Σελίδες

Κυριακή 8 Αυγούστου 2010

Οργασμός στον Ολυμπιακό...

Λογικόν, αφού σήμερα είναι η παγκόζμιος ημέρα του Οργασμού (ναι, την εορτάζουμε και αυτήν -και μετά αναρωτιώμαστε γιατί πάει κατά διαόλου το ανθρώπινο είδος).
Οπότε τι πιο λογικό από το να βρίσκεται σε οργασμό και ολόκληρος ο σύλλογος.

Μάλιστα πρώτος απ'όλους ο εμετικός κυρ-Νικολακόπουλος, ο οποίος ξαναχτύπησε ακάθεκτος και κυρίως ανερυθρίαστος. Ας τον θαυμάσουμε (για την διευκόλυνσή σας με κόκκινο χρώμα είναι οι απόψεις του από τις 19-01-2010, δηλαδή ούτε χρόνο πριν από εδώ, αλλά και από 15-09-2009 εδώ όπου του τα είχαμε ξαναχώσει εδώ εάν θυμάστε):
- Διαβάζοντας στο Ίντερνετ προχθές ότι ο Χουάντε Ράμος ήταν ο πρώτος στόχος του Ολυμπιακού για τη θέση του διαδόχου του Λίνεν, είναι αλήθεια ότι δεν…ενθουσιάστηκα κιόλας.
- Δηλαδή, ρε άνθρωπέ μου, τώρα που βρήκαμε προπονητή, θα μας φύγει; Θα τον χάσουμε; Όπως έλεγαν χθες, μεταξύ σοβαρού και αστείου, στη διοίκηση του Ολυμπιακού. Ένα μήνα είναι δεν είναι ο Ζίκο στην Ελλάδα και θες να μας τον πάρεις; Όταν έφυγε (απολύθηκε) από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, γιατί δεν έτρεξες να προλάβεις; Εμείς που τρέξαμε, προλάβαμε και τον πήραμε!
Σχόλιο Άδου: ο άνθρωπος που είχε ενθουσιαστεί με τον Ζίκο δεν ενθουσιάστηκε και ιδιαίτερα στο άκουσμα του ονόματος του Ράμος. Μάλιστα.... Ό,τι πεις μεγάλε...
- Έχω την αίσθηση, λοιπόν, μετά τις νεότερες εξελίξεις, ότι η επιλογή του Βαλβέρδε είναι καλή κίνηση εκ μέρους του Μαρινάκη. Για τους λόγους που πάνω κάτω όλοι έχουμε στο μυαλό μας και που άλλωστε όλοι είχαμε σημειώσει κι όταν πριν ενάμιση –δύο μήνες πήγε πάλι να τον φέρει πίσω ο Ολυμπιακός.
- Κι είναι τόσο κακές οι επιλογές που έγιναν φέτος με τους προπονητές στον Ολυμπιακό, που μοιάζει…θεός του ποδοσφαίρου ο Βαλβέρδε, ένας απλώς καλός προπονητής.
Σχόλιο Άδου: Πράγματι, τα έλεγε ο κυρ-Νικολακόπουλος -όπως όλοι- αλλά ποιος τον άκουγε... Ευτυχώς για τον σύλλογο, τη χώρα και την τρόικα, δικαιώθηκε...
- Ποτέ δεν ήμουν μέγας φαν του Ερνέστο, αλλά τουλάχιστον με αυτόν είδαμε πέντε πράγματα στην ομάδα. Και τέλος πάντων είναι προπονητής που έκανε ένα νταμπλ στον Ολυμπιακό και έφτασε με την Εσπανιόλ στον τελικό του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Δεν είναι προπονητής, που η καλύτερή του θέση ήταν η…έκτη στη Γερμανία και η έκτη στην Ελλάδα, όπως ο Λίνεν.
- Ένας προπονητής, που στο ισπανικό πρωτάθλημα είναι στην 10η θέση με τη Βιγιαρεάλ. Μία ομάδα, που ποτέ δεν είχε τερματίσει τόσο χαμηλά την προηγούμενη εφταετία στο ισπανικό πρωτάθλημα. Ένας προπονητής, που με την άλλη του ομάδα στην Ισπανία, την Εσπανιόλ, ήταν τη μία χρονιά 11ος και την άλλη 12ος στην Πριμέρα Ντιβιζιόν.
Σχόλιο Άδου: μα τον Τουτάτη ηρέμησα. Όχι στον έκτο της Γερμανίας, ζήτω ο δωδέκατος της Ισπανίας. Τώρα πως γίνεται να έχει παρουσιάσει πέντε πράγματα στην ομάδα ο δεκατοδωδέκατος, είναι μυστήριο. Και όχι μόνο αυτό, αλλά οψίμως ανακάλυψε ότι είχε φτάσει έως και στον τελικό του ΟΥΕΦΑ, παρόλο που μερικούς μήνες πριν το απέκρυπτε επιμελώς. Εβίβα...
- Και η ουσία είναι ότι ο Μαρινάκης από την στιγμή που δεν μπορούσε να φέρει π.χ. τον Πελεγκρίνι, ορθώς ο άνθρωπος στράφηκε στην επιλογή του Βαλβέρδε. Και έχω την εντύπωση πως το πιθανότερο είναι να δικαιωθεί
- Φανταστείτε λοιπόν πόσο κακοί προπονητές είναι ο Κετσπάγια κι ο Ζίκο, όταν θεοποιούμε ένα απλώς καλό προπονητή, σαν τον Ερνέστο. Γιατί ένας απλώς καλός προπονητής μοιάζει πολυτέλεια για τον Ολυμπιακό…
Σχόλιο Άδου: τελικώς υπέκυψε στην πολυτέλεια ο κυρ-Νικολακόπουλος και έχει την εντύπωση ότι θα δικαιωθεί κιόλας ο Ολυμπιακός.
Και φυσικά το ρεζουμέ όλων είναι ότι ο κυρ-Νικολακόπουλος τα είχε πει, το ήξερε το καλό του Θρύλου και ευτυχώς που τον άκουσαν. Κάτι αντίστοιχα ξέρει συχνά-πυκνά και ο Πρωταθλητής βέβαια κι εσχάτως ο Γαύρος, όπου τέλος πάντων όλοι αυτοί μαζί έχουν βάλει την ομάδα σε ένα τρυπάκι που είναι εξαιρετικά δύσκολο για την ώρα να ξεφύγει -μη γελιώμαστε, διότι όσο υπάρχουν ζώα που πάνε και τους διαβάζουν όλους αυτούς και που τους θεωρούν ειδήμονες, τόσο όλοι αυτοί θα συνεχίσουν να κάνουν το κομμάτι τους επηρεάζοντας αρνητικότατα την ομάδα. Χμ... παρεμπιπτόντως ο Βαλβέρδε είναι μια πολύ καλή επιλογή και τα'χουμε ξαναπεί. Αν τον είχε φέρει ο Κόκκαλης δεν θα ήταν τόσο, για τελείως άσχετους με το αγωνιστικό κομμάτι λόγους βέβαια, αλλά από την στιγμή που τα κουμάντα άλλαξαν όμως, είναι τω όντι μια πολύ καλή επιλογή, δίχως αυτό να σημαίνει ότι δεν υπήρχε πάντοτε και μια καλύτερη.

Και το ερώτημα -για να επανέλθουμε- είναι ένα: ο κοντοχωριανός μου -εκεί στην Πηγάδα- ο Μαρινάκης, του οποίου το στυλ μου αρέσει ιδιαιτέρως κιόλας, θα τους σκουπίσει όλους αυτούς όπως καλή ώρα έκανε με τον φάδερ Θεοδωρίδη, τον Τζέη Άρ και τον Χρυσικόπουλο; (ανατριχίλα συγκίνησησης διά όλους τους, αν και η αλήθεια είναι ότι για τον τζέη άρ έχω μια στεναχώρια: με τι θα παίζει τώρα το παιδί...) Διότι επιβάλεται να το πράξει άμεσα. Και μάλιστα πρέπει να τους σφουγγαρίσει παραδειγματικά ούτως ώστε να μην εμφανισθούν νέοι Νικολακόπουλοι στη θέση των παλιών. Αρκετά τους έχουμε φάει στη μάπα, μαζί και τις απόψεις τους, μαζί και τα παιχνίδια τους.

Κακά τα ψέματα (και εδώ θα πω 2-3 πράγματα για την αλλαγή του ιδιοκτησιακού που είχα υποσχεθεί προ μηνός περίπου), ο Μαρινάκης παρέλαβε μια κάκιστη κατάσταση. Κυριολεκτικώς έχω την αίσθηση ότι η ομάδα είχε αρχίσει να μπαίνει σε πορεία ομάδας μπάσκετ εποχών 1998. Και ευτυχώς η αλλαγή έγινε -σίγουρα όχι στο παρα πέντε- έστω στο και ένα. Τα έχουμε ξαναπεί: ο Κόκκαλης εδώ και μια 3ετία είχε αρχίσει ν'αποτραβιέται και ειλικρινώς δεν το βρίσκω κακό αυτό: λογικό ακόμη και το πιο απλό, το να κουράστηκε. Ήταν ηλίου φαεινότερον, μόνο που οι εγκάθετοι, οι πάσης λογής μωροί, οι γλειφταραίοι και οι λοιποί ραδιουργοί δεν ήθελαν να δουν και συνέχιζαν το λιβάνισμα. (και προσοχή: δεν αναφέρομαι σε όσους καλόπιστα έβλεπαν στο πρόσωπο του Κόκκαλη τον μεγάλο σωτήρα της ομάδος, δείχνωντάς του έτσι την ευγνωμοσύνη τους) Αρχικά, λοιπόν, ο Κόκκαλης προσπάθησε να κάνει μια εσωτερική μεταβίβαση προς τον Πέτρο (που προσωπικά γούσταρα). Για λόγους δικούς του, δεν του άρεσε. Εν συνεχεία προσπάθησε να την κάνει -ή πιο σωστά να αφήσει το μάνατζμεντ- προς ανθρώπους που θεωρούσε ότι μπορούσε να εμπιστευθεί. Με αυτούς μάλλον δεν θέλησε ποτέ να παραδεχθεί ότι όχι μόνο δεν του βγήκαν, αλλά επί της ουσίας τον ξέσκισαν πισώπλατα κιόλας ως νέοι Εφιάλτες. Εν συνεχεία έψαξε για συμπαίκτες, πάντοτε -και λογικό- με δικούς του όρους. Δεν θέλησαν να παίξουν οι έξω από την ΠΑΕ στο παιχνίδι. Και τέλος πάντων, μετά από έναν χυδαίο πόλεμο που δέχθηκε ο Κόκκαλης, όχι μόνο εκτός αλλά ιδίως εντός ομάδας, η ομάδα κατέληξε στα χέρια του Μαρινάκη. Μια εξέλιξη εξαιρετική, μια εξέλιξη λογική, μια εξέλιξη που ακολούθησε όμως ανώμαλο δρόμο κι αυτό δεν ήταν καλό, ούτε για τον Κόκκαλη, ούτε για τον Μαρινάκη (το γιατί, θα αρχίσει να γίνεται αντιληπτό εν ευθέτω χρόνω).

Περί Κόκκαλη ξεκαθαρίζω το εξής: έχω γράψει κατ' επανάληψιν ότι είχε κάνει εγκλήματα μέσα στην ομάδα. Με τους οργανωμένους, με τις κωλοφυλλάδες, με, με, με.... χίλια δυο. Άλλο αυτό και άλλο η αδιαμφισβήτητη προσφορά του που τον καθιστά αυτοδικαίως ίσως τον κορυφαίο πρόεδρο που πέρασε από τον Σύλλογο. Το ένα δεν αναιρεί τον άλλο. Και ιδίως μιας και περί Κόκκαλη ο λόγος, ακριβώς επειδή μιλάμε για μια πανίσχυρη προσωπικότητα και τεράστιο επιχειρηματία (πιθανώς τον κορυφαίο που ανέδειξε ποτέ αυτή η χώρα, κάτι που θα γίνει αντιληπτό μετά από πολλά χρόνια), λογικό κι επόμενο είναι μια τέτοια προσωπικότητα να έχει και τέτοιες διακυμάνσεις στον χαρακτήρα του, καθώς και τόσο μεγάλη "ψαλίδα". Αυτά είναι φυσιολογικά πράγματα. Αυτό που δεν ήταν φυσιολογικό ήταν ότι άνθρωποι που ευεργετήθηκαν τα μάλα από τον Κόκκαλη ήταν από τους πρώτους που του έκαναν πόλεμο, κάτι που γινόταν εύκολα αντιληπτό. Και κάποιοι συνεχίζουν ακόμη να του κάνουν πόλεμο. Ένα απλό παράδειγμα: λένε όλοι πως ο Μαρινάκης σεβάστηκε την επολογή του Κόκκαλη στον Λίνεν και ιδίως μετά τον αποκλεισμό κλαίνε τη μοίρα τους, γιατί τελικώς ο Μαρινάκης δεν τον σκούπησε ως ήθελε εξαρχής. Ερώτηση: γιατί κανείς δεν διερωτάται, γιατί ο Μαρινάκης δεν κινήθηκε 10 μέρες νωρίτερα; Να το πω αλλιώς: αν θυμάστε, και το ΔΣ της ομάδας είχε αναβληθεί 2 φορές, καθώς και η έναρξη της προετοιμασίας, τουτέστιν, ο Κόκκαλης είχε δείξει τις προθέσεις του να αφήσει τον επόμενο ιδιοκτήτη να κάνει κουμάντα εάν κι εφόσον η αλλαγή καθεστώτος θα ολοκληρωνόταν. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι ο Μαρινάκης άργησε ηθελημένα να κινηθεί. Καμία σχέση. Απλώς έτσι έκατσε η χρονική αλληλουχία. Καθαρή σύμπτωση ήταν όλα. Κι ο Κόκκαλης από τη μεριά του όμως, όσο ξενερωμένος κι αν ήταν, δεν μπορούσε να μείνει με εντελώς σταυρωμένα τα χέρια. Απλά έκατσε ένα σενάριο άσχημο, όπως και απεδείχθη. Βέβαια θα μου πείτε, δηλαδή με την ίδια λογική θα μπορούσε να πάρει ακόμη και προπονητή Β' Εθνικής. Πράγματι: δηλαδή ο Χολέρας τι ήταν; Και να λέμε κι ευχαριστώ έτσι όπως είχε εξελιχθεί η ιστορία που δεν το ξαναέπραξε, δίχως αυτό να σημαίνει ότι δεν πρέπει να ανεβάζουμε πίεση για το παλτό που μας φόρτωσε.

Η ουσία είναι ότι ο Ολυμπιακός άλλαξε σελίδα και μια νέα εποχή έχει ήδη ξεκινήσει. Φυσικά δεν ξεκίνησε με τον πλέον ρόδινο τρόπο, αλλά αυτό ήταν κάτι που είχε γίνει αντιληπτό. Αυτό που με εντυπωσίασε ήταν η πρόθεση -με το καλημέρα- του Μαρινάκη να καθαρίσει κάποιους με χαρακτηριστική ευκολία (διότι δεν σφουγγαρίστηκαν μόνο οι προαναφερθέντες τρεις, για όσους παρατήρησαν) και ειλικρινώς τον πιστεύω ότι -αμήν και πότε- θα σφουγγαρίσει άγρια και τους συνδέσμους προκειμένου να καθαρίσουμε μια και καλή από φαινόμενα βίας που τόσο πολύ έχουν κοστίσει στην ομάδα, με τελευταίο δείγμα τον αποκλεισμό από τους Εβραίους. Διότι μην μου πείτε ότι αν το γήπεδο ήταν γεμάτο στον πρώτο αγώνα, η ομάδα θα είχε κερδίσει μόνο 2-1 κι αυτό με τα χίλια ζόρια. Θέλω να πω δηλαδή, ότι δεν έφταιγε μόνο ο τω όντι ανεπαρκέστατος Γερμανός όταν μιλάμε για τέτοιο αντίπαλο. Ως επίσης, μου άρεσε η κίνηση να φτιάξει ένα ΔΣ με τον Νταϊφά μέσα πέραν του Κόκκαλη, ως ένδειξη ενότητας: με έχει πείσει ότι την εννοεί, καθώς επίσης είδα με πολύ καλό μάτι και την αναβάθμιση του Μώραλη, ο οποίος είναι γαύρος, είναι πολύ ωραίος και κάνει εξαιρετική δουλειά. Και γενικά μου αρέσει το στύλ του Μαρινάκη, διότι μου είναι γνώριμο: είναι βέρος Πειραιώτης ο άνθρωπος και φαίνεται. Ακόμη έχει όμως πάρα πολλά να κάνει. Και κυρίως, έχει πολλούς από τους οποίους πρέπει να φυλαχτεί, εντός κι εκτός συλλόγου. Φτου να μην το ματιάσω, αλλά έχουμε ακόμη αμέτρητα φίδια στον κόρφο μας πολλά εκ των οποίων είναι αφανή κιόλας. Και σαν να μην έφτανε αυτό, υπαρχουν πολλά άλλα που χρίζουν "επισκευής", ένα εκ των οποίων είναι η επικοινωνιακή πολιτική του συλλόγου. Θα σας φέρω το πλέον ενδεικτικό παράδειγμα για να καταλάβετε πόσο αισχρή είναι: φέτος στην superleague formula που ο Ολυμπιακός όχι μόνο συμμετέχει (κάτι που δεν γνωρίζουν όλοι) αλλά φέτος ιδίως πετάει κιόλας, έχοντας έναν εξαιρετικό πιτσιρικά οδηγό, τον Chris van der Drift, στην επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας την περασμένη εβδομάδα έγινε μεν μια εκτενής αναφορά στον τραυματισμό του οδηγού μας (ευτυχώς όχι πολύ σοβαρό παρά το τρομακτικό ατύχημα που είχε), όμως η σελίδα δεν διαθέτει καν υποκατηγορία για την ομάδα μας στη formula, λες και είναι ομάδα άλλου συλλόγου. Είναι δηλαδή τραγικό. Και δεν το συζητάμε τι άλλες ελλείψεις έχει η σελίδα γενικώς και ειδικώς. Και μετά αναρωτιώμαστε γιατί οι γκαιμπελίσκοι και προπαγανδιστές αλωνίζουν αδιαλείπτως και δη, με επιτυχία κιόλας. Να μην ξεφεύγουμε όμως, με καταλάβατε.

Όταν πλέον ο Μαρινάκης θα έχει διορθώσει πολλά από τα κακώς κείμενα που παρέλαβε, τότε -ναι- ο Ολυμπιακός θα μπορέσει να μπει σε άλλη τροχιά. Μια τροχιά που και επί Κόκκαλη θα μπορούσε να είχε μπει, αλλά τον έφαγε όχι μόνο το ξερό του το κεφάλι αλλά και κάποιες σημαντικά εσφαλμένες επιλογές ιδίως σε θέματα προσώπων, που τελικώς του άφησε μια άδικη πίκρα έως και για το σύνολο του κόσμου, που δεν είναι έτσι σε καμία περίπτωση.
Θα κλείσω το σχόλιό μου αμιγώς για τον Κόκκαλη: εδώ και πολλά χρόνια του τα έχω χώσει ανεπανόρθωτα, ποτέ άδικα όμως. Για την ακρίβεια είχα κρανιωθεί από τον τρόπο που σούταρε τον Ιωαννίδη το 96 και έκτοτε τον είδα με άλλο μάτι, πιο αυστηρό, που όμως ποτέ δεν με εμπόδισε να του απονείμω και τα εύσημα όταν και όπως έπρεπε. Ο Κόκκαλης ήταν ένα τεράστιο μέγεθος και ήταν ευχής έργον για όλους μας που άφησε την σφραγίδα του στον σύλλογο. Όλοι μας τον ευγνωμονούμε πάραυτα -ακόμη και έτσι όπως ήταν με τα λάθη του, διότι έτσι πρέπει να δέχεσαι έναν άνθρωπο ασχέτως αν διαφωνείς με αυτόν, αν και ο ίδιος μας "απέκλεισε" στερώντας μας τη δυνατότητα να του το δείξουμε. Κρίμα για όλους -φυσικά και για τον ίδιον πάνω απ'όλα- και για τον τρόπο με τον οποίον απεχώρησε αλλά και για τις πίκρες που δέχθηκε. Ελπίζω έστω και τώρα να κατάλαβε ότι η ακόμη και η σκληρή κριτική δεν είναι σώνει και καλά άδικη ούτε κακοπροαίρετη, όπως αντίστοιχα ότι οι γλειφταραίοι είναι οι πρώτοι που θα σε μαχαιρώσουν πισώπλατα με την πρώτη ευκαιρία. Του εύχομαι από καρδιάς ό,τι καλύτερο και εύχομαι να μην αποχωρήσει τελείως από τον Σύλλογο, τουλάχιστον τιμής ένεκεν.

Ταύτα και μένω: η πράσινη πολυκομματική γλαρόσουπα εξακολουθεί να ισχύει.

ΥΓ. Και μιας και αποτέλεσε κι αυτός σημαντικό κομμάτι της ερυθρόλευκης ιστορίας, αποτελεί αλητεία από τις ελάχιστες αυτό που έκαναν κάποιοι εις βάρος του Μπάγεβιτς (τον οποίον πάντοτε εκτιμώ). Μιλάμε ότι με τους αεκτζήδες πραγματικά δεν βγάζεις άκρη. Αίσχος από τα ελάχιστα, δεν σεβάστηκαν ούτε καν την ηλικία του, πόσω δε μάλλον ότι είναι ο μόνος που τους κρατάει ως ομάδα.
ΥΓ2. Μ'εκείνες τις περιβόητες αποκαλύψεις κυρ-Σάββα τι θα γίνει; Θα τις ακούσουμε επιτέλους; Ή το σφουγγάρισμα τον έκανε κι έχασε τη φωνούλα του;

Παρασκευή 6 Αυγούστου 2010

Πέρσυ Χολέρας, φέτος Χολέμπας...

Τι να πεις.. Και καράφλας να ήμουν, θα μου φύτρωναν τρίχες μόνο και μόνο για να τις τραβάω...
Χολέμπας....
Χολέμπας.........
Χολέμπαααααααααςςςς........
Τι ήταν αυτό το πράγμα πάλι χθες; Εμείς να μαζευόμασταν μετά από κραιπάλη με μπύρες κιόλας, καλύτερα θα παίζαμε....

Και φυσικά και φταίει ο Λίνεν, δεν το συζητάω. Κανονικά θα έπρεπε να τον υποβάλουμε σε βασανιστήρια κιόλας. Ή μάλλον σε όλα τα βασανιστήρια που έχουν εφευρεθεί κατά την πάροδο των αιώνων, ει δυνατόν όχι μόνο από το ανθρώπινο είδος. Και μαζί να αλλάξουν τα φώτα και στο κωλοπαίδι τον Ντιόγκο. Ρε άει στσο διάολο από 'δώ...

Τι ήταν αυτό ρε; Μοδέστο δεξί μπακ; Χολέμπας (Χολέμπας... Χολέμπας....), αυτό το υποπροϊόν του ποδοσφαιρικού κόσμου αριστερό μπακ; Τι διάολο; Του πηδάει τη γυναίκα ή την κόρη και ξεκινάει την ενδεκάδα με δαύτον; Ντιόγκο σώνει και καλά; Μαρέσκα βασικός; Ρόμενταλ-Ζαϊρί μία δεξιά μια αριστερά εκ περιτροπής; Ζαλίστηκαν και ξέρναγαν, κι εμείς το ίδιο. Κι αυτός ο Αντωνάκης πια, από πέρσυ τα λέγαμε να το κόψει το ρημάδι, σώνει και καλά να παίξει;
Τι ήταν αυτό ρε;
Και το χειρότερο ήταν ότι το περιμέναμε κιόλας, άλλο αν δεν το συζητάγαμε. Ίδια ομάδα είχαμε επί της ουσίας και με τους Αλβανοί, ίδια και στο πρώτο ματς με τους Εβραίοι. Υπήρχε περίπτωση ν'αλλάξει κάτι; Όχι. Απλά σκεφτόσουν κι έλεγες, απ'αυτούς; Εμ, τελικά ναι, απ'αυτούς.

Δεν το συζητώ ότι ο Λίνεν έπρεπε να στηριχθεί. Δεν γινόταν διαφορετικά. Αλλά μετά το χθεσινό έπρεπε να ανασκολωπηθεί, να καεί ζωντανός, να υποστεί εικονικές εκτελέσεις και πνιγμούς. Κι άκουσα και τις προ λεπτών τελευταίες συλλεκτικές δηλώσεις του και μου σηκώθηκε η τρίχα... "Είναι μια δύσκολη στιγμή για τον σύλλογο" είπε... Σώπα ρε μαλάκα, ευτυχώς που μας το'πες, εσένα περιμέναμε. Δηλαδή απεδείχθη ότι ακόμη κι ο Πανιώνιος του ήταν τεράστιο μέγεθος, πόσω δε μάλλον ο Ολυμπιακός.

Τέλος πάντων, αν και θα ήθελα να πω 2-3 βαριές κουβέντες ακόμη, θα το παίξω εγκρατής. Άλλωστε αρκετά γαμοσταυρίδια έχω ρίξει από το τηλέφωνο από χθες το βράδυ κιόλας. Το τελευταίο που θέλω να θίξω είναι για τους νέους κάφρους που μας έχουν προκύψει, τον εμετικό πικουλόγαυρο (δίχως αυτό να σημαίνει ότι οι άλλοι δυο ημέτεροι είναι καλύτεροι), των οποίων το πρωτοσέλιδο τους αφιερώνω. Ζώα, ε, ζώα (και δεν αναφέρομαι μόνο σε αυτούς που τον γράφουν)...



ΥΓ. Και όχι τίποτε άλλο, αλλά μιλάνε και οι βάζελοι. Ποιοι; Οι ανύπαρκτοι, οι πρώτοι διδάξαντες... Έλα νιμού στον τόπο σου που θα'λεγε κι ο Γεωργίου...

Τετάρτη 4 Αυγούστου 2010

Σας καθησυχάζω υπεύθυνα, όλα βαίνουν ομαλώς.

Λοιπόν που πάει και πέφτει το μάτι μου ώρες, ώρες, ε; Εκεί που κάτι άσχετο έψαχνα, πάω και πέφτω εδώ. Μπα -είπα διαβάζοντας- υπερβολικοί θα είναι, αλλά παραταύτα μπήκα στην σχετική σελίδα του Υπουργείου Παραπαιδείας για να το ψάξω λίγο και είδα το εξής: σε κάποιες ειδικότητες καθηγητών φαίνεται ότι διορίζονται αρκετοί οπότε -επειδή δεν έχω γνώση του αριθμού- δεν φαίνεται κάτι περίεργο. Σε κάποιες άλλες ειδικότητες καθηγητών όμως, πχ αγγλικών και λοιπών ξένων, διορίζονται πχ μόλις 6 άτομα από τους επιτυχόντες (συν άλλα τόσα από πίνακες), γεγονός μάλλον περίεργον αν θυμηθούμε ότι η νυν Υπουργός είναι υπέρ της καθιερώσεως της αγγλικής ως επίσημης γλώσσας του έθνους, πιθανώς με ταυτόχρονη κατάργηση της ελληνικής αν συνδυάζω σωστά την παρουσία της κυρίας Δραγώνα μεταξύ άλλων, αλλά ας μην ξεφεύγουμε. Και επειδή το έψαξα λίγο παραπάνω, διπαίστωσα πως όντως τεράστιος αριθμός από τους επιτυχόντες του προπέρσινου ΑΣΕΠ μένει εκτός διοριμών.
Γκουχ... την ίδιαν στιγμή φυσικά οι διορισμοί άνευ ΑΣΕΠ στο ευαγές ίδρυμα της Βουλής συνεχίζονται, αλλά ποιος τους χέζει τους καθηγητές; Το θέμα είναι να βολέψουμε τους αχρήστους για τους οποίους κάθε τρεις και λίγο οδύρεται και σχίζει τα ιμάτιά του ο κύριος Πετσάλνικος...
Αλλά ας μην φέρνουμε στο μυαλό μας τους φρικτά βασανιζόμενους κι αδικημένους υπαλλήλους του Ελληνικού Κοινοβουλίου, κι ας μείνουμε στους καθηγητές, όπου όντως κατά πως φαίνεται υπάρχουν δύο εκδοχές: είτε οι αποσπάσεις προς "κέντρο" ήταν τόσες πολλές όλα αυτά τα χρόνια που ξαφνικά γέμισαν όλα τα νησιά και τα χωριά, ή που το εξαιρετικά ιδιοφυές σχέδιον αυτής της ιδιοφυεστάτου πολιτικού, κυρίας Διαμαντοπούλου, είναι αντί για μονίμους καθηγητές να την βγάλει με ωρομισθίους, οι οποίοι θα λαμβάνουν μόλις το 1/3 του μισθού κι αυτό μετά από κάτι μήνες! Και μάλιστα το καλό είναι διπλό, αφού όσο αργήσει να απορροφήσει τους από πρόπερσυ επιτυχόντες, άλλα τόσα χρόνια θα καθυστερήσει να ξανακάνει ΑΣΕΠ, έτσι; Κι εδώ που τα λέμε, δεν μου φαίνεται περίεργο κάτι τέτοιο: εδώ έχουν κόψει την σύνταξη της μάνας του κυρίου Παπακωνσταντίνου (κατά δήλωση του ιδίου), δεν θα έριχναν τσεκούρι στους αδιορίστους; Αστεία πράγματα... Κι εξάλλου μην λέμε ότι θέλουμε: σοσιαληστές μας κυβερνούν, αν δεν σκεφτούν αυτοί τον κόσμο ποιος θα τον σκεφτεί; Σωστό κι αυτό.

Την ίδιαν στιγμή έγινε και η σύσκεψη κορυφής ανάμεσα στον εκπρόσωπο του συνδικαλιστικού οργανου των εκλεγμένων πολιτικών, κύριο Παπακωνσταντίνου, και την κυβέρνηση εξορίας της χώρας, την τρόικα. Η τρόικα δήλωσε τόσο εξαιρετικά κι ασύλληπτα ικανοποιημένη που απαίτησε και νέα μέτρα μέσα στον Σεπτέμβριο σε κάποιους τομείς (όπου ντάξει, στα ανοικτά επαγγέλματα δεν έχουν κι άδικο εδώ που τα λέμε). Κι ενώ η προ μηνός (και κάτι ψιλά) δήλωση του κυρίου με το όνομα δεξιού εξτρέμ Όλι Ρεν εξακολουθεί ν'αντηχεί στ'αφτιά μου (ότι "εκλογές ξεχάστε τες"), εντύπωση μου προκάλεσε η απορία του εκπροσώπου των συνδικαλιστών των εκλεγμένων πολιτικών, κυρίου Παπακωνσταντίνου, για ποιον λόγο τα έσοδα είναι μειωμένα παρόλο που το κόψιμο αποδείξεων πάει καλά. Προφανώς ο κύριος εκπρόσωπος λόγω φόρτου εργασίας (σ.σ. γι'αυτό και τους έδωσε εντολή ο Γιωργάκης να πάνε για διακοπές να ξεκουραστούν εν όψει της δύσκολης συνέχειας άλλωστε) δεν έχει προλάβει να κάνει μια βόλτα στις αγορές (δεν μιλάω για τα ευαγή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, για τις κανονικές λέω) όπου τα μαγαζιά κλείνουν το ένα μετά το άλλο. Μάλιστα -επειδή έχω επαφές με το εμπόριο- έχω διαπιστώσει ότι πολλά μαγαζιά ετοιμάζουν ήδη λουκέτο για την επομένη της λήξης των εκπτώσεων με την ελπίδα ότι κάπως θα έχουν μετριάσει την ήδη γενόμενη καταστροφή, έχοντας ήδη απολύσει κόσμο και κοσμάκη μπας κι επιβιώσουν. Και παράλληλα την ίδια στιγμή τα υπόλοιπα μαγαζιά που είναι απλώς ανοικτά βαράνε μύγες μόνο και μόνο για να δείχνουν ότι υπάρχει κάποια κίνηση μέσα σε αυτά. Και κατά τα λοιπά, την ίδιαν στιγμή που η μητέρα του εκπροσώπου σύμφωνα με δική του δήλωση δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα, αφού οι πλουσιοπάροχα αμοιβώμενοι εργαζόμενοι αυτής της χώρας (δημόσιοι τε και ιδιωτικοί) καθώς και οι βδελυροί συνταξιούχοι που έχουν γδάρει τα ταμεία ανοίγουν τον έναν λογαριασμό μετά τον άλλον για να επενδύουν τα λεφτά που αποταμιεύουν. Και όμως, ο κύριος Παπακωνσταντίνου διερωτήθηκε γιατί δεν πάνε καλά τα έσοδα. Κάτσε να δεις μεγάλε στο Β' εξάμηνο πως θα έχουν πάει τα έσοδα, κι έλα να το ξανασυζητήσουμε και τότε, μιας και μέχρι τότε η ανεργία θα έχει πιάσει χρώματα άνω του κοκκίνου. Αν κι εσύ έτσι όπως σε κόβω, πάλι με την απορία θα είσαι ακόμη και τότε...
Το θέμα είναι όμως κάπου αλλού: αυτό το "γιατί δεν πάνε καλά τα έσοδα" κάτι μου θύμιζε και δεν μου ερχόταν με τίποτε. Μετά από ώριμη σκέψη όμως κατάφερα να το θυμηθώ: είναι το σύγχρονο αντίστοιχο του "γιατί δεν τρώνε παντεσπάνι" του πάλαι ποτέ Λουδοβίκου ΙΣΤ' στο θεματάκι που είχε τεθεί ότι "ο λαός δεν έχει ψωμί να φάει". Αυτό που φοβάμαι ιδιαιτέρως -και δεν κάνω πλάκ αεν προκειμένω- είναι ότι αν εξαιρέσουμε την γκιλοτίνα, μάλλον προς την ίδια κατάληξη την βλέπω την ιστορία και πιθανώς στο όχι ιδιαίτερα μακρινό μέλλον κιόλας.

Την ίδιαν στιγμή κάπου πήρε το μάτι ότι ολοκληρώθηκε και η απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων οι οποίοι βγήκαν μόλις εφτακόσιες κάτι χιλιάδες, με τον αστερίσκο ότι δεν συνυπολογίζονται οι υπάλληλοι των ΔΕΚΟ οι οποίοι δεν απεγράφησαν (ενώ μέρος των άλλων δεν απεγράφη μέσω ίντερνετ). Μην είσθε αφελείς και τολμήσετε να διερωτηθείτε γιατί, αγαπητές κι αγαπητοί: αυτοί δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι διά να απογραφούν, είναι το βαθύ ελληνικό κράτος. Δεν ακούσατε φερειπείν τον εκπρόσωπο των εργαζομένων στην ΔΕΗ; Ο άνθρωπος το είπε ξεκάθαρα: αν η κυβέρνηση τολμήσει να πουλήσει έστω και ένα κομμάτι της ΔΕΗ στους ξένοι, οι εργαζόμενοι που σέβονται πάνω απ'όλα τον καταναλωτή θα γαμήσουν το σπίτι του ιδίου καταναλωτή με ασταμάτητες διακοπές ρεύματος μέχρι η κακή κυβέρνηση να βάλει μυαλό. Ξεκάθαρος κι ευθύς, οφείλουμε να του βγάλουμε το καπέλο, πάνω απ'όλα ο καταναλωτής. Τώρα -για να επανέλθουμε και το αρχικόν- πόσοι θα γίνουν οι δημόσιοι αν συνυπολογιστούν οι των ΔΕΚΟ, δεν έχω ιδέα. Πάντως πολύ φοβάμαι ότι θα πιάσουν βαθύ κόκκινο, κάπως σαν τα οικονομικά των δήμων της χώρας ένα πράγμα. Ουπς, πιπέρι στη γλώσσα... Τώρα το μάθαμε κι αυτό: τόσα χρόνια ξέραμε ότι οι δήμοι είναι οι φορείς δημοσίας διοίκησης με την υγιέστερη οικονομία. Βέβαια πως να μην κατρακυλήσουν και τα οικονομικά της ρημάδας της ΤΑ; Εδώ κάπου πήρε το μάτι μου ότι σε κάποιον οργανισμό άνω του 50% του προσωπικού ήταν τμηματάρχες και προϊστάμενοι. Όχι, η φήμη ότι το υπόλοιπον του προσωπικού απουσίαζε σε κανονική άδεια ελέγχονται ως κακοήθεις και ανακριβείς. Και όλα αυτά την ίδιαν στιγμή που ο αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως με τα κομβία του υποκαμίσου να είναι έτοιμα να σκοτώσουν άνθρωπο διά εκτοξεύσεως εξακολουθεί να βαθμολογεί τους περισσότερους υπουργούς με βαθμό υπό της βάσεως και διερωτώμαι εγώ ο αφελής: καλοκαίρι έχουμε ήδη, ενώ οι εκλογές ήταν τον Σεπτέμβριο. Πόσο άλλο κάτω από τη βάση πρέπει να πάρουν πια για να μείνουν στην ίδιαν τάξη; Μέχρι κι εκεί όμως κομματικό βύσμα; Έλεος πια...

Όμως η αλήθεια είναι ότι πλέον μπορούμε να ατενίζουμε το μέλλον με περισσότερη αισιοδοξία, αφού η κυβέρνηση θα θεσπίσει νόμο προκειμένου να υπάρχει διαφάνεια στα δώρα των υπουργών, προσδιορίζοντας μάλιστα ότι τα δώρα αξίας άνω των 250 ευρώ θα επιστρέφονται -και ξέρετε πολύ καλά πως όταν η κυβέρνηση μιλάει για διαφάνεια το εννοεί και κυρίως το πράττει. Δάκρυα συγκίνησης κύλησαν από το πρόσωπό μου. Βέβαια προφανώς αυτός ο νόμος όσο περισσότερες περιπτώσεις πιάσει τόσο λιγότερες θα είναι και οι πιθανότητές του να εφαρμοστεί, αλλά ας μην το κάνουμε και θέμα ντε. Εξάλλου γνωρίζουμε όλοι μας ότι οι πολιτικοί μας είναι εντιμότατοι με κοντά χέρια και δεν παίζουν ποτέ παιχνίδια. Απλώς τα δεκάδες σκάνδαλα που έχουν σκάσει για την πάρτη τους είναι συκοφαντικές κακοήθειες που θα απεδείκνυε η Δικαιοσύνη ούτως ή άλλως εάν λίαν συμπτωματικώς δεν είχαν παραγραφεί από εκείνο το (κατά τα λοιπά κατάπτυστο έως και για το δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων) άρθρο περί βουλευτικής ασυλίας το οποίο μεριμνεί διαχρονικά για τέτοιες περιπτώσεις καλού-κακού. Αλλά κατά τα λοιπά, όταν οι πολιτικοί μας λένε κάτι ξέρουμε και ότι το εννοούνε και ότι το κάνουν. Βέβαια, εδώ που τα λέμε δεν είδα να υπάρχει σχετική μέριμνα για τις περιπτώσεις των υπερακτίων εταιριών (ελληνιστί off shore) και το λέω αυτό διότι στο μυαλό μου στροβιλίζει η περίπτωση του συντρόφου Άκη και τα όσα έσκασαν μύτη εσχάτως περί της υπερακτίου του εξαδέλφου του η οποία λίαν συμπτωματικώς είχε και την ιδιοκτησία της κυρίας οικίας του ενώ ταυτοχρόνως κάτι διάβασα για πάρε-δώσε με τη μο*νή Βατοπεδίου κλπ. Αλλά όλα αυτά είναι συμπτώσεις ή σκευωρίες, άσε που προφανώς έχουν παραγραφεί κιόλας οπότε κακίστως μας απασχολούν.

Κατά τα λοιπά θέλω να σας καθυσηχάσω διαβεβαιώνοντας ότι όλα βαίνουν καλώς. Αφού το λένε οι πολιτικοί μας, μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι. Άλλωστε, τι κι αν το ελληνικό κράτος βροντοφωνάζει -ορθώνοντας ανάστημα- ότι δεν θα προβεί σε στάση πληρωμών; Σημασία έχει να το λέει, ακόμη κι ας το έχει ξεκινήσει ήδη (ΦΠΑ εμπόρων, μισθοί σε δήμους, Υγεία κλπ, κλπ, κλπ). Τι σημασία έχει να λένε ότι πασχίζουν για το μέλλον του τόπου όταν ο κόσμος βαλτώνει; Σημασία έχει τι λένε, όχι τι κάνουν. Και πάει λέγοντας. Διότι όπως λέει και η παροιμία, Ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, μήτε τη γνώμην άλλαξε μήτε την κεφαλήν του. Θα προσέθετα, μήτε και τις πρακτικές του.
Χαίρετε και καλά μπάνια.

Δευτέρα 2 Αυγούστου 2010

Ο τρομοκρατημένος σύντροφος Καραγκιόζης βάζει βενζίνη.

Πως λέμε, Ο Καραγκιόζης και το Καταρραμένο Φίδι; Ε, κάπως έτσι...

Διάλειμμα για διαφημίσεις
Μιχάλη κάνε γρήγορα, έσπασαν τα νερά μου και γενάω...
Φφφέεεεεεεεταααααααααα
(τα ειλικρινή σέβη μου στον εμπνευστή)
Επιστρέφουμε στο κανονικό μας πρόγραμμα.

Το ότι με έχουν πιάσει οι σπαρίλες μου (εκτός των όσων άλλων) δεν σημαίνει ότι δεν παρακολουθώ την επικαιρότητα. Μια επικαιρότητα όπου έχει πάρει φωτιά (από μιαν άποψη καλύτερα από το να έπαιρναν τα δάση. Είδες τι κάνει η πτώση της οικοδομικής δραστηριότητας;).

Επέλεξα, λοιπόν, να φτιάξω έναν συμπαθητικό (δεν θέλω σχόλια) κυκεώνα από κάποια επίλεκτα γεγονότα.
Το πρώτο είναι μια είδηση που διάβασα λίαν τυχαίως προ καιρού στην Καθημερινή. Τι μας λέει αυτή η είδηση λοιπόν; Η οποία να προσθέσω ότι θάφτηκε μάλλον επιμελώς: ότι το ελληνικό Κόμμα του εργάτη την ίδιαν στιγμή που μάχεται ανηλεώς για τον νόμο που είναι το δίκαιο του εργάτη, την στιγμή που έχει στηλώσει τα ποδάρια του για να μην καταλυθούν οι συλλογικές συμβάσεις αλλά και να μην καταβαραθρωθούν οι μισθοί της πείνας, ε, την ίδιαν ακριβώς στιγμή αποτελεί την πρώτη ελληνική... επιχείρηση που κατήργησε τις συλλογικές συμβάσεις και μείωσε τους μισθούς. Που; Μα στον 902 και τον Ριζοσπάστη. Μάλιστα, κάπου πήρε το μάτι μου ότι κάποιος "ενοχλητικός" απελύθη κιόλας. Ποια ήταν η δικαιολογία για όλα αυτά; Μα φυσικά ότι δεν πρόκειται για εργαζόμενους αλλά ότι συνεισφέρουν στο Κόμμα, γεγονός που με ιδιαίτερη ικανοποίηση συνειδητοποίησα ότι μου άνοιξε τα μάτια: για κάποιους, δεν υπάρχουν καν εργαζόμενοι σε τούτον τον τόπο, ασχέτως τι ισχυρίζονται.

Το δεύτερο γεγονός είναι η σχεδόν συνωμοσιολογικοπροδοτική απόφαση της φιλοτουρκικοσκοπιανής UNESKO, η οποία τόλμησε να μας κλέψει την πατρότητα του Καραγκιόζη με αποτέλεσμα να υπάρχει κλάμα και οδυρμός πανταχόθεν ανά την επικράτεια. Ειλικρινώς εκπλήσσομαι από την ανικανότητα των ημετέρων: είμαι βέβαιος ότι ξέχασαν να αναφέρουν το σημαντικότερο επιχείρημα, ότι είμαιστε η μοναδική χώρα που οι Καραγκιόζηδες αποτελούν την πλειονότητα του λαού και δεν μένουμε στα λόγια μόνο (ήτοι στα θέατρα σκιών). Με ποιο δικαίωμα, λοιπόν, μας αφαιρούν την πατρότητα του εθνικού μας ήρωα; Τι ήταν ο Καραγκιόζης; Ένα λαμόγιο και μισό που το μόνο που κοίταζε ήταν το πως θα την φέρει σε όλους τους υπολοίπους. Δεν πρόκειται για ελληνικό dna; Πλάκα κάνουμε τώρα; Και όχι μόνο αυτό, αλλά σε λίγο θα μας κλέψουν έως και τα ελληνικά ιμάμ-μπαϊλντί, πίτσα και μακαρονάδα δίχως να κουνήσουμε καν το δακτυλάκι μας. Αίσχος, προδοσία, συνωμοσία.

Είχαμε και την προκήρυξη της Σέχτας, την οποίαν διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον. Και τι συμπέρανα; Μα φυσικά ότι αν κάνεις κάτι λάθος που να μην τους αρέσει, χράααααααπ, πάει το κεφάλι σου. Το κείμενο ήταν κυριολεκτικά ανατριχιαστικό για πολλούς λόγους. Δηλαδή δεν το κατάλαβα: αν εγώ γουστάρω (δεν εξετάζω το ενσυνείδητον ή μη) να τρώω στην μάπα διαφημίσεις, να ακολουθώ το λάιφ-στάιλ, να ενημερώνομαι από την παρακμή της τηλεόρασης, να μην έχω να φάω προκειμένου να χρεωθώ σε τράπεζα για να πάρω το νέο σουπερ-ουάου0κινητό που φτιάχνει έως και φρέντο κλπ, αυτομάτως θα γίνω στόχος; Δικαίωμά μου δεν είναι να ισοπεδώνω την ίδιαν μου την υπόσταση, να ναρκοθετώ το ίδιο μου το μέλλον; Φυσικά όλα αυτά τα σιχαίνομαι μετά βδελυγμίας, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι έχει ο οπιοσδήποτε το δικαίωμα να έρθει να μου επιβάλει την αλλαγή τους. Στο κάτω-κάτω, γι'αυτό υπάρχει και η παροιμία "άξιος της μοίρας του", που σχολιάζει τις προσωπικές επιλογές και τα αποτελέσματά τους. Και εξηγούμαι: όχι ότι το έκρυψα και ποτέ, αλλά ο τρόπος γραφής μου καθιστά ευδιάκριτο το τι πιστεύω για την σύγχρονη κατάντια. Οι απόψεις μου όμως πάνε πολύ παραπέρα: αν, πχ, υπάρχει ο τάδε πονηρούλης που μυρίζεται χρήμα και δημιουργεί την δείνα παρακμή η οποία σπάει τα ταμεία, δεν ευθύνεται μόνο αυτός: υπάρχει προσφορά, υπάρχει όμως και ζήτηση. Και είναι προφανές ότι αν πχ ο κόσμος τα τελευταία χρόνια είχε στραφεί προς το συγκεκριμένο ακατανόμαστο βλόγι, αυτό σημαίνει ότι και οι δημοσιογράφοι (οι κανονικοί) προφανώς κάτι δεν κάνουν καλά, αλλά και ο κόσμος έχει χαμηλώσει αρκετά και τα στάνταρ του και τα κριτήριά του. Δεν φταίει δηλαδή μόνο ένας ποτέ. Τι θα κάνει λοιπόν σε μια τέτοια περίπτωση η Σέχτα; Θα αρχίσει τις μαζικές εκκαθαρίσεις; Και -θα συμφωνήσω σε αυτό, όλοι τα λέμε άλλωστε- προβλήματα υπάρχουν αμέτρητα σε πολλούς επαγγελματικους κλάδους με πρώτον απ'όλους αυτόν των... πολιτικών. Ποια είναι η λύση δηλαδή; Να τους φάμε λάχανο; Και ποιος τους έχει πει ότι μια τέτοια ενέργεια εκφράζει κι εμένα; Αυτό που εγώ ξέρω είναι ότι σε μία Δημοκρατία όλοι έχουν ίσα δικαιώματα, ακόμη και οι πλέον χείριστοι, ακόμη και οι εχθροί της. Ως επίσης, η ποιότητα μιας Δημοκρατίας καταδεικνύεται από τον τρόπο που συμπεριφέρεται στους εναντίους της. Τουτέστιν, βγάλτε τα συμπεράσματά σας τι Δημοκρατία έχουμε, που πάει και σκεφτείτε εν συνεχεία ποιος την κακομεταχειρίζεται -δηλαδή όλοι μας. Να επιστρέψω όμως.
Πραγματικά είναι να σου σηκώνεται η τρίχα κάγκελο με αυτά που γράφονται εκεί μέσα. Και δυστυχώς φοβάμαι ότι μπήκαμε με κάθε επισημότητα σε έναν νέο κύκλο αίματος. Τουλάχιστον οι παλαιότερες οργανώσεις όσο κι αν σου έστριβαν τα άντερα, είχαν μια ιδεολογία από πίσω τους, ανεξαρτήτως αν την αποδεχόσουν ή όχι. Στην συγκεκριμένη προκήρυξη δεν βρήκα την παραμικρή ιδεολογία και αυτό είναι που με ανησυχεί ακόμη περισσότερο. Και το τραγικότερο είναι ότι αυτοί που δολοφόνησαν έναν άνθρωπο (κατ' εμέ το "δημοσιογράφος" είναι τελείως άστοχο, τι πάει να πει τι ήταν;) και δεν με ενδιαφέρει καν αν ήταν βρώμικος, διαπλεκόμενος ή ο πλέον άγιος, δείχνουν να καταφεύγουν σε πρακτικές ακριβώς ίδιες μ'εκείνες που "καταγγέλουν". Μια χαρά τα πάμε...

Αλλά να μην πλατειάζουμε, διότι έχουμε και την βενζίνη με όσα αυτή πρεσβεύει ή έχει από πίσω. Το έβλεπα σε βραδινό τηλεδικείο και είχα ενθουσιαστεί: Αγρότης να καταγγέλει φορτηγατζή ότι τους κάνουν ζημιά και φορτηγατζής να απαντάει διερωτώμενος αν στις αγροτικές κινητοποιήσεις δεν έκαναν ζημιά οι αγρότες...
Είναι να μην ξέρεις ποιος αξίζει περισσότερο τη ροχάλα σου, ένα πράγμα.
Και νομίζω ότι αποδείξαμε ότι τα καταφέρνουμε και δίχως την συνδρομή του ΠΑΜΕ (το οποίο καιρό έχω ν'ακούσω, μήπως πήγαν διακοπές; Είναι όλοι τους καλά; Ανησυχώ): μπορούμε να τα διαλύσουμε όλα ανά κλάδους -αλήθεια, έχετε διαπιστώσει ότι οι απεργίες γίνονται με έναν κλάδο τη φορά; Δεν είναι σατανική η σύμπτωση;
Όπως και να'χει, οι περισσότεροι νομίζουν ότι οι επιπτώσεις στον τουρισμό φαίνονται ήδη. Καλά κρασιά: από του χρόνου θα καταλάβουμε τι γίνεται και το μέγα ερώτημα είναι πόσα χρόνια θα διαρκέσουν τα αποτελέσματα αυτής της δυσφήμισης της χώρας. Καλώς ή κακώς, μία ήταν η βαριά βιομηχανία μας: ο τουρισμός, στον οποίον επί χρόνια ασελγούσαμε παντοιοτρόπως. Πλέον, σκυλεύουμε και το πτώμα του.
Και όλα κι όλα, έτσι; Η βενζίνη από εκεί που έκανε κάτι "πηκ" στα 1,70φεύγα επί ημερών "ανταγωνιστικού εμπορίου" (οι κακοήθεις το λένε κερδοσκοπία, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα), προφανώς τώρα που ήδη ξεκίνησε να ανεφοδιάζεται η αγορά εκ νέου, η βενζίνη δείχνει πάλι να έχει τσιμπήσει μόνιμα κάτι (κανά δεκαρικάκι λεπτά έχω διαπιστώσει). Όλα μια χαρά.

Κι έχουμε και τον κύριο Υπουργό Οικονομικών, Σερ Παπακωνσταντίνου, ο οποίος την ίδιαν στιγμή που μιλάμε υπογράφει ως μοναδικός εκπρόσωπος του Κράτους τη νέα βελτιωμένη έκδοση του μνήματος -εχμ, συγγνώμη, του μνημονίου ήθελα να πω- που συμφωνήσαμε με την τρόικα, το οποίο -εάν θυμάστε- δεν απαιτείται να περάσει από το Κοινοβούλιο -έστω αυτό το παρηκμασμένο και σαθρό που έχουμε- βάσει εκείνης της παραθυρο(ν)τροπολογίας που είχε περάσει κάπου ανάμεσα στα διαλείμματα για καφέ και τσιγάρο, ενώ την ίδια στιγμή τα πράγματα πάνε πανταχόθεν από το κακό στο χειρότερο σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας για τον περισσότερο κόσμο. Σημασία έχει όμως να πανηγυρίζει ο κύριος Σερ Παπακωνσταντίνου ότι πιάνουμε τους στόχους.

Και φυσικά μην ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε στην καρδιά των μπάνιων του λαού, όπου ως γνωστόν είθισται να περνάνε τα πλείστα όσα νομοσχέδια. Ας παρακολουθήσουμε ήρεμοι... Άλλωστε έχουμε να ρουφήξουμε πράμα ακόμη που θα πάει σύννεφο...
Χαίρετε.

Τετάρτη 21 Ιουλίου 2010

Έχουμε και κάτι εκκρεμότητες...

Ποιες είναι αυτές; Μμμμμμμμμμμμ.......

Έκλεισε τελικώς ο Ριέρα. Μπράβο. Πολύ μεγάλη μεταγραφή. Όπως πολύ μεγάλη μεταγραφή είναι και ο Σπανούλης, δεν το συζητάμε. Κι απ'ό,τι ακούγεται, θα γίνουν και κάποιες ακόμη, αν και λίγες.

Ως μεταγραφές όμως αν και αμφότεροι είναι πολύ καλοί παίκτες, είναι ολοκληρωτικά κακές.
Γιατί;
Διότι έπεσε πολύ χρήμα, γεγονός που για τις εποχές που περνάμε είναι τουλάχιστον απαράδεκτο.

Δεν γίνεται ρε φίλε να κόβουν την σύνταξη του πατέρα σου κι εσύ να μου δίνεις (μαζί με την εφορία) 20φεύγα πακέτα για έναν παίκτη που είναι μεν καλός αλλά όχι της ελίτ κιόλας. Ούτε για έναν άλλον μια δεκαπενταρού μόνο και μόνο για να μπεις στο μάτι του αιωνίου σε συνδυασμό με τη δική σου ενίσχυση. Αυτά είναι παπαριές, λίαν επιεικώς.

Εγώ ξέρετε πότε θα παραδεχόμουν τον Μαρινάκη; Αφενός αν τηρούσε αυτά που είπε στην κοινή συνέντευξη τύπου με τον Κόκκαλη περί μέτρου, αφετέρου αν έβγαινε να πει (και ομοίως και οι Αγγελόπουλοι) ότι κύριοι, για κάθε μεταγραφή που θα κάνουμε θα χώνω και τα μισά στο ταμείο υπέρ του δημοσίου χρέους. Δεν το κατάλαβα δηλαδή: ποιοι θα τα χώσουν; Εγώ κι εσύ; Ή μήπως λίγα χώνουμε ήδη;
Κάποτε, κάποιος Αβέρωφ αγόρασε μέσα από τα χέρια των Τούρκων ένα πλοίο που άλλαξε τον ρου της σύγχρονης ιστορίας μας. Το αγόρασε και το δώρισε στο ελληνικό κράτος. Αν δεν το είχε κάνει, σήμερα μάλλον προς ικανοποίηση τόσο της κυρίας Δραγώνα όσο και της κυρίας Ρεπούση θα ήμασταν Τούρκοι ή ό,τι άλλο. Παρομοίως, είχαν υπάρξει και άλλοι: Ζάππας, Ευγενίδης κλπ. Γι'αυτό τους λέμε εθνικούς ευεργέτες, διότι σε δύσκολες στιγμές προσέφεραν πολλά στο ελληνικό κράτος (δίχως αυτό να σημαίνει ότι δεν πήραν κιόλας). Στις τωρινές δύσκολες στιγμές οι σύγχρονοι δυνάμει ευεργέτες τι κάνουν; Μεταγραφές; Μη χέσω...

Βέβαια θα μου πείτε, γιατί ν'ασχοληθεί με ευεργεσίες ο καθείς και να μην τον πάρει τον Ριέρα ή τον Σπανούλη όταν τα ζώα από κάτω ζητοκραυγάζουν; Αναρωτιέμαι πόσα εξ αυτών είναι άνεργα ή υποαπασχολούμενα ή κακοπληρωμένα, χλιδάνεργα κλπ, αλλά παρά ταύτα αντιδρούν ωσάν μην πω κι εγώ τι στο άκουσμα τέτοιων μεταγραφών. Ντάξει, δε λέω, κι εγώ έχω πει κατ' επανάληψιν ότι αν δεν είχαμε και τη μπαλίτσα με τη μουσική, μάλλον θα ήμασταν όλοι έξω να καθαρίζουμε κόσμο από τα όσα συμβαίνουν. Χρειάζονται και αυτά δηλαδή να μας φτιάχνουν λίγο τη μέρα - όλοι το θέλουμε το "όπιό" μας. Αλλά με μέτρο ρε διάολε. Όχι 20φεύγα μύρια για έναν παίκτη σήμερα. Εδώ ολόκληρη Μίλαν θα βγάλει τη χρονιά με τον Παπασταθόπουλο. Και εν ανάγκει, θα κάνω την καρδιά μου πέτρα και θα περιμένω άλλη μια τριετία να βγούμε από την κρίση και να πάρουμε μετά το πρωταθλητριών. Μην κοροϊδευόμαστε δηλαδή.

Η πλάκα ποια είναι όμως; Ακόμη κι αν αφήσουμε εκτός την οικονομική κρίση, ακόμη κι αν το δούμε αμιγώς αθλητικά το θέμα, είναι γελοίο ο Ριέρα να είναι ο πιο ακριβός παίκτης στην ιστορία του πρωταθλήματος, όταν έχουν περάσει και ένας Ντέταρι, ένας Προτασόφ, ένας Τζιοβάννι, ένας Ριβάλντο, ένας Καρεμπέ. Δεν κολλάει δηλαδή. Χώρια ότι αν ο Μαρινάκης ήθελε να είναι σωστός, θα είχε ρίξει μια πόρτα νααααααααα στα μούτρα του μανατζαραίου. Τώρα όχι μόνο δεν το έκανε, αλλά έβγαλε και όνομα ότι κάνει και πίσω και τα σκάει (μη νομίζετε ότι οι μανατζαραίοι θέλουν πολύ για να το καταλάβουν).

Βέβαια θα μου πείτε, μήπως είναι οι πρώτοι που πέφτουν σε τέτοια λούμπα; Σάμπως οι στούποι τι έκαναν επί μια δεκαετία σχεδόν; Όλες οι ομάδες έριχναν τα μπάτζετ για να κατεβάσουν τις απαιτήσεις των παικτών κι αυτοί ως κλασικοί νεόπλουτοι το έπαιζαν λεφτάδες. Θα περάσουν πολλά χρόνια μέχρι να τους χρεωθεί κι επίσημα μεγάλο μέρος της καταστροφής ιδίως του ελληνικού μπάσκετ.

Και μιας και περί σπυριάρας ο λόγος, το ένα βέβαιο είναι ότι ο Σόφο θα κάνει την μεγαλύτερη μαλακία της ζωής του αν πάει στον βάζελο. Από την άλλη όμως, μάλλον θα κάνει τη μεγαλύτερη μαλακία της ζωής του αν δεν πάει κιόλας. Έτσι όπως στρώνουν και οι Αγγελόπουλοι και ο Ίβκοβιτς, δεν του αφήνουν άλλη επιλογή και μάλλον εμείς όλοι θα μείνουμε με την απορία γιατί δεν τον άφησαν να φύγει (αν υποθέσουμε ότι όντως είναι τετελεσμένο). Προσωπικά το καλό που τους θέλω είναι να τον επαναπροσεγγίσουν. Πέραν τούτου όμως, ντάξει, είναι γνωστό ότι ο Σόφο είναι μια πολύ ειδική περίπτωση ανθρώπου, αλλά πέραν του καθαρά αγωνιστικού μέρους, δεν έχει πια κουκούτσι μυαλό; Θα πάει εκεί πέρα που του έχουν πει τα χειρότερα απ'όλους; Τι να πω.

Breaking News

"Εγώ τουλάχιστον δεν κατηγορήθηκα ότι έκλεψα κάποιο πρωτάθλημα. Ούτε διαφήμισα τις μεταγραφές που έκανα με ποσά. "

Ποιος άραγε να έκανε αυτήν τη δήλωση; Ποιος;
Μα φυσικά ο καβούριας! Ο οποίος μάλιστα μας πληροφόρησε μεταξύ άλλων ότι έδινε και λεφτά για μεταγραφές. Πράγματι, το επιβεβαιώνει και ο Πάρις Γεωργακόπουλος με χίλιους δυο άλλους. Αλλά ιδίως αυτό το πρώτο σκέλος της συγκεκριμένης δήλωσης (διότι είπε κι άλλα) ήταν όλα τα λεφτά. Τρίζουν τα ίδια του τα κουμπούρια με τα οποία κυκλοφορούσε στους αγωνιστικούς χώρους, μιλάμε.... Τι να πρωτοθυμηθούμε πια από δαύτον;

Μήπως να τον ανακύρηττε και άγιο η ελληνορθόδοξος εκκλησία για να είμαστε και σίγουροι;
ΡΕ ΟΥΣΤ ΑΠΟ ΔΩ....