Σελίδες

Πέμπτη 9 Απριλίου 2009

Μπόχα-βρώμα, μέρος τέταρτον

Ας πάμε λίγα χρόνια πίσω, στις εποχές της Παράγκας. Θα θυμάστε, εκτιμώ, τα διαβόητα τηλεφωνήματα ανάμεσα στον Θωμά Μητρόπουλο και τον Σπάθα που είχε βγάλει στην φόρα ο Τριανταφυλλόπουλος και τα οποία "καταδίκαζαν" τον Ολυμπιακό. Εγραφα σε κάποια συγκεκριμένα φόρα τότε και στις συζητήσεις που κάναμε για το όλο θέμα θυμάμαι ότι είχα καταλήξει σε μερικά συμπεράσματα: πρώτον, είχα αποκομήσει την εντύπωση ότι οι 2 συνομιλητές γνώριζαν ότι τα τηλέφωνα παρακολουθούνται και απλώς δούλευαν τον κόσμο, διότι μόνο έτσι εξηγείται το γεγονός ότι δεν ειπώθηκε τίποτε ονομαστικό και δεύτερον, ότι από τα τηλεφωνήματα δεν προέκυπτε τίποτε, κυριολεκτικώς. Αυτό το τελευταίο φαίνεται και από το ότι ουδεμία ομάδα κινήθηκε δικαστικά κατά του Ολυμπιακού ή κατά του Μητρόπουλου ή κατά του Σπάθα ως έχουσα έννομο συμφέρον και ομοίως δεν έγινε καμία αυτεπάγγελτη δίωξη από κανέναν εισαγγελέα ακριβώς επειδή δεν υπήρχαν στοιχεία, διότι αν θυμάστε από τα τηλεφωνήματα που είχαν βγει στη φόρα μόνο 2 πράγματα είχαν σχολιαστεί από τον κόσμο: πρώτον, η λέξη "θείος" και δεύτερον η πασίγνωστη πλέον ατάκα "ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω να κερδίζουν και οι άλλοι να πα να γαμηθούν". Και ως εκεί. Φυσικά η γνωστή προπαγάνδα αυτές τις 2 ατάκες τις είχε μετατρέψει ως ξεκάθαρη ομολογία ενοχής, αν και μερικά χρόνια νωρίτερα όταν ο ακατανόμαστος τραγούδαγε "ποτέ ξανά πρωτάθλημα στον Πειραιά" η ίδια προπαγάνδα ένοιωθε υπερήφανη που ο πρόεδρος θα έφτιαχνε ομάδα τέτοια που θα μονοπωλούσε τους τίτλους. Μην φύγουμε ακόμη από την παράγκα: ας μιλήσουμε λίγο για την υποτιθέμενη κορύφωσή της, αφού πρώτα υπενθυμήσουμε πως είχαν τα σενάρια προπαγάνδας τότε 9που όπως εύκολα μπορείτε να αντιληφθείτε εξακολουθεί να ισχύει μέχρι σήμερα): εν αντιθέσει με όλους τους άλλους που πάντοτε έπαιρναν τα πρωταθλήματα με την αξία τους, ο Ολυμπιακός έπαιρνε τα πρωταθλήματα με την διαιτησία και μόνο. Αν δεν υπήρχε η διαιτησία ο Ολυμπιακός πιθανώς να είχε διαλυθεί κιόλας (λέω'γώ) κλπ, κλπ, κλπ. Τότε για εξηγείστε μου κάτι ρε παληκάρια: αφού τα πάντα τα έκανε με την διαιτησία ο Ολυμπιακός, τότε γιατί συνέβησαν όλα εκείνα τα αίσχη στη Ριζούπολη; Την θυμάστε τη Ριζούπολη, έτσι; Για να θυμηθούμε όλοι μαζί τι είχε συμβεί. Το πρωτάθλημα παιζόταν ως το τέλος κι ο Κόκκαλης δεν ήθελε να χαθεί σε καμία περίπτωση. Είχε βγει λοιπόν πριν τον αγώνα βγάζοντας εκείνον τον... μνημειώδη λόγο (τον οποίο ως έχω ξαναπεί θεωρώ απαράδεκτο) που είχε φανατίσει όλους τους κάφρους, με αποτέλεσμα να γίνει στο γήπεδο το έλα να δεις. Ερώτηση: αφού τα πάντα τα ήλεγχε η παράγκα, δεν θα μπορούσε να είχε δράσει έτσι ο Κόκκαλης; Δεν θα μπορούσε να έχει ένα γήπεδο εκκλησία και να καθαρίσει μέσω του κόρακα με 3 πέναλτυ έως το 15'; Ή ακόμη καλύτερα, δεν θα μπορούσε να είχε καθαρίσει "επιστημονικά" και "καθαρά" το πρωτάθλημα έως τότε; Τον αγώνα με τον βάζελο περίμενε στο τέλος του πρωταθλήματος; Μήπως δηλαδή τα όσα ακούγονται είναι λίγο υπερβολικά;
Σε αυτό το σημείο να υπενθυμίσω μια πάγια θέση μου: ουδεμία ελληνική ομάδα -κυριολεκτικά ουδεμία- δικαιούται να μιλάει για την διαιτησία και ιδίως οι μεγάλες. Αυτό συμπεριλαμβάνει και τον Ολυμπιακό. Όχι όμως μόνο τον Ολυμπιακό, ο οποίος πρακτικά είναι πολύ πιο καθαρός απ'όσο ισχυρίζονται περισότεροι. Ας δούμε (θυμηθούμε) τα συγκλονιστικά γεγονότα... Όχι για να αποδείξουμε κάτι (εξάλλου ως έχετε διαπιστώσει πρακτικά δεν εκφέρω καμια προσωπική άποψη σε αυτά τα περί μπόχας-βρώμας κείμενα παρά μόνο αναφέρω γεγονότα) αλλά για να δείξουμε τι συνέβαινε. Και για να μην φανούμε... ανενημέρωτοι θα μιλήσουμε και για εκτός Ελλάδος (εδώ θα γελάσουμε). Πάμε με το πρώτο...

Το διαβάσατε προσεκτικά το κείμενο; Ο Βουτσαράς ήταν τερματοφύλακας του Παναθηναϊκού και μετά τις δηλώσεις του έφυγε κακήν κακώς από την ομάδα... "Μας είχαν διαβεβαιώσει ότι θα κερδίζαμε". Νομίζω δεν υπάρχει λόγος να σχολιάσω περαιτέρω. Κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια όπως βλέπετε... Μην ρωτάτε φυσικά αν τιμωρήθηκε τότε ο Παναθηναϊκός διότι είναι αστεία πράγματα αυτά.
Πάμε τώρα σε ένα σχόλιο που είχαμε αφήσει σε εκκρεμότητα από το προηγούμενό μας κείμενο: αν θυμάστε σε ένα σημείο είχαμε αναφέρει ότι η χούντα είχε χαρίσει χρέη ύψους 6,5 εκ. δραχμών ως επιβράβευση για την πορεία ως το Ουέμπλεϊ. Άραγε πως είχαν προκύψει αυτά τα χρέη; Δείτε το σχετικό απόκομα εφημερίδας και σύμφωνα με το οποίο στα λογιστικά βιβλία υπήρχαν καταχωρήσεις ακόμη και για πληρωμές σε άλλες ομάδες, μέσα σε μια συνολικά μαύρη τρύπα ύψους 2,5 εκατομμυρίων δραχμών (προφανώς τα υπολοιπόμενα 4 εκ. δημιουργήθηκαν την επόμενη 5ετία υποθέτω, διότι δεν έχω βρει κάποιο σχετικό κείμενο). Μάλιστα λοιπόν... πληρωμές σε ομάδες. ναι, ξέρω, ξέρω... δάκτυλος Κόκκαλη το δημοσίευμα...
Πάμε στο επόμενο: υπόθεση λουλουδιών. Λιγότερο ή περισσότερο όλοι μας την γνωρίζουμε. Είχε γίνει σε έναν αγώνα με τον Ηρακλή στο πλαίσιο ενός αγώνα κυπέλλου το 1975. Το πως και γιατί δεν υποβιβάστηκε ο Παναθηναϊκός θα το δούμε παρακάτω διότι έχει να κάνει με εξέχουσες απόψεις της πράσινης προπαγάνδας. Απλά, ας κρατήσουμε στο μυαλό και αυτήν την περίπτωση.
Να κάνουμε ένα ευχάριστο ευρωπαϊκό διάλειμμα, αφού πρώτα θυμηθούμε τα όσα είχε πει η κυρά Δέσποινα σχετικά με την ένδοξη πορεία στο Ουέμπλεϊ. Το 1994 και ενώ το σκάνδαλο των στημένων αγώνων στην Αγγλία βρισκόταν στα φόρτε του, ο παλαίμαχος αμυντικός της Λίβερπουλ, Μαρκ Λόρενσον, είχε απαντήσει σε άσχετη ερώτηση σε αγγλική εφημερίδα που δούλευε (ως σχολιαστής, νομίζω η Daily Mirror ήταν) ότι πριν από τον αγώνα με τον Παναθηναϊκό το 1984-85 στην φάση των ημιτελικών του κυπέλλου πρωταθλητριών τον είχε πλησιάσει άνθρωπος που είχε συστηθεί ως "εκπρόσωπος" του Παναθηναϊκού και του είχε προτείνει χρηματισμό για μειωμένη απόδοση. Εννοείται ότι ο Λόρενσον είχε αρνηθεί. Το ματς τελικώς οι βάζελοι το είχαν χάσει με 4-0. Φυσικά οι βάζελοι ισχυρίζονται ότι η δήλωση ήταν στημένη, αλλά δεν μας έχουν πει ποτέ όχι μόνο ποιος την έστησε και γιατί, αλλά και τον λόγο για τον οποίον κάτι τέτοιο έγινε σε μία τελείως άσχετη χρονική περίοδο...
Πάμε τώρα στο ένδοξο 1996: πρώτη αγωνιστική για τους ομίλους του τσουλού και ο Παναθηναϊκός χάνει στο Κίεβο από την τοπική Διναμό, η οποία μάλιστα εμφανίζεται ως ένα από τα φαβορί για την κούπα. Δίχως να καταλάβει κανείς τίποτε, η Διναμό βρίσκεται αναμεμειγμένη σε σκάνδαλο δωροδοκίας με γούνες στον διαιτητή του αγώνα. Τελικώς καταδικάζεται και τρώει διετή αποκλεισμό από την ΟΥΕΦΑ και τη θέση της στον όμιλο παίρνει η δανέζικη μπύρα Άαλμποργκ. Εννοείται φυσικά ότι ο αγώνας είναι ως μη γενόμενος. Το ενδιαφέρον εδώ όμως είναι το εξής: η Διναμό προσέφυγε στα δικαστήρια και τελικώς δικαιώθηκε, με αποτέλεσμα η ποινή της να αναιρεθεί. Απλά στο ενδιάμεσο είχε χάσει ολόκληρη την ευρωπαϊκή σαιζόν 96-97. Δηλαδή με λίγα λόγια δωροδοκία δεν υπήρξε ποτέ. Σύμπτωση, πάλι σε αγώνα του Παναθηναϊκού συνέβη κάτι περίεργο.
θα μπορούσαμε να αναφέρουμε και άλλα τέτοια εκπληκτικά παραδείγματα, όπως τις δηλώσεις του Άγγλου διαιτητή Κέβιν Λιντς αναφορικά με τον αγώνα Παναθηναϊκού-Άντερλεχτ το 1992, αλλά δεν έχει νόημα. Το πιάσατε το υπονοούμενο: ο Παναθηναϊκός και στην Ευρώπη προχωράει αυστηρά και μόνο με την αξία του. Το δείχνουν και τα στοιχεία άλλωστε.


Να επιστρέψουμε στα εγχώρια σιγά, σιγά όμως. θα μπορούσα να γράφω για ώρες: να μνημονεύσω τα κουμπούρια, να σχολιάσω την ένδοξη εποχή "Θαλή" (τον θυμάστε αυτόν;), να αναφέρω την σχέση Παναθηναϊκού-ΟΦΗ (λευτεριά στον ΟΦΗ ισχυρίζονται οι Ηρακλειώτες. Λευτεριά από ποιον ρε παιδιά;) και πάει λέγοντας. Έχει νόημα; Δεν έχει. Το έχετε πιάσει το νόημα άλλωστε. Απλά πριν κλείσω, θα ήθελα να κλείσω και ένα σημείο που έχω αφήσει ανοικτό... Τον μη υποβιβασμό του βάζελου στην υπόθεση με τα λουλούδια.

Δεν χρειάζεται και πολύ ψάξιμο για να διαπιστώσετε ότι οι περισσότεροι βάζελοι δεν τολμούν να μιλήσουν γι'αυτήν την υπόθεση. Το αξιοπερίεργο όμως είναι πως όσοι τολμούν, ως συνήθως επιδίδονται σε παραχάραξη της ιστορίας. Πιο συγκεκριμένα, ισχυρίζονται ότι ο Παναθηναϊκός είχε αθωωθεί με ψήφους 3-2, άρα υπάρχαν και άλλοι δύο που ψήφισαν τότε υπέρ του Παναθηναϊκού, τουτέστιν ο βάζελος δεν σώθηκε χάρη στον μέγιστο Γεώργιο Ανδριανόπουλο. Φυσικά ποτέ δεν έτυχε να διαβάσουμε ποιοι ήταν αυτοί οι άλλοι δύο (δεν μπορεί να μην ξέρετε ρε παιδιά). Γελάνε και τα τσιμέντα... Διότι η επιτροπή που θα έκρινε αν ο Παναθηναϊκός τελικώς θα υποβιβαζόταν ή όχι δεν απαρτιζόταν από πέντε αλλά από τέσσερα άτομα και πιο συγκεκριμένα δύο αρεοπαγίτες δικαστικούς, τον (τατα τατα... για μαντέψτε!) Απόστολο Νικολαϊδη (!!!!) και τον Γεώργιο Ανδριανόπουλο ως πρόεδρο. Οι δύο αρεοπαγίτες ψήφησαν να υποβιβασθεί (0-2), ο Απόστολος Νικολαϊδης να σωθεί (δηλαδή υπήρχε περίπτωση να ψηφίσει το αντίθετο; 1-2) και η μέγας Γεώργιος Ανδριανόπουλος, μην μπορώντας να διαννοηθεί Α' Εθνική δίχως Παναθηναϊκό, με την (μετέπειτα) λακωνική αιτιολόγηση ότι "δεν επείσθην περί της ενοχής του σωματείου" ψήφισε αθωοτικά, και επειδή ήταν ο πρόεδρος της επιτροπής άρα η ψήφος του ήταν διπλή ο Παναθηναϊκός σώθηκε με 3-2 από την ατίμωση του υποβιβασμού στην Β' Εθνική για δωροδοκία, επιτρέποντας παράλληλα στον Παναθηναϊκό να διατηρήσει ένα κυριολεκτικά παγκόσμιο ρεκόρ: όσες φορές κι αν βγήκε κάποιο στοιχείο για δωροδοκία (με την ευρύτερη έννοια του όρου), δεν τιμωρήθηκε ποτέ... Δυστυχώς όμως οι πράσινοι Γκαίμπελς όχι μόνο δεν ανάβουν λαμπάδες εις μνήμην του Γεωργίου Ανδριανόπουλου αλλά τουναντίον ρίχνουν τόνους λάσπης δίχως καν να έχουν πλύνει το στόμα τους πρώτα. Τι κρίμα που η ιστορία τους διαψεύδει για μιαν ακόμη φορά.

Και για το τέλος μερικά δωράκια για το αρχείο σας. Όχι τίποτε άλλο αλλά για να καταλάβουμε πόσο παστρικά γίνονταν οι δουλειές τις εποχές που δεν υπήρχε παράγκα στο ελληνικό ποδόσφαιρο...

"Μετά το κτύπημα του αθλητικού δικαστή" (πάνω δεξιά). Α, ναι; Γιατί; Είχε συμβεί κάτι; Απαπαπα....

Δηλώσεις του πρώην προπονητή του Ολυμπιακού Γκ.Κέσλερ σε εφημερίδα στην Ολλανδία. Κι αυτός στον κόσμο του, ξέρουμε, ξέρουμε...

Ποιοι ήταν οι Ιταλοί; Ξέρουμε, ξέρουμε, όποιοι κι αν ήταν, λασπολόγοι και αυτοί...

Ένα ακόμη εμπαθές, ψευδές και εγκάθετο πρωτοσέλιδο από την... γνωστή εφημερίδα του Ολυμπιακού, Φίλαθλο...

Είπαμε, παστρικές δουλειές. Το ενδιαφέρον εδώ δεν είναι το κυρίως θέμα, αλλά η ατάκα στ' αριστερά: αναφέρεται στο περιβόητο παιχνίδι βάζελου-Πανιωνίου όπου ο Πανιώνιος είχε παίξει με ερασιτέχνες επειδή οι απλήρωτοι παίκτες του έκαναν απεργία. Ως διά μαγείας, πληρώθηκαν την επομένη του αγώνα. Την ίδιαν στιγμή για το ματς ΑΕΚ-Ολυμπιακού που είχε διακοπεί από το καπνογόνο.....

Διότι ως γνωστόν, ο Κόκκαλης είναι αυτός που έχει διαλύσει το πεντακάθαρο και ευαγές ελληνικό πρωτάθλημα...

Καλή σας χώνεψη.

Τετάρτη 8 Απριλίου 2009

Μπόχα-βρώμα, μέρος τρίτον

Ερώτηση: η χούντα πόσα χρόνια διήρκησε; Πως είπατε; Να κόψω το δούλεμα; Ποιος είπε ότι σας δουλεύω; Και ξαναρωτάω, η χούντα πόσα χρόνια διήρκησε; Σκεφτείτε το πολύ καλά... Πως είπατε; Επτά; Μα πόσο αφελείς και ανιστόρητοι είστε επιτέλους... Μόνο επτά; Είστε σίγουροι;

Έχουν γίνει πολλές προσπάθειες να αποδειχθεί ότι η ομάδα που είχε την εύνοια της χούντας ήταν ο Ολυμπιακός (sic). Με ένα μικρό ψάξιμο στο google θα ανακαλύψετε πολλά ενδιαφέροντα κειμενάκια άλλωστε, τα περισσότερα εκ των οποίων με πάσα ειλικρίνεια θα ομολογήσω ότι παραλίγο να έπειθαν κι εμένα ότι τα πράγματα είχαν γίνει ακριβώς έτσι όπως τα περιγράφουν -τόσο... τεκμηριωμένα είναι. Ευτυχώς όμως που ήδη ήξερα 5-10 πράγματα και δεν την πάτησα... Το ερώτημα είναι πόσοι την έχουν πατήσει όμως.
Έχετε παρατηρήσει κάτι; Όταν κάποιος πει κάτι εις βάρος του Παναθηναϊκού αυτομάτως είναι άσχετος, ανιστόρητος, εμπαθής, κακεντρεχής, δόλιος και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Τουναντίον αν κάποιος πει κάτι κατά του Ολυμπιακού, κάτι ξέρει αυτός, έπεσαν οι μάσκες, ιδού η επιβεβαίωση των όσων γνωρίζαμε, σας τα λέγαμε εμείς και πάει λέγοντας. Νομοτελειακά. Ας πάρουμε για παράδειγμα την ομολογία-σοκ της κυράς αρχιχουντικού, η οποία ήταν αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων.



Πως σας φάνηκε; Καλό, ε; Εννοείται φυσικά ότι η εν λόγω κυρία δεν ξέρει που της πάν τα τέσσερα, άρα ό,τι ισχυρίζεται είναι ψευδές. Βέβαια αν είχε πει κάτι αντίστοιχο για τον Ολυμπιακό, πιθανώς θα ακούγαμε τα δεκαπλάσια απ'όσα ήδη ακούμε για τα περί της Παράγκας του μπαρμπα Θωμά (και τα οποία είχαν βγει στο φως της δημοσιότητας αν θυμάστε μέσα από κάποια παρανόμως ηχογραφημένα τηλεφωνήματα στα οποία κυριολεκτικά δεν αναφέρεται το παραμικρό). Αρχίζετε να καταλαβαίνετε τη διαφορά; Τα του μπαρμπα-Θωμά ισχύουν επειδή ο Θωμάς κάτι παραπάνω ξέρει και το ομολογεί. Τα όσα λέει η κυρά Δέσποινα είναι όμως απλές συκοφαντίες, στημένες πιθανώς από τα πλοκάμια του Κακού Λυκόκκαλη και λοιπά δακρύβρεχτα. Έκανα μερικά άλματα όμως και οφείλω να επανέλθω στο σημείο απ'όπου ξεκίνησα: με μια ερώτηση. Πόσα χρόνια διήρκησε η χούντα; Όσοι απαντήσατε 7 κάνετε λάθος. Την αλήθεια σε τούτον τον μαρτυρικό τόπο την γνωρίζουν για μιαν ακόμη φορά μόνο οι βάζελοι και ουδείς άλλος. Ας αντιγράψω το σχετικό τμήμα της προπαγάνδας, έτσι όπως κυκλοφορεί ελεύθερα από στόμα σε στόμα έως το διαδίκτυο: "επί χούντας ο Ολυμπιακός έχει 3 πρωταθλήματα, ο Παναθηναϊκός 3 και η ΑΕΚ 2". Άρα, με το φτωχό μου το μυαλό εγώ σκέφτομαι ότι 3+3+2=8. Λέω κάτι λάθος; Μισό λεπτό να το τσεκάρουμε: Η χούντα ανέβηκε το 1967 και έπεσε το 1974, άρα το πρώτο πρωτάθλημα που διοργάνωσε ήταν το 1967-68 και το τελευταίο το 1973-74, σωστά;
1. 1967-68 ΑΕΚ
2. 1968-69 Παναθηναϊκός
3. 1969-70 Παναθηναϊκός
4. 1970-71 ΑΕΚ
5. 1971-72 Παναθηναϊκός
6. 1972-73 Ολυμπιακός
7. 1973-74 Ολυμπιακός
Μισό λεπτό διότι δεν μου βγαίνουν τα κουκιά: αν η χούντα διήρκησε 8 χρόνια αλλά τα χρόνια τελικώς είναι 7, τότε το όγδοο έτος της χούντας ποιο είναι; Κάποιοι ισχυρίζονται ότι η χούντα ξεκίνησε το 1966 (διότι το 66-67 το είχε πάρει ο Ολυμπιακός), κάποιοι άλλοι ότι τελείωσε το 74-75 (διότι κι εκείνη τη χρονιά ο Ολυμπιακός το'χε πάρει). Εις αμφότερες τις περιπτώσεις, το μόνο βέβαιο είναι ότι αν ο Ολυμπιακός είχε πάρει πρωτάθλημα πχ το 51 και το επόμενο το 84, τότε η χούντα σύμφωνα με τις πράσινες λογικές θα είχε διαρκέσει 33 χρόνια και πάει λέγοντας. Για λοιπές λεπτομέρειες παρακαλώ απευθυνθείτε στους Παναθηναϊκούς της γειτονιάς σας.
Ας μείνουμε για την ώρα σε αυτά τα δύο "στοιχεία". Θα προσθέσουμε και μερικά άλλα επιχειρήματα της πράσινης εμετικής προπαγάνδας: συνολικά υπάρχουν 3 άρθρα εφημερίδων της εποχής όπου στο πρώτο αναφέρεται ότι στον Ολυμπιακό δωρίστηκε 1 εκατομμύριο δραχμές, στο δεύτερο ότι ενεκρίθη δάνειο 30 εκατομμυρίων για να ανεγερθεί το γήπεδο του Ρέντη και στο τρίτο ότι ο πρόεδρος της ΠΕΦΟ Μπάρμπης βραβεύει το τομάρι τον Ασλανίδη. Αυτά είναι όλα κι όλα, δεν υπάρχει τέταρτο σχετικό κείμενο. Πάνω σε αυτά λοιπόν (συν σε ένα ακόμη σχόλιο που αφήνουμε ως έκπληξη για λίγο παρακάτω... μιαμ, μιαμ... υπομονή) έχει βασιστεί ένας ολόκληρος μύθος ότι ο Ολυμπιακός ήταν η ομάδα της χούντας. Πολύ ωραία λοιπόν, να το δεχθώ: ο Ολυμπιακός ήταν η ομάδα της χούντας. Για να δούμε τώρα τι κατάφερε η ομάδα της χούντας κατά τη διάρκεια της οκτ.. εχμ, συγγνώμη, επταετίας ήθελα να πω:
α) πρώτο πρωτάθλημα τον έκτο χρόνο της χούντας
β) βήτα δεν υπάρχει. Ομοίως ούτε άλλο γράμμα.
Ας δούμε τώρα τι κατάφεραν οι άλλες δύο αθηναϊκές ομάδες που εμφανώς δεν ήταν της χούντας: ΑΕΚ 2 πρωταθλήματα, Παναθηναϊκός 3 πρωταθλήματα, Παναθηναϊκός το πρώτο νταμπλ στην ιστορία του, Παναθηναϊκός κυπελλούχος με ρίψη κέρματος που δεν είδε κανείς πλην του Ασλανίδη, Παναθηναϊκός στο Ουέμπλεϊ ως μας περιέγραψε η κυρά Δέσποινα στο πιο πάνω βίντεο. Το πρόβλημα είναι ότι δεν βλέπω πουθενά αλλού τον Ολυμπιακό πέραν των 2 πρωταθλημάτων και αυτών στα 2 τελευταία χρόνια της χούντας (το γιατί έγινε έτσι θα το εξηγήσουμε παρακάτω). Με λίγα λόγια, για εύνοια ακούω και εύνοια δεν βλέπω.
Για πάμε τώρα στην εκπληξούλα μας: με στον όλον αντιολυμπιακό (και ναζιστικών γκαιμπελικών πρακτικών) οίστρο, θα διαβάσουμε και το εξής α-πί-στευ-το:
"Για την ιστορία να αναφέρουμε τους Προέδρους του Ολυμπιακού επί χούντας:
Απρίλιος 1967-Δεκέμβριος 1967: Γεώργιος Ανδριανόπουλος
Δεκέμβριος 1967-Οκτώβριος 1969: Κώστας Μπουζάκης
1969-1970: Παναγιώτης Οικονόμου
1970-1971: Ευτύχιος Γκούμας (αδελφός του προέδρου της ΑΕΚ Νίκου Γκούμα)
1971: Αριστείδης Σκυλίτσης (χουντικός δήμαρχος Πειραιά)
1971-1972: Δημήτρης Βαρδάνης (απόστρατος στρατηγός)
1972-1975: Νίκος Γουλανδρής
"
Τελικώς το πρώτο ζήτημα το λύσαμε: η χούντα έπεσε το 1975, το λέει και η προπαγάνδα άλλωστε. Ως προς το δεύτερο τώρα... Για ξαναδείτε λίγο προσεκτικά τους προέδρους του Ολυμπιακού και πείτε μου τι περίεργο παρατηρείτε.... Δεν το προσέξατε; Λογικόν... Που να πάει το μυαλό σας ότι ο Γεώργιος Ανδριανόπουλος δεν ανέλαβε πρόεδρος του Ολυμπιακού τον Απρίλιο του 1967, δηλαδή δεν τον επέβαλε η χούντα αλλά ήταν πρόεδρος του Ολυμπιακού από το 1953 επί 14 συναπτά έτη και η χούντα ήρθε και τον έβγαλε από τη μέση; Όπως δεν πρόκειται να πάει το μυαλό σας στο ότι η ίδια χούντα που έδιωξε με το καλημέρα τον Ούγγρο (άρα κουμμουνιστή) Μπούκοβι (που ήταν ο Νο2 όλων των εποχών για το ουγγρικό ποδόσφαιρο που τότε μεγαλουργούσε) ενώ την ίδιαν στιγμή δεν είχε κανένα πρόβλημα να επιτρέψει στον επίσης Ούγγρο (άρα... μη κουμμουνιστή, ίσως επειδή επί σειρά ετών ήταν αναπόσπαστο μέλος της φασιστικής Ρεάλ του επίσης δικτάτορα -ω, ποία σύμπτωσις- Φράνκο) Πούσκας να πάει στον Παναθηναϊκό; Σας παρακαλώ να κάνετε το ακόλουθο τεστ: μπείτε στο google ή σε όποιο άλλο ψαχτήρι τέλος πάντων θέλετε και προσπαθείστε να βρείτε τους προέδρους του βάζελου. Μπείτε στην επίσημη ιστοσελίδα του βάζελου και πηγαίντε στους προέδρους να δείτε ποιους γράφει. Ψάχτε όπως πιστεύετε καλύτερα. Ξέρετε τι θα βρείτε; ΤΙΠΟΤΑ. Ιδίως επί χούντας δε, ως διά μαγείας δεν αναφέρεται ούτε ένα όνομα, ωσάν ο βάζελος να ήταν αδιοίκητος τότε. Κάτι δεν πάει καλά... Διότι ουδείς θα σας πει ότι την ίδιαν στιγμή που η χούντα άλλαζε στον Ολυμπιακό τους προέδρους ωσάν τα πουκάμισα για να τον έχει αποδυναμωμένο, ο Παναθηναϊκός είχε την διοικητική ηρεμία του προέδρου Συνταγματάρχη Κίτσιου (το δικό μας παιδί στην δικιά μας ομάδα κοινώς) για τα 6 από τα 7 χρόνια. Διότι μόνο αν αντιστρέψουμε το συμπέρασμα και καταλήξουμε στο ότι τελικώς η ομάδα της χούντας ήταν ο βάζελος τότε ως διά μαγείας συμπίπτουν όλα: η ομολογία για το Ουέμπλεϊ, τα προεδρικά μαγειρέματα, ακόμη και οι μεταγραφές. Μεταγραφές είπα; Ερώτηση: ο Αντωνιάδης ξέρετε πότε πήγε στον Παναθηναϊκό από την Ξάνθη; Το 1968. Δεύτερη ερώτηση: ξέρετε πότε απαγορεύτηκαν οι μεταγγραφές για να μην πάει ο Κούδας από τον ΠΑΟΚ στον Ολυμπιακό; Το 1968 (ειδικότερα για τον Κούδα επειδή και πάλι η γνωστή προπαγάνδα ισχυρίζεται ότι τον Κούδα επιχειρούσε η χούντα να τον φέρει στον Ολυμπιακό, απλά να πούμε ότι ο Κούδας είχε υπογράψει το 1966 δηλαδή έναν χρόνο πριν τη χούντα -εκτός αν τελικώς αυτή ξεκίνησε το 66 και διήρκησε εννέα χρόνια, γι'αυτό θα μας ενημερώσουν οι βάζελοι προφανώς- και επρόκειτο να πάρει μεταγραφή με χρήση του τότε πολύπλοκού νόμου). Κοίτα κάτι πράγματα ρε παιδάκι μου.... Σωρεία σατανικών συμπτώσεων: κύπελλο με κέρμα, πρώτο ντάμπλ της ένδοξης μπόχας βρώμας, χάρισμα χρεών(ύψους 6,5 εκατομμυρίων δραχμών παρακαλώ όπου το πως ακριβώς προέκυψαν το αφήνουμε για το επόμενο κείμενο) ως ανταμοιβή για την συμμετοχή στο Ουέμπλεϊ και πόσα άλλα και τελικώς η ομάδα της χούντας σύμφωνα με τη πράσινη προπαγάνδα ήταν ο Ολυμπιακός! Εκπληκτικό, δε συμφωνείτε; Αμ το άλλο το ποίημα; Από το 27-28 έως και το 66-67, ή αλλιώς σε 30 πρωταθλήματα ο βάζελος μετρούσε 8 πρωταθλήματα (μηδέν νταμπλ), ο δε Ολυμπιακός 17 (6 νταμπλ) και μέσα στα πρώτα 5 χρόνια της χούντας ο βάζελος πήρε 3 πρωταθλήματα με ένα νταμπλ ενώ ο Ολυμπιακός 2 (με ένα νταμπλ επίσης) και αυτά τα 2 τελευταία χρόνια όπου πλέον οι αντιδράσεις του κόσμου κατά του δικτατορικού καθεστώτος είχαν αρχίσει πλέον ν'ακούγονται πολύ πιο έντονα και η χούντα ήθελε ενδεχομένως να καλοπιάσει τον ήδη από πιο παλιά τεράστιο κόσμο του θρύλου. Γι'αυτό και αποφάσισαν να αφήσουν τον Γουλανδρή να πάρει τότε τον Ολυμπιακό (ενώ αν ξέρατε λίγη ιστορία του αθλήματος θα γνωρίζατε ότι για μια διετία πιο πριν δεν του το επέτρεπαν), γι'αυτό και πήγαν να το παίξουν καλοί με δάνειο μεγάλο για την εποχή (στον Γουλανδρή που ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες εφοπλιστές και μόνο ανάγκη από δάνειο δεν είχε), γι'αυτό και τόσα περίεργα και ενδιαφέροντα είχαν γίνει εκείνα τα μαύρα χρόνια. Αλλά η μπόχα-βρώμα πράσινη προπαγάνδα όφειλε πιστή και συνεπής στην ιστορία της να διαστρεβλώσει και αυτό το κομμάτι της ιστορίας, εμπλέκοντας από το πουθενά τον Ολυμπιακό για να καλύψει τα "πράσινα ημέτερα".

Είτε αρέσει, είτε όχι, κύριοι, ο Ολυμπιακός ουδέποτε είχε καμία εύνοια της χούντας. Άλλοι είναι αυτοί που την είχαν ως αποδείξαμε μιας και τα αναμφισβήτητα στοιχεία αυτό υποδηλώνουν. Εξάλλου, ο πράσινος πανικός φαίνεται και από την όλη διαστρέβλωση και των πλέον άσχετων στοιχείων, όπως την βράβευση του Ασλανίδη όχι από κάποιο μέλος της διοικήσεως του Ολυμπιακού αλλά από κάποιον τελείως άσχετο με τα της ομάδος, όπως ήταν ο κύριος Μπάρμπης. Ναι, τον βράβευσε όχι επειδή ήταν υποχρεωμένος ένεκα των καταστάσεων αλλά για το μουσαντένιο σας κύπελλο του κέρματος απ'ό,τι φαίνεται. Εξάλλου, εδώ που τα λέμε η όποια σχέση του βάζελου με την χούντα δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει. Διαχρονικά ο Παναθηναϊκός είχε μια πολύ στενή σχέση με τις κυβερνήσεις ή τα καθεστώτα, αφού ως γνωστόν ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος ήταν επίτημος πρόεδρός του και υψηλός προστάτης (από τι;;;), ο τέως πρωθυπουργός Γ.Ράλλης ήταν μέλος του ΔΣ, πιο πρόσφατα ο πρώην υπουργός Βουλγαράκης και πάει λέγοντας...
θα ήθελα βέβαια να κάνω μερικά επιπλέον σχόλια: σε καμία περίπτωση τα όσα γράφω δεν υποννοούν ότι οι βάζελοι ήταν χουντικοί, ούτε ότι η χούντα ήταν πίσω από τον Παναθηναϊκό κλπ. Όλα αυτά είναι αηδίες. Το ότι όμως η χούντα είχε επιλέξει τον Παναθηναϊκό είναι κάτι που δεν αμφισβητείται, είτε αρέσει, είτε όχι. Μήτε φυσικά είναι κακό πχ ο κάθε Βουλγαράκης να εκφράζει τις "οπαδικές" απόψεις του υπέρ μιας οποιασδήποτε ομάδος. Από το να περνάμε όμως από τα αναμφισβήτητα γεγονότα στην γκαιμπελική προπαγάνδα ότι και πάλι για όλα ευθύνεται και ευνοείται ο Ολυμπιακός, ε, ως έχουμε πει πάει πολύ... Τουλάχιστον αν το βουλώνατε, δεν θα λέγαμε τίποτε. Αλλά να προσπαθείτε να φορτώσετε σε'μάς τα δικά σας θα έπρεπε να σας κάνει να ντρέπεστε βάζελοι. Βουλώστε το επιτέλους.

Και μια φωτογραφία για το αρχείο σας (από την γνωστή εφημερίδα του... Ολυμπιακού, Αθλητική Ηχώ):

Κρατήστε το αυτό το πρωτοσέλιδο στο μυαλό, διότι θα αποτελέσει τον σύνδεσμό μας για το επόμενο κείμενο της ενότητος...

Καλή σας χώνεψη.

Τρίτη 7 Απριλίου 2009

Μπόχα-βρώμα, μέρος δεύτερον

Ερώτηση: Ο ποδοσφαιρικός Πανιώνιος υπάρχει; Τι λέτε;
Απάντηση: δυστυχώς γι'αυτό το ιστορικό ποδοσφαιρικό σωματείο, ο Πανιώνιος δεν υπάρχει. Διαλύθηκε με την υπαγωγή του στο άρθρο 44 για να γλυτώσει τα χρέη. Έκτοτε υφίσταται ο Νέος Πανιώνιος, ο οποίος έχει μεν την ίδιαν φανέλα, την ίδιαν έδρα, το ίδιο σήμα, αλλά νομότυπα είναι άλλη ομάδα. Φυσικά, η Ελλάς ως χώρα των θαυμάτων γαρ, Πανιώνιο εξακολουθεί να τον ονομάζει, ακριβώς επειδή εδώ είναι Ελλάντα. Με ποιον παίζουμε την άλλη αγωνιστική; Με τον Πανιώνιο.
Νομότυπα ξαναλέω όμως, Πανιώνιος στο ποδόσφαιρο δεν υφίσταται πλέον...

Μισό λεπτό όμως... τότε πως είναι δυνατόν ο Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος να έκλεισε την τελευταία τριετία (διότι οι εορτασμοί εάν θυμάστε ξεκίνησαν την περίοδον 2007-08 και ολοκληρώνονται αισίως το 2009 μέσα από 46 ή 48 -δεν είμαι σίγουρος- εορταστικές εκδηλώσεις) τα 100 χρόνια; Μα φυσικά επειδή στην Ελλάδα ό,τι δηλώσεις είσαι. Έχετε ακούσει ποτέ τον Πανιώνιο να αυτοπροσδιορίζεται ως Νέος Πανιώνιος; Όχι βέβαια...
Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως.

Το 1908 ιδρύεται από τον Αρχίατρο ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών (κοινώς ΠΟΑ) ο οποίος απλώς έφυγε από τον Πανελλήνιο επειδή δεν ήθελε να δημιουργήσει ποδοσφαιρικό τμήμα. Χρώματα φανέλας το κόκκινο και το άσπρο. Για λόγους που δεν γνωρίζω, μόλις έναν χρόνο μετά η ομάδα μετονομάζεται σε Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος (κοινώς ΠΠΟ). Δέκα χρόνια μετά, το όνομα ξαναλλάζει σε Πανελλήνιο Ποδοσφαιρικό Αθλητικό Όμιλο δηλαδή ΠΠΑΟ (ίσως το Α να είναι και Αγωνιστικός, δεν θυμάμαι καλά) και αφού έναν χρόνο πριν -το 1918- η ομάδα έχει αλλάξει χρώμα φανέλας στο γνωστό σιχαμερό πράσινο και έχει υιοθετήσει το κουτόχορτο για έμβλημα. Τελικώς, το 1924 η ομάδα μετονομάζεται στον γνωστό σε όλους μας Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο.
Παρατηρείτε τίποτε ενδιαφέρον; Επιτρέψτε μου να βοηθήσω: το δεύτερο και το τρίτο όνομα του συλλόγου δεν αναφέρει καν τη λέξη Αθήνα μέσα. Συμπτωματικόν θα μου πείτε. Πιθανώς. Οι βάζελοι λοιπόν ισχυρίζονται ότι πέρσυ έκλεισαν ιουβιλαία. Δε νομίζω να μας πέφτει λόγος τι θέλουν να πιστεύουν για την ομάδα τους, από την στιγμή όμως που επιλέγουν να μας σπάσουν τα ούμπαλα δημιουργόντας συνειδήσεις τίγκα στο ψεύδος, τότε δυστυχώς όσο κι αν δεν θέλουμε, μας πέφτει και μας παραπέφτει. Αυτό που ισχυρίζονται λοιπόν οι βάζελοι είναι ότι η ομάδα ήταν η ίδια, απλά άλλαζε ονόματα. Συμπτωματικώς εκπληκτικόν θαύμα: μια ομάδα που άλλαξε όχι ένα αλλά 4 ολόκληρα ονόματα, που εισήγαγε το έμβλημά της 10 ολόκληρα χρόνια μετά την υποτιθέμενη ίδρυσή της, και που για το ίδιο χρονικό διάστημα δεν είχε καν το γνωστό της χρώμα για φανέλα (τα λένε και μόνοι τους στην ίδιαν την ιστοσελίδα τους άλλωστε, αλλά κατά τα λοιπά... 100 χρόνια), είναι η ίδια. Υπό άλλες συνθήκες θα έλεγα ότι αυτά συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα. Τελικώς είμαι πεπεισμένος ότι συμβαίνουν μόνο με τον Παναθηναϊκό. Κάπως σαν τους 500 τίτλους του, ένα πράγμα. Μάλιστα η προπαγάνδα τους είναι τόσο εξελιγμένη που ξέρουν και παπαγαλίζουν ότι αποδεικνύεται από το γεγονός ότι δεν άλλαξε το καταστατικό της ομάδας αποδεικνύοντας ότι ούτε καν τα της ομάδας τους δε γνωρίζουν. Γι'αυτό είμαστε εμείς εδώ, για να τους τα διδάξουμε.
Πριν προχωρήσουμε, να βγάλουμε από την φαρέτρα των επιχειρημάτων μας και κάτι ακόμη σχετικά με το έμβλημα: για το πως και ποιος έφερε το κουτόχορτο για σήμα, ούτε καν οι ίδιοι οι βάζελοι δεν ξέρουν. Για τούτον τον λόγο στηρίζονται σε... εκδοχές (ξέρετε τώρα: αν δεν το έφερε αυτός το έφερε εκείνος και πάει λέγοντας). Μιλάμε για τέτοια... ιστορική συνέπεια (και συνέχεια) οι αιώνιοι.
Στο σημείο αυτό θα μου επιτρέψετε να ανασύρω το παρακάτω (εκτιμώ, συγκλονιστικό) τεκμήριο (που μπορεί να βρει κανείς οπουδήποτε στο διαδίκτυο):
Νομίζω ότι το κείμενο είναι εξαιρετικά ευανάγνωστο. Το ίδιο και η χρονολογία 1924. 16 Φεβρουαρίου 1924 για την ακρίβεια. Άρα λοιπόν, πέραν των όποιων αντιθέτων περί καταστατικού ισχυρισμούς ακούμε, εδώ μπορούμε να διαβάσουμε κάτι πιο συγκεκριμένο.
Και τελείως διαφορετικό φυσικά...

Επειδή θέλω να είμαι δίκαιος, θα ομολογήσω ότι δεν ξέρω ποιος το έχει βρει αυτό το ντοκουμέντο, μήτε φυσικά μπορώ να αποκλείσω το γεγονός να είναι πλαστό. Εκτιμώ όμως ότι αν βάλουμε το μυαλουδάκι μας να δουλέψει θα μπορέσουμε να διαπιστώσουμε το αν το εν λόγω έγγραφο είναι αυθεντικό ή όχι.
Ας υποθέσουμε ότι ο Παναθηναϊκός υφίσταται όντως από το 1908, ως ισχυρίζεται. Τότε γιατί διάολο γηραιό λένε τον Ηρακλή, ο οποίος ναι μεν είναι του 1908 αλλά ημερολογιακά μεταγενέστερος του βάζελου; Θαύμα-θαύμα (ξανά)...

Άντε και με το καλό καλές εορταστικές εκδηλώσεις και για τα 100+2 χρόνια παιδιά...
Α, και για να μην το ξεχάσουμε, τελικώς το "πρωτάθλημα" του 1911 το είχε πάρει ο ΠΠΟ... Για να μην ξεχνάμε και τους 500 τίτλους κιόλας. Δεκταί ενστάσεις.

Καλή χώνεψη.

Δευτέρα 6 Απριλίου 2009

Μπόχα-βρώμα, μέρος πρώτον

Βασικα ο κολλητός μου είναι βάζελος τους κερατά. Ομοίως φανατικοί βάζελοι είναι σχεδόν οι μισοί από τους καλύτερούς μου φίλους. Ξέρω μέχρι και άτομα που πρακτικά είναι έως και χωμένα μέσα στον Παναθηναϊκό. Δεν μπορώ να πω ότι με ενόχλησε ποτέ κάτι απ'αυτά. Ίσα, ίσα το γουστάρω, διότι προτιμώ να χαβαλεδιάζομαι με τα κολλητάρια μου παρά με χαζούς αγνώστους. Τον βάζελο ουδέποτε τον είδα αδιάφορα και αυτό για πολλούς και σημαντικούς λόγους: είτε επειδή τον θέλω δυνατό για να αποκτούν μεγαλύτερη αξία οι νίκες και οι τίτλοι μου, είτε επειδή θεωρώ πως όσο αποδυναμώνεται ο βάζελος τόσο στρογγυλοκάθονται οι δικοί μου και αποδυναμώνομαι κι εγώ στην συνέχεια και πάει λέγοντας. Είναι πραγματικά πολλοί οι λόγοι. Ο σημαντικότερος ίσως όμως είναι το γεγονός ότι πρόκειται για τον αιώνιο αντίπαλο, γεγονός που γουστάρω να σέβομαι. Επειδή γουστάρω τις καλώς εννοούμενες κόντρες (δηλαδή στο πολιτισμένο πλαίσιο), επειδή θεωρώ ότι δίνουν χρώμα στην καθημερινότητά μας, προσφέρουν τέρψη, δίνουν τροφή για χαβαλέ εκατέροθεν. Μάλιστα, δεν το κρύβω ότι η καλύτερή μου είναι να έχουμε... "μεγαλουργήσει" αμφότεροι προκειμένου να ειρωνευόμαστε μαζί τις ομαδάρες μας. Δεν ξέρω για σάς, αλλά εγώ ρίχνω πολύ γέλιο. Γενικά, αν και είμαι άνθρωπος που δεν έχει πρόβλημα να παίρνει ανάποδες, μου αρέσει πολύ το χιούμορ, ακόμη και το καυστικό (μην πω, ιδίως αυτό). Θα το έχετε διαπιστώσει στο παρόν βλογ.

Όταν όμως από το χιούμορ περνάς στην γκαιμπελική προπαγάνδα, στο αέναο πρήξημο λίγο κάτω από την βουβωνικήν χώρα και εις το ευαίσθητον σημείο, στο να φτάνεις σε σημείο να συνειδητοποιείς ότι τα πράγματα είναι από απολύτως ηλίθια μέχρι και επικίνδυνα, τότε το πράγμα αλλάζει. Διότι αυτό που παρατηρώ εδώ και αρκετό καιρό είναι ότι γίνεται μια συντονισμένη φασιστική επιχείρηση να περάσει μια εικόνα ότι όποιος είναι γαύρος είναι και όλα τα αρνητικά του κόσμου ενώ οι βάζελοι είναι οι εκλεκτοί του θεού (σχεδόν ωσάν με τους Εβραίους και την ΠΔ, ένα πράγμα). Επειδή λοιπόν εγώ την φασιστική προπαγάνδα δεν την γουστάρω, θα ξεκινήσω μια σειρά από αφιερώματα με τίτλο "Μπόχα-βρώμα", έτσι για να θυμούνται οι παλαιοί και να μαθαίνουν οι νεώτεροι. Διότι αρκετά μας έχουν σκοτίσει τα παπάρια με τις λάσπες τους οι αιώνιοι. Το μόνο που θέλω να πιστεύω είναι ότι τίποτε απ'αυτά δεν θα γίνει προϊόν οπαδοκαφρικής εκμετάλλευσης, διότι από τέτοια έχουμε φάει με το κουτάλι...
Απλά, κλείνωντας τον πρόλογο να υπενθυμίσω κάτι σημαντικό: τα γεγονότα με τα οποία θ'ασχοληθώ στην παρούσα σειρά "αφιερωμάτων" τα θεωρώ κυριολεκτικά μηδενικής ουσίας, σημασίας και αξίας. Εξάλλου το σημαντικό είναι ό,τι κάνεις να το κάνεις για την πάρτη σου (ως ομάδα) και όχι για να την λες στους άλλους.

Το πρώτο κείμενο λοιπόν νομίζω ότι τελείως δικαιωματικά πρέπει να αφιερωθεί στους υποτιθέμενους 500 τίτλους του βάζελου, που είναι και το νεώτερο φρούτο που μας έχει προκύψει. Πριν από αυτό όμως επιβάλλεται μια σημαντική εισαγωγή. Συνήθως όταν οι βάζελοι μας τα έκαναν τσουρέκια περί μεγάλης ευρωπαϊκής μπόχας-βρωμ,,,εχμ, ομάδας θέλω να πω, τους πετάμε το δεδομένο τεκμήριο ότι είμαστε η μοναδική ομάδα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο που ως σύλλογος έχει ευρωπαϊκούς τίτλους σε 3 διαφορετικά ομαδικά αθλήματα. Όχι για άλλον λόγο, αλλά για να μην συζητάμε και πολύ ανούσια πράγματα. Η στάνταρ ειρωνική απάντηση που παίρνουμε σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ότι "ααα, ασχολείστε και με το πόλο;" (βασικά με όλα ασχολούμαστε και θα έπρεπε να το γνωρίζατε). Εδώ λοιπόν συμβαίνει το εξής παγκοσμίως και διαγαλλαξιακώς αξιοπερίεργο: αυτοί -οι ίδιοι- που μας ειρωνεύονται ότι ασχολούμαστε και με το πόλο, είναι που μετράνε τους τίτλους από το... πινγκ πονγκ έως και το τάβλι επί χόρτου προκειμένου να βγάλουν τη σούμα των τίτλων του βάζελου στους 500. Εκπληκτικό, ε; Και όμως συμβαίνει και αυτό στην Ελλάδα... Και όχι μόνο αυτό: αν το ισχυριστεί βάζελος δείχνει την ανωτερότητα. Αν το ισχυριστεί κάποιος άλλος (κατά προτίμηση γαύρος) υποδηλώνει ψευτιά, πουστιά και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Αντικειμενικότις πάνω απ'όλα...

Αναφορικά τώρα με τους υποτιθέμενους 500 τίτλους του βάζελου κι αφού λογικά θα ρίξατε πιστεύω μια ματιά στο σχετικό λινκ, ας δούμε λίγο κάποια ενδεικτικά ενδιαφέροντα σημεία. Δεδομένου ότι το ποδόσφαιρο είναι στην κορυφή των προτιμήσεών μας, προκαλεί το ενδιαφέρον το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός πήρε το πρώτο του πρωτάθλημα Ελλάδος το... 1911. Τώρα θα μου πείτε πως γίνεται αυτό όταν είναι πασίγνωστο ότι το πρώτο πρωτάθλημα Ελλάδος έγινε το 1927-28; Μα όταν μιλάμε για τίτλους βάζελου όλα είναι δυνατά. Περί τις αρχές του περασμένου αιώνα είχαν γίνει κάποια πρωταθλήματα τοπικού χαρακτήρα με ομάδες κατά κύριο λόγο της Αθήνας. Σε αρκετά από αυτά είχε συμμετάσχει και ο Πειραϊκός Σύνδεσμος. Για να καταλάβετε τι ακριβώς παιζόταν, στο "πρωτάθλημα" του 1906-07 είχαν συμμετάσχει ο Εθνικός Αθηνών, ο Πανελλήνιος και ο Πειραϊκός Σύνδεσμος. Το 1910 δε, οπότε και συμμετείχαν 6 ομάδες είχε θεωρηθεί επιτυχία κιόλας. Κάπως έτσι ήρθε και ο πρώτος "τίτλος" του ΠΟΑ (διότι Παναθηναϊκός δεν υπήρχε ακόμη αλλά γι'αυτό θα μιλήσουμε στο επόμενο "Μπόχα-βρώμα"). Ένας άλλος τίτλος που αξίζει να μας κεντρίσει το ενδιαφέρον είναι το Βαλκανικό Κύπελλο του 1978. Πως είπατε; Δεν το γνωρίζατε ότι έχει πάρει και ο βάζελος βαλκανικό; Μη φοβάστε... Και οι βάζελοι φέτος το έμαθαν με την προπαγάνδα περί 500 τίτλων. Ας ευθυμήσουμε και πάλι ενθυμούμενοι ότι για το βαλκανικό κύπελλο του 1963 που έχει πάρει ο Ολυμπιακός ιδίως οι βάζελοι μας πρήζουν ανηλεώς τους όρχεις. Να όμως που τελείως ύπουλα βάζουν κι αυτοί το δικό τους βαλκανικό μέσα στη σούμα. Σημαντική λεπτομέρεια: το βαλκανικό κύπελλο του βάζελου έχει ακριβώς την ίδια αξία με αυτό του Εδεσσαϊκού, όχι για άλλον λόγο αλλά επειδή έχασε σχεδόν τελείως την όποια (μικρή δεν αντιλέγω) αξία είχε από τις αρχές της δεκαετίας του 70 κιόλας, ένεκα της συστηματικής ανόδου των ευρωπαϊκών κυπέλλων. Με λίγα λόγια, όταν το είχε πάρει ο γαύρος οι βαλκανικές χώρες ενδιαφέρονταν, είτε αρέσει, είτε όχι. Πρακτικά δεν θα είχα ασχοληθεί περαιτέρω (ακριβώς επειδή ως έχω ξαναπεί θεωρώ το συγκεκριμένο θέμα τελείως ανούσιο), αλλα κάποια στιγμή έπεσε τελείως τυχαία μια συγκεκριμένη ιστοσελίδα στην αντίληψή μου: αυτή της εθνικής σκακιστικής ομοσπονδίας. Κοιτάζοντας τους τίτλους του βάζελου στο σκάκι παρατηρούμε ότι έχει πανηγυρίσει 6 πρωταθλήματα καθώς και 1 κύπελλο. Το πρόβλημα που προκύπτει εδώ πέρα είναι ότι το αρχείο της εθνικής σκακιστικής ομοσπονδίας καταχωρεί μόλις 2 τίτλους στον Παναθηναϊκό και πάπαλα. Που πήγαν οι άλλοι; Ένας θεός ξέρω... Τώρα, αν κάποιος με θεωρεί τόσο μαζόχα να κάτσω να ψάξω του τίτλους του βάζελου στο πινγκ πονγκ και πάει λέγοντας, λυπάμαι αλλά θα τον απογοητεύσω τα μάλλα.

Έχουμε όμως και άλλη συνέχεια όπου εδώ γελάμε πάρα πολύ πλέον: ως γνωστόν οι βάζελοι που νομίζουν ότι υποστηρίζουν καμιά υπερσυμπαντική ομάδα μας τη λένε κιόλας ότι οι δικοί μας τίτλοι είναι ψευδείς (ενώ οι δικοί τους ποτέ... απαπαπαπααα....). Ένα χαρακτηριστικό επιχείρημα των γκαίμπελς είναι το σούπερ καπ ποδοσφαίρου του 1980 ανάμεσα στον πρωταθλητή Ολυμπιακό και την κυπελλούχο Καστοριά. Θα ήθελα να υπενθυμήσω ότι το ελληνικό σούπερ καπ ξεκινάει επισήμως το 1987, τουτέστιν και ο δικός τους τίτλος του 1970 απέναντι στον Άρη είναι εξίσου μουσαντένιος. Βέβαια το δεύτερο δεν θα το διαβάσετε πουθενά (γι'αυτό είμαστε εμείς εδώ). Ένα άλλο εξαιρετικής σημασίας (γέλωτα) πράσινο επιχείρημα έχει να κάνει με τους τίτλους του Ολυμπιακού πχ στην ιστιοπλοϊα: ισχυρίζονται ότι οι καταχωρημένοι τίτλοι του Ολυμπιακού είναι σε πρωταθλήματα που συμμετέχουν χώρες. Που να ήξεραν οι ηλίθιοι ότι στην ιστιοπλοϊα σε πανευρωπαϊκό ή παγκόσμιο επίπεδο δεν υφίστανται πρωταθλήματα συλλόγων. Αφού έχουμε πει ρε παιδιά, όπου εμπλέκεται θάλασσα σας πιάνει ναυτία και μόνο με την σκέψη, μην γίνεστε τόσο ξεφτίλες πια. Δεν είναι όλα τα αθλήματα σαν το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ... Τεράστια έκπληξη δε, προκαλεί και το εξής: σε κάποια αθλήματα -λέει- ο Ολυμπιακός συνυπολογίζει επιμέρους τίτλους. Μα κατ' αρχήν κάποια αθλήματα όντως έχουν επιμέρους τίτλους οι οποίοι είναι κανονικότατοι, όπως πχ στην πυγμαχία, στον στίβο, στην κωπηλασία κλπ, αφετέρου το να μας κατηγορούν γι'αυτό οι πρώτοι διδάξαντες, ε, ρε πούστη πάει πολύ... Μην πω την άλλη μαλακία, ότι κατηγορούν τον Ολυμπιακό ότι συνυπολογίζει ατομικούς τίτλους όταν οι ίδιοι προσμετρούν έως και τίτλο στο μπιλιάρδο (έλεος!!!!). Έχει πραγματικά πολύ μεγάλη πλάκα για ένα θέμα τόσο ηλίθιο να βλέπεις τόσο κόσμο να λέει την κάθε πίπα που έχει στο κεφάλι του, όταν είναι προφανές ότι δεν ξέρει καν πως είναι ένα άθλημα. Τέλος πάντων, νομίζω πως το πιάσατε το υποννοούμενο όσων θέλω να πω, μην μακρυγορώ κιόλας. Δεν ξέρω αν το καταλάβατε, αλλά με τον Παναθηναϊκό συμβαίνει το εξής ευτράπελο: στην μπάλα είναι πολύ πίσω. Στο βόλεϋ είναι πολύ πίσω. Στο πόλο είναι στο μηδέν (κι εκεί θα μείνουν). Για κολύμβηση καλά, δεν το συζητάμε... μερικά έτη φωτός έχουμε φύγει. Και όμως, μόνο με ένα μπάσκετ ισχυρίζονται ότι μας ρίχνουν και στο κεφάλι! Παναθηναϊκές αριθμητικές έτοιμες για το βιβλίο γκίνες.

Καλά θα κάνετε, φίλτατοι βάζελοι, ν'ασχολείστε με αυτά που έχουν πραγματική αξία. Ναι, ο Ολυμπιακός αν προσμετρήσουμε τίτλους με τον δικόν σας τρόπο σας αφήνει έτη φωτός πίσω και έτσι. Η πραγματικότητα όμως είναι πως δεν έχει κανένα νόημα, καμία αξία. Τουναντίον είναι τελείως ηλίθιο. Ακόμη κι αν ο βάζελος είχε περισσότερους τίτλους στο ολικό συλλογικό επίπεδο, πάλι καμία σημασία δεν θα είχε διότι με την ίδια λογική μπορώ να το παίξω κι εγώ εγκάθετος και να αρχίσω να μετράω κύπελλα Χριστουγέννων-Πάσχα κλπ όπου και συμμετείχατε και σας κερδίζαμε τις περισσότερες φορές, και πάει λέγοντας. Εδώ, ακόμη και η Μπαρτσελόνα που έχει πάρει το πρώτο Κύπελλο Εκθέσεων απέναντι στην... Μικτή Λονδίνου το έχει ως επίσημο τίτλο. Πλάκα μου κάνετε; Οι διακρίσεις ενός συλλόγου είναι πολύ συγκεκριμένες. Αν γουστάρετε να μιλήσουμε σοβαρά για τίτλους ελάτε να μας πείτε πότε θα σταματήσετε να υποβιβάζεστε στο πόλο (καλά για να πάρετε κάτι εκεί δεν το συζητάμε), ελάτε να μας πείτε πότε θα μας πιάσετε σε ποδόσφαιρο και βόλεϋ. Ή ελάτε να σας εξηγήσουμε πως είναι να ξέρεις ότι έχεις ευρωπαϊκές κούπες και διακρίσεις στα 3 από τα 4 ομαδικά αθλήματα (και μην ακούσω καμιά παπαριά επί τούτου: πανευρωπαϊκώς αυτά είναι τα 4 μοναδικά ομαδικά αθλήματα) κάτι που μόνο ο Ολυμπιακός το έχει καταφέρει σε παγκόσμιο επίπεδο (και δεν είναι το μόνο παγκόσμιο ρεκόρ αλλά ας το αφήσουμε αυτό). Αν δεν γουστάρετε παρά ταύτα, ταβήχτε μετράτε τίτλους ποδηλασίας για την πάρτη σας αλλά κρατείστε την λάσπη για τον εαυτό σας.

Α, και πούσται βάζελοι: ναι, το παραδεχόμαστε ότι εμείς πρωτάθλημα στο... μπιλιάρδο και την... ποδοσφαίριση (την ποιαν;;;;;) δεν έχουμε... Επίσης, σας εύχομαι ολόψυχα να πανηγυρίσετε τον τίτλο που τόσο πολύ ψάχνετε εναγωνίως μέχρι και στο φυσιολατρικό τμήμα (εεεε;;;;) για να συνεχίσει η πορειά του ένδοξου συλλόγου σας εις τον αιώνα τον άπαντα.
Το να λέτε κάτι για την πάρτη σας, στις παρέες σας έχει καλώς και είναι θεμιτό και απολύτως αναμενώμενο. Όταν όμως ξεπερνάει το όριο του καλοπροαίρετου σχόλιου ή κριτικής και φτάνει τα όρια της ναζιστικής προπαγάνδας, ε, τότε θα πρέπει να είστε έτοιμοι να τον πιείτε (όπως σας έχουμε συνηθήσει δεκαετίες ολόκληρες). Εξάλλου το μπόχα-βρώμα δεν έχει ειπωθεί τυχαία, άλλο το ότι εν αντιθέσει μ'εσάς εμείς δεν ασχολούμαστε με τέτοιες αηδίες, μιας και για εμάς πρώτα έρχεται ο Ολυμπιακός και μετά όλα τα υπόλοιπα. Ίσως αν βάλετε ποτέ κι εσείς πάνω από την αντιολυμπιακοφροσύνη σας την ομάδα σας να μπορέσετε να μεγαλώσετε και στα πραγματικά σοβαρά αθλήματα ("είμαστε ο Αστέρας Τρίπολης της Ευρώπης", τάδε έφη Τεν Κάτε).

Καλή σας χώνεψη.

Κυριακή 5 Απριλίου 2009

ΠΟΥ



Εχμ, συγγνώμη... λάθος πρωτοσέλιδα.... Στις σημερινές χλέπες (αμφότερες) δεν έγραφε κάτι (άρα δεν έγινε και τίποτε)...
ΤΣΑ

Όχι τίποτε άλλο, αλλά επειδή πολύ μας έχουν σκοτίσει τα παπάρια οι πράσινοι γκαίμπελς με τα υποτιθέμενα ιουβιλαία τους και τους ακόμη πιο υποτιθέμενους 500 τίτλους τους (πόσω δε μάλλον όταν εμείς τους έχουμε ξεπεράσει εδώ και καμιά δεκαετία απλά δεν μας απασχολεί διότι απλούστατα δεν έχει νόημα).

Χθες έγινε ίσως το καλύτερο παιχνίδι στο βόλεϋ επί ελληνικού εδάφους την τελευταία δεκαετία (τουλάχιστον). Από μιαν άποψη, όποιος και να το'παιρνε δεν θα είχε και τόσο νόημα. Χαίρομαι όμως που το πήραμε εμείς, μέσα σε μια χρονιά άκρως προβληματική με ατελείωτα ζόρια και τραυματισμούς (ξανά), όπου η ατυχία μας ξαναχτύπησε την πόρτα ακόμη και μέσα στο παιχνίδι. Κάποιες φανέλες όμως είναι βαρύτερες από κάποιες άλλες όπως και να το κάνουμε. Εκεί που τα χρειάστηκα ήταν πάντως στο φρικτότατο σφάλμα του διαιτητή στο τάι μπρέηκ: ναι, ο Κουρνέτας έκανε φιλέ και ήταν οφθαλμοφανές. Όταν όμως όχι μόνο δεν το υποδεικνύεις αλλά τελειώνεις το ματς, το να διορθώνεις την υπόδειξή σου αμέσως μετά την εσφαλμένη και ενώ οι παίκτες έχουν ήδη ξεκινήσει τα πανηγύρια είναι δύο φορές λάθος. Ήταν το μοναδικό σημείο που φοβήθηκα μήπως το χάναμε και αυτό διότι σε τέτοιες περιπτώσεις η ψυχολογία καταβαραθρώνεται και πάει με τον αντίπαλο.
Το ακόμη καλύτερο όλων όμως ήταν το κοινό στην εξέδρα: όπως θα έπρεπε να είναι πάντοτε, και ειλικρινά μακάρι να παγιωθεί το μέτρο μπας και δούμε καμιάν άσπρη μέρα (σε αθλητικό επίπεδο) σε αυτόν τον τόπο επιτέλους.

Αναφορικά με τα χάι λάιτ του αγώνα τώρα, νομίζω ήταν δύο: πρώτον και σημαντικότερον, ο πανηγυρισμός του τεράστιου Κώστα Χριστοφιδέλη αμέσως μετά τη λήξη και δεύτερον, η αποχώρηση του στούπου δίχως καν να δώσει συγχαρητήρια στους παίκτες του για την εμφάνιση. Να υπενθυμήσω ότι ο εν λόγω είχε πει κάποτε ότι για τον Παναθηναϊκό θα σκότωνε και τη μάνα του. Ναι, το είδαμε και χθες... Ιδεολόγος...

Καλή χώνεψη σε όλους όσους μας τα έχουν κάνει τσουρέκια εδώ και καιρό βγάζοντας τεράστια γλώσσα δίχως καμια αιδώ και σεβασμό. Γι'αυτό και για τα επινίκεια τους προτείνουμε πούρο.
Ζεστό, μακρύ και με φλέβες, σαν το χθεσινό...

UPDATE: Κρίμα για τον Ηρακλή και δυστυχώς αφού δεν το πήρε ούτε σήμερα δεν βλέπω να το παίρνει ποτέ. Ένα τεράστιο μπράβο όμως στην γυναικεία ομάδα της Βουλιαγμένης.

Τετάρτη 1 Απριλίου 2009

Μια ώρα της Γης

(τόσο χρειάζεται και καθαρίσαμε)

Ναι, αγαπητή μου αναγνώστρια, αγαπητέ μου αναγνώστη, σήμερα, την μυθικήν επαίτειον (με άλφα-ιώτα) των ακόμη πιο μυθικών Καζανακοτουμπείων 2008, αποφάσισα να κάνω μερικά ακόμη σχόλια δια το κυριολεκτικά φλέγον θέμα (καλοκαίρι έρχεται άλλωστε) του περιβάλλοντος. Πριν προχωρήσουμε στο θάψ... εχμ, στον σχολιασμό των γεγονότων, εάν έχετε κέφια δείτε το παρακάτω αριστουργηματικό βίδεον:



Και συνεχίζουμε λοιπόν.
Το Σάββατο που μας πέρασε ήταν η ώρα της Γης. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, πιθανώς να ονομαζόταν και η μέρα της Γης, δεν είμαι σίγουρος, αλλά αφού τελικώς μια και μόνο μια ώρα ήτο αρκετή για ν'αλλάξει τον ρουν και της ανθρωπότητας και του πλανήτη που ανέχεται την ανθρωπότητα, ας μου επιτραπεί αυτός ο βαρβαρικός υποβιβασμός (εδώ που τα λέμε τα Καζανακοτούμπεια πιο επιτυχημένα ήταν οπότε την έχω αυτήν την αβάντα να υποβαθμίζω άλλους καναπεδικούς ακτιβισμούς). Στο παρόν άρθρο θα σχολιάσουμε κάποια παραλειπόμενα που προφανώς διέφυγαν της προσοχής του κόσμου, το σημαντικότερο των οποίων ήταν το ότι αυτή η μικρή χώρα που ονομάζεται Ελλάδα ήτο πρώτη εις συμμετοχάς σε παγκόσμιο επίπεδο!
χιπ, χιπ.... ουράααα (τρις)

Κατά κάποιους άλλους φυσικά επρόκειτο για μια ακόμη υπέρτατη στιγμή ρόμπας και ξεφτύλας, αφού όχι μόνο προωτεύσαμε σε κάτι τελείως μα τελείως άχρηστο στο οποίο μόνο οι αφελείς συμμετείχαν με την ελπίδα ότι έκαναν κάτι, ακόμη χειρότερα το διατυμπανίζαμε μετά ζητοκραυγής κιόλας. Σε αυτό το σημείο σας καλώ να μοιραστείτε μαζί μου μια συγκλο-νηστική αποκάλυψι της οποίας έτυχα μάρτυς την Κυριακή το πρωί: καθώς βγήκα από το σπίτι να πάω να αγοράσω τον αγαπημένο μου Φίλαθλο (πάντα με το αυτοκίνητο παρόλο που έχω 3 περίπτερα στα 100 μέτρα, περιβαλοντικά ευαισθητοποιημένος όπως όλοι οι Έλληνες γαρ) διαπίστωσα με συγκίνηση ότι έξωθεν της οικίας μου είχαν φυτρώσει 4 δέντρα! Και μάλιστα ήταν όλα τους 6 μέτρα ψηλά και με κορμούς των οποίων η διάμετρος πρέπει να ξεπερνούσε τα 45 εκατοστά! Προς στιγμήν φυσικά η αμηχανία μου εμετετράπη σε εκνευρισμό, αφού το ένα δέντρο είχε φυτρώσει στο σημείο που συνηθίζω να παρκάρω το αυτοκίνητο (δηλαδή πάνω στο πεζοδρόμειο το οποίο οι πεζοί συνήθως δεν χρειάζονται ως έχω παρατηρήσει), όταν όμως συνειδητοποίησα το όλο θαύμα έμεινα άναυδος και εκστασιασμένος: η παγκόσμιος καναπεδικός ακτιβισμός της Ώρας της Γης είχε ήδη αρχίσει να αποδίδει καρπούς...

Αν και το είχα πει ότι σε τέτοιες αηδίες εγώ δεν συμμετέχω, για να είμαι απόλυτα ειλικρινής δεν πρόσεξα πόσοι είχαν σβήσει τα φώτα εκείνη την ώρα και αυτό διότι αφενός έβλεπα την Εθνική, αφετέρου απένειμα τιμές στον Μέγα Σουβλακέα μετά δύο αλαδώτων πιτόγυρων μεθ'απ'όλας (συμπέρασμα: ούτε τα σουβλατζίδικα πρέπει να συμμετείχαν τελικώς). Οπότε όπως καταλαβαίνετε, δεν στάθηκε δυνατό να κάτσω να υπολογίσω πόσο ρεύμα έκαψε η παράλληλη με την ώρα της Γης συναυλία του Δήμου Αθηναίων. Βέβαια υπάρχει και το ενδεχόμενο η συναυλία να έγινε με ρεύμα οικολογικόν διά τα όργανα και κεριά διά τον φωτισμόν, δεν ήμουν εκεί για να το διαπιστώσω. Όταν όμως σκέφτηκα πόσο σημαντική ήταν αυτή η κίνηση του Δήμου Αθηναίων, να συμμετάσχει στην Ώρα της Γης ενόσω την ίδιαν στιγμή πετάει τα σκουπίδια του στην υπερκορεσμένη χωματερή των Λιοσίων και κόβει δέντρα για να γίνουν γκαράζ, δεν το κρύβω ότι εσυγκινήθην, και δάκρυ χαράς εκύλησε εις το αριστερόν μάγουλό μου. Διότι για μια ακόμη φορά απεδείχθη εμπράκτως ότι σε τούτον τον τόπο σημασία δεν έχει το τι κάνεις αλλά το τι ισχυρίζεσαι ότι κάνεις.

Δυστυχώς και βαριέμαι και δεν έχω χρόνο για μια σχετική έρευνα, αλλά απορία την έχω να μάθω αν έστω και ένας δήμος ή κοινότητα από αυτές που συμμετείχαν σε αυτήν την αστεία κίνηση έχουν πρωτοστατήσει κατά το παρελθόν στην μη δημιουργία οικολογικής χωματερής στην περιοχή τους. Επίσης απορία την έχω να μάθω αν συμμετείχαν έστω και ένας από αυτούς μου σπέρνουν καρκίνο στον Ασωπό, που φυτεύουν παράνομες χωματερές στα δάση, που διανέμουν πυρκαϊές το καλοκαίρι μεσω των παραθύρων αυτοκινήτων (και όχι μόνο). Απόρία την έχω να μάθω τελικώς στην πράξη τι παραπάνω προσέφερε από τα Καζανακοτούμπεια αυτός ο παγκόσμιος καναπεδικός ακτιβισμός. Και επίσης, απορία την έχω να μάθω πως είναι δυνατόν εκεί στον ΣΚΑΙ να διοργανώνουν από τη μία αξιέπαινες δενδροφυτεύσεις και από την άλλη να διαφημίζουν με τέτοιο στόμφο τέτοιες αστείες κινήσεις. Τελικώς μπορεί ένας να μου πει τι προσέφερε αυτή η διαβόητη Ώρα της Γης; Ή έστω πότε θα δούμε κάποιο αποτέλεσμα...

Ναι, ναι, ξέρω... είμαι εγκάθετος πάλι...

ΥΓ. Ενδιαφέρουσαις απόψαις του συμμαχητή polse επί του θέματος.