Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ύπνος βαθύς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ύπνος βαθύς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου 2013

Νομίζω ότι οι ενδείξεις είναι εξαιρετικά ανησυχητικές και γι'αυτό δεν συμμερίζομαι τα πανηγύρια.

(προσοχή, ακολουθεί τερατώδες σενδόνι που όμως σας συνιστώ να πάτε μέχρι κάτω)

Μόλις πριν από μία εβδομάδα διερωτιώμουν μεγαλοφώνως εις το φεητσιμβούκιον για το εξής θέμα: η δράση της ΧΑ είναι σε γενικές γραμμές γνωστή σε όλους (πλην πολιτικών φυσικά, που δείχνουν να την ανακάλυψαν μόλις εσχάτως, παρόλο που έχει μεσολαβήσει και ένας χρόνος από την εκλογή της συν κάμποσες θεωρίες περί δύο άκρων, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα). Ναι μεν πρόσφατα ο Συνήγορος του Πολίτη απεφάνθη ότι τον τελευταίο ένα χρόνο (οπότε και έλαβε πιο πολιτική υπόσταση) έχουν εκτοξευθεί σε αριθμούς οι επιθέσεις που απαριθμούν 400 τραυματισμούς συν 4 δολοφονίες, αλλά η αλήθεια είναι ότι το πραγματικό "ξεφάντωμα" ξεκίνησε τις τελευταίες δύο με τρεις εβδομάδες αφού κατά πως φαίνεται μέχρι πρότινος είχαμε απλή προθέρμανση. Τόσο η επίθεση στους αφισοκολλητές του ΚΚΕ (κυρίως κνίτες), όσο και η αμιγώς πολιτική δολοφονία του Παύλου Φύσσα, δείχνουν μια αναμφίβολη στροφή ως προς την "ποιότητα" των κινήσεων.

...Η οποία ποιότητα των κινήσεων δείχνει κυρίως ΚΚΕ. Τι θέλω να πω;
Ακόμη και το περιβόητο σκηνικό με την Δούρου και την Κανέλλη είχε μία ποιοτική διαφοροποίηση: η Δούρου έφαγε λίγο αθώο νεράκι και η Κανέλλη έναν ξεγυρισμένο φούσκο με σχεδόν επαγγελματικό κροσέ. Από όλους τους αφισοκολλητές (όπου εννοείται ότι δεν έχει μόνο το ΚΚΕ τέτοιους) την έπεσαν σε αυτούς του ΚΚΕ και τώρα (πριν 10 μέρες) είχαμε και την πρώτη δολοφονία Έλληνα ο οποίος είχε (κατά την ταπεινή μου άποψη) σαφείς κουμμουνιστικές καταβολές. Μήπως αυτά δεν είναι τυχαία;
Το ΚΚΕ βρίσκεται σε μία διαρκή πτώση. Πλέον έχει φτάσει στο σημείο μπαίνω-δεν μπαίνω στη Βουλή και προσωπικά δεν θα εκπλαγώ κι αν μείνει απ'έξω κάποια στιγμή. Το "γιατί" νομίζω ότι περιγράφεται επαρκώς από την κατάργηση της στήλης του Μπογιόπουλου στον Ριζοσπάστη, ο οποίος Μπογιόπουλος πραγματικά θεωρώ ότι ίσως να είναι ο μοναδικός αξιόλογος στο "κόμμα", ή έστω ο μοναδικός που μπορεί να γίνει σε σημαντικό βαθμό κατανοητός δίχως τη χρήση του κομματικού λεξικού ξυλοελληνικής. Οπότε γενικά όλα δείχνουν ότι το ΚΚΕ βρίσκεται σε μία φάση μεγαλύτερης εσωστρέφειας ακόμη και από την φυσιολογική του, άρα γιατί την έπεσε τόσο ξεκάθαρα η ΧΑ σε αυτό; Το ερώτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο βασανιστικό αν αναλογιστούμε ότι η οργάνωση (και η εμπειρία) που έχει το ΚΚΕ (σε όλες τις εκφάνσεις του) σε τέτοια θέματα είναι τεράστια. Μήπως, λοιπόν, η ΧΑ ξύνεται στην γκλίτσα του τσοπάνη; Μήπως υπάρχει λόγος που την πέφτει στο ΚΚΕ αντί (πχ) για τον ΣΥΡΙΖΑ που είναι σε πολύ πιο "επικίνδυνη" θέση και που εξάλλου έστω και τύποις ως αριστερό κόμμα λογίζεται;

Να το πάμε λίγο παραπέρα. Χθες, Παρασκευή, είχαμε τρία πολύ ανησυχητικά γεγονότα ανάμεσα σε οπαδούς του Ολυμπιακού και αντίστοιχους του Παναθηναϊκού. Το πρώτο έλαβε χώρα έξω από τον Άρειο Πάγο, όπου αν αληθεύουν τα ρεπορτάζ που διάβασα είχαν μεταβεί καμιά εκατονπενηνταριά οπαδοί του Ολυμπιακού για να συμπαρασταθούν σε κάποιους "ομόδοξους" που είχαν δικαστήριο. Πρώτη απορία: όσοι ξέρουν την περιοχή γνωρίζουν καλά ότι στα 500 μέτρα βρίσκεται το ιδιόκτητο φρούριο της Θύρας 13 (κυριολεκτικώς φρούριο), άρα η κοινή λογική λέει ότι αυτά τα 150 άτομα θα πρέπει να είχαν πάει κατόπιν συνεννοήσεως ώστε να κυλήσουν ομαλά τα πράγματα, διότι ποιος μαλάκας θα πάει σε τόσο μικρό αριθμό κυριολεκτικά μέσα στη φωλιά του λύκου; Δεν έχει λογική. Μολαταύτα έπεσε σεβαστή ποσότητα ξύλου και όλα αυτά κυριολεκτικώς κάτω από τη μύτη της ΓΑΔΑ που είναι ακριβώς δίπλα. Περίεργα πράγματα.
Πάμε στο δεύτερο σκηνικό: ως νέοι φυσιοδίφες οι βάζελοι, αποφάσισαν να πάνε μέχρι το Μεσολόγγι όπου κάνει προετοιμασία η ομάδα τους στο βόλεϊ προκειμένου να την παρακολουθήσουν στα τοπικά φιλικά που έχει να δώσει (hint: πόσα εισιτήρια έκοψε φέτος το ΤΑΠ Παναθηναϊκός που μέχρι και ανακοίνωση είχε βγάλει ότι οι οπαδοί δεν έχουν στηρίξει την ομάδα τους;). Αν, λοιπόν, αληθεύουν και αυτά τα ρεπορτάζ, προφανώς ανάμεσα σε δύο φιλικές αναμετρήσεις αποφάσισαν να πεταχτούν και μια βόλτα ως τον τοπικό σύνδεσμο της Θύρας 7, μάλλον όχι ακριβώς για να υποβάλλουν τα σέβη τους, υποθέτω. Αποτέλεσμα; Βουκολικό ξύλο και ένας νεαρός οπαδός του Παναθηναϊκού χαροπαλεύει επειδή έφαγε 2 πέτρες στο κεφάλι.
Σκηνικό τρίτο: χθες το βράδυ στα Καμίνια (δηλαδή κάργα μέσα Πειραιά και σε περιοχή όχι και πολύ... φίλια προς τους "αλλόδοξους") μαχαιρώθηκε 15χρονος οπαδός του Ολυμπιακού, όπου από πληροφορίες που ακούγονται (υπάρχουν και κάποια ρεπορτάζ) όλες οι ενδείξεις στρέφονται προς οπαδούς του βάζελου.

Εδώ λοιπόν, μου δημιουργούνται τρομακτικά ερωτήματα τα οποία με παραπέμπουν πίσω στα γεγονότα της λεωφόρου Λαυρίου που είχαν καταλήξει στην δολοφονία του Φιλόπουλου και μιλάμε πλέον για το 2007 όπου είναι καλό να θυμηθούμε τα γεγονότα: πιο συγκεκριμένα, όσοι άκουγαν (ιδίως) ραδιόφωνο και ασχολούνταν με το ίντερνετ θα θυμούνται ότι για ολόκληρες μέρες προαναγγελόταν (δίχως πολλές λεπτομέρειες βέβαια) ένα πολύ μεγάλο ραντεβού ανάμεσα σε οπαδούς των δύο ομάδων. Θα σας μπίξουμε, οι μεν, θα σας δείξουμε οι δε, όλα ανοικτά, όλα με μηνύματα σε εκπομπές ή σε φόρα στο ίντερνετ. Και οι μέρες περνούσαν έτσι με τα αίματα να ανάβουν ολοένα και περισσότερο και όλοι το βλέπαμε και όλοι ανησυχούσαμε. Θυμάμαι ραδιοφωνικούς παραγωγούς να αναρωτιούνται δημοσίως γιατί δεν επεμβαίνει κάποιος εισαγγελέας διότι όσο οι μέρες πέρναγαν, πλέον ήταν σαφές ότι θα πηγαίναμε για μακελειό. Θυμάμαι μάλιστα ότι μέχρι και σε εφημερίδα είχα διαβάσει σχόλια δημοσιογράφου που εξέφραζε την ανησυχία του (νομίζω στην Ελευθεροτυπία ήταν). Παρόλο που η ημερομηνία και το μέρος δεν ήταν γνωστά στον πολύ κόσμο, την αποφράδα μέρα συγκεντρώθηκαν πολλά μηχανάκια (μιλάμε για πολλά όμως) στο στάδιο Γ. Καραϊσκάκης (υποθέτω ότι αντίστοιχο σημείο συγκέντρωσης πρέπει να υπήρχε και για τους βάζελους) τα οποία έφυγαν και πήγαν ως τη λεωφόρο Λαυρίου προφανώς οδικώς, με τους βάζελους να κάνουν κάποιο αντίστοιχο δρομολόγιο, υποθέτω. Όλα αυτά φυσικά με την αστυνομία να μην έχει πάρει χαμπάρι. Ναι. μιλάμε για την ίδιαν αστυνομία με τους υπερκοριούς (το περιβόητο βαλιτσάκι που διαβάζουμε τις τελευταίες μέρες), με τους φυτευτούς μυστικούς παντού (μέχρι και στην μέταλ κοινότητα ξέρουμε ότι έχουμε έναν, λέτε να μην έχουν στους συνδέσμους;). Μιλάμε για την αστυνομία που έχει εξαρθρώσει (με ή δίχως ερωτηματικά) έως και τρομοκρατικές οργανώσεις και που δεν μπόρεσε να βρει που θα συναντιώνταν οι καφροστρατοί των δύο αιωνίων με πρόσχημα έναν αγώνα βόλεϊ γυναικών (ως εκεί έφτασαν οι εν λόγω φυσιοδίφες). Και όχι μόνο αυτό, αλλά ολόκληρες πορείες μηχανών και δεν τις πήρε το μάτι κανενός μπάτσου, σε υπηρεσία ή εκτός (ίσως να ήταν απασχολημένοι να πυροβολούν τίποτε μαθητές φαίνεται). Δηλαδή μιλάμε ότι αν έπαιζε 40 αριθμούς στο τζόκερ ο αρχηγός της ΕΛΑΣ εκείνη την ημέρα θα έβγαιναν οι υπόλοιποι 5. Τρομερά πράγματα.
Ας επιστρέψουμε όμως στα πρόσφατα γεγονότα που περιγράφαμε για να δούμε τις όποιες ομοιότητες που δυστυχώς είναι ανατριχιαστικές: πρώτον, ένα χοντρό συμβάν στην εξοχή με αφορμή αγώνα δευτερεύοντος αθλήματος (για τα ελληνικά δεδομένα), δεύτερον, επεισόδια δίπλα σε ένα από τα πλέον φυλασσόμενα σημεία της χώρας -τη ΓΑΔΑ- και τρίτον μία επίθεση μέσα σε μια περιοχή που όχι απλά σπανίως πατάει έτσι αβίαστα "αλλόδοξος" αλλά που μάλλον δεν τολμάει κιόλας. Σαν κάτι να μην μου πηγαίνει καλά εδώ πέρα...

Ας ξαναπάμε στην Χρυσή Αυγή. Τα γεγονότα που περιέγραψα αρχικά μαζί με τους συλλογισμούς που παρέθεσα ακολούθησαν κάποια άλλα γεγονότα που είχαν προηγηθεί και τα οποία αποτελούσαν αναμφίβολες επιδείξεις δυνάμεως. Αναφέρομαι στα περιβόητα κάμπινγκ, στα γεγονότα στον Μελιγαλά και σε διάφορα άλλα. Σε αυτό το σημείο να κάνω μια πάρα πολύ σημαντική παρένθεση. δείτε προσεκτικά την παρακάτω φωτογραφία.



Για να μην σας ρωτήσω να μου πείτε μόνοι σας τη στιχομυθία, επειδή δεν πρόκειται να τη βρείτε θα το πάρει το ποτάμι: η σημαία αυτή (κυριολεκτικώς) δεσπόζει έξω από τις δεξαμενές του Περάματος, στην στάση "Διυλιστήρια ΒΡ" επί της λεωφόρου Δημοκρατίας (τραγική ειρωνία). Τοποθετήθηκε στην κολώνα προφανώς με γερανό (δε νομίζω να γίνεται και αλλιώς) την επομένη του ξύλου στους αφισοκολλητές του ΚΚΕ δηλαδή αρκετές μέρες πριν τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Όταν μιλάμε για Πέραμα μιλάμε για μια περιοχή ακραίας φτώχειας, μιλάμε για μια περιοχή που μαστίζεται από ανεργία, που είναι ταυτισμένη με την ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη και μοιραία με το ΚΚΕ (με τον έναν ή τον άλλον τρόπο). Επειδή όμως γνωρίζω καταστάσεις, ξέρω ότι πάντοτε υπήρχαν και πολύ έντονες ακροδεξιές τάσεις στο Πέραμα και την ευρύτερη περιοχή, άσχετα αν αυτές μόλις στις τελευταίες εκλογές έλαβαν εκλέξιμα ποσοστά. Όπως και να'χει, η κίνηση αυτή, λοιπόν, που ήταν τρομακτικά συμβολική και που προηγήθηκε για αρκετές ημέρες της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα υποθέτω ότι δεν προβλημάτισε κανέναν απολύτως, όπως και όλα τα άλλα συμβάντα που θαυμάζουμε ιδίως τις τελευταίες 3 εβδομάδες, μέσα στις οποίες μεταξύ άλλων η Χρυσή Αυγή εκκλήθη από τον πραγματικό κυβερνητικό εκπρόσωπο να σοβαρέψει κιόλας μπας και συμμετάσχει σε κυβέρνηση σωτηρίας της χώρας.

Και μέσα σε όλα, είχαμε και το σημερινό πραξικόπημα που θα γινόταν από καμιά 20ριά συνολικά εφέδρους (παλαιμάχους) που πιθανώς να είχαν βάλει και κανά βυσματάκι να περάσουν καλύτερα, αλλά είχαμε μέχρι κι εκείνο το αλήστου μνήμης υποτιθέμενο πραξικόπημα επί Γεωργίου Β' Παπανδρέου Γ' του Δωσίλογου, ένεκα του οποίου μίλησε τότενες για δημοψήφισμα και την οποίαν ιστορίαν περιέργως αντί να ανασύρουν ελληνικά ΜΜΕ, την ανέσυραν δύο ξένα. Έλα νιμού στον τόπο σου λέμε...

Δεν χρειάζεται να συνεχίσουμε με την αναφορά περισσοτέρων περιστατικών των τελευταίων ημερών όπου ομολογουμένως βιώνουμε μια περίεργη υπερδραστηριότητα (που συνοδεύεται από αντίστοιχη υπερπληροφόρηση από τα μέσα μαζικής εξημέρωσης) διότι αυτά είναι κυριολεκτικώς αναρίθμητα. Ας περάσουμε σιγά, σιγά στο δια ταύτα.

Αυτό που παρατηρώ είναι ότι από την φαηλίζουσα λαζαρίδειο τακτική που ακολουθείται, πλέον σιγά, σιγά περνάμε στο ότι ο μέγιστος πολιτικός ανήρ Σαμαράς θα είναι αυτός που έσωσε τη χώρα από τον φασισμό, τον οποίον βέβαια ο ίδιος είχε εκθρέψει προηγουμένως αλλά αυτό είναι μια λεπτομέρεια. Το πρόβλημα είναι ότι βλέπω κόσμο να πανηγυρίζει για τις συλλήψεις των χρυσαυγητών και ειλικρινώς απορώ.
Οι συλλήψεις γίνονται σε βουλευτές. Αυτό σημαίνει ότι απολαμβάνουν πλήρη βουλευτικά δικαιώματα άρα και βουλευτική ασυλία. Εδώ έχουμε ένα πολύ προφανές κόλλημα, το οποίο κάποιοι βρήκαν πως μπορεί να υπερκερασθεί με το άρθρο 62 του Συντάγματος (το οποίο εσχάτως θυμήθηκαν), το οποίο σε συνδυασμό με τις αλλαγές που προωθούνται στην νομοθεσία θα οδηγήσουν στην αποφασιστοποίηση της πολιτικής ζωής και της κοινωνίας γενικότερα (sic). Σε αυτό το σημείο αναφύονται μερικά πολύ σοβαρά προβλήματα...

Το πρώτο πράγμα που διαπίστωσα είναι ότι τελικώς σε αυτήν την κωλοχώρα όλοι θέλουν να έχουν άποψη αλλά μόνο ελάχιστοι διαβάζουν, διότι πολύς κόσμος τσίμπησε τα περί των κακουργημάτων, έλα όμως που δεν είναι σκέτα αλλά πρέπει να είναι και αυτόφωρα. Και τι σημαίνει αυτόφωρο; 48ωρο, αυτό σημαίνει. Άπαξ και παρέλθει το 48ωρο (που ισχύει για όλα τα αδικήματα) παύει να ισχύει το αυτόφωρο άρα εμπίπτουμε εκ νέου στις πρόνοιες Βενιζέλου περί βουλευτικής ασυλίας.

Update: Διά του λόγου το αληθές.
Άρθρο 242 Κώδικα Ποινικής Δικονομίας

1. Αυτόφωρο είναι το έγκλημα την ώρα που γίνεται ή το έγκλημα που έγινε πρόσφατα. Η πράξη θεωρείται ότι έγινε πρόσφατα ιδίως όταν αμέσως ύστερα από αυτήν ο δράστης καταδιώκεται από τη δημόσια δύναμη ή από τον παθόντα ή με δημόσια κραυγή, όπως και όταν συλλαμβάνεται οπουδήποτε να έχει αντικείμενα ή ίχνη από τα οποία συμπεραίνεται ότι διέπραξε το έγκλημα σε πολύ πρόσφατο χρόνο.
2. Ποτέ δεν θεωρείται ότι συντρέχει μια από τις παραπάνω περιπτώσεις, αν πέρασε όλη η επόμενη μέρα από την τέλεση της πράξης.
3. Τα εγκλήματα που τελούνται δια του τύπου θεωρούνται πάντοτε αυτόφωρα.
«4. Τα εγκλήματα που τελούνται από ανηλίκους δεν δικάζονται ως αυτόφωρα.» 
(σας μερσώ eskarina) Τέλος Update

Πέραν τούτου όμως, το Σύνταγμα προβλέπει και κάτι άλλο: ότι κάθε αδίκημα θα δικάζεται βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας κατά την οποίαν τελέστηκε το αδίκημα, άρα όσες αλλαγές και αν προωθηθούν αυτές θα πιάνουν (αν πιάνουν) ό,τι συμβεί από την αλλαγή της νομοθεσίας και μετά. Τα πριν δικάζονται με τα πριν. Απλά πράγματα. Άρα το όλο καλαμπούρι που έχει στηθεί βασίζεται σε δύο πήλινα πόδια και προφανώς υποδηλώνει ότι γίνεται για το θεαθήναι, διότι εδώ πέρα έχουμε να σκεφτούμε πολλά πράγματα, ένα εκ των οποίων ότι η αντισυστημική Χρυσή Αυγή δεν έχει ούτε ένα χτύπημα κατά συστημικού στόχου στο ενεργητικό της. Όλες οι επιθέσεις της, φραστικές τε και μη στοχεύουν στα εκτός συστήματος σημεία. Πως είναι δυνατόν, λοιπόν, ένας τόσο χρήσιμος σύμμαχος, που βοηθάει εμπράκτως την αστυνομία στην αναχαίτιση των μπαχαλάκηδων της αριστέρας κλπ, κλπ (sic) και τον οποίον είχαμε στα ώπα-ώπα μέχρι τώρα, να ριφθεί στην πυρά; Τόσο γρήγορα κάηκε το χαρτί του;

Εδώ το πράγμα αρχίζει να γίνεται πολύπλοκο. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι οι φαήλοι και οι σαμαράδες ελάχιστα σκοτίστηκαν για το αν δολοφονήθηκε κανείς (από την στιγμή που δεν είναι δικός τους) ή αν έχει τροκοκρατηθεί ο κόσμος (τουναντίον αυτός είναι και ο στόχος, και θα το αποδείξουμε παρακάτω). Το πρόβλημα έγκειται στο ότι διαπίστωσαν ότι τελικώς το φιδάκι δεν ελέγχεται και αυτό το διαπίστωσαν αφότου το άφησαν πλήρως ελεύθερο να κάνει ό,τι γουστάρει. Αυτό αποδεικνύεται αφενός από τα δημοσκοπικά ποσοστά για τον δήμο Αθηναίων όπου ο Κασιδιάρης φέρεται ακόμη και τώρα να προηγείται σχετικά άνετα του δευτέρου Δένδια, αφετέρου από τα κομματικά δημοσκοπικά ποσοστά όπου η Χρυσή Αυγή όχι μόνο έχει παγιωθεί ως τρίτο κόμμα αλλά και αν διαβάσουμε προσεκτικά την πορεία όλων των δημοσκοπήσεων είναι το μοναδικό κόμμα που έχει παγιωμένη ανοδική δυναμική. Η απόδειξη επί τούτου φαίνεται σε κάτι πολύ απλό: από τις δημοσκοπήσεις που έσπευσαν ν'αφήσουν να διαρρεύσουν αμέσως μετά το "ανηλελές κυνήγι επί τη ευκαιρία της δολοφονίας" προς τους φασίστες, από το οποίο προκύπτει ότι η ΧΑ όχι μόνο πέφτει αλλά και ότι τα ποσοστά της τα καρπώνεται η νουδού. Και μόνο από αυτό το τελευταίο καταλαβαίνεις πόσο στημένες είναι οι δημοσκοπήσεις καθώς και το μέγεθος της αμηχανίας στην οποίαν έχει περιπέσει το πολιτικό υπηρετικό προσωπικό. Διότι αν οι ψηφοφόροι της ΧΑ ήταν να πάνε πίσω στη νουδού δεν θα είχαν φύγει εξαρχής. Πιθανότερο είναι να πάνε προς τον Καμμένο ή ακόμη και προς τον ΣΥΡΙΖΑ, παρά προς τον εγκεφαλικώς ανύπαρκτο Σαμαρά και τους καραφασίστες συμβούλους του. Άρα η απειλή έχει αρχίσει να γίνεται πολλαπλή και γι'αυτό έπρεπε  να ελεγχθεί με τρόπο τέτοιον ώστε να επανακτηθεί ο έλεγχος (αλλά και να δωθεί και το μάθημα που πρέπει). Πως μπορεί να γίνει αυτό; Με μια ιστορία σαν αυτή που θαυμάζουμε σαν χάνοι τις τελευταίες ώρες. Στην καλύτερη περίπτωση το κράτος μπορεί να δείξει το μεγαλείο του (ακριβώς όπως το έχει δείξει κατ' επανάληψιν σε απλούς πολίτες) και να κάνει ό,τι γουστάρει (δηλαδή να καταδικάσει παράνομα τους βουλευτές της ΧΑ) και να σου τρίψει στην μούρη ότι αν δεν γουστάρεις πήγαινε στη Χάγη. Φυσικά αν πας θα δικαιωθείς αλλά μέχρι τότε κάτσε υπολόγισε μεγάλε πόσος καιρός θα έχει περάσει και μέχρι τότε στην συνείδηση του κόσμου ο Σαμαράς θα είναι αυτός που έσωσε τη χώρα και από την λαίλαπα της αριστεράς και από το τέρας του φασισμού (και όλα αυτά με την ίδιαν βεβαιότητα ότι σώζει τη χώρα). Στην χειρότερη περίπτωση, οι χρυσαυγήτες θα λάβουν το συγχωροχάρτι που τους έχει προαναγγελθεί ότι θα λάβουν αφού πρώτα ξαναπροσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο (παρα)κρατικό σύστημα και δηλώσουν εκ νέου την πλήρη υποταγή τους. Δώστε βάση στο εξαιρετικά διδακτικό βίντεο που ακολουθεί (αμέσως μετά το 1:20):



"Έστω και τώρα εγώ θα σας έλεγα να χαμηλώσετε λίγο τους τόνους", ο Γαρουφαήλ
"Το σέβομαι αυτό που λέτε", η απάντηση του Κασιδιάρη.
Εντυπωσιακό, έτσι; Και διδακτικόν: όχι μόνο δεν έπεσαν χαστούκια, αλλά τελικώς η σχεδόν πατρικής στοργής παραίνεση του Γαρουφαήλ γίνεται δεκτή με σεβασμό. Πως είπατε;

Μιας και ξαναμπλέξαμε τον Γαρουφαήλ στην κουβέντα, θα ήθελα να σας παραπέμψω σε ένα άρθρο-εμετό που είχε γράψει στην εφημερίδα (ο θεός να την κάνω) Δημοκρατία (άλλη σατανική ειρωνία αυτή) την 13/1/2013 με τίτλο το Μονοπώλιο της Βίας, όπου ουσιαστικά είχε προαναγγείλει τα πάντα (οι τονισμοί δικοί μου):

"Οι ελεύθεροι άνθρωποι, για να μην τρώνε ο ένας τον άλλο, για να μην αυθαιρετεί όποιος του καπνίσει ασκώντας βία όποτε και σε όποιον θέλει, έκαναν κάτι σοφό. Συγκρότησαν με τη βούλησή τους το κράτος και εκχώρησαν σε αυτό το μονοπώλιο της βίας.

Σε μια δημοκρατική κοινωνία, η μόνη αποδεκτή βία είναι αυτή που υποχρεώνεται να ασκήσει το κράτος διά των άμεσων οργάνων της εξουσίας εφαρμόζοντας τους νόμους και το Σύνταγμα απέναντι σε εσωτερικές ή εξωτερικές απειλές. Νόμους και Σύνταγμα που έχουν ψηφίσει οι πολίτες διά των εκλεγμένων αντιπροσώπων τους.

Αντιβία στη βία του δημοκρατικού κράτους από τον πολίτη επιτρέπεται μόνον στην κατάσταση ανάγκης. Π.χ. όταν το όργανο της εξουσίας που κάνει νόμιμη σύλληψη ή έρευνα πάει να βιάσει τη γυναίκα σου. Ακραίο το παράδειγμα, αλλά σαφές.

Σε κάθε άλλη περίπτωση ο πολίτης έχει άλλα όπλα, όταν θεωρεί ότι αδικείται από την άσκηση της νόμιμης βίας του δημοκρατικού κράτους. Εχει τις δικονομικές εγγυήσεις, το δικαίωμα του συναθροίζεσθαι, της ελεύθερης έκφρασης γνώμης, την ψήφο του, το δικαίωμα να συγκροτεί νόμιμες πολιτικές οργανώσεις και σωματεία, να βροντοφωνάξει αυτό που θεωρεί δίκιο του και να το διεκδικήσει ενώπιον της Δικαιοσύνης.

Αλλωστε σήμερα, το έχω ξαναγράψει, δεν έχουμε έλλειμμα ελευθερίας αλλά περίσσευμα ασυδοσίας. Ο καθένας μπορεί να λέει σχεδόν ό,τι θέλει.

Μόνο στις δικτατορίες, μαύρες ή κόκκινες, όπου οι πολίτες στερούνται των παραπάνω ελευθεριών και μέσων, νομιμοποιείται η αντιβία των πολιτών.

Αυτό είναι το σύστημα που έχτισαν οι ελεύθεροι άνθρωποι, για να μη βασιλεύουν η ανομία και η αυθαίρετη βία ατόμων ή μειονοτήτων. Δεν είναι τέλειο. Πώς θα μπορούσε, αφού το στελεχώνουν άνθρωποι; Τεράστια τα προβλήματα. Διαφθορά, στρεβλώσεις, εγκληματικά λάθη και παραλείψεις, αναξιοκρατία. Ομως είναι το μόνο της προκοπής. Ολα τα άλλα συστήματα, όπου και αν δοκιμάστηκαν, σε Ανατολή και Δύση, οδήγησαν σε βαρβαρότητα, εξίσωσαν προς τα κάτω και μοίρασαν στους πολλούς σε ίσες μερίδες τη δυστυχία και την ανελευθερία, ενώ επιφύλαξαν σκανδαλώδη προνόμια σε μειονότητες, που κανείς δεν εξέλεξε και κανείς δεν μπορούσε να ελέγξει.

Υπάρχει, λοιπόν, μια ελάχιστη μειονότητα που διεκδικεί το δικαίωμα στη βία, αρνείται το μονοπώλιο του κράτους σε αυτή, για να επιβάλει τις αναρχικές, μηδενιστικές απόψεις της. Πάντα θα υπάρχει. Είναι μια ενδημική ασθένεια στις κοινωνίες. Κάποιοι πάντοτε θα θέλουν με το πιστόλι, τη βόμβα και τον λοστό να επιβάλουν τις απόψεις τους. Είτε γιατί είναι ρομαντικοί που εξεγείρονται για την αδικία του συστήματος είτε ιδεοληπτικοί που μισούν το χώμα που πατάνε, πάντα θα υπάρχουν. Εχουμε νόμους γι’ αυτούς, που περιλαμβάνουν δικονομικές εγγυήσεις, ακόμη και γι’ αυτούς που θέλουν να καταστρέψουν το σύστημα που τους τις παρέχει. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε τη βασική διαφορά μας από τους εθνομηδενιστές. Εμείς πιστεύουμε στο Εθνος και στους θεσμούς και τα υπερασπιζόμαστε αμφότερα, ακόμη και για λογαριασμό αυτών που τα αρνούνται ή και τα πολεμούν.

Διότι δεν ξεχνώ ποτέ τη ρήση ότι «ο άνθρωπος γεννιέται εμπρηστής, αλλά πεθαίνει πυροσβέστης».

Κάποιοι είναι «κοινωνικοί λύκοι» και γι’ αυτούς μόνο μία αντιμετώπιση υπάρχει. Πολλοί όμως από τους οργισμένους πιτσιρικάδες, ειδικά όσοι διεστράφησαν ως χαρακτήρες από το τουβλοποιείο της ανθελληνικής παιδείας που έχτισε η «πολιτική ορθότητα», έχουν ως κίνητρο το φυσικό αίσθημα δικαίου και μια μέρα θα πετάξουν τα κουρελόπανα των ιδεοληψιών τους. Οφείλουμε να διαφυλάξουμε τους θεσμούς και για λογαριασμό τους, για εκείνη την ημέρα. Να υπάρχει η Πατρίδα, όταν θα την ανακαλύψουν, να τους μάθουμε να την αγαπήσουν, με όπλο την κοινωνική δικαιοσύνη, τη διασφάλιση μιας αξιοκρατικής κοινωνικής κινητικότητας. Να μπορεί το παιδί του τελευταίου εργάτη, αγρότη, υπαλλήλου να φτάσει στην κορυφή, αρκεί να είναι ο καλύτερος/η και να κόπιασε γι’ αυτό.

Αυτό όμως που είναι αδιανόητο είναι, όταν βγαίνουν οι κουκούλες αυτών που διεκδικούν το «δικαίωμα» στη βία, να βλέπουμε το πρόσωπο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Γνωρίζαμε, αλλά πλέον οι ομολογίες είναι κυνικές, δημόσιες, ζωντανές αποδείξεις ενός τυχοδιωκτικού αριστερισμού. Ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ / «Βίλα Αμαλίας» υποθάλπει τους «μπαχαλάκηδες» και χαϊδολογιέται με την τρομοκρατία. Θα το πληρώσουν.

Οι εκπρόσωποι όμως της Κεντροδεξιάς δεν πρέπει να ψελλίζουν, όπως ένας ανόητος γόνος προ ημερών, όταν εκπρόσωποι της Κουμουνδούρου ξερνοβολάνε δημοσίως τις φασιστικές απόψεις τους για «δικαίωμα» στη βία του κάθε γκρουπούσκουλου. Η απάντηση είναι απλή, κατανοητή ακόμη και από νεοφιλελεύθερη κόμη με ανταύγειες: «Ναι, το μονοπώλιο της βίας ανήκει μόνο στο δημοκρατικό κράτος και θα σας αλλάξουμε τα φώτα»."

Φυσικά θα μου πείτε -και ορθά- σε αυτό το σημείο: κάτσε ρε Άδη, δηλαδή τα επεισόδια ανάμεσα σε οπαδούς είναι τωρινό φαινόμενο; Μήπως δεν ξαναείχαμε δεκάδες τραυματίες αλλά και νεκρούς όλα τα προηγούμενα χρόνια;
Φυσικά και είχαμε και ξέρετε ότι αποτελεί πάγια θέση μου πως την βία στα γήπεδα καθώς και τις μεγάλες οπαδικές κόντρες τις συντηρεί με πολύ κομψό τρόπο το ίδιο το κράτος (συνήθως αρκεί ένα απλό πέναλτι, κυριολεκτικώς) και έτσι έχει μ'ενα σμπάρο όλα τα τριγώνια μαζεμένα. Μόνο που τώρα δεν συζητάμε απλώς για μερικά γεγονότα ανάμεσα σε οπαδούς, αλλά για έναν συνδυασμό γεγονότων που είναι όλα προβοκατόρικα μέχρι εκεί που δεν πάει.
-αιματοκυλίσματα ανάμεσα σε οπαδούς των δύο αιωνίων
-ψευδές (μην πω συκοφαντικό) "αφιέρωμα" κατά του Ολυμπιακού (όχι τόσο ως Ολυμπιακός, αλλά ως ο σύλλογος με τους περισσότερους οπαδούς προκειμένου να μπουν στο μάτι του κυκλώνα και να υπάρχει ίσως μια μαζική έκρηξη. Εξάλλου μην ξεχνάτε ότι και η αρχική απόπειρα ερμηνείας τη;ς δολοφονίας ήταν ότι επρόκειτο για ποδοσφαιρική διαφορά, όπου προφανώς ο οπαδός του Ολυμπιακού Φύσσας δολοφονήθηκε από κάποιον οπαδό της Παρί Σεν Ζερμαίν που έτυχε να βρίσκεται στο Κερατσίνι).
-αύξηση (ποσοτική τε και ποιοτική) των επιθέσεων και των "ακτιβισμών" (πάσης λογής και φύσεως)
-στοχοποίηση του πλέον οργανωμένου και έμπειρου κόμματος, του ΚΚΕ, στο οποίο ειρήσθω εν παρόδω επιχειρήθηκε να φορτωθεί ο χρυσαυγήτης δολοφόνος
-όξυνση της θεωρίας των άκρων με επιστράτευση εκτός από τους κλασικούς φασιστάρες (βλ. Γαρουφαήλ) και άλλων μούμιων (βλ. Λαζαρίδη κλπ)
-πολιτική δολοφονία που όσο ξετυλίγεται το κουβάρι τόσο περισσότερο μυρίζει παρακράτος (τον συνεπιβάτη ακόμη τον ψάχνουν υποθέτω)
-κάθαρση επιπέδου "η αστυνομία μπούκαρε στην αστυνομία για να ελέγξει τι κάνει η αστυνομία" ακριβώς όπως λέμε "η θύρα 7 Χατζηκυριακείου μπούκαρε στην θύρα 7 Μοσχάτου για να δει τι συμβαίνει". Να γελάει ο κόσμος δηλαδή.
και πόσα άλλα. Η λίστα δεν τελειώνει. Η κοινωνία δέχεται την πλέον συντονισμένη επίθεση εδώ και πολλές δεκαετίες. Ίσως ούτε επί χούντας δεν υπήρχε τόσο συντονισμένη προσπάθεια και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, πλέον τα γεγονότα θυμίζουν παρακρατικές πρακτικές και έντονα προχουντικές εποχές (και όταν λέω προχουντικές δεν εννοώ μόνο και προ δολοφονίας Πέτρουλα (65) αλλά μάλλον πρέπει να πάμε στις εποχές δολοφονίας Λαμπράκη (63) και την πασίγνωστη κουβέντα του Καραμανλή "ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο;", και μην πω ιδίως τότε). Μόνο που η διαφορά είναι ότι η χούντα ήδη υπάρχει αν και με δήθεν δημοκρατικό μανδύα (παπάρια μάντολες) και όσο περνάει ο καιρός και η κατάσταση στη χώρα πάει από το κακό στο χειρότερο (πολιτικοοικονομικά άρα και κοινωνικά) και η βόμβα της χρεωκοπίας πλησιάζει ολοένα και περισσότερο, το κράτος ρίχνει και τις τελευταίες του εφεδρείες στους δρόμους προκειμένου να τρομοκρατήσει τον κόσμο και να τον κρατήσει μέσα στα σπίτια του. Αλλά δυστυχώς ο κόσμος δεν μπορεί να κατανοήσει βασικά πράγματα, άρα πως να κατανοήσει ότι οι χούντες πλέον δεν χρειάζεται να είναι μόνο στρατιωτικές; Μην πω ότι οι στρατιωτικές είναι οι λιγότερο αποδοτικές πλέον. Υπάρχουν και καλύτεροι υπάλληλοι, οι πολιτικοί. Δεν είδατε το σίχαμα τον Εκδόσης Αδόνειδος Γεωργιάδης τι πήγε και είπε στο BBC;



Με τέτοιους πολιτικούς τι να τους κάνεις τους εξωτερικούς εχθρούς; Ας πει επιτέλους κάποιος του γελοίου ότι οι Γερμανοί βγάζουν λεφτά άρα όχι μόνο δεν μας δανείζουν αλλά ούτε καν μας βοηθάνε. Αλλά τι να περιμένει κανείς από έναν φασίζοντα αμόρφωτο τηλεπλασιέ με ασυλία;

Δεν ξέρω γιατί, αλλά δεν βλέπω καθόλου καλή κατάληξη στο πράγμα. Νομίζω ότι έχουμε μπει σε μια ιστορία που δεν υπάρχει γυρισμός. Το τέλος σίγουρα δεν θα είναι καλό αλλά το ερώτημα πλέον είναι το πόσο κακό θα είναι. Λίγο; Πολύ; Δεν ξέρω...
Αυτό που σίγουρα ξέρω είναι ότι ακόμη και ο Χίτλερ είχε συλληφθεί για το λεγόμενο πραξικόπημα της μπυραρίας και την συνέχεια την ξέρουμε όλοι. Το ότι η Χρυσή Αυγή δρα αυτόνομα είναι πλέον γεγονός που δεν αμφισβητεί ούτε καν η κυβέρνηση που την εξέθρεψε, και γι'αυτό ακριβώς γίνεται το όλο κακοστημένο θέατρο: να ελεγχθεί εκ νέου. Αυτό που μένει να δούμε είναι το ποιοι είναι τελικώς οι μεγαλύτεροι φασίστες. Και μέχρι τότε κρατήστε ότι τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής ίσως να μην πέσουν ακριβώς έτσι όπως θα θέλατε. παρακαλάτε μην γίνει το αντίθετο κιόλας...

Σας προτρέπω θερμά να διαβάσετε τα πονήματα από τους συμμαχητάς zaphod, eskarina και polsemannen. Θα σας βοηθήσουν να εξάγετε αρκετά ενδιαφέροντα συμπεράσματα.

Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω κάτι που θεωρώ μείζονος σημασίας. Επί τη ευκαιρία της φωτογραφίας της θεμοφυλλάδας την περασμένη Κυριακή διέκρινα μια διευρυμένη επιχειρηματολογία σχετικά μ'εκείνον τον χρυσαυγήτη που πήγαινε τη θεία του στο ΑΤΜ και από την οποίαν έβγαινε το συμπέρασμα ότι η ιστορία αυτή είναι δημοσιογραφικό κατασκεύασμα. Το ξέρω ότι θα σας χαλάσω τη μαγιά, αλλά ξέρω 3 περιπτώσεις όπου ο χρυσαυγήτης που προσέφερε αντίστοιχες υπηρεσίες (αγορές από σούπερ μάρκετ κλπ) δεν ήταν ανηψιός κανενός. Επίσης, θα ανασύρω από τη μνήμη μου ένα περιστατικό από τις τελευταίες εκλογές, όπου στο εκλογικό τμήμα της Περσεφόνης -καραντάν στο κέντρο της Αθήνας, στην Κάνιγγος- ήταν ακροβολισμένοι 2-3 χρυσαυγήτες οι οποιοι βοηθούσαν ηλικιωμένους να ανεβαίνουν τα πολλά (και γλιστερά) σκαλιά. Σχεδόν κόντεψα να παίξω ξύλο (κυριολεκτικά) όταν πήρα από τα χέρια ενός έναν παππού και προσφέρθηκα να τον ανεβάσω εγώ το εκλογικό του τμήμα.

Παρακαλώ λοιπόν να μην μου λέτε μαλακίες ότι αυτά δεν συμβαίνουν, ή ότι δεν συμβαίνουν τα γεγονότα στον Άγιο Παντελεήμονα, διότι κάθε τρεις και λίγο εκεί γύρω είμαι, στην ευρύτερη περιοχή και βλέπω πολύ καλά τι γίνεται. Όταν θες να αντιμετωπίσεις ένα πρόβλημα καλό είναι να προσπαθείς πρώτιστα να το κατανοήσεις και όχι να στρουθοκαμηλίζεις ότι δεν υπάρχει.

Ταύτα και καλά ξυπνητούρια.



Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 2013

Ο Στουρνάρας και τα Στουρνάρια. ( ταινία μυστηρίου)

Ναι, ξέρω τι θα μου πείτε: δεν φτάνει που το'χεις κλείσει το μαγαζί εδώ και 5 μήνες και με το που κάνεις πως γυρνάς, γράφεις για τον Στουρνάρα;

Κατ' αρχήν το μαγαζί αυτό δεν έχει κλείσει, απλά είναι οι συγκυρίες τέτοιες που δεν μου μένει ούτε ίχνος κουράγιου. Νομίζω ότι δεν είναι παράλογο να διοχετεύω όλη μου την ενέργεια στον μικρό! Πέραν τούτου, έχω ξαναγράψει ότι ανά άτακτα χρονικά διαστήματα θα υπάρχουν κάποιες αναδρομικές αναρτήσεις για όλο το προηγούμενο διάστημα, διότι ήταν πάρα πολλά αυτά που ήθελα να γράψω και που αναγκαστικά έχω μείνει με τις σημειώσεις.

Για τον Στουρνάρα όμως σημειώσεις δεν θέλω να κρατήσω, προτιμώ να τα γράψω τώρα και αυτό γιατί ο συγκεκριμένος τύπος επηρεάζει όλους μας, άλλον λιγότερο, άλλον περισσότερο.
Κατ' αρχήν, ως προς τον Στουρνάρα τον οποίον ουδέποτε έκρυψα ότι απεχθάνομαι περισσότερο κι από τα σκατά με ξερατά επάνω, οφείλω να ομολογήσω ότι είπε πολύ πρόσφατα μια τεράστια αλήθεια: αυτά που κάνει είναι απλώς οι πολιτικές που έχουν δεσμευθεί άλλοι. Αυτό ισχύει στο ακέραιο. Αυτά που πρέπει να γίνουν και για τα οποία γκαρίζω (μεταξύ άλλων) και εγώ εδώ και τρία σχεδόν χρόνια είναι αυτά που μας φοράει στον πάτο κάθε τρεις και λίγο ο συγκεκριμένος... "καλύτερος ΥΠΟΙΚ όλων των εποχών" (εδώ γελάνε). Ως προς όλα τα υπόλοιπα όμως, ο Στουρνάρας δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας ακόμη αποτυχημένος που πέρασε από αυτήν τη θέση και αυτό θα φανεί εμπράκτως στο άμεσο μέλλον, οπότε και θα επέλθει η πλήρης καταστροφή της χώρας. Διότι ας μην γελιώμαστε, άνθρωπος που δεν ξέρει ότι οικονομικό σύστημα δίχως ανθρώπους δεν υφίσταται, δεν είναι ούτε επιστήμων, ούτε καν άνθρωπος. Αλλά δυστυχώς δεν περίσσεψε από κανέναν κοινή λογική σε αυτήν τη χώρα για να πάρουν λίγη και αυτοί που τους λείπει εντελώς.

Όπως και να'χει, πως μου ήρθε χθες και έκανα μια μικρή έρευνα στο διαδίκτυο, έτσι πιο πολύ από περιέργεια ρε αδελφέ. Ήθελα να ψάξω να δω τι διάολο είναι αυτός που μας έχει πηδήξει πατόκορφα και που ακόμη έχει να μας κάνει πολλά περισσότερα και απείρως χειρότερα (οσονούπω θα έρθει η ώρα για την επόμενη δόση και θα δείτε τι γέλιο έχει να πέσει). Και με αυτά που βρήκα ομολογουμένως έμεινα άναυδος διότι προσωπικά δεν τα γνώριζα, εν αντιθέσει ίσως με κάποιους από εσάς. Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να σας τα παρουσιάσω με τη σειρά που πρέπει για να τα μάθετε και οι υπόλοιποι. Επίσης, για να διαβεβαιώσουμε ότι κανένα λινκ δεν θα χαθεί ή αλλάξει, επέλεξα να κάνω λίγο μεγάλη την ανάρτηση βάζοντας κάποια απαραίτητα printscreens απ'όπου πρέπει. Πάμε λοιπόν...

Μπαίνοντας στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Οικονομικών το οποίο υποθέτω ότι είναι και υπό τον έλεγχο του Στουρνάρα άρα μάλλον χλωμό να ανέβασε κάποιος άσχετος κάτι άνευ γνώσεώς του, βρίσκουμε το παρακάτω βιογραφικό:


Οφεςίλω να ομολογήσω ότι από έναν ΥΠΟΙΚ θα περίμενα ένα λίγο πιο γεμάτο βιογραφικό, αλλά θα μου πεις ότι μέχρι κι ο Αϊνστάιν κακούς βαθμούς είχε στο σχολείο. Ας πούμε, λοιπόν, ότι αυτό δεν είναι πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ότι διαβάζοντας το βιογραφικό αρχίζεις να συνειδητοποιείς ότι κάτι δεν πηγαίνει καθόλου, μα καθόλου καλά. Ας το συνοψίσουμε λίγο ως εξής:

1981-1985: Research Fellow και Lecturer στο Πανεπιστήμιπο της Οξφόρδης.
1986-1989: Ειδικός Σύμβουλος Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών
1989-1994: Σύμβουλος στην Τράπεζα της Ελλάδος επί Νομισματικής Πολιτικής
1994-1997: Αντιπρόεδρος της Δημοσίας Επιχείρησης Αερίου
1998-2000: Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους
2000-2004: Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος Εμπορικής Τράπεζας
2005-2008 Διευθύνων Σύμβουλος της ΚΑΠΠΑ Χρηματιστηριακής



Για κάποιον λόγο που προφανώς αγνοώ, η επαγγελματική του σταδιοδρομία που απαντά στο διάστημα 2008-2012 οπότε και επανεμφανίζεται στο προσκήνιο ως ΥΠΟΙΚ, αγνοείται.Ίσως το να είσαι στον ΙΟΒΕ δεν είναι επάγγελμα.  Επίσης, αν και δεν ξέρω κατά πόσον είναι έγκυρη πληροφορία, αν πιστέψουμε το βιογραφικό του στην ελληνική wikipedia, από το 1989 διδάσκει και στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Πως σας φαίνεται; Να το αναλύσουμε λίγο;
Κατ' αρχήν, αν και οφείλω να ομολογήσω ότι δεν έχω παρά μια μικρή επαφή με το αγγλικό σύστημα εκπαίδευσης, αλλά μιλώντας με άτομα που έχουν κάποια μεγαλύτερη από εμένα μου είπαν ότι τόσο το Research Fellow όσο και η θέση του λέκτορα δεν είναι ακριβώς δουλειές, υπό την έννοια ότι μπορείς να τις πάρεις στο πλαίσιο του διδακτορικού σου, μπορεί επειδή είχες κολλητό τον καθηγητή, μπορεί βεβαίως κι επειδή ήσουν ο αρχικεγαμό. Εδώ όμως υπάρχει ένα θεματάκι: ότι τους κεγαμό οι Αγγλοσάξωνες είθισται να μην τους αφήνουν να φεύγουν (αυτό, το ξέρω αρκετά καλύτερα). Οπότε για να τον άφησαν τον Στουρνάρα, δεν πρέπει να ήταν τόσο πολύ κεγαμό, ούτως ειπείν δεν πρέπει να ήταν και κανά ιδιαίτερο κελεπούρι (εκτός βέβαια αν επρόκειτο για ιδεολόγο που είχε ως στόχο να διορθώσει τα Οικονομικά της χώρας). Τέλος πάντων, δεν έχει και ιδιαίτερη σημασία εδώ που τα λέμε το τι τον θεωρούσαν οι Άγγλοι. Θέλετε να πούμε χάριν συντομίας ότι είχε αυτές τις δύο θέσεις επειδή ήταν τρομερός επιστήμων; Να το πούμε. Εδώ μέχρι κι ο Σαμαράς τη μοναδική δουλειά που έκανε στη ζωή του ήταν στην Αμερική και ήταν και πιτσαρία κιόλας, στον Στουρνάρα θα κολλήσουμε; Πάμε παρακάτω.

Γυρνάς στην Ελλάδα, λοιπόν, και μπαίνεις στον στίβο της επιβίωσης. Ποια είναι η πρώτη σου δουλειά; Ειδικός Σύμβουλος σε Υπουργείο. Δηλαδή στο Δημόσιο. Και μάλιστα πάρα πολύ ψηλά, που δεν ξέρω για εσάς αλλά τουλάχιστον σ'εμένα φέρνει στο μυαλό πολλή αξιοκρατία να'ούμ. Στην συνέχεια πας που; Στην Τράπεζα της Ελλάδος. Δηλαδή στο Δημόσιο. Μετά απ'αυτό σε κάνουν αντιπρόεδρο στην Δημόσια Επιχείρηση Αερίου, δηλαδή πάλι στο Δημόσιο. Μετά απ'αυτό εμφανίζεσαι στον Οργανισμό Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους, δηλαδή ξανά στο Δημόσιο. Μετά τοποθετείται στην κρατική Εμπορική Τράπεζα και δη, ως υψηλόβαθμος, πάλι στο Δημόσιο δηλαδή. Εν ολίγοις λοιπόν, από την στιγμή που πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα ,και για 18 ολόκληρα χρόνια ήταν για να το πούμε ωμά, ένας ακόμη κρατικοδίαιτος, ένας ακόμη δημόσιος υπάλληλος, όχι όμως από τους αμειβόμενους με μισθό πλέμπας αλλά ως εξαιρετικά υψηλόμισθος όπως πάντοτε συμβαίνει με τέτοιες θέσεις.
Όμως η ανάλυση του βιογραφικού του δεν τελειώνει στο 2004.
Όπως βλέπουμε μετά το... αγροτικό στην Εμπορική ακολουθεί επιτέλους μια θέση στον ιδιωτικό τομέα: ΚΑΠΠΑ Χρηματιστηριακή. Εδώ λοιπόν το πράγμα αποκτά λίγο... ιδιότροπο ενδιαφέρον. Δεν ξέρω αν έψαξα καλά, αλλά δεν μπόρεσα να βρω καμία "ορατή" δραστηριότητα του Στουρνάρα στην εν λόγω ορατή εταιρεία. Σημειωτέον ότι είναι προφανές ότι έναν άνθρωπο με το συγκεκριμένο βιογραφικό τον οποίον νομίζω ότι ο καθένας θα προσελάμβανε στην αντίστοιχη εταιρεία του μόνο και μόνο για να αξιοποιήσει την εμπειρία του και τα κονέ του, δεν θα έπρεπε συνεπώς να υπάρχει κάποια αρθρογραφία; Λογικά θα έπρεπε. Έλα όμως που δεν υπάρχει. Την ίδιαν στιγμή, υπάρχει μια ολοσδιόλου σατανικά συμπτωματική συνωνυμία με την "Πρωτοβουλία Κάπα" (με ένα πι), η οποία ήταν Μη Κυβερνητική Οργάνωση, δηλαδή ξανά μανά επιστρέφουμε στο Δημόσιο και το ατελείωτο μέλι του. Όπου αν ισχύει και το ότι διδάσκει και στο Πανεπιστήμιο, έχουμε έναν ακόμη μισθό από το Δημόσιο. Εδώ όχι μόνο υπάρχει αρθρογραφία, αλλά υπάρχουν και φωτογραφίες, και δηλώσεις και χίλια δυο. Όπως έχει γράψει, ας πούμε το (μνημονιακό) Έθνος, η μνημονιακή Καθημερινή, αλλά και η ιστοσελίδα του ΣΚΑΪ, Η Ημερησία, η Ναυτεμπορική, η Ελεθεροτυπία και πολλοί άλλοι. Εδώ υπάρχει ένα άλλο σημείο προς διερεύνηση: είναι ή δεν είναι ΜΚΟ η Πρωτοβουλία Κάπα; Παραθέσω από το capital.gr την γνωστή επιστολή που είχε "διαρρεύσει" από την εν λόγω "Πρωτοβουλία" όπως κυκλοφορεί σε αμέτρητες ιστοσελίδες και ιστολόγια, σύμφωνα με την οποίαν η Πρωτοβουλία Κάπα δεν είναι ΜΚΟ. Οκ, θα μου πείτε ότι έχουμε επίσημη διάψευση. Μισό λεπτό όμως, διότι στην ίδιαν επιστολή διαψεύδεται ότι είναι μέλος ο αυτόκλητος σωτήρ του Έθνους, Στέφανος Μάνος, τον οποίον όμως βλέπουμε σε χίλια δυο ειδησεογραφικά ρεπορτάζ αλλά και σε φωτογραφίες επί τω έργω. Συνεπώς έχουμε μία πολύ σοβαρή αφερεγγυότητα αναφορικά με το κύρος της επιστολής. Την ίδιαν στιγμή, σε ένα προναφερθέν λινκ που παρέθεσα της Καθημερινής, διαβάζουμε στο παρακάτω άρθρο:


Εδώ λοιπόν έχουμε το εξής οξύμωρο: είτε η επιστολή διάψευσης είναι ψευδής, είτε το ρεπορτάζ της μέχρι τα μπούνια μνημονιακής Καθημερινής του ομίλου Αλαφούζου δημοσίευσε ένα ρεπορτάζ που δεν διασταύρωσε καλά σε σημείο να παραπληροφορεί τον κόσμο. Επειδή, όμως, δεν πιστεύω το δεύτερο, θέλοντας και μη καταλήγω μοιραία στο πρώτο: ότι δηλαδή η επιστολή διάψευσης δεν ισχύει.

Τέλος πάντων, να κάνω ξανά την υποχώρηση και να δεχθώ ότι ο Στουρνάρας εργάστηκε για κάποια χρόνια σε κάποια ιδιωτική εταιρεία ονόματι ΚΑΠΠΑ Χρηματιστηριακή παρόλο που -ξαναλέω- δεν βρήκα ούτε μία ανακοίνωση της εν λόγω εταιρείας που να τον αναφέρει ή έστω κάποιο άρθρο που να δείχνει την δραστηριότητά του -διευθύνων σύμβουλος ήταν άλλωστε, του κερατά δηλαδή, ενώ κατά εντελώς διαβολική σύμπτωση μετά απ'αυτήν ίδρυσε μαζί με τον Μάνο μια ΜΚΟ με όνομα Πρωτοβουλία ΚΑΠΑ (Κρατική Ακίνητη Περιουσία και Αξιοποίηση) και αυτό παράλληλα με τη θέση του στον ΙΟΒΕ, όπου μετά απ'αυτό επιστρέφουμε στην μισθοδοσία του Δημοσίου ως Υπουργός Οικονομικών όπου τάχα μου σώνει τη χώρα. Και πως τη σώνει!

Εδώ, λοιπόν, έχουμε το εξής σχιζοφρενικά ελληνικό: Ο άνθρωπος που στο μεγαλύτερο κομμάτι της εργασιακής του σταδιοδρομίας μισθοδοτείτο από το Ελληνικό Δημόσιο, θεωρεί ότι το Δημόσιο αποτελεί ένα πολύ μεγάλο μέρος του προβλήματος. Επίσης ενώ είναι ως γνωστόν τραπεζίτης που προφανώς ελάμβανε όλα τα μπόνους που προέβλεπε η σύμβασή του κατά τα έτη του μεγάλου πάρτυ, πλέον κρατικοποιεί τις τράπεζες  για να μετακυλήσει τα ελλείμματά τους στο Δημόσιο ώστε να... εξυγιανθούν. Και για να εξυγιανθεί στην συνέχεια το προβληματικό Δημόσιο, κόβονται μισθοί και συντάξεις, χειροτερεύουν τα μάλα οι εργασιακές συνθήκες, η χώρα πάει προς την κόλαση και όλα αυτά με τις ευλογίες πολλών (ιδίως των ντόπιων ηλιθίων που είναι κυριολεκτικώς αμέτρητοι).

Και για να διαπιστώσουμε του λόγου το αληθές, σύμφωνα με το μνημονιακό Έθνος, η κυβέρνηση σχεδιάζει τη δημιουργία μιας υπερτράπεζας υπό μορφήν εταιρείας που να απορροφήσει όλα τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια από τις τράπεζες που έχουν πρόβλημα (πιθανώς και από όλες στο μέλλον, λέω εγώ). Τι θα σημάνει αυτό στο μέλλον; Μα ότι οι στόχοι δεν επετεύχθησαν, ότι θα απαιτηθούν και άλλα μέτρα (τα για 196η φορά τελευταία) κλπ, κλπ, κλπ. Και την ίδιαν στιγμή ο ηλίθιος της διπλανής πόρτας τε και ιστολογίου που έχουμε ξεβρακώσει δεόντως κατ' επανάληψιν, θα ζητοκραυγάζει ότι η Ελλάς παραμένει στο ευρώ με το σπαθί της, ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι το Δημόσιο όπου και επιτέλους απαιτούνται απολύσεις κλπ, κλπ, κλπ. Έχουμε ξαναπεί ότι η βλακεία είναι έμφυτη και πάντοτε αθεράπευτη: άπαξ και γεννηθείς με αυτή θα παραμείνεις μια ζωή μαζί της. Και φυσικά το ίδιο ισχύει και με τη λαμογιά, αν κι αυτή συνήθως αποκτάται καθώς βλέπεις τόσους βλάκες γύρω σου.

Περιμένουμε, λοιπόν, πως και πως την επόμενη γελοία δημοσκόπηση που τάχα μου να παρουσιάζει ότι ο εν λόγω θεωρείται ο πιο επιτυχημένος και αγαπητός Υπουργός Οικονομικών προκειμένου να σε πείσει, ηλίθιε, για την άποψη που πρέπει να έχεις. Άρα, φίλε, πριν εγκαταλείψεις το σπίτι σου για να γίνεις ένας ακόμα άστεγος, ή ακόμη χειρότερα πριν ακόμη εγκαταλείψεις τα εγκόσμια εάν από...τα πολλά ψυχολογικά προβλήματα (αλλά ποτέ οικονομικά) αυτό είναι που έχεις αποφασίσει, σκέψου καθώς θα παραγγέλνεις από την πιτσαρία του Σαμαρά το τελευταίο γεύμα σαν άνθρωπος, το ποιόν όλων αυτών που καθορίζουν τη μοίρα σου.
Και να πρόσεχες τι ψήφιζες τόσα χρόνια γελοίε καραγκιόζη. Διότι δεν φταίει ο Στουρνάρας για όσα μας κάνει αλλά τα στουρνάρια από κάτω.

Χαίρετε.

Σάββατο 19 Μαΐου 2012

Μια σουρεαλιστική ιστορία για παντελώς αμαθείς.

Κάθομαι, το λεπόν, τις προάλλες να δω λίγη τηλεόραση μπας και πετύχω τίποτε πολιτικό (με είχαν πιάσει οι στερήσεις από τα σκουπίδια βλέπετε) και ξαφνικά πάνω στο ζάπινγκ πέφτω πάνω στο Άνιμαλ Πλάνετ!
Ενθουσιαζμός!
Διότι το Άνιμαλ Πλάνετ μ'αρέσει πολύ, όπως πάρα πολύ μ'αρέσουν και τα ζώα και το ευτύχημα ήταν ότι το πέτυχα κατά τύχη δίχως να έχω καν συνδρομή στο αντίστοιχο κανάλι. Εννοείται λοιπόν ότι άδραξα την ευκαιρία και παρακολούθησα προσεκτικά το ντοκυμανταίρ της βραδιάς.

Νομίζω ότι είναι ο τρομερός Ίαν Στιούαρτ (μαθηματικός, για να μην ψάχνετε τσάμπα) που λέει σε ένα βιβλίο του πως αν βάλεις έναν πίθηκο μπροστά σε μία γραφομηχανή, υπάρχει το ενδεχόμενο μέσα από όλες τις ασυναρτησίες που θα γράψει, να καταφέρει να γράψει και μία σελίδα από κάποιο έργο του Σαίξπηρ ας πούμε. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι ο πίθηκος έχει διαβάσει ή γνωρίζει Σαίξπηρ, αλλά ότι απλώς θα επιβεβαιωθεί ως συνήθως η θεωρία των πιθανοτήτων πως μέσα από αμέτρητες χιλιάδες ασυναρτησιών υπάρχει η πιθανότητα να προκύψει ακόμη και μια σελίδα έργου του Σαίξπηρ.

Δίχως να θυμάμαι αυτήν την περιγραφή ενόσω παρακολουθούσα το ντοκυμανταίρ λοιπόν, ξαφνικά το ένα ζωάκι άρχισε να ψελλίζει σχεδόν σε ανθρώπινη γλώσσα κάτι ακαταλαβίστικες λέξεις όπως ότι
"ο Χίτλερ θα κριθεί εν καιρώ από την ιστορία".
Πλάι σε αυτές τις απόπειρες συλλαβισμού λέξεων υπήρχαν και κάποιες άλλες εξίσου ακαταλαβίστικες φράσεις όπως "δεν είμαστε νεοναζί", "αγαπάμε την πατρίδα" κλπ, κλπ.




Οκ, για να αρχίσω να ξεφεύγω από το χιούμορ που έως τώρα έκανα, ειλικρινά δεν έχω κανέναν απολύτως λόγο να αμφισβητήσω τους ισχυρισμούς των μελών της Χρυσής Αυγής. Υποθέτω ότι ο ανωτέρω βουλευτής (πλέον) μάλλον δεν γνώριζε τι εστί Waffen SS (θα το μπέρδεψε με καμιά ποδοσφαιρική ομάδα, όπως πχ την SS Lazio την οποίαν υποστηρίζουν πάρα πολλοί εξαυτών αφενός για το SS -Società Sportiva- και αφετέρου επειδή ήταν η αγαπημένη ομάδα του φασίστα Μουσολίνι). Και δεν ειρωνεύομαι. Εδώ είναι προφανές ότι δεν ξέρουν άλλα και άλλα, όπως η γλώσσα που μιλάνε ή η ιστορία του τόπου που τους γέννησε. Και όταν δεν ξέρεις την ιστορία της πατρίδας, τότε πως διάολο μπορείς να αγαπάς και την πατρίδα σου παρα τους ισχυρισμούς σου;

Διότι πως αλλιώς θα μπορούσαμε να εξηγήσουμε το πως είναι δυνατόν να είναι νοσταλγοί του Χίτλερ που τόσα δεινά έφερε σε αυτόν τον τόπο, εκτελώντας κόσμο, κλέβοντας δημόσια και ιδιωτική περιουσία, έχοντας αυτόν τον τόπο υπό Κατοχή για χρόνια που έμοιαζαν αιώνες. Βέβαια θα μπορούσαμε να το εξηγήσουμε ότι οι άνθρωποι είναι εν γνώσει τους ψέυτες, αλλά κάτι τέτοιο δεν θα μου άρεσε ως εξήγηση: έχω ξεκαθαρίσει κατ' επανάληψιν άλλωστε ότι προτιμώ τη δικαιολογία της βλακείας και της αμάθειας, παρά τον δόλο της προπαγάνδας και του ψεύδους. Οπότε θα τους αντιμετωπίσουμε όχι ως ψεύτες αλλά ως αμαθείς.

Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, ας δούμε λίγο τον Χίτλερ και τις αρμάδες τουμ τους ακολούθους του της ιδίας εποχής, για να καταλάβουμε αν όντως έχει κριθεί από την ιστορία ή όχι. Προειδοποιώ ότι το κείμενο που θα ακολουθήσει θα είναι εξαιρετικά σκληρό και σε περιεχόμενο αλλά και σε επίπεδο κάποιων φωτογραφιών που προέρχονται από το προσωπικό μου αρχείο, οπότε όποιος επιθυμεί να μην συνεχίσει, του συνιστώ να μην συνεχίσει δίχως δεύτερη σκέψη.

Όταν ήμουν στη Γερμανία λοιπόν για δουλειές παλαιότερα, κάποια στιγμή βρέθηκα με παρέα κιόλας στη Βαυαρία για την οποίαν (Βαυαρία, όχι την παρέα) έχω να πω πολλά όταν θελήσω. Αφού λοιπόν βρέθηκα εκεί, σκέφτηκα κάποια στιγμή το προφανές: δεν πετάγομαι και μια βόλτα μέχρι το Νταχάου που είναι παραδίπλα; Ο λόγος φυσικά δεν ήταν άλλος από το να επισκευθώ το πασίγνωστο στρατόπεδο συγκεντρώσεως που λειτουργεί εκεί ως μουσείο, διότι γενικά μου αρέσει να επισκέπτομαι μουσεία. Η αλήθεια είναι ότι πήγα με σχετικά χαλαρή διάθεση υπό την έννοια ότι γνώριζα ιστορία ήτοι τι γινόταν στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, αλλά για να σας την αλήθεια δεν περίμενα η χαλαρή διάθεση να εξανεμιζόταν τόσο γρήγορα.

Κατ'αρχήν να πω ότι τα περισσότερα κτίρια είχαν γκρεμιστεί από τότε κιόλας και έμειναν μόνο (κάτσε να δω αν τα θυμάμαι) το διοικητήριο των SS, ο χώρος βασανιστηρίων, η απομόνωση, ένα κτίριο διαμονής μαζί με την τραπεζαρία, ο θάλαμος αερίων με τον χώρο υποδοχής του και φυσικά, το συγκλονιστικότερο όλων, οι φούρνοι. Εκεί απ'όπου έμπαινες μέσα λοιπόν (δεν θυμάμαι ποιο κτίριο ήταν γιατί έχουν περάσει χρόνια), είχε μία έκθεση φωτογραφιών όπου "θαύμαζες" διάφορα της εποχής. Είχε φρικιαστικές φωτογραφίες μέχρι και από ιατρικά πειράματα κατ' εντολή του Μένγκελε (πολλές φορές και με την παρουσία του απ'ό,τι μας είχαν πει). Θυμάμαι μία ιστορία που έγραφε πλάι σε μια φωτογραφία, ότι για να διαπιστώσουν τις αντοχές του ανθρωπίνουν σώματος στις μεταβολές θερμοκρασιών έπαιρναν ανθρώπους, τους βούταγαν σε καυτό νερό και αμέσως μετά τους πέταγαν μέσα σε παγωμένο. Σε άλλους θυμάμαι πως έλεγε ότι έκαναν εγχειρίσεις χωρίς αναισθητικό για να δουν σε ποια σημεία ερεθίζεται ο εγκέφαλος, τον οποίον εγκέφαλο είχαν σε κοινή θέα διότι είχε αφαιρεθεί το άνω μέρος του κρανίου, κ.ο.κ. Μιλάμε για σαδισμό. Μιλάμε για φρίκη.

Μία από τις φωτογραφίες που υπήρχε ήταν και αυτή με τους συμβολισμούς των "καταδίκων", όπου υπήρχε "μέριμνα" για πολλά είδη αδικημάτων, πχ το γαλάζιο ήταν των μεταναστών, το ροζ των ομοφυλοφίλων, το κόκκινο των πολιτικών κρατουμένων κλπ. Όμως, αν κάποιος πχ ήταν Εβραίος κουμμουνιστής δεν μπορούσε να έχει ένα απλό κοκκινάκι σαν έναν Γερμανό κουμμουνιστή ας πούμε, όπως επίσης άλλο σύμβολο είχε ο Εβραίος κουμμουνιστής από τον Εβραίο ομοφυλόφυλο ας πούμε. Για τον καθένα και άρα και για τον Εβραίο υπήρχαν και άλλα σχέδια κ.ο.κ, και το σύμβολο αυτό ήταν ραμμένο στο δεξί μανίκι αν δεν με απατά η μνήμη μου. Εν ολίγοις, ήθελαν σήμερα να "φάνε" Πολωνούς οι ναζί; Ε, δε γινόταν να κάθονται να χάνουν την ώρα τους ψάχνοντας. Έψαχναν πχ το γαλάζιο χρώμα έπαιρναν τους Πολωνούς και έκαναν τη δουλίτσα τους. Ο καθένας έπρεπε να φαίνεται από μακρυά, αν και αυτό μόνο για τον πρώτο καιρό κράτησε, μετά ήταν τόσοι πολλοί που αφενός οι ναζί δεν νοιάζονταν να τους ντύσουν και αφετέρου αν δεν ήταν ντυμένοι μάλλον πέθαιναν πιο εύκολα από τις κακουχίες και τον καιρό. Μιλάμε για φρίκη στο τετράγωνο, εντελώς απερίγραπτη, ανείπωτη. Και ήμουν μόνο στην αρχή, ακόμη και των φωτογραφιών. Ο χώρος διαμονής αποτελείτο από κουκέτες, όπου καθεμία θα μπορούσε να περιγραφή ως άνετο μονό κρεβάτι, μόνο που στο "μονό" είχαν φτάσει να κοιμούνται 7 και 8 ψυχές και το χειρότερο, να είναι απλά στριμωγμένες, για να καταλάβετε για τι εξαθλίωση μιλάμε, για το πόσο χαμηλά έφτασε το ανθρώπινο είδος επί ναζισμού.

Ο δε θάλαμος αερίων δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ντουζιέρες. Αλλά τι ντουζιέρες. Είχαν έναν προθάλαμο που είχε μέσα κρεμάστρες για τα ρούχα, καλό ξύλό στο δάπεδο και άνετα παγκάκια για κάθισμα, προκειμένου να δημιουργούν μια αίσθηση ζεστασιάς σε αυτούς που θα ήταν νεκροί μετά από μολις λίγα λεπτά. Έτσι οι κρατούμενοι είχαν την εντύπωση ότι όντως πήγαιναν για μπάνιο και συνήθως έμπαιναν οικειοθελώς. Και μόλις το μπάνιο ξεκίναγε, στην δεξιά πλευρά του τοίχου (όπως έμπαινες) που είχε έναν"αεραγωγό" ο Γερμανός "επιστήμων" έριχνε την απαιτούμενη ποσόστητα του δηλητηρίου zyklon b το οποίο αντιδρούσε με το νερό και καθάριζε με συνοπτικές διαδικασίες τους κρατουμένους. Θυμάμαι που μας έλεγε ένας ξεναγός του στρατοπέδου, πως υπάρχει μια φωτογραφία που για ευνόητους λόγους δεν έχουν στα εκθέματα από τον θάλαμο αερίων η οποία είχε τραβηχτεί από τους Αμερικάνους όταν μπήκαν στο στρατόπεδο του Νταχάου. Οι Γερμανοί είχαν τόση κακία και μίσος μέσα τους, που εκτέλεσαν όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους μπορούσαν πριν εγκαταλείψουν το στρατόπεδο και ο θάλαμος αερίων ήταν κυριολεκτικά με πτώματα ως το ταβάνι. Το θέαμα ήταν τόσο φρικώδες που οι αμερικάνοι στρατιώτες που άνοιξαν την πόρτα δίχως να γνωρίζουν τι είχε από πίσω, χρειάστηκαν ψυχολογική υποστήριξη, παρα΄το γεγονός ότι είχαν δει αμέτρητα πτώματα έως τότε.


Μετά, θυμάμαι, είχαμε πάει προς το διοικητήριο, περνώντας πρώτα από τον χώρο των βασανιστηρίων, όπου θύμιζε κυριολεκτικά σφαγείο ζώων. Κρέμαγαν τους ανθρώπους από τσιγκέλια και ενόσω αυτοί κρεμώντουσαν, τους λιάνιζαν στο ξύλο και όχι μόνο. Παραδίπλα, κυριολεκτικά μέσα στο διοικητήριο ήταν η απομόνωση. Όταν είδαμε τα κρατητήρια της απομόνωσης το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν ότι αποκλείεται, κάποιο λάθος πρέπει να έχει γίνει: Καλοριφέρ και παράθυρο σε έναν πολύ μιρκό χώρο βέβαια;; Πως είναι δυνατόν τόσα κομφόρ στην απομόνωση; Το πρώτο πράγμα που μας εξήγησαν ήταν πως το εξαιρετικής ποιότητας ξύλινο δάπεδο ήταν επιστημονικά τοποθετημένο για τον εξής λόγο: επειδή οι μπότες των αξιωματικών των SS είχαν σκληρό τακούνι, ακούγονταν στο συγκεκριμένο ξύλο (νομίζω οξιάς αλλά δεν θυμάμαι καλά) πάρα πολύ έντονα και επιπρόσθετα διέχυε τον ήχο προς όλα τα κρατητήρια με αποτέλεσμα οι κρατούμενοι της απομόνωσης να μην μπορούν να είναι σίγουροι σε ποιον θα πήγαιναν τα SS για βασανιστήρια. Κι όσον αφορά τις άλλες απορίες, τελικώς ήταν πολύ απλό: το καλοριφέρ έκαιγε μόνο το καλοκαίρι, ενώ το παράθυρο ήταν ανοικτό όλον τον χειμώνα. Παστρικές δουλειές. Ποτέ άλλωτε ο σαδισμός και ο φόβος δεν έφτασαν υψηλότερα επίπεδα στην ανθρώπινη ιστορία. Ποτέ άλλωτε οι γνώσεις στην ανθρώπινη ψυχολογία δεν χρησιμοποιήθηκαν για τόσο κακό σκοπό.

Βγαίνοντας έξω και από το διοικητήριο θυμάμαι ότι κατευθυνθήκαμε προς την πλευρά του δάσους για να πάμε στο.. υπέρτατο έκθεμα του στρατοπέδου. Λίγο πριν απ'αυτό όμως περάσαμε από την κλασική πόρτα με την φράση του Μαρξ, Arbeit macht frei, η δουλειά απελευθερώνει:



Μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση πως είναι δυνατόν οι ναζί να είχαν μια φράση του Μαρξ. Η απάντηση ήταν άμεση και σχεδόν... αυτονόητη και σε αυτό: οι Εβραίοι θαύμαζαν τον Μαρξ και επειδή μέσα από αυτήν την πόρτα πήγαιναν για καταναγκαστικά έργα μέσα στο δάσος, όπου σε καθημερινή βάση γύρναγαν λιγότεροι απ'όσοι έφευγαν (όχι από τις αποδράσεις όπως καταλαβαίνετε), η εν λόγω φράση ήταν η ειρωνική παραίνεση να πάνε να "εργαστούν" με χαρά, προκειμένου να κερδίσουν την ελευθερία τους.

Και σιγά, σιγά πλησιάσαμε στο σημείο όπου δεν το κρύβω μέχρι κι εμένα είχαν κοπεί τα πόδια. Και μόνο στη θέα του κτιρίου σε έπιανε τρόμος καθώς σκεφτόσουν τι είχε συμβεί επί χρόνια εκεί μέσα. Στην παρέα μια γυναίκα έβαζε το χέρι της στην φωτιά ότι της μύριζε καμμένη σάρκα, σε σημείο όχι να μην θέλει να μπει μέσα, αλλά να μην θέλει καν να πλησιάσει κι απ'έξω. Ήταν τόσος ο τρόμος, σε όλους όσους πλησίαζαν το κτίριο των φούρνων. Και μόλις μπήκα μέσα....

Σιγή. Κυριολεκτικά δεν ακουγόταν ο παραμικρός ήχος, λες και είχε σταματήσει ο χρόνος.


Όποιος έμπαινε μέσα πάγωνε το αίμα του και μόνο στη θέα αυτού που έβλεπε. Ήταν αδιανόητο, τερατώδες, φρικιαστικό. Εκεί ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που συνειδητοποίησα πως είναι άλλο πράγμα η ιστορία που μαθαίνεις και άλλο πράγμα η αληθινή, ακόμη κι αν η ιστορία που έμαθες είναι ακριβώς ίδια με την αληθινή. Ναι, ήξερα εκ των προτέρων ότι εκεί κυριολεκτικά έψηναν ανθρώπους μέχρι να λιώσουν και στην συνέχεια τους έκαναν σαπούνι. Μόλις όμως αντίκρυσα το θέαμα συνειδητοποίησα ότι δεν ήξερα τίποτε. Οι γραμμές στα βιβλία, ακόμη και τα πλέον αποκαλυπτικά ντοκυμανταίρ δεν είναι τίποτε μπροστά σε αυτό που βλέπεις μπροστά στα μάτια σου.



Στον εσωτερικό  "χώρο" που βλέπετε στην παραπάνω φωτογραφία εγώ (που θα με χαρακτήριζα φυσιολογικού αναστήματος) δεν είμαι σίγουρος αν θα χώραγα εάν προσπαθούσα να μπω μέσα. Μάλλον θα σφήνωνα στους ώμους. Ήταν τόσο στενά. Σκεφτείτε λοιπόν ότι σε αυτόν τον φούρνο χώραγε εντελώς άνετα ένα ολόκληρος άνθρωπος και πολλές φορές αν είχαν μεγάλο... φόρτο εργασίας τους έβαζαν μέσα δύο-δύο. Μπορείτε να καταλάβετε για τι έγκλημα διαρκείας μιλάμε; Για ανθρώπους της διπλανής πόρτας που κάποτε γέλαγαν, μοχθούσαν, εργάζονταν, έκαναν όνειρα για το αύριο και που απλώς δεν ήταν "πολιτικώς ορθοί" σύμφωνα με τις απόψεις κάποιων. Άνθρωποι που αρχικά συνελήφθησαν, έμειναν ξέντυτοι, θεονήστικοι, στοιβάχτηκαν σαν σακιά πατάτες, βασανίστηκαν, τρομοκρατήθηκαν, εργάστηκαν καταναγκαστικά και στο τέλος-τέλος μπορούσαν να χωράνε έως και δύο-δύο σε έναν τόσο εφιαλτικά μικρό χώρο.
Θυμάμαι που ρώτησα με ψυχικό πόνο λες και από το δικό μου χέρι είχαν μπει εκεί μέσα και γύρευα τη λύτρωση, αν τουλάχιστον ήταν νεκροί όταν τους έχωναν μέσα στο γήινο κολαστήριο. Η απάντηση ήταν ακόμη χειρότερη: αυτό δεν το γνωρίζει κανείς, αλλά η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν μαρτυρίες σύμφωνα με τις οποίες τις περισσότερες φορές τους πήγαιναν ζωντανούς στο κτίριο για να μην τους κουβαλάνε. Το αν τους σκότωναν πριν τους κάψουν, είναι άγνωστο.

Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που ένοιωσα αηδία που είμαι άνθρωπος.
Ήταν η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα το πόσο χαμηλά μπορεί να φτάσει το ανθρώπινο είδος.
Ήταν η πρώτη φορά που είδα μπροστά μου το μέγεθος του κακού που μπορεί να λάβει χώρα και του μίσους που μπορεί να γεννηθεί.

Θυμάμαι ότι σχεδόν ξεψυχισμένα πέρασε από το μυαλό μου η σκέψη, πως είναι δυνατόν ο λαός που γέννηεσε έναν Γκαίτε, έναν Νίτσε και προπάντων έναν Μπετόβεν, όχι απλώς να γέννησε και έναν Χίτλερ (έστω και τυπικά καθ'όσον ο Χίτλερ ήταν Αυστριακός) αλλά να επείσθη να τον ακολουθήσει κιόλας. Η απάντηση σε αυτό θα δοθεί στο τέλος του κειμένου.

Δέκα χρόνια μετά, δεν το έχω ξεχάσει το Νταχάου, που δεν ήταν και το χειρότερο στρατόπεδο συγκεντρώσεως που υπήρχε κιόλας, για να μην ξεχνιώμαστε. Ήταν μια εμπειρία ζωής που ήρθε κυριολεκτικά μέσα από τον θάνατο.

Όσο λοιπόν άκουγα το ζωάκι του ντοκυμανταίρ να παπαγαλίζει ξανά και ξανά ότι ο Χίτλερ δεν έχει κριθεί ακόμη από την ιστορία, οι μνήμες του στρατοπέδου ήρθαν στο  μυαλό μου από μόνες τους και μου υπενθύμισαν επακριβώς τι ήταν ο Χίτλερ και οι ναζί του και ότι όχι μόνο έχουν κριθεί αλλά και ότι δεν έχουν καταδικαστεί στις συνειδήσεις όλων μας με τον τρόπο που πρέπει.
Και διαπίστωσα πόσο μεγάλη είναι η αμάθεια όλων μας, με πρώτη τη δική μου, που δεν θεωρούμε αδιανόητο το να ψηφίσουμε τους νοσταλγούς του Χίτλερ και των ναζί του, που τρώμε αμάσητες δικαιολογίες τύπου ότι "εμείς δεν χαιρετούμε όπως οι ναζί αλλά όπως οι λατίνοι" τους οποίους βέβαια αντέγραψαν και οι ναζί. Ναι, είναι γνωστό ότι ο στρεφόμενος σταυρός ήταν ένα αρχαιοελληνικό σύμβολο ειρήνης και τάξης που υπάρχει σε πλήθος αμφορένν και παραστάσεων. Είναι όμως ένα σύμβολο που κατέστη μιαρό ακριβώς επειδή το οικειοποιήθηκε και ιδεολογικοποίησε ο Χίτλερ. Το πήρε από τους αμφορείς και από σύμβολο ειρήνης το έκανε σύμβολο μίσους. Και όσον αφορά τον μαίανδρο που τάχα μου είναι το σύμβολο της Χρυσής Αυγής, εδώ και κάποια χρόνια είναι το σύμβολο. Παλαιότερα ήταν άλλο και θύμιζε κάτι ανάμεσα σε σβάστιγκα και SS.


Παρεμπιπτόντως να αναφέρω ότι αμφότερα τα σύμβολα (ήτοι και το παλαιό και το νυν) είναι σχεδιασμένα στα χρώματα της σβάστιγκας δήλαδή άσπρο, μαύρο, κόκκινο που με τη σειρά τους απαντούν στα χρώματα της έως τότε γερμανικής σημαίας, την οποίαν η Γερμανία  υποχρεώθηκε ν'αλλάξει μετά την ήττα της σε αυτήν που ξέρουμε με το πορτοκαλί να έχει αντικαταστήσει το άσπρο.









Ας μην μας μιλάει ο λύκος για πρόβατα λοιπόν.

Στο διά ταύτα τώρα.
Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να λέω ότι η Δημοκρατία είμαστε εμείς, όπως εμείς είμαστε και το Κράτος. Αν η Δημοκρατία μας έχει θέματα και προβλήματα (που έχει άπειρα) αυτό συμβαίνει επειδή εμείς τα καλλιεργήσαμε και τα αναθρέψαμε. Εμείς είμαστα αυτοί που πρέπει να λύσουμε τα προβλήματα, διότι κατά τα λοιπά και η Δημοκρατία μας και το Κράτος μας έχουν τη δική μας μούρη. Εμείς τα κάναμε έτσι όλα, είτε με τις ενέργειές μας, είτε με την ανοχή μας και προσωπικά θεωρώ αδιανόητο οι νοσταλγοί των ναζί να θεωρούνται λύση.

Για να δώσω μια απάντηση που άφησα σε εκκρεμότητα, είναι γεγονός ότι η κοινωνία πάντοτε ρέπει προς τα δεξιά όσο σφίγγουν τα ζωνάρια. Όπως αρέσκομαι να λέω, όταν βρέχει το ένστικτο σε ωθεί να μπαίνεις μέσα στο σπίτι να προστατευθείς και όχι να βγαίνεις έξω νακοιτάς τους κεραυνούς. Αυτό σημαίνει επί της ουσίας συντηρητισμός. Στις εποχές που ζούμε, της υψηλής ανεργίας όπου άνθρωποι χάνουν τα σπίτια τους, όχου οικογένειες δεν έχουν ούτε καν τα βασικά προς το ζην, που η ανεργία χτυπάει κόκκινα και που άνθρωποι ψάχνουν να τρώνε στα σκουπίδια, είναι απολύτως λογικό οι ακραίες ιδεολογίες να ανεβάζουν την αξία των μετοχών τους. Είναι αυτοί που φέρονται να έχουν λύση για τα πάντα, είναι αυτοί που βρίσκουν τους εχθρούς που πρέπει (και οι οποίοι να θυμάστε ότι πάντοτε μοιάζουν να είναι όντως οι εχθροί, αυτή είναι η "επιτυχία"). Γι'αυτόν τον λόγο και σε τέτοιες συνθήκες σαν αυτές που ζούμε γιγαντώνονται αυτού του είδους οι αντιδράσεις. Διότι οι άνθρωποι αυτοί πείθουν.
Ο Χίτλερ δεν είχε μόνο την τρομακτική ικανότητα να πειθει τους πάντες. Έκανε και πράγματα που δεν είχε τολμήσει να κάνει κανείς άλλος Γερμανός ηγέτης της τότε εποχής. Έβγαλε τη Γερμανία από την εξευτελιστική συνθήκη των Βερσαλλιών. Σταμάτησε να πληρώνει τις αποζημιώσεις προς τους συμμάχους της Αντάντ και κυρίως προς τον προαιώνιο εχθρό, τον Γάλλο. Έδωσε δουλειά κυριολεκτικά σε όλες τις οικογένειες (εδώ θα ανεβάσω κάποια στιγμή μιαν άλλη φωτογραφία που όμως δεν έχω εύκαιρη τώρα, για να το καταλάβετε ακριβώς). Η πασίγνωστη εταιρία Volkswagen για παράδειγμα επί Χίτλερ δημιουργήθηκε και έδωσε δουλειά σε χιλιάδες ανέργους. Επίσης είχε διώξει τοκογλύφους και λοιπούς μαυραγορίτες. Ο Χίτλερ ήταν λύση για τους Γερμανούς του μεσοπολέμου γι'ατό και τον ακολούθησαν με τυφλό ενθουσιασμό. Γι'αυτό και έγινε ο Φύρερ, ο οδηγητής. Είναι αναμφισβήτητο ότι ο Χίτλερ ήταν ηγέτης, μόνο που ήταν αυτό που ονομάζεται τοξικός ηγέτης. Ήταν εξαρχής προδιαγεγραμμένο ότι θα οδηγούσε όλο το έθνος του στην καταδίκη και επειδή το έθνος του τον ακολουθούσε πρόθυμα (ως ένα σημείο, διότι από εκεί κι έπειτα δεν μπρούσε να απεμπλακεί διότι απλούστατα δεν υπήρχε γυρισμός πλέον) αυτό μπορούσε να γίνει μόνο μέσα από τον πιο αιματηρό κι απάνθρωπο πόλεμο που γνώρισε ποτέ το ανθρώπινο είδος, με ανείπωτες θηριωδίες σαν κι αυτές που περιγράψαμε πιο πάνω.

Είναι λοιπόν δυνατό να είμαστε λογικοί άνθρωποι, με ιστορική μνήμη και γνώσεις και να γίνουμε έμμεσα ή άμεσα τιμητές του Χίτλερ;
Αν υποθέσουμε ότι τα μέλη της Χρυσής Αυγής όντως θεωρούν πως δεν έχουν την παραμικρή σχέση με τον Χίτλερ, τότε συγγνώμη αλλά μας αποδεικνύουν ότι είναι ακόμη πιο επικίνδυνοι απ'όσο νομίζουμε διότι είναι τόσο άσχετοι και αμαθείς που αδυνατούν να διαχωρίσουν τα πλέον προφανή.

Όμως, να είμαστε και δίκαιοι και να τα λέμε κι όλα.
Οι νεοναζί και οι φασίστες δεν αναχαιτίζονται με λασπολογίες και υστερικές ύβρεις όπως γίνεται από πολλά ΜΜΕ, ούτε από αμετροεπείς ενέργειες όπως της μη κλήσης  του αρχηγού του εν λόγω κόμματος στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών υπό τον ΠτΔ.
Έχω ξαναπεί πως η ποιότητα της Δημοκρατίας καθορίζεται κυριότερα από δύο παράγοντες: πρώτον από τις ελευθερίες που παρέχει στους πολίτες της και δεύτερον από τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους εχθρούς της. Όταν λοιπόν αποκλείεις κάποιον από τον διάλογο επειδή είναι φασίστας, τότε ακριβώς το ίδιο είσαι κι εσύ απλά από ένα άλλο (αντίθετο) άκρο και αυτό σε καθίστά εξίσου επικίνδυνο. Όπως κατέληγε ο Όργουελ στη Φάρμα των Ζώων, τελικώς άνθρωποι και γουρούνια έχουν τόσο όμοια μούρη σε σημείο να μην αναγνωρίζεται η διαφορά και αυτό διότι παρά τις τεράστιες φαινομενικές διαφορές, οι κοινές πρακτικές είναι που κάνουν αυτά τα δύο ζώα να μοιάζουν τόσο πολύ καθώς φέρνουν τα άκρα εγγύτερα συνθλίβοντας όλα όσα υπάρχουν στο ενδιάμεσο.

Το χρέος μας ως πολίτες λοιπόν είναι να έχουμε ιστορική μνήμη. Είμαστε υποχρεωμένοι να τους αφήνουμε να αναπτύξουν τις θέσεις τους ακριβώς όπως η Δημοκρατία ορίζει. Ακόμη και ο φασίστας έχει ίσο δικαίωμα και στον Λόγο και στον Νόμο, ακόμη και ο πλέον φαύλος. Και από 'κει κι έπειτα, οι γνώσεις του καθενός του δίνουν δυνατότητα να αντικρούσει τα συνήθως ανιστόρητα επιχειρήματα των πάσης λογής νοσταλγών του ναζισμού. Αυτό είναι, ξαναλέω, το χρέος μας ως πολίτες σε μια τέτοια περίπτωση, διότι όλες οι αντίθετες πρακτικές μόνο συμπάθεια μπορούν να δημιουργήσουν για τους νεοναζί ή όπως αλλιώς επιθυμούν να αυτοαποκαλούνται -αδιάφορες οι λέξεις πλέον. Ήδη έχετε διαπιστώσει ότι στήνουν ολόκληρη τη ρητορική τους στο γεγονός ότι δεν τους αφήνουν να μιλήσουν, ότι δεν τους δίνουν το δικαίωμα λόγου και δυστυχώς είναι σωστό αυτό που λένε εν προκειμένω. Κι εμένα μου στρίβουν τ'άντερα αλλά είτε μου αρέσει είτε όχι, πλέον είναι εκλεγμένο κόμμα που εκπροσωπεί πολύ κόσμο στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Δεν είναι δυνατόν να αποκλείονται από τις δημοκρατικές διαδικασίες διότι θα μιλάμε για μία ακόμη συνταγματική εκτροπή.
Γι'αυτό λέω και ξαναλέω: αφήστε τους να μιλήσουν. Ούτως ή άλλως δεν έχουν κάτι αληθινό να πουν παρά μόνο στρεβλώσεις και ψευδολογίες που απαντούν σε άλλες εποχές και αντίστοιχες πρακτικές: πάρτε για παράδειγμα τα τάχα μου ποσοστά που έλαβαν σε Δίστομο και Καλάβρυτα και που αποτελούν προϊόν αμάθειας, απροσεξίας και προπαγάνδας μαζί. Μόνοι τους θα ρίξουν τα ποσοστά τους λοιπόν. Οποιοαδήποτε άλλη πρακτική θα αποτελέσει απλώς το λίπασμα για να τα γιγαντώσουν και οι -ισμοί όταν γιγαντώνονται γίνονται τόσο τερατώδεις που δύσκολα πέφτουν αναίμακτα.

Μην ξεχνάμε ότι ακόμη και ο Χίτλερ μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες ανελίχθηκε και έγινε αυτό που όλοι μας ξέρουμε και που έκρινε η ιστορία με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, όσο κι αν προσπαθούν οι νοσταλγοί του να τον ωραιοποιήσουν. Το ότι είμαστε αμαθείς ως λαός φαίνεται σε καθημερινή βάση από χίλια δυο πράγματα. Έχουμε κάνει αμέτρητα λάθη, τα περισσότερα εξ αυτών τεράστια σε βαρύτητα. Ας μην πάμε να διορθώσουμε ένα εξ αυτών με ένα άλλο ακόμη μεγαλύτερο. Ιδίως τώρα που πολλά από τα γεγονότα που βιώνουμε σε καθημερινή βάση παραπέμπουν στην Γερμανία του μεσοπολέμου και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό απ'όλα...
Χαίρετε.



Α, και μην ξεχνάτε ότι και οι εθνικοσοσιαλιστές ως σοσιαλιστές σκέτο αυτοπροσδιορίζονταν τότε... Για να καταλάβετε ότι τα παιχνίδια με τις λέξεις είναι πάντοτε επικίνδυνα.

Είμαστε σοσιαλιστές των έργων

Δευτέρα 12 Μαρτίου 2012

Της βλακείας το ανάγνωσμα (κυριολεκτικώς)

Είναι τόσα πολλα αυτά που θέλω να γράψω τον τελευταίο καιρό που τελικώς καταλήγω να μην γράφω τίποτε. Γιατί; Κυρίως επειδή τα σκέφτομαι τόσο πολύ που καίγομαι πριν καλά, καλά πλησιάσω στο πληκτρολόγιο. Ξέχωρα απ'αυτό βέβαια παίζει και το ότι όταν μου έρχονται οι καλές εμπνεύσεις δεν είμαι στον υπολογιστή, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα...

Όπως και να'χει, έχετε διαπιστώσει ότι το θέμα της βλακείας σε όλες της της εκφάνσεις είναι ένα από τα κυριότερα θέματα που με απασχολούν.
Θα μου πείτε και μάλλον σωστά, καλά ρε, κι εσύ με τόσα προβλήματα που υπάρχουν, τους βλάκες επιλέγεις;
Σωστή η παρατήρηση Ουότσον, μόνο που σου διαφεύγει ότι τα περισσότερα προβλήματα που έχουμε στον σβέρκο τα οφείλουμε στους βλάκες, οι οποίοι είναι κυριολεκτικώς (ως έχω ξαναπεί) το μέγιστο εξαγώγιμο προϊόν της χώρας, πρώτο και στην εγχώρια κατανάλωση: στους βλάκες βασίζονται οι πολιτικοί για να εκλέγονται, τους βλάκες ποτίζουν τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης για να καλλιεργούν κουτόχορτο, τους βλάκες πείθουν (εσχάτως) οι Ευρωπαίοι περί του ορθού των ενεργειών τους κ.ο.κ. Όπου κι αν γυρίσεις το κεφάλι, υπάρχουν παντού βλάκες. Αστείρευτη απελπισία δάντειας κολάσεως.
Γιατί όμως αυτά; Διότι ο βλάξ είναι ο πρώτος που θα πειστεί περί του δικαίου της απόψεώς του τουτέστιν περί της ρίψεως εις τον Καιάδα όλων των υπολοίπων απόψεων και δη, με τρόπον εμφατικόν. Ο βλάξ συνήθως φέρεται να έχει ευφράδεια, η οποία κατά τα λοιπά αν αντιπαρατεθεί προς τις γνώσεις κάποιου πραγματικού γνώστη αυτομάτως ρίπτεται εις κατηγορίαν χαμηλοτέραν των ελληνικών ομολόγων της σήμερον. Επιπρόσθετα, ο βλάξ έχει πάντοτε δίκαιο και κάθε του θέση ξεκινάει με αυτό το δεδομένο, ούτως ειπείν κάθε παραδοχή αλλά κι απόρριψη έχουν το αυτό φίλτρο ενεργοποιημένο και το επαναλαμβάνουμε για να το θυμόμαστε πάντοτε: ότι ο βλάκας έχει πάντα δίκιο, κάτι που φυσικά ξέρουμε όλοι μας από την στυγνή μας καθημερινότητα.
Επίσης, ο βλάκας είναι ένας άνθρωπος εξαιρετικά επικίνδυνος. Δεδομένου ότι το εύρος διανοητικής του κατανόησης είναι εξαιρετικά χαμηλό, αναγκάζεσαι να πέσεις κι εσύ στο αυτό επίπεδο με αποτέλεσμα ο κόσμος να μην μπορεί πλέον να καταλάβει τη διαφορά ανάμεσα στους από ένα σημείο κι έπειτα. Και το χειρότερο; Δεδομένου ότι ο βλάκας έχει συνηθίσει να φέρεται ως βλάκας ενώ για'σένα το χαμηλό επίπεδο είναι καινοφανές, στα μάτια του κόσμου αυτός που θα φανεί περισσότερο ως βλάκας θα είσαι εσύ, μιας και η εμπειρία του βλάκα στην βλακεία τον κάνει να ζει στο φυσικό του περιβάλλον. Και πάει λέγοντας.

Έτσι, με δεδομένο ότι ο βλάκας σπανίως έχει εμπόδια μπροστά διότι ποιος θέλει να χάνει την ώρα του με αυτόν, αυτομάτως έχει ελεύθερο πεδίο να κάνει ό,τι θέλει και όπου θέλει, ούτως ειπείν όταν ομιλούμε για διαδίκτυο, να γράψει ό,τι γουστάρει.
Βέβαια θα μου πείτε, όλοι μας μπορούμε να γράφουμε ό,τι γουστάρουμε, πράγμα σωστό. Μόνο που ένας άνθρωπος που όχι απλώς επιθυμεί να μάθει (και μην ξεχνάμε ότι ο διάλογος είναι μιας μορφής μάθηση για όλους: ο Επίκουρος έλεγε ότι ο κερδισμένος μιας φιλοσοφικής κουβέντας είναι ο ηττημένος κι αυτό επειδή έμαθε κάτι που μέχρι προηγουμένως δεν ήξερε) αλλά δεν επιθυμεί να εκτεθεί κιόλας, θα κάτσει να ψάξει αυτό το θέμα που τον απασχολεί. Θα κάτσει να ενημερωθεί, θα ρωτήσει, θα ενδιαφερθεί.
Αυτά ο βλάξ είναι προφανές ότι δεν τα κάνει.
Ο βλάξ δεν χρειάζεται να διαβάσει κάτι, ξέρει.
Δεν χρειάζεται να επιβεβαιώσει κάτι αν είναι αληθές. Επιβεβαιώνεται από τις συμφωνίες (likes) μεθ'αλλαλαγμών του κόσμου.
Ο βλάξ δε χρειάζεται να αιτιολογήσει την άποψή του: είναι η σωστή.

Ο βλάξ, επίσης, είναι αστρολόγος: έχει πετάξει μερικές εκατοντάδες μπαρούφες τε και μπούρδες όπου και καταποντίστηκε πανηγυρικά, όμως ως είναι αναμενώμενο θα σταθεί στην μοναδική φορά που έπεσε μέσα και η οποία είναι συνήθως επιπέδου 1+1=;, γεγονός που στα μάτια του ιδίου και των αυλοκολάκων του τον ανεβάζει εις την εκτίμηση του ιδίου (ιδίως). Φυσικά ο βλάξ συνήθως αδυνατεί να δώσει απάντηση σε μια πιο σύνθετη ερώτηση τύπου 2Χ3-1=;, αλλά αυτό δεν έχει καμία απολύτως σημασία για τον βλάκα. Σημασία έχει ότι ξέρει πόσο κάνει 1+1 και που φυσικά δεν έχει καμία απολύτως σημασία ότι κι ένα παιδάκι ξέρει πόσο κάνει η ίδια πράξη. Επίσης, ως όλοι μας έχουμε παρατηρήσει, διά τον βλάκαν το επιχείρημά σου δεν έχει την παραμικρή αξία άπαξ και αποκλίνει των προγενεστέρων ιδικών του συμπερασμάτων. Ως εκ τούτου τα επιχειρήματά σου, όσο εμπεριστατωμένα κι αν είναι συνήθως καταρρίπτονται με ακαταμάχητες ατάκες του τύπου "είσαι μαλάκας" ή "δεν είναι έτσι" (και τελεία αμέσως μετά) ή "οκ" (αυτό είναι εξόχως ειρωνικό, ως θα έχετε διαπιστώσει. Υποδηλώνει απαξία και αηδία ενίοτε) κ.ο.κ. Κοινό σημείο όλων αυτών των απαντήσεων είναι η βεβαιότητα ότι τα επιχειρήματά σου δεν έχουν καμία τύχη απέναντι στην βεβαιότητα του βλάκα. Και πως να έχουν άλλωστε; Εδώ μιλάμε ότι βλέπεις τον βλάκα να "αντικρούει" επαγγελματίες στο αντικείμενό τους με επιχειρήματα του στυλ "ο Βαρουφάκης μιλάει; Καλά, 'ντάξει..." και αυτομάτως τα επιχειρήματα και οι γνώσεις του κάθε Βαρουφάκη έχουν αναχαιτιστεί. Και όχι μόνο αυτό αλλά μόλις φέρεις τον βλάκα σε τόσο δύσκολη θέση που να μπορεί να το καταλάβει και ο ίδιος κιόλας, συνηθίζει να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια νομίζοντας ότι δεν τον έχεις καταλάβει.
Σε αυτό το σημείο λοιπόν υπεισέρχονται
τα δύο θεμελιώδη αξιώματα της Βλακείας:
Πρώτον, ότι ο βλάκας δεν μπορεί να ξέρει ότι είναι βλάκας διότι αν το ήξερε δεν θα ήταν.
Δεύτερον, ότι ο βλάκας αν και πάντοτε έχει την υπόνοια μήπως και απευθύνεσαι σε αυτόν, κατέχει εξίσου πάντοτε και τη βεβαιότητα ότι μιλάς για κάποιον άλλον.

Σε αυτό το σημείο και προς αποφυγή (περαιτέρω) παρεξηγήσεων θα ήθελα να κάνω μια σημαντική διευκρίνιση. Έλαβα χθες ένα μήνυμα από κάποιον φίλο στο φέηστσιμπουκ που μου διαμαρτυρόταν μάλλον δικαίως για κάποια σχετικά θέματα: με τις επιθέσεις μου κατά των βλακών, είναι προφανές ότι δεν απευθύνομαι στον οποιονδήποτε έχει αντίθετη άποψη με'μένα, ή τέλος πάντων με αυτήν που θεωρώ σωστή. Τις αντίθετες απόψεις πάντα τις σέβομαι, ανεξαρτήτως αν της αποδέχομαι ή όχι. Ακόμη και για τις απόψεις που θεωρώ παντελώς για τον λούτσο καβάλα αναγνωρίζω ότι ο άλλος έχει κάθε δικαίωμα να τις έχει. Εξάλλου κατ' επανάληψιν έχω αναπτύξει ότι στην Δημοκρατία ακόμη και ο φαύλος έχει κάθε δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα τις απόψεις του, οπότε αν το έχει ο φαύλος αυτό το δικαίωμα δεν θα το έχει ο βλάκας; Το θέμα είναι ότι ο βλάκας στον οποίον επιτίθεμαι είναι ο προπαγανδιστής βλάκας, αυτός που κάνει μεγάλη ζημιά και δυστυχώς δεν είναι μόνο ένας. Είναι ο βλάκας που μειώνει τον οποιονδήποτε άλλον (και δεν με ενδιαφέρει κάν αν το κάνει ενσυνείδητα ή ασυνείδητα). Είναι ο βλάκας για τον οποίον είτε έχεις στα χέρια σου διδακτορικό πυρηνικής φυσικής είτε κλήση δημοτικής αστυνομίας, έχεις απλώς ένα "χαρτί".
Ο βλάκας στον οποίον απευθύνομαι είναι αυτός που με γλυκανάλατα, αχουτολίστικα επιχειρήματα (εκ του χαζογκομενίστικου "άχου τοοοοοο") θα σε τσουβαλιάσει εντελώς μηδενηστικά με τον οποιονδήποτε άλλον, αρκεί να διαφωνείτε όλοι με τον βλάκα και ασχέτως αν όλοι εσείς λέτε το ίδιο πράγμα ή όχι.
Ο βλάκας στον οποίον αναφέρομαι είναι αυτός που δύο χρόνια τώρα έχει κολλήσει στο ότι ο Πάγκαλος έχει απόλυτο δίκιο, τα φάγαμε μαζί και το ρήμα φταίω κλίνεται μόνο στο α' ενικό. Δεν πα να γίνονται σημεία και τέρατα παντού; Όχι, φταίς εσύ που το ένα και το άλλο και μπλα μπλα. Και ποιο το αποτέλεσμα; Ότι άλλοι βλάκες, άριστα εκπαιδευμένοι από την τηλεόραση, τους δημοσιοκάφρους και την ευρύτερη και άριστα στημένη προπαγάνδα, την πατάνε, σε επικροτούν, σε κάνουν να νοιώθεις κάποιος για πρώτη φορά στη μίζερη πραγματικότητά σου και όλοι εσείς μαζί εξαπλώνετε την ενοχοποίηση του μαζί τα φάγαμε...

Κοινώς, αν δεν θεωρούσα ότι ο βλάκας έκανε τόση ζημιά, δεν θα απασχολούσε σε σημείο να πέφτω εν γνώσει μου επίπεδο σχολιάζοντας. Τουτέστιν, άλλο πράγμα οι προσωπικές απόψεις του καθενός και άλλο η σκαιά προπαγάνδα που δημιουργεί... likes.

Που είχαμε μείνει λοιπόν;
Α, ώπα... Μισό λεπτό γιατί ξέφυγα.
Εϊχα μείνει στο γιατί ο βλάκας είναι το πρόβλημα.
Η απάντηση είναι απλούστατη.
Διότι ακόμη και σήμερα, pasok-νουδού λαμβάνουν (έστω δημοσκοπικώς) περί το 35% μαζί (27+8 υπολογίζω).
Διότι ακόμη και σήμερα μόλις ο 1 στους 2 ψηφοφόρους τους (πρώην και... ακόμα) τους έχει σιχαθεί, τουτέστιν οι μισθοί και οι συντάξεις μπορούν να συμπιεστούν κι άλλο. Η κοινωνία αντέχει.
Διότι όποτε ρωτάς "αφού σωθήκαμε, γιατί σωθήκαμε για 7η φορά;" δεν λαμβάνεις καμία απάντηση ή μάλλον πιο σωστά επικρατεί σιωπή ροφού λες και είπες το καραψαγμένο, όπως σιωπή ροφού επικρατεί και στα υπόλοιπα ερωτήματα, μερικά εκ των οποίων θα αναφέρω εντελώς ενδεικτικά:
-αφού οι συγκεκριμένοι πολιτικοί συν τους Ευρωπαίους και τους ΔοΝηΤάδες θα μας σώσουν με το psi, γιατί απέτυχαν πλήρως σε όλα τα προηγούμενα; (σιωπή ροφού).
-αφού ήταν τόσο εύκολο να σωθούμε τελικά, γιατί δεν σωθήκαμε εξαρχής πριν από 2 χρόνια; (σιωπή ροφού).
-αφού πετύχαμε τον στόχο μας, γιατί πανηγυρίζουν και όλοι οι υπόλοιποι; Μήπως είναι ύποπτο το να πανηγυρίζουν ταυτόχρονα και οι λύκοι και τα πρόβατα; (σιωπή ροφού)
-πως γίνεται τα χθεσινά λαμόγια και αποτυχημένοι σήμερα να είναι οι σωτήρες της χώρας; (σιωπή ροφού)
-δηλαδή τώρα που πανηγυρίζεις σε φτάνουν τα λεφτά, ε; (σιωπή ροφού).
Και ούτω καθεξής.

Τι σημαίνουν αυτά.
Ότι ο βλάκας του διπλανού ιστολογίου τε και πόρτας δεν ενδιαφέρεται αν τον φτάνουν τα λεφτά του, αρκεί να μην φτάνουν εσένα τα δικά σου. Νοιώθει καλύτερα έτσι. Και έτσι, μαγνητίζει τους έτερους βλάκες με τα ίδια μυαλά οι οποίοι σχεδόν εν μέσω ονειρόξεων σκεπτόμενοι πόσο κεγαμό είναι όλοι τους, εξάγουν συμπεράσματα για όλους τους υπολοίπους, με βεβαιότητα που ωσάν η μαλακία τους, σπάει και αυτή καρύδια: ή με'μάς, ή με τους άλλους. Πως είπες; Είσαι υπέρ της χρεωκοπίας; Ε, τότε είσαι εχθρός της Ευρώπης, εχθρός της χώρας, είσαι κομμουνιστής! Θες να βγούμε έξω από το ευρώ.

Φυσικά, το γεγονός ότι παρόλο που τα έχουμε ξεπουλήσει όλα δεν θα μας αποτρέψει να βγούμε και εκτός ευρώ, είναι κάτι που ο βλάκας δεν έχει διαβλέψει, ή μάλλον δεν το θεωρεί καν ενδεχόμενο του πραγματικού κόσμου. Όπως αντίστοιχα δεν έχει τη διανοητική δυνατότητα (βλάκας γαρ) να σου εξηγήσει γιατί ας πούμε τόση πρεμούρα να είναι τα νέα ομόλογα υπό το αγγλικό δίκαιο, ή γιατί ενώ διαγράψαμε χρέος 100 δισ. ευρώ φορτωθήκαμε δάνειο 130 δισ. ευρώ (με οψιόν να πάρουμε κι άλλο φυσικά), ή να κατανοήσει ότι ναι μεν τα επιτόκια των 130 δισ. ευρώ είναι μικρότερα από αυτά των 100 δισ. αλλά στην πραγματικότητα η διαφορά του επιτοκίου έχει καλυφθεί από τη διαφορά του ποσού (που αγγίζει το 1/3 του ποσού του υποτιθέμενου διαγραφέντος ποσού). Παρομοίως ο βλάκας του διπλανού ιστολογίου τε και πόρτας αδυνατεί να αναγνωρίσει τι σημαίνει ότι η χώρα πλέον παραιτήθηκε κάθε νομικού της δικαιώματος και ασυλίας και ότι τα πάντα θα γίνονται κατά πως γουστάρουν οι δανειστές, στους οποίους έχυμε κυριολεκτικώς υποθηκεύσει τα πάντα με όρο (υποχρέωση) κατάσχεσης (αυτό συμπεριλαμβάνει και γη. Το τι σημαίνει γη, το έχουμε εξηγήσει στα ελληνοτουρκικά). Ομοίως, ο βλάκας στον οποίον απευθύνομαι δεν μπορεί να απαντήσει στο απλούστατο ερώτημα γιατί ενώ έχουμε σωθεί τόσες πολλές συνεχόμενες φορές να χειροτερεύουν όλοι οι δείκτες: βιωτικό επίπεδο, άνεργοι, άστεγοι, μισθοί, συντάξεις, ύφεση. Όλα γίνονται χειρότερα. Πως είναι δυνατόν βρε βλάκα; Και φυσικά, αφού επιλέξαμε σταθερότητα, αφού επιλέξαμε Ευρώπη, αφού κάναμε τόσες θυσίες για να παραμείνουμε στο ευρώ (άσχετα αν δεν θα το ξαναδούμε ποτέ επί της ουσίας), τότε γιατί υπογράψαμε ότι το χρέος σε ενδεχόμενη επιοστροφή στη δραχμή θα παραμείνει ως αξία σε ευρώ; Εξήγησε κάτι έστω για μια φορά στη ζωή σου ρε βλάκα.
Όλα αυτά όμως (καθώς και πολλά άλλα) είναι άγνωστες έννοιες για τον βλάκα, ο οποίος ζεί μέσα στην ηλίθια μακαριότητά του, αναλογιζόμενος ότι οφείλει να ψηφίσει pasok στις εκλογές, όποτε αυτές γίνουν (παρόλο που φυσικά σε όλους θα λέει ότι ψήφισε Οικολόγους), ενώ ταυτόχρονα θα εξακολουθεί να τα χώνει σε όποιον ψήφισε Σαμαρά καθ'όσον το νουδού κακό ενώ το pasok καλό ως εντελώς διαφορετικό.
Και την ίδιαν στιγμή όποιος έχει αντίθετη άποψη διαπομπεύεται με σχεδόν φασιστικές μεθόδους ενώ η προπαγάνδα πάει σύννεφο, πάντοτε με λεπτεπίλεπτες εκφράσεις που είθισται να εντυπωσιάζουν.
Και η ακόμη μεγαλύτερη πλάκα ποια είναι; Ότι ο βλάκας του διπλανού ιστολογίου τε και πόρτας είανι τελικά τόσο βλάκας που τα χώνει στα μεγαλολαμόγια κιόλας (πχ κανάλια κλπ) ενώ εξυπηρετούν ακριβώς τους ίδιους σκοπούς! Δηλαδή καταντάει πραγματικά γελοίο!

Θα σας εκμυστηρευθώ κάτι: παλαιότερα πίστευα πως ζουν ανάμεσά μας. Εδώ και καιρό πλέον έχω συνειδητοποιήσει ότι εμείς ζούμε ανάμεσά τους... Είναι τόσοι πολλοί πλέον...

Γάματα με κεφαλαία γράμματα...
Τουλάχιστον ξέρω ότι υπάρχουν κάποιοι σκεπτόμενοι άνθρωποι εκεί έξω στην πραγματική ζωή, οι οποίοι δεν έχουν μολυνθεί ακόμα. Αναρωτιέμαι όμως πόσο θα μπορέσουμε να κρατήσουμε.
Για το τέλος θα σας αποκαλύψω κάτι: από αυτούς που κατηγορούν τον Χρυσοχοϊδη ότι δεν διάβασε ποτέ το μνημόνιο οι περισσότεροι δεν το διάβασαν ποτέ ούτε αυτοί. Όπως φυσικά δεν έχουν διαβάσει και τίποτε από τα επόμενα. Και δεν εννοώ σε σχόλια φίλων ή άρθρα εφημερίδων, έτσι;

Ειλικρινά με έχει πιάσει απελπισία...
Καληνύχτα μας.
Και μην ξεχνάτε ότι τα χειρότερα έρχονται.
Το είπε και ο Σόιμπλε χθες άλλωστε: μέχρι να γίνουμε Λεττονία, έχουμε καιρό. Μέχρι τώρα δεν είχαμε τραβήξει τίποτε. Και ό,τι λέει ο Σόιμπλε, ο Βαγγέλας μας θα το πράξει με θαυμαστή συνέπεια, προς τέρψην του κάθε βλάκα.
Κυριολεκτικά καληνύχτα, σε όλους.

Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011

Σιχαμεροικονομικό ποτ πουρί με σάλτσα α λα pasok

Ήδη από την περασμένη βδομάδα προσπαθώ να μαζέψω τα κομμάτια μου και να ανασυνταχθώ προκειμένου να σχολιάσω αυτό το περιβόητο ευρωπαϊκό σχέδιο Μάρσαλ (ούτως ειπείν μάσα) και δεν μπορώ με τίποτε.
Θες η ζέστη; Θες η βεβαιότητα ότι και που μας τα παρουσιάσαν όλα τελεσίδικα, όταν θα έρθει η σωστή ώρα θα μας τα παρουσιάσουν όλα πάλι ετοιμόρροπα και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο; Θες το κουραστικόν του πράγματος; Διότι μην κρυβόμαστε, ρουτίνα έχει καταντήσει το θέμα: δεν πρόλαβε ν'ανακοινωθεί η συμφωνία και δη με κυμβαλοκρουσίες και ήδη ξεκίνησε το πριόνισμα της καρέκλας από την επόμενη κιόλας μέρα κι όχι μόνο...

Ξέρεις, ρε, τι είναι να σιχαίνεσαι τα οικονομικά όσο δεν πάει και τελικώς να αποτελούν το θέμα με το οποίο έχεις ασχοληθεί περίσσότερο απ'οποιοδήποτε άλλο τον τελευταίο ενάμιση (τουλάχιστον) χρόνο; Δεν καταπίνεται με τίποτε. Είναι σα ν'αποφασίζεις να υποστηρίξεις τον Παναθηναϊκό, ένα πράγμα, δεν αντέχεται... :)
Μας έχουν περάσει στο πετσί μας ότι πεινάνε οι τράπεζες, ενώ στην πραγματικότητα μας ρουφάνε το αίμα ολοένα και περισσότερο. Διότι για περίπτωση που δεν το καταλάβατε, οι υποτιθέμενες δραματικές στιγμές της περασμένης εβδομάδας είχαν να κάνουν με την στήριξη των ελληνικών τραπεζών που κατέρρεαν, λες και θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει.

Δεν θυμάμαι να ενδιαφέρθηκε ποτέ μια τράπεζα αν το σπίτι σου διαλύεται επειδή δεν έχεις να πληρώσεις τη δόση του δανείου, δεν θυμάμαι να ευαισθητοποιήθηκε καμία για να βρεθεί μια ανθρώπινη λύση. Και το οξύμωρο είναι ότι από εμάς που πας πίνουν το αίμα αμέτρητο καιρό ζητάνε τώρα να βάλουμε και πλάτη για να σωθούν οι τράπεζες επειδή οι επενδύσεις τους δεν πήγαν καλά και τελικώς πουλάγανε αέρα κοπανιστό.

Παρένθεση: μας ζητάνε να βάλουμε πλάτη διότι τόσο καιρό βάζαμε μόνο κώλο και πρέπει επιτέλους να αποδείξουμε ότι συμμετέχουμε στην σωτηρία της χώρας και να σταματήσουμε να λουφάρουμε.

Την ίδιαν στιγμή ο Σόιμπλε μας υπενθυμίζει ότι είναι αυτονόητο ότι μια χώρα που δανείζεται θα πρέπει να παραχωρεί την εθνική της κυριαρχία προκειμένου να ζει με δανεικά και αναρωτιέμαι το εξής: ζήτησα εγώ δανεικά; Όχι. Μου είχε πει κανείς προεκλογικά ότι θα πρέπει να ξεσκιστώ στα δανεικά και συναίνεσα; Όχι. Άρα, γιατί να εκχωρήσω την εθνική μου κυριαρχία και μάλιστα διά μέσου ενός τσούρμου αχρήστων πολιτικών και λοιπών λαμογιών προκειμένου να μην πάνε αυτοί μέσα για τα εγκλήματα που διέπρατταν επί 30 έτη; Υπάρχει όμως και το άλλο: τα δάνεια αυτά που ήδη κλείσαμε για τι προορίζονται; Μα για την αποπληρωμή των περασμένων δανείων και μάλιστα με ακόμη ληστρικότερα επιτόκια. Ρωτάω λοιπόν: ο Σόιμπλε μας είπε τι ακριβώς; Μα ότι πρέπει να πληρώσουμε ακόμη χειρότερα επιτόκια για ποσά που δανειστήκαμε και τα οποία μπήκαν από την αριστερή τους τσέπη στην δεξιά (και ποτέ στην δική μου) και με όρους ολοένα δυσχερέστερους για'μένα, τον πολίτη. Και επιπρόσθετα πρέπει να εκχωρήσω και την εθνική μου κυριαρχία κι από πάνω, ενώ τα λεφτά στο τέλος-τέλος δεν θα μου μείνουν κιόλας όπως δεν θα μου μείνει και η εθνική μου περιουσία (καθώς μάλλον ούτε και η ατομική μου). Πως σας ακούγεται; Λίγο pasok, ε;

Αλήθεια, έχετε συνειδητοποιήσει τι ακριβώς εστί pasok; Επιτρέψατέ μου να σας πω εγώ (αν και ο προφέτας το ανακάλυψε)!


Μιλάμε ότι είναι να κοπανάς το κεφάλι σου στον τοίχο έχοντας πάρει 15 χιλιόμετρα φόρα...
Pasok είναι οι άνθρωποι που βγάζουν ως wallpaper τις μεγάλες ρήσεις η μέγα ηγέτη Γεωργίου Β' Παπανδρέου Γ' του Δωσίλογου. Και είναι λογικό βρε αδελφέ. Θες να διακοσμήσεις τον υπολογιστή σου με μια ατάκα του Γιωργάκη, τι θα βάλεις; Το "λεφτά υπάρχουν"; Ή τις "κάλπτσες"; Πρέπει να βρεις κάτι σοβαρό. Πας λοιπόν στην επίσημη ιστοσελίδα της κυβερνήσεως -μιλάμε για την ίδιαν που είχε χαρακτηρίσει τα ποντιακά ξένη γλώσσα προσφάτως- και κατεβάζεις μερικά wallπαπάρς. Ε, από αυτούς τους ανθρώπους είναι που περιμένουμε να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Από τους αχρήστους. Από τους μαζί τα φάγαμε.

Και όταν είσαι άχρηστος τι επιτυγχάνεις; Μα φυσικά τίποτε -είναι η μοίρα του αχρήστου μοναχά να καταστρέφει άλλωστε-, απλώς κάνεις τα πράγματα χειρότερα. Η ύφεση θα συνεχιστεί μέχρι πολύ απλά να μην υπάρχει παρακάτω. Όταν δεν θα έχει μείνει Έλληνας στην χώρα ή όσοι έχουν μείνει θα είναι άνεργοι, τότε αυτομάτως έστω και ένας να προσληφθεί κάπου θα πανηγυρίζουμε ότι ξεκίνησε η ανάπτυξη. Μιλάμε για τέτοιο καραγκιοζιλίκι. Και μην βιαστείτε να με κατηγορήσετε ότι δεν είναι έτσι διότι θα σας κατηγορήσω εγώ τα κυβερνοπαπαγαλάκια δημοσιοκάφροι σας έχουν κάνει την πλύση εγκεφάλου για την οποίαν πληρώνονται αδρά να κάνουν: μήπως δεν έχετε ακούσει να πανηγυρίζουν ότι έχουν αυξηθεί οι εξαγωγές; Φυσικά και το'χετε ακούσει. Και σας δημιούργησε μιαν ευφορία, έτσι δεν είναι; Ότι η χώρα πάει καλά. Για την ακρίβεια, σοσιαλιστικώς καλά. Μόνο που ξέχασαν (κοίτα κάτι πράγματα ρε, το ξέχασαν τελείως) να σας πουν ότι οι εξαγωγές έχουν αρχίσει να ανεβαίνουν διότι η κατανάλωση στο εσωτερικό έχει καταβαραθρωθεί δραματικά. Εσχάτως δεν ξέρω αν παρατηρήσατε ότι έχουν ξεχάσει ν'αναφέρουν τα της ανεργίας. Το τελευταίο ρεπορτάζ που θυμάμαι έλεγε ότι πλέον οι άνεργοι είναι περισσότεροι από τους εργαζομένους κι έκτοτε ουδέν νεώτερον από το μέτωπο. Λογικόν, χωράει ο νους μας τόσους ανέργους; Μήτε φυσικά έχετε ακούσει πόσοι την έχουν κάνει γι'άλλες χώρες; Τα νούμερα που μας παρουσιάζουν τα νούμερα είναι προεπιλεγμένα, χειρουργικώς ελεγμένα και με ιδιαίτερη σπουδή κατασκευασμένα. Εξάλλου τι είναι η στατιστική; Η τέχνη του ψεύδεσθαι διά των αριθμών είναι. Σήμερα ισχύει αυτό αλλά μέχρι να του εναντιωθείς ως διά μαγείας κάτι άλλαξε στην κοινή γνώμη και άλλαξε κι ο αριθμός -σατανικότατες συμπτώσεις...

Το ίδιο βράδυ της ψήφισης του μεσοπρόθεσμου ήταν αν δεν με απατά η μνήμη μου ότι το δίδυμο Άρη-Μπάμπη ωσάν νέο δίδυμο Ηρακλή και Ιολάου κραύγαζαν από τηλεοράσεως και μετά βεβαιότητος υπό το άγρυπνο βλέμμα του εκπροσώπου του Μπακογιαννέικου στην απέλπιδα προσπάθειά τους μπας και του αυξήσουν τα δημοσκοπικά ποσοστά ότι "και ο κόσμος παραδέχεται ότι το κόστος ζωής έχει πέσει" κι εγώ δεν ήξερα τι πρέπει να πρωτοτρίψω: τ'αφτιά μου, τα μάτια μου ή κανά τζίνι να δω σε τι τιμή θα μου βγάλει το λίτρο βενζίνης;...
Βέβαια έχουν δίκιο τα παιδιά: μπορεί το πετρέλαιο να'ναι στου διαόλου τον πατέρα και τα είδη πρώτης ανάγκης να έχουν αρχίσει αν είναι απλησίαστα, όμως όλα κι όλα, αν θες να κάνεις σέρβις στην Φερράρι σου, τα τιμολόγια είναι 40% κάτω, οπότε μεσοσταθμικά (τι μαγική λέξη) το κόστος ζωής έχει πέσει και αυτό παρουσίασαν οι δύο εκλεκτοί δημοσιογράφοι. Το μεσοσταθμικό.

Κι ενόσω ο πορδηπουργός της χωρός (αττική σύνταξις) Ζορζ pasok ζητοκραύγαζε για τη νέα σταθερότητα που μας παρέχει το νέο σχέδιο μάσα (ευρωπαϊκό αυτήν τη φορά υποδηλώνοντας ότι δεν θα το φάνει κάποιοι συγκεκριμένοι όπως είχε γίνει με το αντίστοιχο αμερικάνικο, αλλά θα το φάνε κάποιοι άλλοι, πιθανώς λιγότερο συγκεκριμένοι αλλά εμφανώς εξίσου λίγοι). Ένα σχέδιο μάσα το οποίο ξέχασε να αναφέρει ότι για 40 χρόνια μας κρατά δέσμιους, κυριολεκτικά σκλάβους, ανελεύθερους, ενώ τον ίδιον τον φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στην θέση διεθνούς οργανισμού που του έχει μπει στο μάτι εδώ και χρόνια. Και την ίδιαν στιγμή που τα παιχνίδια είναι πολλά και ιδιαιτέρως σκοτεινά.

Και η πλάκα ξέρετε ποια είναι; Ότι τον Καραμανλή λέγαμε ανεπαρκή...
Που να ξέραμε οι δύσμοιροι, που να φανταζόμασταν...

Διότι σκεφτόμουν ο αφελής το εξής: πριν από 15 μήνες υπογράψαμε το πρώτο μνημόνιο προκειμένου να μην πτωχεύσουμε, άσχετα αν το υπογράψαμε επειδή είχαμε πτωχεύσει. Εν συνεχεία πέρασαν αρκετές επικαιροποιήσεις προκειμένου να μην πτωχεύσουμε και τελικώς καταλήξαμε σε ένα δεύτερο μνημόνιο, το λεγόμενο και μεσοπρόθεσμο, προκειμένου να μην πτωχεύσουμε όπου στην συνέχεια ήρθε το σχέδιο μάσα προκειμένου να μην πτωχεύσουμε και αναρωτιέμαι τελικώς, αφού ήδη έχουμε πτωχεύσει μήπως να μας αφήνανε και να πτωχεύαμε να ξεμπερδεύαμε μια και καλή; Διότι το ρημάδι όλη την ώρα μας εκβιάζουν με την πτώχευση αλλά επί της ουσίας κανείς δεν μας έχει πει τι θα σημαίνει για εμάς τους ίδιους. Μόνο για τις τράπεζες μας λένε τι θα σημαίνει πτώχευση.
Ε, στα παπάρια μου και οι τράπεζες και οι ξεφτιλισμένοι πολιτικοί.
Δηλαδή όχι μόνο θα δίνουμε κώλο για 40 χρόνια, όχι μόνο θα ξεπουλήσουμε τα πάντα αλλά και όποτε δεν τους αρέσει κάτι θα τραβάνε λίγο (έως πολύ) τα γκέμια μέσω των καθεστωτικών ΜΜΕ (δηλαδή μάλλον όλων) και θα μας υπενθυμίζουν με τον τρόπο τους ότι είμαστε σε ομηρία. Και διερωτώμαι, ένας αρχιδάτος πολιτικός που θα τους πει στα μούτρα "ρε άντε γαμηθείτε από 'δώ πέρα" δεν υπάρχει; Τόσο ξεπουλημένοι είναι όλοι τους; Τόσο τομάρια; Τόσο προδότες; Τόσο σκυμμένοι και προσκυνημένοι; Τόσο ξεφτιλισμένοι; Τόσο δουλοπρεπείς;

Χμμμ... μάλλον ξέχασα ότι στο πλαίσιο της ελληνοφρενίτιδας που επικρατεί λησμονήσαμε πως κι ο Εφιάλτης Έλληνας ήταν. Κι έκανε πολλούς απογόνους κατά πως φαίνεται και άξιους συνεχιστές.

Όχι ρε, δεν θα πανηγυρίσω που με δεσμεύετε για άλλα 40 χρόνια.
Τι να πανηγυρίσω; Που αντί να με πηδάνε 10 φορές ημερησίως για είκοσι χρόνια θα με πηδάνε μόλις... οκτώ αλλά για 40; Σοσιαλιστική βελτίωση, δε λέω. Ξέρετε άλλωστε πόσα εκατομμύρια θα έχουν βγάλει στο εξωτερικό όλοι τους στο ίδιο χρονικό διάστημα; Κι όσον αφορά εμένα...
Εγώ κατάφερα να κόψω το κάπνισμα μετά από 18 χρόνια βαρύτατου καπνίσματος κάτι που αποτελεί άθλο για τα δεδομένα μου, και αυτό όχι για λόγους υγείας αλλά επειδή συνειδητοποίησα ότι δεν έχω από που αλλού να κόψω έξοδα.
Και να κάτσω να κάνω τι; Να πανηγυρίσω για τα νέα δανεικά; Όταν εγώ ατομικά πάντοτε απέφευγα να παίρνω δανεικά;
Αν έχω μάθει στην μικρή έως τώρα ζωή μου είναι ότι αποκλείεται σε μια διακρατική συμφωνία να πανηγυρίζουν όλες οι μεριές. Κι όταν πανηγυρίζουν και οι Ευρωπαίοι και οι τράπεζες συνειδητοποιώ ότι είναι αδύνατον να πρέπει να πανηγυρίζουν και οι Έλληνες. Απλά πράγματα. Βέβαια θα μου πείτε, και γιατί να μην κάνουν αυτοί το λάθος και δεν τους τη φέραμε εμείς; Μα διότι τους αχρήστους και τα λαμόγια τα έχουμε εμείς, είναι ξεκάθαρο. Παίζουν για τη δική μας ομάδα και φαίνεται και εκ του αποτελέσματος κι όλα τ'άλλα τ'ακούω βερεσέ.

Κι ας πανηγυρίζει ο Μέγας Δωσίλογος και οι πέριξ του μικρότεροι όσο θέλουν.
Κι ας προπαγανδίζουν τα παπαγαλάκια τους πολλά και διάφορα.
Αν το μνημόνιο ήταν καλό δεν θα είχε αποτύχει. Αφού απέτυχε φέραμε χειρότερο και απλώς απέτυχε πιο γρήγορα από το πρώτο κι ακριβώς επειδή η αποτυχία του ήταν προδιαγεγραμμένη φέραμε και τρίτο το οποίο είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα αποτύχει και αυτό, μόνο που το τρίτο δεν το ονομάσαμε μνημόνιο αλλά σχέδιο μάσα (διότι θέλαμε κάτι πιο πιασάρικο).
Και πλήρωνε εσύ ηλίθιε...
(Και νέοι φόροι)
Και φύγε μετανάστης σε ξένες πατρίδες εσύ ηλίθιε...
(Και νέες περικοπές, και νέοι φόροι)
Και μείνε χωρίς δουλειά ηλίθιε...
(Και νέα ύφεση, και νέες περικοπές, και νέοι φόροι)
Και χρώστα στις τράπεζες ηλίθιε...
(pasok)

Και ο μικρός Γιωργάκης πανηγυρίζει.
Αν έχεις τέτοια οικογένεια δεν έχεις ανάγκη για εχθρούς.
*φίλους δεν έχεις άλλωστε, μόνο γλειφταρέους

Ας πρόσεχες λοιπόν φίλε μου, ας είχες γίνει πολιτικός για να εξηγείς εσύ στους άλλους αντί να σου εξηγούν.

Ποιο είναι λοιπόν το ρεζουμέ; Ποιο το συμπέρασμα;
Νομίζω ότι δεν υπάρχει συμπερασμα.
Όλα είναι απλώς pasok. Ή έστω η χώρα κινείται σε ρυθμούς pasok.
Είναι οι ρυθμοί που πληρώνεις τόσο πιο πολλά όσο πιο κάτω είσαι και μπαίνεις και μέσα άμα λάχει να'ούμ.
Είναι οι ρυθμοί όπου η πολιτική αχρηστία επιβραβεύεται: δεν κάνεις τίποτε και πας μπροστά.
Είναι οι ρυθμοί όπου λεφτά πάντα θα υπάρχουν απλά όχι για όλους ακόμη και σήμερα.
Και μεταξύ άλλων έχουμε κι αυτό!
Χαίρετε και καληνύχτα μας.

Εγώ πάντως ακόμη περιμένω τα παπαγαλάκια να μου εξηγήσουν γιατί (και πως) πρόλαβε ν'αποτύχει ΚΑΙ το μεσοπρόθεσμο.

UPDATE: Εντωμεταξύ λίαν συμπτωματικώς ανακάλυψα ότι εκείνο το προ σχεδόν διμήνου αηδιαστικό βίντεο στην ιστοσελίδα της κυβερνήσεως εξακολουθεί να υπάρχει παρά το πανταχόθεν ασταμάτητο χέσιμο που για καιρό έπεφτε. Αυό είναι ρε παιδιά, ή είσαι pasok ή δεν είσαι. Δεν γίνεται να έχεις -εσύ η πλέμπα- τη δική σου άποψη. Θα σου βάλει βαθειά μέσα στο κεφάλι το pasok τη δική του. Απλά ας ξαναθυμηθούμε τι έλεγαν τότε για να μας πείσουν για το μεσοπρόθεσμο και τι έγινε το τελευταίο δεκαήμερο μετά μεσοπροθέσμου...



Παρεμπιπτόντως διαβάστε και το επίσης χθεσινό κείμενο του Ντόπερμαν που έχει αρκετές ομοιότητες με το εδώ πέρα.