, ο ξάδελφος Τσίπρας ή η Νοτοπούλου και δεν θα έρθει κανείς ημέτερος από την άλλη μεριά, είστε βαθύτατα νυχτωμένοι. Οι καρέκλες και οι θέσεις έχουν ήδη μοιραστεί και μαντέψτε: εσείς πάλι δεν έχετε συμπεριληφθεί. 
Και θα έρθουν αντίστοιχοι και θα είναι ισάξια άχρηστοι. Έτσι γινόταν πάντα, έτσι θα συνεχίσει να γίνεται. Εξάλλου όπως το δήλωσε και πρόσφατα, δεν είμαστε όλοι το ίδιο, δεν είμαστε όλοι ίσοι.

Προγνωστικά για το αποτέλεσμα δεν θα κάνω, διότι δεν έχει νόημα.
ΘΑ πω μια τελευταία γνώμη όμως και κρατήστε την καλά (αν διαβάσει κανείς): 
- όταν δεν δέχεσαι να αλλάξεις εσύ, δεν μπορείς να έχεις την απαίτηση να αλλάξουν αυτοί που κρίνουν ότι για να μην αλλάζεις είσαι ικανοποιημένος με αυτό που σου προσφέρουν.
- όταν τους δείχνεις ότι δεν προτίθεσαι να απαιτησεις έμπρακτα την αλλαγή, πάλι το ίδιο φαγητό θα σου φέρουν.
- τα κινητά μας να είναι καλά, βγαίνουν και νέα μοντέλα διαρκώς και πρέπει να αγοράζουμε και να ανεβάζουμε σέφλιζ στο φεηστσιμβούκιον και το ίνστραγραμμ να'ούμ και την αλλαγή ας την κάνουν άλλοι.
- μόνο που έτσι διαιωνίζεται το σάπιο σύστημα: όσο δεν αναλαμβάνεις εσύ την κατάσταση στα χέρια σου, θα επιλέγουν αντ'εσού κάποιοι άλλοι, αυτοί που θα θυσιάσουν ένα μπάνιο σήμερα.

Ταύτα και μένω.
Πάλι σενδόνι βγηκε, το κέρατό μου.
Ελπίζω να καταφέρω το επόμενο να είναι η κριτική του περσινού uth τουλάχιστον.
Σε κάθε περίπτωση, ζωή σε λόγου μας και βοήθειά μας.

Τετάρτη 6 Μαΐου 2015

Μερικά πολιτικά πενηνταράκια της επικαιρότητας συν μερικές άλλες πινελιές...

(Προσοχή: ακολουθεί πάρα πολύ προκλητικό κείμενο. Προλαβαίνετε να πάτε να πλύνετε κανά πιάτο ή να πάρετε το πτηνόν)

- Οκ, το έχουμε καταλάβει πως πάει το παιχνίδι εδώ και καιρό: ο Τσίπρας ξέρει ότι κάθε είδους αντίστοιχο πρόγραμμα βοήθειας (των άλλων) δεν τραβάει και βυθίζει τη χώρα ολοένα και περισσότερο στον βούρκο. Η λύση που έχει βρει ποια είναι; Να τρώει από κάθε είδους ταμειακό διαθέσιμο που υπάρχει μέχρι οι Ευρωπαίοι να μην αντέξουν. Το πρόβλημα σε αυτό είναι ότι όσα τρώει δεν ξαναγυρνάνε, όσο κι αν χτυπιέται.

- Την ίδιαν στιγμή οι Ευρωπαίοι κάνουν ακριβώς το ίδιο. Που θα πάει, σου λένε, πόσα άλλα διαθέσιμα θα βρεις; Πόσο θα αντέξεις; Στα γονατάκια μας θα έρθεις και για τιμωρία σου οι όροι θα είναι πολύ χειρότεροι.

- Υπάρχει πολύς κόσμος (ιδίως από τα χαμηλά iq που θεωρούν ότι βαστούν τον παπά από τα παπάρια) που λέει με αυξημένη σοβαροφάνεια ότι με αυτά που κάνει ο Τσίπρας δεν υπάρχει γυρισμός. Γελάνε και οι ρέγγες που μέχρι πρότινος έκλαιγαν: γυρισμός έπαψε να υπάρχει από την ημέρα που ο Γεώργιος Β' Παπανδρέου Γ' ο Δωσίλογος μας έβαλε στο μνημόνιο. Όσο περνάει ο καιρός, το καταλαβαίνουν ολοένα και περισσότεροι πλην Λακεδαιμονίων βεβαίως, βεβαίως.

- Οι Ευρωπαίοι πάντως μη νομίζετε ότι θα καταθέσουν πολύ εύκολα τα όπλα. Ήδη η επόμενη λύση είναι έτοιμη: χρεωκοπία μεν, εντός ευρώ δε. Τρόποι γι'αυτό πολλοί. Ούτως ειπείν, χρεωκοπήστε εσείς αλλά θα μας τα πληρώσετε όλα. Και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος. Αυτό ονομάζεται ευρωπαϊκή αληλεγγύη, ιδίως για τους καθ'ημών νεοφιλελέ (από τα χαμηλά iq που λέγαμε).

- Η μεγάλη πλάκα όμως ξέρετε ποια είναι; Ότι και οι μεν και οι δε έχουν ποντάρει στο ίδιο ακριβώς πράγμα: ο μεν Τσίπρας στο ότι αν μας παραζορίσουν δεν θα μπορούμε να πληρώνουμε άλλο, οι δε Ευρωπαίοι στο ότι αν μας παραζορίσουν δεν θα μπορούμε να πληρώνουμε άλλο. Κάτι σάπιο υπάρχει στο Βασίλειον της Δανιμαρκίας.

- Κάπου εδώ σκάει μύτη και το δημοψήφισμα. Κατ' αρχήν, αν αναλογιστούμε τα εκλογικά αποτελέσματα των τελευταίων δεκαετιών στη χώρα (και τα οποία είναι αυτά που μας έφεραν σε αυτά τα χάλια) δεν είμαι και πολύ βέβαιος αν η λαϊκή ετυμηγορία μέσω δημοψηφίσματος είναι η καλύτερη λύση για να μας βγάλει από τα χάλια. Και κατά δεύτερον, η κυβέρνηση θέλει και δεκανίκι για να κυβερνήσει; Δηλαδή αν το πράγμα πάει όπως στην Καλιφόρνια που από παλιό δημοψήφισμα οι πολίτες έχουν ψηφίσει να μην ξαναμπούν νέοι φόροι, αλλά θέλουν καλύτερες υπηρεσίες και νέα δημόσια έργα, πως μπορούν να δυνδυαστούν αυτά τα δύο;

- Και την ίδιαν στιγμή έχουμε λαλήσει στις απόρρητες εκθέσεις που διαρρέουν στο τύπο και περιγράφουν τον επικείμενο χαμό μας. Νομίζω ότι μετράω πάνω από δέκα τις τελευταίες δύο βδομάδες. Τόσο απόρρητες. Το καλύτερο όμως είναι το άλλο: πάρα πολύ πρόσφατα διάβασα εκ μέρους των "Αγορών" (ήτοι των λαγών) ότι τελικά αν δεν πληρώσουμε και μια δόση στο ΔΝΤ δεν θα θεωρηθεί πιστωτικό γεγονός.

- Λίγες μέρες πιο πριν, η ύστατη υπερτελευταία διορία στο παρά ένα που είχαμε πήρε μια πιο γενναία παράταση έως τον Ιούνιο, που "εξαρχής ήταν και η πραγματική" όπως δήλωσε ο Ολλανδός μανάβης που παριστάνει τον επικεφαλής του Eurogroup. Αν δεν τα έχουμε βρει ως τον Ιούνιο, μάλλον πάμε για Ιούλιο, λέω'γώ...

- Βέβαια όχι ότι όλο αυτό είναι και υπέρ μας, διότι όσο ο καιρός περνάει οι Ευρωπαίοι (ιδίως) λαμβάνουν τα μέτρα τους. Αυτό μάλλον το έχουν λησμονήσει τελείως στην κυβέρνηση. Όταν είσαι πραγματικά σοβαρός, χτυπάς άμεσα και τελειώνει το θεματάκι κι άσε τους άλλους  να αναρωτιούνται τι ακριβώς τους χτύπησε.

- Και βεβαίως είχαμε και την "αποπομπή" του Βαρουφάκη. Λοιπόν για να το κλείσουμε το θέμα, εγώ ακούω εντελώς βερεσέ όσα ακούγονται γι'αυτόν. Αν τα λάβω σοβαρά αυτό θα σημαίνει ότι όλοι αυτοί που τόσα χρόνια μας έλεγαν ψέματα (Ευρωπαίοι τε και ημέτεροι) ξαφνικά άρχισαν να μας λένε αλήθεια, πράγμα που δεν παίζει με καμία χριστοπαναγία. Άρα για να του τα χώνουν όλοι πανταχόθεν, πιο πιθανό είναι να τα έχει κάνει πολύ καλύτερα απ'όσο νομίζουμε, παρά να τα έχει κάνει σκατά.

- Ααααα, και μιας και ανέφερα το ΔΝΤ πιο πάνω, πάλι βγήκε η Λαγκάρντ πολύ πρόσφατα και εξέφρασε την (όγδοη ή ένατη, έχω χάσει το μέτρημα πλέον) συγγνώμη της που το ΔΝΤ έπεσε σε όλα έξω και τα έκανε απολύτως σκατά με ανεργίες, υφέσεις κλπ. Όλα κι όλα λοιπόν, όλοι αυτοί (οι δικοί μας οι μπετόστοκοι) που δήθεν πικάριζαν τον κόσμο ότι μπορεί να φάει την αξιοπρέπειά του, υποθέτω ότι τρέφονται με τις συγγνώμες, ε; Ε;

- Το είχα ξαναγράψει και παλαιότερα αλλά επιβάλλεται να το μνημονεύσω εκ νέου: η εκλογή ΣΥΡΙΖΑ έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς συμπολίτες μας να αποδείξουν πόσο ελεϊνά σκατόψυχα καθάρματα είναι, τα οποία παρακαλάνε νυχθημερόν στην καταστροφή της χώρας και του κόσμου της προκειμένου να αποδειχθεί το σφάλμα της λαϊκής βούλησης στις τελευταίες εκλογές. Το λες και κέρδος αυτό, αφού διαπιστώσαμε πόσο συχνά πρέπει να πατάμε το καζανάκι.

- Φυσικά για να πάμε και στην αντίπερα όχθη, η εκλογή ΣΥΡΙΖΑ έδωσε την ευκαιρία και σε πλήθος υποστηρικτών του να εξωτερικεύσουν το πραγματικό τους Είναι, σύμφωνα με την ιδεολογία του οποίου τα σκατά είναι καλά όταν τα κάνουμε εμείς (με μια μικρή συμπλήρωση ότι περιμέναμε δεκαετίες για να τα κάνουμε κι εμείς σκατά και δεν έχετε δικαίωμα να μας χαλάσετε τη χαρά).

- Μέσα σε όλα τα οικονομικά, έχουμε και πλήθος από άλλες παράλληλες πλην σημαντικότατες υποθέσεις. Για παράδειγμα η υπόθεση Ξηρού. Το πρώτο μέρος της φαρσοκωμωδίας είχε να κάνει με τις διαδικτυακές (σχεδόν) διαδηλώσεις που αποσκοπούσαν στο αυταπόδεικτο ανθρωπιστικό δικαίωμα του τρομοκράτη και δολοφόνου (για να μην ξεχνιώμαστε) να αποφυλακιστεί. Το επιχείρημα του βραχιολιού παρακολούθησης κάλυπτε σχεδόν τα πάντα: από την φυσική παρουσία, μέχρι τα δύσοσμα αέρια εις τα ιδιαίτερα και το ποιος θα μιλάει μαζί του για ιδεολογική πάλη κλπ.

- Βεβαίως και το καλύτερο όλων ήταν η επιχειρηματολογία, πχ ότι ο άνθρωπος αυτός είναι ανάπηρος κλπ. Το πως έμεινε ανάπηρος (στην όραση) βεβαίως "ξεχνούσαν" όλοι να το μνημονεύσουν. Η ιστορία μου θύμισε κάποια φερόμενα βραβεία για τα οποία είχα διαβάσει κάποτε (ονομαζόντουσαν βραβεία Στέλλα, εις μνήμην κάποιας αμερικανίδας Στέλλας κάτι). Τα βραβεία αυτά υποτίθεται ότι τα απείνεμε κάποια επιτροπή αλλά η πραγματική ουσία τους ήταν ότι είχαν να κάνουν με αμερικανικές ιστορίες απερίγραπτης τρέλας, όπως η εξής: αξιότιμος αμερικάνος ανήρ, φίλος των εκδρομών, είχε αγοράσει τροχόσπιτο (αυτοκινούμενο) με cruise control για "ξεκούραστη οδήγηση" όπως έλεγαν οι οδηγίες. Μόνο που τις οδηγίες ο κυριούλης τις εξέλαβε λίγο διαφορετικά από το κανονικό και θεώρησε ότι εκτός από το γκάζι το control έστριβε και το τιμόνι. Έτσι, πήγε πίσω να φτιάξει έναν καφέ με το αυτοκίνητο σε πορεία. Εννοείται ότι το αμερικανικό δικαστήριο τον δικαίωσε επιδικάζοντας τεράστια αποζημίωση και από τότε η εταιρεία προσέθεσε την απλή πρόταση "μην φεύγετε από το τιμόνι". Ε, κάπως έτσι κι ο Ξηρός είναι τυφλός. Το ότι τυφλώθηκε όταν έσκασε βόμβα με την οποίαν σκόπευε κάποιον να καθαρίσει, είναι ψιλά γράμματα.

- Μακάρι όμως να τελείωνε εδώ: είχαμε και την συνέχεια της... Αποκάλυψης (κυριολεκτικά), μιας και πρόσφατα πληροφορηθήκαμε ότι ο Ξηρός δεν θέλει να φορέσει βραχιολάκι διότι το απαγορεύει η θρησκεία! Είναι θεός ο άνθρωπος, μας τρολάρει όλους μαζί! Διότι οκ, δεν θυμάμαι την Αποκάλυψη του Ιωάννου απ'όξω και ως εκ τούτου δεν είμαι βέβαιος πως μπορεί να περιγράφεται ένα τέτοιο βραχιολάκι παρακολούθησης. Αυτό που προφανώς μας διέφυγε είναι ότι η θρησκεία μάλλον δεν μνημονεύει πουθενά ότι είναι κακό να δολοφονείς δικαίους ή αδίκους (αν κι εδώ που τα λέμε, αν προσέξουμε τις αγιοποιήσεις κάτι τέτοιο θα διαπιστώσουμε, αλλά τέλος πάντων).

- Το κορυφαίο όλων, όμως, είναι αυτή η εκκωφαντική σιωπή όλων εκείνων των προσφάτων υποστηρικτών του, που δεν ξέρουν πως να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Ξυδάκι ή σόδα, ότι σας αρέσει καλύτερα.

- Δεν ξέρω πόσοι έχετε παρατηρήσει ότι από τότε που έσκασε μύτη η ιστορία Ξηρού, όχι απλώς έχουν σιγήσει οι ΗΠΑ ενώ συνεχώς έκαναν παρεμβάσεις υποστήριξης, αλλά μας τα χώνουν κιόλας. Έτσι όπως πάει το πράγμα βλέπω ότι η συμμαχία με τη Βόρειο Κορέα (και μόνο αυτήν) είναι πολύ κοντά. Άλλος, δεν.

- Μέσα σε όλα είχαμε και τον Κούλη τον Μητσοτάκη που κατηγόρησε την κυβέρνηση για αναξιοκρατία και οικογενειοκρατία και τα χώνει για τα χάλια του δημοσίου γενικότερα. Να βγάζεις από τις μασχαλότριχες έως και τις κωλότριχες με πένσα και μετά να κάνεις χαλάουα με ηλεκτροσυγκόληση. Για τέτοια ηδονή λέμε. Ο άνθρωπος που έχει αδελφή υπουργό (βουλευτές αμφότεροι), πατέρα βουλευτή και πρώην υπουργό και πρωθυπουργό (ο οποίος κατά δήλωση του ιδίου παίρνει και τρεις συντάξεις κιόλας), με ανηψιό δήμαρχο και διάφορα άλλα μέλη από ΜΚΟ μέχρι όπου μπορείς να φανταστείς (δημόσιο να'ναι κι ό,τι να'ναι) μέμφεται το δημόσιο, την κυβέρνηση, το κράτος.

- Και βεβαίως μην ξεχνάμε τις αναταραχές που γίνονται στις ΗΠΑ σε διάφορα μέρη εδώ και πάρα πολύ καιρό αλλά με τον ίδιον λόγο πανταχόθεν. Το συγκλονιστικό πρωτοσέλιδο του Time νομίζω ότι τα λέει όλα: από την εποχή του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, τελικώς μάλλον δεν άλλαξε τίποτα επί της ουσίας. Βέβαια θα μου πείτε, γιατί ν'ασχοληθούμε εμείς με κάτι τέτοιους; Να πήγαιναν να μαζέψουν ήλιο οι άνθρωποι για να τους πρόσεχαν περισσότερο.Αλλά θα μου πείτε, τι μας ενδιαφέρουν εμάς αυτά που συμβαίνουν που γίνονται στο άλλο άκρο του πλανήτη με μερικούς αράπηδες; Δεν είναι σαν αυτά που γίνονται σε μια άλλη άκρη του πλανήτη σε ανθρώπους ταλαιπωρημένους που αναγκάζονται να μεταναστεύσουν με κάθε τρόπο; Ουπς...



- Διότι εδώ που τα λέμε, γιατί ν'ασχοληθούμε με δαύτους πια; Αν είχαν πνιγεί στο μεθυστικό θαλασσί του Αιγαίου θα ήματσαν πιο ευαίσθητοι. Όλα κι όλα, είμεθα κατά των ρατσιστικών φαινομένων αλλά δεν έχουν κι όλες οι ζωές την ίδιαν αξία. Εξαρτάται από τις προδιαγραφές. Έτσι πάει. Να τα λέμε κι αυτά.

- Κι εξάλλου βρωμοαμερικάνοι είναι ρε παιδάκι μου. Άντε να έχουμε καμιά τρομοκρατική ενέργεια να πανηγυρίζουμε, ε; Ή μήπως τα έχουμε ξεχάσει; Δεν έχουν την ίδιαν αξία οι ζωές των ανθρώπων. Εξαρτώνται από τα γούστα μας.

- Και τελικώς το μόνο που απεδείχθη είναι ότι για τις περισσότερες περιπτώσεις υπουργοποίησης, το μοναδικό προσόν που απαιτείτο ήταν η βλακεία. Αν διαθέτεις, πήρες καρέκλα. Το βλέπουμε άλλωστε κι από τον Κοντονή που πάει να καταστρέψει ολόκληρο τον ελληνικό αθλητισμό (και όχι μόνο το ποδόσφαιρο όπως εσφαλμένα νομίζουν οι περισσότεροι επειδή αυτό θα πάθει την μεγαλύτερη ζημιά) και όλα αυτά επειδή... κάτι νομίζει, το είδαμε με την προαναφερθείσα, το θαυμάσαμε και με τον Πανούση με την μνημειώδη δήλωσή του για το ανθρωπόμορφο κτήνος ότι θα τον φάνε στις φυλακές σίγουρα. Κι εσύ ως υπουργός τι κάνεις παιδάκι μου; Το αφήνεις;

- Και μιας και μνημόνευσα την γελοιοδέστατη δήλωση Πανούση (ο οποίος στα υπόλοιπα μόνο άσχημα δεν το λες ότι τα πήγε, άσχετα τις όποιες κατά καιρούς μπαρουφίτσες του), για το θέμα της τετράχρονης δεν υπάρχουν πολλά λόγια να πούμε. Για την ακρίβεια, δε νομίζω να έχουν ανακαλυφθεί οι σωστές λέξεις για να περιγράψουν την αηδία και την απογοήτευσή μου για το ανθρώπινο είδος συνολικά. Κανένα ναρκωτικό δεν μπορεί να σε κάνει να κατακρεουργήσεις με τέτοιον τρόπο ένα τόσο αθώο πλάσμα. Ακόμα και ένα εντελώς ένοχο πλάσμα. Δεν υπάρχει δικαιολογία.

- Βέβαια εμείς είμαστε στη χώρα που βγήκε στα κανάλια μέχρι και μαϊμού ψυχολόγος και προσπαθούσε να δικαιολογήσει τον αποτρόπαιο δράστη. Και αναρωτιέμαι ποιος είναι περισσότερο της πλάκας, αυτός που προσπάθησε να σπάσει πλάκα, ή τα κανάλια που ξαναέγιναν ρόμπα;

- Και όσον αφορά τα σχόλια της διπλανής πόρτας όλα τα λεφτά, έτσι; Τι μαλακία έχω διαβάσει δεν περιγράφεται. Από "τους κωλοβούλγαρους που έκαναν αυτό στο παιδάκι" (παραβλέποντας όμως ότι με αυτήν την λογική θα έπρεπε να προσθέσουν και τη λέξη κωλοβουλγαράκι. Ε; Δεν θα έπρεπε; ). Ή το άλλο; Ότι "καλύτερα να το είχαν πουλήσει παρά αυτό". Πράγματι, συμφωνώ απόλυτα. Καλύτερα να το είχαν πουλήσει σε τίποτε κυκλώματα παιδεραστείας, ή για εμπόρειο οργάνων, ε; Ουπς, δεν εννοούσαν αυτό; Ναι, ξεχάσαμε να το διευκρινίσουμε. Πόση μαλακία κουβαλάει αυτή η χώρα επιτέλους;

- Και κάπου στο ενδιάμεσο ξυλοφόρτωσαν σε ένα μαγαζί ένα τρανς (γένους ουδέτερου, προς αποφυγή παρερμηνειών) κι έγινε το σώσε από τις δήθεν αντιρατσιστικές ευαισθησίες μας. Να κάνω μια ερώτηση; Αν πάρουμε ακριβώς την ίδιαν είδηση αλλά αντικαταστήσουμε την λέξη τρανς με την φράση "οπαδός του Ηρακλή" ξέρετε ποιος θ'ασχοληθεί; Κανένας. Αν αντί της φράσης "ξυλοκοπήθηκε οπαδός του Ηρακλή" βάλουμε το "ξυλοκοπήθηκε οπαδός του Ολυμπιακού" ξέρετε τι θα γίνει; Θα πουν καλά του έκαναν του καριόλη. Να το πούμε αλλιώς; Αν αντί του μικρού κοριτσιού είχαν καθαρίσει κανά γυφτάκι, ενδέχεται να μην ήταν καν όγδοη είδηση στα κανάλια. Η ευαισθησία μας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και δεν σιχαινόμαστε αρκούντως τους εαυτούς μας γι'αυτό.

- Και είχαμε και τον Τράαααααακη.... Αυτός σε άλλο κεφάλαιο. Ένα μόνος του.

Χαίρετε.

Δευτέρα 30 Μαΐου 2011

29 Μαϊου 2011, μια ακόμα πιο ιστορική μέρα.

Διότι όσος κόσμος βγήκε χθες όξω, δεν έχει βγει στις οργανωμένες απεργίες-διαδηλώσεις τόσα χρόνια.
Να υπενθυμήσω ότι 100 χιλιάδες κόσμος είχε στην υποτιθέμενη πιο επιτυχημένη απεργία, μετά από βδομάδες διαφημίσεων και προετοιμασιών. Και χθες όχι μόνο βγήκε περισσότερος κόσμος αλλά δεν άνοιξε και μύτη, καταρρίπτωντας ακόμη έναν αστικό μύθο, ότι αγώνες δίχως βία και αίμα δεν γίνεται. Ναι, αν έχεις συνηθίσει να τα παίρνεις, όντως δεν γίνεται. Μόνο που χθες δεν βγήκαν εκείνοι που τα παίρνουν. Δεν βγήκαν οι επαγγελματίες διαμαρτυρόμενοι, αυτοί που τόσα χρόνια κρατούν τον κόσμο μέσα στο σπίτι, αυτοί που μια ζωή διατυμπάνιζαν ότι μόνο αυτοί γνωρίζουν το καλό του κόσμου, αυτοί που δρουν ως άριστοι προβοκάτορες ισοπεδώνοντας τα πάντα. (Και) Χθες βγήκε ο απλός κοσμάκης.

Οι σκηνές ήταν συγκλονιστικές. Ήθελα να τραβήξω μερικές φωτογραφίες αλλά τελικώς σκέφτηκα, γιατί να το έκανα; Επειδή έβλεπα γυναίκες εγκύους στο Σύνταγμα; Θα ξαναδώ. Επειδή έβλεπα γονείς με τα παιδάκια τους ή τα μωράκια τους; Θα ξαναδώ. Επειδή είδα ανθρώπους ηλικιωμένους; Θα ξαναδώ. Απίστευτος παλμός, απίστευτη ζωντάνια όλου του κόσμου.
Δεν θα σταθώ στο ότι υπήρχαν και κάποια πράγματα που δεν μου άρεσαν διότι επί της παρούσης δεν έχει και τόση σημασία. Στο άμεσο μέλλον ίσως να πρέπει να τα προσέξουμε λίγο περισσότερο αλλά ακόμη όχι. Δεν υπάρχει λόγος. Το σημαντικό είναι να βγει κόσμος έξω, να δείξει την απέχθειά του με την φυσική του παρουσία, να δείξει ότι έχει προβλήματα. Για χθες υπήρχαν κάποιες όχι πολύ ευχάριστες πληροφορίες. Τελικώς δεν συνέβη το παραμικρό. Η παρουσία του κόσμου και μόνο ήταν η εγγύηση γι'αυτό. Δίχως παρατράγουδα, δίχως κακοφωνίες.

Και την ίδιαν στιγμή ο πόλεμος που τρώει αυτή η προσπάθεια είναι πραγματικά ασύλληπτος. Τα ΜΜΕ ακόμη την θάβουν, αν και πλέον όχι με την ίδια ένταση όσο τις πρώτες μέρες. Πολιτικοί βγαίνουν και απαξιώνουν. Άλλοι βγαίνουν και προσπαθούν να την καπελώσουν .Άλλοι -και όχι μόνο πολιτικοί- προσπαθούν να μπουκάρουν μέσα για να την εκμεταλλευθούν. Έγραψε κάτι πολύ σωστό ο προφέτας και συντάσσομαι πάραυτα: βγάλτε καμιά φωτογραφία και κρατήστε τα κείμενα, διότι σε 20 χρόνια θα έχουμε προσπάθειες α λα Πολυτεχνείου με πλείστους όσους να ερίζουν για το ποιος το οργάνωσε. Δυστυχώς από τέτοιους μαλάκες δεν θα γλυτώσουμε ποτέ.

Δεν έχει τόση σημασία το ότι εμφανίσθηκαν και κάποια καραγκιοζοειδή φαινόμενα. Σποραδικά ήταν και είτε μας αρέσει, είτε όχι είναι και αυτά τμήμα της ίδιας κοινωνίας. Σε μια υγιή δημοκρατική κοινωνία όλες οι φωνές έχουν θέση. Αν έστω και μία δεν έχει θέση, τότε δεν πρόκειται για δημοκρατία.

Και όσον αφορά το θέμα που τεχνηέντως έχει ανακύψει περί αιτημάτων, νομίζω ότι δεν υπάρχει λόγος να τεθούν αιτήματα στην παρούσα φάση. Αυτά είναι γνωστά σε όλους. Ακόμη και στους πολιτικούς. Ας βγεί κι άλλος κόσμος έξω, να γίνεται το αδιαχώρητο σε ολόκληρο το κέντρο και όχι μόνο στο Σύνταγμα, καθώς και σε όλες τις υπόλοιπες πόλεις, ας διασφαλιστεί ότι ο χαρακτήρας της διαμαρτυρίας θα μείνει απαράλλαχτος και ειρηνικός και όταν θα έρθει η ώρα των αιτημάτων ξαφνικά όλοι θα συνειδητοποιήσουν ότι αυτά θα έχουν ήδη τεθεί από μόνα τους. Η φυσική παρουσία του κόσμου είναι το άλφα και το ωμέγα.

Και εννοείται ότι μπορούμε και καλύτερα.
Παρόλο που χθες ήταν μια μεγαλειώδης μέρα, όσο κι αν πέφτει θάψιμο από πάμπολλους.
Προσπαθούμε και ελπίζουμε για το καλύτερο, ακόμη κι αν αυτό δεν έρθει ποτέ.
Και μόνο που δεν προλάβαινα να σταματάω να κουβεντιάζω με κόσμο που δεν ήξερα χθες, ήταν ένα τεράστιο κέρδος.

Πέμπτη 26 Μαΐου 2011

25 Μαίου 2011, μια ιστορική ημέρα...

και παρόλο που η αρχή είναι πάντοτε το ήμισυ του παντός καθώς και δύσκολη επίσης, το θέμα θα είναι να μην είναι η μόνη ιστορική ημέρα.
Παρένθεση: σας συνιστώ να το διαβάσετε προσεκτικά το παρόν σενδόνι διότι κάποια πράγματα καλό είναι να εμπεδωθούν. Το ποια είναι αυτά, θα το καταλάβετε από μόνοι σας.
Πάμε λοιπόν...

Γιατί ιστορική ημέρα;
Από χθες ξεκίνησαν να γράφονται σχόλια (που σήμερα αναπαράγωνται ακόμη περισσότερο) ότι βγήκαν οι Έλληνες έξω. Καμία σχέση: παρόλο που θεωρώ ότι η προσέλευση του κόσμου ήταν λίαν ικανοποιητική και η όλη διαδήλωση πολύ επιτυχημένη, αυτοί που βγήκαν ήταν λίγοι. Και μιλάω κυρίως για το Σύνταγμα που ήμουν, μιας και για την υπόλοιπη Ελλάδα μόνο αυτά που γράφονται μπορώ να ξέρω. Που έγκειται λοιπόν το ιστορικόν της ημέρας; Απλό: στο ότι οι Έλληνες έδειξαν ότι μπορούν να βγουν έξω και κυρίως, δίχως ν' ανοίξει μύτη. Αυτό ήταν το μεγαλύτερο κέρδος.

Χθες στο Σύνταγμα βρισκόταν ένα τελείως ετερόκλητο πλήθος, νέοι και πιτσιρίκια, γονείς με παιδάκια και μωράκια, ηλικιωμένοι, μεσήλικες. Άνεργοι, εργαζόμενοι, μεταλλάδες, σκυλλάδες, γκόμενες με δωδεκάποντες γόβες στυλέττο και μίνι ως τον αφαλό (και όμως). Νεοδημακράτες, πασοκτζήδες, κουκουέδες, ανένταχτοι, απέχοντες και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νους. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είχαν ένα βασικό κοινό σημείο: προβλήματα.

Δεν έχει καμία απολύτως σημασία αν τα προβλήματα αυτά ήταν ίδια για όλους. Σημασία έχει ότι υπάρχουν προβλήματα. Άλλος μπορεί να είναι άνεργος. Άλλος μπορεί να εργάζεται με μισθό 590 ευρώ, μαύρες υπερωρίες και ανασφάλιστος. Άλλος μπορεί να είναι ο μόνος από την οικογένεια που δουλεύει και να μην του φτάνουν τα χρήματα να ζήσει τα παιδιά του. Άλλος μπορεί να μην έχει ένσημα για να ασφαλιστεί και να έχει υγειονομική κάλυψη. Άλλος μπορεί να βλέπει ότι δεν έχει καν μέλλον. Άλλος μπορεί να τα έχει όλα μαζί κλπ.
Αυτό που χθες είχε σημασία ήταν η φυσική παρουσία του κόσμου. Δεν ήταν ημέρα για να καταθέσουμε προτάσεις -αυτές ο καθένας με το τρόπο του, λιγότερο ή περισσότερο τις καταθέτουμε όλον τον προηγούμενο καιρό και θα έχουμε πιθανώς και όλον τον επόμενο. Αυτή η ημέρα ήταν (όπως θα είναι και η σημερινή και φυσικά όλες όσες ακόμη ακολουθήσουν) μια μέρα διαμαρτυρίας, ειρηνικής, δίχως "διοργανωτές", δίχως πολιτικούς πατρόνες, δίχως λοιπούς ξεπουλημένους. Ήταν μιας εκδήλωση διαμαρτυρίας από τον απλό κόσμο, ανεξαρτήτως ομάδας, κόμματος, κοινωνικής θέσης ή προσωπικών συγκυριών. Μια εκδήλωση δίχως κομματικά πανώ, δίχως συνδικαλιστικά "αιτήματα", δίχως τα γνωστά καραγκιοζιλίκια που θαυμάζουμε κάθε φορά.

Βέβαια, ενδιαφέροντα σκηνικά είχαμε και χθες αλλά αντιμετωπίστηκαν ακριβώς όπως έπρεπε. Πάρτε για παράδειγμα το τσίρκο της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ το οποιο μας τίμησε με την παρουσία του στο πλαίσιο των κοινωνικών εκδηλώσεων της διαδήλωσης. Είδαμε κλόουν με το χαρακτηριστικό πορτοκαλί χρώμα καθώς και πολλές μαϊμούδες να επιδίδονται σε ένα εξαιρετικό πλην βαρετό σόου. Ο κόσμος, προφανώς σκεπτόμενος ότι κάθε φορά που η ΓΕΝΟΠ σκέφτεται το καλό του τόπου είτε κλείνει είτε απειλεί να κλείσει τους διακόπτες για όλο τον κόσμο, καθώς επίσης και το ότι πρόκειται για κράτος εν κράτει που μάλλον για πρώτη φορά στα χρονικά -και παρακαλώ διορθώστε με αν θυμάμαι λάθος- διαδήλωσε σε απογευματινή ώρα, τους γιούχαρε ακριβώς όπως τους άξιζε, και τολμώ να πω ότι άκουσαν τα απολύτως ελάχιστα, δείγμα της απαξίωσης που έλαβαν (και που μάλλον δεν περίμεναν). Νομίζω ότι ήδη από μόνοι τους είχαν πιάσει το υπονοούμενο και βρίσκονταν από το κάτω μέρος της Πλατείας Συντάγματος, αλλά πλέον από χθες πιστεύω να το έπιασαν ακόμη περισσότερο. Παρομοίως είχε και κάποια άλλα πανώ παραπίσω που δεν δέησα καν να δώσω βάση από ποιον ευαγή "οργανισμό" προέρχονταν αλλά ούτε αυτά τόλμησαν να πλησιάσουν και πολύ. Στην γωνία του Μεγάλη Βρετάνια είχε και καμιά δεκαριά άτομα του "χώρου": προφανώς είχαν έρθει για να στελεχώσουν τον ζωολογικό κήπο. Για πολύ λίγη ώρα ακούγαμε κάτι άναρθρες κραυγές, ξέρετε όπως αυτές που κάνουν οι χιμπατζήδες στη φάση του ζευγαρώματος, συνειδητοποίησαν ότι ο κόσμος αδιαφορεί -υπήρχαν και κάποια αρνητικά σχόλια από γύρω- και ως εκεί: επέστρεψαν στις μπανάνες τους. Πιθανώς να υπήρχαν και τίποτε άλλα μεμονωμένα σόου τέτοιων μίνι πολιτιστικών εκδηλώσεων, αλλά δεν ήταν δυνατό με τόσο κόσμο να γυρίσω όλη την περιοχή για να τα διαπιστώσω, άσε που δεν με ενδιέφερε. Γιατί τα λέω αυτά;

Όπως και πολλοί άλλοι δύσπιστοι έτσι κι εγώ ξέρω πολύ καλά ποιοι είναι εκείνοι που πάντοτε καπελώνουν ή προβοκάρουν τέτοιες αντιδράσεις του κόσμου. Χθες όμως ήταν μια άλλη μέρα, μιας διαφορετική μέρα, μια πολύ ωραία μέρα. Ήταν μια μέρα που όλα αυτά δεν πέρασαν, γι'αυτό και αντιμετωπίστηκαν όπως έπρεπε. Απομονώθηκαν πλήρως. Θα αναφέρω ενδεικτικά το εξής χαρακτηριστικό παράδειγμα: κάτω είχε αμέτρητα γυάλινα μπουκάλια από μπύρες, καθ'όσον τα νερά εξαντλήθηκαν σε χρόνο ρεκόρ. Δεν πετάχτηκε ούτε ένα προς τα ΜΑΤ ή προς οποιονδήποτε άλλον. Όχι μόνο δεν το διαννοήθηκε κανείς απ'όσους έπιναν μπύρες, αλλά δεν διαννοήθηκε και κανείς να πάει να τα πάρει ως πολεμοφόδια. Όταν λέμε ότι ήταν μια αυθόρμητη ειρηνική διαδήλωση του απλού λαού, του καθημερινού κόσμου, το εννοούμε δίχως το παραμικρό ίχνος υπερβολής. Γι'αυτό και το κέρδος ήταν πραγματικά ανεκτίμητο. Ούτε τσαμπουκάδες, ούτε ξύλο, ούτε συλλήψεις, ούτε δακρυγόνα, ούτε πανικός, ούτε κυνηγητά, ούτε η παραμικρή ασχήμια. Ούτε καν χυδαία συνθήματα, όπως πχ αυτά που συνηθίζουν να μπαμπουινίζουν οι κομματικές νεολαίες. Ήταν πανέμορφα! Τόσο απλά! Και το εντυπωσιακότερο -για να καταλάβουμε πόσο μεγάλη ζημιά κάνουν συνδικαλιστές, κόμματα και λοιποί παρατρεχαμενοι- ήταν ότι έστω και για λίγες ώρες είδα κόσμο χαμογελαστό, να έχει αφήσει για λίγο στην άκρη την παραδοσιακή μιζέρια και τα δυσβάσταχτα προβλήματα που του έχουν εμφυτεύσει τεχνηέντως όλοι οι "ινστρούκτορες" (μηδέ των δημοσιοκάφρων εξαιρουμένων), κόσμο που έννοιωθε ότι συμμετέχει σε κάτι σημαντικό. Είδα κόσμο που πήγε εκεί να πει όχι απαραίτητα με χυδαία συνθήματα ή τυποποιημένες ατάκες απεργιών αλλά ακόμη και με την σιωπή του, ότι δεν πάει άλλο.

Σε κάποια φάση πέτυχα ένα φιλαράκι μου εκεί, τον Μητσάρα τον Beerdrinker και πιάσαμε την κουβέντα μιας και είχαμε να τα πούμε από το Up the Hammers. Πάνω στην κουβέντα λοιπόν μας λέει (ήμουν με τον Mad Putcher) "ρε παιδιά, θέλω να σας πω τι σκέφτηκα πιο πριν και πραγματικά απορώ πως σκέφτηκα κάτι τόσο ηλίθιο. Έβλεπα όλον αυτόν τον κόσμο, όλη αυτή την ωραία ατμόσφαιρα και σκεφτόμουν να φύγω να πάω σπίτι για να δω τις καλύψεις και τα ρεπορτάζ. Να μάθω πόσος κόσμος έχει έρθει, τι γίνεται σε κάθε γωνία, ποια η αντίδραση της υπόλοιπης κοινωνίας ή των πολιτικών. Αντί να πω ότι κάθομαι εδώ που είναι η καρδιά των γεγονώτων και δεν το κουνάω. Ο μαλάκας, τι πήγα και σκέφτηκα έστω και αυθόρμητα;". Και δυστυχώς αυτή η πολύ σημαντική κουβέντα του Μητσάρα ήταν μια κουβέντα που πιο πριν είχα ακούσει και από άλλους να συζητάνε σε άσχετες φάσεις. Κοιτάχτε πόση πλύση εγκεφάλου μας έχουν κάνει. Και μετά αναρωτιώμαστε γιατί δεν αντιδράει ο κόσμος και γιατί δεν βγαίνει έξω στους δρόμους, παρά έχει αφήσει τις τύχες του σε άχρηστους πολιτικούς, σε λαμόγια συνδικαλιστές, σε πουλημένους δημοσιοκάφρους.

Και αυτός ήταν ένας σημαντικός λόγος που ο κόσμος δεν ήταν πολύς. Βέβαια θα μου πείτε, τότε γιατί χαρακτήρισα την ημέρα και ιστορική και επιτυχημένη;
Πρώτον, επειδή το όλο εγχείρημα διοργανώθηκε ουσιαστικά μέσα σε μιάμιση μέρα (από την Δευτέρα το βράδυ) και για πάνω από μισή μέρα όχι απλά μόνο μέσω ίντερνετ αλλά σχεδόν μόνο μέσω facebook (το οποίο απέδειξε ότι αν χρησιμοποιηθεί σωστά μπορεί να αποτελέσει "όπλο" όπως και ολόκληρο το διαδίκτυο εν γένει).
Δεύτερον, επειδή παρά τις φαινομενικές "διαφημίσεις" από τα ΜΜΕ χθες από ένα σημείο κι έπειτα, οι προσπάθειες κατατρομοκράτησης του απλού κόσμου είχαν ενταθεί. Δεν είναι τυχαίο ότι μέχρι και η ίσως πιο αποτυχημένη πολιτικός της Αριστεράς (και όχι μόνο), Μαρία Δαμανάκη βγήκε από την σαρκοφάγο της και άρχιζε να διατυμπανίζει ότι βγαίνουμε από το ευρώ, ότι καταστρεφόμαστε. Λυπάμαι, αλλά αδυνατώ να το θεωρήσω συμπτωματικό, ούτε μπορώ να θεωρήσω συμπτωματική την κλασικά καταστροφολογική αντιμετώπιση των ΜΜΕ στο άκουσμα μιας τέτοιας είδησης. Παρά την τρομοκρατία λοιπόν, ήταν πολύς ο κόσμος που βγήκε έξω.
Τρίτον, επειδή πολύς κόσμος (και δεν αναφέρομαι σε σκεπτικιστές ή όσους τέλος πάντων ήταν αντίθετοι για τεκμηριωμένους λόγους) απλά και μόνο σκεπτόμενος ως πρόβατο είχε επιδωθεί σε μια ατελείωτη προπαγάνδα κατά της χθεσινής διαδήλωσης, κυρίως μέσα από το ίντερνετ αλλά και από ΜΜΕ: "και να πάω δεν βγαίνει τίποτε", "δηλαδή θα πάει κι αυτός που ψήφισε pasok;", "θα είμαι εγώ δίπλα με τον τάδε;" κλπ. Και δώστου χοχοχο και χιχιχι και γελοία γκρουπάκια στο facebook τύπου "Αγανακτισμένοι πολίτες στην Μόρντορ" -μιλάμε ότι η μαλακία πάει σύννεφο, αλλά αυτό δυστυχώς το ξέραμε χρόνια τώρα. Και επί τη ευκαιρία να σημειώσω ότι δεν είδα καμία ομάδα ακροδεξιών, οι οποίοι τάχα μου ήταν αυτοί που οργάνωναν την όλη διαδήλωση όπως κάποια στιγμή είχε διαρρεύσει χθες το μεσημέρι.

Και όμως, ακόμη και υπό τέτοιες συνθήκες μαζεύτηκε πολύς κόσμος. Πραγματικά πολύς. Πολύς διότι ο Έλληνας αποδεδειγμένα είναι του καναπέ. Πόσος ήταν όμως;
Ιδέα δεν έχω. Χθες το βράδυ που γύρισα, παρά την κούραση άνοιξα το ίντερνετ να δω από περιέργεια τι γραφόταν. Ο περισσότερος ηλεκτρονικός τύπος έκανε λόγο για 10 χιλιάδες κόσμο. Σήμερα επειδή μάλλον κατάλαβαν ότι επρόκειτο περί σκαιάς προπαγάνδας ανασκέυασαν με αποτέλεσμα ο ίδιος τύπος να κάνει λόγο για πάνω από 20 χιλιάδες (ούτε ο Χριστός δεν έκανε τέτοια θαύματα μιλάμε). Χθες βράδυ πήρε τ'αφτί μου σε μεγάλο ραδιοφωνικό σταθμό ότι πηγές της αστυνομίας έκαναν λόγο για 20-25 χιλιάδες κόσμο. Οι πιο αισιόδοξες απόψεις έκαναν λόγο για πάνω από 40. Εγώ θα πάρω τη μέση και θα πω 30.000 κόσμου, παρόλο που δεν ξέρω μέχρι που έφταναν στους γύρω από την Πλατεία δρόμους. Προσέξτε λοιπόν: η μεγαλύτερες απεργίες που έχουν γίνει στη χώρα διοργανωμένες από τους πατρόνες και τους ινστρούκτορες, από τους επαγγελματίες ξεπουλημένους, έχουν πιάσει μετά βίας 100 χιλιάδες κόσμο. Και έχουν πιάσει τόσο κόσμο με πλήθος διαφημίσεων σε ραδιόφωνα και τύπο, προαναγγελθείσες πολλές μέρες πριν (ενίοτε και βδομάδες), με ολόκληρα συστήματα να τις υποστηρίζουν. Χθες όμως μέσα σε μόλις μιάμιση μέρα και δίχως την παραμικρή οργάνωση βγήκαν κοντά 30 χιλιάδες άνθρωποι. Γι'αυτό και ο κόσμος αν και ήταν λίγος, ουσιαστικά μόνο λίγος δεν ήταν.
Και το πιο ενδιαφέρον είναι ότι παρόλο που όλοι αυτοί οι άνθρωποι μάλλον ήταν πολύ πιο αγανακτισμένοι από τους επαγγελματίες απεργούς και συνδικαλιστές, δεν έγινε το παραμικρό έκτροπο. Δεν ακούστηκε κιχ, δεν άνοιξε κανένα κεφάλι. Και ούτε φυσικά καπελώθηκε από κανέναν πούστη.

Βέβαια εδώ αναφύεται ένα άλλο τεράστιο και εξαιρετικά σημαντικό ερώτημα ως προς την συμμετοχή του κόσμου. Ας υποθέσουμε ότι οι καταγεγραμμένοι άνεργοι είναι όντως ένα εκατομμύριο (που είναι πολλοί περισσότεροι αλλά το παρακάμπτουμε χάριν της επιχειρηματολογίας). Αναλογικά οι μισοί εξ αυτών πρέπει να βρίσκονται στο λεκανοπέδιο Αττικής, αφού αυτό έχει και τον μισό πληθυσμό της χώρας. Παρομοίως σκεφτείτε πόσοι είναι υποαπασχολούμενοι κλπ. Μιλάμε για την πλειοψηφία. Και όμως, ενώ όλοι αυτοί θα έπρεπε να είναι οι πρώτοι στην γραμμή, έχοντας όχι πλέον στο πίσω αλλά στο μπροστινό μέρος του μυαλού ότι τους κλέβουν τις ζωές και το μέλλον, την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, τελικώς σχεδόν όλοι αυτοί έλαμψαν διά της απουσίας τους. Νομίζετε ότι ήταν από επιλογή; Δεν το πιστεύω. Την γνώμη μου την είπα πιο πάνω: ο κόσμος έχει τρομοκρατηθεί τόσο πολύ από τα πάντα που προτίμησε να κάτσει μέσα στο σπίτι. Ξέρω πολύ κόσμο που χθες δεν ήρθε στην διαδήλωση φοβούμενος ότι θα πέσει το ξύλο της αρκούδας και δεν θα μείνει ρουθούνι. Καταλάβατε λοιπόν τώρα πόσο καλά έχουν κάνει τη δουλειά τους (μεταξύ άλλων και) όλες οι απεργίες;

Θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι: δεν είμαι άνεργος, δεν είμαι υποαπασχολούμενος, αυτά όμως δεν λένε τίποτε απολύτως διότι έχω κι εγώ τα δικά μου προβλήματα που έχουν να κάνουν με την όλη κατάσταση. Τα ίδια ισχύουν και για τον Mad Putcher τον οποίον κυριολεκτικά τράβηξα από το κρεβάτι για να έρθει μαζί και που ενώ προ διαδήλωσης ήταν κομμάτια και δεν ήθελε να έρθει, φεύγοντας με ευχαρίστησε που επέμεινα. Και γιατί επέμεινα; Επειδή εμπιστεύομαι τα ένστικτά μου και ήξερα χθες ότι θα ήταν κάτι διαφορετικό και δεν μπορούσα να διαννοηθώ ότι θα απουσίαζα παρόλο που έχω ξεκαθαρίσει ότι σε ξεπουλημένες απεργίες και λοιπές ευαγείς συγκεντρώσεις των γνωστών-ανγώστων τεθλιμμένων/βολεμένων "συγγενών" εγώ δεν συμμετέχω. Τι θα πω αύριο-μεθαύριο στα παιδιά μου ρε όταν θα με ρωτήσουν "και τι έκανες εσύ όταν σε πήδαγαν πατόκορφα μπαμπά;" (τίποτε παιδί μου, καθόμουν σπίτι κι έξυνα τα παπάρια μου).
Είναι χρέος μου ως υγιώς σκεπτόμενος πολίτης να παλέψω για ένα καλύτερο αύριο για όλους, ακόμη και για'σένα που κάθεσαι επί μονίμου βάσεως στον καναπέ, που χθες δεν ήρθες έστω να πιεις έναν καφέ στις καφετέρειες τις πλατείας. Εκείνους που είχαν μια σοβαρή επιχειρηματολογία για να απέχουν, τους σέβομαι άσχετα αν για'χθες διαφωνώ. Ελπίζω όμως να επανεξετάσουν την στάση τους και να αναθεωρήσουν, διότι αυτό που ξεκίνησε χθες όχι μόνο δεν πρέπει σβήσει, αλλά δεν πρέπει να αλλάξει και χαρακτήρα. Αυτό που έγινε χθες ήταν από όλους για όλους, για τον απλό κόσμο, για την "πλέμπα" που επί μονίμου βάσεως βρίσκεται στην άκρη και την θυμούνται μόνο για να βγάζει το φίδι από την τρύπα στα ζόρια και τα δύσκολα.
Ο κόσμος πρέπει να συνεχίσει να κάνει το ίδιο ακριβώς, να διαδηλώνει ειρηνικότατα, κόσμια, πολιτισμένα και με αυθόρμητο παλμό. Ούτε να καπελωθεί, ούτε να εξυπηρετήσει συμφέροντα, ούτε να προβεί σε ασχήμιες. Απλά να είναι εκεί, για όσο χρειαστεί. Και να σας πω και κάτι ακόμη; Ας μην βγει και τίποτε στην τελική ρε αδελφέ. Τουλάχιστον θα λέμε ότι προσπαθήσαμε, ότι κάναμε κάτι, ότι κάτι κατέβασε η κούτρα μας. Κάτι δεν το κάνεις επειδή είσαι σίγουρος για το αποτέλεσμα αλλά με την ελπίδα ότι θα πετύχεις κάτι στο τέλος, κάτι καλύτερο από την υπάρχουσα κατάσταση.
Ποιος έδωσε πανελλήνιες ξέροντας ότι θα περάσει σίγουρα; Ποιος την έπεσε σε γκόμενα ξέροντας ότι θα την ρίξει 100%; Ποιος πήγε στο γήπεδο ξέροντας ότι η ομάδα του θα κερδίσει ό,τι κι αν γίνει; Δηλαδή προτιμούμε να γίνουμε όλοι μετανάστες σε ξένες χώρες από το να προσπαθήσουμε να φτιάξουμε την δική μας χώρα; Είναι πιο ασφαλής η μετανάστευση;
Ε, κάτι τέτοιο, λοιπόν, ισχύει και για'χθες και θα συνεχίσει να ισχύει για όσες ημέρες συνεχιστεί αυτή η ειρηνική διαδήλωση. Προσπαθούμε για το καλύτερο με όποιον τρόπο μπορούμε και ό,τι βγει.

Εγώ αυτό που ελπίζω και εύχομαι ολόψυχα από την πλευρά μου είναι να έρχεται καθημερινά όλο και περισσότερος κόσμος. Όσο περισσότεροι είμαστε, τόσο πιο έντονη θα είναι η παρουσία μας και τόσο πιο πολλές θα είναι οι πιθανότητές μας για κάτι καλό.
Δημοκρατία σημαίνει συμμετοχή και αυτό είναι κάτι που έχουμε λησμονήσει.

Είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή οι προσπάθειες καπελώματος θα ενταθούν. Σίγουρα, επίσης, κάποια στιγμή οι γνωστοί-άγνωστοι θα μπουρλωτιάσουν την κατάσταση με τα γνωστά τους μπάχαλα. Επίσης είναι βέβαιο ότι όλο και κάποιος θα προσπαθήσει να εμφανισθεί προκειμένου να αποκομίσει ιδία οφέλη. Αυτά δεν αποτελούν ανασταλτικούς παράγοντες ως προς την συνέχιση του όλου εγχειρήματος. Είναι στο χέρι μας να τους απομονώσουμε όλους αυτούς. Διότι ως γνωστόν λαμόγια και βλάκες υπάρχουν και ανάμεσά μας. Το θέμα είναι να τους δώσουμε -πάντα με ειρηνικό πλην επιβλητικό τρόπο- να καταλάβουν ότι δεν περνάει η μπογιά τους.

Είναι αυτονόητο ότι και σήμερα θα είμαι εκεί. Δεν έχω τη δυνατότητα να πηγαινοέρχομαι κάθε μέρα, αλλά θα το προσπαθήσω όσο πάει. Ελπίζω το ίδιο να κάνουν όλες και όλοι οι υγιώς σκεπτόμενοι συμπολίτες μου. Είναι χρέος μας να βρεθούμε και σήμερα εκεί, όχι μόνο στην Πλατεία Συντάγματος αλλά οπουδήποτε σε ολόκληρη τη χώρα, να διαδηλώσουμε ειρηνικά, πολιτισμένα. Μόνο εμείς μπορούμε να βάλουμε τον κάθε κατεργάρη στον πάγκο του και δυστυχώς υπάρχει σειρά "ιεράρχισης" ως προς αυτό: πρώτα πρέπει να ξεκινήσουμε από τα λαμόγια ανάμεσά μας. Ναι, θα πάρει χρόνο, αλλά πλέον έχουμε μόνο να κερδίσουμε, αρκεί να χειριστούμε τα πράγματα σωστά. Και τα λάθη επιτρέπονται, άνθρωποι είμαστε άλλωστε (ή μάλλον είσαστε, διότι εγώ ως γνωστόν είμαι θεός). Εν ολίγοις, ας μην ψάχνουμε άλλο για δικαιολογίες. Αυτό το τραίνο δεν πρέπει να χαθεί διότι ίσως να είναι κυριολεκτικά το τελευταίο.

Και ναι, χθες ήταν μια ιστορική ημέρα. Είμαι βέβαιος ότι θα ακολουθήσουν κι άλλες τέτοιες.



ΥΓ. Δίχως να ξέρω κατά πόσον ισχύει, όμως κάτι πήρε τ'αφτί μου ότι η "ΣΠΙΘΑ" του Θεοδωράκη προγραμματίζει κάτι ξεχωριστό για τις 31 Μαϊου. Να υποθέσω ότι όλοι μαζί και ο ψωριάρης χώρια, ή είναι βαριά κουβέντα;
ΥΓ2. Νομίζω ότι το σημερινό συλλεκτικό πρωτοσέλιδο του Ριζοσπάστη δείχνει και την επιτυχία της χθεσινής ημέρας, και την αμηχανία του κόμματος του λαού, και τον τρόπο που σκέπτονται οι "επαγγελματίες" του είδους: Χθες δεν συνέβη τίποτε, παρά ΘΑ συμβεί το προσεχές Σάββατο, πάντοτε υπό τις ευλογίες του "κόμματος".

Ρε άντε γαμηθείτε κι εσείς.
ΥΓ3. Λαμόγια ήρθε η ώρα σας.
ΥΓ4. Δεν ήταν σύνθημα αλλά κάτι που πέταξε ένα απίστευτο τυπάκι στην Πλατεία:
Αφήστε μας να ζήσουμε αλλιώς θα σας γαμήσουμε! Φοβερός ο τύπος!
ΥΓ5. Πόσο γλυκά ακουγόταν χθες το "σύνθημα" κλέφτες. Όπως είναι το μέλι για τη γλώσσα, έτσι ήταν και το κλέφτες για τ'αφτιά...
ΥΓ6. Φωτογραφίες δεν έχει. Κυκλοφορούν πολλές άλλωστε.

Τρίτη 10 Μαΐου 2011

Κουτσοί-στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα...

Και κυριολεκτώ: διότι πλέον θα ξεκινήσει να πέφτει πολύ ξύλο αφενός, αφετέρου θα έχουμε κι άλλα φαινόμενα τύπου Αγίου Παντελεήμονα.
Και φυσικά θα είναι απολύτως δικαιολογημένα, απλά θα είναι κατά δικαίων και αδίκων (ίσως περισσότερο κατά δικαίων, αυτό θα φανεί εν καιρώ). Διότι τι σημαίνει δικαιολογημένος; Ότι δεν υπάρχει κράτος, δεν υπάρχει προστασία, δεν υπάρχει ασφάλεια, οπότε αναγκάζομαι να κάνω κάτι εγώ, ο πολίτης.
Διότι αυτό το πράγμα που έγινε σήμερα αποδεικνύει για μια ακόμη φορά (για νι-οστή) την τραγωδία μιας κοινωνίας ολόκληρης. Και αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι πλέον δεν μας κάνει καμία εντύπωση. Λες και απλώς λερώθηκε ένα πεζοδρόμιο, ή λες και βράχηκαν τα ρούχα από ένα μπουρίνι.

Να πηγαίνεις μέσα στην χαρά να βρεις πιπίλα και τελικά να βρίσκεις φέρετρο...

Γιατί;
Διότι δεν υπάρχει κανένα κράτος, το παραμένει ακόμη μέσα στην λαμογιά, την αδιαφορία και το ψέμα και που δεν μπορεί ούτε γι'αστείο να προστατέψει τους πολίτες του.
Διότι δεν υπάρχει αστυνομία. Για την Κερατέα όπου έτρωγαν καλά, μέχρι και μηνύσεις έκαναν. Για τέτοιες στυγερές δολοφονίες όμως, το πολύ ν'ακούσουμε καμιά καταδίκη και λοιπά κροκοδείλια δάκρυα. Για τους δύο αστυνομικούς που σκοτώθηκαν προ μηνός, είχαμε ακούσει ότι πλέον είναι ζήτημα τιμής το θέμα για την ααστυνομία. Να υποθέσω ότι ο εκλιπών ατύχως δεν ήτο αστυνομικός προκειμένου να αποτελέσει ζήτημα τιμής και η σύλληψη των αυτών δραστών;
Διότι μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι μιας και φυλάσσονται με εκατοντάδες αστυνομικούς πολιτικοί (πρώην και νυν), δημοσιογράφοι, επιχειρηματίες και πόσοι άλλοι, αλλά προπάντων τα άκρως επικίνδυνα Εξάρχεια. Εξάλλου το κέντρο εδώ και καιρό αποτελεί άβατο. Τι άβατο θα ήταν αν μπορούσε να υπάρχει αστυνόμευση;
Διότι δεν υπάρχει πολιτική βούληση, μιας και αν υπήρχε το κέντρο της Αθήνας δεν θα ήταν σε τέτοια κατάντια (και το οποίο οι περισσότεροι υπερασπιστές σπανίως πατάνε να το δουν. Αλλά ως έχουμε πει, από βλάκες έχουμε πλεόνασμα).
Διότι πλέον διαβλέπω ότι ο Άγιος Παντελεήμονας από εξαίρεση θα γίνει ο κανόνας.

Ναι, ναι, ξέρω... επρόκειτο για τραγικό συμβάν, επρόκειτο για εξαίρεση και το σημερινό.
Οκ, απλά τραβάτε να το πείτε στη γυναίκα αυτού του ανθρώπου, μουνόπανα.
Και δεν μου καίγεται καρφί ποιος φταίει, αν ήταν ή δεν ήταν μετανάστες όπως από το πρωί συζητιέται. Με ενδιαφέρει ότι πλέον όποιος γουστάρει βγάζει όπλο ή μαχαίρι και καθαρίζει κατά το δοκούν και επ'οιαδήποτε αφορμή.

Λυπάμαι για το ύφος, αλλά είμαι αηδιασμένος και ακόμη περισσότερο αγανακτισμένος με τα πάντα σε αυτήν τη χώρα.
Εσείς την καταντήσατε, εγώ τη λούζομαι.
Μουνόπανα.

Πέμπτη 30 Δεκεμβρίου 2010

Επαιτειακός Καζαμπούμπους 2011

Ως πασίγνωστον Καζαμπούμπου δεν γράφω παρά σπανίως. Και κάτι τέτοιες σπάνιες περιπτώσεις είναι που νοιώθω το βαρύ χέρι της ιστορίας να μου υποδεικνύει τις τεράστιες ευθύνες μου. Εξάλλου μην ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε μόλις ένα έτος απόσταση από το 2012, που είναι ως πασίγνωστον το έτος της Καταστροφής του Κόσμου που ως εξίσου πασίγνωστον δεν θα λάβει χώρα, οπότε πρέπει να οργανωθούμε λίγο. Πάμε λοιπόν...

(Προσοχή, ακολουθούν σοβαρές πολιτικές -και όχι μόνο- προβλέψεις).

Ιανουάριος
Το έτος μπαίνει ευοίωνα μιας και οι εξαγγελίες περί ανόδου της ελληνικής οικονομίας συνοδεύονται από την αύξηση των σπρεντ κατά 150 μονάδες φθάνοντας τις 1030, πράγμα λογικό κι αναμενώμενο. Ο πρωθυπουργός της χώρας, Ζορζ pasok, προαναγγέλει νέα μέτρα καθ'όσον η οικονομία ναι μεν πάει σφαίρα αλλά τα νέα μέτρα τα απαιτεί το ΔΝΤ, το οποίο για δυσχιλιοστή φορά δηλώνει άγνοια επί του ζητήματος. Τελικώς τα νέα μέτρα τα λαμβάνουμε για να περνάει η ώρα κατά πως φαίνεται μιας και δεν τα ζητάει κανείς, αλλά εμείς καλού κακού προετοιμαζόμαστε για τυχόν επιθέσεις κερδοσκόπων αλλά και για να μπούμε στο μάτι της Μέρκελ. Ξεκινάει συζήτηση στο Κοινοβούλιο για μείωση του βασικού μισθού στο ήμισυ, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Επίσης ξεκινάνε οι διαδικασίες ανοίγματος των κλειστών επαγγελμάτων. Ταυτόχρονα ολοκληρώνονται οι διαδικασίες του κλεισίματος των ανοικτών... Επίσης, ξεκινάει και η μεγάλη διαδικασία συγχώνευσης των κρατικών υπηρεσιών και ΔΕΚΟ: σε πρώτη φάση συγχωνεύονται το ΙΚΑ με τον ΟΣΕ και τις Εφορίες.

Φεβρουάριος
Στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά με νέα (αραβική, όχι αράπικη) διεύθυνση πλέον ξεκινάει το νέο πρόγραμμα ναυπήγηση πλοίων (γαλέρες, που προορίζονται για τον κόσμο). Η μίσηζ Ντιαμαντόπουλος προαναγγέλει το κλείσιμο των σχολείων καθ'όσον το επίπεδο είναι τόσο χαμηλό που αποτελεί προσβολή για όλους μας το να έχουμε τέτοια. Πλέον η δωρεάν εκπαίδευση θα γίνεται από την τηλεόραση, ενώ όποιος επιθυμεί θα μπορεί να στέλνει το παιδί του σε ιδιωτικό σχολείο. Εν όψει του κλεισίματος της πρώτης τριμηνίας του έτους, η τρόικα στέλνει την αντιπροσωπεία της για να ελέγξει την πορεία. Οι τροϊκανοί μένουν σε υπερπολυτελές ξενοδοχείο και απολαμβάνουν την τραντίσιοναλ γκρηκ χοσπιτάλιτυ, δείχνοντας ότι έχουν αρχίσει να εγκλιματίζονται. Ο Υπουργός Οικονομίας υποβάλλει προς ψήφιση 651 νομοσχέδια τα οποία ασχολούνται με 982 διαφορετικές υποθέσεις, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Οι βουλευτές του pasok εξεγείρονται μην μπορώντας άλλο εμπαιγμό καθώς και απομάκρυνση από τις σοσιαλιστικές ρίζες και ως εκ τούτου, τα ψηφίζουν όλα. Η συγχώνευση των κρατικών οργανισμών συνεχίζεται: ΟΠΑΠ και Αττικό Μετρό συγχωνεύονται μαζί με την Αγροτική Τράπεζα: η νέα ΔΕΚΟ που προκύπτει και ως πλήρως εξυγιαμένη είναι έτοιμη προς χάρισμα πώληση ονομάζεται ΠΕΟΣ (Ποδοσφαιρική Ενδοτραπεζική Οργάνωση Σιδηροδρόμων). Τα σπρεντ φτάνουν τις 1120 μονάδες ως δείγμα εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία. Ο πρωθυπουργός διαψεύδει ότι θα βγούμε από το ευρώ. Η Πορτογαλία ξεκινάει διαδικασίες εξόδου από το ευρώ.

Μάρτιος
Χαράς ευαγγέλια. Εν όψει της τέταρτης δόσης του δανείου ο Ντομινίκ Στρος-Καν δηλώνει απολύτως ικανοποιημένος με την πορεία της οικονομίας και εκφράζει την πεποίθηση ότι η κυβέρνηση θα λάβει όλα τα επιπρόσθετα μέτρα που απαιτούνται για την περίσταση. Ο υπουργός Οικονομικών δηλώνει αγανακτισμένος ότι δεν χρειάζονται νέα μέτρα. Καλά νέα και από το μέτωπο της ανεργίας, η οποία πλέον μετά την αρχική της εκτίναξη στο 19,5% έχει μειωθεί αισθητά: τα νέα της επίπεδα βρίσκονται στο 8,5% μιας και η διαφορά είτε έχει μεταναστεύσει σε άλλες χώρες, είτε έχει αποβιώσει μέσα σε κανάν κάδο απορριμάτων. Ο Αντώνης Σαμαράς δηλώνει απηυδησμένος από την ωμότητα των κυβερνητικών μέτρων και δηλώνει ότι αν η Κυβέρνηση δεν υιοθετήσει άμεσα το πρόγραμμά του για έξοδο από την κρίση σε 2 μήνες, θα κρατήσει την αναπνοή του μέχρι να κοκκινίσει. Η δήλωση του προέδρου προκαλεί αναβρασμό στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, οι βουλευτές του οποίου κάνουν λόγο για προσπάθεια πολιτικής εξόντωσης. Ο Καρατζαφέρης ζητάει επειγόντως εξεταστική επιτροπή για να αποφανθεί αν υπάρχουν πολιτικές και ποινικές ευθύνες στην όλη ιστορία. Η Δραγώνα εκφράζει τη δυσαρέσκειά της για την απόφαση Ντιαμαντόπουλος να κλείσει τα σχολεία και τονίζει ότι αυτό αποτελούσε προσωπικό της στοίχημα που καρπώθηκε η Υπουργός. Οι συγχωνεύσεις των ΔΕΚΟ και λοιπών οργανισμών συνεχίζονται, αυτή τη φορά με ΟΔΙΕ, Πολεοδομία και το Λαϊκό Νοσοκομείο. Τα καλά νέα για την ελληνική οικονομία οδηγούν τα σπρεντ στις 1410 μονάδες βάσης. Ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι η Ελλάδα είναι πλέον ένα βήμα από το να γίνει ισχυρά οικονομία.

Απρίλιος
Ο μήνας ξεκινάει με τα νέα μέτρα που είχε φιαψεύσει για 95η φορά ο Υπουργός Οικονομικών, ο οποίος διευκρινίζει ότι δεν πρόκειται για πρωταπριλιάτικο αστείο. Εν μέσω πολιτικού αναβρασμού 3 συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ συνολικού ποσοστού 0,004% απειλούν με αποχώρηση από το κόμμα, και ο Τσίπρας αναγκάζεται να κάνει πίσω για να μην χάσει το 0,004% και μείνει εκτός Κοινοβουλίου. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση του pasok ανακοινώνει ότι ο πληθωρισμός έπεσε κάτω από τα όρια που προέβλεπε το μνημόνιο και πιο συγκεκριμένα στο 1,28%. Το γεγονός ότι αυτό συνέβη επειδή έχει κλείσει το 90% των καταστημάτων, ενώ ταυτόχρονα δεν αγοράζει κανείς, παραβλέπεται ως τεχνική λεπτομέρεια. Η γγ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, κατακεραυνώνει την κυβέρνηση για αντιλαϊκά μέτρα κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στο αντεργατικό προτσές και το λούμπεν προλεταριάτο σε ελληνικά απταιστότερα και από του πρωθυπουργού, και αμέσως μετά απολύει και τους υπολοίπους εργαζομένους της τυποεκδοτικής. Εντωμεταξύ τα συνδικάτα προαναγγέλουν μεγάλη απεργία για την εργατική πρωτομαγιά με στόχο να διαμαρτυρηθούν για τα νομοσχέδια που ψηφίστηκαν τον Φεβρουάριο. Παράλληλα, ο πρωθυπουργός γίνεται αποδέκτης έντονης δυσφορίας από μεγάλο μέρος των βουλευτών του αναφορικά με τις κυβερνητικές επιλογές κι έτσι αποφασίζει να αυξήσει τη βουλευτική αποζημίωση κατά 45% και ταυτόχρονα να προσλάβει με φωτογραφικό ΦΕΚ 1200 άτομα ως υπαλλήλους της Βουλής. Τέλος, διεθνείς οίκοι αξιολόγησης ομολογούν για πρώτη φορά ότι πιθανώς να είχαν σφάλει αναφορικά με το μέλλον της ελληνικής οικονομίας, ως εκ τούτου τα σπρεντ φτάνουν τις 1470 μονάδες. Ο κύριος Πεταλωτής διαψεύδει ότι βρισκόμαστε στο έτος 2011. Η Μέρκελ δηλώνει ότι η Ευρώπη είναι ενωμένη. Η Ισπανία ξεκινάει διαδικασίες εξόδου από το ευρώ. Η Τουρκία στέλνει διάβημα στην Ελλάδα για παραβίαση των χωρικών της υδάτων, καθόσον εθεάθη ελληνική φρεγάτα να πλέει έξω από το λιμάνι του Πειραιά.

Μάιος
Τεράστιας έκτασης επεισόδια σημαδεύουν την απεργία της εργατικής πρωτομαγιάς,. Στις κινητοποιήσεις (οι οποίες χαρακτηρίσθηκαν μεγαλειώδεις) συμμετείχε πάνω από 82.000 κόσμος, τμήμα του οποίου πήρε στο κατόπι τον αντιπρόεδρο της κυβερνήσεως, ο οποίος προς έκπληξη όλων έτρεχε σαν κατοστάρης και τελικώς την γλύτωσε. Αξίζει να σημειωθεί ότι η αστυνομία έλαβε για πρώτη φορά μέρος στις απεργιακές κινητοποιήσεις, απλά στην συνέχεια και από συνήθειο έσπασε στο ξύλο μερικές δεκάδες περαστικών αλλά και διαδηλωτών, καθώς ταυτόχρονα τους έλουζε στα χημικά. Στον εισαγγελέα προσήχθησαν 35 ηλικιωμένοι και 41 ανήλικοι με τις κατηγορίες της τρομοκρατικής ενέργειας και της φθοράς δημοσίου περιουσίας. Την υπεράσπισή τους προσφέρεται να αναλάβει δωρεάν γνωστός ποινικολόγος: μόλις ακούνε το όνομά του, παραιτούνται όλοι από το δικαίωμά τους για δικηγόρο και δηλώνουν ένοχοι. Εντωμεταξύ κρυφή δημοσκόπηση διοχετεύεται τεχνηέντως στον τύπο και ταράζει τα νερά: σύμφωνα με την εταιρία δημοσκοπήσεων, το 86% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι θέλει εκλογές άμεσα, το 97% ότι δεν εμπιστεύεται κανένα από τα 2 μεγάλα κόμματα, το 79% ότι δεν εμπιστεύεται ούτε τα μικρά και τέλος, το 78% ότι θα ξαναψηφίσει τα 2 μεγάλα κόμματα. Άμεσα απαντάει η Ντόρα Μπακογιάννη ότι η δημοσκόπηση ήταν στημένη προκειμένου να ανακόψει την ανοδική πορεία του κόμματός της προς την εξουσία και κατακεραυνώνει όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις στις οποίες ουδέποτε υπήρξε προεξέχον στέλεχος. Η καγκελάριος Μέρκελ μιλάει για πρώτη φορά με κολακευτικά σχόλια για την ελληνική οικονομία, και τα σπρεντ εκτινάσσονται στις 1575 μονάδες βάσης κατά συνέπεια γνωστός οικονομολόγος δημοσιογράφος του ΣΚΑΪ μεταφέρεται επειγόντως στην εντατική. Επόμενος στόχος των κερδοσκόπων η Ιταλία. Συγχωνεύσεων συνέχεια, αυτή τη φορά με το Λιμενικό Σώμα, την ΕΜΥ και τον Κώστα Καραμανλή τον Ανεπαρκή (καθ'όσον εθνικό κεφάλαιο, μην ξεχνιώμαστε). Τέλος, αναλαμβάνει πρόεδρος στον Παναθηναϊκό ο Λεωνίδας Κύρκος.

Ιούνιος
Κοινωνικός αναβρασμός επικρατεί παντού. Ο πρωθυπουργός αφουγκραζόμενος το κλίμα δίνει εντολή στους υπουργούς του να πάνε διακοπές για να ξεκουραστούν, καθ'όσον έχουν εργαστεί σκληρά τόσο στην αποδόμηση όσο και στην σοδόμηση της χώρας. Ο ίδιος προαναγγέλει ότι φέτος θα βελτιώσει το ρεκόρ του και θα πάει διακοπές για 50 μέρες. Σκηνές διάλυσης επικρατούν σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας: τα λεωφορεία έχουν να λειτουργήσουν εδώ και 4 μήνες λόγω απεργιών, ο ηλεκτρικός και το μετρό βρίσκονται σε πλήρη ακινησία ένεκα έλλειψης ανταλλακτικών, ενώ στα νοσοκομεία οι γιατροί συνεχίζουν για ένατη εβδομάδα την επίσχεση εργασίας ισχυριζόμενοι ότι η κρίση τους έχει πλήξει τα εισοδήματα από φακελάκια. Και μέσα σ'όλα ξαναχτυπά ο Αλαβάνος με την προφητική δήλωση "Είναι σαφές ότι ο λαός αποδοκιμάζει διότι αν δεν αποδοκίμαζε τότε δεν θα είχε αποδοκιμάσει, η αποδοκιμασία όμως πρέπει να μας κάνει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας πριν υπάρξει αποδοκιμασία. Θα τα ξαναπούμε στην κλήρωση...". Όπως είναι προφανές, η τοποθέτηση αυτή προκαλεί αμηχανία σε όλο το πολιτικό τοπίο της χώρας και προαναγγέλει εξελίξεις. Ο Τσίπρας εκμεταλλεύεται την αναμπουμπούλα και ζητάει εκλογές. Σαμαράς, Μπακογιάννη και Κουβέλης υπερθεματίζουν, ενώ η Παπαρήγα συνηθισμένη στην αντίδραση δηλώνει ότι οι εκλογές θα κάνουν κακό στον τόπο. Σιγή ιχθύος τηρεί ο Καρατζαφέρης καθώς και ο Δημαράς με το νέο του κόμμα που δηλώνει στο περιθώριο ότι νοιώθει έτοιμος να κυβερνήσει, ενώ οι Οικολόγοι δηλώνουν έτοιμοι σε ενδεχόμενο συνεργασίας για σχηματισμό κυβέρνησης. Η ανοδική πορεία της ελληνικής οικονομίας συνεχίζεται και τα σπρεντ φτάνουν τις 1618 μονάδες βάσης.

Ιούλιος
Από τις απεργίες έχουμε περάσει στις αεργίες μιας και η κυβέρνηση αγνοείται στις παραλίες. Στις κατηγορίες ότι κι εδώ που ήταν πάλι δεν έκανε τίποτε έρχεται ο αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως, Θ. Πάγκαλος, ο οποίος προκαλεί θύελα αντιδράσεων με τη δήλωσή του "μαζί τα ξύναμε". Ο πρωθυπουργός βγάζει από την πρωθυπουργική του σαιζ-λόγκ διάγγελμα από παραλία της Κέρκυρας με το οποίο ζητάει από τον ελληνικό λαό να συνεχίσει τις θυσίες προκειμένου το έργο της αναδόμησης της χώρας να ολοκληρωθεί. Τόνισε ότι τα ποσοστά ανεργείας 59% δεν θα τον πτοήσει καθώς και ότι αισθάνεται ακόμη περισσότερο αναρχικός και σοσιαλιστής. Επίσης δήλωσε ότι για το έλλειμα που στο ενδιάμεσο έχει φτάσει στο 1580% του ΑΕΠ (μιας και το ΑΕΠ έχει συρρικνθεί κατά 958%) είναι προϊόν της ανώριμης κι ανεύθυνης διακυβέρνησης της ΝΔ. Από την συγκίνηση και την οδύνη του, χύνει κατά λάθος το κοκτέιλ σανράιζ που έπινε. Εντωμεταξύ οι εκπρόσωποι της τρόικας ψάχνουν εναγωνίως την κυβέρνηση ήδη εδώ και 5 βδομάδες, ενώ αναγκάζονται να βγάλουν και amber alert διερωτώμενοι αν η Ελλάδα θέλει να λάβει την πέμπτη δόση του δανείου. Ταυτόχρονα ο Ντομινίκ Στρος-Καν δηλώνει ότι το ΔΝΤ προτίθεται να παραμείνει στην Ελλάδα για να συνδράμει με την πολύτιμη βοήθειά του έως το 2035. Τα σπρεντ φτάνουν τις 1699 μονάδες βάσης.

Αύγουστος
Εμφάνιση σοκ του Υπουργού Οικονομικών μέσα στο κατακαλόκαιρο. Σε μία κρίση ειλικρίνειας ο κύριος Παπακωνσταντίνου παραδέχεται ότι οι πολίτες περνάνε πολύ δύσκολα πλέον γι'αυτό και η κυβέρνηση πρέπει να δείξει το πραγματικό της πρόσωπο. Ως εκ τούτου, ανακοινώνεται αύξηση της φορολογίας από το 23 στο 39%, διπλασιασμός της τιμής των εισιτηρίων στα ΜΜΜ, περικοπές μισθών και συντάξεων κατά 70%, αύξηση στα ασφάλιστρα αυτοκινήτων καθώς και τριπλασιασμός των τιμολογίων της ΔΕΗ. Παράλληλα ορίζεται πλαφόν στην κατώτατη τιμή ψωμιού στα 10 ευρώ το μισό κιλό. Επίσης, προαναγγέλεται και νέα περαίωση για όσους δεν είχαν περαιωθεί με την προηγούμενη, κατά την οποίαν οι φοροφυγάδες αλλά και όσοι επιθυμούν να κλείσουν τα βιβλία τους οριστικά πρέπει να υποστούν τρία χαστουκάκια στον πισινό και να πληρώσουν ένα παράβολο των 10 ευρώ. Από τα νέα μέτρα η κυβέρνηση ευελπιστεί ότι θα βάλει στα ταμεία της 187.175.398.992.185 ευρώ. Κατά τα λοιπά, όλοι έχουν πάει για τα μπάνια τους, απλά σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές τα μπάνια γίνονται στην μπανιέρα. Επίσης, από το πουθενά γίνεται μια μυστηριώδης δήλωση από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης ότι η χώρα δεν πρόκειται να βγει από το ευρώ. Και σα να μην έφτανε αυτό, βγαίνει και το πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής για τη Siemens, σύμφωνα με το οποίο ο κύριος Χριστοφοράκος έστελνε μόνος του χρήματα αλλά δεν τα παραλάμβανε κανείς, ποτέ. Τα σπρεντ πλέον βρίσκονται στις 1746 μονάδες βάσης. Ο πρωθυπουργός των Σκοπίων ευχαριστεί δημοσίως τον πρωθυπουργό για την κατανόηση των θέσεων της γείτονος χώρας.

Σεπτέμβριος
Οι Υπουργοί έχουν αρχίσει σιγά, σιγά να επανέρχονται στις θέσεις τους αλλά ο πρωθυπουργός αγνοείται ακόμη. Τα άσχημα νέα όμως έρχονται από τους τοποτηρητές του ΔΝΤ, οι οποίοι δηλώνουν απογοητευμένοι από το έδαφος που χάθηκε το τελευταίο δίμηνο και απαιτούν νέα μέτρα. Ο Υπουργός Οικονομικών σπεύδει να τα υλοποιήσει με χαρά! Οι έρευνες αποδεικνύουν ότι τελικώς στην χώρα έχει αρχίσει να επέρχεται ομοιογένεια και ομοψυχία: το 90% του ενεργού πληθυσμού είναι άνεργοι, ενώ περί το 65% είναι άστεγοι. Από το υπολοιπόμενο 35%, το 28 μένει σε σπίτι δίχως ρεύμα, ενώ το υπόλοιπο 7 το κυνηγάνε οι τοκογλύφοι και οι τράπεζες και ως εκ τούτου αγνοείται η τύχη του. Παράλληλα, οι αγορές των μεγάλων πόλεων έχουν κλείσει αφού έχουν μείνει μόλις ελάχιστα καταστήματα ως παραφωνία ενώ η εγκληματικότητα χτυπάει κόκκινο ακόμη και για τις πιο απλές περιπτώσεις, μιας και πλέον ούτε καν σκουπίδια δε βγάζει ο κόσμος έξω για να φάει ο υπόλοιπος. Μετά από έντονες πιέσεις του αντιπροέδρου της κυβερνήσεως, ο Μ. Χρυσοχοϊδης δηλώνει εκ νέου ότι στην αγορά δεν υπάρχει καμία απολύτως κρίση: λογικόν, άμα δεν υπάρχει αγορά, δεν υπάρχει και κρίση. Τα μόνα χαρούμενα στην όλη υπόθεση είναι τα παιδιά που πλέον δεν έχουν σχολεία για να πάνε. Η μίσηζ Ντιαμαντόπουλος περιχαρής δηλώνει ότι οι Κασσάνδρες διαψεύσθησαν και μέσα στην όλη παραζάλη προαναγγέλει ότι το όνειρό της να καθιερωθεί η αγγλική ως επίσημη γλώσσα του κράτους θα γίνει πραγματικότητα εν όψει του ερχομού των ξένων επενδυτών στην χώρα τους. Τα σπρεντς αγγίζουν τις 1819 μονάδες βάσης. Προαναγγέλεται η συγχώνευση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου με την ΕΥΔΑΠ και την ΕΛΒΟΠ.

Οκτώβριος
Η χώρα σοκάρεται όταν μαθαίνει ότι ο πρωθυπουργός έχει ξεκινήσει ήδη από τα τέλη Αυγούστου περιοδεία ανά την Υφήλιο για να δει τις χαρές των ξένων πολιτισμών και παράλληλα να διερευνήσει κατά πόσον θα είναι αποδεκτοί οι Έλληνες εκεί ως μετανάστες. Μάλιστα φέρνει ως παράδειγμα ότι μετανάστης υπήρξε και ο ίδιος. Η Μέρκελ δηλώνει ενοχλημένη ότι οι μισθοί των 150 ευρώ μηνιαίως για τους Έλληνες θεωρούνται ακόμη υψηλοί και θα πρέπει να μειωθούν λίγο ακόμη προκειμένου να έρθουν οι γερμανικές εταιρίες για επενδύσεις. Ο κ. Παπακωνσταντίνου ακούει με κατανόηση και απολογούμενος υπερτονίζει ότι θα διορθώσει άμεσα το πρόβλημα. Η μεγάλη βόμβα όμως σκάει στον τομέα της Υγείας: μετά από πολύμηνες προσπάθειες ο κ. Λοβέρδος καταφέρνει να ιδιωτικοποιήσει όλα τα νοσοκομεία. Πλέον δεν υφίστανται τα βιβλιάρια υγείας ενώ χάνονται και οι εισφορές γεγονός που προκύπτει από την πλήρη αναδιάρθρωση του ασφαλιστικού κατά το οποίο όταν ένας εργαζόμενος βγαίνει σε σύνταξη στα 72 χρόνια (που είναι τα νέα όρια ηλικίας) είναι υποχρεωμένος να καταβάλει σύνταξη στο Κράτος. Ερωτηθείσα η αρμόδια Υπουργός κα Κατσέλη για το νέο σοκ δηλώνει αφοπλιστικά ότι "δεν ανέχομαι να τα κάνει σκατά μόνο ο Λοβέρδος". Στο μεταξύ ο πρωθυπουργός εκφράζει την ευαρέσκειά του στο υπουργικό συμβούλιο αφού όπως τονίζει τα συμφέροντα των άλλων κρατών εξυπηρετούνται μέχρι λεπτομέρειας και επιπρόσθετα αποδεικνύουμε ως λαός ότι μπορούμε να τηρούμε τις δεσμεύσεις μας στο έπακρο. Τα σπρεντς φτάνουν τις 1898 μονάδες βάσης γεγονός που πανηγυρίζεται δεόντως στις κυβερνητικές επάλξεις. Η Ιρλανδία αποχωρεί αιφνιδίως από το ευρώ, ενώ το ίδιο προετοιμάζεται να κάνει και η Ιταλία. Η καγκελάριος Μέρκελ δηλώνει ότι δεν ανησυχεί για το μέλλον της Ευρώπης.

Νοέμβριος
Ο μήνας μπαίνει με μια είδηση σοκ: 112 βουλευτές του pasok καταθέτουν πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης! Την πρόταση υποστηρίζουν αναφανδόν και όλα τα κόμματα της αντιπολιτεύσεως. Ο πρωθυπουργός τους διαγράφει όλους, αλλά οι βουλευτές είναι ανένδοτοι. Κύριο επιχείρημά τους ότι το pasok απομακρύνθηκε οριστικά από τον λαό και τη βάση του. Όλοι προετοιμάζονται για εκλογές καθώς η μεγάλη στιγμή της ψήφου εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση πλησιάζει. Και τελικώς όπως όλοι υποψιάζονταν, η κυβέρνηση παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης από όλους τους βουλευτές της, οι οποίοι εν συνεχεία υπερψηφίζουν και 5 νομοσχέδια-εξπρές για τα οποία είχαν εκφράσει έντονες διαφωνίες. Στη ΝΔ επικρατεί αναβρασμός και κατηγορεί το pasok ότι καταστρέφει ανεπιστρεπτί τη χώρα δίχως να της αφήνει περιθώριο να καταστρέψει κι αυτή τίποτε όταν έρθει πάλι η ώρα της. Η καγκελάριος Μέρκελ ευχαριστεί τον πρωθυπουργό της χώρας για τη σύναψη νέας εξοπλιστικής συμφωνίας, κατά την οποίαν θα πάρουμε 17 πλοία και 160 πολεμικά αεροσκάφη, τονώνωντας τη γερμανική οικονομία που είχε πληγεί από την παρατεταμένη ύφεση. Ξεκινούν οι ετήσιες απεργίες των οδοκαθαριστών στην Αθήνα και τον Πειραιά εν όψει των επικείμενων Χριστουγέννων, ενώ ανακοινώνεται η παραχώρηση των δικαιωμάτων για εκμετάλλευση των πόρων υπό το Αιγαίο στους Τούρκους και σε αμερικανικές εταιρίες. Η Ελλάδα έμεινε εκτός για να μην κατηγορηθούν πολιτικοί ότι πήραν μίζες. Τα σπρεντς φτάνουν τις 1999 μονάδες βάσης.

Δεκέμβριος
Νέο διάγγελμα του πρωθυπουργού στο οποίο τονίζει ότι οι θυσίες του ελληνικού λαού έχουν αρχίσει να φτάνουν στο τέλος τους. Πλέον από το 2012 θα ξεκινήσει η ανάπτυξη, για την οποίαν θα απαιτηθούν νέα μέτρα για ολόκληρο το 2012, το οποίο θα είναι ένα πολύ καλό πλην αιματηρό έτος. Προαναγγέλεται η δημόσια εκτέλεση των συνταξιούχων εάν αρνούνται να αποβιώσουν μόνοι τους σε λογικά χρονικά πλαίσια. Ταυτόχρονα ανακοινώνεται η πώληση ή ανά περίπτωση υπενοικίαση νησιών-φιλέτων σε ξένες εταιρίες προς εκμετάλλευση, καθ'όσον έτσι θα ξεκινήσει η ανάπτυξη. Οι συνδικαλιστές προαναγγέλουν μεγάλη απεργία για τα μέτρα που ψηφίστηκαν τον Δεκέμβριο του 2010. Η ΔΕΘ συγχωνεύεται με τον ΗΣΑΠ και τη ΔΕΠΑ, ενώ καταργούνται πλήρως οι μισθοδοσίες και οι συντάξεις. Επίσης απελευθερώνεται πλήρως το ωράριο εργασίας ενώ εκτός από τα αγγλικά ως επίσημη γλώσσα ορίζονται και τα γερμανικά και τα γαλλικά προς διευκόλυνση των δανειστών μας, καθώς επίσης και τα τούρκικα αλλά και τα μακεδονικά προς υποστήριξη των γειτονικών χωρών. Η ελληνική γλώσσα πλέον θεωρείται προαιρετική. Ταυτόχρονα, η χώρα εξέρχεται από το ευρώ αφού πρώτα κηρύττει και δεύτερη πτώχευση (μετά την χρεωκοπία του 2010) και στην συνέχεια επιστρέφει σε νέο νόμισμα, το οποίο ονομάζεται Αρπαχτή. Έτσι πλέον τα πάντα στην Ελλάδα υπολογίζονται σε αρπαχτές. Με το νέο νόμισμα οι πολιτικοί πλέον νοιώθουν πιο ασφαλείς. Οι τράπεζες ξεκινούν εκ νέου τη χορήγηση δανείων προς τους πολίτες, με εγγύηση την προσωπική τους ελευθερία. Οι γαλέρες των οποίων η ναυπήγηση έχει πλέον ολοκληρωθεί δένουν στα μεγάλα λιμάνια της χώρας. Ξανανοίγουν τα μεταλλεία Λαυρίου, ενώ σχεδιάζεται εκ νέου εμπόλεμη αποστολή κατά των Συρακουσών. Και υπό την άνοδο των σπρεντ στις 2012 μονάδες, κάπως έτσι συνεχίζεται το καλοκαιρινό μαύρισμα των πολιτικών. Καλοκαιρινό από τον ήλιο, χειμερινό από το ξύλο...

Άντε και με το καλό να μπει η νέα χρονιάχ-βαχ!
Και πάντα με χαμόγελο και καλή καρδιά, δεν το συζητάμε.
Ούτως ή άλλως όλους αυτούς τους άχρηστους εμείς τους επιτρέπουμε να μας πηδάνε πατόκορφα, είτε ψηφίζοντας, είτε απέχοντας! Και μην ξεχνάμε και την αισιόδοξη όψη των πραγμάτων: τόσο ο Ζορζ, όσο και ο Παπακωνσταντίνου έχουν διαβεβαιώσει ότι το 11 θα είναι μια καλή χρονιά, γεγονός που δεν έχει διαψεύσει ακόμη ο Πεταλωτής! Πως μπορεί λοιπόν κάτι να πάει στραβά;
Παρεμπιπτόντως, το νόμισμα αρπαχτή είναι κλόπυράιτ Ντόπερμαν... :)

Καλή χρονιά σε όλους εύχομαι, προπάντων με υγεία -που είναι ό,τι σημαντικότερο διαθέτει ο άνθρωπος-, αγάπη κι ευτυχία καθώς και με ένα χαμόγελο νααααααααα με το συμπάθειο!

Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2010

Ανασκολόπηση 2010

Τι να πρωτοσκεφτείς και τι να πρωτογράψεις για το έτος που φεύγει. Το μόνο βέβαιο είναι πως πρόκειται για το έτος που άλλαξε πλήρως την πορεία μας μέσα στην Ιστορία. Αν και η άποψή μου είναι πως την άλλαξε προς το πολύ χειρότερο, το τι ακριβώς συνέβη φέτος μάλλον θα το διαπιστώσουμε αρκετά χρόνια μετά.
Τώρα που το σκέφτομαι, ίσως εμείς να μην είμαστε καν εδώ γύρω ως έθνος και κράτος για να το διαπιστώσουμε και τελικώς να το διαπιστώσουν άλλοι αντ'ημών. Θα δείξει...

Η ουσία είναι πως όσα κι αν συνέβησαν μέσα στο 2010, μακράν το πρώτο γεγονός ήταν η έλευση του ΔΝΤ με τα όσα αυτή συνεδεύτηκε καθώς και τα όσα αυτή συνεπάγεται.

Και τι ακριβώς συνέβη με το ΔΝΤ; Κατ' αρχήν με το πέρασμα των μηνών φάνηκε ξεκάθαρα ότι όντως επρόκειτο για μια πουλημένη ιστορία, απολύτως προσχεδιασμένη. Δεν ξέρω αν πήρε τ'αφτί σας το τελευταίο επεισόδιο της σαπουνόπερας: το πρακτορείο bloomberg μήνυσε, λέει, την ΕΚΤ για το ότι δεν έχει δώσει στην δημοσιότητα τα στοιχεία των swap που αφορούν την Ελλάδα και λοιπές φαιδρότητες. Είναι σα να μηνύει ο Χ ελληνικός τηλεοπτικός σταθμός το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο επειδή δεν συνέβαλε όσο έπρεπε στην βοήθεια της Αϊτής για την αντιμετώπιση των καταστροφών που της έλαχαν. Παντελώς άσχετο δηλαδή. Η ουσία είναι ότι αν δούμε πόσες φωνές οικονομολόγων υπήρξαν ότι ΔΝΤ θα σήμαινε καταστροφή για τη χώρα, σε συνδυασμό με τη δυνατότητα δανεισμού που είχαμε αρχικώς αλλά περιέργως δεν επιλέξαμε, σε συνδυασμό με το ποιόν του μνημονίου που υπογράψαμε και που έχουμε υποθηκεύσει ολάκερη τη χώρα, σε συνδυασμό με το ότι οι μοναδικοί που για την ώρα την έχουν πληρώσει χοντρά είναι οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι και το εμπόριο, ενώ οι νέοι έχουν κυριολεκτικά καταστραφεί, νομίζω ότι δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνειών. Τα συμφωνηθέντα είναι συμφωνηθέντα και πλέον είμαστε δεμένοι χειροπόδαρα από όλες τις πάντες. Διόλου τυχαίο το γεγονός ότι ενώ ήδη έχουμε προ μηνών πτωχεύσει, πριν λίγο καιρό προετοιμαζόταν το κλίμα για... χρεωκοπία (εκπληκτικό: μετά την πτώχευση έρχεται η χρεωκοπία. Μα δεν το ξέρατε;), ενώ έχοντας δει ότι το πρώτο καρότο δεν έπιασε ήδη κάνουν λόγο για πολύ δύσκολο πρώτο τρίμηνο του νέου έτους που μάλλον θα ακολουθηθεί από φαλιμέντο περί τον Απρίλιο (ξανά μανά τα ίδια δηλαδή). Σημειωτέον ότι είναι εδώ και μήνες γνωστό ότι το ΔΝΤ θα είναι ο κυβερνήτης του τόπου έως το 2020 (το ανακοίνωσαν οι ίδιοι άλλωστε αν και οι δικοί μας το απέφευγαν επιμελώς), το οποίο για περίπτωση που δεν έχετε πάρει χαμπάρι ανακοινώθηκε προ επικείμενης αναδιάρθρωσης του χρέους. Εν ολίγοις, μετά την αναδιάρθρωση θα ακολουθήσει νέα επιμήκυνση παραμονής των νταβατζήδων μας κλπ, κλπ. Επίσης, όσο περνάει ο καιρός ολοένα και περισσότερο ακούγεται η δυνατότητα νέων δανείων και πάει λέγοντας. Κοινώς, για να διασφαλίσεις ότι ο υποτελής σου δεν θα σηκώσει ποτέ κεφάλι, τον πήζεις στο δάνειο. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη εγγύηση ότι δεν θα συνέλθει ποτέ των ποτών.

Φυσικά, την ίδια στιγμή που τα προβατάκια τρώνε το χορταράκι ότι "αρχίζει να φαίνεται φως στο τούνελ" και ότι "η χώρα πάει καλά" ακούμε ότι το 2011 θα είναι το χειρότερο έτος (μέχρι το 12 φυσικά που θα προκύψει και αυτό με τη σειρά του χειρότερο κ.ο.κ.) ο κόσμος δεν έχει συνειδητοποιήσει καν ότι τα μέτρα που έχουν ληφθεί είναι περί το 50% (ίσως και λιγότερα) από όσα προβλέπεται να ληφθούν (κοινώς φανταστείτε τι πέος έχει να πέσει ακόμα). Και φυσικά μην ξεχνάμε την εικόνα που έχει σχεδιάσει στον καμβά η τρόϊκα με την Ευρώπη και τους ευαγείς πολιτικάντηδές μας: η φορολογία αν πέσει θα πέσει μετά από καιρό, μέχρι τότε όμως θα έχει αντισταθμιστεί από τους εξαιρετικά χαμηλούς μισθούς και κάπως έτσι θα έρθουν οι ξένες ορδές επενδυτών στην χώρα οι οποίες θα φέρουν την πολυπόθητη ανάκαμψη, και την οποίαν χώρα δεν θα πάρουν μιας και ήδη έχουν ήδη πάρει. Απλώς θα έρθουν να εγκατασταθούν στο κτήμα τους. Απλό και ξάστερο.

Μιας και ανέφερα τα μέτρα, είχαμε και τις επί μηνών αντιδράσεις προς αυτά. Απεργίες και κόντρα απεργίες και πάει λέγοντας. Φυσικά η κάθε συντεχνία κοίταζε μοναχά την πάρτη της και τίποτε άλλο. Ομόνοια και ομοψυχία ούτε γι'αστείο, και μετά αναρωτιώμαστε γιατί μας πηδάνε πατόκορφα οι πολιτικοί. Και μην ξεχνάμε τους συνδικαλιστές, οι οποίοι έπρεπε να μπει Δεκέμβρης για να δείξουν τι πραγματικά πρεσβεύουν: πρώτα ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για τα εργασιακά και την επομένη έκαναν απεργία (που ήταν προγραμματισμένη, όπως προγραμματισμένη ήταν και η ψήφιση του νομοσχεδίου βεβαίως, βεβαίως). Κατά τα λοιπά, οι συνδικαλιστές ενδιαφέρονται για τους εργαζομένους. Σαφές: γι'αυτό και τα πράγματα πάνε... από το καλό στο καλύτερο για τους τελευταίους. Μάλλον δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι σε ένα λεκανοπέδιο 5 εκατομμυρίων ψυχών στην τελευταία γενική απεργία συμμετείχαν καμιά 80ριά χιλιάδες και η απεργία παρουσιάσθηκε ως μεγαλειώδης. Η ουσία είναι ότι οι απεργίες έτσι όπως γίνονταν όχι μόνο δεν έφεραν κανένα απολύτως αποτέλεσμα (πλην των άμεσα ενδιαφερομένων) αλλά συνέβαλαν τα μάλα προς την ταλαιπωρία του κοσμάκη.

Στο ίδιο μοτίβο και τα μέσα μαζικής εξημέρωσης: επί μήνες τρώγαμε την προπαγάνδα ότι το μνημόνιο είναι για το καλό μας και λοιπά δακρύβρεχτα. Δεν υπάρχει ακόμη και τσοπάνος που να μην έμαθε τι είναι τα spreads. Παλιά μάθαινε τι είναι τα μπλουτσίπς, τώρα έχουμε τα σπρεντς. Βέβαια, ανάλογα τι υποστήριζε το κάθε μέσο είχε και την αντίστοιχη θέση, όπως και να το κάνουμε, το έτος 2010 όμως δεν ήταν μόνο το έτος του Μνημονίου, ούτε μόνο το έτος των Απεργιών, ήταν και το έτος της αναίσχυντης Προπαγάνδας. Και πάλι όμως ούτε αυτό στάθηκε αρκετό για να σιχαθεί ο κόσμος τα μουμουέ. Είναι πραγματικά απίστευτο.

Όπως και να'χει, ήδη ξεκίνησε κόσμος να καταστρέφεται: τα αλόγιστα δάνεια του παρελθόντος ήδη ξεκίνησαν να πέφτουν ως βροχή (καταιγίδα) από δαμόκλειες σπάθες πετσοκόβοντας τα κεφάλια του κόσμου, ο οποίος είδε τον μισθό του να συρρικνώνεται με το κόστος ζωής παράλληλα να αυξάνεται. Είδε τα όνειρά του να συντρίβονται, αν και εν πολλοίς φταίει και ο ίδιος, είτε από τις χαζές κινήσεις του παρελθόντος, είτε από τις πολιτικές του επιλογές επί σειρά ετών. Διότι κακά τα ψέματα, το ΔΝΤ δεν ήρθε ως καινοφανής αστήρ στην χώρα, υπήρχε μια εικοσιφευγαετής διεργασία (αν)ύπαρκτου σοσιαλισμού και όχι μόνο, όπου δύο δεξιά κόμματα συναγωνίζονταν το ένα το άλλο για το ποιο είναι το χειρότερο, υπό το άγρυπνο βλέμμα της πιο άχρηστης αριστεράς παγκοσμίως. Και προφανώς επειδή δεν έφταναν μόνο αυτά, μας προέκυψε εκτός από Δημοκρατική Αριστερά και Δημοκρατική Συμμαχία, υπό τις... "απειλές" του Δημαρά ότι θα κάνει κι αυτός δικό του κόμμα. Μήπως να κάναμε κι εμείς ένα κόμμα; Είναι της μόδας εσχάτως απ'ό,τι φαίνεται... Διότι όπως καταλάβατε, το 2010 είναι και το έτος που έπεσαν μαζικά πολλές μάσκες: το πρόβλημα δεν είναι οι διεφθαρμένοι αλλά και άχρηστοι πολιτικοί, αλλά τα διεφθαρμένα και άχρηστα κόμματα. Αλλάζεις κόμμα και αυτομάτως από βάρος στην κοινωνία γίνεσαι υποψήφιος σωτήρας του τόπου. Βέβαια ως έχουμε ξαναπεί κατ' επανάληψη, με τα μυαλά που έχουμε ως κοινωνία έχουμε και τους πολιτικούς που μας αξίζουν. Ακριβώς αυτούς που πρέπει.

Φυσικά είχαμε και το ξύλο στον Χατζηδάκη. Αυτό κι αν ήταν μεγάλο γεγονός. Μεγάλο υπό την έννοια ότι κάτι μου λέει πως μόλις ξεκινήσαμε. Έχει να πέσει κι άλλο ξύλο μελλοντικά. Και όπως δεν ήταν έκπληξη η ιστορία με τον Χατζηδάκη έτσι δεν θα είναι έκπληξη και ό,τι άλλο συμβεί μελλοντικά. Φως φανάρι ήταν η δουλειά ότι προς τα εκεί πηγαίναμε. Είχαμε ήδη τσαμπουκάδες, προπηλακισμούς, χωσίματα προς διαφόρους (Καραμανλή, Σιούφα, Πάγκαλο, Κακλαμάνη κλπ), απλώς τώρα περάσαμε από το πιο θεωρητικό στο πιο χειροπιαστό. Ότι ο κόσμος βράζει είναι γνωστό. Το ερώτημα είναι και το ποιος βράζει και γιατί. Διότι μεταξύ άλλων βράζουν ακόμη και τα κομματόσκυλα επειδή έκλεισε η τάπα στο βάζο με το μέλι. Είμαστε εκπληκτικός λαός, δεν το συζητάμε. Φυσικά με ξυλοδαρμούς απλώς καταβαρραθρώνουμε ακόμη περισσότερο το ήδη βοθροειδές κοινωνικό μας επίπεδο. Καλώς ή κακώς, οι πολιτικοί που μας έφεραν σε αυτά τα χάλια θα είναι κι εκείνοι που θα πρέπει να μας βγάλουν έξω απ'αυτά (ω, ποία κατάντια και ξεφτίλα), ο ξυλοδαρμός Χατζηδάκη όμως έκρυβε και ένα πολύ βαθύτερο νόημα: είναι τρομακτικό να σκεφτούμε ότι από τούδε θα υπάρχουν οργανωμένες ομάδες που θα ξυλοκοπούν όποιον γουστάρουν κατά το δοκούν. Ναι, ξέρω τι θα μου πείτε, ότι ήδη υπάρχουν τέτοιες (παράδειγμα τα όσα συμβαίνουν εδώ και καιρό στον Άγιο Παντελεήμονα). Μια φυσιολογική κοινωνία όμως τέτοιες ομάδες θα έπρεπε να τις απομονώνει και όχι να βγάζει κι άλλες ως ανταπάντηση. Πολύ φοβάμαι ότι βρισκόμαστε στο δεύτερο σημείο., εξέλιξη αν μη τι άλλο αρνητική και ανησυχητικότατη. Η ουσία είναι ότι ένας ακόμη ασκός του Αιόλου άνοιξε, με τη διαφορά ότι έχει περιεχόμενο από το Κουτί της Πανδώρας.

Όπου τμήμα του ιδίου κουτιού ήταν και ο τομέας της Υγείας, όπου διαπιστώσαμε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο ότι η ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια δεν έχουν καμία απολύτως αξία. Λογικόν: στην Ελλάδα σημασία έχει να φοροδιαφεύγεις και να πληρώνεις με μια περαιωσούλα άλλωστε, κι αν ανήκεις σε'κείνους που πλερώνουν και κανονικά, ακόμη καλύτερα. Εν ολίγοις, υποχρεώσεις έχεις, δικαιώματα όχι. Για την ακρίβεια δεν έχεις ούτε τα δικαιώματα για τα οποία πλήρωνες επί σειρά ετών κιόλας. Η απορία μου όμως γιατί να συνδυάζεται ακόμη και η αξιοπρέπεια με το χρήμα στην Ελλάδα δεν φαίνεται να έχει και ιδιαίτερο νόημα.

Όπως και να'χει, το 2010 ήταν η χρονιά που τελικώς λεφτά δεν υπάρχουν. Είναι η χρονιά που ο Γιωργάκης επέλεξε το ηλιόλουστο Καστελόριζο υπό συνθήκες ρούχλας να μας πείσει ότι το να σοδομισθούμε επ'αόριστον θα μας κάνει καλό. Η πλάκα όμως είναι ότι το ΔΝΤ -όσο κι αν δεν θέλουμε να το παραδεχθούμε- ήταν ο μπαμπούλας που χρειαζόμασταν για να αντιμετωπίσουμε τις διαχρονικές μας παθογένειες, όπως τους μεγαλοκαρχαρίες προμηθευτές, το πελατειακό κράτος, το υπεργιγαντωμένο δημόσιο κλπ, και αυτό για ποιον λόγο; Μα φυσικά ως ομολογία της διαχρονικής μας αχρηστίας. Είναι η χρονιά όπου και πάλι η εκκλησιαστική περιουσία έμεινε στο απυρόβλητο. Είναι η χρονιά που γιγαντώθηκε όχι μόνο η ανεργία αλλά και η ανέχεια. Η χρονιά όπου απεδείχθη ότι μπορεί να μην χρειαζόμαστε καθηγητές και γιατρούς αλλά χρειαζόμαστε υπαλλήλους της Βουλής (ένας εκ των οποίων είναι και ο πρώην Ευρωβουλευτής και δημοσιογράφος και πιθανώς νυν άπορος Μανώλης Μαυρομάτης. Μεταξύ άλλων φυσικά, διότι είναι κι άλλοι πολλοί). Είναι χρονιά που βγήκε η απόφαση για την υπόθεση Γρηγορόπουλου και κάναμε για τα αυτονόητα λες και κερδίσαμε τον πρώτο λαχνό στο λαχείο (να υποθέσω ότι οι αστυνομικές αυθαιρεσίες σταμάτησαν έκτοτε, ε;). Είναι η χρονιά που όλως τυχαίως επανεμφανίσθηκε η τρομοκρατία. Είναι η χρονιά όπου στο πλαίσιο κάποιας υποτιθέμενης απεργίας κάψαμε ζωντανούς 4 ανθρώπους νομίζοντας ότι έτσι χτυπούσαμε τον καπιταλισμό και το χειρότερο δεν ήταν ότι από κάτω οι Ούννοι, τα Ζώα φώναζαν "καλά να πάθετε" αλλά ότι το ξεχάσαμε τελείως ως συμβάν. Ήταν η χρονιά όπου είδαμε ακόμη να σέρνονται παραγραφές για να προφυλάσσουν τους πολιτικούς μας, και ταυτόχρονα να γίνονται εξεταστικές με γελοιοδέστατα αποτελέσματα απλά και μόνο για τα μάτια του κόσμου και για πολιτικά παιχνίδια. Είδαμε αυτή τη χρονιά να ασχολείται ο κόσμος με το dvd της Τζούλιας αντί για τα πραγματικά του προβλήματα, δείγμα της ευρύτερης ανωριμότητας που επικρατεί. Για την ακρίβεια δεν ασχολήθηκε καν με τον δύσμοιρο συνάνθρωπό μας που έψαχνε λίγη ζεστασιά μέσα σε κάδο απορριμάτων με αποτέλεσμα να τον καταπιεί μια σκουπιδιάρα. Είδαμε βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος (pasok) να αποδοκιμάζουν τις κυβερνητικές πολιτικές που οι ίδιοι είχαν ψηφίσει και τελικώς να τις ξαναψηφίζουν για να μην χαλάσουν την κυβερνητική μανέστρα. Είδαμε μέσα στο λίκνο της Δημοκρατίας άλλους βουλευτές (όλων των κομμάτων) να απειλούνται μη τυχόν τολμήσουν να ψηφίσουν διαφορετικά από την κομματική γραμμή. Είδαμε την χώρα να (διαβεβαιώνεται ότι) πηγαίνει καλύτερα και ως διά μαγείας τα σπρεντς να συνεχίζουν να εκτινάσσονται. Είδαμε να παίζονται παιχνίδια στην πλάτη αυτής της φουκαριάρας της χώρας από τους πάντες, Ευρωπαίους και μη. Και μέσα σε όλα (που πέρασε στα μουλωχτά), είδαμε να υπάρχει πρόοδος στα εθνικά μας θέματα: ο σκοπιανός ΥΠΕΞ άφησε να εννοηθεί ότι πάμε για διπλή ονομασία (τουτέστιν Μακεδονία παγκοσμίως και κάτι άλλο στις διμερείς μας σχέσεις), οι δε Τούρκοι έχουν περιχαρείς δηλώσει ότι η συνεργασία στο Αιγαίο έχει ήδη ξεκινήσει και πιθανώς σε αυτό το πλαίσιο να έρχονται κάθε τρεις και λίγο έως το Σούνιο για να επιθεωρήσουν τη θάλασσά τους έχοντας ξεκόψει ότι συνεκμετάλλευση κάτω από το 50-50 δεν υπάρχει, πλην ίσως του 40-60 υπέρ τους (μην ξεχνάμε ότι εδώ και λίγα χρόνια κυκλοφορεί και η... επίσημη σημαία της Θράκης έτσι;). Και όλα αυτά όταν εξαιτίας των Τούρκων (;) δεν κάνουμε ούτε καν στο Ιόνιο έρευνες για να εκμεταλλευθούμε τον φυσικό μας πλούτο, όποιος και όσος κι αν είναι αυτός. Και φυσικά μην ξεχνάμε ότι αναφερόμαστε στο έτος που ξανάνοιξαν οι πύλες της μετανάστευσης προς άλλες χώρες ως νέα δεκαετία του 40 και του 50... Το 2010 είναι η χρονιά που μεταξύ άλλων στιγματίστηκε από πολιτική ανευθυνότητα με επικίνδυνα παιχνίδια εκλογών (τα οποία ήδη έχουν αρχίσει να επανεμφανίζονται για το 11). Είναι η χρονιά που σκότωσε ανεπιστρεπτί τους μισθούς, τα όρια ηλικίας, τις παροχές, τα πάντα... Πλην βουλευτικών πλεονεκτημάτων φυσικά... Όπως κάποτε έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, πλην Λακεδαιμονίων (αν και οι Λακεδαιμόνιοι είναι περισσότεροι απ'όσους φανταζόμαστε)...

Θα μπορούσα να συνεχίσω να γράφω κι άλλα πολλά. Έγιναν υπερβολικά πολλά πράγματα μέσα στο έτος που ξεψυχάει άλλωστε. Νομίζω όμως ότι τα πλέον σημαντικότερα ήταν πάνω-κάτω αυτά. Δεν ξέρω αν ξέχασα κάποιο, πιθανώς να το έπραξα. Ακόμη κι αυτά που ανέφερα όμως, που κατ' εμέ ήταν τα σημαντικότερα μιας και είναι αδύνατο να τα κατονομάσω όλα, είναι απολύτως ενδεικτικά της πορείας που έχουμε λάβει. Μιας πορείας φαλιρισμένης, με χαλασμένο πηδάλιο και μηχανή που χάνει λάδια κι έχει κάψει φλάντζα εν μέσω τρικυμίας. Οι κυβερνήτες του πλοίου δεν έχουν διακριθεί για τις ιδιαίτερες ικανότητές τους -μάλλον το ακριβώς αντίθετο ισχύει, εξίσου απαράδεκτοι όμως έχουν αποδειχθεί και οι μούτσοι τουτέστιν ο λαός. Ένας λαός διαχρονικά παρτάκιας και ανώριμος (και δεν αναφέρομαι για τις όποιες τω όντι πάμπολλες εξαιρέσεις), που αδυνατεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να αναλάβει τις ιστορικές του ευθύνες. Ευθύνες που διαχρονικά ελάμβαναν οι πρόγονοί του, οι οποίοι ακόμη και λαμόγια να ήταν, δεν ήταν τόσο πολύ λαμόγια τέλος πάντων.

Ταύτα και μένω. Η ανασκολόπηση του έτους τελείωσε.
Η δική μας είναι ακόμη στην αρχή.
Εύχομαι να καταφέρουμε σε πρώτη φάση να γίνουμε άνθρωποι. Μετά, ίσως να καταφέρουμε να γίνουμε και καλύτεροι...

Για να μην κλείσουμε όμως με τρόπο που μπορεί να θεωρηθεί μαυρίλα (εξάλλου μόνο γεγονότα παρουσίασα), ας πάρουμε και μια νότα αισιοδοξίας...

Titan Force- Chase your Dreams