Κυριακή, 5 Απριλίου 2009

ΠΟΥ



Εχμ, συγγνώμη... λάθος πρωτοσέλιδα.... Στις σημερινές χλέπες (αμφότερες) δεν έγραφε κάτι (άρα δεν έγινε και τίποτε)...
ΤΣΑ

Όχι τίποτε άλλο, αλλά επειδή πολύ μας έχουν σκοτίσει τα παπάρια οι πράσινοι γκαίμπελς με τα υποτιθέμενα ιουβιλαία τους και τους ακόμη πιο υποτιθέμενους 500 τίτλους τους (πόσω δε μάλλον όταν εμείς τους έχουμε ξεπεράσει εδώ και καμιά δεκαετία απλά δεν μας απασχολεί διότι απλούστατα δεν έχει νόημα).

Χθες έγινε ίσως το καλύτερο παιχνίδι στο βόλεϋ επί ελληνικού εδάφους την τελευταία δεκαετία (τουλάχιστον). Από μιαν άποψη, όποιος και να το'παιρνε δεν θα είχε και τόσο νόημα. Χαίρομαι όμως που το πήραμε εμείς, μέσα σε μια χρονιά άκρως προβληματική με ατελείωτα ζόρια και τραυματισμούς (ξανά), όπου η ατυχία μας ξαναχτύπησε την πόρτα ακόμη και μέσα στο παιχνίδι. Κάποιες φανέλες όμως είναι βαρύτερες από κάποιες άλλες όπως και να το κάνουμε. Εκεί που τα χρειάστηκα ήταν πάντως στο φρικτότατο σφάλμα του διαιτητή στο τάι μπρέηκ: ναι, ο Κουρνέτας έκανε φιλέ και ήταν οφθαλμοφανές. Όταν όμως όχι μόνο δεν το υποδεικνύεις αλλά τελειώνεις το ματς, το να διορθώνεις την υπόδειξή σου αμέσως μετά την εσφαλμένη και ενώ οι παίκτες έχουν ήδη ξεκινήσει τα πανηγύρια είναι δύο φορές λάθος. Ήταν το μοναδικό σημείο που φοβήθηκα μήπως το χάναμε και αυτό διότι σε τέτοιες περιπτώσεις η ψυχολογία καταβαραθρώνεται και πάει με τον αντίπαλο.
Το ακόμη καλύτερο όλων όμως ήταν το κοινό στην εξέδρα: όπως θα έπρεπε να είναι πάντοτε, και ειλικρινά μακάρι να παγιωθεί το μέτρο μπας και δούμε καμιάν άσπρη μέρα (σε αθλητικό επίπεδο) σε αυτόν τον τόπο επιτέλους.

Αναφορικά με τα χάι λάιτ του αγώνα τώρα, νομίζω ήταν δύο: πρώτον και σημαντικότερον, ο πανηγυρισμός του τεράστιου Κώστα Χριστοφιδέλη αμέσως μετά τη λήξη και δεύτερον, η αποχώρηση του στούπου δίχως καν να δώσει συγχαρητήρια στους παίκτες του για την εμφάνιση. Να υπενθυμήσω ότι ο εν λόγω είχε πει κάποτε ότι για τον Παναθηναϊκό θα σκότωνε και τη μάνα του. Ναι, το είδαμε και χθες... Ιδεολόγος...

Καλή χώνεψη σε όλους όσους μας τα έχουν κάνει τσουρέκια εδώ και καιρό βγάζοντας τεράστια γλώσσα δίχως καμια αιδώ και σεβασμό. Γι'αυτό και για τα επινίκεια τους προτείνουμε πούρο.
Ζεστό, μακρύ και με φλέβες, σαν το χθεσινό...

UPDATE: Κρίμα για τον Ηρακλή και δυστυχώς αφού δεν το πήρε ούτε σήμερα δεν βλέπω να το παίρνει ποτέ. Ένα τεράστιο μπράβο όμως στην γυναικεία ομάδα της Βουλιαγμένης.

3 σχόλια:

Κώστας είπε...

Θα ήταν τεράστιο κατόρθωμα Άδη αν το έπερνε φέτος ο Ηρακλής κόντρα σε αυτούς που έπαιξε.
Με τραυματία τον Κωνσταντίνοφ (έπαιζε με..το ένα χέρι), τον Νίλσον να παίζει σαν χεσμένος και τον διαιτητή να δίνει 3 πόντους στην Ιταλική ομάδα στο καθοριστικό 3ο σετ και 1 πόντο στο 4ο, οι πιθανότητες να το σηκώσουμε ήταν ελάχιστες.

Θεικός ο κόσμος του Ηρακλή..

Hades είπε...

Κώστα, δεν συμφωνώ. Το ότι ήσασταν αουτσάιντερ ήταν πλεονέκτημα. Αφετέρου παίζατε με μια πωρωμένη μεν ομάδα που είχε εκπληκτικές μονάδες, που ήταν όμως τελείως άπειρη. Ο Ηρακλής ήταν πολύ πιο έμπειρη ομάδα, δεν το συζητάμε αυτό. Πιο δύσκολο θα ήταν αν είχε περάσει χθες η Ματσεράτα.
Για τον τραυματισμό του Κωνσταντίνοφ, τι να σου πω; Το 92 χάσαμε τον τελικό απέναντι στην Ραβέννα (δεν ξέρω αν θυμάσαι τι ομαδάρα είχε) επειδή είχε τραυματιστεί ο Βίλντε. Λες να μην ξέρω από τραυματισμούς; Εφιάλτης μου'χουν γίνει χρόνια τώρα οι ταυματισμοί.

Δεν ξέρω για τον κόσμο, αλλά όταν είδα εκείνο το πανώ "Προσοχή παίζουν γριές" πέθανα στο γέλιο! :):):)
Αν το'χεις καμιά φωτογραφία στείλτο μου ρε'σύ... :):)

Μπράβο πάντως, όπως και να'χει...

Κώστας είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=uXx2_JAcZGU&eurl=http%3A%2F%2Fwww%2Esport24%2Egr%2Fhtml%2Fent%2F193%2Fent%2E285193%2Easp&feature=player_embedded