Κάτω Κόσμος

Ο βλάκας του διπλανού ιστολογίου (πολιτικό θρίλερ)

2012-01-25T14:00:00.008+02:00

Για να δούμε λίγο σχεδόν σταχυολογώντας τις (αμέτρητες) εξελίξεις των τελευταίων (αρκετών) ημερών διότι συνθέτουν ένα πολύ ενδιαφέρον παζλ της πολιτικής ζωής του τόπου...

Κατ' αρχήν -για να ξεκινήσουμε από το πιο πρόσφατο- είχαμε την πασίγνωστη πλέον δήλωση Χρυσοχοϊδη ότι ψήφισε το Μνημόνιο δίχως να το έχει διαβάσει. Κατ' εμέ η δήλωσή του είναι ειλικρινέστατη και πρέπει να αξιολογηθεί με τη δέουσα βαρύτητα, και ποια είναι αυτή; Ότι έτσι ακριβώς λειτουργούν (τουλάχιστον) στο pasok: ό,τι πει ο αυθέντης (εν προκειμένω ο Γεώργιος Β' Παπανδρέου Γ' ο Δωσίλογος). Διότι να υπενθυμίσω ότι ακριβώς το ίδιο είχε πει προ μηνών και ο Ρομπόπουλος και το είχαμε στολίσει δεόντως. Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν ο Χρυσοχοϊδης είχε διαβάσει το μνημόνιο κι αυτό διότι είναι εμφανές ότι οι περισσότεροι δεν το είχαν διαβάσει. Το θέμα είναι ποιος το είχε διαβάσει από όσους το υπερψήφισαν (άντε, ακόμη κι από όσους το καταψήφισαν) και κυρίως αν το είχε διαβάει ο τότε Λουδοβίκος Ιζ' ο Παπακωνσταντίνου που υπέγραφε εν ονόματι όλου του κράτους.

Φυσικά είχαμε και τη δήλωση Λοβέρδου ότι αν τολμήσει κανείς να πειράξει τον Παπανδρέου θα γίνει μακελειό.

Δήλωση Λοβέρδου για ΕΛΣΤΑΤ και Παπανδρέου από Matsomenos

Όχι άλλο γλείψιμο ρε Ανδρέα παιδί μου, μας πήραν τα σκάγια. Εμείς εξαρχής βλέπαμε ότι το δαχτυλίδι έχει δωθεί στον Μπενίτο, τον τάχα μου Συνταγματολόγο, εσύ τώρα το κατάλαβες και προσπαθείς να πάρεις παπανδρεϊκές ψήφους; Αλλά για πες μου κάτι βρε αγόρι μου: τα κοινωνικά στρώματα σφάζονται μέσα στην αρένα, οι μισθοί και οι συντάξεις κατακρεουργούνται, οι άστεγοι πληθαίνουν με ταχύτατους ρυθμούς, το ίδιο και οι αυτοκτονίες και η μετανάστευση κι εσύ τολμάς να μιλάς για μακελειό αν κυνηγηθεί ο Παπανδρέου; Δηλαδή αν αποδειχθεί ότι ο Παπανδρέου όντως κατασυκοφάντησε τη χώρα, αν αποδειχθεί ότι η χώρα όντως σύρθηκε στους δανειστές με ύπουλες και προσχεδιασμένες τε και προσυμφωνημένες μεθόδους, αν αποδειχθεί ότι ο λαός της Ελλάδος κατακρεουργείται προς (προσωπικόν) όφελος άλλων, τότε γιατί να μην κυνηγηθεί ο Παπανδρέου; Δεν το κατάλαβα Ανδρέα παιδί μου; Από που κι ως που δεν είναι μακελειό όσα γίνονται εδώ και 2 χρόνια και θα αποτελέσει μακελειό αν κυνηγήσουν ένα προδότη (στις συνειδήσεις αρκετού κόσμου), ο οποίος μεταξύ άλλων ένεκα της βενιζελείου νομοθεσίας τε και Συντάγματος εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να κυνηγηθεί, παρά μόνο ίσως για εσχάτη προδοσία όπου και αυτό ακόμα το συζητάμε αν είναι εφικτό; Να του γαμήσουν και το σπίτι του ξεφτιλισμένου, Ανδρέα παιδί μου.

Και είχαμε και την Διαμαντοπούλου. Για περίπτωση που δεν θυμάστε ποια είναι αυτή, ομιλώ για την πολιτικό που προεκλογικά το 2004 προσπαθούσε να καταγγείλει ότι η νουδού χρησιμοποιούσε τα ΕΛΤΑ για να στέλνει προεκλογικό υλικό σε πολίτες, παρουσιάζοντας κάποια βίδεα στα οποία δεν φαινόταν το παραμικρό για να το αποδείξει. Δεν θυμάμαι ποιος ήταν ο δημοσιογράφος που την είχε ρωτήσει σε κεντρικό δελτίο ειδήσεων "δηλαδή ομολογείτε ότι παρακολουθείτε παράνομα απλούς πολίτες;" και κάπου είχε ψιλοχάσει τη λαλιά της. Ω, ναι λοιπόν, ομιλούμε για την ίδιαν Διαμαντοπούλου που είχε προαναγγείλει προ 8-9 ετών την αγγλική ως επίσημη γλώσσα του κράτους και η οποία (αν ακολουθήσουμε το βιογραφικό στην ίδιαν της την ιστοσελίδα -επειδή δεν θέλω να το λινκάρω γράψτε στον γούγλη "Διαμαντοπούλου βιογραφικό" και θα σας το βγάλει πρώτο) γεννήθηκε το 1959 άρα (και αφού η αποκατάσταση της Δημοκρατίας το 74 τη βρήκε στο λύκειο) πρέπει να τελείωσε το σχολείο το 1977. Το πτυχίο της το έλαβε σύμφωνα με τα λεγόμενα της ιδίας το 1981, παρόλο που το 1981 ομολογεί ότι ήδη από τότε δίδασκε στο τοπικό ΤΕΙ (πότε πρόλαβε να διοριστεί;) και παράλληλα δούλευε και ως ελεύθερος επαγγελματίας (δεν έχω μεγάλη γνώση της τότε νομοθεσίας αλλά αυτό δεν θα έπρεπε να απαγορεύεται;), ξεκίνησε KAI την πολιτική της σταδιοδρομία όπου ήδη έναν μόλις χρόνο μετά ασχολείταο και με τα κοινά της Κοζάνης. Το 1985 και μετά από μια εμφανώς μακρά ζωή στην βιοπάλη, ξεκίνησε και με τη βούλα η πολιτική της σταδιοδρομία στην τρυφερή ηλικία των 26 ετών στην νομαρχία Καστοριάς. Η εν λόγω πολιτικός λοιπόν είναι η ίδια που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί της επειδή δούλευε από τα 17 της στα ορυχεία. Επιβεβαιώνω ότι όντως μας δουλεύει από πολύ παλιά.

Επίθεση Στέφανου Μάνου σε ΠΑΣΟΚ-ΝΔ από babisflou

Η εν λόγω πολιτικός είναι η ίδια που δήλωσε πολύ πρόσφατα ότι δεν πρέπει να ξαναπάνε με ψέματα στις εκλογές, λίγο πιο πρόσφατα από το pasok plus.
Η εν λόγω πολιτικός είναι η ίδια που κατακρεουργεί την Παιδεία της χώρας (μετά της πολυτίμου βοηθείας της κυρίας Κέλερ φυσικά), που τέλη Γενάρη και ακόμη τα σχολεία δεν έχουν βιβλία.

Και φυσικά έχουμε και την ιστορία με τους οικονομικούς εισαγγελείς, στους οποίους αξίζει ένα τεράστιο ΕΥΓΕ από όλους μας, και την οποίαν αν και θα έπρεπε να δούμε σε χωριστό σενδόνι λεπτομερώς, θα εξετάσουμε εδώ μαζί με τα υπόλοιπα αφού έχει μέγιστη σύνδεση με όλα. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως: πριν από καιρό οι δύο οικονομικοί εισαγγελείς Πεπόνης και Μουζακίτης είχαν υποβάλει τις παραιτήσεις τους επειδή δέχονταν παρεμβάσεις στο έργο τους. Θυμόμαστε όλοι ότι είχε διαταχθεί έρευνα μετά βαϊων και κλάδων από όλους τους αρμοδίους (δηλαδή είχε προαναγγελεθεί αρχείο). Μάλιστα όλοι θυμόμαστε ότι είχε προαναγγελθεί κάθαρσις και από τον αρμόδιο υπουργό του βαθέως pasok, Μ. Παπαϊωάννου. Όντως, πριν αλέκτωρ φωνήσαι, αυτό πήγε να γίνει. Εν συνεχεία οι εισαγγελείς αντέδρασαν λέγοντας πως είχαν δεσμευθεί να υποβάλουν υπόμνημα οπότε η υπόθεση ξανάνοιξε πριν προκάμουν να την κλείσουν. Η ιστορία προχώρησε μέσα από δυσθυμία και δυσαρέσκεια των "αρμοδίων". Όταν ξαναεπιχειρήθηκε να κλείσει, οι δύο ηρωϊκοί οικονομικοί εισαγγελείς έβγαλαν στην φόρα την υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ με τα παραποιημένα στοιχεία που έσυραν τη χώρα στο ΔΝΤ αποστέλλοντας αμελητί τον φάκελο στη Βουλή προκειμένου να εξετασθεί η υπόθεση αρμοδίως (δηλαδή παραγραφή, βουλευτική ασυλία κλπ, κλπ, από τώρα γνωρίζουμε την κατάληξη). Εν συνεχεία, αφού είχαμε την κατ' επανάληψη έκφραση δυσαρέσκειας προς τα πρόσωπα των δύο εισαγγελέων, προαναγγέλθηκε και η αντικατάστασή τους (υπό τη μορφή της εξέτασης του ερωτήματος). Ποια είναι τα συμπεράσματα; Πολλά και πολύτιμα. Πρώτον, σε όσους επιτρεπόταν επί σειρά ετών να ζουν ασύδοτα τώρα είναι οι πρώτοι που δίνονται βόρα στην ανθρωποφαγία (βλ. λίστες τάχα μου μεγαλοοφειλετών κλπ) και αυτό για να μην δωθούν άλλες λίστες. Δεύτερον, οι παρεμβάσεις διαφαίνεται ότι ήταν από το πρωθυπουργικό περιβάλλον και δη, για πολύ συγκεκριμένη υπόθεση (βλ. λοβέρδειο μακελειό). Τρίτον, άπαξ και πας να ακουμπήσεις τους πρίγκηπες τε και τους λοιπούς αριστοκράτες του πολιτικού βίου του τόπου, αυτομάτως κρίνεσαι ανεπαρκής και πρέπει να αντικατασταθείς μετά δυσαρεσκείας. Και το ερώτημά μου είναι το εξής: ρε αλήτες, δε φτάνει που έχετε όλους τους νόμους να σας προστατεύουν, δε φτάνει που τα έχετε σοδομίσει όλα, ούτε καν να συζητείστε δεν θέλετε; Ούτε καν από τους οικονομικούς εισαγγελείς; Αλήτες. Να χαιρόμαστε την ανεξάρτητη δικαιοσύνη, για την οποίαν μάλλον πασχίζουν λιγότεροι απ'όσους νόμίζουμε...

Μιας και αναφέρθηκα στους Πεπόνη-Μουζακίτη, να θυμηθούμε και τον Πάνο Καμμένο, από τις καταγγελίες του οποίου έχει προκύψει επί της ουσίας η όλη ιστορία. Έχω ξεκαθαρίσει ότι πρέπει να είναι πολύ ειδικές οι συνθήκες για να πω ότι δεν με ενδιαφέρει τι λέει κάποιος, επειδή είναι ο τάδε που μιλάει. Έχω μάθει στη ζωή μου ν'ακούω του πάντες και να κρίνω καταλλήλως κι εδώ και καιρό (που έχω φάει χέσιμο γι'αυτό από διαφόρους) παρακολουθώ με εξαιρετικό ενδιαφέρον τις καταγγελίες Καμμένου, ο οποίος επειδή τον θάβουν τεχνηέντως ακόμη κι εντός του ελληνικού Κοινοβουλίου, έχει αρχίσει να τραγουδάει μέσα από τα κανάλια και το φεηστσιμβούκιον (να και κάτι πραγματικά χρήσιμο της εν λόγω εφαρμογής). Και έχει πει κι άλλα όπου έχω την αίσθηση ότι θα βγουν όλα, άσχετα αν θα τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι.

Ας θυμηθούμε και μερικά ακόμη:

Ξέρω, ξέρω, αρκετοί ίσως ήδη να έκλεισαν το ιστολόγιο (αν πρόκαμαν να φθάσουν ως εδώ κάτω) δίχως να προσπαθήσουν να θυμηθούν ότι έχω συγχαρεί στο παρελθόν και την Κανέλη και τον Κουρουμπλή και τον Ψαρριανό και αρκετούς άλλους όταν έκρινα ότι έλεγαν κάτι σωστό, ενώ πρόσφατα να θυμίσω ότι υπερασπίστηκα έως και το ΠΑΜΕ. Δεν θα κολλήσω λοιπόν για κανέναν λόγο στον Καμμένο. Απλά πράγματα, ξεκάθαρα. Γι'αυτό και τώρα ήρθε η ώρα να δώσω συγχαρητήρια και σε αυτόν διότι αυτά που λέει κατά πως φαίνεται είναι αληθινά και αποκαλύπτουν την προδοσία στο σύνολό της.

Κι έχουμε και τον τοπικό εκπρόσωπο της χούντας, Λουκά Παπαδήμιο (χαριτολογώντας, Λουλουκά), έπαρχο της Παπαδημοκρατίας του τόπου ο οπίος σχετικά πρόσφατα παραιτήθηκε από σύμβουλος του Γεωργίου Β' Παπανδρέου Γ' με το σχετικό ΦΕΚ, για τον οποίον πλέον μέχρι και τα αφεντικά του έχουν αρχίσει να αμφιβάλλουν για τις ικανότητές του. Λογικόν. Και προκαλώ τον οποιονδήποτε να μου φέρει ένα (μοναχά ένα ζητώ) επίτευγμα, μία επιτυχία του Παπαδήμιου αυτούς τους μήνες που φέρεται να κυβερνά (χουντικώς). Μόνο "γιες σερ" ξέρει να λέει, όπως είχε μάθει μια ζωή, το ανθρώπινο ΑΤΜ. Να του δίνουν τις εντολές και να κατασφάζει κόσμο προς όφελος των τραπεζιτών στους οποίους ανήκει. Το αίμα ρέει άφθονο στα χέρια του Παπαδήμιου (εξ ου και το λογοπαίγνιο) και αυτό αποδεικνύεται ότι ουδείς οικονομικός δείκτης βελτιώθηκε επί των ολίγων ημερών του, τουναντίον όχι μόνο χειροτέρρευσαν όλοι αλλά ήδη από τόσο νωρίς σταμπαρίστηκε ως αποτυχημένος. Θα σας αποκαλύψω κάτι: και προηγουμένως αποτυχημένος ήταν, μόνο που φαινόταν ως επιτυχημένος διότι οι αριθμοί που τον απασχολούσαν ήταν άυλοι, άρα μη διαψεύσιμοι. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι εδώ και μέρες εμφανίζονται και άλλες φωνές, παλαιές τε και μη, όπως του θλιβερού Σημίτη που μας έβαλε σε αυτήν την περιπέτεια δίχως καν να μας ρωτήσει. Το χειρότερο όμως είναι το άλλο: ότι ακόμη και ο Σημίτης έχει απόλυτο δίκιο στα όσα λέει. Φανταστείτε πόσο άχρηστοι είναι όλοι αυτοί που μας κυβερνούν σήμερα (και όταν λέω σήμερα... με καταλάβατε πόσο σήμερα εννοώ). Ή αντίστοιχα τα λέει και ο Προβόπουλος (ο οποίος συγκεκριμένος μάλλον είναι ο μόνος που έχει δίκιο όταν ισχυρίζεται ότι τα έλεγε εδώ και 3 τουλάχιστον χρόνια αλλά δεν τον άκουγε κανείς, άσχετα αν η κόντρα έχει επικεντρωθεί τον τελευταίο καιρό ως είναι λογικό, και ο οποίος Προβόπουλος δεν είναι ο μόνος οικονομολόγος που τα λέει περί του αντιθέτου). Κατά τα λοιπά, μη φοβάστε, και το αγγλικό δίκαιο θα περάσει, και τα μέτρα θα γίνουν ακόμη χειρότερα και αυτό είναι κάτι που αποδεικνύεται πάρα πολύ εύκολα (επειδή ξέρω ότι ουδείς θα το δει όλο αυτό το πράγμα αν και θα'πρεπε, πηγαίντε απευθείας στο 00:49:30 και διαβάστε και το λινκ):

alter from www.aformi.gr on Vimeo.

Τι ακούμε λοιπόν; Ότι υπάρχει έκθεση του ΔΝΤ που προβλέπει έως και πόσοι Έλληνες θα πεθάνουν πρώιμα από τα μέτρα. Είναι εντελώς φρικιαστικό. Ή μάλλον φρικιαστικά κυνικό. Και τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ εξακολοθούν να τα κρύβουν, ότι ήδη από καιρού βρισκόμαστε εντός των φούρνων των ναζί, στα κρεματόρια, στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκεντρώσεως.

Θα αναρωτηθείτε ίσως πως κολλάνε όλα αυτά μαζί και κυρίως που κολλάνε με τον τίτλο του παρόντος σενδονιού (για το μήκος του οποίου αναμφίβολα θα αντιδράσει ο φίλτατος Δείμος!);
Φυσικά και κολλάνε, διότι το επίκεντρο του θέματός μου σήμερα είναι ο βλάκας της διπλανής πόρτας ή μάλλον πιο σωστά του διπλανού ιστολογίου, του διπλανού λογαριασμού στο twitter και όπου αλλού. Πριν από σχεδόν δύο χρόνια και με αφορμή τις (ακόμη επικείμενες) περικοπές στο δημόσιο έγραφα ότι ο κόσμος δεν θα πρέπει να πανηγυρίζει διότι αυτά τα χρήματα αφενός θα λείψουν από το εμπόριο που ήδη βρισκόταν επί μακρώ σε κρίση, αφετέρου το δημόσιο αποτελεί έναν άτυπο τιμοκατάλογο για ό,τι συμβαίνει στον ιδιωτικό τομέα και θα ακολουθήσουν ακόμη χειρότερα μέτρα.
Τι έλεγαν αρκετοί; Τα γνωστά που έκτοτε θαυμάζουμε.
Και ποιους εννοώ αρκετούς; Θα έλεγα, τους περισσότερους αλλά πλέον το περισσότερο δεν μετριέται με το σύνολο των ανθρώπων αλλά με το σύνολο των likes. Με πιάσατε που το πάω... Ο γράφων πιασάρικα, ψαγμένα, συχνά-συχνότατα-συνήθως είναι σάπιος και ντολμάς. Και πως αποδεικνύεται αυτό; Όχι το πως και που γράφει αλλά το που και πως αποφεύγει να γράψει. Μην ξεφεύγω όμως: τότε οι "πολλοί" πανηγύριζαν που θα σωθεί το κράτος, πανηγύριζαν που οι κακοί δημόσιοι υπάλλοι θα ρίπτονταν στην πυρά. Και τώρα, έρχονται και άλλα προς τον ιδιωτικό τομέα και ο βλάκας του διπλανού ιστολογίου παραμένει άλαλος υδρόβιος, απλός παρατηρητής. προσπαθεί να δικαιολογήσει τι στράβωσε και πέσαμε έξω στις προβλέψεις. Βέβαια είναι σαφές ότι ευφάνταστες πλην αληθοφανείς δικαιολογίες πάντοτε θα υπάρχουν, πάντοτε θα εφευρίσκονται, προκειμένου να δικαιολογούνται τα αδικαιολόγητα. Διότι ο βλάκας του διπλανού ιστολογίου δεν καταλαβαίνει από μέτρα. Γι'αυτό ακριβώς είναι βλάκας. Αν καταλάβαινε, δεν θα ήταν βλάκας. Ο βλάκας του διπλανού ιστολογίου είναι ένας κοινός αστρολόγος: τον διαψεύδει το 99,9% της επικαιρότητας και της καθημερινής ζωής, όταν όμως έρθει η ώρα να τον δικαιώσει το 0,1% που απλώς προβλέπει η θεωρία των πιθανοτήτων, αυτομάτως το διαλαλεί ως επιτυχία μέγιστη, ως πρόβλεψη που επαληθεύτηκε, ως αναμενόμενη προφητεία. Γι'αυτό είναι βλάκας. Διότι βλέπει το πολύ έως τη μύτη του και θεωρεί ότι παραπέρα δεν υπάρχει κόσμος. Και αυτήν την στιγμή που μιλάμε, αρκετοί βλάκες του διπλανού ιστολογίου έχουν λουφάξει και περιμένουν την επόμενη προφητεία που θα επιβεβαιωθεί ως 0,1% της στατιστικής προκειμένου να ξανασχολιάσουν ως καλά σαλιγγάρια που βγαίνουν μοναχά όταν βρέχει. Μέχρι τότε, απλώς προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, προσπαθούν απλώς να βγάλουν χολή προς όλους εκείνους με τους οποίους διαφωνούν, επιχειρούν να στήσουν ένα νέο μνημείο νεοελληνισμού το οποίο θα κατακρεουργεί ηθικώς όλους όσους ξεφεύγουν από το μαντρί (γιου νόου, αν δεν είσαι με'μας είσαι με τους άλλους κλπ: το πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι οι αγανακτισμένοι του καλοκαιριού με τα όσα άκουσαν από τον κάθε μαλάκα με άποψη που ως έχουμε ξαναπεί αποτελεί και το πλέον χείριστο είδος μαλάκα). Διότι όπως θα θυμάστε ήταν πολύς ο κόσμος που ήξερε ότι διαφωνούσε αλλά δεν ήξερε γιατί διαφωνούσε. Και την ίδιαν στιγμή που σου ζήταγε να εξηγήσεις τι και πως εσύ που συμμετείχες, ο ίδιος ο βλάκας απέφευγε συστηματικά να εξηγήσει το ο,τιδήποτε επί τούτου. Η γνώμη του ήταν απλώς αυταπόδεικτη. Εσχάτως (εδώ και άνω του έτους) είμαι βέβαιος ότι έχετε παρατηρήσει πως ο βλάκας του διπλανού ιστολογίου έχει γίνει και οικονομολόγος με πτυχίο και διδακτορικό που ξέρει να κρίνει πως όταν μιλάει (πχ) ο Καζάκης λέει βλακείες. Όταν τον ρωτάς (τον βλάκα, όχι τον Καζάκη) τι έχει ν'αντιπροτείνει συνήθως θυμάται ότι έχει αφήσει μια σημαντική δουλειά στη μέση. Αυτός (και όχι μόνο) είναι ο βλάκας του διπλανού ιστολογίου.

Πιθανώς να σας κάνει εντύπωση το γεγονός ότι μέσα σε τόσες εξελίξεις εγώ κάθομαι και τα χώνω με τέτοιο μένος προς τον βλάκα του διπλανού ιστολογίου κι αυτό ενώ διαβάζω (ακόμη κι όταν δεν συμμετέχω) αρκετούς αξιολογότατους βλόγερε. Θα σας εξηγήσω: διότι ο βλάκας του διπλανού ιστολογίου είναι αυτός που αύριο θα ξαναψηφίσει την νέα pasokοδημοκρατία της αριστεράς και του λαός. Ο βλάκας του διπλανού ιστολογίου είναι αυτός που τάχα μου επαναστατώντας συντηρεί τους ίδιους εγκληματίες και τρώει τα ίδια φούμαρα. Ο βλάκας του διπλανού ιστολογίου με τον ξερολισμό του και τις μαλακισμένες πλην πάντοτε ψαγμένες απόψεις του είναι αυτός που δημιουργεί στερεότυπα και νέες ιερές εξετάσεις που ρίχνουν αφειδώς στην πυρά γνώμες και συνειδήσεις. Είναι ο βλάκας του διπλανού ιστολογίου που θεωρεί ότι το ρήμα φταίω κλίνεται μόνο έμπροσθεν καθρέπτου και μόνο στο α' ενικό, με αποτέλεσμα οι πολιτικοί (ακόμη και οι Πάγκαλοι) να μην φταίνε ποτέ. Και φυσικά είναι ο ίδιος βλάκας του διπλανού ιστολογίου που θεωρεί ότι στην χώρα όλα δουλεύουν φυσιολογικά, ότι δεν έχουμε καμία χούντα, ότι έχει τηρηθεί η νομιμότητα και όλες οι διαδικασίες. Αυτοί είναι οι ψαγμένοι μαλάκες με άποψη που μας έχουν καταστρέψει.

Όταν μετά από πορεία ετών σε διάφορα διαδικτυακά φόρα (ελληνικά και μη) αποφάσισα να εισέλθω και εις την βλογόσφαιρα έδωσα μια υπόσχεση στον εαυτό μου: θα συνεχίσω να γράφω αυτό που μου βγαίνει ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι δεν θα με διαβάζει κανείς. Και το τήρησα. Όταν για παράδειγμα κάποιοι επιχειρούσαν να παρουσιάσουν ως οργανωμένο το κίνημα του καναπέ ήτοι των βλόγερε αποτελούσε πάγια θέση μου ότι τέτοιο κίνημα ούτε υπήρχε, ούτε θα υπάρξει ποτέ. Τα κινήματα δεν είναι μπροστά στην οθόνη. Αν γίνουν έτσι, τότε θα έχει μεταλλαχθεί η έννοια της λέξης κίνημα. Ε, κάτι τέτοιο κάνω και τώρα απέναντι σε όσους θεωρούν ότι η άποψή τους είναι τοτέμ, μόνο και μόνο επειδή τους κάνουν like...
Κούνια που σας κούναγε πουθενάδες μου...

Το να πέσεις έξω σε μια εκτίμηση, σε οκτώ, σε είκοσι, είναι ανθρώπινο. Το να μην καταλαβαίνεις τι συμβαίνει γύρω σου, ακόμη κι αυτό έχω την καλή διάθεση να το δικαιολογήσω. Ως επίσης σε καμία περίπτωση δεν με ενοχλεί η αντίθετη άποψη πάσης φύσεως και λογής. Είναι αυτή η σχεδόν θεολογική αυθεντία που μου στρίβει τ'άντερα, ότι όλοι οι υπόλοιποι έχουν άδικο και μόνο ΕΣΥ έχεις το δίκαιον, αυτό είναι που δεν μπορώ να χωνέψω. Ότι ΕΣΥ γαμείς τα πάντα με τον ξερολισμό σου και το φορτώνεις κυρίως σε'μένα, λες κι εγώ δεν έχω το δικό μου μερίδιο ευθύνης. Πόσω δε μάλλον όταν δεν έχεις επιβεβαιωθεί ούτε μία φορά μεγάλε... Η ίδια η ζωή σε διαψεύδει κι εσύ θεωρείς ότι απλώς δεν έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για ν'αποκαλυφθεί η αλήθεια που έχεις αποκαλύψει.

Ο Σωκράτης έμεινε στην ιστορία επειδή δεν ήξερε τίποτε. Εσύ, βλάκα του διπλανού ιστολογίου έχεις ήδη μείνει στην ιστορία επειδή ήξερες τα πάντα.

Πάνω σε αυτόν τον βλάκα του διπλανού ιστολογίου και της διπλανής πόρτας, λοιπόν, βασίζονται οι διάφοροι επιτήδειοι και μας πηδάνε πατόκορφα ακόμη και σήμερα.
Η πορεία, είτε την ξέρουμε, είτε όχι, φαίνεται προδιαγεγραμμένη.
Κατ' αρχήν είναι σαφής η προσπάθεια να μην γίνουν εκλογές. Δεν το θέλουν οι δανειστές και πάει και τελείωσε. Θυμάστε τι έγραφα προ λίγων μηνών όταν είχα πάει στη Γερμανία για κάτι δουλειές; Ότι με ρώτησαν το κουφό, αν το ΚΚΕ εννοεί αυτά που λέει. Τελικώς όσο το σκεφτόμουν μόνο τυχαία δεν ήταν η ερώτηση, όχι βέβαια υπό την έννοια ότι το ΚΚΕ θα βγει πρώτο αλλά επειδή τα δικά τους παιδιά ίσως να καταποντιστούν πολύ περισσότερο και διακυβεύονται πάρα πολλά.
Τα κόμματα που θα πάνε στις εκλογές όποτε αυτές γίνουν είναι ασαφή ακόμα. Και αναφέρομαι κυρίως στα 2 μεγάλα, τα οποία δεν βλέπω να πηγαίνουν με τις υπάρχουσες δομές και μορφές. Το γεγονός ότι εδώ και καιρό (με αρχική νεκρανάσταση υπό Καθημερινής Αλαφούζου) εμφανίζεται ο Σημίτης μόνο τυχαίο δεν είναι. Προσωπικά βλέπω δύο pasok: ένα του Μπενίτο υπό του ΓΑΠ και ένα υπό όλους τους άλλους, δεν ξέρω ακόμα υπό ποίον αλλά με συνεκτικό κρίκο Σημίτη. Το μοναδικό ενδεχόμενο που βλέπω ως ορατό για να πάνε οι δύο ως έχουν είναι να άρει η νουδού την εμπιστοσύνη της προς τον Παπαδήμιο και να πέσει η κυβέρνηση, όπου σε μια τέτοια περίπτωση και με δεδομένο ότι αλλαγή αρχηγού δεν θα έχει λάβει χώρα στο pasok, αυτό θα κατέβει στις εκλογές υπό ΓΑΠ! Καταπληκτικόν, ε;! Και βασικά είναι αυτό που επιδιώκει ο Μπαφογιώργης καθ'όσον θέλει να επανεκλεγεί πρόεδρος της σοσιαλιστικής διεθνούς προκειμένου μετά να χτυπήσει τη θέση του ΓΓ του ΟΗΕ που του έχουν υποσχεθεί ως αντάλλαγμα για τις ευαγείς υπηρεσίες του. Η νουδού βλέπω να οδεύει και αυτή διασπασμένη, ίσως λιγότερο από το pasok και δεν αναφέρομαι τόσο στον Καμμένο όσο σε λοιπές διαρροές.
Η Αριστερά είμαι βέβαιος ότι θα χάσει και αυτό το τραίνο: σιγά μην συνεργαστεί. Ιδίως τώρα που το ΚΚΕ βλέπει ν'ανεβαίνει με αργά αλλά σταθερά βήματα; Τώρα είναι που δεν υπάρχει περίπτωση για κάτι τέτοιο. Και είναι και η ΔΗΜΑΡ που όσο περνάει ο καιρός μεταλλάσσεται σε pasok light και μου τη δίνει λίγο στα νεύρα. Για τον Γιωργάκη τον Καρατζαφέρη δεν υπάρχει λόγος να λέμε πολλά: ήδη βλέπει τα ποσοστά του να καταρρέουν και ψάχνει τη φόρμουλα να την κάνει πρώτος, μόνο που επειδή είχε αυτοπαρουσιαστεί ως τόσο σημαντικός στην συγκυβέρνηση και τώρα ψάχνει να αιτιολογήσει γιατί ο πιο σημαντικός επιβάλλεται να φύγει με ελαφρά πηδηματάκια.

Βέβαια, οι εξελίξεις δεν σταματάνε εδώ: πλέον έχει καταστεί σαφές ότι το ξεπούλημα πάει καλά. Μόλις δε, ολοκληρωθεί και η υπαγωγή στο αγγλικό δίκαιο και δη, με τα επιτόκια που θέλουν οι ξένοι, τότε και θα έχει οριστικοποιηθεί αλλά και θα μπορούμε πλέον να χρεωκοπήσουμε κανονικά. Με τον καιρό απεδείχθη ότι όλοι μας την πατήσαμε σε κάτι: νομίζαμε ότι μόνο εμείς ήμασταν λαμόγια, ενώ απεδείχθη ότι οι ξένοι ήταν απείρως μεγαλύτερα. Μεγαλύτερο πρόβλημα μας δημιούργησε εμάς η Ευρώπη και το ΔΝΤ παρά εμείς στους άλλους. Γι'αυτό και μας έβαλαν μπροστά (και εδώ μάλλον φαίνεται το είδος της συμφωνίας) να μας κατακρεουργήσουν οι αγορές, διότι ακριβώς ήμασταν μικρό μέγεθος και υπολόγιζαν ότι ούτε η ευρωζώνη θα κινδυνεύσει, ούτε εμείς. Νόμιζαν ότι το τέλος θα ήταν καλό. Το τέλος όμως μάλλον θα είναι πολύ κακό για όλους.

Πλέον είναι σαφές ότι η ευρωζώνη πνέει τα λοίσθια. Δεν ξέρωπότε θα σκάσει, αυτό έλειπε να ήξερα. Αλλά πλέον κάνει μπαμ από μακρυά. Οι ξένοι κάνουν τις πιο κερδοφόρες επενδύσεις για να σώσουν τις δικές τους οικονομίες, απλά θέλουν να διασφαλίσουν τους όρους (αγγλικό δίκαιο). Νομίζω ότι στο σημείο που έχουμε φτάσει πλέον η μοναδική λύση που μας απομένει είναι να φύγουμε από μόνοι μας, να το γυρίσουμε σε εθνικό νομίσμα και η ευρωζώνη να καταρρεύσει μια ωρα αρχύτερα για να πάθουν άπαντες τη ζημιά της αλεπούς. Όσο παραμένουμε στο ευρώ, τόσο παραμένουμε στον διαρκή εκβιασμό της διαρκούς πτώχευσης και τόσο οι πιθανότητες γυρνάνε εις βάρος μας. Εξάλλου αυτό θα είναι και το τέλος του δρόμου και ήδη φαίνεται εδώ και καιρό: θα βγούμε, αλλά πότε θα βγούμε είναι το ερώτημα.

Ως προς το εθνικό νόμισμα έχω συνειδητοποιήσει το εξής: οι γενικότητες "θα γίνουμε μπανανία" κλπ πλέον δεν περνάνε. Αποτελούν απλώς προσπάθειες κατατρομοκράτησης του κόσμου (τις οποίες αναπλάθουν οι βλάκες του διπλανού ιστολογίου βεβαίως, βεβαίως). Στην πραγματικότητα κανείς δεν μας έχει πει τι ακριβώς θα συμβεί αν επιστρέψουμε στο εθνικό νόμισμα, όπως ακριβώς κανείς δεν μας είπε ποτέ τι θα συνέβαινε αν χρεωκοπούσαμε, όπως κανείς ακριβώς δεν μας είπε ποτέ γιατί τελικά έπρεπε να παραμείνουμε στο ευρώ για να μην καταστραφούμε. Αυτή είναι η μόνη αλήθεια, ότι κανείς δεν μας είπε ποτέ την αλήθεια. Το ευρώ αποδεικνύεται σαν μια γκλάμουρους γκόμενα που θέλει να την πηγαίνεις κάθε μέρα στα πιο ακριβά ξενοδοχεία, στα καλύτερα μαγαζιά και να της κάνεις τα πιο ακριβά δώρα, ενώ εσύ είσαι μισθωτός. Θα την αντέξεις; Όχι, θα πρέπει να την χωρίσεις. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με την περίπτωσή μας λοιπόν: έτσι έχει εξελιχθεί το ευρώ και όσο καθόμαστε μέσα αποδεικνύεται ότι τόσο πιο πολύ θα βυθιζόμαστε. Και μέχρι τότε, κάθε τρίμηνο θα έχουμε και νέα μέτρα, θα έχουμε νέα κατασυκοφάντηση κοινωνικών τάξεων, θα έχουμε νέα ανθρωποφαγία, θα έχουμε νέα κατατρομοκράτηση από την χούντα της Παπαδημοκρατίας, τη συνεργαζόμενη χούντα του Γεωργίου Β' Παπανδρέου Γ' του Δωσίλογου, του Αντωνάκη "Μπομπ" Σαμαρά και του... του αποτέτοιου του λαϊκιστή πως τον λένε. Μιας χούντας που με τις ευλογίες του βλάκα του διπλανού ιστολογίου και της διπλανής πόρτας θα συνεχίσει να μεσουρανεί.

Εκτός αν οι υπόλοιποι δεν τους αφήσουμε.
Εκτός αν όντως τελικά είμαστε στη χώρα όπου η βλακεία είναι τω όντι αήττητη, που πρέπει ν'αλλάξουν όλα τα επαγγέλματα πλην αυτού των πολιτικών.
Χαίρετε.

Και λίγο metal για να χαλαρώσουμε...

2012-01-25T13:55:00.000+02:00

Σήμερα θα τιμήσουμε την ουγγρική σκηνή, αρχικά με τους Pokolgep και το Vallomas...

...και εν συνεχεία με τον Ossian και το Gonosz Asszony...

Έτσι, για να γουστάρουμε...

Και μερικά ακόμη αθλητικά

2012-01-25T13:50:00.002+02:00

μιας και τα'χω αφήσει παραμελημένα ένεκα των εξελίξεων καθώς και των κατά τόπους ακεφιών (ούτε δελτίο καιρού να ήμουν).

Φυσικά και η ήττα από την Ξάνθη σε καμία περίπτωση δεν αποτέλεσε την αφορμή διότι έχουμε που τα λέμε εδώ και μήνες είτε απευθείας από εδώ είτε σε άλλα βλόγια (κυρίως εκεί), ο Βαλβέρδε εξελίσσεται σε μείζον πρόβλημα για τον Ολυμπιακό: πρώτον για τους παίκτες που έχει φέρει, δεύτερον για το πως έχει συμπεριφερθεί σε άλλους παίκτες και τρίτον, για τις επιλογές του και κυρίως για τις εμπάθειές του. Ουδείς διαφωνεί ότι πρόκειται για προπονητή (που επί πολλά χρόνια με Ζήκους κι έτσι δεν είχαμε καν) φιλότιμο, εργατικό και μεθοδικό, αποδεικνύεται όμως ότι μπορεί να λειτουργήσει μόνο με Κόκκαλη, ήτοι με τα 2 πόδια σε μισό παπούτσι. Κατά τα λοιπά είναι ένας μέτριος προπονητής. Άνθρωπος που φέρνει όμως επί παραδείγματι Μαρκάνο και Γιέστε (τα γράφαμε μόλις είχε έρθει), πως να μην τον πεις μέτριο; Δεν θα διαφωνήσω ότι προτιμάει το σύνολο από τις μονάδες, όμως το ίδιο προτιμούσε και ο Μπάγεβιτς, με τον οποίον και ομαδάρα είχαμε και μπαλάρα παίζαμε: ουδεμία σχέση με σήμερα. Κολλημένος εκεί στο 4-3-3 να μας καταπίνουν όλοι, στους ίδιους παίκτες, στις ίδιες εμπάθειες. Μου λένε όλοι για τις φετινές εμφανίσεις στην Ευρώπη για να προσπεράσουν τις αθλιότατες στο πρωτάθλημα.

Αυτό που έχω να πω (και που το'χω ξαναγράψει) είναι ότι διακρίνω μια βαζελοποίηση στην ομάδα, τόσο σε αγωνιστικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο νοοτροπίας αλλά ακόμη και σε επίπεδο οπαδών. Ο Μπαζίνας έλεγε ότι κάποτε ο Ολυμπιακός ήταν Μάρκος και πλέον έχει γίνει Φοίβος. Εγώ θα πω ότι όχι μόνο δεν είναι καν Φοίβος πλέον, αλλά ακόμη και ο Φοίβος είμαστε τόσο πολύ εθισμένοι στην μετριότητα που μοιάζει με 5 Μάρκους. Αυτό είναι ο Ολυμπιακός σήμερα. Με Θεοδωρήδηδες και Καραπαπάδες. Με παίκτες που 10 χρόνια πριν (δεν το συζητάμε καν για παλαιότερα) δεν θα άξιζαν ούτε τα νερά να μεταφέρουν για τους τότε παίκτες. Ένα ξέρασμα, από πάνω μέχρι κάτω. Έχω πει κατ' επανάληψιν για την Εσπανιόλ που επί Βαλβέρδε πήγε στον τελικό του ΟΥΕΦΑ και στην Ισπανία παρολίγον να υποβιβαστεί. Στον Ολυμπιακό δεν έχουν καταλάβει ότι ο Βαλβέρδε ήρθε για να φύγει, είναι περαστικός, ήρθε για τα λεφτά και τους τίτλους του προσωπικού του καρνέ. Για την Ευρώπη ενδιαφέρεται ο άνθρωπος, για να τον δουν στην Ισπανία, για να πάει σε κάποια καλή ομαδίτσα στην πατρίδα του να είναι και κοντά στην οικογένειά του (ουδέν μεμπτόν σε όλα αυτά). Το θέμα είναι ότι αυτό το πράγμα δεν παλεύεται να βλέπεται. Δηλαδή έχουμε όλα τα μέτρα, έχουμε όλες τις στεναχώριες κι έχουμε και τον εμετό του Ολυμπιακού. Ούτε λίγη μπάλα δεν θα μπορούμε να δούμε στο τέλος, να ξεχαστούμε για λίγη ώρα.

Παρεμπιπτόντως, να πω κάτι για τους παίκτες: είχε πάει τις προάλλες ο Μαρινάκης και τους έτριξε τα δόντια και τους έβαλε και πρόστιμο. Αστειότητες επιπέδου ασοβάρου διοικήσεως. Τους κατηγορείς γιατί; Που δεν ξέρουν αν το τόπι έχει μέσα πανί ή αέρα; Τόσα ξέρουν, τόσα κάνουν οι άνθρωποι, πως τους κατηγορείς εσύ ότι δεν κάνουν περισσότερα; Γιατί έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας ότι οι περισσότεροι είναι άμπαλοι; Τι σχέση έχει με το άθλημα ο Μαρκάνο και ο Ορμπάιθ; Πως τα χώνεις σε παίκτες (άλλους) που επί μονίμου βάσεως παίζουν σε λάθος θέση; Και πως είναι δυνατόν ο προπονητής να είναι πάντοτε στο απυρόβλητο; Έχουμε χάσει τους μισούς αγώνες επειδή ο Μιραλάς δεν δίνει την μπάλα από το δεξί στο αριστερό μήπως και κατά λάθος πάει στον Τζιμπούρ (και τούμπαλιν). Ποιος φταίει γι'αυτό αν όχι ο προπονητής; Ποιος φταίει που επί σχεδόν 4 μήνες δεν υπήρχε σταθερή ενδεκάδα με αποτέλεσμα τέλη Γενάρη να μην έχουμε φορμαρισμένους παίκτες, αν όχι ο προπονητής; Ποιος φταίει για τα σαπάκια που μας έχουν έρθει, αν όχι ο προπονητής; Πλάκα κάνουμε;
Παρεμπιπτόντως να αποκαταστήσω και έναν παίκτη που πέρσυ μόνο που δεν του έριχνα κατάρες έτσι όπως έπαιζε. Μιλάω για τον Χολέμπας ο οποίος φέτος δείχνει ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο, πρόκειται αναμφίβολα για νέα μεταγραφή και δη, καλή κιόλας. Το παιδί προσπαθεί σκληρά και αυτό φαίνεται. Μπράβο του, το έχουμε δει και μακάρι να συνεχίσει έτσι, αν και δεν βλέπω να παραδειγματίζονται τίποτε άλλοι που θα'πρεπε.

Επί τη ευκαιρία να χώσω και κάτι ακόμη: κάτι πρέπει να γίνει επιτέλους με τον κάφρικο ημέτερο τύπο. Ναι, μιλάω γι'αυτόν που ήθελε να μας πείσει ότι το γατάκι ο Λεονάρντο είναι ο παίκτης που ψάχναμε τόσα χρόνια στον Ολυμπιακό.... Έλεος πια με τα ζώα (του τύπου)...

Φυσικά να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα: ο προπονητής δεν είναι το κεφάλι του ψαριού που βρωμάει. Η διοίκηση δεν τα βλέπει; Υπό την ανοχή της ή ίσως και τις ευλογίες της δε γίνονται όλα αυτά; Τι να δει, θα μου πείτε. Με Θεοδωρήδηδες και Καραπαπάδες; Την τύφλα της δε βλέπει. Ζώα μας θεωρεί, άβουλα εντελώς. Η διαιτησία σου φταίει μπαρμπα Σάββα που η ομάδα σέρνεται; Ρε δεν πάτε στο διάολο όλοι εκεί στην Πλατεία Αλεξάνδρας; Μου'χετε φάει τα συκώτια...

Για το πρωτάθλημα γενικότερα τι να πεις; Να μασάς και να φτύνεις είναι τα πάντα. Όπως ξεκίνησε έτσι συνεχίζεται και έτσι θα τελειώσει. Καλά για τον βάζελο τι να πεις, η αλήθεια είναι ότι του αξίζουν συγχαρητήρια για την υπερπροσπάθεια που κάνει (διότι όντως είναι έτοιμος να σκάσει και όταν σκάσει θα πέσει γέλιο), αλλά η προσπάθεια του συνταξιούχου του πάγκου του βγαίνει, να λέμε τα σύκα-σύκα και την σκάφη-σκάφη. Διότι κατά τα λοιπά η πορεία του βάζελου είναι σαν της χώρας: δεν υπάρχει σάλιο ούτε για τσιγαρόχαρτα και οι άραβες ακόμα έρχονται (και θα έρχονται για πολύ καιρό ακόμα). Η ΑΕΚ μάλλον είναι το δράμα του ελληνικού αθλητισμού και το λυπηρό είναι ότι δεν την αφήνουν να πεθάνει με την ησυχία της μπας και αναγεννηθεί η ομάδα (μόνο που τώρα ίσως να μην υπάρχει η πατέντα της Δ' Εθνικής, αυτό είναι το άσχημο). Η ποδοσφαιρική ΑΕΚ τελείωσε κύριοι, πάρτε το χαμπάρι. Πλέον της βγάζουν τα σωληνάκια μπας και τα χρησιμοποιήσουν σε κανάν άλλον ασθενή. Τουλάχιστον αντί να κοιτάξουν τι μπορούν να κάνουν για την ομάδα κοιτάνε ακόμη και τώρα τη μόστρα. Εγώ αυτό βλέπω.
Για τους υπολοίπους τι να πεις; Κάποιοι κάνουν φιλότιμες προσπάθειες, κάποιοι άλλοι μάλλον θα δουν ξαφνικά το τέλος να έρχεται και θα αντιδράσουν σπασμωδικά σαν τον Ηρακλή (ο οποίος να μου το θυμηθείτε, σε μερικά χρόνια θα θεωρεί εαυτόν τυχερό για τα συμβάντα του καλοκαιριού). Κι όσον αφορά τον Δούρο, προσωπικά δεν του τα έχωσα ποτέ για εκείνο το αλήστου μνήμης παιχνίδι στην Λεοφώρο, αλλά όχι και ότι είναι χρεωμένος σε'μάς που λένε οι βάζελοι. Τι άλλο θ'ακούσουμε δηλαδή. Βέβαια θα μου πεις, μέχρι και για τον Βασσάρα τα ίδια έλεγαν. Ντάξει, γι'αυτό έγιναν βάζελοι είναι η αλήθεια. Αν είχαν επαφή με την πραγματικότητα θα γίνονταν γαύροι.

Πάντως, μην έχουμε παράπονο: τρελό μηδενικό και το πρωτάθλημα. Ακριβώς όπως και η χώρα.

Το σαριέγκι

2012-01-25T13:30:00.000+02:00

(πρόκειται για ένα πολύ γουστόζικο κειμενάκι που 'χα πετύχει στο gazzetta προ καιρού. Έτσι για να το ελαφρύνουμε λίγο διότι σε λίγο θα βαρύνει πολύ...)

Το σαριέγκι ήρθε στο 2007 από την χώρα των Βάσκων στον Παναθηναϊκό.
Το σαριέγκι είναι ένα συμπαθητικό έντομο που του αρέσει να ζει μέσα στην άμυνα του Παναθηναϊκού. Στα σωθικά της.
Το σαριέγκι στρίβει δύσκολα, δεν πηδάει ψηλά και είναι γνωστό για την αγάπη του στην γκέλα. Είναι σκληροτράχηλο, αντέχει σε μπουνιές, κλωτσιές και τάκλινγκ και δεν φαίνεται να επηρρεάζεται από το περιβάλλον.
Το σαριέγκι γνώρισε στην χώρα μας το τριφύλι και δεν χορταίνει να το καταστρέφει. Αγαπημένη του κίνηση είναι το τσαφ. Μόλις το τριφύλι φουντώσει, αναπτυχθεί το σαριέγκι πετάγεται από το πουθενά και κάνει το αγαπημένο του τσαφ.
Το σαριέγκι αντιπαθεί τα γρήγορα σεντερφορ, τις κάθετες μπαλιές και τις ξυράφι σέντρες. Μόλις βρεθεί αντιμέτωπο με κάποιο από τα παραπάνω τρία, μασουλάει το τριφύλι.
Για άγνωστους λόγους το σαριέγκι δεν είναι δυνατόν να καταπολεμηθεί από αυτούς που αγαπούν το τριφύλι, ενώ αντιθέτως αντιμετωπίζεται με χαρακτηριστική ευκολία από όσους αντιπαθούν το συμπαθές φυτό.
Το σαριέγκι παρέα με ένα άλλο έντομο, το βύντρα είναι καταστροφικά για το τριφύλι. Όταν αυτά τα δυο συνυπάρξουν σε χώρο καλυμμένο από γκαζόν με μια μπάλα που αναπηδά πάνω του, κυνηγούν το τριφύλι κι όχι την μπάλα.
Οι ειδικοί στην καλλιέργεια του φυτού υποστηρίζουν ότι το σαριέγκι και το βύντρα κάνουν καλό στην ανάπτυξη του τριφυλιού, μόνο αμα βρεθούν στον πάγκο ή ακόμα καλύτερα στην εξέδρα, όπου είναι εντελώς ακίνδυνα.
Καλά πληροφορημένες βασκικές πηγές επιμένουν ότι κάθε καλοκαίρι το σαριέγκι πήγαίνει στην πατρίδα του και επιστρέφει ακόμα καλύτερο στα τσαφ, για να συναγωνισθεί το βύντρα, που έχει μεγαλύτερη ροπή στις γκάφες.
Τελευταίο μεγαλειώδες (για σεμινάριο) τσαφ (τσαφ-ασίστ σε αντίπαλο) το σαριέγκι το’κανε στην Θεσσαλονίκη την περασμένη Κυριακή. Το βύντρα βέβαια απάντησε με 2 συνεχόμενες γκάφες.
Οι απανταχού πράσινοι εντομολόγοιι σηκώνουν τα χέρια ψηλά.

Είχαμε και την ειρηνική διαδήλωση των ΜΑΤ στο Σύνταγμα χθες.

2012-01-16T21:24:00.004+02:00

Μία διαδήλωση που κυλούσε ομαλά δίχως παρατράγουδα, μέχρι που μερικοί ανεύθυνοι πολίτες αποφάσισαν να χαλάσουν τη διαμαρτυρία των ΜΑΤ και να προκληθούν κάποιες μικροπαρεξηγήσεις. Τώρα, μη με ρωτάτε για τι ακριβώς διαδήλωναν τα ΜΑΤ και οι λοιπαί δημοκρατικαί δυνάμεις της ΕΛΑΣ διότι θα σας γελάσω: πιθανώς για περισσότερη τσίπα αλλά και πάλι δεν είμαι βέβαιος.

Πραγματικά η ατάκα "η ντροπή δεν είναι δουλειά" χθες έλαβε εντελώς νέα διάσταση.

Πήγα κατά τις 6 το απόγευμα στην υποτιθέμενη επανεμφάνιση των αγανακτισμένων παρόλο που ήξερα ότι θα είναι ψόφια πράγματα: φαινόταν αφενός από την ελλιπή διαφήμιση (ακόμη και μέσα από το ίντερνετ), αφετέρου ήταν και το τσουχτερό κρύο που σαφώς αποτελούσε ανασταλτικό παράγοντα, οπότε δεν περίμενα και πολλά πράγματα. Αλλά θεώρησα πως έπρεπε να πάω, απλά για να δηλώσω τη φυσική μου παρουσία. Άλλωστε άλλα κέφια δεν πολυείχα.

Το γεγονός ότι είδα μάλλον κάτι λιγότερους από καμιά χιλιάδα ανθρώπους κι αυτούς διάσπαρτους (μιας και οι επιτήδειοι είχαν ήδη στήσει το κλασικό πανηγυράκι της ανοικτής συνέλευσης, μη χάνανε). Ίσως να'ταν και λιγότεροι, δεν ξέρω. Από παλμό; Σχεδόν τίποτε. Μηδέν. Ποιος είχε κέφια για συνθήματα; Πλέον είχε χαθεί και η όρεξη για μούντζες είναι η αλήθεια. Κάποιοι λίγοι που ήταν μπροστά έκαναν ένα εντελώς ήπιο και ειρηνικό νταβαντούρι και ως εκεί. Μέχρι τις 7 παρά κάτι ψιλά που έσκασαν μύτη μερικές διμοιρίες των ΜΑΤ (και των.. πως λέγονται οι άλλες... ΕΜΕΤ νομίζω. Από τον εμετό πρέπει να βγαίνει αυτό, δηλαδή αυτό που σου προκαλεί η παρουσία τους). Λίγο αργότερα καταλάβαμε ότι η εντολή είχε δοθεί: οι Μπαλούρδοι ελάμβαναν θέση για να αδειάσουν τον χώρο από τους επικίνδυνους πολίτες που μεταξύ άλλων κρύωναν κιόλας. Με την ανδροπρεπή τακτική που τους διακρίνει δηλαδή να σπρώχνουν με τις ασπίδες γυναικόπαιδα, νέους και συνταξιούχους (όλον τον αχταρμά δηλαδή) απώθησαν μετά από μερικούς ελιγμούς που θα ζήλευαν ακόμη και οι Ρωμαίοι στον Αστερίξ τον περισσότερο κόσμο προς τις σκάλες, σχεδόν αδιαφορώντας αν θα γκρεμοτσακιζόταν κανείς στις σκάλες της πλατείας. Λογικό: τι δουλειά έχουν οι πολίτες να διαδηλώνουν; Το Σύνταγμα έχει καταργηθεί άλλωστε, δεν προβλέπονται διαδηλώσεις και ειρηνικές διαμαρτυρίες. Εν συνεχεία άρχισαν να απωθούν και τους υπολοίπους προς τις πλάγιες οδούς (εγώ ας πούμε σπρωχνώμουν από τους Μπαλούρδους προς την Όθωνος, υποθέτω ότι και από την άλλη το ίδιο γινόταν). Οι διαμαρτυρίες ήταν μεν χλιαρές αλλά δεν σταμάταγαν.
"Ποιος το απαγορεύει να είμαστε εδώ;" (ο Παπαδήμιος υποθέτω)
"Γιατί σπρώχνετε ρε παιδιά;" (γιατί είναι άντρες πάνω απ'όλα)
"Δημοκρατία δεν έχουμε;" (εδώ γελάνε)
"Δεν ντρέπεστε καθόλου;" (κάτι τους είπες τώρα)
κλπ, κλπ.
Ερωτήσεις λογικές μεν, που όμως από τακτ και μόνο δεν πρέπει να απευθύνεις ποτέ σε έναν αστυνομικό και ιδίως σε Μπαλούρδο.

Εκεί η λογική απουσιάζει παντελώς. Ίσως να μην μπήκε και ποτέ στο κεφάλι. Ποιος ξέρει; Ούτως ή άλλως δεν ζούμε σε Δημοκρατία εδώ και καιρό, είναι εμφανές. Κάποιος Υπομπαλούρδος προφανώς είχε πάρει την εντολή από κάποιον άλλον Αρχιμπαλούρδο ο οποίος εκτελούσε εντολή ενδεχομένως του Υπουργού ΠΡΟΠΟ, Μπαλούρδων και λοιπών Παιγνίων (καθ'όσον τον παίζουν γενικώς απ'ό,τι φαίνεται). Και έτσι οι Μπαλούρδοι έκαναν αυτό ακριβώς που έπρεπε. Το γεγονός ότι φόραγαν και τις αντιασφυξιογόνες μάσκες τους έδειχνε αν μη τι άλλο και την αποφασιστικότητα να εκτελέσουν πάραυτα τις δημοκρατικές διαταγές του όποιου Αρχιμπαλούρδου, πιθανώς με την ελπίδα ότι θα μείνουν εκτός περικοπών. Εμφανώς αγράμματοι οι περισσότεροι (και δεν το λέω κυριολεκτικά αλλά μεταφορικά) αγνοούν φαίνεται την παραχώρηση του Πολύφημου να φάει τον Οδυσσέα τελευταίο ως δείγμα ευχαριστίας, εξακολουθούν να επιλέγουν την ντροπή και την ατιμία ως τρόπο ζωής.

Όταν θα σε ρωτήσει το παιδάκι σου (αν μπορέσεις να κάνεις με τα λεφτά που παίρνεις και κυρίως με αυτά που θα παίρνεις στο μέλλον Μπαλούρδε) "εσύ τι έκανες μπαμπά όταν οι δωσίλογοι πουλάγανε τη χώρα και μου στερούσαν το μέλλον μου;", την απάντηση την ξέρεις. Μόνο τότε μην ντραπείς και να το κοιτάξεις στα μάτια και να του απαντήσεις ευθέως ότι ήσουν με τους προδότες, ότι τους προστάτευες, ότι κοπάναγες απλούς πολίτες δίχως κουκούλες και μολότοφ. Και να του εξηγήσεις ότι απλώς εκτελούσες διαταγές: είμαι απολύτως βέβαιος, Μπαλούρδε, ότι το παιδάκι σου θα καταλάβει.

Μάλιστα λίγο πριν μας απωθήσουν εντελώς και αφού η Αμαλίας είχε ήδη ανοιχθεί εντελώς, μια κοπέλα επιχείρησε αν κατάλαβα καλά να πάει στον δρόμο. Αμέσως έσπευσαν πάνω της τα όργανα της τάξεως (της ποιάς;). Δύο περιπολικά έσπευσαν με ταχύτητα τέτοια που όμοιά της ειλικρινά δεν έχω ξαναδεί. Υποθέτω ότι κάπως έτσι πρέπει να έτρεχαν όταν είχε συλληφθεί ο Ξηρός της 17Ν. Μάλλον η χθεσινή κοπέλα ήταν αντίστοιχα επικίνδυνη, παρόλο που δεν πρόσεξα να φοράει κάποια κουκούλα. Ίσως να είχε κάποιο επικίνδυνο κραγιόν στο χέρι ή ακόμη χειρότερα κανάν καφέ (και είναι γνωστό ότι μόνο τα κακοποιά στοιχεία πίνουν καφέ στις μέρες μας). Προσπαθούσε το όργανον να την βάλει μέσα στο περιπολικό (όχι εντελώς ήρεμα όπως μπορεί ευ-κώλος να γίνει αντιληπτόν), προφανώς για προσαγωγή (υποθέτω). Ο κόσμος άρχισε να φωνάζει για το αίσχος. Κάπου εκεί μπήκαν πολλοί μπροστά και δεν πρόσεξα την συνέχεια αλλά υποθέτω ότι θα την έβαλαν μέσα. Εξάλλου ζούμε σε χούντα. Γιατί να έμενε έξω; Αν ζούσαμε σε δημοκρατία, τότε τι δουλειά είχαν όλοι οι Μπαλούρδοι εκεί; Και τα αίματα άναψαν μετά τους προπηλακισμούς. Όπου και πάλι μόνο σε μπινελικώματα έμεινε ο κόσμος (παρόλο που παρατήρησα και κάποια "παιδάκια" από αυτά που πάντοτε βρίσκονται σε παραπλήσια μέρη με την αστυνομία και που προς στιγμήν έκαναν μια-δυο φιλότιμες προσπάθειες να πέσει κανά δακρυγόνο). Όπως έλεγα λοιπόν, μέχρι τη στιγμή που άρχισαν οι προπηλακισμοί και οι τραμπουκισμοί ουδείς είχε ασχοληθεί με την αστυνομία. Ούτε καν συνθήματα δεν φώναζε κανείς πλην ελαχίστων. Και ήταν που ήταν θλιβερό το όλο σκηνικό, ήρθαν οι Μπαλούρδοι και το έκαναν ακόμη πιο θλιβερό. Δίχως καν τσίπα. Απλά υπακούωντας εντολές όπως όλα τα καλά σκυλάκια του Παβλόφ....

Πάνω κάτω αυτό ήταν το χθεσινό σκηνικό. Η εντολή ήταν σαφής: "αφήστε τους να παίξουν κανά τετράωρο και μετά διαλύστε τους με κάθε τρόπο".
Κυριολεκτικά με κάθε τρόπο.
Έχω δει πολλά πράγματα και νομίζω ότι ήταν η πρώτη φορά που είδα τόσα πολλά ΜΑΤ για τόσο λίγο κόσμο και δη, απλό κόσμο. Ακόμη και στο γήπεδο λιγότερα έχει. Χθες όμως έπρεπε να σπάσει ο τσαμπουκάς εν τη γεννέσει του, ήταν σαφές. Διαλυθήκαμε οριστικά λίγο πριν τις 7.30 και μέσα σε αυτήν τη μιάμιση ώρα (μιας και υποθέτω ότι στο δύωρο 4-6 δεν πρέπει να είχε γίνει τίποτε) δίχως να συμβεί το ο,τιδήποτε, συνέβησαν πολλά.

Το πεζοδρόμιο πάνω από την είσοδο του μετρό ήταν απροσπέλαστο για τους πολίτες χθες. Το ίδιο και η Αμαλίας. Για το πεζοδρόμιο προς τον Άγνωστο Στρατιώτη ούτε λόγος να γίνεται φυσικά. Απαγορευόταν. Σε μια φάση ήρθε μια κοπέλα δίπλα και ρώτησε αν μπορεί να πάει στο μετρό (και μάλλον όντως στο μετρό ήθελε να πάει): ο Μπαλούρδος απάντησε "όχι, από γύρω".
Πως είπατε; Είχε και κάτι μπετόβλακες χθες; Χαίρω πολύ, σάμπως δεν το περιμέναμε αυτό; Πάντα οι βλάκες μαζεύονται έτσι ακριβώς όπως η μύγα πηγαίνει με gps πάνω στο σκατό. Το θέμα είναι ότι οι βλάκες είναι το λιγότερο από τα προβλήματά μας. Το ότι σε 1-2 φάσεις έκαναν κόσμο να τσακωθεί μεταξύ τους, ήταν πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα. Το ότι καταστρατηγούνται θεμελιώδη δημοκρατικά δικαιώματα, είναι ίσως χειρότερο και από όλα τα μέτρα, χειρότερο και από όλους τους ξεφτιλισμένους δωσίλογους πολιτικούς μαζί.

Αυτή είναι η χούντα της Παπαδημοκρατίας.
Να την χαιρόμαστε.
Να την προσέχουμε σαν τα μάτια μας.
Πάνω απ'όλα με καταπληκτικές διαδικτυακές αναλύσεις, ιδίως από τις "ψαγμένες".
Καληνύχτα μας.

Μόνο που ήδη στην ατμόσφαιρα μυρίζει έντονα ότι το ξύλο έρχεται. Τουλάχιστον εγώ αυτό αφουγκράζομαι... Θα δείξει.

Τι να πω.
Μοναχά πίκρα.
Πίκρα κυρίως για τους συμπολίτες που έχω.
Καλύτερα χθες να μην είχε γίνει τίποτε.

Αποχαιρετισμός στη θρησκευτική πίστη

2012-01-09T21:00:00.001+02:00

Αντεγραμμένο από το βλόγι του Στέλιου, το τριακοστό στο πλαίσιο της σχετικής "σειράς" κειμένων... Του το άργησα αλλά βγήκε ενδιαφέρον νομίζω... :)

Άδης, ο γνωστός θεός, ετών 34, αν και η πορεία στο χρόνο το διαψεύδει. Εκ Πειραιώς ορμώμενος, πλην όμως κάτοικος Κάτω Κόσμου παλαιόθεν. Επαγγέλλεται ανεπισήμως την παρατήρηση των ανθρώπων.

Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, ήμουν ένας εξαιρετικά καλόπιστος άνθρωπος. Καλόπιστος είμαι ακόμη, απλά πλέον δεν είμαι άνθρωπος αλλά θεός, όπως γνωρίζετε. Ας μην το αναλύσουμε όμως. Αυτό σημαίνει πως θεωρούσα ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να μου λένε ψέματα οι άλλοι, πόσω δε μάλλον στο σχολείο.

Έτσι, είχα γαλουχηθεί με τις αρχές της χριστιανοσύνης και της διδασκαλίας του Χριστού, ήτοι όπως ακριβώς τα μέλη του ιερατείου και ο πλησίον μου: ούτε τον ένα χιτώνα έδινα, ακόμη κι αν είχα 5, και σε καμία περίπτωση δεν τηρούσα τις γραφές, αφού ό,τι κακό έκανα οφειλόταν στον Πονηρό, ο οποίος κατά βάθος έφταιγε για τα πάντα, και οι νηστείες δεν με πολυενδιέφεραν κ.λπ. κ.λπ.

Απλά πράγματα, καθημερινά και προπάντων βολικώς σωστά. Δεν με ενοχλούσαν όμως, τουναντίον ήμουν εξαιρετικά υπερήφανος που ήμουν χριστιανός ορθόδοξος. Μάλιστα, ήδη από μικρός είχα πληροφορηθεί το σκοτεινό σχέδιο αφανισμού της ορθοδοξίας κ.λπ.

Μέσα σε όλα είχα αποκτήσει και την επίγνωση ότι δεν πατάμε σε μέρη διαφθοράς και σήψης, όπως τα βιβλιοπωλεία (πίστευε και μη ερεύνα άλλωστε, μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι κ.λπ.) και φυσικά, για τους άπλυτους και απολίτιστους Αρχαίους που πέραν ενός Παρθενώνα δεν είχαν το παραμικρό άλλο να μας πουν. Δεν χρειαζόταν να δώσω και καμιά ιδιαίτερη σημασία. Εξάλλου αυτό που μετρούσε ήταν το ελληνικό Βυζάντιο, ήταν οι άγιοι όπως π.χ. η Φαύστα και ο Κρίσπος κ.ο.κ. Αυτά με ενδιέφεραν.

Μέχρι που κάποια στιγμή έτυχε περί τα 16 μου να βρεθώ σε ένα μιαρό βιβλιοπωλείο για να παραλάβω ένα βιβλίο γερμανικής (την οποίαν μάθαινα) και παρά την εμφανή απέχθειά μου, μέχρι να μου φέρει ο μαγαζάτορας το βιβλίο μου από το πατάρι, αποφάσισα να ρίξω μια ματιά, απλώς για να επιβεβαιώσω ότι ο χώρος στον οποίον βρισκόμουν ήταν ένας τόπος του κακού.

Καθώς κοιτούσα λοιπόν στα βιβλία με αρχαία ζητήματα, έπεσε το μάτι μου κάπου (δεν έχει σημασία που) και συγκλονισμένος σκέφτηκα «αποκλείεται, τι ψευταράδες!» Όμως διαπίστωσα ότι ο ψευταράς είχε και φωτογραφίες, ανέφερε και ημερομηνίες και συγκεκριμένα γεγονότα, είχε και αρχαιολογικά ευρήματα. Και κατέληγε, τέλος πάντων, σε ένα συμπέρασμα που φαινόταν εξαιρετικά αληθοφανές και απολύτως λογικό (έστω και εκ πρώτης όψεως). Αυτό ήταν: αποφάσισα να αγοράσω και αυτό το βιβλίο προκειμένου να καταρρίψω την σκευωρία που εναντιωνόταν στη θρησκεία.

Μην τα πολυλογώ, τελικά όχι μόνο δεν το κατέρριψα αυτό το βιβλίο αλλά άρχισα να διαβάζω και άλλα, και άλλα, και άλλα, καθώς περνούσαν τα χρόνια. Κι ως προς τα γεγονότα, πολλά άρχισαν να καταρρίπτονται μπροστά μου. Το ερώτημα με έκαιγε ολοένα και περισσότερο: γιατί και ποιος μου έλεγε ψέματα όλα αυτά τα χρόνια; Μίσος, το ένοιωθα να σιγοκαίει. Θα τους έβρισκα όλους και θα τους αποκάλυπτα.

Βέβαια η θρησκεία ήταν καλή, ήταν προφανές ότι έφταιγε το ιερατείο, αυτοί που κινούσαν τα νήματα.

Μέχρι που ανακάλυψα και άλλα γεγονότα, και άλλα, και άλλα. Και τελικώς ανακάλυψα τι ακριβώς σημαίνει θρησκεία. Όχι χριστιανισμός συγκεκριμένα, αλλά θρησκεία γενικότερα.

Πέρασα από πολλές φάσεις κι αυτό διότι είχα συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να έχω την ταμπέλα μου: από Χ.Ο. έγινα Χ.Ο. αλλά με αποσχιστικές τάσεις προς την εκκλησία, μετά έγινα αντιχριστιανός (πολλοί το συνδύασαν με το metal που ακούω αλλά καμία σχέση), μετά έγινα εθνικός (αν και Ολυμπιακός), μετά έγινα παγανιστής, μετά έγινα ούτε που θυμάμαι τι άλλο (και πόσα άλλα), μέχρι που συνειδητοποίησα ότι προκειμένου να γίνω θεός έπρεπε πρώτα να γίνω άνθρωπος και για να γίνω άνθρωπος έπρεπε ως νέος Προμηθέας να αποτινάξω τα σύγχρονα δεσμά, αυτά που μου μάτωναν το μυαλό με τις τάχα μου ηθικές διδασκαλίες μίας κοινωνίας που είχε πάρει ήδη από τότε (και πιο πριν) την κάτω βόλτα.

Και πάνε αρκετά χρόνια που δεν με ενδιαφέρει να είμαι κάτι και που είμαι τα πάντα επειδή ακριβώς δεν είμαι τίποτα. Διότι πολύ απλά δεν με νοιάζει. Όπως ακριβώς δεν έβλεπα να νοιάζεται κανένας όταν είχα πάει στο εξωτερικό (Γερμανία) για όχι πολύ μικρό χρονικό διάστημα και όταν με εξαιρετική υπερηφάνεια ανακοίνωνα ότι είμαι Χ.Ο. δεν έδειχνε να ενδιαφέρεται κανείς απολύτως, παρόλο που είχα μάθει τα ακριβώς αντίθετα όλα τα χρόνια. Κοινώς έβλεπα έναν ολόκληρο κόσμο, για τον οποίον με είχαν πείσει ότι είναι ο σωστός, να καταρρέει ως ψευδής, ακριβώς όπως περιγράφει ο Πλάτων στην Πολιτεία.

Διότι εμένα με ενδιαφέρει να σκέπτομαι, να αναλύω, να στοχάζομαι, να αμφιβάλλω αλλά πάνω απ' όλα να είμαι ήρεμος: «νήφε και μέμνησο απιστείν». Με ενδιαφέρει να το κάνουν όλοι και δεν με νοιάζει τι πρεσβεύει ο καθένας.

Από τότε που αποτίναξα αυτά τα δεσμά νοιώθω πολύ πιο ελεύθερος, πολύ πιο έτοιμος να κάνω το πραγματικά καλό. Και η πλάκα είναι ότι μόνο μετά απ' αυτό κατάφερα να διαβάσω έστω και τις Γραφές, παρόλο που πιο πριν που «ήμουν» δεν το είχα πράξει, και τις οποίες μάλιστα σε διάφορα σημεία έχω ως εξαιρετικά λογοτεχνικά (και όχι μόνο) δείγματα γραφής (π.χ. είναι σχετικά άγνωστο ότι το Κατά Ιωάννην ξεκινάει ηρακλειτείως).

Διότι δεν με νοιάζει η οποιαδήποτε θρησκεία, δεν με νοιάζει ο αγνωστικισμός, δεν με νοιάζει η αθεΐα, δεν με νοιάζουν οι ταμπέλες. Το βράδυ στρέφω το κεφάλι ψηλά προς το Σύμπαν και παρατηρώ το κόσμημα, τον Κόσμο και συλλογίζομαι πόσο μεγάλο είναι το δώρο της ζωής που έχω στα χέρια μου, να μπορώ να παρατηρώ μια τέτοια μεγάλη ομορφιά, να είμαι τμήμα της, να αποτελώ κομμάτι του Όλου. Παρατηρώ τη Φύση και μαγεύομαι απ' αυτά που μπορεί να κάνει και συνειδητοποιώ πόσο χρόνο έχω χάσει αναλογιζόμενος χαζά ερωτήματα, άνευ αξίας. Πόσο χρόνο μου έκλεψαν, πόσο χρόνο με είχαν δέσμιο, πόσο χρόνο είχα επιτρέψει να είμαι τυφλός.

Συζητάω συχνά με ανθρώπους που πραγματικά νοιώθουν τη θρησκευτική πίστη μέσα τους: κάποιοι εξ αυτών μπορεί ενίοτε να παρεκκλίνουν και να διαβάσουν και κάνα «απαγορευμένο» βιβλίο, αλλά οι περισσότεροι είναι στα γνωστά επίπεδα: ό,τι πει ο αυθέντης κι από βιβλία, τα «δικά μας».

Κι εγώ την ίδια στιγμή διαβάζω Ηράκλειτο και Καζαντζάκη, Όμηρο και Λιαντίνη, Καβάφη και Γραμματικάκη. Είναι χρέος μου να τους βοηθήσω. Κάνοντάς τους να καταλάβουν ότι πρέπει να βοηθηθούν, μπας και αυτός ο Κόσμος πάει ποτέ προς το καλύτερο...

Για να πάει προς το καλύτερο όμως πρέπει να αποτινάξει τον ζυγό του σκοταδισμού, να σηκώσει κεφάλι, να δει το φως, να μάθει να αγαπάει πραγματικά τη Φύση ολόκληρη, να συνειδητοποιήσει ότι το μέλλον βρίσκεται στα δικά του χέρια διότι δεν είναι τυχαίο ότι, όσο πιο πολύ βυθίζεται κάποιος στα θρησκευτικά άδυτα, τόσο πιο φανατισμένος βγαίνει απ' αυτά.

Ευ πράττωμεν
(Πλάτων, Πολιτεία)

Χάππυ νιου μπηαρ!

2012-01-04T18:49:00.002+02:00

-Ναι ρε, οκ, στις 4 το θυμήθηκες;
-Ουπς, δεν ήξερα ότι γι'αυτό θα πάει κατά διαόλου η χρονιά. Τις απολογίες μου.

Ένα τραγουδάκι που αν και δεν είναι μέταλ, είναι πολύ περισσότερο μέταλ απ'όσο νομίζετε. Προσέξτε όχι μόνο τους στίχους που παραπέμπουν σε εκλεκτό ρεμπέτικο, αλλά και το τρομερό μέταλλο που είχε η φωνή της Σωτηρίας Μπέλλου.

Ξέρω, ξέρω, επειδή σας κούφανα, πάρτε για το καλό κι ένα δικό μου:

Και μην ξεχνάτε για φέτος...

Ελπίζω να σας μπήκε με το καλό, διότι μέσα στη χρονιά θα γίνουν πολλά με το κακό.

Πάει o παλιο(^%$%%)& ο χρόνος...

2011-12-31T18:38:00.005+02:00

Δηλαδή οσονούπω, σχεδόν...
Βέβαια πως πάει θα μου πείτε. Μάλλον εμάς κούρσα, όπου το 2012 παραλαμβάνει επάξια την σκυτάλη.

Η αλήθεια είναι ότι αν και θα ήθελα πολύ να κάνω κάποια βαθυστόχαστη ανάλυση απ'αυτές που συνήθως διαβάζετε εδώ μέσα, θα αρκεστώ σε μερικές ευ-χές συν ένα βαθυστόχαστο συμπέρασμα.

Ως προς τις ευ-χές, είθε το νέον έτος να μας μπει με ολίγον τι λιπαντικό διότι το 2011 κυριολεκτικά μας πήδηξε ασάλιωτα. Ενθυμούμαι επίσης μια ευχή του Χάρρυ Κλυνν, ήτοι

ας τη βγάλουμε και φέτος
ευτυχές το νέον έτος...

Δεν το βλέπω βέβαια, αλλά λέμε τώρα...
Θα ήθελα φυσικά να σας ευχηθώ καλή χρονιά με υγεία κι ευτυχία αλλά τη μεν πρώτη την υπεξαίρεσε ο Λοβέρδος, τη δε δεύτερη ο Βενιζέλος με τον Γιωργάκη. Τους εύχομαι (σε όλους τους για να μην φανεί ότι κάνω διακρίσεις και θεωρηθεί ότι πιάνω μόνο κάποιους) ολόψυχα το νέο έτος να τους φέρει ένα πάρα πολύ κακό τέλος με όλες τις πιθανές και δυνατές κατάρες που υπάρχουν. Είθε οι χειρότεροι εφιάλτες όλων των Ελλήνων να γίνουν η καθημερινότητα των πολιτικών μας. Ολόψυχα το εύχομαι. Είναι το ελάχιστο δείγμα ανταπόδωσης που μπορώ να επιδείξω σε αυτούς που με έχουν επήδήξει.

Όσον αφορά την καθημερινότητα της χώρας, νομίζω ότι το έτος κλείνει ακριβώς όπως του αρμόζει για την Ελλάδα: με τον δημόσιο κίνδυνο υπ'αριθμόν 1 πίσω από τα κάγκελα της φυλακής. Διότι αν το ελληνικό κράτος (και το μέλλον του τόπου άρα και το 2012) δεν κινδυνεύει από τον Εφραίμ της μο*νής Βατοπεδίου, τότε από ποιον κινδυνεύει;

Ναι, πρέπει επιτέλους να γίνει η αρχή θα μου πείτε. Συμφωνώ.
Μόνο που θα ήθελα ο Άδειος Βασίλης να μου φέρει φέτος μια αρχή που να γίνεται με τους πολιτικούς, με τους δωσίλογους και τους ξεφτιλισμένους. Όχι με τον Εφραίμ και τον Λάκη Γαβαλά. Αυτοί ας έρθουν ύστεροι.

Όσον αφορά εμένα... τον ήπιαμαν.

(μην βιάζεσθε να βγάλετε συμπεράσματα)

Καλή χρονιά εύχομαι σε όλους σας και είθε να σας βρουν όλα όσα εύχεστε στους άλλους.
Και πάντοτε με χαμόγελο και καλή καρδιά.

Και φυσικά μην ξεχνάτε ότι το 2012 θα καταστραφεί ο κόσμος, έτσι; :)
Καλή χρονιά!

Αγαπητή μου μιζέρια...

2011-12-24T15:48:00.010+02:00

Εδώ και μέρες που πηγαινοέρχομαι μα που κυρίως παρατηρώ τα μαγαζιά του Πειραιά έχω διαπιστώσει με ιδιαίτερη ανησυχία ότι τέτοια μιζέρια ενδέχεται να μην είχε υπάρξει ούτε τον καιρό της κατοχής. Το να μην είχε στολίσει η πόλη θα το καταλάβαινα στο πλαίσιο των υποτιθέμενων περικοπών, έλα όμως που έχει στολίσει η πόλη (και καλώς, αν με ρωτάτε) αλλά δεν έχουν στολίσει τα μαγαζιά.
Είναι γιορτές Χριστουγέννων και μου δημιουργείται η εντύπωση ότι είμαστε απλώς σε ένα καθημερινό χειμωνιάτικο βράδυ του Φλεβάρη. Δεν είναι ότι ο κόσμος έχει φοβηθεί τόσο πολύ που επί της ουσίας δεν κυκλοφορεί με αποτέλεσμα να μην έχουν κίνηση οι δρόμοι, είναι και το ότι ακόμη κι αν βγει είναι σα να είχε μείνει μέσα στο σπίτι. Μιλάμε για ασύλληπτες καταστάσεις. Περνάω από τα μαγαζιά και είναι άδεια και όχι μόνο από πελάτες αλλά και από ψυχή. Κυριολεκτικά θα πω ότι τα μοναδικά μαγαζιά που (ως κατηγορία) είναι τίγκα είναι τα προποτζίδικα. Από τα υπόλοιπα τα περισσότερα περιμένουν απλώς στωϊκά το τέλος τους το οποίο πλησιάζει οριστικά μετά τις γιορτές.
Καλά τα κατάφεραν οι ξεφτιλισμένοι της κυβέρνησης και των λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων πράγμα που φαίνεται από τα... στολίδια των μαγαζιών. Θα έβγαζα φωτογραφίες αλλά δεν θα ήθελα (μήτε μου πάει) κανείς να δει τη βιτρίνα του σε ένα τέτοιο κείμενο. Και μιλάω για τον Πειραιά του οποίου η αγορά ανέκαθεν διακρινόταν σχεδόν στην υπερβολή των διακοσμήσεων τέτοιες μέρες, έτσι; Και φέτος όλα είναι άδεια, ουδείς έμπορος έχει κέφι να στολίσει, έστω και ως διπροσωπεία, ως φάκα, να προσελκύσει τον πελάτη ρε αδελφέ. Και όλοι παραπονιούνται, πλέον σχεδόν κανείς αδίκως.

Σε σημείο τέτοιο που προχθές αν και δεν έχω μία (αλλά σε ευρώ έτσι; Φαντάζεστε να μην είχα μία σε δραχμές για τι καταστροφή θα μιλάγαμε;) πήγα και πήρα μερικά δωράκια κυρίως προς την Περσεφόνη μου και όχι για άλλον λόγο αλλά επειδή δεν μπορούσα να συμμετέχω άλλο σε αυτήν τη μιζέρια. Και μετά γελούσα κιόλας και ξέρετε γιατί; Διότι σκεφτόμουν ότι αναγκάστηκα να καταφύγω σε μια τέτοια λύση εγώ που ιδίως τέτοιες μέρες απέφευγα ανέκαθεν τον άκρατο καταναλωτισμό επιπέδου "καταναλώνω άρα υπάρχω" ακόμη κι αν έκανα ό,τι γούσταρα όλες τις υπόλοιπες ημέρες. Όμως φέτος ήταν μια εντελώς διαφορετική περίπτωση, έστω κι αν προσπάθησα να φτιάξω έναν μίνι-μικρόκοσμο που να υπάρξει λίγο χαμόγελο έστω και για λίγη ώρα ρε αδελφέ.

Η πλάκα είναι ότι την επομένη μέρα διάβασα εντελώς τυχαία το σχετικό πόνημα των ημερών του Προφέτα (αδελφέ, κουράγιο και υπομονή, εμείς να είμαστε καλά), το οποίο θα μπορούσα κάλλιστα να είχα γράψει κι εγώ! Σε τέτοιο βαθμό συμφωνώ. Διότι δεν έχουμε μόνο την ευρύτερη μιζέρια που σου τσακίζει τα κόκαλα ακόμη κι αν δεν το θέλεις, έχουμε και τους πάσης λογής και φύσεως μαλάκες τε και καραγκιόζηδες που όλη την ώρα σου υπενθυμίζουν τι ΔΕΝ πρέπει να κάνεις (να αγοράζεις ακόμη και τα απαραίτητα δηλαδή). Και προσοχή διότι δεν αναφέρομαι τόσο σε δημοσιοκάφρους, μιας και αυτοί είναι γνωστοί πλέον. Τα χώνω κυρίως σε "ανωνύμους της διπλανής πόρτας" που μας τα κάνουν τσουρέκια για το καλό μας ωσάν νέοι Πρετεντέρηδες τε και Μανδραβέληδες και Παπαδημητρίου. Δεν θέλω άλλο ρε, δεν αντέχω και άντε και γαμηθείτε στο κάτω κάτω της γραφής κι αφήστε το ήσυχο το καλό μου. Που ξαφνικά ενδιαφερθήκατε για το καλό μου... Άει στο διάολο πια...

Τα πράγματα είναι ούτως ή άλλως προδιαγεγραμμένα και αυτό φαίνεται σε καθημερινό επίπεδο. Ας πάρουμε για παράδειγμα την έκτη δόση που δεν δόθηκε ποτέ με αποτέλεσμα η έβδομη να βαπτιστεί έκτη. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ότι ενάμιση χρόνο αιματηρών μειώσεων σε μισθούς και συντάξεις συν φορολογίας που δημιούργησαν ένα μικρό θετικό πρόσημο έστω και εικονικά (ένεκα μη πληρωμών από το κράτος), εξανεμίσθηκε. Κοινώς την έκτη δόση την πληρώσαμε εμείς, και δεν εννοώ όπως ο Εφραίμ που ντε και καλά θα μπει μέσα: θα μπει μέσα πως ρε καρντάσια όταν ολόκληρη η άλλη πλευρά έχει βγει λάδι; Απλά έρχονται νέα πάνσκληρα μέτρα και χρειαζόμαστε νέες σάρκες στην αρένα της καθημερινότητας, για να τη γλυτώσουν οι πρωταίτιοι, οι πολιτικοί. Και για να επιστρέψουμε σε'μάς, φυσικά όλα αυτά εμείς τα κάναμε όχι μόνο δίχως να ερωτηθούμε αλλά και για να είμαστε σωστοί σε όσα έχουμε υπογράψει μιας και όπως κατ' επανάληψιν μας έχει διαβεβαιώσει κι ο Μπάμπης Παπαδημητρίου από τον ΣΚΑΪ, είμαστε μεταξύ φίλων. Φανταστείτε τι πήδημα θα τρώγαμε αν ήμασταν και μεταξύ εχθρών κιόλας, δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι μόνο εμείς το βλέπουμε έτσι. Οι άλλοι απλώς ανορθώνουν τις δικές τους οικονομίες με τους δικούς μας πόρους, τους δικούς μας κόπους μα προπάντων την αχρηστία, την ανικανότητα, την δουλοπρέπεια, την προδοσία των δικών μας πολιτικών. Διότι τώρα που θα ξαναέρθει η τρόϊκα μετά τις γιορτές εμείς θα πρέπει να ξαναείμαστε εντάξει απέναντι στην υπογραφή μας (και τις πολλές που έχουμε να βάλουμε και στο μέλλον). Οι άλλοι όμως δεν χρειάζεται. Ε, όλο αυτό το κλίμα είναι που υπάρχει και στις αγορές (τις κανονικές, όχι αυτές που ακούμε καθημερινά στις ειδήσεις) και δεδομένου ότι και'μένα επηρεάζει σε μέγιστο βαθμό αναρωτιέμαι όσο μπορώ και με όση δύναμη μου έχει μείνει, γιατί να χάσω και το χαμόγελό μου; Επειδή αυτοί είναι άνευ αξιοπρέπειας; Επειδή αυτοί είναι ξεφτιλισμένοι; Δεν φτάνει που πληρώνω τόσα όσα δεν χρωστάω, πρέπει να πληρώσω και με το χαμόγελό μου;
Τα είδατε τα πόθεν έσχες τους, έτσι; Ή μάλλον μόνο τα έσχες είδατε και φέτος, τα πόθεν τα έχει πάρει το εύρηκα όπου και πάλι όχι όλων (πχ δημοσιοκάφρων), δεν απαιτείται τέτοια ενημέρωση του κόσμου που καλείται να τα περάσει άστεγος, άνεργος, νηστικός, απελπισμένος, κυνηγημένος από τις τράπεζες. Διότι γαμώτο, όσο κι αν προσπαθώ να χαμογελάω προσπαθόντας να επιτρέπω στην κλασική μελαγχολία των εορτών να με επηρεάζει όσο λιγότερο γίνεται, αυτά που βλέπω γύρω μου είναι τόσα πολλά που πάντοτε επηρεάζομαι. Ξέρω ότι το να χάσω οριστικά το χαμόγελό μου είναι πανεύκολο, είναι σα να περπατάω επί ξηρού ακμής.

Αλλά πάντοτε προσπαθώ τουλάχιστον, πάντοτε προσπαθώ να μην το χάσω.
Μπορεί με καντήλια και γαμωσταυρίδια συχνά-πυκνά, μπορεί με ανορθόδοξες μεθόδους, αλλά προσπαθώ. Διότι το έχω ανάγκη να χαμογελάω, ιδίως μέσα σε ένα τέτοιο κωλοκλίμα απύθμενης μιζέριας. Γι'αυτό σας συστήνώ σε όλους να συνειδητοποιήσετε ότι τα προβλήματα δεν θα τελειώσουν ποτέ. Να καταλάβετε ότι μας έχουν βάλει σε ένα τεράστιο τρυπάκι που δεν έχει διέξοδο. Αφού λοιπόν μας περιμένουν που μας περιμένουν όσα μας περιμένουν, ας μην χάσουμε το χαμόγελό μας ρε, Έλληνες είμαστε, ας γελάμε με την καρδιά μας ακόμη και με τα χάλια μας. Ας γράψουμε στα παλιά μας τα παπούτσια τα φαντεζί δώρα, τα μουράτα κινητά και τις άχρηστες καλοπεράσεις. Φέτος στις γιορτές θέλω να κάτσω με τους δικούς μου ανθρώπους στο σπίτι, να ακούσουμε μουσική, να πούμε ανέκδοτα, να πιούμε ένα καλό κρασάκι. Κόκκινο πάντα, το χρώμα που αντιστοιχεί στα πάθη της καρδιάς!
(και στον Ολυμπιακό φυσικά!)
Δεν έχει σημασία να πω ότι πάντα τέτοιες μέρες αυτό προσπαθούσα να κάνω (λέω προσπαθούσα διότι τους υπολοίπους τους έπιανε συνήθως η μαλακία να κάνουν τ'αντίθετα).
Ουδέν κακόν αμιγές καλού έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Είναι αυτονόητο ότι στην οικονομική κρίση του θανάτου που στο βάθος έχει και εκ των πραγμάτων χρεωκοπία κανένα καλό δεν υπάρχει. Μπορούμε όμως εμείς να δημιουργήσουμε καλό έστω και υπό φρικτές αντιξοότητες, ακόμη και μέσα από στεναχώριες σαν αυτές που ήδη βιώνουμε και που νομοτελειακά θα γίνουν ακόμα μεγαλύτερες. Και φυσικά έτσι μπορούμε να πάρουμε και τα σκαλπ εκείνων που μας έφεραν εδώ, να τους δείξουμε ότι μπορεί οι νόμοι τους να τους καλύπτουν αλλά εμείς πλεόν δεν έχουμε να χάσουμε κάτι άλλο. Είμαστε στο σημείο όπου κυριολεκτικά ο σκλάβος το μόνο που έχει να χάσει είναι οι αλυσίδες του. Μέχρι και τη Δημοκρατία χάσαμε: στον ίδιον τόπο που γεννήθηκε, σε αυτόν πέθανε, ή μάλλον πιο σωστά εκτελέστηκε εν ψυχρώ. Τι άλλο μένει λοιπόν; Αυτοί είναι που έχουν να χάσουν τις ασυλίες τους, τους παχυλούς μισθούς τους, τα τσάμπα αυτοκίνητά τους, την γκλάμουρους ζωή τους. Για εμάς μόνο προς τα πάνω έχει και αυτό πρέπει να το καταλάβουμε.

Σας προτρέπω να διαβάσετε Καζαντζάκη. Ιδίως τον Αλέξη Ζορμπά που γράφτηκε εν μέσω κατοχής, πιο συγκεκριμένα το 1941, διότι όλοι χρειάζεται να βγάλουμε έναν Αλέξη Ζορμπά από μέσα μας, ο καθένας τον δικό του Αλέξη Ζορμπά, τον προσωπικό του Δαίμονα.

Υπάρχει πολλή μιζέρια λοιπόν, πολλή περισσότερη απ'αυτήν που αντέχουμε βιολογικά. Μόνη της να φύγει δεν υπάρχει περίπτωση διότι έχουμε όλα τα καθάρματα μαζεμένα να φτυαρίζουν κι άλλη κι άλλη κι άλλη, σαν κοπριά πάνω στον σβέρκο και την πλάτη μας. Για να μην σηκώσουμε κεφάλι, για να νοιώθουμε πάντα τύψεις, για να μην μπορέσουμε να σηκωθούμε.
Ε, λοιπόν όχι φίλες και φίλοι, η κάθαρση συνετελέσθη.
Τα φταίω μου, η συμμετοχή μου στον α' ενικό έλαβε το τέλος της.
Πλέον, φταίνε.
Εδώ και καιρό.
Μόνο αυτοί.
Και επιβάλλεται να πληρώσουν ακριβώς επειδή τα έχουν μετακυλήσει όλα σε'μάς.
Θέλει δουλειά λοιπόν για να αποτιναχτεί ο ζυγός, αρχής γεννομένης από τη μιζέρια των ημερών, που δεν μας αφήνει να χαρούμε, που είμαστε μέσα στην κλάψα και τη μουρμούρα.
Ναι, τα προβλήματα δεν τελειώνουν αλλά αν χαμογελάμε μπορούμε να πούμε κατάμουτρα να πα να πηδηχτούν.
Εγώ θα παίξω με τη Μοίρα μου, όχι οι άλλοι.

αἰὼν παῖς ἐστι παίζων πεσσεύων· παιδὸς ἡ βασιληίη

(Ηράκλειτος, απ.52)

Και Καλά Χριστούγεννα σε όλους λοιπόν και καλή Ανάσταση!
Διότι ως έχουμε ξαναπεί, έτσι τα λένε και δεν μου καίγεται καρφί πως αλλιώς μπορούν να ειπωθούν. Τα ονόματα δεν έχουν καμία σημασία κι αν επικεντρωνόμαστε σε αυτά το μόνο που καταφέρνουμε είναι να χάνουμε το νόημα των εορταστικών ημερών. περί όνου σκιάς εγώ δεν χάνω τον χρόνο μου.
Ας σταματήσουμε λοιπόν την κλάψα, ας μάθουμε να χαμογελάμε κάνοντας μια μικρή προπόνηση στον καθρέπτη μας, στον ίδιον που μας βοηθάει να κάνουμε την αυτοκριτική μας. Και μόλις τα καταφέρουμε θα διαπιστώσουμε ότι είμαστε ικανοί να αρχίσουμε να αγαπάμε!

Η Χριστουγενιάτικη Ιστορία είχε καλό τέλος ακόμη και για τον Σκρουτζ...

Που καταλήγουμε λοιπόν;
Αγαπητή μου μιζέρια, άει στο διάολο πια...

(για να κάνουμε και λίγο χιούμορ)
Με την ευγενική χορηγία των επισήμων ενδυμάτων του Ελληνικού Κοινοβουλίου:

Περί Ελευθεροτυπίας

2011-12-23T15:53:00.006+02:00

Μμμμ... και ναι, σε πρώτη φάση αναφέρομαι στην αν μη τι άλλο ιστορική εφημερίδα, την οποίαν διάβαζα επί 15 χρόνια -κυριολεκτικά από πιτσιρικάς- και όταν την έκοψα προ τριετίας ένοιωσα ότι ξεβρώμισε το σπίτι.
Ντάξει, θα ομολογήσω ότι έχω μάθει από άλλους ότι μόλις κατέρρευσε και ο μύθος του Γιωργάκη Παπανδρέου, η Ελευθεροτυπία το γύρισε το καλαμπούρι, το θέμα είναι όμως ότι μέχρι τότε ήταν της τακτικής "ΓΙΩΡΓΟ ΧΑΣΑΜΕ".
Ποιοι χάσατε ρε παλουκάρια;

Απλά μέσα από την Ελευθεροτυπία θα το επεκτείνω σε ολόκληρο το φάσμα των ΜΜΕ, διότι μπορεί να μην έχουμε την τότε Ελευθεροτυπία που έκανε τρελά παιχνίδια υποστηρίζοντας pasok, αλλά έχουμε mega, έχουμε ΣΚΑΪ, έχουμε το Έθνος με τις αριστουργηματικές δημοσκοπήσεις και πόσα άλλα. Θέλω να πω ότι πάντοτε κάποιος θα υπάρχει να μας κάνει τα νεύρα τσατάλια, είτε λέγεται Ελευθεροτυπία, είτε ΣΚΑΪ. Θυμάμαι τον Γ.ΚΑΡ ας πούμε (τον Καρελιά δηλαδή): από τον τρόπο που έγραφε κάτι επί νουδού καταλάβαινες αν αυτό που έλεγε ήταν καλό ή όχι. Πχ αν τον Καραμανλή σχεδόν τον ξεφτίλιζε τότε η επιλογή ήταν όντως κακή. Αν από την άλλη μεριά του τα έχωνε απλά με πάθος, τότε ήταν προφανές ότι ο Καραμανλής είχε κάνει καλή επιλογή. Το ίδιο βέβαια ίσχυε και για το υπόλοιπο πολιτικό τημ. Θυμάμαι ας πούμε ότι στην ενεργειακή συμφωνία με τους Ρώσους η Ελευθεροτυπία είχε αρκεστεί απλώς σε μερικά σκατά, δεν είχε προβεί σε περαιτέρω χωσίματα. Όμως αυτό το "ΓΙΩΡΓΟ ΧΑΣΑΜΕ" μου είχε κάτσει στον λαιμό. Ποιοι χάσατε, ξαναρωτάω; Διότι δεν θυμάμαι να βγήκε ποτέ η "Ε" να ζητήσει συγγνώμη για το α' πληθυντικό. Δηλαδή εγώ που τότε διάβαζα "Ε" είχα χάσει μαζί με εκείνους που όντως ένοιωθαν πως είχαν χάσει; Απλώς κάποια στιγμή αποφάσισε ν'αλλάξει τακτική σιωπηρά και με τον με τον καιρό να γίνει αντιληπτό.

Διότι η αλήθεια είναι ότι η πάλαι ποτέ σοβαρότατη εφημερίδα που είχε μέχρι και την αποκάλυψη του Σκανδάλου Κοσκωτά στο καρνέ της είχε πάψει προ ετών να υφίσταται. Κυριοκλεκτικώς περασμένα μεγαλεία.
Τι εννοώ; Εντελώς τυχαία θα ρωτήσω το εξής: ο Φυντανίδης γιατί απολύθηκε; Φέρνω ένα απλό παράδειγμα που το'χω απορία.

Το θέμα είναι ότι επικεντρωνόμαστε στην Ελευθεροτυπία και κακώς.
Διότι υπάρχουν και άλλα μέσα που κλείνουν, και άλλα μέσα που απολύουν, και άλλα μέσα που βλέπουν κατάματα το φάσμα της χρεωκοπίας.

Όπως αντίστοιχα υπάρχουν και μαγαζιά και νοικοκυριά και επιχειρήσεις, μόνο που εμείς έχουμε επικεντρωθεί γύρω από τα προβληματικά ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης να υπενθυμίσω) στα οποία εν πολλοίς οφείλεται και το σημερινό χάλι της χώρας και όλων μας.
Ποιοι ήταν αυτοί που έκαναν πλάτες και στραβά μάτια κατά το δοκούν; Τα ΜΜΕ.
Να το πούμε αλλιώς: ο λόγος που μέσα όπως το mega, o ΣΚΑΪ και το Έθνος βγάζουν μάτι είναι ότι έχουν μείνει λίγα με αποτέλεσμα να φαίνονται από μακρυά. Παλαιότερα τα φιλοκυβερνητικά μέσα ήταν απλώς περισσότερα.

Τι χασούρα να υπολογίσει κάποιος χάνοντας 2-3 χιλιάδες αναγνώστες ή τηλεθεατές όταν μπορεί ενδεχομένως έστω να επηρεάσει 15 χιλιάδες με όφελος απείρως μεγαλύτερο;
Τα μέτρα του Μνημονίου σάμπως διαφορετικά πέρασαν; Μέσω κατατρομοκράτησης πέρασαν. Με Πρετεντέρηδες και Μπάμπηδες, με Καψήδες και Μανδραβέληδες, με αναλύσεις επί αναλύσεων για το πόσο συνένοχοι είμαστε όλοι, για το πόσο φταίμε και για το πόσο καλό θα είναι να εξευμενίσουμε τους Γερμανοί πληρώνοντας. Από την αλήστου μνήμης συνάντηση Καραμανλή-Ερντογάν κατά την οποίαν υπήρχε και ψυχρό κλίμα ανάμεσα στους δύο πολιτικούς που είχε δημοσιευθεί σε Βήμα, Έθνος μα και Ελευθεροτυπία ναι μεν δεν έχει περάσει πολύς καιρός ούτε δεν υπήρχαν άλλα παραδείγματα παλαιότερα, ήταν όμως ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, για την βεβαιότητα των ελληνικών ΜΜΕ, των ΜΜΕ που κάνουν το άσπρο μαύρο με την ίδιαν ευκολία που η κυβέρνηση του Μεγάλου Αδελφού παραχάρασσε την ιστορία εν ριπεί οφθαλμού στο οργουελικό 1984. Ή μήπως θέλετε να πάμε και παλαιότερα;

Ακόμη θυμάμαι ας πούμε την επομένη της νίκης της νουδού το 2004 να γράφει κάποιος στα πολιτικά σχόλια "υπομονή, ακόμη 1460 μέρες έμειναν". Και ρωτάω, ήταν αυτό πολιτικό σχόλιο; Να το πω με λίγη περισσότερη διάθεση χαβαλέ: υπάρχει άνθρωπος που να πιστεύει ότι ο Α.Φ. (Φουντής) είναι Ολυμπιακός; Ναι, οκ, το ξέρω, δηλώνει Ολυμπιακός θα μου πείτε και στην Ελλάδα ό,τι δηλώσεις είσαι. Μα αυτό ακριβώς θέλω να στηλιτεύσω κι εγώ, ότι αυτό το ό,τι δηλώσεις είσαι είναι μέρος της ευρύτερης νοοτροπίας που μας έριξε στα βράχια. Κάπως έτσι προέκυψε υπό Προφέτα και ζαφεώδος το α λα Σίμπσονς εικόνιδιο ότι δεν υπάρχουν δημοσιογράφοι στο παρόν βλόγι. Μήπως θυμάστε τι πόλεμο είχαν φάει τα βλόγια από τους δημοσιογράφους; Μήπως θυμάστε πως είχαν μπουκάρει στην βλογόσφαιρα ανά ορδές λες και δεν είχαν βήμα να μιλήσουν; Που δεν το συζητάμε κιόλας πόσες δουλειές μπορεί να κάνει ταυτόχρονα ένας δημοσιογράφος, έτσι; Δηλαδή κι εδώ να μην έχεις βήμα, θα το βρεις παρακεί.

Εγώ, το ρημάδι, γράφω σε φόρα από το 2000 (δεν έχει σημασία να πω τι και πως), έχω στην πλάτη μου κάμποσους επικούς τσακωμούς (για τους οποίους αναγνωρίζω ότι από την πλευρά μου δεν δεχόμουν να βάλω νερό στο κρασί μου, όμως δεν ευθυνόμουν εγώ κιόλας:, περί το 2004-5 ξεκίνησα να γράφω σαν βλόγερε σε φόρουμ δηλαδή να γράφω δίχως να με ενδιαφέρει αν θα μπω σε διάλογο με κανέναν (μάλιστα τότε ένας από τους πρώτους των βλογιών με τον οποίον γράφαμε σε ίδιους χώρους και γινόμασταν και μαλλιά κουβάρια ασταμάτητα κιόλας -άλλες εποχές!-, μου είχε πετάξει να γίνω κι εγώ βλόγερε αλλά δεν είχα δώσει βάση μιας και δεν με ενδιέφερε) και τελικώς έφτασα σε σημείο να κλείσει και το άλλο φορουμάκι (βάλε και 2 προσπάθειες που είχα κάνει ένα φόρουμ με τον Kevin, ενέργεια που όμως παρεξηγήθηκε από πολλούς και το διαλύσαμε), ε, τελικώς δεν ήθελα να ξαναγράψω σε φόρουμ. Έλα όμως που μου άρεσε να γράφω, οπότε τι έκανα ένα βράδυ του Ιουλίου του 2007; Άνοιξα το βλόγι που σας τυραννάει έκτοτε. Γιατί το έκανα; Διότι έψαχνα για βήμα να μιλήσω. Οι δημοσιογράφοι λοιπόν γιατί μπήκαν στα βλόγια; Μα για να τα διαλύσουν, διότι κάποια εξαυτών έδειχναν να απειλούν την κυριαρχία του τύπου αφενός, αφετέρου επειδή από πολύ νωρίς άρχισαν να εμφανίζονται άνθρωποι αντίθετοι (λιγότερο ή περισσότερο) προς τα χάλια των ΜΜΕ και οι οποίοι έγραφαν -συχνά και με πολύ καλή πένα, για να το θέσω δημοσιογραφικά- τις απόψεις τους οι οποίες έκαναν ζημιά στα ΜΜΕ. Γιατί; Διότι έδειχναν ότι υπάρχει κόσμος που δεν μασάει, που δεν καταλαβαίνει από προπαγάνδα κι ακόμη χειρότερα έγραφε και τ'αντίθετα, έστω κι αν είναι λίγος. Μμμμ... μισό λεπτό όμως διότι υπάρχει και ένας τρίτος λόγος: μπήκαν στα βλόγια διότι στα παραδοσιακά τους ΜΜΕ δεν τους άφηναν να βγάζουν τις πραγματικές ειδήσεις, διότι έπρεπε να συνταχθούν με τη γραμμή του μέσου. Οπότε γι'αυτό και τα βλόγια ήταν μια εξαιρετική και κυρίως ανώνυμη λύση και επειδή ο σκοπός αγίαζε τα μέσα... κλπ, κλπ. Εν ολίγοις πάλι στα λόγια μου ερχόμαστε.

Τον Τύπο ιδίως δεν τον έχουν αποκαλέσει αδίκως τέταρτη εξουσία. Είναι θεματοφύλακας της εξουσίας ο Τύπος, ελέγχει. Βγάζει στη φόρα, κάνει ρόμπες, μα ταυτόχρονα προστατεύει. Στην Ελλάδα ιδίως ο τύπος και γενικότερα τα ΜΜΕ έγιναν κάποια στιγμή μέρος του συστήματος και κατέληξαν να είναι κατά εκείνων που ενημέρωναν. Μήπως γι'αυτό δεν είχε γίνει η μεγάλη σφαγή του "βασικού μετόχου" επί νουδού; Μήπως γι'αυτό δεν έχουμε θαυμάσει πρωτοσέλιδα και πρωτοσέλιδα, άρθρα και αφιερώματα, εκπομπές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές; Αλήθεια, θυμάστε (το'χα γράψει και παλαιότερα) έστω και μία χαμογελαστή φωτογραφία του Καραμανλή στην Ελευθεροτυπία; Δεν υπήρχε ούτε μία. Ξέρετε πως το είχα παρατηρήσει; Από το γεγονός ότι κάποια στιγμή παρατήρησα πως οι φωτογραφίες του Γιωργάκη ήταν όλες γεμάτες αυτοπεποίθηση, με χαμόγελα, με σθένος κλπ. Τότε παρατήρησα ότι του Καραμανλή ήταν όλες συνοφρυωμένες, προβληματισμένες κλπ. Κάπου εκεί είχα καταλάβει κάποια από τα παιχνίδια που παίζονται στα ΜΜΕ, όχι ότι δεν ήξερα αρκετά περισσότερα βέβαια.

Τι είπατε; Θέλετε να σχολιάσουμε εκείνες τις αριστουργηματικές δημοσκοπήσεις του Έθνους που μία μόλις ημέρα μετά την ανακοίνωση της κυβέρνησης Παπαδήμου έβγαζαν σχεδόν 80% δημοφιλία και αποδοχή; Και γιατί αυτό που το κάνουν οι λίγοι και να μην θυμηθούμε σχεδόν όλες τις προ εκλογών 2004 δημοσκοπήσεις που μόνο η Καθημερινή με τον ΣΚΑΪ είχαν αντιταχθεί και απεδείχθη ότι είχαν δίκιο; Μήπως έχουμε ξεχάσει τις ολοσέλιδες καταχωρήσεις στην Καθημερινή που απαιτούσε να ζητήσουν συγγνώμη για την λάσπη; Και είχαν δίκιο; Ε, από το τότε άκρο κι αυτοί πήγανε στο άλλο, όπως αντίστοιχα έχουν γίνει χίλιες δυο κωλοτούμπες από χίλιους δυο άλλους και πιο πριν και αργότερα. Ξεφεύγουμε όμως.

Τι έχουμε λοιπόν αυτήν τη στιγμή; Τουλάχιστον ένα ιστορικότατο ΜΜΕ που μάλλον κλείνει και για το οποίο γίνεται θόρυβος που δεν είχε γίνει πχ όταν σχεδόν έκλεινε ο Φίλαθλος, δίχως τον οποίον ζούμε εδώ και πάνω από 2 μήνες και ο οποίος Φίλαθλος για'μένα ήταν σχεδόν ζωτικής σημασίας. Δεν είναι το 2+ μήνες δίχως αθλητικές ειδήσεις, αυτές από παλαιότερα τις διαβάζω σχεδόν λάιβ σε χίλια δυο σάιτ. Εϊμαι όμως χωρίς Μπαζίνα, είμαι χωρίς Ντόπερμαν, είμαι χωρίς χίλια δυο αντίστοιχα που δεν βρίσκω σε καμία άλλη εφημερίδα. Διότι πχ ο Μπαζίνας μέσα στα σκατα που με περιτριγυρίζουν μου προσέφερε μία σχετική ηρεμία. Γιατί λοιπόν αυτή η κατηγοριοποίηση; Γιατί η οικογένεια ενός που εργαζόταν σε πιο γνωστό ΜΜΕ να έχει προτεραιότητα απέναντι στην οικογένεια ενός που δούλευε σε ένα λιγότερο γνωστό; Με τι κριτήρια η οικογένεια ή η αξιοπρέπεια του δεύτερου έχουν λιγότερη αξία ως προς την άλλη;

Ξέρετε τι έχω να πω; Με θλίβει διότι το να κλείνει ένα ΜΜΕ το θεωρώ πλήγμα προς τη Δημοκρατία, με στεναχωρεί διότι ξέρω ότι θα βρεθούν άνθρωποι άνεργοι, όμως μου είναι και παγερά αδιάφορο διότι (και) το συγκεκριμένο ΜΜΕ όπως έστρωσε κοιμήθηκε. Διότι ο λόγος που την πάτησε δεν ήταν μόνο ότι ξέφυγε από την πραγματική του αποστολή αλλά και ότι δεν μπόρεσε ποτέ ν'αντιληφθεί ότι οι παχιές αγελάδες δεν διαρκούν για πάντα: όταν τρως, τρως, τρως, ε, κάποια στιγμή το φαγητό εξαντλείται. Όσο λοιπόν το μέσον παρείχε στήριξη στο pasok (όπως αντίστοιχα έκαναν και άλλα προς οπουδήποτε θέλουν έτσι; ξαναλέω, η Ελευθεροτυπία είναι η αφορμή, όχι το επίκεντρο του κειμένου) τότε υπήρχαν προφανώς και ταμειακές διευκολύνσεις (πχ τραπεζικά δάνεια χωρίς πολλά-πολλά), τώρα όμως που η Ελευθεροτυπία θυμήθηκε τω όντι μετά από πολλά χρόνια ν'ασκήσει εκ νέου το σοβαρότατο λειτούργημα της δημοσιογραφίας, είδε από την πρώτη γραμμή πως είναι να σε πηδάνε ασάλιωτα.
Και μάλιστα ποιοι; Αυτοί που μέχρι πρότεινως είχες για θεούς, που τους κάλυπτες, που τους υποστήριζες, που τους έκανες τη ζωή ευκολότερη. Αυτοί ήρθαν και στον φόρεσαν.

Ποιο είναι, λοιπόν, το συμπέρασμα;
Ας πρόσεχε.
Για ένα ΜΜΕ πρέπει να ισχύουν οι ίδιοι νόμοι και κανόνες που ισχύουν για όλους τους Έλληνες. Όπως λοιπόν τα περισσότερα ΜΜΕ δούλεψαν πολύ προσεκτικά πριν 2 χρόνια και για εδραιωθεί ο Γιωργάκης αλλά και για να περάσει αυτά που ήθελε να περάσει, ε, τώρα ας τα λουστούν μαζί με τους υπολοίπους. Πολλοί από τους οποίους μπορεί εξαιτίας της στάσης του Τύπου ή και άλλων ΜΜΕ να είναι επί μακρώ άνεργοι, για να φέρω ένα παράδειγμα.

Εγώ απλά να υπενθυμίσω ότι ο κλάδος των δημοσιογράφων δεν είναι αδίκως από αυτούς που όποιος τον ακούει φέρνει στο μυαλό του αρνητικές παραστάσεις. Έστω τώρα, ας κάνουν την αυτοκριτική τους αυτοί που πρέπει... Και στεναχωριέμαι διότι υπάρχουν και πραγματικά σωστοί και φιλότιμοι δημοσιογράφοι που δεν θες να τους βάλεις στο ίδιο καζάνι με τους υπολοίπους, έλα όμως που έχουμε καεί τόσο πολύ στον χυλό που φυσάμε κάθε γιαούρτι που υπάρχει.

Φτάνουμε λοιπόν στο διά ταύτα: Ίσως σύντομα να πάψει να υπάρχει Ελευθεροτυπία και αυτό θα οφείλεται στο γεγονός ότι είχε πάψει προ ετών να υφίσταται ελευθεροτυπία. Και η δράση πάντοτε φέρνει αντίδραση. Το πιθανότερο λοιπόν είναι να μείνουμε μόνο με τα mega και τους ΣΚΑΪ κι αυτό επειδή κάποιοι (όχι λίγοι) θυμήθηκαν πάρα πολύ αργά να ξαναβγάλουν τη δημοσιογραφία από το συρτάρι που την είχαν καταχωνιάσει. Και Δημοκρατία δίχως ΜΜΕ ρέπει πολύ γρηγορότερα προς τον φασισμό.

Βέβαια θα μου πείτε, παπαδημοκρατία έχουμε. Σωστό κι αυτό.
Χαίρετε.

Αγαπημένα μου συγκροτήματα: Coroner

2011-12-23T11:59:00.000+02:00

... κι επειδή όπως σας "απείλησα" στην ανασκόπηση της συναυλίας των Coroner το βλόγιον τούτο θα επιστρέψει στις φυσικές ρίζες του και τυπικά (διότι ουσιαστικά ο ιδιοκτήτης ουδέποτε απεμακρύνθη απ'αυτές), τι καλύτερη αφορμή λοιπόν από τους Coroner οι οποίοι είναι τω όντι από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα;

Θα μου πείτε τώρα, που πήγα και τους βρήκα αυτούς τους Ελβετούς;
Τι ξέρουν από μουσική οι Ελβετοί;
Πως είναι δυνατόν συγκρότημα με τόσο αντιεμπορικό παρουσιαστικό και "χαζά" ψευδώνυμα όπως τα Ron Royce, Marquis Marky και Tommy T. Barron να είναι σοβαροί, να είναι μουσικοί;

Α, δηλαδή δεν θα κολλήσουμε απλώς στο "Ελβετοί", να υποθέσω, αλλά θα το αφήσουμε να μολύνει και υγιή κύτταρα, ε;

Διότι όποιος έχει ακούσει τη μουσική τους του έχουν κοπεί τα πολλά γελάκια, όπως αντίστοιχα είχαν κόψει και αέρα και γελάκια στην πρώτη τους εμφάνιση στην Ελλάδα προ 19 ετών (το 1992 για την ακρίβεια), όπου πολύς κόσμος (που είχε παραβλέψει ή δεν γνώριζε πως πρόκειται για απολίτιστους Ελβετούς) είχε σταθεί στην ελαφρώς αραιή κόμη του Ron Royce που δημιουργούσε ένα σχετικά φαρδύ μέτωπον και συνεπώς άνθρωπος με τέτοιο μέτωπον είναι αδύνατον να ξέρει από metal. Ναι, υπάρχουν και στην μουσική τέτοιοι μαϊντανοί που διαθέτουν τα ορθά κριτήρια, προπάντων μουσικά. Επειδή όμως εγώ ανέκαθεν τα απέφευγα αυτά τα κολλήματα, είχα εξαρχής πάθει πλάκα με τη μουσική τους. Μάλιστα μπορώ να σας διαβεβαιώσω πως όταν είχα μάθει ότι είναι Ελβετοί (και αυτό που λέω έχει αξία διότι τότε δεν υπήρχε ίντερνετ και η ενημέρωση βασιζόταν είτε σε ήδη "γνώστες", είτε στα φάνζιν αν έπεφτε κάτι στα χέρια μας, είτε κυρίως στο μέταλ χάμστερ, όποτε δηλαδή το θυμόταν να γράψει κάτι) είχα εντυπωσιαστεί μιας και νόμιζα ότι η Ελβετία στο μέταλ είχε μόνο τους Celtic Frost που ούτως ή άλλως ήταν και το βαρύ πυροβολικό! Και οι οποίοι Celtic Frost διά της ψυχής τους Tommy G. Warrior είχαν βοηθήσει τους Coroner στο δύσκολο ξεκίνημά τους κάνοντας τα φωνητικά στο πρώτο τους demo! Αλλά μην ξεφεύγουμε...

Τι μπορείς να πεις για τους Coroner;
Όταν ένα συγκρότημα επανασυνδέεται μετά από 15 χρόνια και ξεκινάει και πανευρωπαϊκή περιοδεία σχεδόν κατόπιν... λαϊκής απαιτήσεως και μάλιστα δεν πάει για την τελευταία αρπαχτή αλλά παίζει λες και δεν πέρασε ούτε μία ημέρα, ε, νομίζω ότι αυτό το πράγμα υποδηλώνει τα πάντα για το ποιόν του εν λόγω συγκροτήματος.

Οι Coroner έχουν 6 δίσκους, ή μάλλον τόσους μετράω εγώ διότι ο έκτος και τυπικά τελευταίος ήταν συλλογή. Εγώ όμως δεν τον εκλαμβάνω ως συλλογή γιατί και μόνο που έχει ένα συγκεκριμένο (ακυκλοφόρητο) τραγούδι, δικαιωματικά μπορεί να εκληφθεί ως κανονικός δίσκος. Και αναφέρομαι στο The Favorite Game φυσικά, το οποίο είναι μάλλον το αγαπημένο μου τραγούδι από τους φοβερούς και τρομερούς Ελβετούς.

Ένα τραγούδι που συνδυάζει το μοναδικό τους στυλ μαζί με απίστευτα τζαζ περάσματα και βγάζει ένα αποτέλεσμα μέταλ όσο δεν πάει. Πραγματικά ευφυής σύνθεση που αντί να βγάζει παράταιρο αποτέλεσμα δείχνει εντελώς φυσιολογικό. Συνειδητοποιείς ότι έτσι ακριβώς "έπρεπε" να είναι, το οποίο αν μη τι άλλο θέλει μεγάλη μαγκιά για να το καταφέρεις.

Η αλήθεια είναι ότι οι Coroner ήταν και (έδειξαν ότι) παραμένουν τεράστιοι παικταράδες. Για να τηρήσω την "αποδεκτή" μέτρηση, οι 5 κανονικοί τους δίσκοι είναι και οι 5 διαφορετικοί ο ένας από τον άλλον. Φαινομενικά είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτό αν απλά βάλεις ν'ακούσεις με τ'αφτιά. Αν όμως κάτσεις να μελετήσεις τι συμβαίνει εκεί μέσα, το καταλαβαίνεις ακόμη κι αν δεν ξέρεις μουσική! Και το ποιο ωραίο είναι πως όταν το καταλάβεις μετά σε πιάνει και η εντελώς εύλογη απορία, πως διάολο και δεν το'χες πάρει χαμπάρι νωρίτερα; Πέντε δίσκοι, πέντε αριστουργήματα, πέντε ποιήματα. Η ήχος φαινομενικά σκληρός και τραχύς, τα φωνητικά κλασικά "αποκρουστικά. Κανείς όμως δεν επιχειρεί να φανταστεί τις εν λόγω συνθέσεις με άλλη φωνή, να σκεφτεί αν γινόταν να έχουν υπάρξει. Κοινώς, όλοι κολλάνε στη μόστρα, στη βιτρίνα.

Και βάσει αυτής της βιτρίνας είχαν διαλυθεί οι Coroner πριν από 15 χρόνια και μάλιστα με τρόπο συγκλονιστικό: στην τελευταία τους περιοδεία το 1996 είχαν μαζί και μια κασσέτα που πούλαγαν και η οποία περιείχε πολλά και διάφορα καλούδια (για την ιστορία, την έχω βρει την κασσέτα, όχι σε αυθεντική φυσικά διότι κανείς δεν είναι τόσο ηλίθιος να την πουλήσει), καλούδια που όμως απευθύνονταν σε οπαδούς, σε εκείνους που στήριξαν όλα τα χρόνια, σε όσους στεναχωρήθηκαν όταν έμαθαν ότι η περιοδεία του 96 θα ήταν και η τελευταία γι'αυτήν την τόσο μεγάλη μα και τόσο αδικημένη μπάντα. Έτσι όποιος πήγαινε στις αποχαιρετηστήριες συναυλίες τους είχε και τη δυνατότητα να αγοράσει και την αποχαιρετηστήρια κασσέτα, ως ενθύμιο, ως το μεγάλο ευχαριστώ προς τον κόσμο. Και ταυτόχρονα -επειδή ήταν "ανεξάρτητη"- αποτελούσε και ένα μεγάλο άντε και πηδηχτείτε προς τη μουσική βιομηχανία...

Διότι, βλέπετε, οι Coroner δεν έπαιζαν κάτι πιασάρικο όπως το death ή το black που ήδη είχαν αρχίσει να γιγαντώνονται ακόμη και όταν δεν υπήρχε λόγος, ή ακόμη όπως και το grunge ή το nu metal που ντε και καλά προφέρεται new -νέο- και που εγώ αποκαλώ no και που δεν έχει καμία σημασία αν ήταν μέταλ ή όχι (που δεν υπήρξε ποτέ μέταλ, ό,τι γραντζουνάει δεν είναι μέταλ κυρίες και κύριοι). Οι Coroner εξακολουθούσαν να παίζουν απλώς metal, χωρίς παραιτέρω ταμπέλες δηλαδή ήταν ασυγχώρητοι. Και ακόμη χειρότερα τους είχε μείνει η στάμπα του προ πολλού πεθαμένου thrash metal, το οποίο επιχειρείτο να ταυτιστεί με κάτι κακό. Γιατί κακό; Ε, γιατί έτσι, τι ρωτάτε τώρα κι εσείς. Και όχι μόνο αυτό, φυσικά έχουμε και συνέχεια: οι Coroner έπαιζαν (μεταξύ άλλων) και progressive αλλά είχαν υποπέσει στο μέγιστο αμάρτημα να μην το διαφημίζουν! Δεν ήταν σαν πλήθος συγκροτημάτων που ισχυρίζονταν ότι έπαιζαν progressive δίχως καν να έχουν επαφή με το αντικείμενο, και ακόμη χειρότερα χάλαγαν και την πιάτσα διότι το progressive που έπαιζαν όχι μόνο δεν ήταν κουραστικό αλλά ίσα, ίσα ήταν καταπληκτικό! Με λίγα λόγια και δεν το διατυμπάνιζαν προκειμένου να βγάλουν (άλλοι) λεφτά αλλά και ξεμπρόστιαζαν πλήθος άλλων συγκροτημάτων ότι δεν ήξεραν να παίζουν. Μιλάμε για σοβαρότατα ατοπήματα.Τουτέστιν έπρεπε να γίνει πόλεμος προς τους Coroner, πράγμα πολύ εύκολο μιας και αντίστοιχος πόλεμος είχε ξαναγίνει και προς πολλά άλλα πραγματικά καλά συγκροτήματα στο παρελθόν.
Οι Coroner δεν έφερναν λεφτά άρα δεν ήταν καλοί.

Αυτόν τον ανήθικο πόλεμο λοιπόν ήταν που τότε δεν άντεξαν οι Coroner, όπως κανένα συγκρότημα δεν τον άντεχε. Μόνο που ο τρόπος πυ επέλεξαν δεν ήταν να το διαλύσουν ησύχως. Το διέλυσαν με έναν τρόπο βαρύγδουπο παρόλο που τότε δεν του πολυφάνηκε: όταν όμως 15 χρόνια μετά η εν λόγω κασσέτα αποτελεί συλλεκτικό αντικείμενο, όταν αναγράφεται σε επίσημους και ανεπίσημους καταλόγους και την ίδιαν στιγμή γράφει self released δηλαδή δίχως την υποστήριξη κανενός πούστη, αυτό από μόνο του αποτελεί τεράστιο χτύπημα κατά του βόθρου.

Γενικά, οι Coroner όλα τα χρόνια τους, από το 86 ως το 96 (αν και τυπικά υπήρχαν από το 83) αλλά και τον τελευταίο χρόνο που έχουν επανασυνδεθεί, σε αυτήν την κατ' ουσίαν μόλις μία δεκαετία της ύπαρξής τους μας έδωσαν όλη τη φαιά ουσία τους σε ήχο, σε έμπνευση, σε σύνθεση. Ως μουσική και ως στίχους. Έξι δίσκοι (για να επαναφέρω την ορθή μέτρηση), έξι διαμάντια. Γι'αυτά τα διαμάντια οι Coroner είναι από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα και γι'αυτό θα παραμείνουν.

Masked Jackal

Ιδιαίτερη έμφαση τους καταπληκτικούς στίχους που μιλάνε για την διπροσωπεία των πολιτικών πανταχόθεν:

I saw his face, on every channel
His slogans in all the papers
I heard people, repeat his words
I saw them shouting, his flag in their hands

I saw him making promises
I heard him talk about life
But I saw his fingers too
They were crossed behind his back

Darling...of the TV screen
Manipulator... of the purse strings
Master... of the spoken words
Jackal... with connections

Worshipped... by the masses
Leader... with ulterior motives

[All talk and no do]
[Is neither a good offense or defense]
[Get with it boys and girls]
[Your house needs to be put in order too]

His slate, clean as snow
Covers over his dark past
To be in league with workers
Pictures he loved to see

But I read in his eyes
Promotion... reality
He played his part to the end
Shot... leaving a shambles

Last Entertainment

Το πόσο αντισυμβατικό συγκρότημα ήταν φαίνεται από το γεγονός ότι είχε επιλέξει για βίντεο κλιπ ένα επί της ουσίας instrumental τραγούδι, με κάποιες απαγγελίες μέσα του.

Ιδού το κείμενο λοιπόν:

Acted situation
Cheap shadowplay, sold expensive
Triumph of a dying culture

Rotten core
Surrounded by the
Faceless circle stream
Rolls like the boom
Of giant granite cylinders
Exposed victims and their hopeless runs
Breathe in dust with a boot in their neck
The fear in their eyes
Make spectators hearts
Beat the slow rhythm
Of executed "justice"

Spiral progress, unstoppable
Exhausted sources
Replaced by perversion

Now we come down
Down there to the realm of blood
Diving in seas of
Putrefied bodies

Charge yourself during scenes of dying
You will buy again
Cause boredom creates hunger...

Metamorphosis

Paralyzed, Mesmerized

Arrogance in Uniform

Και ένα ακυκλοφόρητο από τις ένδοξες μέρες των demo...

Coroner, live 17-12-2011

2011-12-19T22:29:00.001+02:00

Βασικά ήταν ένα πολύ περίεργο βράδυ από πολλές απόψεις.
Όπως και να'χει, ήταν μια πολυαναμενώμενη συναυλία που από την πρώτη στιγμή που είχα ακούσει μου έτρεχαν τα σάλια. Βλέπετε, οι Coroner, αυτοί οι τρομεροί Ελβετοί με τους μόλις 6 δίσκους (όπου ο ένας αν και είναι συλλογή επί της ουσίας ως δίσκος λογίζεται) είναι από τα γαγαπημένα μου συγκροτήματα. Πρόκειται για ένα συγκρότημα με εξαιρετικά ιδιότροπο στυλ, τεχνικό και πειραματικό ταυτόχρονα, χύμα και δομημένο την ίδιαν στιγμή, πορωτικό και προσεκτικό. Αφενός λοιπόν ήμουν εκ των πραγμάτων βέβαιος ότι η συναυλία θα τα σπάσει, αφετέρου είχα δει κάποια πράγματα στο γιουτούμπι από τις πρόσφατες συναυλίες τους και αυτά που είδα με είχαν ικανοποιήσει. Γενικά περίμενα μια συναυλία σε υψηλά στάνταρ. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή.

Πρώτο συγκρότημα της βραδιάς οι Rex Mundi. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής τους θεώρησα αρκετά παράταιρους, κυρίως επειδή το κοινό της βραδιάς ήταν εντελώς διαφορετικό. Από αυτήν την άποψη αδικήθηκαν. Προσωπικά δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασαν και ιδιαίτερα μιας και γενικά δεν είναι του στυλ μου αυτό που παίζουν. Παραταύτα κάθησα και τους παρακολούθησα όπως κάνω με όλες τις μπάντες και ιδίως τις ελληνικές. Στο τέλος ξενέρωσα βέβαια με το τραγούδι-διασκευή από το "πολύ γνωστό συγκρότημα" που δεν υπήρχε λόγος να το αναφέρουν αυτό ή τον τίτλο του κομματιού και τελικώς προέκυψε τόσο γνωστό που 3 άτομα ψάχναμε να βρούμε ποιο διάολο τραγούδι είναι και δεν το βρίσκαμε. Τελικώς βρήκα έναν γνωστό, τον Θάνο, όπου μεταξύ άλλων τον ρώτησα και με ύφος σχεδόν βαρεμάρας μου απάντησε ότι ήταν Nevermore. Τι να σας πω παιδιά, οι Nevermore και οι Metallica από πλευράς δημοφιλίας, οι υπόλοιποι έπονται.

Εν συνεχεία βγήκαν οι Released Anger οι οπίοι κλασικά τα έσπασαν με μια άκρως εντυπωσιακή εμφάνιση και επιβεβαιώνουν αυτό που έγραφα προ λίγου καιρού ότι δηλαδή όσο περνάει ο καιρός τόσο καλύτεροι γίνονται. Ιδίως χθες υπήρξε κάτι που με εντυπωσίασε και πιο συγκεκριμένα ότι δεν έπαιξαν κάποια διασκευή, παρόλο που οι διασκευές τους τα σπάνε αγρίως! Είμαι γενικώς υπέρ του σετ-λιστ με τραγούδια των συγκροτημάτων και αυτό με χαροποίησε. Πραγματικά καταπληκτική εμφάνιση και η μπάντα ήταν ομολογουμένως σε μεγάλα κέφια, ενώ από κάτω οι thrashers του έδωσαν και κατάλαβε! Εξαιρετικότατοι!

Τρίτο συγκρότημα της βραδιάς ήταν οι Acid Death τους οποίους δεν ακούω διότι το στυλ τους δεν μου αρέσει. Για την ακρίβεια δεν μου άρεσε από παλιά. Καθόλου όμως. Και προχθές απ'όσο παρατήρησα εξακολουθεί να μην μου αρέσει. Γούστα είναι αυτά. Δε λέω, σαν σκηνική παρουσία δεν ήταν κακοί (αν και δεν πλησίασαν ούτε στο ελάχιστο πχ την παρουσία των Released Anger, όπου βέβαια δεν έχουν και την ίδια ηλικία, έτσι;) αλλά μουσικά... δεν. Με τίποτε. Βέβαια πάνω στα μέσα της εμφάνισης των Acid Death εγώ είχα ένα προσωπικό ευτράπελο που προέκυψε όχι ακριβώς εκ του μη όντως με αποτέλεσμα να αναγκασθώ να βγω εκτός, όπου και έφαγα ένα μισάωρο μίνιμουμ και που γενικά μου πήδηξε σε αρκετά μεγάλο βαθμό τη ζωή. Στο ενδιάμεσο είχα στείλει και ένα μήνυμα στον Mad Putcher να με ειδοποιήσει μόλις πάνε να βγουν οι Coroner, όπως και έκανε διότι ικανός ήμουν να χάσω και το μισό κυρίως πιάτο (που ως ένα σημείο υπήρξε ενδεχόμενο να το χάσω ολόκληρο κιόλας). Τέλος πάντων, απ'ό,τι μου'πε ο ΜΡ μόλις μπήκα μέσα έχασα και μια μεγαλειώδη διασκευή στο Flattering of Emotions των τεραστίων Death και την έθεσε μεγαλειώδη διότι ήταν τόσο αποτυχημένη. Κοινώς ήταν τόσο κακή που καταντούσε καλή. Όπως πολύ σωστά μου είπε "ποιος τους έχει πει ότι τα τραγούδια των Death ακούγονται ωραία όταν τα παίζουν άλλοι;" και πράγματι δεν είχε άδικο διότι οι Death και εριδικότερα ο Chuck ήταν τεράστιοι παικταράδες με απίστευτα υψηλό επίπεδο τεχνικής και ικανότητας απόδοσης που ε, όπως και να το κάνουμε, καλό το φιλότιμο δε λέω αλλά οι Acid Death δεν το διαθέτουν, δίχως -ξαναλέω- να θέλω να θίξω το φιλότιμο των παιδιών. Όχι από Death ρε μόρτες, κάποια πράγματα τ'αφήνουμε εκεί που είναι στην ησυχία τους. Τουλάχιστον ας παίζατε από τον πρώτο που είναι και πιο "στρέητ". Τέλος πάντων... Η μισή εμφάνιση των Acid Death συμπεριλαμβάνομένης και της διασκευής με βρήκε έξω στην βροχή να ασχολούμαι με... άλλα πράγματα, άκρως απαραίτητα και ιδιαιτέρως σημαντικά και που δυστυχώς είχαν κάνει τη ζημιά τους για ολόκληρο το υπόλοιπο βράδυ.

Μόλις ο ΜΡ που έστειλε το μήνυμα ότι βγαίνουν οι τρομεροί Ελβετοί μπήκα μέσα μεμιάς. Ούτως ή άλλως είχε ήδη κάνει όσα μπορούσα να κάνω για την υπόθεση που με απασχολούσε και δεν είχε νόημα να κάτσω να σκέφτομαι περισσότερο άλλα πράγματα εκτός απ'αυτά για τα οποία είχα πάει στο Γκαγκάριν το Σάββατο το βράδυ. Έτσι ξεκίνησαν οι Coroner...

H εμφάνισή τους δεν ήταν απλώς απίστευτη αλλά δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Μου έδειξαν αυτά ακριβώς που περίμενα: υψηλότατο επίπεδο -δεν πα να ήταν διαλυμένοι εδώ και 15 χρόνια, η τέχνη πραγματικά δεν ξεχνιέται. Ο ήχος ήταν ασύλληπτος, αν και σε κάποιες φάσεις ο Marquis τα έσπαγε τόσο πολύ στην δίκαση που κυριολεκτικώς κάλυπτε την κιθάρα! Όπως στο Masked Jackal ας πούμε! Γενικά όμως δεν υπήρχε κανένα θέμα με τον ήχο. Οι εκτελέσεις των τραγουδιών ήταν απλά καταπληκτικές. Τι να πεις δηλαδή. Και οι ίδιοι οι Coroner έδειξαν να το απολαμβάνουν αρκετά, νοιώθοντας εμφανώς δικαιωμένοι για την απόφασή τους να επανασυνδεθούν. Μια τόσο αδικημένη και εντελώς αντισυμβατική μπάντα αποτελούμενη από τρεις μουσικούς τεραστίου επιπέδου που ζει σήμερα πράγματα που θα έπρεπε να είχε βιώσει προ εικοσαετίας, αλλά δυστυχώς οι εποχές τότε ήταν εντελώς κατευθυνόμενες με αποτέλεσμα οι Coroner να διαλυθούν μέσα από μια περιοδεία που είχε συνοδευτεί από μια συλλογή σχεδόν ανεπίσημη που διανεμόταν στις τότε συναυλίες τους ως υστατο ευχαριστώ προς όσους τους είχαν στηρίξει όλα αυτά τα χρόνια. Η μουσική τους όμως ήταν τέτοια που αν και τα χρόνια πέρασαν, οι Coroner δεν ξεχάστηκαν και όπως μας απέδειξαν ούτε αυτοί ξέχασαν. Ρώτησαν μάλιστα πόσοι από τους παρεβρισκόμενους ήταν και στην πρώτη τους συναυλία προ 18 ετών (τότε ήταν support στους Rage) και μάλιστα έδειξαν να συγκινούνται λίγο όταν υψώθηκαν κάποια χέρια. Αρκετά με τις συγκινητικές στιγμές όμως, πάμε πίσω στην συναυλία...

Το set list τώρα... Αμφιλεγόμενο, θα συμφωνήσω... Για κάποιον λόγο ξέραμε ότι έχουν ρίξει το βάρος στο Grin. Δεν ξέρω αν είναι έτσι, αλλά ίσως να μαντεύω τον λόγο: το Grin είναι μία δισκάρα ασύλληπτου επιπέδου, μακράν ο πιο δύσκολος (και πιο progressive) τεχνικά δίσκος τους, τον οποίον όμως λόγω της διάλυσής τους προφανώς δεν είχαν προλάβει να "ευχαριστηθούν" όσο έπρεπε. Έτσι ίσως να έκριναν ότι έπρεπε να αποκαταστήσουν αυτόν τον δίσκο, έστω και εις βάρος των πρώτων τριών από τους οποίους έπαιξαν μόλις τέσσερα τραγούδια. Δεν ξέρω. Η ουσία πάντως είναι ότι και έτσι που έγινε, δεν μπορώ να πω ότι με χάλασε ιδιαίτερα. Ναι, κι εγώ θα προτιμούσα ένα εντελώς διαφορετικό "μενού", που να εμπεριείχε από το Sudden Fall και το Nosferatu μέχρι το ακυκλοφόρητο Arrogance in Uniform και το καταπληκτικό instrumental Last Entertainmen, δίχως να ξεχνάμε απ'έξω το πολυαγαπημένο μου The Favourite Game αλλά και το Paralysed, Mesmerized με την σχεδόν εφιαλτική μελωδία του που είναι τόσο.......... απλή, και που εκπλήσσομαι πως το άφησαν απ'εξω... Και τι δεν θα'θελα να δω από τους Coroner. Δεν θα με χάλαγε καν να μπουν να παίξουν ένα πεντάωρο κατεβάζοντας στα μούτρα μας όλους τους δίσκους τους, πλήρεις, και πιστέψτε με αυτό δεν θα το έγραφα για πολλά συγκροτήματα. Ούτε καν για τους Maiden δεν θα το έγραφα. Για να πάρετε μια γεύση τι εστί Coroner δηλαδή.

Το μόνο αρνητικό της βραδιάς ήταν ότι δεν ευχαριστήθηκα τη συναυλία όσο έπρεπε, όσο ήθελα και όσο μπορούσα. Δυστυχώς αυτή η μαλακία που συνέβη και που δε λέω, σε καλό αποσκοπούσε, έγινε με τρόπο που μου τρύπησε εντελώς το κεφάλι σε σημείο να συνειδητοποιώ ότι μέσα στη συναυλία υπήρχαν σημεία που κυριολεκτικά ταξίδευα, χάνοντας ολόκληρα δευτερόλεπτα από τραγούδια. Προσπάθησα πάντως να συγκεντρωθώ και να κάνω αυτό για το οποίο είχα πάει εκεί, έστω κι αν κοπανήθηκα μόνο στο Masked Jackal.

Κατά τα λοιπά ήταν μια συναυλία να την πιείς στο ποτήρι.
Μακάρι να είχαμε κι άλλες τέτοιες.

Όσον αφορά κάποια παρελειπόμενα τώρα, κατ' αρχήν μεταξύ σοβαρού και αστείου θα ήθελα να αναφέρω το εξής: η Ελβετία εντελώς εσφαλμένα είναι γνωστή για το τραπεζικό της σύστημα, το τυρί της και τις σοκολάτες. Μέγα σφάλμα: θα έπρεπε να είναι γνωστή για τους Celtic Frost και τους Coroner. Και μόνο αυτά τα δύο μέγιστα συγκροτήματα συγκροτούν ένα εντελώς διαφορετικό, ξεχωριστό και θεμελιώδες όσο και τεράστιο κεφάλαιο στην ευρωπαϊκή μουσική του σκληρού ήχου. Και δεν είναι τυχαίο ότι ο Tommy G. Warrior των CF είχε κάνει τα φωνητικά στο πρώτο demo των Coroner προκειμένου να βοηθήσει την μπάντα, ούτε είναι τυχαίο ότι η φωνή του Ron όλα αυτά τα χρόνια σε πολλά σημεία θυμίζει T.G. Warrior στα νειάτα του!
Ο κόσμος δε νομίζω να ήταν αρκετός για την περίσταση, αλλά γενικά θα το χαρακτήριζα μάλλον γεμάτο το Γκαγκάριν. Πραγματικά θεωρώ ότι τέτοιες συναυλίες είναι ευκαιρία για όλους να τις παρακολουθήσουν και θα έπρεπε να γινόταν το αδιαχώρητο. Τέλος πάντων δεν έγινε οπότε όσοι χάσατε, χάσατε. Τι να κάνουμε;

Γενικά, όσο μου το επέτρεψε η θολούρα μου έπαθα χοντρή πλάκα και αυτό είναι που με στεναχωρεί, ότι αν ήμουν οκ ξέρω πολύ καλά πως θα ήμουν μετά τη συναυλία. Τα παιδιά είναι παικταράδες ολκής και αναντίλεκτα μας άλλαξαν τα φώτα. Το μοναδικό πράγμα από ολόκληρη τη βραδιά που βρήκα κυριολεκτικώς απαράδεκτο και δε νομίζω να ευθύνονται οι Coroner γι'αυτό ήταν η απίστευτη υπερβολή στα εφε και ιδίως στον καπνό που δεν με άφησε να βγάλω ούτε μία φωτογραφία της προκοπής. Τα φώτα, άντε πες να το καταλάβω, αλλά τόσο καπνό τι τον θέλατε ρε παλουκάρια; Δηλαδή απορώ πως ανέπνεαν μπροστά κιόλας...

Όπως και να'χει τρομερή συναυλία, χαίρομαι που έδωσα το παρόν.
Και μεταξύ άλλων συνειδητοποίησα ότι αυτό το ιστολόγιο έχει απομακρυνθεί αρκετά από τις μέταλ καταβολές του (το ιστολόγιο είπα, όχι ο ιδιοκτήτης του) και θα υπάρξει μέριμνα για το θέμα, σύντομα κιόλας.

Και όπως έλεγα λοιπόν είχα πεταχτεί για κάτι δουλίτσες στη Γερμανία...

2011-12-03T19:46:00.004+02:00

Τελικώς το επεισόδιο απεφεύχθη και δεν διαβάσατε στις ειδήσεις για'μένα, παρόλο που στο περιθώριο της δουλειάς έκανα πολλές κουβέντες για την κατάσταση στην Ελλάδα (και όχι μόνο).
Τι είδα στις λίγες μέρες που έκατσα εκεί...

Κατ' αρχήν από το προηγούμενό μου πέρασμα από εκεί (που είχε διαρκέσει σχεδόν διόμιση χρόνια βέβαια) είχα διαπιστώσει ότι υπάρχει μερίδα Γερμανών που ούτως ή άλλως δεν μας γουστάρει ως λαό. Αρκετοί εξ αυτών το κάνουν επειδή γουστάρουν τους Τούρκους. Κάποιοι άλλοι όμως απλώς δεν μας γουστάρουν και τους δύο. Θυμάμαι που τους ρώταγα με ενδιαφέρον αν δεν μας γούσταραν για κάποιον συγκεκριμένο λόγο. Αν εξαιρέσουμε 2-3 που μου είχαν πει ότι δεν μας γουστάρουν επειδή αισθάνονται ρατσιστές προς όλους τους ξένους, οι περισσότεροι δεν είχαν κάποιον λόγο να μου πουν. Μάλιστα θυμάμαι ότι κάποιοι είχαν εκπλαγεί μπροστά στην δυσκολία τους να βρουν κάποιον λόγο. Όπως και να'χει, αυτό που τους έλεγα τότε ήταν περί ορέξεως ουδείς λόγος. Κοινώς δικαίωμά τους. Αυτό λοιπόν το είχα ούτως ή άλλως κατά νου.

Από τότε όμως έχουν περάσει 10 χρόνια! Ούτε το ευρώ δεν είχαμε τότε να σκεφτείτε. Τώρα είναι που σπαρταράει το ψάρι, τώρα γίνεται το έλα να δεις και θεωρούσα ότι και μόνο το παρουσιαστικό μου (το οποίο παραπέμπει απευθείας σε νότιο) θα ήταν αρκετό να σκανδαλίσει τα πλήθη. Ένα πράγμα που δεν βλέπω ν'αλλάζει είναι ότι κλασικά με πέρναγαν και τώρα για Ισπανό. Όταν με άκουγαν να μιλάω ήταν βέβαιοι ότι είμαι Ιταλός. Έλληνας ποτέ! Το ίδιο γινόταν και παλιά! Οπότε αναγκαζόμουν να τους το λέω εγώ από που είμαι.

Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν... έσπευσε να με προσβάλει με οποιονδήποτε τρόπο, πχ να μου δείξει ότι ψωμολυσσάω, ότι είμαι επαίτης ή οτιδήποτε άλλο, όλοι όμως ήθελαν να μάθουν τι ακριβώς συμβαίνει και ομοίως όλοι -ακόμη και οι θετικά προσκείμενοι (ω, ναι, υπάρχουν και τέτοιοι)- είχαν κάμια μομφή ν'αφήσουν. Έστω και απλό υπονοούμενο.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που διαπίστωσα ήταν ότι η Bild έχει κάνει εξαιρετικότατη δουλειά. Κλασικό παιδί του Γκαίμπελς κατά πως φαίνεται, με τόσα που έχει πει, έχουν μείνει αρκετά. Για παράδειγμα αρκετοί Γερμανοί ήξεραν τα μισθολογικά μας περί επιδομάτων κλπ, κλπ. Αυτό που αγνοούσαν πλήρως ήταν το ύψος των μισθών μας ή το κόστος ζωής (το οποίο είναι σχεδόν το ίδιο σε μέσο όρο). Εκεί τους έπεφταν τ'αφτιά όταν άνοιγα το στόμα μου, μιας και έφευγαν και κάτι ψιλοκαντήλια μαζί και σε αυτό το σημείο να πω πόσο υπερήφανος αισθάνομαι που δεν έχω χάσει ακόμη το ταλέντο μου να χώνω γκάζια και καντήλια στα γερμανικά και μάλιστα με χαρακτηριστική ευχέρεια! Ένα ωραίο που έγινε ας πούμε ήταν όταν μου έλεγαν για δημόσιο υπάλληλο (συγγενή του ομιλητή) που την τελευταία διετία του έχουν κόψει 15000 ευρώ από τον μισθό! Πόσα παίρνει μετά τις περικοπές; Περί τα 5 χιλιάρικα τον μήνα. Ε, όπως καταλαβαίνετε έλαβε την κατάλληλη απάντηση ο κύριος...

Ένα άλλο θέμα που διαπίστωσα ότι υπήρχε μεγάλο εύρος γνώσεων ήταν αυτό των αποκρατικοποιήσεων. Πχ στο θέμα του διεθνούς αερολιμένα Αθηνών υπήρχε εμπεριστατωμένη άποψη απ'όλους. Αυτό για το οποίο ουδείς είχε άποψη ήταν ότι ο γενικός δερβέναγας του Βενιζέλος είναι η Χόχτηφ κ.ο.κ. Βέβαια αν υπήρξε κάτι που όντως με εξέπληξε αυτό ήταν η γνώση που είχαν αρκετοί περί σκανδάλων. Όχι όλων, αλλά αρκετών. Πχ και για το υποβρύχιο ήξεραν και για τη Ζήμενς και για 1-2 άλλες περιπτώσεις που εμπλέκονταν γερμανικές εταιρείες. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι είχαν συνδυάσει και το ότι τέτοια σκάνδαλα συνέδραμαν ταμέγιστα στην διαφθορά και την ευρύτερη κατασπατάληση των δημοσίων πόρων της χώρας, αλλά έγιναν και σε αυτό το θέμα κάποιες κουβέντες.

Έλεγα όμως πιο πάνω τι ίσχυε παλαιότερα. Γιατί το ανέφερα αυτό...
Διότι πρακτικά και τώρα μια από τα ίδια είδα. Η αλήθεια είναι ότι περίμενα να πετύχω πολύ εχθρικό κλίμα, ιδίως μετά από κάποια πράγματα που είχα διαβάσει εδώ. Πιθανώς σε άλλες πόλεις και υπό άλλες συνθήκες να είναι διαφορετική η αντιμετώπιση των Ελλήνων, αυτό δεν το αποκλείω. Εγώ πάντως αν εξαιρέσουμε την ευρύτερη δυσπιστία που βρήκα, δεν διαπίστωσα κάτι ειδικό, πέραν ενός ποσοστού που πιθανώς ανέκαθεν να μην χωνεύει τους Έλληνες και τώρα έχει και λόγο να το κάνει.
Ντάξει, οκ, μην τα κάνω όλα ίσιωμα: σίγουρα είναι και αρκετοί που έχουν παρασυρθεί από τις λάσπες, έχω όμως την αίσθηση ότι δεν πρέπει να είναι και τόσοι πολλοί. Ξαναλέω, ανάλογα με την περιοχή αυτό μπορεί ν'αλλάξει. Όπως και να'χει όμως διαπίστωσα απ'όλους τεράστιο ενδιαφέρον να μάθουν. Κάποιοι ήξεραν σε πολύ ικανοποιητικό βαθμό τι συμβαίνει εδώ πέρα, κάποιοι όλοι ήξεραν μόνο τα βασικά, κάποιοι άλλοι όσα λένε τα ΜΜΕ. Κι εδώ έχουμε κάτι άλλο ενδιαφέρον...

Ακόμη και αυτοί που ήταν υποστηρικτές της Μέρκελ διαπίστωσα ότι είχαν πολλά να πουν για την ευρωπαΪκή της πολιτική. Επίσης έχουν (πλέον) καταννοήσει ότι η Ελλάδα ήταν η τέλεια δικαιολογία την κατάλληλη στιγμή: αν δεν είχε βγεί την συγκεκριμένη στιγμή η Ελλάδα θα είχε ανασυρθεί μια άλλη Ελλάδα. Είναι σαφές ότι και η γερμανική κυβέρνηση ξέρει ότι η κρίση είναι πολύ μεγαλύτερη απ'αυτήν που παρουσιάζεται προς τα έξω και έπρεπε να βρεθεί μια κατάλληλη δικαιολογία για περικοπές στους Γερμανούς. Και πιστέψτε με, δεν έχουν πληρώσει λίγα οι Γερμανοί, είτε σε έμμεσους φόρους, είτε σε άμεσους, είτε σε περικοπές. Έχουν πληρώσει πραγματικά πολλά και γι'αυτό είναι εξοργισμένοι, αφού γενικότερα αντιμετωπίζουν τεράστι απροβλήματα και με την ανεργία και με πολλά άλλα θέματα (πχ με τους αστέγους οι οποίοι έχουν πολλαπλασιασθεί). Το πρόβλημα όμως είναι ότι ακόμη δεν έχουν κατανοήσει πως όλα είναι μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου που προβλέπει κυρίως την σωτηρία των τραπεζών και όλοι οι υπόλοιποι να πα να....
Και όταν λέω όλοι, τους έδωσα να καταλάβουν ότι δεν εννοώ μόνο τους Έλληνες.
Χμ, και τους Πορτογάλλους.
Και τους Ιρλανδούς.
Α, και τους Ισπανούς με τους Ιταλούς.
Μμμμμμμμ.... και φυσικά και τους Βέλγους.
Ντάξει, όχι ότι και οι Γερμανοί με τους Γάλλους πάνε πίσω, απλά είναι τυχεροί που έχουν βρεθεί όλοι οι υπόλοιποι. Κοινώς, όταν τόσοι πολλοί έχουν τόσο μεγάλα προβλήματα, τότε μάλλον συμπεραίνουμε ότι το πρόβλημα του ευρώ είναι δομικό, και σε αυτό δεν είδα να διαφωνεί κανένας, παρόλο που παρατήρησα ότι δεν πρέπει να το είχαν πολυσυνειδητοποιήσει το ενδεχόμενο. Μην το εξειδικεύω όμως...

Απλά οι Γερμανοί τώρα έχουν αρχίσει σιγά, σιγά να καταλαβαίνουν ότι μάλλον πρέπει να συμβαίνει κάτι διαφορετικό απ'αυτό που τους έχουν πλασάρει. Τώρα το ψιλοβλέπουν αλλά ακόμη δεν είναι σίγουροι. Με τις συζητήσεις που έκανα εκεί θέλω να ελπίζω ότι τους βοήθησα να καταλάβουν κάποια πραγματάκια παραπάνω, αφού τους είπα όλα όσα ενδιαφέρονταν να μάθουν: και τι μισθούς παίρνουμε, και τι συμβαίνει στο ασφαλιστικό, και τι παίζει στο δημόσιο και χίλια δυο πράγματα. Και παρόλο που έπεσα και σε ξερόλες, ακόμη κι αυτοί νομίζω ότι πείστηκαν πως ίσως και οι δικοί τους πολιτικοί να τους έχουν πει ψέματα μεταξύ άλλων και για'μάς.

Και κάτι άλλο: πριν προλάβω να πω εγώ το παραμικρό για τον Παπανδρέου δεν μπορώ να σας περιγράψω τι άκουσα για τον τύπο. Αν ήμουν σεμνότυφος θα είχα κοκκινίσει. Ειλικρινά δεν περιγράφεται το τι του έσουραν για τα δημοψηφίσματα και τα τοιαύτα και δεν σας κρύβω ότι πάρα πολύ το χάρηκα. Και φυσικά με αφορμή τον Μπαφογιώργη εννοείται ότι έλεγαν πολλά και ενδιαφέροντα και για τους δικούς τους πολιτικούς (πχ το πόσο ψεύτες είναι, το οποίο πιστέψτε με, για τους Γερμανούς αποτελεί μεγάλη πρόοδο να πούνε κάτι τέτοιο σε έναν ξένο κι άγνωστο).

Συμπερασματικά: κάποιο πρόβλημα δεν αντιμετώπισα και όπως είπα προς έκπληξή μου αφού τω όντι δεν το περίμενα. Γενικά τους είδα όπως τους ήξερα κι από παλιά: φιλικούς έστω και κατ' επίφαση. Βέβαια είπα και θα ξαναπώ ότι ανάλογα με την περιοχή πάει αυτό (και δεν έχει καμία σημασία το που διάολο ήμουν) Επίσης τους είδα να ενδιαφέρονται για να μάθουν τι συμβαίνει. Ακόμη περισσότερο, είδα αρκετούς να προσπαθούν να συνδυάσουν όλα όσα συμβαίνουν με τις εξελίξεις στην δική τους χώρα. Είδα ότι αρκετοί ήταν επιφυλακτικοί (θα μπορούσα να λέω ψέματα άλλωστε) ως επίσης άλλοι ήταν διατεθειμένοι να ακούσουν. Κοινώς είδα τα πάντα, σε μάλλον λίγο διαφορετικές αναλογίες απ'αυτές που θα έβρισκα σε πιο φυσιολογικές συνθήκες.
Βέβαια δεν κρύβω ότι αρκετοί απ'αυτούς την επόμενη μέρα πάλι Bild πήγαν κι αγόρασαν. Αλλά δεν μπορείς να τα περιμένεις κι όλα, έτσι δεν πάει;

Και κάτι άλλο: είμαι βέβαιος ότι ακόμη κι αυτοί με τους οποίους μίλησα είχαν εντελώς διαφορετικές απόψεις πριν 6 και 12 μήνες. Το θέμα είναι -και τους το είπα αυτό- ότι δεν μας παίρνει (όλους τους Ευρωπαίους) να ξυπνήσουν οι Γερμαβνοί με το πάσο τους. Διότι όπως είναι φιλικοί, έτσι είναι και εύπιστοι. Κι αν τους πείσουν για κάτι οι πολιτικοί τους, τον ήπιαμαν όλοι μας.
Κι όπως μου έλεγαν ότι ναι μεν δεν έχουν βγει στους δρόμους αλλά αν βγουν θα κάτσουν για βδομάδες, έτσι τους έλεγα κι εγώ ότι ήρθε η ώρα να αποφασίσουν αν θέλουν να είναι σκέτο Γερμανοί ή θέλουν να λέγονται και Ευρωπαίοι ταυτόχρονα.
Διότι θέλω να πιστεύω ότι τους έπεισα ότι η Ελλάδα ήταν απλώς η αρχή, το πειραματόζωο.

UPDATE: Ααααα, και ξέχασα και το καλύτερο όλων! Η αλήθεια είναι ότι ήμουν προετοιμασμένος για κάθε ερώτηση. Απεδείχθη όμως ότι πάντοτε μπορεί να υπάρξει και η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου ευρώ. Θα μπορούσαν πχ να με ρωτήσουν για το ΛΑΟΣ, για τη νουδού, για το pasok, για ο,τιδήποτε. Ανταυτού η κουλή ερώτηση ήταν αν όντως το ΚΚΕ εννοεί αυτά που λέει περί εξόδου από το ευρώ! Δεν ξέρω αν απάντησα σωστά, αλλά επειδή ήταν η σειρά τους να με αιφνιδιάσουν, είπα πως ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει μέχρι την ώρα που θα κληθεί να τα εφαρμώσει...
Μα για το ΚΚΕ;;;; Δεν είμαστε καλά!

Troll alert...

2011-12-02T18:09:00.003+02:00

Επειδή έχει μπουκάρει από χθες κάποιος λάτρης του βιβλικού Αυνάν και τρολάρει πνταχόθεν εις το βλόγιον, σε πρώτη φάση έχω επιτρέψει μόνο σε χρήστες με google id να γράφουν σχόλια (απντέτοιο: προφανώς έχει και τέτοιες κι έτσι το γύρισα μόνο σε μέλη του ιστολογίου. Για την ώρα θα παραμείνει έτσι). Αν δεν δω αποτέλεσμα, θα απενεργοποιήσω τα σχόλια κλπ. Μέχρι να εξαφανιστεί το τρολλ.

Σας μερσώ διά την κατανόηση.

PS. WHAT THE FUCK DO YOU WANT YOU FUCKIN TROLL?

Τρία τραγούδια, ένα μπόνους και μια εικόνα...

2011-11-20T11:00:00.001+02:00

Γιατί όλ'αυτά; Διότι μάλλον θα ησυχάσετε για μια βδομαδούλα επειδή θα πεταχτώ (πιο σωστά έχω ήδη πεταχτεί!) για κάτι δουλίτσες στο εξωτερικό και ακόμα δεν ξέρω αν θα έχω ιντερνέτι, οπότε είπα να σας αφήσω με λίγη συντροφιά...

Τα τρία τραγούδια είναι...

RAM- Defiant

Metal Inquisitor- Betrayed Battalion

Nightmare- Friends of Hell

Το μπόνους είναι...

Coroner- The Favorite Game

Και η εικόνα που μπορείτε να μελετήσετε (αν θέλετε) μιας και θα μας απασχολήσει σε ένα από τα επόμενα σενδόνια είναι η παρακάτω...

Κι επειδή το εξωτερικόν θα είναι στην Γερμανία, ελπίζω να μην ακούσετε καμιά περίεργη είδηση στην τηλεόραση! Διότι έχω που'χω τις ζοχάδες μου ήδη... :)

Πολιτικό αμπέλι...

2011-11-18T15:20:00.003+02:00

Γιατί αμπέλι; Αφενός διότι αμπελοφιλοσοφούμε...
Αφετέρου διότι τα τσαμπιά των θεμάτων είναι πάρα πολλά και πρέπει να τα μαζέψουμε σύντομα...
Και γιατί σήμερα κι όχι χθες; Μα χθες μιλούσαν οι ειδικοί, αυτοί ξέρουν τα πάντα! Υπήρχε περίπτωση να πω (κι ακόμη χειρότερα να ξέρω!) κάτι εγώ; Θα ήταν παράταιρο αφενός, αφετέρου τα έχω πει προ τετραετίας και δεν χρειάζεται να επανέλθω για κάποια αλλαγή (παρά μόνο για προσθήκες, αλλά αυτές άλλη βολά). Οπότε θα αναγκασθούμε να αναλωθούμε σε πολιτικό κουτσομπολιό, επιπέδου μεσημαριανάδικου νεοελληνικής τηλεόρασης (το τονίζω αυτό, διότι είναι πασίγνωστο ότι υπήρχε και αρχαιοελληνική τηλεόραση, σύντομα θα το ακούσουμε κι αυτό, θα με θυμηθείτε) όπως σας έχει συνηθίσει το παρόν βλόγι εδώ και χρόνια.

Κι αποφάσισα να ξεκινήσω με ένα κουίζ: ποιος είναι ο δεξιός κύριος της παρακάτω φωτογραφίας; Να σας βοηθήσω λέγοντας ότι δεν είναι Έλληνας. Επίσης το δεξιός δεν είναι πολιτικός όρος αλλά χωροταξικός...

Και είχαμε και την ψήφο εμπιστοσύνης στον Παπαδήμο! Μέγιστη πρωτοτυπία, κυρίες και κύριοι! Μέσα σε 10 ημέρες η Ελληνική Βουλή έδωσε δύο φορές ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση! Η δε πλάκα είναι ότι η δεύτερη κυβέρνηση προέκυψε αντισυνταγματικά και κατόπιν επιταγών των ξένων δανειστών μας και πριν προλάβει να παραιτηθεί η πρώτη, η οποία παραιτήθηκε δίχως να πει ότι παραιτείται και έχουσα ψήφο εμπιστοσύνης για να μην παραιτηθεί, την οποίαν ψήφο εμπιστοσύνης (ήτοι δεδηλωμένη) έλαβε προκειμένου να αποχωρήσει. Και κατόπιν αποχωρήσεως όμως, η κυβέρνηση παράμεινε σχεδόν ίδια, με ελάχιστες αλλαγές, όπου για να χωρέσουν και οι έτεροι συνεργάτες απλώς αυξήθηκε ο αριθμός των μελών της παρόλο που το σχήμα έπρεπε να είναι μικρό κι ευέλικτο! Μην μου πείτε ότι δε βγάζει νόημα ή ότι δεν είναι απολύτως λογικό!

Και είχαμε και τις προγραμματικές δηλώσεις του νέου πρωθυπουργού Παπαδήμου (από σελίδα 313). Δεν σας κρύβω ότι νοιώθω πιο ασφαλής και πιο οχυρωμένος απέναντι στους κερδοσκόπους και τους δανειστές. Αν μη τι άλλο ο Παπανδρέου μας απειλούσε εμμέσως με χρεωκοπία και έξοδο από το ευρώ τουτέστιν με ένα μέλλον ζοφερό. Τουναντίον ο Παπαδήμος μας απείλησε εμμέσως με χρεωκοπία και έξοδο από το ευρώ τουτέστιν με ένα μέλλον ζοφερό! Δεν είναι το ίδιο, όπως και να το κάνουμε! Να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη ~~υπερωκεάνιο~~ σκάφη αγαπητή μου αναγνώστρια, αγαπητέ μου αναγνώστη: δεν είναι όλοι το ίδιο σε τούτον τον τόπο. Κι αν μη τι άλλο η νέα κυβέρηση υπό τον Παπαδήμο που θα κάνει ό,τι λένε οι άλλοι είναι εντελώς διαφορετική από την ακριβώς ίδια παλαιά κυβέρνηση υπό τον Παπανδρέου που έκανε ό,τι του έλεγαν οι άλλοι. Δεν μπορούμε να τα ισοπεδώνουμε όλα... Χρειαζόμαστε λίγη φρέσκια απαισιοδοξία, πήξαμε πια από την παλιά...

Και είπα και Παπανδρέου, ε; Ο οποίος Παπανδρέου όχι μόνο δείχνει να ανθίσταται στις πιέσεις να αποχωρήσει από την αρχηγία του pasok (απίστευτο! Και το είχα σίγουρο, ε; Ε; Κι εσείς δεν το'χατε; Ε; ) αλλά συνεκάλεσε προχθές κι άτυπο υπουργικό συμβούλιο, λέει! Τι λε ρε παιδάκι μου; Διερωτάται ο κόσμος για ποιον λόγο; Μα ο άνθρωπος είχε λάβει μόλις προ 10 ημερών ψήφο εμπιστοσύνης, οι δύο αντιπρόεδροι της κυβερνήσεως είναι οι δικοί του, ο ΥΠΟΙΚ (και σκιώδης πορδηπουργός) επίσης, παρομοίως και σχεδόν ολόκληρο το υπουργικό συμβούλιο. Οπότε θα μου πείτε, γιατί να μην το κάνει; Εξάλλου μην λησμονούμε (έστω, όχι τόσο γρήγορα τουλάχιστον) ότι ένας Παπανδρέου δεν παραιτείται κλπ, κλπ, που ήταν και ο λόγος που η ~~επιβολή~~ επιλογή Παπαδήμου μας πήρε μια βδομάδα σχεδόν, ακόμη κι όταν όλοι έλεγαν ότι είχε ναυαγήσει κλπ, κλπ. Ποιο ναυάγιο ρε παιδιά; Αφού τα πράγματα ήταν εξαρχής σαφή: τον άνθρωπο αυτόν τον ήθελαν οι Ευρωπαίοι. Τέλος. Ποιος κάνει κουμάντο στην χώρα; Εμείς ή οι Ευρωπαίοι; Οι Ευρωπαίοι. Οπότε τι σημασία έχει τι θέλουμε εμείς; Σιγά μην καθόμουν λοιπόν να πιστέψω τα ρεπορτάζ. Εξαρχής ήταν δεδομένο ότι θα προέκυπτε Παπαδήμος. Σοφόν το σαφές.

Και μιας κι έχει γίνει αρκετός λόγος για τις σπουδές του Παπαδήμου ήτοι το πτυχίο Φυσικής, το μεταπτυχιακό ως Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και το διδακτορικό στα Οικονομικά, θα πω το εξής απλούστατο για το πως αυτές συνδυάζονται: φυσικά και θα μας αλλάξει τα φώτα στα οικονομικά μας! Είναι τόσο απλό και απορώ πως και δεν το'χατε πιάσει.

Και μιας και λέω για τον Παπαδήμο κάποια πράγματα, να πω και κάτι ακόμη επειδή το'χω πολύ μεγάλη απορία: προφανώς ο άνθρωπος είναι ικανός στο αντικείμενό του γι'αυτό κι έχει το όνομα που έχει. Η λέξη κλειδί όμως είναι το αντικείμενό του, τουτέστιν πρέπει κάποιος να του σφυρίξει εγκαίρως ότι διακυβέρνηση δεν είναι μόνο τα οικονομικά. Και ως προς τα οικονομικά όμως, πως είναι δυνατόν από τη μια μεριά οι Ευρωπαίοι να μας αποκαλούν το μεγάλο λάθος, ότι δεν έπρεπε να έχουμε μπει στο ευρώ κλπ, κλπ, κι από την άλλη να θέλουν τον Παπαδήμο για πρωθυπουργό, ο οποίος ήταν σε θέση κλειδί όταν ο Σημίτης έφτιαχνε το περιβόητο swap με τη Goldman Sucks, κι όταν επίσης ήταν αυτά τα δύο χρόνια που πέρασαν αμισθί σύμβουλος του εις τον κόσμον του Γεωργίου Β' Παπανδρέου Γ' του Δωσίλογου; Δεν μου κολλάει και ιδιαίτερα αυτός ο έρωτας και μου θυμίζει τους ιδανικούς έρωτες 20χρονης εξαιρετικά προικισμένης καλλονής με 90χρονο χούφταλο με πάρα πολλά λεφτά.

Μμμμμ... κι έχουμε και τις κινήσεις στο pasok (ω, ναι, σε μερικές εξ αυτών βρίσκεται μέσα και ο Λιντζέρης! Και όλοι μας γνωρίζουμε πως όταν λέει κάτι ο Λιντζέρης, το κάνει, έτσι; Ε; Δεν το ξέρουμε; Ε; ). Ποιες κινήσεις, ρωτάτε; Μα δεν έχετε ακούσει ότι οι βουλευτές ανά ομάδες αποστέλουν επιστολές είτε για να μην τηρηθεί ο τάδε νόμος ή να τηρηθεί πιο ελαστικώς ο δείνα νόμος κ.ο.κ.; Βέβαια το ερώτημά μου είναι αφού είχαν ανέκαθεν τέτοιες ευαισθησίες γιατί ψήφισαν τα πάντα; Δεν μπορούσαν να αντιδράσουν πριν; Η απάντηση είναι απλή διά χειρός του εκπληκτικού Γ. Καλαϊτζή:

Και μην ξεχνάμε και την Παηδία, έτσι; Το υπέρτατο δίδυμο της Καταστροφής παρέμεινε ακλόνητο στη θέση του. Σύμφωνα μάλιστα με τις τελευταίες "διαρροές" (που είναι πολύ της μόδας εσχάτως, μέχρι να πνιγούμε φυσικά), βιβλία μετά την πρωτοχρονιά! Κανένα πρόβλημα! Η πρώτη πιλοτική χρονιά για μάθηση δίχως βιβλία πάει μια χαρά! Να υπενθυμίσω ότι η προηγούμενη "διαρροή" έλεγε μέχρι τέλος του Οκτωβρίου, αλλά αφού ήδη πάμε στα τέλη Νοέμβρη και δεν αντιδράει κανείς, αυτό παναπεί ότι η κοινωνία αντέχει λίγο πήδημα ακόμη, ακόμη και στην Παηδία! Και φυσικά ακόμη συνεχίζονται με σχετικά βραδείς ρυθμούς οι τοποθετήσεις αναπληρωτών! Όπως λοιπόν όλοι μας καταλαβαίνουμε, το μείζον πρόβλημα των σχολείων είναι οι καταλήψεις και οι χαμένες ώρες θα πρέπει να αναπληρωθούν ακόμη και σε ημέρες αργιών! Τελικώς ρε παιδιά μόλις σήμερα κατάλαβα τι σημαίνει το διά βίου μάθησης: ότι όσα χρόνια κι αν κάτσεις σ'αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα, δεν πρόκειται να μάθεις τίποτε.

Και να υπνεθυμίσουμε και το μεγάλο μας κουίζ! Ποιος είναι ο μαυροφορεμένος άνδρας της πρώτης φωτογραφίας;!

Σχετικά, τώρα, με τις εξελίξεις-διασυρμό της περασμένης εβδομάδος, είχαμε και μια ουσιαστικότατη παρέμβαση του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλου:

Δηλώσεις Κωστή Στεφανόπουλου για Παπαδήμο by tvxorissinora

Τι να πεις γι'αυτόν τον Άνθρωπο; Μήπως λησμονήσαμε γρήγορα πόσο δραστήριος ήταν με ακριβώς τις ίδιες ψαλιδισμένες αρμοδιότητες ότι γύρναγε ολόκληρη την Ελλάδα όντας αειθαλής; Μήπως ξεχάσαμε τα σχολιανά που άκουγαν όσοι έπρεπε; Νομίζω ότι οι συγκρίσεις με τον κύριο Παπούλια είναι αναπόφευκτες. Μακάρι να μπορούσαμε να είχαμε πάλι έναν Πρόεδρο ωσάν τον Κωστή Στεφανόπουλο. Διαμάντι από τα λίγα. Άριστος.

Και μιας και μίλησα για άριστα, δεν μπορώ ρε παιδιά, θέλω να επιστρέψω στον Παπαδήμο! Μιλάμε ότι την επομένη κιόλας ημέρα της ανακοίνωσης του ονόματός του, βγήκαν δύο ή τρεις δημοσκοπήσεις που ανακοίνωναν αποδοχή Παπαδήμου από τον κόσμο σε ποσοστό 70% (και βάλε)!!! Είναι απίστευτοι οι αθεόφοβοι!!! Την επόμενη κιόλας ημέρα! Δεν θα πω πότε πρόλαβαν να κάνουν τη δημοσκόπηση, θα πω όμως πότε πρόλαβε ο κόσμος να αποφανθεί θετικά για τον Τραπεζίτη Παπαδήμο (αν και ο ΜΠάμπης Παπαδημητρίου μας αποσαφίνησε μεσοβδόμαδα πως δεν πρόκειται για τραπεζίτη: λογικόν: μόνο στην Τράπεζα της Ελλάδος και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ήταν ο άνθρωπος, πως να τον πεις τραπεζίτη μετά; Φρονιμήτης είναι.)! Μήπως η άμεση πτώση της ανεργίας; Οι αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις; Η βελτίωση του βιωτικού επιπέδου των Ελλήνων; Τι ακριβώς συνέβη που εγώ το έχασα; Είναι απίστευτοι οι τύποι, ρε. Σώνει και καλά να μας τον επιβάλλουν αλλά και να μας αρέσει κιόλας! Το ότι στον Παπαδήμο οφείλεται και μέρος από τα ζόρια που τραβάμε προφανώς δείχνουμε να το'χουμε ξεχάσει. Διότι κατά τα λοιπά, τα αμόλυντα και άσπιλα ΜΜΕ κλπ, κλπ, κλπ. Πόσο δίκιο έχει ο κυρ-Γιώργης που κάνοντας λόγο για την βαρωνία των ΜΜΕ λέει ότι "θέλει πολλά άντερα για να μας αντιμετωπίσετε". Πόσο δίκιο...

Και μέσα σ'όλα, πικράναμε και τον Φίλιππο Πετσάλνικο. Στοπ.
Δεν ξέρω αν θα μπορέσω να ανταπεξέλθω στις τύψεις που ο Νούμερο 3 της Ελληνικής Δημοκρατίας δεν έγινε Νούμερο Δύο, παρόλο που ο Νούμερο Ένα δεν υφίσταται και στην πραγματικότητα κουμάντο κάνουν άλλοι που δεν έχουν σχέση με τα εν λόγω νούμερα. Γενικώς νούμερα.

Εντωμεταξύ δεν ξέρω αν ακούσατε τι είπε ο Λοβέρδος σχετικά με την κίνηση της ΓΕΝΟΠ να κόψει προχθές το ρεύμα στο Υπουργείο Υγείας ένεκα μεγάλων χρεών. Ιδού ο εμετός-οχετός Λοβέρδου:

Το Υπουργείο έχει να κάνει με προμηθευτές οπότε επειδή χρωστάει πρέπει να δείξουμε κατανόηση. Την ίδιαν στιγμή όμως καμία κατανόηση δεν πρέπει να δείχνουμε σε αυτούς που δεν μπορούν να πληρώσουν το χαράτσι μέσω ρεύματος. Κοινώς αν χρωστάει το κράτος πρέπει να δείχνουμε κατανόηση, αν χρωστάς εσύ, τον ήπιες. Κι αν χρωστάς πενταροδεκάρες πας μέσα ή σου κόβουν το ρεύμα, αν όμως χρωστάς εκατομμύρια, όλα καλά. Ιδίως δε αν τα εκατομμύρια τα χρωστάει τράπεζα α λα Proton, τότε την κρατικοποιεί κιόλας το κράτος με χρήματα του πολίτη και τελειώνει εύκολα η ιστορία.

Κι όπως είπα, είχαμε και το Πολυτεχνείο χθες. Και ειλικρινά ρε παιδιά δεν καταλαβαίνω ένα πράγμα: το έχουμε καταλάβει ότι όλοι αυτοί που γκαρίζουν να μας πείσουν (οι μεν για τα μεν, οι δε για τα δε) ότι δεν είμεθα σε κατάσταση να γνωρίζουμε το κάνουν για να μας μάθουν αυτοί τι πρέπει να γνωρίζουμε. Αφού όμως τα πράγματα είναι ακριβώς όπως λένε (ταυτόχρονα και οι μεν και οι δε), γιατί δεν το λένε μια φορά να ξεμπερδεύουμε; Θέλω να πω, γιατί κάθε χρόνο πρέπει να έχουμε το ίδιο ρεσιτάλ μπουρδολογίας και παπαρολογίας με νέα κείμενα τε και άρθρα από τα ίδια άτομα; Αφού μας τα είπατε και πέρσυ, και πρόπερσυ, και παραπρόπερσυ κ.ο.κ. Μήπως να το βουλώνατε και λίγο; Μήπως παραπήγε η ιστορία με την πλύση εγκεφάλου; Το Πολυτεχνείο ήταν ένα συγκεκριμένο γεγονός με συγκεκριμέο νόημα. Η μυθώδης έκταση που του προσέδωσαν τεχνηέντως κάποιοι για συγκεκριμένους λόγους (τους), είναι μια εντελώς διαφορετική (και παντελώς άσχετη) ιστορία. Παρομοίως, εντελώς άσχετη με το γεγονός του Πολυτεχνείου είναι και η γενιά του Πολυτεχνείου που ρήμαξε όλη τη χώρα και κατάστρεψε γενεές ολόκληρες στο διάβα της (δίχως να έχει τελειώσει ακόμη το θεάρεστο έργον της). Όπως έγραφα χθες εις το φεηστσιμβούκιον, δε νομίζω να υπάρχει κάποιος τόσο βλάκας που να ισχυριστεί ότι ο Παρθενών είναι μια παπαριά και μισή μόνο και μόνο επειδή οι νεοΈλληνες είναι παπάρες, σωστά; Ας αφήσουμε λοιπόν το Πολυτεχνείο στην ησυχία του και ας το θυμόμαστε όπως πραγματικά ήταν, δίχως κομματικούς χρωματισμούς επιπέδου σωβρακοφανέλλας. Παρεμπιπτόντως, στο ίδιο μήκος κύμματος και ο φίλτατος Στάθης (ωραία και τα λινκ εντός του λινκ!).

Κι όσον αφορά τη νέα κυβέρνηση Παπαδήμου, σας καλώ όλους να είστε αισιόδοξοι! Εγώ ας πούμε είμαι αισιόδοξος ότι δεν θ'αλλάξει τίποτε προς το καλύτερο! Για φανταστείτε να με έπιανε καμιά αδικαιολόγητη απαισιοδοξία γι'αυτό, ε; Εξάλλου δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη γι'αυτό από το γεγονός ότι ο Παπαδήμος κρατάει σημειώσεις! Ναι, το ακούσαμε και αυτό στην ευρύτερη ακατανόητη επιχειρηματολογία! Να υπενθυμίσω ότι σημειώσεις κρατούσε και ο Σημίτης αλλά ακόμη χειρότερα και ο Σόλιντ!
Βέβαια από την άλλη πως γίνεται με την συνταγή που ήδη και απέτυχε πολλαπλώς και μας έριξε ακόμη περισσότερο στα βράχια να βγούμε από την κρίση παρόλο που την ίδια στιγμή οι Ευρωπαίοι μιλούν ανοιχτά για πλήρη ευρωπαϊκή αποτυχία μόνο και μόνο επειδή άλλαξε ένας (μόνο ένας) άνθρωπος, θα σας γελάσω. Και μην ρωτάτε εμένα επί τούτου...

Και να υπενθυμίσουμε και το κουίζ μας: ποιος είναι ο κύριος με το κράνος και τα μαύρα ρούχα απέναντι από το όργανον της τάξεως; Ο νικητής κερδίζει κουπόνια εγγραφής μέλους στο pasok.

Τι είπατε; Να το πάρει το ποτάμι; Άντε να το πάρει.
Είναι ο πρώην αρχηγός των Πρασίνων, επί μακρώ πολιτικός συνοδοιπόρος του Γκέρχαρτ Σρέντερ και επί σειρά ετών ΥΠΕΞ της Γερμανίας, Γιόσκα Φίσερ. Που κολλάει ο Φίσερ θα μου πειτε;

Κολλάει στο γεγονός ότι κάποιοι μου'χετε σπάσει τα παπάρια μ'εκείνη τη φωτογραφία του Βορίδη στα νειάτα του.
Να σας ρωτήσω κάτι ρε καρντάσια... Για θυμήστε μου πόσους υιούς πολιτικών έχουν πιάσει σε επεισόδια να τα σπάνε ως τάχα μου αντιεξουσιαστές ή ως εξωκοινοβουλευτικοί αριστεροί και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Ή μήπως δεν έχουν υπάρξει τέτοιες περιπτώσεις; Πως είπατε; Δεν θυμάστε; Ε, πως να θυμάστε; Τυχαία ξεκίνησα τον σημερινό σχολιασμός με αμπελοφιλοσοφίες περί Πολυτεχνείου; Ακόμη κι αυτό που κάθε χρόνο εορτάζουμε δεν θυμόμαστε τι είναι. Μήπως θυμάται κανείς ποιος ήταν που την τότε εποχή; Μήπως θυμόμαστε τι μας έκανε το κόμμα που ψηφίζουμε ξανά και ξανά; Τίποτε δεν θυμόμαστε και παρομοίως δεν θυμόμαστε κι άλλα πρόσωπα. Γιατί λοιπόν ν'ασχοληθώ μόνο με το τι έκανε ο Βορίδης προ 15 και 20 ετών; Ακόμη αδυνατείτε να καταλάβετε ότι ένας από τους σημαντικότερους λόγους που μας έφεραν σε αυτά τα χάλια είναι η επιλεκτική μνήμη; Ακομη και σήμερα εν έτει 2011 βλέπω 20χρονους πιτσιρικάδες να μιλάνε για την επάρρατο δεξιά ή την ανθελληνική αριστερά της δεκαετίας του 40, ήτοι του Εμφυλίου. Αδυνατούμε να ξεκολλήσουμε... Διότι εκεί που μου γυρνάνε τα μάτια είναι ότι όσο επαίσχυντο ήταν αυτό που έκανε ο Βορίδης, άλλο τόσο επαίσχυντα πράγματα έκαναν και άλλοι πολλοί, από όλους τους κομματικούς χώρους (προσοχή στην ορολογία: κομματικούς, όχι πολιτικούς). Και ερωτώ; Αυτήν την στιγμή το πρόβλημά μας είναι η πάλαι ποτέ φωτογραφία του Βορίδη και η υπουργοποίηση του Άδωνη; Ήδη από την πρώτη κιόλας ημέρα του ο Άδωνης προσέφερε αφειδώς γέλωτα (ή καλύτερα, νεύρα, αν αναλογιστούμε ότι δεν το έκανε με δικά του λεφτά). Το τραγικότερο όμως ξέρετε ποιο είναι (και να μου το θυμηθείτε): επειδή ο Άδωνης θέλει να διαψεύσει τους πάντες πολύ φοβάμαι ότι θα προσφέρει περισσότερο έργο από πολλούς άλλους και θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι μετά (προσοχή: ο προσεκτικός αναγνώστης θα παρατήρησε ότι δεν έγραψα το πως θα προσφέρει ό,τι προσφέρει). Να επανέλθω όμως: ποιο είναι το πρόβλημα της χώρας; Τα δημοσιονομικά, ή ο Βορίδης; Η έλλειψη Παιδείας, ή ο Βορίδης; Η υψηλότατη ανεργία και η ύφεση, ή ο Βορίδης; Ρε με τον Βορίδη θα κάτσω ν'ασχοληθώ; Με το κόμμα του 6%;

Εξάλλου τόσοι και τόσοι μας έχουν πείσει εδώ και χρόνια ότι το πρόβλημα της χώρας δεν είναι η Αριστερά του 10%, οπότε γιατί να είναι ο Καρατζαφέρης του 6%;
Είδατε πόσο ωραία γυρνάνε μπούμερανγκ οι έτοιμες δικαιολογίες-απαντήσεις των πολιτικών ταχυφαγείων;
Τα οποία πολιτικά ταχυφαγεία ακόμη και σήμερα ψάχνουν να δώσουν πιστοποιητικά φρονημάτων, τα οποία εμένα ουδέποτε απασχόλησαν. Ο καθείς ας πιστεύει ό,τι θέλει. Οποιαδήποτε άλλη αντίληψη ισοδυναμεί με χούντα, με φασισμό. Ή έχουμε Δημοκρατία, ή δεν έχουμε. Δημοκρατία με εκπτώσεις δεν είναι δημοκρατία.

Στο διά ταύτα: δεν με ενδιαφέρει κανένα παρελθόν κανενός Βορίδη. Με ενδιαφέρει όμως τι λέει ο κάθε Βορίδης μέσα στο Κοινοβούλιο και τι κάνει στην πράξη. Γι'αυτό και έφερα ως παράδειγμα τον Γιόσκα Φίσερ, ο οποίος υπήρξε αναρχικός του κερατά, πέταγε μολότοφ κλπ, κλπ και τελικώς μπούκαρε μέσα στο σύστημα και το υπηρέτησε εξαιρετικά πιστά και μάλιστα με ιδιαίτερη επιτυχία μέσα στην χώρα του. Όμως το ότι τα στερνά τιμούν τα πρώτα δεν τηρείται πάντοτε, να ξέρετε. Αν ο Βορίδης έμπαινε με τσεκούρι στο Κοινοβούλιο σήμερα θα με απασχολούσε περισσότερο, οπότε για την ώρα προτιμώ να με απασχολεί περισσότερο ο Πάγκαλος με τον Βενιζέλο που μου γαμούν το παρόν και το μέλλον παρά το παρελθόν του κάθε Βορίδη.
Γκέγκε; Ή να το εξηγήσω περαιτέρω;

Να πούμε και κάτι άλλο με παρεμφερή αξία πληροφορίας: ήδη άρχισε να διαρρέει το από την προπερασμένη κιόλας εβδομάδα ηλίου φαεινότερον, ότι δηλαδή το τέχνασμα του δημοψηφίσματος στήθηκε τεχνηέντως πάνω στη φόλα ότι ντε και καλά πρετοιμαζόταν πραξικόπημα. Χθες διάβαζα στα νέα Επίκαιρα ότι πλέον έχουν αρχίσει να διαρρέουν και στοιχεία ότι ζητήθηκε η συνδρομή του Στρατού για περίπτωση γενικευμένης εξέγερσης να καταστείλει τα πλήθη και επειδή οι Στρατιωτικοί αρνήθηκαν, αποκεφαλίσθηκαν, μόνο που αφενός για να αποκεφαλιστούν, αφετέρου για να μην διαρρεύσει η οριτζινάλε πρόθεση, εφευρέθηκε η όλη ιστορία που διέσυρε τη χώρα πανταχόθεν. Και μου λέτε μετά να κάτσω ν'ασχοληθώ με το τι έκανε ο Βορίδης στα 20 και τα 25 του; Ανώριμες αστειότητες, οι οποίες όμως έγιναν πιστευτές από πάααααααρα πολύ κόσμο (δείγμα ότι η βλακεία παραμένει το υπ'αριθμόν ένα προϊόν που παράγουμε ως χώρα).

Το πρόβλημά μας δεν είναι ο Βορίδης, κυρίες και κύριοι, ούτε καν ο Άδωνις. Ο Καρατζαφέρης που τρέχει όπου φυσάει ο άνεμος και καθορίζει την πολιτική του κόμματός του, ναι, είναι μεγαλύτερο πρόβλημα, μόνο όμως επειδή είναι πολιτικός αρχηγός, διότι κατά τα λοιπά της πλάκας ακροδεξιός είναι (προσωπικά έχω γράψει και από παλιά ότι δεν τον θεωρώ καν τέτοιον, τον θεωρώ σκέτο της πλάκας, μόνο που δυστυχώς είναι πανέξυπνος). Αν όμως πείθει τον κόσμο, ως έχουμε ξαναπεί στο παρελθόν, τότε το πρόβλημα παύει να είναι ακόμη και ο (κάθε) Καρατζαφέρης: το πρόβλημα πλέον είναι ο κόσμος που είναι εύπιστος και αυτό αν μη τι άλλο δεν περιμέναμε να το δούμε από τις ψήφους στον Καρατζαφέρη. Το βλέπουμε από τις "παραδοσιακές" ψήφους σχεδόν σε όλους τους υπολοίπους εδώ και δεκαετίες. Κοινώς, τώρα φαίνεται πιο εύκολα ότι η χρεωκοπία της χώρας που ήρθε πρώτη ήταν η πολιτική και έχει έρθει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Δεν θ'ασχολήθώ πρώτα με τα πουρνάρια λοιπόν, θα ασχοληθώ με τον γάμο. τα πουρνάρια θα λάβουν και αυτά την σειρά τους όταν πρέπει.

Αααααααα, κι όσον αφορά τις εκλογές... Αντώνη, νομίζω ότι σου'χω άσχημα νέα: η ημερομηνία της 19ης Φλεβάρη δεν υπάρχει σε κανένα κείμενο, με καμία τζίφρα. Μην μου πεις ότι δεν το'ξερες Αντώνη;!
Μόνο αν έρθουν τα πάνω-κάτω θα τηρηθεί η "συμφωνία"...

Και όταν θα ξυπνήσει ο κόσμος, θα είναι πάρα πολύ αργά.
Δεν πειράζει, εμείς όσο ζούμε ελπίζουμε.
Ότι δεν πρόκειται ν'αλλάξει τίποτε.
Ε;
Χαίρετε.

UPDATE: Για το θέμα του Βορίδη, διακρίνω μια ευρύτερη παρεξήγηση, που προφανώς με κάνει να συμπεράνω ότι εγώ δεν το εξέφρασα καλά το όλο ζήτημα (διότι σε αντίθετη περίπτωση θα πρέπει να πω ότι δεν καταλαβαίνουν όλοι οι υπόλοιποι). Να το πω λοιπόν ως εξής: από την ημέρα που ανακοινώθηκε η υπουργοποίηση Βορίδη δεν ξανασχοληθήκαμε με τον Βενιζέλο. Καταλάβατε λοιπόν τι εννοώ; Η φωτογραφία του Βορίδη είναι εδώ και χρόνια γνωστή. Τώρα απλώς ξαναξεθάφτηκε και απ'ό,τι βλέπω δείχνει να πετυχαίνει άριστα τον στόχο της ως κίνηση: έχει αποπροσανατολίσει σχεδόν τους πάντες. Είναι πραγματικά καταπληκτικό. Αυτό που εγώ διερωτώμαι είναι γιατί να πρέπει σώνει και καλά να ασχοληθώ με το παρελθόν ενός ανθρώπου τον οποίον ως ενεργό πολιτικό όν είμαι υποχρεωμένος να παρακολουθώ εξίσου με όλους τους άλλους εκεί μέσα. Τώρα θα κρίνω αν ο Βορίδης είναι επικίνδυνος, με τα τωρινά του μυαλά, όχι με τα παλαιότερα. Αν διακρίνω ότι τα παλαιότερα μυαλά εξακολουθούν να υφίστανται, εκεί θα τον αντιμετωπίσω κι εγώ διαφορετικά.
Αναφορικά με τον Φίσερ, προφανώς και δεν τον ανέφερα για αν δείξω την... κοινή πολιτική σταδιοδρομία των δύο. Ήθελα όμως να καταδείξω ότι υπάρχουν αντίστοιχα φαινόμενα και σε άλλες χώρες που επίσης δεν ενδιαφέρονται για το τι μπορεί να έκανε κάποιος παλαιότερα, ακόμη κι αν αυτό δεν ήταν το σωστό.

Ακόμα pasok έχουμε, ή δεν έχω ξυπνήσει; (τρόμου και αυτό)

2011-11-06T15:05:00.005+02:00

Από χθες ήθελα να γράψω 5 πράγματα για τα όσα έχουν συμβεί το τελευταίο διήμερο, και με δεδομένο ότι οι πολιτικές εξελίξεις του τελευταίου δεκαημέρου έχουν γίνει με τρόπο τέτοιο που να αντιστοιχούν σε φυσιολογικές πολιτικές εξελίξεις ενός εξαμήνου τουλάχιστον (και δυστυχώς έχουμε πολύ δρόμο μέχρι να τελειώσουν κιόλας), αλλά πολλά πράγματα δεν μου κολλάνε. Δεν είμαι σίγουρος γιατί, αλλά δεν μου κολλάνε.

Ας ξεκινήσουμε με το εξής: μέχρι το απόγευμα της Τρίτης που μας πέρασε όλοι μιλάγανε για την χρωκοπία μας. Η μεγάλη επιτυχία της κυβέρνησης ήταν αυτό που η ίδια η κυβέρνηση ξόρκιζε για 2 χρόνια. Μάλιστα φτάσαμε σε σημείο το δούλεμα και η ξεφτίλα να είναι τόσο μεγάλη που ο βούπαις Α' μας είπε ότι χρεωκοπήσαμε επειδή οι θυσίες του ελληνικού λαού έπιασαν τόπο. Για τόσο μαλάκες μας έχουν οι τύποι.
Ξαφνικά όμως και μετά τους χειρισμούς του νοσηρού μη-εγκεφάλου Μπαφογιώργη, όχι μόνο δεν ασχολούμαστε με την χρεωκοπία της χώρας, αλλά τουναντίον έχουμε και ως δεδομένο ότι η συμφωνία της 26/27ης Οκτωβρίου είναι μια εθνική νίκη που πρέπει να διασφαλιστεί πάραυτα.
Μετά τους χειρισμούς του νοσηρού μη-εγκεφάλου Γεωργίου Β' Παπανδρέου Γ' του Δωσίλογου, πλέον το ερώτημα απέκτησε σαφείς προεκτάσεις, παρακάπτοντας ακόμη και το παντελώς ανύπαρκτο πολιτικό ανάστημα του Καστανίδη (ο οποίος έκτοτε δεν ξαναμίλησε εάν το παρατηρήσατε), ήτοι "ευρώ ή δραχμή"; Τουτέστιν το δημοψηφισματικό υποννοούμενο του Μπαφογιώργη έγινε έγινε επίσημο δημοψηφισματικό ερώτημα των Ευρωπαίων.
Οι οποίοι Ευρωπαίοι φάνηκε ξεκάθαρα ότι είναι αυτοί που ελέγχουν επισήμως τη χώρα. Δε γούσταραν δημοψήφισμα-δεν έγινε. Αν θα γίνονταν, θα γίνονταν με το ερώτημα που θέλουν αυτοί. Ξεκάθαρα πράγματα. Και δήλωσαν και πολύ εκνευρισμένοι που δεν τους ρωτήσαμε. Όχι αλλά για να καταλάβετε τι ακριβώς έχει κάνει το pasok στη χώρα και τι σημαίνει εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας, της οποίας μόλις ένα μικρό δείγμα ήταν αυτό το "συμβάν".

Και κάθομαι και σκέπτομαι εγώ με τη σειρά μου: οκ, το ότι η δουλειά ήταν στημένη όσο δεν πήγαινε, απεδείχθη από τις καταστάσεις. Το δημοψήφισμα έκανε καλά τη δουλειά του. Ο εκβιασμός πέτυχε και ο κόσμος αντικατέστησε το πραγματικό του ερώτημα "άει γαμήσου Γιωργάκη/θέλω κι άλλο pasok" με το "σας πηδάμε ως χώρα ή άει πηδηχτείτε μόνοι σας" που επί της ουσίας είναι το ευρωπαϊκό δίλημμα "ευρώ ή δραχμή", κι όλα αυτά υπό το βλέμα ενός μπετόβλακα συν μιας κυβέρνησης δωσίλογων (με ψήφο εμπιστοσύνης κιόλας διότι οι δωσίλογοι μεταξύ τους εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον). Ο κόσμος ξέχασε την χρεωκοπία της χώρας μέσα σε μόλις λίγες ώρες. Είναι πραγματικά απίστευτο. Ούτε έναν δημοσικάφρο δεν άκουσα να λέει (μιας και από πολιτικό είναι αυτονόητο ότι δεν θα το ακούγαμε ποτέ) τι διάολο θα συμβεί στην Ευρώπη αν η Ελλάδα έφευγε έτσι βιαίως από την Ευρωζώνη. Όπου είναι γεγονός ότι η Ευρωζώνη θα διαλυόταν μιας και όπως δεν υπάρχει πρόνοια για να φύγει χώρα από το ευρώ έτσι δεν υπάρχει και πρόνοια να αντιμετωπιστεί από τους άλλους η αποπομπή μιας χώρας από το ευρώ (αλλά αυτό το σκέλος δεν το ακούσαμε ποτέ να τίθεται), όπως αντίστοιχα εδώ και δύο χρόνια κανείς δεν μας έχει πει τι ακριβώς σημαίνει η λέξη χρεωκοπία, όχι όπως εκβιαστικά ήρθε τώρα με το κούρεμα του χρέους προκειμένου να μας κρατάει σιδεροδέσμιους εσαεί, αλλά αν χρεωκοπούσαμε ανεξέλεγκτα πχ πριν από έναν χρόνο. Αυτό είναι κάτι που δεν μας το είπε κανείς, ποτέ. Ή μάλλον πιο σωστά, είναι κάτι που μας το απέκρυψαν άπαντες. Και όταν λέω ότι μας το απέκρυψαν, δεν εννοώ τι θα συνέβαινε σε'μάς μόνο αλλά και στους άλλους. Ένα απλό παράδειγμα: αυτό που ούτως ή άλλως υποψιαζόμασταν ότι δηλαδή τα ευρώ από όλες τις χώρες πρακτικά καταλήγουν στη Γερμανία σε τεράστιο ποσοστό του, ήταν κάτι που μόλις τους τελευταίους μήνες ακούσαμε να λέγεται και όχι από Έλληνες αλλά από Γερμανούς που άρχισαν να ιδρώνουν από την αποτυχία της όχι τροϊκανής αλλά τρωανίκανης πολιτικής (από το τρώω και το ανίκανος) και την κάτω βόλτα στην οποίαν είχε μπλέξει η Ευρώπη. Διότι όπως καταλάβατε, το στάνταρ δεν ήταν να σωθεί η Ελλάδα. Για την ακρίβεια δεν ήταν καν να σωθεί το ευρώ. Το στάνταρ ήταν να μην φύγει η Γερμανία από τα τρελά κέρδη το οποίο προϋπέθετε να σωθεί το ευρώ το οποίο προϋπέθετε να σωθεί η Ελλάδα (μαζί με το Βέλγιο και τα υπόλοιπα PI(I)GS). Κοινώς, μαζί με τον βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα. Αλλά ούτε καν αυτό δεν μας εξήγησαν ποτέ, ακόμη κι αν το υποψιαζόμασταν. Είναι άλλο πράγμα να το ξέρεις από μόνος σου κι άλλο πράγμα να στο λένε οι ειδικοί ρε διάολε.

Τι έχουμε λοιπόν; Ότι αντί ν'ασχολούμαστε με την πτώχευση της χώρας, με την οριστική εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας (όπου για όσο διάστημα διαρκέσει θα συμβούν δραματικές αλλαγές στην Ελλάδα που θα αλλάξουν εντελώς τη χώρα μας, ήδη έχουν αρχίσει να μας προετοιμάζουν για το Σκοπιανό, για το οποίο στο παρόν ιστολόγιο διαβάζετε εμπεριστατωμένα εδώ και χρόνια: κλιτς εδώ, εκεί και παρακάτω), ασχολούμαστε με τι; Με τον μπετόστοκο και την παρέα του, με την ψήφο παρωδία εμπιστοσύνης, με ένα δημοψήφισμα που όπως εξαρχής είπαμε και αιτιολογήσαμε ήταν δεδομένο ότι δεν θα γίνει; Κοινώς, όχι μόνο δεν βλέπουμε ούτε το δέντρο, ούτε το δάσος, αλλά βλέπουμε έναν άσχετο λόφο σε μια άσχετη περιοχή. Ας ασχοληθούμε λίγο με την ψήφο εμπιστοσύνης, η οποία δυστυχώς εξελίχθηκε ακριβώς όπως μας υπέδειξε ο κρύος ιδρώτας του προηγούμενου σενδονιού (και οποίος απεδείχθη ότι δεν ήταν από κάτι που είχα φάει).

Τι είχαμε; Μα φυσικά μια ομάδα ανθρώπων δίχως αξιοπρέπεια -εν γνώσει τους ή εν αγνοία τους δεν με ενδιαφέρει- οι οποιοι προφανώς εθισμένοι είτε στις κλοπές απεργάζονται πως θα κλέψουν και τη δική μας αξιοπρέπεια, είτε εθισμένοι στην μετριότητα μας βυθίζουν κι εμάς μέσα της, έχοντας για αρχηγό μια μαριονέττα που κάνει ό,τι της λένε. Η μαριονέττα αυτή, λοιπόν, ξαναέπεισε με τα... γνωστά άπταιστα ελληνικά της όλον τον καλό κόσμο, τα προβατάκια, τις κοτούλες. Για τι έπεισε; Μα διότι μας έσωσε οριστικά για τέταρτη συνεχή φορά! Βέβαια θυμηθείτε το ότι ήδη μετράμε αντίστροφά για την πέμπτη κατά σειρά σωτηρία μας (ήτοι νέο κούρεμα, το έχει προαναγγείλει μέχρι και Σόιμπλε) και ποιος θα είναι ο πραγματικός λόγος; Διότι αν μας τα παίρνουν λίγα λίγα δεν θα αντιδράσει κανείς. Αν μας τα πάρουν όλα μαζί θα γίνει της πόρνης, ακόμη και στις ίδιες τους τις χώρες. Ποια να μας πάρουν; Ε, μα τον εθνικό μας πλούτο που ένεκα των αχρήστων πολιτικών και των εξίσου λαμογιών πολιτών έμενε ανεκμετάλλευτος επί δεκαετίες.

Να το πούμε αλλιώς.
Ας υποθέσουμε ότι ο Μπαφογιώργης όντως δεν είχε πει σε κανέναν τίποτε για το δημοψήφισμα και την ψήφο εμπισοσύνης. Είδατε τις εξοργισμένες αντιδράσεις από τους Ευρωπαίους, έτσι; Όταν επί της ουσίας δεν μας αφήνουν ως χώρα ούτε δημοψήφισμα να κάνουμε, θα κάνουμε εκλογές; Ρε πάτε καλά; Από την άλλη γιατί να κάνεις εκλογές; Μα αν ο συνομιλητής σου δεν είναι αξιόπιστος. Όταν όμως βγαίνει ο Έλληνας (;;;;) πρωθυπουργός και ανακοινώνει δημοψήφισμα για κάτι που "κόπιασε" ολόκληρη η Ευρώπη καθώς και σχεδόν βέβαιη πτώση της κυβερνήσεώς του και εσύ ως Ευρώπη δηλώνεις άγνοια σε όλα, είναι αυτός αξιόπιστος συνομιλητής; Πως γίνεται να κάτσεις στο ίδιο τραπέζι με κάποιον που εξαγγέλλει πράγματα πίσω από την πλάτη σου; Σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα τον αντικαθιστούσες με συνοπτικές διαδικασίες; Τι σημαίνει αυτό; Εκλογές.
Ώπα, διάλειμμα: θα βγει αυτοδύναμη κυβέρνηση μετά της εκλογές; Το συζητάμε αλλά μάλλον όχι. Ο επόμενος πρωθυπουργός θα μας κάνει τα κέφια; Ίσως, αλλά παίζει και το όχι, υπό την έννοια ότι νόσο ναιναίκος (εκ του Νενέκος) όσο ο Μπαφογιώργης δεν θα είναι. Οπότε τι κάνουμε. Μα κυβέρνηση εθνική ενότητας. Σωστά; Σωστά. Άρα που καταλήγουμε;
Μην βιαστείτε να συμπεράνετε.
Διότι και στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας μπορεί να μπει κάποιος μη δικός μας άνθρωπος (μας=των Ευρωπαίων). Δεδομένου ότι δεν μπορεί να μπει απευθείας ο Ραιχέσεμας ας πούμε. Από την άλλη μεριά προσωπικότητες τύπου Μολυβιάτη δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι θα προκύψουν, όσο έντονα κι αν συζητιούνται. Ο Μολυβιάτης είναι και πατριώτης και σοβαρότατος πολιτικός που ανδρώθηκε επί Καραμανλή όσα κι αν σημαίνει αυτό. Δεν είναι αυτός που θα πει ναι έτσι αβίαστα. Τότε να βάλουμε πχ τον Παπαδήμο. Πολύ ωραία. Και τι θα συμφωνήσει ο Παπαδήμος στα εθνικά θέματα; Θα πρέπει να ρωτήσει τους άλλους; Και ούτω καθεξής. Θέλω να πω ότι όπως βλέπετε το θέμα περιπλέκεται αρκετά. Αν λοιπόν απαλείψουμε τις αρχικές οργισμένες αντιδράσεις των Ευρωπαίων, στην συνέχεια δεν βλέπω καμιά ιδιαίτερη κίνηση και αυτό μου προκαλεί ανησυχίες. Αφού έχουν πάρει ανάποδες με τον πορδηπουργό μας, τι συνέβη; Τους πέρασαν οι ζοχάδες; Ή μήπως όλα πάνε καλά;
Θα μου πείτε, που καταλήγουμε; Κατ' αρχήν ότι όποιος κι αν προκύψει θα έχει δεμένα τα χέρια. Ξεκάθαρο. Επίσης νομίζω ότι πιθανότερη είναι μια προσωπικότητα τύπου Παπαδήμου, ενός τεχνοκράτη δηλαδή. Τέλος, μην ξεχνάμε το βασικότερο, έτσι; Η ψήφος εμπιστοσύνης έτσι όπως εξελίχθηκε δώθηκε σε έναν πρωθυπουργό με την προϋπόθεση να παραιτηθεί, πράγμα που φυσικά δεν έχει ξαναγίνει παγκοσμίως. Τι σημαίνει αυτό; Ότι επί της ουσίας αυτός θα είναι πίσω από όλες τις εξελίξεις καθ'όσον τα γραπτά μένουν: το κόμμα του τον εμπιστεύεται. Απλόν, απλούστατον. Τι νόημα είχε η ψήφος εμπιστοσύνης, νομίζετε; Αν δεν την έπαιρνε θα έπρεπε να γίνουν εκλογές στο τέλος (μετά τις διερευνητικές επαφές κλπ, κλπ). Με την ψήφο εμπιστοσύνης όμως; Ποιες εκλογές ρε Καραμήτρο;

Ας πάμε κάπου αλλού τώρα: ξέρετε ποιος ήταν ο καταλύτης για τις όλες εξελίξεις; Ο εορτασμός της 28ης Οκτωβρίου. Είναι γνωστό (υπό την έννοια ότι το λένε άπαντες) ότι όλοι φοβούνται τον ξεσηκωμό στην Ελλάδα, όχι μόνο σαν Ελλάδα μεμονωμένα (ή τουλάχιστον όχι πριν τελειώσει το χοντρό πόκερ) αλλά για να μην πάει ο ιός και σε άλλες χώρες. Θα μου πείτε, που κολλάει ο εορτασμός της 28ης Οκτωβρίου;
Το σημαντικότερο συμβάν της ημέρας δεν ήταν οι προπηλακισμοί των πολιτικών. Ήταν οι αντιδράσεις της νεολαίας και αυτό ήταν μάλλον εκτός προγράμματος. Τελειώσαν τα λεφτά και τα πιτσιρίκια σταμάτησαν τα ιντερνετάδικα, έκοψαν το play station, δεν έχουν να πληρώσουν ίντερνετ για να μπουν στο φέηστσιμπουκ, με αποτέλεσμα -και με την προφανή επίδραση των γονιών- άρχισαν τις μούντζες και τις πλάτες. Πολιτικές κινήσεις όλες αυτές. Στα σπάργανα μεν, αλλά πολιτικές. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ότι μια ολόκληρη γενιά μπορεί να είναι πολιτικοποιημένη, το οποίο είναι σοβαρότατο πρόβλημα. Επιπλέον, όλοι αυτοί από ένα έως τρία χρόνια θα ψηφίζουν. Τι θα γίνει αν μια ολόκληρη γενιά ψηφίσει κατά; Αυτό δεν το είχαμε υπολογίσει. Όλα θα πάνε στράφι. Οπότε τι κάνουμε σε μια τέτοια περίπτωση;

Μα φυσικά βάζουμε μπροστά το δικό μας παιδί, τον Τσολάκογλου, ο οποίος με δεδομένο ότι δεν γνωρίζει τη λέξη αξιοπρέπεια θα εξηγήσει στους Έλληνες πόσο φιλότιμες προσπάθειες έχει καταβάλει και ο ίδιος και η κυβέρνησή του και κυρίως πόσο τόπο έπιασαν οι θυσίες του ελληνικού λαού. Το λογύδριο πρέπει να είναι σπαραχτικό (όπως και ήταν). Το μόνο που δεν ακούσαμε ήταν ότι και για την ομαλή εναλλαγή των εποχών ευθύνεται η κυβέρνηση του pasok και οι θυσίες του ελληνικού λαού. Τόσο πολλές ήταν οι επιτυχίες της κυβνερνήσεως (εκ παραδρομής τα μέτρα που έχουν αναληφθεί δεν συμπεριελήφθησαν στις επιτυχίες). Πρέπει να θέτει με σαφήνεια το δίλημμα, ευρώ ή καταστροφή; Πουθενά δεν πρέπει στο δίλημμα να μπει η λέξη αξιοπρέπεια φυσικά, αυτά είναι κακά πράγματα. Το ντόμινο των εξελίξεων ήταν τέτοιο που η ουσιαστική χρεωκοπία της χώρας πέρασε ως δεύτερο, ως πέμπτο, ως καθόλου θέμα. Ήδη ξεχάστηκε, πριν καλά, καλά συμπληρωθεί βδομάδα. Για την ακρίβεια δεν ξεχάστηκε απλώς αλλά έγινε και ουσιαστική προϋπόθεση για να προχωρήσουμε ως κράτος. Για να προοδεύσουμε, για να πάμε μπροστά. Όλα αυτά αποδεικνύονται κυρίως από το πως την πάτησε σαν πρωτάρης σε όλα ο Σαμαράς (πρωτάρης υπό την έννοια ότι αυτός θα είναι ο επόμενος, έτσι; Το να την πατήσει πχ ο Τσίπρας δεν λέει τόσα πολλά), ένας Σαμαράς που εν αγνοία του συνέβαλε τα μέγιστα προκειμένου να πάρει και την ψήφο εμπιστοσύνης ο μέγας Δωσίλογος με το τσίρκο του. Εξάλλου ο λόγος που απέσυρε το κόμμα του από την συζήτηση παίζει να ήταν το ότι δεν μπορούσε να καταλάβει πόσο σε βάθος πάει το παιχνίδι και να μην ήθελε να παγιδευτεί περισσότερο. Το μη χείρον βέλτιστον δηλαδή. Μόνο που ούτε αυτό του βγήκε, κατά πως όλα δείχνουν. Εκ των υστέρων δείχνουν να είναι πιο κατανοητά κάποια πράγματα που όπως έγραφα στο προηγούμενο σενδόνι έμοιαζαν ακατανόητα. Τώρα η εικόνα δείχνει λίγο πιο σαφής, αν και ακόμη έχουμε πολύυυυυ δρόμο για να καταλάβουμε το όλον της. Αν όμως κάτι έγινε πιο κατανοητό από ποτέ, αυτό είναι όπως το έγραφα ότι το pasok για να μείνει και μισή μέρα παραπάνω στην εξουσία είναι ικανό να κάνει τα πάντα. Πόσω δε μάλλον όταν η τουλάχιστον μισή μέρα έχει στο βάθος όχι κήπο αλλά θέση σε διεθνή οργανισμό κιόλας.

Τώρα, όσον αφορά τα αγκίστρια και τις ρίζες προκειμένου να μην φύγει από την εξουσία. Γιατί; Νομίζω είναι προφανές. Το μοναδικό θέμα που εκκρεμεί είναι τα εθνικά μας θέματα για τα οποία να υπενθυμίσω ότι εδώ και καιρό γράφω ότι ευτυχώς που διαρρέουν οι Τούρκοι και οι Σκοπιανοί κάποια πράγματα διότι από τους δικούς μας δεν τα μαθαίνουμε. Και η αλήθεια είναι ότι εδώ και καιρό λαμβάνουν χώρα μυστικές διαβουλεύσεις, αυτό έχει αποκαλυφθεί. Όλα τα υπόλοιπα τα διέλυσε. Υγεία, τετέλεσται. Παιδεία δεν υπάρχει και αυτό είναι το χειρότερο. Οικονομία, οριστικό τέλος με κηδεμονία τουλάχιστον για 30 χρόνια (ήτοι ουδέν μονιμότερον του προσωρινού). Εσωτερικόν, σε λίγα χρόνια θα καταλάβετε τι συνέβη πέρσυ με την ψήφιση του Καλλικράτη και κατ' επέκταση την καντονοποίηση της χώρας. Μόνο τα εθνικά μας θέματα μένουν, τα οποία από προχθές ήδη ξεκίνησαν κάποιοι να τα ψελλίζουν ότι έρχεται η ώρα να επιλυθούν. Και σε ελάχιστους από τους μαλάκες πολίτες αυτής της χώρας δεν κάνει εντύπωση το γιατί ήθελε να ασχοληθεί με τα πάντα αυτός ο εθνοπροδότης. Για να δούμε, η απόφαση για τα Σκόπια ποια θα είναι; Αν κρίνω από μια συνέντευξη του Σκοπιανού ΥΠΕΞ στην real news προ 2 εβδομάδων οπου ο άνθρωπος μας παραχωρούσε το δικαίωμα να χρησιμοποιούμε κι εμείς τη λέξη Μακεδονία, τότε η απόφαση θα είναι προφανής. Προ μηνών είχα γράψει ένα σενδόνι περί Ελληνοτουρκικών όπου μεταξύ άλλων κατέληγα στο ότι ήγγικεν η ώρα να εκμεταλλευθεί ο εθνικός ορυκτός πλούτος. Μαντεύω ότι μάλλον κάπου εκεί πρέπει να έχει κολλήσει το θέμα, κι αυτό διότι συνέβη ένα απρόοπτο το οποίο οι Αμερικάνοι προφανώς δεν περίμεναν να ξεφύγει και ποιο ήταν αυτό; Ότι η Ευρώπη μπούκαρε στην Ελλάδα με περισσότερο αέρα από το αναμενώμενο. Κι όταν λέμε για Ευρώπη εννοούμε φυσικά τους Γερμανούς, πράγμα που για το αμερικανικό δόγμα είναι κακό (αλλά αυτό μάλλον στο επόμενο σενδόνι). Είναι δεδομένο ότι θα το ρουφήξουν το αυγουλάκι τους και οι Γερμανοί (και προφανώς μαζί ολόκληρη η Ευρώπη) αν δεν κάνουν πίσω στα ενεργειακά αποθέματα της Ελλάδας. Και πως θα το ρουφήξουν; Μα φυσικά με τη διάλυση του ευρώ, για την οποίαν έχουμε εξελιχθεί σε δούρειο ίππο. Αλλά ας μην το περιπλέκουμε το ζήτημα, είναι που'ναι ήδη πολύπλοκο από μόνο του. Ήμασταν στα εθνικά θέματα: είναι το τελευταίο φιλέτο που μένει να ξεπουληθεί. Θεωρείτε τυχαίο το ξέσπασμα του δημάρχου Αλεξανδρούπολης προ μηνός ότι η Θράκη μπορεί να τα βγάλει πέρα ανεξάρτητη; Το ξεκαθάρισε ο άνθρωπος: δεν είναι απειλή, απλά το ανέφερε έτσι για να περνάει η ώρα. Μήπως θεωρείτε τυχαίες τις φήμες περί ανεξαρτησίας της Κρήτης το 2012; Ή μήπως θεωρείτε τυχαίο το επικό... σαρδάμ (έλα που δεν ήταν) του Μπαφογιώργη κατά την σύσκεψη της σοσιαλιστικής διεθνούς ότι η Κρήτη έχει παραδοσιακούς δεσμούς με τον αραβικό κόσμο; Αλήθεια, αυτός ο μύθος περί ανεξαρτησίας της Κρήτης ξέρετε από που πηγάζει; Κατά μια φήμη από την εποχή του Ελευθερίου Βενιζέλου. κατά την οποίαν η ενσωμάτωση της Κρήτης με την ηπειρωτική Ελλάδα το 1913 με την προϋπόθεση ότι μετά από 100 χρόνια θα επανεξεταζόταν μέσω δημοψηφίσματος η περαιτέρω παραμονή της Κρήτης στην Ελλάδα. Πως προέκυψε αυτό; Δεν έχω ιδέα, απλά σας το λέω διότι το'χω δει να αναπαράγεται ακόμη και από υποτιθέμενες έγκυρες πηγές (εξάλλου την φημολογία εξετάζουμε). Εδώ και χρόνια λοιπόν επετράπη σε διαφόρους αμαθείς να κάνουν λόγο για δημοψήφισμα για ένα θέμα κυριολεκτικά ανυπόστατο λοιπόν με αποτέλεσμα να δημιουργούνται συνωμοσιολογίες. Την ίδιαν στιγμή οι δογματικοί εχθροί της συνωμοσιολογίας απέρριπταν μετά βδελυγμίας όλα αυτά τα ενδεχόμενα και ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Σαν το παραμύθι με τον τσοπάνο και τον λύκο που δήθεν του έτρωγε τα πρόβατα, όταν θα έρθει ο λύκος να φάει τα πρόβατα δεν θα έρθει κανείς χωριανός. Αυτή είναι η αξία των αχρήστων βιβλίων που πραγματεύονται συνωμοσίες τύπου "οι ΕΛ έρχονται", "ζουν ανάμεσά μας" κλπ, κλπ. Καταλαβαίνετε πως έχει συντελεστεί η εθνική αποβλάκωση, όπου ενώ εμείς κοιμόμαστε η τύχη μας δουλεύει; Και που να μιλάγαμε για τον ρόλο της τηλεοράσεως κιόλας με τις διάφορες Βερεμειάδες, εκτός από τις Ρεπουσιάδες του σχολείου...Όλα αυτά που βιώνουμε επειδή είναι υπερβολικά πολλά για να χωνέψει ο μέσος (κατά γενική ομολογία ηλίθιος) ελληνικός νους, δημιούργησαν μια εντύπωση ότι στην πραγματικότητα δε συμβαίνει.
Στην πραγματικότητα στην Σμύρνη ο κόσμος συνωστίσθηκε.
Στην πραγματικότητα οι Τούρκοι είναι φίλοι μας και δεν έχουμε διαφορές.
Στην πραγματικότητα οι Σκοπιανοί δεν μας απειλούν.
Στην πραγματικότητα όλα είναι αποκυήματα της φαντασίας μας κ.ο.κ.
Κι όταν θα έρθει η ώρα της πληρωμής (των άλλων) η οποία ώρα ήδη έχει ξεκινήσει προ πολλού, είμαι περίεργος να δω ποιες θα είναι οι αντιδράσεις του κόσμου -ιδίως εκείνων που μια ζωή έλεγαν παπαριές. Διότι ο κόσμος επέτρεψε να τον υπνωτίσουν, όχι μόνο οι πολιτικοί αλλά και οι διάφοροι επιτήδειοι. Όλοι αυτοί που τεχνηέντως χώριζαν τον κόσμο σε παιδιά και αποπαίδια. Όλοι αυτοί που άπαξ και έλεγες κάτι υπέρ πατρίδος πχ, αυτομάτως σε αποκαλούσαν φασίστα είτε πιο ευγενικά ακροδεξιό (ο κλασικότερος χαρακτηρισμός του νεοελληνικού κράτους). Την ώρα αυτή λοιπόν, ο Γεώργιος Β' Παπανδρέου Γ' ο Δωσίλογος εκτιμώ ότι απεργάζεται και τα εθνικά θέματα. Μόλις τα βάλει στον δρόμο που πρέπει, τότε θα αποσυρθεί οριστικά από την πολιτική σκηνή (μέχρι της οριστικής ανταμοιβής του φυσικά). Υπό άλλες συνθήκες δεν θα μίλαγε σαν την Πυθία. Ακόμη και χθες πχ στον ΠτΔ τι είπε; Όχι ότι θα παραιτηθεί αλλά ότι θέλει να συμβάλει όσο το δυνατόν περισσότερο. Αφού υποτίθεται ότι θες να παραιτηθείς ρε μεγάλε, γιατί δεν το λες; Όλα έχουν τη σημειολογία τους.
Συνομωσιολογίες θα μου πείτε.

Ναι, ε; Και γιατί ακόμη και σήμερα οι Ευρωπαίοι (πχ) δεν ξέρουν; Γιατί ο Γερμανός ή ο Γάλλος φορολογούμενος που τω όντι ματώνει η τσέπη του να μην ξέρει ότι τα λεφτά που αφειδώς δίνει δεν πηγαίνουν στο Έλληνα πολίτη αλλά σε ελληνικές τράπεζες. Θυμάστε τι έλεγαν για την 6η δόση προ 2 μηνών; Ότι δεν μας αγχώνει επειδή δεν έχουμε να πληρώσουμε κάτι πλην μισθών. Ήδη από προχθές (που ήδη έχει πάει ένα μήνα πίσω) έχουν σκάσει μύτη κάτι διακρατικά "θεματάκια" που πρέπει να πληρώσουμε και που όλων τυχαίως δεν τα είχε δει κανείς. Κάπως έτσι μας έχουν πείσει ότι ότι τα λεφτά του δανείου πάνε στις πληρωμές των μισθών και των συντάξεων (μιας και σε όλα τα υπόλοιπα ήδη εδώ και κοντά ένα χρόνο έχει σχεδόν κηρυχθεί στάση πληρωμώ, μην ξεχνιώμαστε). Γιατί λοιπόν να μην τα ξέρει αυτά ο Ευρωπαίος ή ο Αμερικάνος πολίτης; Γιατί να νομίζει ότι πληρώνει αυτός για τα λάθη μας; Από που κι ως που είναι λάθος να πας να αγοράσεις ένα σπίτι; Το σπίτι σου; Από που κι ως που είναι λάθος το να θες να ονειρευτείς για το αύριο; Και προφανώς δεν αναφέρομαι στις λάιφ στάιλ παπαριές που μαστίζουν τη χώρα εδώ και 2 δεκαετίες σχεδόν διότι δεν είναι αυτές που έριξαν τη χώρα έξω. Μία μίζα της Ζήμενς σε πόσα χιλιάδες διακοποδάνεια αντιστοιχεί; Πλάκα κάνουμε; Υπάρχει σύγκριση;
Είχε έρθει το καλοκαίρι ένας γνωστός από τη Γερμανία. Ελληνογερμανός το παιδί που αισθάνεται περισσότερο Γερμανός παρά Έλληνας. Όταν είδε τι έχει γίνει στην Ελλάδα σε μισθούς κσι συντάξεις (διότι εδώ μένει η Ελληνίδα μητέρα του) έμεινε άναυδος. Όλη την ώρα έλεγε ότι στη Γερμανία δεν τα ξέρουμε αυτά. Στη Γερμανία ξέρουν ακόμη ότι εμείς καλοπερνάμε -λες και καλοπερνούσαμε ποτέ με τους μισθούς των 700 και των 1000 ευρώ που πλέον έχουν πέσει στα 450 και βλέπουμε. Κι έχω κι άλλους Γερμανούς γνωστούς. Κανείς δεν τα ξέρει αυτά που συμβαίνουν εδώ. Τους τα λέω και δεν με πιστεύουν. Γιατί; Διότι οι άνθρωποι σκέφτονται λογικά: όταν δεν μας τα λένε οι πολιτικοί μας και όλα τα ΜΜΕ πως είναι δυνατόν να ισχύουν αυτά που λες εσύ; Οπότε μάλλον εσύ τα βλέπεις όπως σε συμφέρει. Και δεν τους κακολογώ γι'αυτό διότι βλέπω ταυτόχρονα ότι θέλουν να με πιστέψουν. Τι έχουμε λοιπόν; Τόσες πολλές παραλείψεις; Τόσες πολλές συμπτώσεις;

Αν έχω μάθει κάτι από τη ζωή μου είναι κατ' αρχήν ότι συμπτώσεις δεν υπάρχουν. Ένα δεύτερο είναι ότι ακόμη κι αν υπάρχουν, οι πολλές τότε σημαίνουν ότι δεν είναι συμπτώσεις. Άρα συμπτώσεις δεν υπάρχουν. Ψάχνουμε για τον κανόνα, όχι για την εξαίρεση, μην το ξεχνάμε αυτό. Και μου κάνει τρομερή εντύπωση ακόμη και τώρα που ενώ υπάρχουν τα ίδια και χειρότερα και σε άλλες χώρες, τα πάντα συμβαίνουν μόνο σε'μάς. Δηλαδή, για την ώρα διότι θα'ρθει η ώρα και άλλων, αυτό είναι βέβαιο. Το ότι μετά από ενάμιση χρόνο ακυβερνησίας οι αγορές ασχολήθηκαν τώρα λίγο με το Βέλγιο δεν είναι τυχαίο. Ούτε είναι τυχαίο ότι την ίδια στιγμή η Ιταλία ζήταγε συμβουλές από το ΔΝΤ, ούτε φυσικά ότι την ίδιαν στιγμή ο επόμενος της σειράς ήτοι η Πορτογαλία δημοσιοποίησε τις σκέψεις της να ζητήσει επαναδιαπραγμάτευση των όρων δανεισμού της.
Τι βλέπω λοιπόν, εγώ; Κατ' αρχήν ότι η χώρα στο τέλος-τέλος μάλλον θα βγει από το ευρώ, απλά δεν θα βγει αν δεν την έχουν γδύσει από τα πάντα. Μάλλον η καβάντζα του Γιωργάκη θα είναι η νέα δραχμή να συνδεθεί με το δολλάριο κιόλας (υπόθεση αυτό, το ξέρω, αλλά δεν μπορώ να δώσω καμία άλλη εξήγηση για συνολικά τις κινήσεις του μεγάλου Δωσίλογου). Όλοι (πλην ημών) θα έχουν πάρει αυτά που θέλουν και όποιος δεν το πιστεύει μπορεί να ρίξει μια ματιά στις συμφωνίες που έχουμε υπογράψει (καθώς και θα, άμεσα).

Και φυσικά ξεχάσαμε και την ιστορία του υποτιθέμενου πραξικοπήματος, έτσι;! Πήγε ο Μπεγλίτης και αποκεφάλισε σχεδόν όλη την ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων αφήνωντας να διαρρεύσει ότι ετοίμαζαν πραξικόπημα, όταν η όλη φάση έκανε νιάου-νιάου στα κεραμύδια εξαρχής. Όμως έπιασε ακόμη και αυτό, αν είναι ποτέ δυνατόν. Πόσος κόσμος και κοσμάκης άρχισε εκ του μη όντως να φοβάται για στρατιωτικό πραξικόπημα και το έβλεπες παντού, σε όλα τα σχόλια. Πραγματικά απίστευτο το πόσοι βλάκες ή εύπιστοι κυκλοφορούν. Μέχρι και στους Ευρωπαίους φέρεται να το είπε ο Μπαφογιώργης. Ότι γι'αυτό συνέβησαν όλα, έως και το δημοψήφισμα. Άρα που καταλήγουμε; Παρένθεση: η γελοιογραφία του Πόντικα από εποχές προ εκλογών 2000 με το δίλημμα pasok ή τανκς μήκε για να σας υπενθυμίσει ότι το pasok τις συνηθίζει κάτι τέτοιες τακτικές...

Η μπλόφα του δημοψηφίσματος έπιασε στο 100%.
Ακόμη και η μπλόφα της ψήφου εμπιστοσύνης έπιασε στο 100% και το γράφαμε από προχθές, γαμώ τον κρύο ιδρώτα μου μέσα, γαμώ.
Κι αυτό γιατί; Διότι έχουμε πολιτικούς τόσο μικρούς ή/και ξεπουλημένους που δεν έχουν τ'άντερα ή/και τη θέληση να δείξουν ότι η μαχαίρι στον λαιμό που μας έβαλαν οι Γαλλογερμανοί ήτοι ευρώ η δραχμή ήταν και αυτό μια προφανής μπλόφα.
Και όλα έγιναν όπως γράφαμε: ο Γεώργιος Β' Παπανδρέου Γ' ο Δωσίλογος θα συνεχίσει το έργο του, η Κ.Ο. του pasok συνεχίζει να βράζει σαν καζάνι στον δρόμο της αναξιοπρέπειας και της εθνοπροδοσίας που έχει προ πολλού επιλέξει -ενσυνείδητα ή ασυνείδητα, ποσώς με ενδιαφέρει, η χώρα θα συνεχίσει να οδεύει στην οδό της διάλυσης και της πλήρους αποσύνθεσης. Πλέον νομίζω ότι το πουλάκι πέταξε οριστικά. Το επόμενο επεισόδιο είναι το εξής: ΗΠΑ vs Γερμανία (ήτοι Ευρώπη) δηλαδή πιο βαθειά στο πραγμτικό σενάριο, διότι εμείς απλώς έτυχε να βρισκόμαστε στο λάθος σημείο την λάθος ώρα. Αυτό το λέω για όσους νομίζουν υπάρχει η συνωμοσία ότι είχαν εμάς για στόχο.

Και τι έχουμε στο επόμενο επεισόδιο;
Ας το δούμε ως εξής: οι χώρες που ηττήθηκαν στον Β' ΠΠ είναι πανίσχυρες, ήτοι Γερμανία και Ιαπωνία. Χώρες που κέρδισαν (όπως η τότε ΕΣΣΔ, νυν Ρωσία, ή και η Ελλάδα ακόμη, γιατί όχι;) δεν λένε και πολλά πράγματα. Για την ακρίβεια είναι οι πραγματικές χαμένες. Πλην αγγλοσαξώνων φυσικά. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι παρά της ήττα της στον Β' ΠΠ η Γερμανία είδε το όνειρο του Χίτλερ να γίνεται πραγματικότητα: η Ευρώπη ενωμένη υπό τη γερμανική σκεπή με τους Μπολσεβίκους απ'έξω. Με δεδομένο ότι η Γερμανία σύμφωνα με το αμερικανικό δόγμα όμως πρέπει να είναι περιορισμένη και με κάτω το κεφάλι, εδώ έχουμε μια σοβαρή ρήξη στα συμφέροντα Αμερικανών και Ευρωπαίων.
Πριν από σχεδόν ένα χρόνο περίπου, η Μέρκελ αν θυμάστε ανακάλυψε ότι υπάρχει και Κύπρος στον χάρτη. Πότε το ανακάλυψε; Όταν έγινε γνωστό ότι το μεγάλο κοίτασμα του Λεβιάθαν πάει για εκμετάλλευση. Πήγε, λοπόν, τότε να δει από κοντά τους καλούς της φίλους. Πρώτη φορά. Η πρώτη φορά δεν ήταν τυχαία φυσικά. Όπως τυχαία δεν είναι και τα όσα συμβαίνουν. Δεν πρόκειται περί συνωμοσίας, αγαπητές κι αγαπητοί. Είναι απλό εμπόριο. Είναι το προαιώνιο πάρε-δώσε. Είναι λεφτά. Και μάλιστα πάρα πολλά λεφτά. Ίσως κάποιοι να συνειδητοποίησαν ότι τα σάβανα δεν έχουν τσέπες και αποφάσισαν να φάνε τώρα όσο περισσότερα μπορούν. Ποιος ξέρει; Το θέμα είναι πως τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα είναι τμήμα ενός πολύ μεγαλύτερου παιχνιδιού που εδώ και πολύ καιρό παίζεται. Το γεγονός ότι η Κύπρος υπέγραψε με την εταιρία Noble Energy μια εξαιρετικά επαχθή (οικονομικώς) συμφωνία για την ίδιαν την Κύπρο ήταν μια εξαιρετικά ευφυής κίνηση. Θυμάστε πόσο πολύ βρυχάτο η Τουρκία; Ότι όλα αυτά που κάνει η Κύπρος είναι προκλητικά και θα τους δείξει η Τουρκία και λοιπά δακρύβρεχτα; Ε, λοιπόν ούτε έχει συμβεί κάτι, ούτε βλέπω να συμβαίνει. Εγκαταστάθηκαν στην περιοχή Ισραηλινοί κι Αμερικάνοι και ελέγχουν τα πάντα. Που να κουνηθούν οι Τούρκοι; Αυτό ήταν το πραγματικό αντάλλαγμα της συμφωνίας των Κυπρίων, αυτό ήταν το ουσιαστικό κέρδος, όχι τα λεφτά τα οποία σε καμία περίπτωση δεν είναι αμελητέα. Οι Κύπριοι που έχουν πατριώτες πολιτικούς και που είναι πολύ πιο πατριώτες από εμάς τους ίδιους, διότι έχουν καταλάβει προ καιρού ότι διακυβεύονται πάρα πολλά στους "ενδιαφέροντες καιρούς" που ζούμε. Εμείς τι έχουμε, λοιπόν, σε αυτούς τους καιρούς; Έχουμε για πρωθυπουργό τον άνθρωπο που ήθελε οπωσδήποτε ναι στο σχέδιο Ανάν. Αυτός ο άνθρωπος χειρίζεται όλα τα θέματά μας, αυτός ο άνθρωπος θέλει να ολοκληρώσει (ήτοι να κλείσει) θέματα που δεν μπόρεσαν να κλείσουν ικανοτεροι πολιτικοί σε δεκαετίες ολόκληρες. Αυτός ο άνθρωπος χειρίζεται τα πάντα.

Ο δωσίλογος.
Η δική μου απορία μόνο μία μπορεί να είναι στο τέλος. Καταλαβαίνει τι κάνει, ή απλώς πάει μόνο το γράμμα; Είναι πραγματικά τόσο βλάκας και ξεπουλημένος όσο έχω υποθέσει ή έχει επίγνωση του τι συμβαίνει; Διότι ειλικρινά δεν βγάζω άκρη. Αδυνατώ.

Συγχαρητήρια σε όσους τον εμπιστεύτηκαν βουλευτές τε και πολίτες. Θέλω πολύ να τους σφίξω το χέρι σε έναν-έναν, να τους γνωρίσω από κοντά.
Μόνο μην ξεχάσεις, ότι και ο εφιάλτης ως όνομα ξεκίνησε, Γιώργο Παπανδρέου. Στην συνέχεια έγινε ουσιαστικό, για να μην ξεχαστεί ποτέ.
Το σπαθί είναι έξω, ας πέσουμε μαχώμενοι.
Διότι εμείς θα την διατηρήσουμε την αξιοπρέπειά μας, λαμόγια.
Η Ιστορία θα μας κρίνει όλους. Εμένα ως πολίτη, εσάς ως πολιτικούς.

Χαίρετε και καληνύχτα σας.

UPDATE: O φίλτατος zaphod θυμίζει παλαιές καλές εποχές... :)

UPDATE II: Από την Ελληνοφρένεια το πρωτοάκουσα και ομολογουμένως έπαθα πλάκα. Ολλανδοί το έβγαλαν το τραγούδι (προφανώς αντίστοιχοι με αυτούς που μας διασύρουν και δικαίως εδώ που τα λέμε: εμείς τον ψηφίσαμε αυτόν τον άθλιο. Το πραξικόπημα έγινε μετέπειτα). Το αφτί του δωσίλογου όμως δεν ιδρώνει...

Πρσέξτε ότι η επίθεση δεν είναι κατά της χώρας αλλά κατά του πρωθυπουργού της.

Ο μεγάλος βλαξ (μία ταινία τρόμου με σπλάτερ και ανατροπές)

2011-11-01T23:43:00.000+02:00

Τι να πρωτογράψεις και πως να πρωτοξεκινήσεις. Το έλα να δεις γίνεται από χθες το απόγευμα που ο νοσηρός μη-εγκέφαλος -άγνωστο πως- αποφάσισε να πρωτοτυπήσει και να ρίξει τον εαυτόν του από την καρέκλα στην οποίαν καταβάλει τρομακτικές προσπάθειες να παραμείνει. Πως γίνεται αυτό, μην με ρωτάτε, διότι ειλικρινά δεν έχω καταλάβει. Ή μάλλον έχω καταλάβει αλλά είπα να παίξω λίγο μιας και όπως σας υποσχέθηκα το έργο θα έχει ανατροπές! Και δεν αναφέρομαι τόσο στο δημοψήφισμα, το οποίο σε πρώτη φάση θεωρώ ότι απλώς έχει κάνει κώλο την παγκόσμια οικονομία πλην ημών, μιας κι εμείς είμεθα κώλος εδώ και καιρό.

Αναφέρομαι στην ψήφο εμπιστοσύνης. Μιλάμε ότι τέτοια γκολ δεν τρώει ούτε ο Κοστάντσο, μεγάλε! Ή μάλλον ποιος Κοστάντσο; Ο Καζιμιέρσκι και βάλε μην σου πω. Και τι γκολ. Αυτογκόλ!
Θα σας πω μια ιστορία σχετικά πρόσφατη (είπα, σχετικά). Κάποια στιγμή για κάποιον λόγο που δεν σας ενδιαφέρει έτυχε να βρεθώ στην Βουλή των Ελλήνων. Για ~~χέσε~~ μέσα μιλάω, όχι για έξω και για δουλειά, όχι για διασκέδαση ή τυχαία. Πως σπάει ο διάολος το ποδάρι του λοιπόν και πάω και πέφτω πάνω στον Πετσάλνικο ο οποίος μίλαγε σε κάποιους για την κρίση λαο και κάθησα να τον χαζέψω λιγάκι. Η απελπισία ήταν πλήρης και απόλυτη. Σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Βουλής, των εκ των κορυφαίων της ιεραρχίας της Ελληνικής Πολιτείας, το μείζον πρόβλημα ήταν τα ΜΜΕ για το πως παρουσιάζουν τα πράγματα και μπλα-μπλα-μπλα και ναι μεν βιώνουμε την δυσκολότερη κατάσταση από την μεταπολίτευση και μετά αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι ακριβώς έτσι μπλα-μπλα-μπλα κλπ. Επειδή μου αρέσει να παρατηρώ τους ανθρώπους, έτσι κάθησα και παρατήρησα και τον Πετσάλνικο και συνειδητοποίησα το εξής: είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι ο άνθρωπος αυτός δεν έλεγε ψέματα.

Να το πω αλλιώς γιατί μάλλον δεν το καταλάβατε: είμαι απολύτως βέβαιος ότι ο άνθρωπος αυτός ήταν πεπεισμένος ότι τα πράγματα ήταν ακριβώς έτσι όπως τα έλεγε τότε.

Χμ, μάλλον πάλι δεν σας το εξήγησα σωστά. Πάμε άλλη μια φορά: οι άνθρωποι αυτοί είναι τόσο εθισμένοι στο ψέμα που το ψέμα έχει γίνει αλήθεια για όλους αυτούς.
Αν ο άλλος παίρνει 600 ευρώ και πρέπει να πληρώσει ενοίκιο, ρεύμα, εισφορά, τροφή και πόσα άλλα ακόμη με αποτέλεσμα να μην του φτάνουν τα λεφτά, το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν του φτάνουν τα λεφτά αλλά στο ότι τα ΜΜΕ δεν τον έχουν πείσει ότι στην πραγματικότητα του φτάνουν.

Αυτό το πράγμα λοιπόν διαπίστωσα και στον πορδηπουργό μας χθες. Ο άνθρωπος αυτός, είμαι πεπεισμένος, ότι δεν έλεγε ψέματα σε αυτά που έλεγε διότι απλούστατα τα ψέματα έχουν γίνει αλήθεια. Ο ΣΥΡΙΖΑ του 3-5% (αφαιρεθείσας της αποχής) είναι αυτός που διοργανώνει τα πάντα σε πανελλήνιο επίπεδο. Ιδίως στην Αθήνα στην παρέλαση που φτάσαμε σε σημείο αριστεροί με ακροδεξιούς να φωνάζουν τα ίδια συνθήματα, ε, είναι προφανές ότι και οι χρυσαυγήτες είναι ΣΥΡΙΖΑ. Όπως επίσης και πίσω από τους αγανακτισμένους ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο μπορεί να σκαρφιστεί ο νους. Ο υπόλοιπος κόσμος καλοπερνάει. προχθές στην παρέλαση δηλαδή τι είχαμε; Διάσπαρτους συριζαίους σε ολόκληρη τη χώρα. Οι pasokοι το έχουν πει τόσες φορές στους εαυτούς τους που πλέον το έχουν πιστέψει ότι είναι αλήθεια. Κοινώς, στις επόμενες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ πάει για αυτοδυναμία -όχι απλώς για πρώτο κόμμα. Θα μου πείτε τώρα, που κολλάει αυτό με τα δραματικά γεγονότα που βιώνουμε από χθες; Πως δεν κολλάει;

Ο λόγος που ο Γιωργάκης ζήτησε ψήφο εμπιστοσύνης είναι απλός: από την στιγμή που ο κόσμος καλοπερνάει και το μοναδικό πρόβλημα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ -άντε και καμιά άλλη μικρή ομάδα εγκαθέτων- αυτό παναπεί ότι οι βουλευτές έστω κι αν για κάποιον απροσδιόριστο λόγο δυσθυμούν, με τα κατάλληλα επιχειρήματα θα πειστούν να ψηφίσουν και θα ψηφίσουν υπέρ της κυβερνήσεως.
θα μου πείτε τώρα ότι ρε Άδη, αυτοί δεν είναι που βράζουν στο καζάνι εδώ και σχεδόν 2 χρόνια; Σωστά! Μόνο που πλέον μεσολάβησαν και οι προπηλακισμοί την ημέρα της Εθνικής Εορτής και κατάλαβαν όλοι τους ότι το ξύλο είναι πολύ κοντα, ότι καμία βουλευτική ασυλία δεν θα τους σώσει εμπρός σε ένα αφηνιασμένο πλήθος που πεινάει. Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα ανεξαρτητοποιήθηκε η Αποστολάκη -αν έχεις τον θεό σου! Μόλις διάβασα το όνομα έβαλα τα γέλια. Ε, και όμως. Πιθανώς να μην προλάβουμε καν να φτάσουμε στην ψήφο εμπιστοσύνης της Παρασκευής -είναι ένα ενδεχόμενο και αυτό- αλλά και να φτάσουμε, νομίζω ότι η πλέον σιχαμερή και αντιδημοκρατική κυβέρνηση όλων των εποχών μετράει αντίστροφά τις ώρες της. Όχι μέρες, ώρες. Γι'αυτό και διάφοροι αμετανόητοι pasokοι έχουν λυσσάξει σήμερα σε όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τε και σε βλόγια. Διότι το τέλος έρχεται και όχι μόνο αυτό, αλλά έρχεται και σε χρόνο ρεκόρ που νομίζω ότι καταρρίπτει πολλά σχετικά ρεκόρ και αυτό με τη σειρά του. Ξέρεις τι είναι να σε θεωρεί σχεδόν το σύνολο της χώρας πιο σιχαμερή κυβέρνηση κι από εκείνη του Μητσοτάκη; Ο οποίος Μητσοτάκης είχε απείρως πιο πολλούς οπαδούς μετά την πτώση του από αυτούς που θα έχει ο Γιωργάκης σε λίγες ημέρες και να μου το θυμηθείτε.

Υπάρχει, λέτε, περίπτωση λοιπόν να δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνησή τους;
Να το πούμε αλλιώς: σε καθημερινή βάση βγαίνουν στη φόρα δηλώσεις που ξεμπροστιάζουν τους ημετέρους "πατριώτες" πολιτικούς, με σημαντικότερη αυτήν του Σόιμπλε ο οποίος μίλησε για μια επαχθή συμφωνία για την Ελλάδα που ουσιαστικά έχει ως σκοπό αφενός την σωτηρία του ευρώ, αφετέρου τον παραδειγματισμό των άλλων χωρών, και όλα αυτά μέσα σε ψελίσματα ότι η συνταγή ήταν εξαρχής λάθος και ως εκ τούτου έχει αποτύχει. Παρά ταύτα όμως τα πανηγύρια είναι πανηγύρια, άσχετα αν με 4 λόγους σχεδόν καρμπόν ο Γεώργιος Β' Παπανδρέου Γ' ο Δωσίλογος ξαναέσωσε τη χώρα από την χρεωκοπία, έστω κι αν έπρεπε να χρεωκοπήσουμε για να μας σώσει από τη χρεωκοπία που ήταν και αυτό που αρχικώς θέλαμε να αποφύγουμε, γι'αυτό και τώρα πανηγυρίζουμε που δεν το επιτύχαμε. Βγάζετε άκρη; Όχι βέβαια αλλά σημασία έχει που βγάζουν άκρη οι βουλευτές του pasok. Ή έστω που έτσι νομίζουν, ότι βγάζουν άκρη. Ή μάλλον, που έτσι νόμιζαν, διότι κάποιοι -ίσως αρκετοί πλέον- μετά τα τελευταία γεγονότα έχουν αρχίσει να καταλαβαίνουν κάτι που αγνοεί η ηγετική ομάδα του pasok, ότι δηλαδή στην πραγματικότητα η κοινωνία βράζει πολύ περισσότερο από την Κ.Ο. του pasok και βράζει πραγματικά, ενώ δεν πρέπει να είναι συριζαίοι όλοι αυτοί που μανουριάζουν και τους προπηλακίζουν ολοένα και πιο έντονα. Πλέον δηλαδή δεν τίθεται θέμα για το αν θα μπορέσουν να κυκλοφορήσουν στις περιφέρειές τους όπως διαβάζουμε σε πολλά ρεπορτάζ αλλά το αν θα μπορούν να κυκλοφορούν γενικώς. Τι σημαίνει πολιτικός, ρε παιδιά; Μήπως το έχουμε ξεχάσει; Αυτοί είναι που νομοθετούν, αυτοί είναι που παίρνουν απίστευτα λεφτά με τρομερά προνόμια, αυτοί είναι που κρατάνε τις τύχες όλων μας στα χέρια τους. Όταν λοιπόν το πλοίο βυθίζεται ποιος ευθύνεται; Και μην μπούμε πάλι στην κουβέντα για τα μερίδια ευθύνης του λαού διότι τις έχω εκθέσει κατ' επανάληψιθν τις απόψεις μου επί τούτου. Πως θα πάνε λοιπόν να δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης; Αναρωτιέμαι...

Βέβαια, θα μου πείτε, αποκλείεις την έκπληξη; Η αλήθεια είναι ότι στο pasok τους θεωρώ τόσο λαμόγια που δεν αποκλείω τίποτε, αλλά εκτιμώ -αυτό μου λέει το πολιτικό μου αισθητήριο- ότι αυτήν τη φορά το dna του pasok δεν θα λειτουργήσει. Είναι παράλογο να λειτουργήσει δηλαδή, πως αλλιώς να το πω, ούτε καν για το pasok δεν έχει νόημα να λειτουργήσει. Δεν φτάνει που όλοι αυτοί δεν έχουν καταλάβει καν ότι στους έχει ήδη στιγματίσει η ιστορία για τις προδοτικές ψήφους που έχουν ρίξει σε μνημόνια, μεσοπρόθεσμα κλπ. Η ιστορία δεν χαρίζεται, παρά μόνο αν μας ξεκάνουν όλους όσους διαθέτουμε λογική και την φτιάξουν έτσι όπως γουστάρουν αυτοί. Απλά είναι τα πράγματα. Θα μας ξεκάνουν; Ε, δε νομίζω ρε παιδιά. Πιο πιθανό είναι το να μην μπορούν να βγουν από το σπίτι, και αυτό είναι που προσπαθούν να περισώσουν πλέον, διότι εδώ που τα λέμε αν ενδιαφέρονταν να περισώσουν την αξιοπρέπεια του κόσμου ή την ίδια τη χώρα, δεν θα ήταν καζάνι που βράζει εδώ και κάμποσους μήνες, έτσι; Διότι αυτοί επέτρεπαν να διαρρεύσει αυτή η φήμη, ότι ντε και καλά το κάνουν παρά τη θέλησή τους. Αν είσαι βέβαιος ότι ακολουθείται η σωστή πολιτική τότε δεν χρειάζεται να βράζεις κιόλας ούτε φυσικά να διαρρέεις φήμες. Κι ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι εμφανίζεται το ακραίο σενάριο να σε έχει παρεξηγήσει (μαζί με τις καλές προθέσεις σου) ένας ολόκληρος λαός, ε, αφού η πολιτική σου είναι σωστή και δίκαιη τους το εξηγείς. Τι να εξηγήσεις όμως και σε ποιον όταν όπως πολύ σωστά περιέγραψε ο φίλος και συμμαχητής ζαφεώδας το οικογενειακό επίδομα έχει μπει στο ίδιο καζάνι με το επίδομα πλυσήματος χεριών; Παρεμπιπτόντως διά το σενδόνι του ζαφεώδα να κάνω μια παρένθεση: αν και διαφωνώ σε πάρα πολλά σημεία και πολύ έντονα, η σενδονιάς του είναι πάρα πολύ καλή και αυτό διότι το θέμα είναι αλλού και όχι στα όποια -αρκετότατα- σημεία διαφωνώ. Και επιστρέφουμε. Είχαμε μείνει στο τι μπορείς να εξηγήσεις στον κόσμο στην περίπτωση που σε έχει παρεξηγήσει, έστω και σχεδόν ολόκληρος ο λαός... Μόνο που εδώ δεν έχουμε κάποια τέτοια παρεξήγηση, εκτιμώ.

Για την ακρίβεια εξαρχής συμβαίνει αυτό που... συμβαίνει εδώ και δεκαετίες στη χώρα μας. Ένα δίπολο. Ολυμπιακός ή Παναθηναϊκός; Pasok ή νουδού; Αριστερός ή μίασμα; Μνημόνιο ή χρεωκοπία; Μνημόνιο ΙΙ ή χρεωκοπία; Μεσοπρόθεσμο ή χρεοκωπία; Εφαρμοστικός νόμος ή χρεωκοπία; Κούρεμα ή χρεωκοπία; Αναδιάρθρωση ή χρεωκοπία; Πτώχευση ή χρεωκοπία; Δημοψήφισμα ή χρεωκοπία; Ε, ρε δεν πας στο διάολο επιτέλους ρε ξεφτιλισμένε καραγκιόζη δωσίλογε; Εδώ κι ενάμιση χρόνο βρισκόμαστε σε διαρκή χρεωκοπία. Πόσο άλλο θα πάει αυτή η ιστορία; Διότι για να ερχόμαστε σιγά, σιγά και στο δεύτερο πολιτικό θέμα της ημέρας, ο μέγας Δωσίλογος θεωρώντας ότι ο εκβιασμός θα περάσει και τώρα όπως όλες τις προηγούμενες φορές, θα εξασφάλιζε την ολοκλήρωση της τετραετίας του με μια τάχα μου νωπή λαϊκή εντολή. Εγώ αυτό που ξέρω βέβαια είναι ότι αφενός αν θες λαϊκή εντολή πας σε εκλογές , αφετέρου δεν παρουσιάζεις ως εντολή ένα δημοψήφισμα το οποία στην Ελλάδα του pasok δεν απέχει πολύ από μια απλή δημοσκόπηση σαν αυτές που παρουσιάζονται στον Τύπο. Κοινώς, κουτοπονηρήστικη εντολή του κώλου.

Ποιο δημοψήφισμα ρε παιδιά; Αυτό που δεν θα γίνει; Δεν με ανησυχεί το δημοψήφισμα, αν και αυτό βέβαια δεν φαίνονται να το συμμερίζονται και όλοι οι Ευρωπαίοι οι οποίοι είδαν τον θάνατο της αλεπούς σήμερα τόσο στα χρηματιστήριά τους, όσο και στην ισοτιμία ευρώ-δολλαρίου. Βέβαια θα μου πείτε έχουν οι Ευρωπαίοι την ίδιαν πρόσβαση σε πληροφορίες όπως εμείς; Φυσικά και όχι. Όταν όμως έπρεπε να μάθουν ποιον πάνε να κάνουν ισότιμο συνομιλητή, ήτοι τον μπετόστοκο, έπρεπε να το είχαν ψάξει καλύτερα. Εκτός βέβαια αν και οι ίδιοι είναι εξίσου ψεύτες προς τους λαούς τους οπότε πάω πάσο και θεωρώ λογικό το να μην πονηρεύτηκαν εγκαίρως. Οπότε που καταλήγουμε; Στο ότι το γεγονός ότι το δημοψήφισμα δεν πρόκειται να γίνει διότι απλούστατα δεν θα υπάρχει κυβέρνηση pasok να το θέσει στον κόσμο (και ίσως να μην υπάρχει καν pasok κιόλας), αυτό όμως είναι κάτι που οι Ευρωπαίοι δεν γνώριζαν, εξ ου και η απολύτως δικαιολογημένα οργισμένη σημερινή επιστολή του Σαρκοζί.
Παρένθεση: ναι μεν ο Σαρκοζί και ο κάθε Σαρκοζί ξέρει πολύ καλά ότι τα λεφτά των φορολογουμένων του δεν πάνε στις δικές μας τσέπες παρά στηρίζουν τις ημέτερες τράπεζες για να μην καταρρεύσει ολόκληρο το σύστημα, αυτό όμως δεν παύει να τον απασχολεί αφού προφανώς και θεωρεί εαυτόν υπόλογο απέναντι στον γαλλικό (και κάθε γαλλικό) λαό. Τι βλέπει λοιπον αυτός ο άνθρωπος; Ότι ενώ αυτός στέλνει τα λεφτά των φορολογούμενών του προς την Ελλάδα, ο ημέτερος πρωθυπουργός τον παίζει και με τα δύο χέρια και μάλιστα δίχως προηγουμένως να τον ενημερώσει! Χα, ιδού μια πρώτη γεύση απώλειας εθνικής κυριαρχίας! Τονέ κάλεσαν σήμερα να πάει αύριο στο G20, λέει, εκτάκτως. Γιατί τον φώναξαν άραγε; Για καφεδάκι και μεσημβρινή σιέστα; Όχι βέβαια: για να λογοδοτήσει τον φωνάζουν. Ο υπάλληλος πάει να απολογηθεί. Ο δωσίλογος πάει να δώσει λόγο. Απλά πράγματα. Απλούστατα.
Το θέμα είναι άλλο όμως: τι διάολο ρόλο παίζει το δημοψήφισμα; Αυτό είναι που δεν καταλαβαίνω. Τόσους οικονομολόγους έχει ως φίλους, κολλητούς, συμβουλάτορες, πείτε τους όπως θέλετε. Δεν υπήρξε ένας που να τον συμβουλεύσει ότι θα γίνει της πόρνης παγκοσμίως; Χλωμό. Μήπως ξαφνικά αποφάσισε να αναλάβει πρωτοβουλία από μόνος του δίχως να ενημερώσει κανέναν; Τρίσχλωμο. Άρα γιατί δημοψήφισμα; Μόνο και μόνο για να αποκτήσει τάχα μου νωπή λαϊκή εντολή;
Μήπως παίζει το σενάριο ότι επιχειρεί μια ηρωϊκή έξοδο όπως είχε επιχειρήσει να κάνει ο Καραμανλής προ διετίας; Μμμμμμ... για να είμαι ειλικρινής και από το δικό μου μυαλό πέρασε αυτό και το έγραψε κι ο φίλτατος ζαφεώδας στην δενδονιάδα του, αλλά τελικώς δε νομίζω να ισχύει. Ο λόγος; Όπως πλέον έχει αποδειχθεί από τα αμερικανικά τηλεγραφήματα που έχουν διαρρεύσει μέσω wikileaks ο Καραμανλής όχι μόνο ήξερε ότι τον παρακολουθούσαν, όχι μόνο ήξερε ότι ήθελαν να τον ανατρέψουν, ήξερε και ότι ήθελαν και να τον φάνε κιόλας. Οπότε δεν είναι παράλογο ένας άνθρωπος να θέλει να κάνει πίσω και να εξαφανισθεί και απολύτως λογικό το ότι έκτοτε δεν έχει βγάλει άχνα για το οτιδήποτε. Ο Γιωργάκης, το αγόρι και καμάρι μας, από τι θέλει να φύγει; Αυτός δεν κανόνιζε προεκλογικά να έρθει το ΔΝΤ; Αυτός δεν έδινε προεκλογικές διαβεβαιώσεις στην Πρεσβεία; Αυτός δεν έχει περάσει όλα τα μέτρα τα οποία εξυπηρετούν τα συμφέροντα όλων πλην των δικών μας; Διότι μεταξύ άλλων είχαμε μείνει και στα δίπολα...

Γιατί ρε μεγάλε σώνει και καλά ή μνημόνιο ή χρεωκοπία; Γιατί αν καταψηφίσω πάλι εκβιαστικά τις γαμωσυμφωνίες σου για την χρεωκοπία της χώρας την οποίαν οι ίδιοι οι δανειστές μας παρουσιάζουν ως παράδειγμα προς αποφυγήν για όλους πλην ημών, να πρέπει να βγω από το ευρώ; Δηλαδή αν θεωρώ ότι δεν θέλω ή δεν χρειάζεται να πτωχεύσω, πρέπει να βγω κι από το ευρώ; Γιατί μαύρο ή άσπρο; Δεν υπάρχει και γκρίζο; Δεν υπάρχει ΑΕΚ και ΠΑΟΚ; Δεν υπάρχει Λεβέρνης, Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών και πόσα άλλα, κοινοβουλευτικά κόμματα τε και μη; Άρα ποιον ωφέλησε αυτή η ανακοίνωση για το δημοψήφισμα; Ποιο είναι το για την ώρα πιθανότερο σενάριο; Μήπως το ότι ακριβώς επειδή βλέπει τα πάντα γύρω του να καταρρέουν αλλά θέλει να παραμείνει στην εξουσία, αποφάσισε αυτό το διπλό χτύπημα ως κίνηση ματ προς όλους. Και γιατί; Μα από καθαρή βλακεία.

Παίδες, ειλικρινά δεν θέλω να τον μειώσω τόσο πολύ αλλά θεωρώ ότι τόσο βλάκας άνθρωπος δεν έχει ξαναπεράσει από την πολιτική. Και το λέω σε σημείο να το σκέφτομαι σοβαρά αν μπορώ να του προσάψω το παραμικρό. Αν ίσχυε το σενάριο ότι ήθελε να κάνει ηρωϊκή έξοδο, θα μπορούσε απλούστατα να περάσει τις 180 ψήφους για την συμφωνία κουρέματος. Δεν θα τους έπαιρνε και θα μπορούσε να παραιτηθεί ηρωϊκά. Θα μπορούσε πάλι να περάσει κάποιον εντελώς κουλό όρο και να μην πάρει 151 αν δεν ήθελε να δώσει στόχο με 180 βουλευτές. Θα μπορούσε να το παίξει ενωτικός και να αποχωρήσει χάριν μιας οικουμενικής κυβερνήσεως, ή έστω εθνικής σωτηρίας προκειμένου να κατευνάσει τα εξοργισμένα πλήθη. Χίλιες δυο αφορμές είχε αν ήθελε, πιο εύκολες και πιο ήπιες από αυτή που επέλεξε. Δεν το έκανε όμως και γιατί; Από καθαρή βλακεία.

Από την ίδια βλακεία που τον έκανε να πιστεύει ότι αν φέρει το ΔΝΤ και τους Αμερικάνους μαζί με τη μισή Ευρώπη στη χώρα, όλο αυτό θα τον αποθεώσει και θα γυρίσει υπέρ του. Από την ίδια βλακεία που βασίστηκε για να θεωρήσει ότι οι αγορές είναι σύμμαχοί του. Από την ίδια βλακεία που τον κοπανάει και λέει σε όλα ναι δίχως να έχει διαπραγματευθεί το παραμικρό. Θέλω να πω, μην ψάχνετε για λογική στα του δημοψηφίσματος. Είναι τόσο στην κοσμάρα του ο άνθρωπος που όντως είμαι βέβαιος πως θεωρούσε ότι έχει την υπερψήφιση στο τσεπάκι, ακριβώς όπως κι αυτός ενάμιση χρόνο υπερψηφίζει τα πάντα, όσο επαχθή κι αν είναι.

Ειλικρινά σας το λέω, δεν έχω άλλη εξήγηση πλέον. Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι αναιρώ όλες τις προηγούμενες εκτιμήσεις μου περί εθνομειοδοσίας, χούντας, θέσης σε δημόσιο οργανισμό κλπ. Για την ακρίβεια μάλλον φαίνονται ακόμη πιο λογικές εξηγήσεις μετά απ'όλ'αυτά, πόσω δε μάλλον όταν ταυτόχρονα καραδοκεί και ολόκληρος Βενιζέλος...
(το ολόκληρος ως προς τα κιλά)

Ένας Βενιζέλος ο οποίος έπαθε μάλλον α λα Κεντέρης-Θάνου μια ήπια σκωληκοειδίτιδα και παρολίγον να'βγαινε αυθημερόν και για να μην παρεξηγούμαι, δεν εννοώ μούφα αλλά... συζητήσιμη τέλος πάντων. Φαίνεται ότι του το σφύριξαν πως τον έχουν πάρει χαμπάρι και μάλλον θα κάτσει μέσα στην ιδιωτική κλινική που επέλεξε να εξετασθεί σνομπάροντας επιδεικτικά το ΕΣΥ του Λοβέρδου. Ένα ακόμη σενάριο που πιθανώς να συνεργάζεται αρμονικά με όλα τα παραπάνω να είναι ότι όσοι δεν μπορούσαν να περιμένουν να πέσει από μόνος του να τον συμβούλευσαν να κάνει κάποιες σοβαρές πολιτικές κινήσεις (προς όφελός τους φυσικά). Ή ίσως από την άλλη να έβλεπαν ότι τα διαλύει όλα με αποτέλεσμα να θεωρούν ότι δεν είναι σωστό να μην έχουν κάτι κι αυτοί για να διαλύσουν στο μέλλον. Ή κάτι αντίστοιχο τέλος πάντων. Αλλά μην ξεφεύγουμε...

Θα μου πείτε, αποκλείεις να έχει κάτι άλλο στο μυαλό; ~~Ποιο μυαλό ρε;;;~~
Ναι, το αποκλείω. Δηλαδή σαν τι να ήθελε να κάνει; Μια εξήγηση θα μπορούσε να είναι πχ το να παγιθεύσει σύσσωμη την αντιπολίτευση. Ναι... Σε τι ακριβώς; Μήπως δεν ήταν εκ προοιμίου γνωστό ότι η αντιπολίτευση θα καταψήφιζε την χρεωκοπία της χώρας; Πασίγνωστο. Οπότε; Ειλικρινά δεν βλέπω κάποια άλλη εξήγηση για τις κινήσεις του νοσηρού μη-εγκεφάλου. Ένα πολύ ωραίο έγραψε ο Χάρρυ Κλύνν: ζητάει ψήφο αυξημένης ευθύνης ο άνθρωπος μειωμένης πολιτικής διανοητικότητας. Πολύ εύστοχο!

Βέβαια.... τώρα που το σκέφτομαι ίσως να υπάρχει ένα ακόμη σενάριο,πάλι υπό το πρίσμα της βλακείας φυσικά. Ποιο είναι αυτό: να έριξε το δημοψήφισμα ως λαγό, ως παραπλανητικό, ως εξαγγελία που μπορεί να αποσυρθεί. Γιατί; Ως διαπραγματευτικό ατού, για κάποιον δικό του λόγο. Εννοείται ότι δεν είχε υπολογίσει ότι θα γινόταν της πόρνης πανταχόθεν και αύριο θα τα ακούσει πολύ καλά (υπολογίζω ότι το χέρι θα του το βάλουν μέχρι τον αγκώνα. Τον δικό του αγκώνα φυσικά) οπότε ενδέχεται να ισχύει και το σενάριο να πάρει πίσω μάλλον αναγκαστικά το θέμα του δημοψηφίσματος (μην μου πείτε γιατί δεν περιμένω μέχρι αύριο να δω διότι η απάντηση είναι προφανής: με τρώει η αγωνία και δε βλέπω την ώρα να πέφτει!!!). Σε μια τέτοια περίπτωση όμως με ανησυχεί ιδιαιτέρως το θέμα της ψήφου εμπιστοσύνης κι εδώ έρχονται οι ανατροπές του τίτλου της σημερινής μας ταινίας.

Όπως θα έχετε διαπιστώσει, σχεδόν όλοι οι βουλευτές του θέτουν θέμα δημοψηφίσματος. Εν ολίγοις αν το δημοψήφισμα αναιρεθεί ως την Παρασκευή, αυτοί θα το ξανασκεφτούν για το αν θα εμπιστευθούν την κυβέρνηση. Εννοείται ότι αν την εμπιστευθούν το έργο μετά ξαναγυρνάει στο καζάνι που βράζει, στην δέκατη ή ενδέκατη τελευταία ευκαιρία της κυβέρνησης, στην εικοστή όγδοη τελευταία φορά που ψήφισαν κλπ, κλπ. Αν τώρα σε κάτι τέτοιο προσθέσουμε και το σενάριο να κερδίθηκαν από πολλούς (ακόμη σε επίπεδο κυβερνήσεων ή και κρατών ίσως) αρκετά μεγάλα ποσά από το σημερινό γκρεμοτσάκισμα όλων των χρηματιστηρίων καθώς και του ευρωπαϊκού νομίσματος, τότε αύριο τα σκατά που θα πέσουν θα είναι για τα μάτια του κόσμου, πλην όμως αρκετά πειστικά. Δηλαδή θα έχει υπάρξει ένα σοβαρό κέρδος από την όλη ιστορία, το δημοψήφισμα μετά από ένα πολύ πειστικό για όλους θέατρο θα αποσυρθεί, οι βουλευτές του pasok θα δώσουν την ψήφο εμπιστοσύνης και όλα θα συνεχίσουν στο ίδιο μοτίβο, εμείς δηλαδή θα συνεχίσουμε χρεωκοπημένοι να μας κάνουν ό,τι θέλουν οι Ευρωπαίοι και οι δωσίλογοι τοποτηρητές τους (και δεν αναφέρομαι στους Ραιχέσεμας αλλά στους πολιτικούς μας). Θα μου πείτε τώρα, πόσες πιθανότητες μπορεί να συγκεντρώνει ένα τέτοιο σενάριο;
Δυστυχώς πάρα πολλές και από που φαίνεται αυτό; Από το γεγονός ότι συσσωμη η αντιπολίτευση έχει σκυλιάσει ότι οι εξελίξεις μπορούν να δρομολογηθούν και από την παραίτηση του ΠτΔ (ο οποίος κατά τα λοιπά δεν βλέπω να λέει τίποτε οπότε οι εξελίξεις προφανώς δεν τον ενοχλούν και ιδιαίτερα. Σωστά; ). Κοινώς, αν και ίσως να μην μας το λένε, τα κόμματα οι αντιδράσεις τους δείχνουν ότι ίσως να υπάρχει κάτι ακόμη από πίσω. Και αυτό αποδεικνύεται και από τις σημερινές αρκετά μουδιασμένες αντιδράσεις της νουδού για την περίπτωση που φάει στη μάπα τυχόν επικύρωση της συμφωνίας της χρεωκοπίας. Άρα; Μήπως;
Δεν ξέρω και ειλικρινά είναι το μοναδικό σενάριο που φοβάμαι και δεν σας κρύβω ότι το φοβάμαι πάρα πολύ. Η αλήθεια είναι ότι η ιστορία μας έχει δείξει ότι ιδίως το pasok είναι ικανό να χρησιμοποιήσει κάθε μέσον προκειμένο να μείνει στην εξουσία ακόμη και μισή μέρα παραπάνω. Μήπως χρειάζεται να υπενθυμίσω τα καλοκαιρινά τύπου "ένας Παπανδρέου δεν παραιτείται", ας πούμε;

Στο διά ταύτα: ναι μεν δεν αναιρώ τα όσα λέω περί Παπανδρέου ως επίσης δεν αναιρώ και τα αρχικά σενάρια. Πραγματικά πιστεύω ότι το παιδί είναι μπετόστοκος από τους ελάχιστους. Πραγματικά θεωρώ ότι το πιθανότερο σενάριο είναι ότι πάει να πέσει μόνος του από καθαρή βλακεία. Όμως δεν κρύβω ότι ανυπομονώ να τα δω όλ'αυτά διότι δεν πάει άλλο με τους προδότες του κερατά. Πρέπει να πέσουν, πως να το κάνουμε; Επειδή είναι άνθρωποι δίχως την παραμικρή αξιοπρέπεια προσπαθούν να θυσιάσουν και τη δική μας. Απλά, μετά τον επί ώρες ενθουσιασμό που είχα -από χθες το βράδυ για την ακρίβεια- και παρόλο που σπανίως με πουλάει η πρώτη εντύπωση που δημιουργώ στο μυαλό μου,εδώ και κάποιες ώρες με έχει ψιλολούσει ένας σχετικός κρύος ιδρώτας. Αυτό μπορεί να σημαίνει και κάτι, μπορεί να μην σημαίνει και τίποτε. Να υπενθυμίσω ότι και προ διετίας είχα γράψει ένα εξαιρετικά τραβηγμένο σενάριο για τον Καραμανλή το οποίο φυσικά και δεν βγήκε ακριβώς επειδή ήταν υπερβολικά τραβηγμένο. Γιατί το είχα γράψει; Μα διότι δεν μπορούσα να εξηγήσω τα τότε γεγονότα με την κοινή λογική (και ως απεδείχθη προσφάτως ήταν λογικό που δεν μπορούσα να τα εξηγήσω ούτε εγώ, ούτε κανείς άλλος). Οπότε πιθανώς ο κρύος ιδρώτας που με έλουσε λίγο σήμερα να ήταν από κάτι άλλο που έφαγα, Μπορεί ας πούμε να με έπιασε κι εμένα κάτι α λα Βενιζέλος απλά εγώ να μην θεώρησα ότι συνέτρεχε λόγος να πάω σε κάποια ιδιωτική κλινική. Όπως και να'χει, ας μην βγει ρε αδελφέ το εν λόγω σενάριο (ούτως ή άλλως ο πρώτος που δεν θέλει να βγει αυτό είμαι εγώ) αλλά ας το έχουμε στα υπόψιν έστω και ως τραβηγμένη πιθανότητα. Κι αν στο ενδιάμεσο ανεξαρτητοποιηθούν ακόμη 2-3-5 βουλευτές του pasok, ακόμη καλύτερα! Να μας φύγει και το άγχος και να πέσει η κυβέρνηση των δωσίλογων με γδούπο κιόλας!

Α, και κάτι για το καθεαυτώ δημοψήφισμα. Στην θεωρητική περίπτωση που τελικώς γίνει, το πιθανότερο είναι να μην πάω. Αν δω ότι συντρέχει λόγος για να πάω, εννοείται ότι θα ψηφίσω όχι, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι η χώρα θα βγει από το ευρώ. Για ποιον λόγο θα μου πείτε; Μήπως κι εγώ παρασύρομαι από τον... αντιμνημονιακό τυφώνα που παρασέρνει τα πάντα; (σιγά ρε μεγάλε)...
Όχι.
Για περίπτωση που δεν το έχετε καταλάβει το μνημόνιο υποτίθεται πως το ψηφίσαμε για να μην φτάσουμε στα προ Ιουνίου χάλια (μεσοπρόθεσμο). Τα χάλια του Ιουνίου τα ψηφίσαμε για να μην φτάσουμε στα χάλια του Ιουλίου (εφαρμοστικός). Τα χάλια του Ιουλίου τα ψηφίσαμε για να μην φτάσουμε στα σημερινά χάλια (κούρεμα/χρεωκοπία), τα οποία υποτίθεται πως θέλουμε για να ψηφίσουμε προκειμένου να μην βγούμε από το ευρώ. Ε, λοιπόν εάν θυμάστε, το'χουμε γράψει εδώ και καιρό ότι η πορεία προς τα εκεί πάει και εννοείται ότι δεν το λέω μόνο εγώ: υπάρχουν και οι ~~αστρολόγοι~~ οικονομολόγοι που το λένε ολοένα και πιο συχνά και δη, εδώ και καιρό. Οπότε αφού θα βγούμε που θα βγούμε, ας βγούμε μια ώρα αρχύτερα. Όπως έγραψα και στον ζαφεώδα δεν αντέχω άλλον εκβιασμό. Δεν αντέχω άλλη χρεωκοπία σε παύση, άλλη χρεωκοπία διαρκείας. Και είναι δεδομένο ότι οι πολιτικές των γιατρών μας, μας οδηγούν εκεί με μαθηματική ακρίβεια. Οπότε ας γίνει μια ώρα αρχύτερα να ξεμπερδεύουμε.

Κι όσον αφορά τα σενάρια, πριν βιαστείτε να τα χαρακτηρίσετε αντικρουώμενα, σκεφτείτε ότι είναι δύο εντελώς διαφορετικές εξελίξεις, για τις οποίες την απάντηση θα ξέρουμε πολύ σύντομα. Το μόον σίγουρο είναι ότι κάποιος πεθαίνει στο τέλος. Τώρα αν θα είναι ο Δόκτορ Φρανκενστάιν που σκοτώνει το τέρας, ή το τέρας που σκοτώνει τον Δόκτορα, θα το δούμε σύντομα.

Για την ώρα αυτά.
Και θα σας συνιστούσα να γρηγορείτε διότι ζούμε σε ασύλληπτες πολιτικές ταχύτητες.
Τουλάχιστον με τις εκλογές θα μπορούμε να αποφασίσουμε εμείς για το μέλλον μας, όχι οι ξεφτιλισμένοι δωσίλογοι των πολιτικών ταχυφαγείων.
Χαίρετε.

Η επίσημος αφίσα του δημοψηφίσματος υπό του συμμαχητού polse!

Χρόνια πολλά σε όλους, με ωραίους εορτασμούς!

2011-10-28T15:42:00.007+03:00

Να παραδεχόμαστε κάποια πράγματα: μπορεί να μην περίμενε κανείς την σημερινή έκταση των γεγονότων όμως όλοι μας περιμέναμε ότι θα είχαμε αντιδράσεις.
Σάμπως μόλις χθες δεν είχαμε τα προεόρτια στη Θεσσαλονίκη που συνοδεύτηκαν από την έκρηξη Μπεγλίτη κιόλας; -άλλο ανέκδοτο αυτό, εξερράγη ο Μπεγλίτης. Μάλλον θα του'πεσε βαρειά η φορολογία Βενιζέλου...

Όμως τα σημερινά γεγονότα θα τα χαρακτήριζα μεγαλειώδη, σε ολόκληρη τη χώρα. Και εξηγούμαι.
Κατ' αρχήν να ξεκινήσω από το αδιαμφησβήτητο γεγονός της ημέρας: την αποχώρηση του ΠτΔ από τη Θεσσαλονίκη καθώς και τη ματαίωση της στρατιωτικής παρέλασης. Επικροτώ και για τα δύο αφού υπενθυμίσω ότι είμαι υπέρ των παρελάσεων, έτσι;

Τι είχαμε χθες; Είχαμε το τέταρτο διάγγελμα σωτηρίας τον τελευταίο ενάμιση χρόνο από τον δωσίλογο πρωθυπουργό. Τέσσερα διαγγέλματα που έλεγαν τα ίδια ακριβώς πράγματα. Επιπρόσθετα χθες είχαμε και το διάγγελμα του βούπαιδος ΥΠΟΙΚ. Και διερωτάμαι: από την στιγμή που τα πράγματα είναι τόσο πασιφανή που μπορεί να τα βλέπει όλος ο κόσμος, γιατί χρειάζονται τόσα διαγγέλματα και τόσες επεξηγήσεις για να τα αποδεχθούμε; Μήπως είμαστε ηλίθιοι; Όχι βέβαια. Απλά, μας θεωρούν ηλίθιους και τώρα που τσινάμε δεν ξέρουν πως να διαχειριστούν την κατάσταση. Οι πραγματικοί ηλίθιοι.

Χθες που χρεωκοπήσαμε με κάθε επισημότητα μάλιστα ο βούπαις μας εξήγησε ότι οι θυσίες του ελληνικού λαού έπιασαν τόπο και γι'αυτό χρεωκοπήσαμε! Και διευκρίνισε μάλιστα ότι δεν θα χρειαστούν άλλα μέτρα! Εκτιμώ ότι τον πιστέψατε όλοι, έτσι; Ε;! Θυμηθείτε την ημερομηνία που μας είπε ότι δεν θα απαιτηθούν άλλα μέτρα: 27 Οκτωβρίου 2011.

Ποτέ άλλωτε τόσοι προδότες δεν είχαν μαζευτεί σε ένα τόσο συγκεκριμένο πολιτικό τοπίο. Ποτέ άλλωτε οι ψεύτες (και δη επαγγελματίες) δεν ήταν τόσοι πολλοί.
Ο Γεώργιος Β' Παπανδρέου Γ' ο Δωσίλογος την στιγμή που μας εξηγούσε προ διετίας πόσο κακό θα ήταν το ΔΝΤ ταυτόχρονα επεξεργαζόταν την προσφυγή μας σε αυτό. Έλεγε ψέματα εν γνώσει του και αυτό απεδείχθη στην πράξη ακόμη και από τον πάλαι ποτέ συνεργάτη του, Στρος Καν. Όλοι αυτοί που μέχρι και προ ολίγων μηνών μας εξηγούσαν ότι η πάσης φύσεως χρεωκοπία (κούρεμα το λένε γιατί το χρεωκοπία ακούγεται κάπως βαρύ) είναι εκτός συζητήσεως διότι θα μας καταστρέψει οριστικά, από χθες πανηγυρίζουν για την εμπιστοσύνη που μας επέδειξαν οι Ευρωπαίοι επιτρέποντάς μας να χρεωκοπήσουμε. Και μάλιστα πως; Μερικώς! Είναι ίσως η πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά που χώρα χρεωκοπεί και μένει με τόσο μεγάλα χρέη, όπως εμείς! Και έχει έναν στόχο σύμφωνα με τον οποίον μετά από 9 χρόνια θα πρέπει να φτάσουμε το χρέος στο 120% του ΑΕΠ το οποίο θα το καθιστά εντελώς βιώσιμο, όταν αυτό ακριβώς το ποσοστό ήταν που είχε χαρακτηρισθεί μη βιώσιμο το 2009 και μας έσπρωξε στα δόντια του καρχαρία. Και προσέξτε, έτσι; Το 2020 το ΑΕΠ θα είναι μικρότερο κιόλας πράγμα που θα σημαίνει ότι η ελάττωση του χρέους θα είναι πιο δύσκολη σε σχέση με την αντίστοιχη προσπάθεια εν έτει 2009. Και όχι μόνο αυτό! Αλλά το γεγονός ότι πανηγυρίζουν όλοι οι Ευρωπαίοι και όλες οι αγορές αντί να συνιστά την εθνοπροδοσία και να έχουν μπουκάρει όλοι οι εισαγγελείς της χώρας, μας κάνει να πανηγυρίζουμε κι εμείς! Είναι τόσο ξεφτιλισμένοι προδότες οι άνθρωποι, είναι τόσο δωσίλογοι! Διότι όπως μόνο τις τελευταίες ημέρες απεκαλύφθη ότι κούρεμα της τάξης του 50% ουσιαστικά είναι κούρεμα της τάξης του 10% , έτσι αντίστοιχα έχουν ξεχάσει να μας πουν ότι η συμφωνία προβλέπει μεγαλύτερο επιτόκιο σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου. Άρα για τη χασούρα έχει ήδη υπάρξει πρόνοια να καλυφθεί, ενώ φυσικά το κούρεμα από μόνο του θα μας οδηγήσει σε μεγάλους δανεισμούς για να μην καταρρεύσουν τα ταμεία και φυσικά οι τράπεζες. Διότι εδώ έχει συμβεί και κάτι άλλο: εδώ και έναν χρόνο απεδείχθη ότι η Γερμανία ξεφόρτωνε ελληνικά ομόλογα, κάτι που οι Γάλλοι μόλις εσχάτως πήραν μυρωδιά και γι'αυτό αντιδρούσαν στο μεγάλο κούρεμα. Η αλήθεια είναι το όποιο κούρεμα ελάχιστα επηρέασε τις γερμανικές τράπεζες, κάτι που αποδεικνύεται από τη νηφαλιότητα με την οποίαν αντιμετώπισε την όλη κατάσταση η Γερμανία. Που έπεσε λοιπόν το βάρος; Σε κάποιους λίγους ιδιώτες (ήτοι ξένες τράπεζες) και κυρίως στα εγχώρια ταμεία, ασφαλιστικά τε και τραπεζικά. Άρα η χρεωκοπία της χώρας έγινε σχεδόν κυριολεκτικά εντός συνόρων και θα με θυμηθείτε στους επόμενους μήνες που θα βιώσουμε δραματικότατες στιγμές. Θα μου πείτε, που τα βλέπω όλα αυτά; Στα ψέματά τους. Στα μαύρα τους τα μάτια. Στα μάτια των προδοτών. Εκεί είναι όλα.

Και μέσα από φρικτά μέτρα που τάχα μου στο πλαίσιο της δημοσιονομικής εξυγίανσης απλώς εξωθούν τον κόσμο στην ανέχεια και εκτελούν το οργανωμένο σχέδιο κατά πως αποδεικνύεται ολοένα και περισσότερο μέρα με τη μέρα, μέσα από φτώχεια, μέσα από εγχώρια στάση πληρωμών που έχει βαλτώσει τα πάντα, μέσα από τη διάλυση της Παιδείας και της Υγείας, μέσα από σφοδρές κοινωνικές αντιδράσεις, οι δωσίλογοι της κυβερνήσεως σήμερα εξοργίσθηκαν.

Ναι, διαβάσατε πολύ καλά: όλοι αυτοί που εδώ και μήνες βράζουν από τα νεύρα τους και που έχουν ψηφίσει για οκτώ ή εννιά τελευταίες φορές τα απάνθρωπα νομοσχέδια, σήμερα εξερράγησαν που τους επιτέθηκαν τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ...
Ναι, τελικά αυτός ο ΣΥΡΙΖΑ πάει για αυτοδυναμία. Πρέπει να έχει εκατομμύρια οπαδούς σε όλη την Ελλάδα. Και αν μη τι άλλο εντελώς άρτια οργάνωση με υπερσύγχρονα μέσα. Δηλαδή έτσι θέλουν να μας πείσουν οι πραγματικοί ηλίθιοι, οι Τσολάκογλου.

Διότι όπως είναι αυτονόητο ότι σήμερα υπήρχαν και οργανωμένες ομάδες που αντέδρασαν στην πράξη, έτσι είναι αυτονόητο ότι σήμερα υπήρξαν και υπερπολλαπλάσιοι απλοί άνθρωποι, πολίτες δίχως οργάνωση και ταμπέλες που θέλησαν να βγάλουν την πικρία και την οργή τους. Απλά πράγματα, απλούστατα.
Ήδη, μία μίολις ημέρα μετά την επίσημη (μερική) πτώχευση βγαίνουν ειδικοί (που ενεπλάκησαν κιόλας με την χρεωκοπία) και λένε ότι η λύση δεν είναι τελική (Γερμανοί να μιλάνε για τελική λύση....μπρρρρρρρρρρρρρ....). Ακόμη δεν κόπασαν οι σοσιαλιστικοί πανηγυρισμοί και μας προϊδεάζουν ότι απλώς ήταν μια ακόμη μάσα των αρπαχτικών και ότι θ'ακολουθήσουν κι άλλες. Και την ίδια στιγμή εγχώρια μπετά της διπλανής πόρτας μας λένε "καθήστε να δούμε τι θα γίνει και κρίνουμε μετά". Ναι μεγάλε, έπεσες μέσα: να έρθω να σε πηδάω από κώλο για κανά χρόνο, να σου πάρω τα λεφτά, τις καταθέσεις και το σπίτι και να σου πω και στο τέλος να μην βιάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα και ότι θα δεις σε βάθος χρόνου. Όταν θα στα έχω πάρει όλα. Θα το κάνεις; Δε νομίζω κουτοπονηρίδη μου...
Πραγματικά η βλακεία δεν έχει όρια, όπως είχε πει και ο Αλβέρτος.

Που είχαμε μείνει λοιπόν; Α, ναι... Στα μερικές εκατοντάδες μεμονωμένα γεγονότα σε εκατοντάδες πολεις ανά τη χώρα... Στους μεμονωμένους εκατομμύρια πολίτες της χώρας που αντιδρούν. Και την ίδια στιγμή η κρίση βαθαίνει. Γιατί βαθαίνει; Γιατί είναι βαθειά πολιτική. Διότι το πολιτικό σύστημα της διαφθοράς που μας οδήγησε σε αυτά τα χάλια ψυχορραγεί, πνέει τα λοίσθια, και προσπαθεί ακόμη με τα γαμψά του νύχια να γαντζωθεί στην γλυκιά του καρέκλα.
Διότι ο ΠτΔ ξαφνικά θυμήθηκε ν'ανοίξει το στόμα του και να μας πει την άποψή του, όχι για τα όσα τραβάει ο κόσμος παρά για τα όσα θεωρεί ότι τράβηξε ο ίδιος.
Σας παρακαλώ υπενθυμήστε μου τυχόν άλλες δηλώσεις του κυρίου Παπούλια για τα όσα τραβάμε εδώ και δύο χρόνια διότι δεν θυμάμαι κάτι. Και θυμήθηκε να μιλήσει σήμερα επειδή ματαιώθηκε η στρατιωτική παρέλαση; Καλώς και ματαιώθηκε αφού η πολιτεία στάθηκε ανίκανη μέχρι και στο να διοργανώσει μία απλή παρέλαση. Με δικά μου λεφτά θα γινόταν η παρέλαση, με δικά μου λεφτά πήγε κι ο ίδιος εκεί. Όταν λοιπόν αυτός ο πρόεδρος υπογράφει αμάσητα όλα τα ΦΕΚ με τα αισχρότερα δωσίλογα μέτρα όλων των εποχών, όταν δεν έχει εκφράσει ούτε μία αντίθετη άποψη, όταν δεν του'χει περάσει καν από το μυαλό να παραιτηθεί προκειμένου να μην μπαίνει καν το όνομά του σε αυτά τα δωσίλογα ΦΕΚ, ε, τότε αυτός ο Παπούλιας γιατί να με εκφράζει; Που διά της σιωπής του συναινεί; Ξέρετε πολύ καλά ότι σέβομαι απόλυτα τους θεσμούς αλλά τι άλλο πρέπει να συμβεί για να χαρακτηρίσω αίσχος όλες αυτές τις καταστάσεις; Και δεν αναφέρομαι στις σημερινές αντιδράσεις, έτσι;
Γιατί μίλησε σήμερα ο κύριος Παπούλιας; Σήμερα τον έτσουξε; Σήμερα το θυμήθηκε; Σήμερα τον έπιασε ο πονος να αντιδράσει; Ε, δεν πειράζει τότε. Διότι πλέον ο συγκεκριμένος κύριος δεν με εκφράζει για το πολίτευμα της χώρας μου. Δεν τον θεωρώ Πρόεδρο της Δημοκρατίας αλλά πρόεδρο της δημοκρατίας ΤΟΥΣ. Εγώ τους θεσμούς τους σέβομαι και τα έχω ξαναγράψει και ξαναγράψει αυτά τα πράγματα. Να σέβονται και οι άλλοι όμως τους θεσμούς: αυτό είναι δικιά μου απαίτηση.

Είμαι εξοργισμένος. Βράζω. Μόνο που εγώ βράζω κανονικά, όχι σαν τους δωσίλογους βουλευτές του pasok οι οποίοι αντιδρούν τις μονές ημέρες του μήνα και υπερψηφίζουν τα δωσίλογα νομοσχέδια τις ζυγές. Κι εγώ όταν βράζω εκρήγνυμαι. Διότι εν αντιθέσει με τους πραγματικά αχρήστους δημοσίους υπαλλήλους του ελληνικού Κυνοβουλίου που εγώ πληρώνω με κόπο, έχω φτάσει σε σημείο να έχω κόψει μετά από 18 χρόνια έως και το κάπνισμα για να εξοικονομήσω μερικά ευρώ το μήνα. Έχω φτάσει σε σημείο να σκέφτομαι πως να φτιάξω το μέλλον μου κι αν μπορώ να φτιάξω μέλλον με τα περισσέματα που μου πετάνε, με τα μαζί τα φάγαμε του ξεφτιλισμένου χοντρού.

Τι γιορτάζουμε σήμερα; Την επέτειο του ΟΧΙ. Ενός ΟΧΙ που είχε πει ένας δικτάτορας. Διότι αυτό ήταν ο Μεταξάς, δικτάτορας. Ναι μεν το Κοινοβούλιο τον είχε καλέσει σχεδόν ομόφωνα, όταν όμως το πρώτο πράγμα που κάνεις είναι να καταργείς το Σύνταγμα αυτομάτως γίνεσαι δικτάτορας. Ήταν όμως ένας δικτάτορας που δεν πέρασε ως τέτοιος στην ιστορία και δικαιότατα, διότι ο δικτάτορας Μεταξάς έκανε πράγματα που ήθελε ο λαός, ήσκησε πολιτικές που ήταν υπέρ της Ελλάδος. Τι έχουμε σήμερα; Στην επέτειο του ΟΧΙ έχουμε έναν δωσίλογο που είπε το μεγάλο ΝΑΙ. Το ΝΑΙ της υποδούλωσης. Το ΝΑΙ της υποτέλειας. Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας, εμείς τους φωνάξαμε. Το είπε και ο νοσηρός μη-εγκέφαλος και ο βούπαις. Προχθές το είπε και ο Ρόβλιας για τον Ράιχενμπαχ. Σατανική σύμπτωση, θα μας κυβερνάει ένας Ράιχ-κάτι... Το τέταρτο ράιχ είναι εδώ και σύμφωνα με το χθεσινό διάγγελμα Τσολάκογλου τους φωνάξαμε εμείς, διότι είναι καλή λίγη γνώμη από μερικούς ειδικούς. Ποια Ελλάδα; Υπάρχει πλέον Ελλάδα; Μόνο στους χάρτες κι αυτό μέχρι να μας βαρεθούν. Εμείς τους φωνάξαμε, εμείς τους φέραμε. Είναι συκοφάντες -σχεδόν έτσι ειπώθηκε- όσοι ισχυρίζονται ότι θα υπογράφουν οι επίτροποι. Όχι ρε ζαρτούλη, απλά δεν θα γίνεται τίποτε αν δεν δώσουν το οκ. Αλλά δεν θα υπογράφουν. Εμείς δεν εκχωρούμε εθνική κυριαρχία, απλώς την ξεπουλάμε.

Οι δωσίλογοι πολιτικοί, οι προδότες του Έθνους, που εδώ κι ενάμιση χρόνο ψηφίζουν ασταμάτητα ό,τι πιο προδοτικό έχει ψηφιστεί στην χώρα. και το χειρότερο, η προδοσία επικυρώνεται με την Μεγάλη Σφραγίδα του Κράτους. Τώρα είναι η πραγματική χούντα, τώρα μας κυβερνούνε οι πραγματικοί δικτάτορες. Τώρα έχουμε τους πραγματικά επικίνδυνους που δεν έχουν ούτε πατρίδα ούτε τσίπα.

Από όλα αυτά που συμβαίνουν τίποτε δεν τους ενόχλησε. Ούτε τον κύριο Παπούλια, ούτε κανέναν άλλον.
Κανέναν δεν έχει ενοχλήσει η αισχρή Παιδεία με την οποίαν παίζει η Διαμαντοπούλου ωσάν να είναι κτήμα της. Κανέναν δεν συγκινεί η ανύπαρκτη Υγεία του επίδοξου δελφίνου και προωθυπουργού Λοβέρδου. κανέναν δεν έχουν συγκινήσει οι συντάξεις των 300 ευρώ, οι μισθοί των 480 ευρώ, η υποαπασχόληση, η υψηλή μετανάστευση, η υψηλότατη ανεργία, τα λουκέτα στα μαγαζιά. Έλληνες αυτοκτονούν, μένουν άστεγοι, χάνουν τα πάντα και ουδείς εκ των αρμοδίων στεναχωριέται.

Και εξερράγησαν όλοι προεξέχοντος του κυρίου Παπούλια για τις αντιδράσεις του κόσμου. Και μου λέτε μετά να μην μου ανεβαίνει η πίεση; Να μην μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι; Πως να μην μου γυρνάνε τα μάτια ανάποδα; Αυτή είναι η Ελλάδα; Αυτή είναι η χώρα μου; Αυτή είναι η πατρίδα μου;
Η χώρα που αν κάτσεις λίγο παραπάνω στο νοσοκομείο θα παρακαλάς να είχες πεθάνει διότι σε περιμένει στη γωνία ο βούπαις;
Πόση άλλη υπομονή να κάνω ρε ξεφτιλισμένοι; Πόσο άλλο σκόντο; Πόσα άλλα ψέματα πρέπει να ανεχτώ ρε δωσίλογοι; Πόσες άλλες θυσίες πρέπει να κάνω ρε ξεφτιλισμένα ρεμάλια του κερατά; Που για όλους εσάς η τσίπα είναι έννοια άγνωστη; Ξεφτιλισμένα τομάρια;

Σε τι έγινε κούρεμα; Στο χρέος; Σε ποιο χρέος; Στις μίζες της Ζήμενς; Στα υπερκοστολογημένα υποβρύχια που γέρνουν; Στο πάρτυ της Υγείας; Στις βίλες; Στους λογαριασμούς στις υπεράκτιες; Στο πάρτυ του χρηματιστηρίου; Στο σκάνδαλο της μο*νής του Βατοπεδίου; Σε αυτό το χρέος έγινε κούρεμα. Εγώ δεν χρώσταγα σε κανέναν πούστη, Έλληνα τε και Ευρωπαίο ή ό,τι άλλο.

Όχι, λοιπόν, κύριε Παπούλια. Ουδείς αμαύρωσε την σημερινή επέτειο. Τουναντίον σήμερα πολύς κόσμος -υπερβολικά πολύς- προσπάθησε να την αποκαταστήσει, εν αντιθέσει με το δωσίλογο πολιτικό τοπίο της χώρας το οποίο υποθέτω ότι αν ζούσαμε το 1940 θα προσπαθούσε να μας πείσει ότι η αντίσταση αμαυρώνει τις προσπάθειες της κυβέρνησης Τσολάκογλου (όπως αντίστοιχα ο Άρης Πορτοσάλτε θα προσπαθούσε να μας πείσει για την ζημία που θα υποστεί ο τουρισμός και κατ' επέκταση η ελληνική οικονομία). Οι πολιτικοί είνια που αμαυρώνουν την εθνική μνήμη και την Ιστορία. Οι πολιτικοί είναι αυτοί που αποτελούν την μέγιστη Ντροπή. Αυτοί μας έφεραν σε αυτά τα χάλια. Αυτοί έκαναν τα ρουσφέτια, αυτοί έπαιρναν τις μίζες, αυτοί βόλευαν τους ημετέρους, αυτοί έλεγαν ψέματα, αυτοί δημιουργούσαν καθεστώς ανομίας, αυτοί έχουν ισοπεδώσει τα πάντα.

Τι είχαμε λοιπόν σήμερα;
Είχαμε μια τεράστια γιορτή.
Είχαμε την τιμή της μνήμης των πεσόντων της αντίστασης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Είχαμε την μεγάλη εορτή του ΟΧΙ απέναντι στον φασισμό, σε ημέρες που βιώνουμε έναν νέο φασισμό και που μόλις χθες είχαμε ένα μεγάλο ΝΑΙ από τον πρωθυπουργό της χώρας, ο οποίοας ως νέος Τσολάκογλου που πραγματικά είναι ξεπουλάει τα πάντα. Ένα ναι που δεν εκφράζει τον ελληνικό λαό πλην ελαχίστων παπαγάλων και αυτό φαίνεται ολοένα και περισσότερο μέρα με τη μέρα.
Τι άλλο θέλουν για να κάνουν εκλογές; Είχε πάει ο Μέγας Δωσίλογος στη ΔΕΘ και είχε 7500 αστυνόμους να τον προστατεύουν. Στο Σύνταγμα η Διαμαντοπούλου ήταν περιτρυγηρισμένη από μπράβους να την προστατεύουν με δικά μας λεφτά. Στο Ηράκλειο που το pasok, το κόμμα των δωσίλογων συγκεντρώνει παραδοσιακά το μεγαλύτερο ποσοστό του ανά το πανελλήνιο, τα αβγά έφευγαν ανά κοτέτσια. Στην Θεσσαλονίκη -όπου έλαβε χώρα και η μεγάλη σημερινή νίκη του Έθνους- είχαμε τη μεγάλη φυγή. Εγώ αυτό που ξέρω είναι ότι όταν τα'χεις κάνει όλα σωστά, όταν έχεις καθαρό μέτωπο δεν φεύγεις. Όταν φεύγεις, κάτι τρέχει. Αν αντιδρούσαν 5-10 θα είχαμε την εξαίρεση. Όταν στα χώνουν οι περισσότεροι, έχουμε τον κανόνα.

Κανείς δεν αφουγκράζεται πια τι αισθάνεται ο ελληνικός λαός πια; Ή είναι τόσο διεφθαρμένοι που δεν ενδιαφέρονται ν'αφουγκραστούν; Τι τραγική ημέρα για τον θλιβερό Υπουργό ΠΡΟΠΟ η σημερινή, να μην μπορεί να καταπνίξει τους πάντες στα δακρυγόνα, να διαλύσει κάθε δημοκρατική αντίδραση όπως το συνηθίζει εδώ και καιρό, ε; Πάνε οι παλιές καλές σοσιαλιστικές μέρες...
Και τώρα τι;
Πάλι στον ΣΥΡΙΖΑ ή/και τους ακροδεξιούς θα τα φορτώσουμε όλα; Τόσες χιλιάδες κόσμου, ή μάλλον εκατομμύρια θα έλεγα, όλοι αυτοί συντονίζονται από τον Τσίπρα; Ο άνθρωπος που δεν μπορεί να συντονίσει τις συνιστώσες του κόμματός του συντονίζει εκατομμύρια κόσμου; Δηλαδή αύριο πάει για κυβέρνηση κιόλας;

Και τι άλλο πρέπει να συμβεί επιτέλους για να γίνουν εκλογές; Τι άλλο;
Για τέταρτη φορά ο μέγας Δωσίλογος πανηγυρίζει ότι μας έσωσε. Και μας το ανακοινώνει εκβιαστικά. Ε, λοιπόν Γιωργάκη να σου πω κάτι;

ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑΜΗΣΟΥ ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ.

Ζήτω το ΟΧΙ.
Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940.
Ζήτω η Δημοκρατία.
Ζήτω η Ελλάδα.

Κι όσον αφορά τους δωσίλογους, αυτούς που κατατρώνε το μέλλον ενός ολόκληρου λαού, αυτούς που χρόνια τώρα έχουν τις τύχες του τόπου στα χέρια τους και ρημάζουν τα πάντα, θέλω να πιστεύω ότι θα έχουν το τέλος που τους αξίζει. Ένα τέλος πολύ κακό, με κρεμάλες. Και μη νομίζετε ότι δεν το φοβούνται αυτό το τέλος. Δεν παρατηρήσατε ότι σήμερα οι περισσότεορι απουσίαζαν; Που ήταν ο Πάγκαλος; Που ήταν ο Βενιζέλος; που ήταν ο Ραγκούσης; Ο Δωσίλογος Πρωθυπουργός Τσολάκογλου; Ελάχιστοι ήταν έξω. Οι λαγοί. Οι υπόλοιποι το'πιασαν το νόημα.

Τα ελικόπτερα ζεσταίνονται...
Έχουν καταλάβει ότι είμαστε όλοι μας και μόνοι τους...
Χαίρεται και χρόνια μας πολλά.

Ακολουθεί υλικό από το ίντερνετ όπου μεταξύ άλλων σήμερα ίσως να άκουσα την συγκλονιστικότερη Ελληνοφρένεια που έχω ακούσει όλα τα χρόνια που την παρακολουθώ...

Ιδού -για αρχή- πόσο απλά μπορεί ένας συνάνθρωπός μας να δείξει περισσότερη αξιοπρέπεια απ'όση έχουν όλοι οι πολιτικοί μαζί.

Αυγά στο Ηράκλειο...

Ηράκλειο επίθεση στην εξέδρα των επισήμων by fon1972

Το ξέσπασμα του κυρίου Παπούλια που έχει υπογράψει όλα τα ΦΕΚ...

Η αποχώρηση του κυρίου Παπούλια από την εξέδρα των επισήμων...

Πρόγευση του τι θ'ακολουθήσει, από τα Τρίκαλα

Ωραία πράγματα στην Καλαμάτα...

Ενθουσιώδης υποδοχή στον Μπεγλίτη

Η δήλωση Γλέζου

Για το χθεσινό διάγγελμα της Ντροπής και του Αίσχους...

2011-10-28T14:23:00.001+03:00

Αντιγράφω πλήρως από το βλόγι του φίλου Γιώργου Κεντρωτή αυτούσιο το κείμενό του για το χθεσινό διάγγελμα του πορδηπουργού της χώρας, διότι ειλικρινά με εκφράζει 101%...

ΑΙΣΧΡΑ ΨΕΥΔΗ ΚΑΙ ΑΡΛΟΥΜΠΟΛΟΓΙΑ ΠΡΩΤΑΚΟΥΣΤΗ ΣΕ ΤΕΤΟΙΟ ΒΑΘΜΟ

Τα κοκκινισμένα δεν τα είπε: Όλα τα άλλα είναι δικά του.

****************************

Αθήνα, 27 Οκτωβρίου 2011

ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Ελληνίδες και Έλληνες (ΣΩΠΑ, ΑΡΧΙΣΕΣ ΠΑΛΙ ΤΙΣ ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ),
Η συμφωνία που μόλις πετύχαμε ανοίγει νέες προοπτικές για την χώρα μας. (ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΔΟΥΛΕίΑΣ) Μας δίνει την δυνατότητα να καθορίσουμε το δικό μας μέλλον (ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΓΚΑΟΥΛΑΪΤΕΡ).
Η προσπάθεια του Ελληνικού λαού αποδίδει.
Βήμα - βήμα μάς έφερε στο χθεσινό βράδυ, στις χθεσινές αποφάσεις.
Τα αποτελέσματα δεν ήρθαν τυχαία (ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΤΙ ΠΑΛΑΙΨΑΜΕ ΩΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΟΛΥ).
Η δική μας συλλογική προσπάθεια είναι που μας έδωσε τα πιο σπουδαία όπλα για την διαπραγμάτευση.
Όχι απλώς για το χρέος μας ή για τη χρηματοδότησή μας, αλλά για το ίδιο το μέλλον μας.
Η χθεσινή απόφαση μας δίνει χρόνο, μας απομακρύνει από την ανασφάλεια.
Μας δίνει την ευκαιρία να χαράξουμε και να ακολουθήσουμε τον δικό μας δρόμο (ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΤΟΝ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΑ ΜΕΡΚΕΛΟΕΙΔΗ).
Και θέλω να διαβεβαιώσω - αυτή η απόφαση σε καμία περίπτωση δεν θα δημιουργεί πρόβλημα για το τραπεζικό σύστημα ή για τις συντάξεις. Το αντίθετο (ΟΥΦ, ΑΝΑΣΑΝΑΜΕ...).
Δημιουργεί νέες δυνατότητες από την ανάπτυξη, την ρευστότητα στην πραγματική οικονομία, μέχρι την στήριξη στην κοινωνική πρόνοια και την εξυγίανση στο τραπεζικό σύστημα (ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ Η ΕΥΤΥΧΙΑ!).
Μας δίνει και το κουράγιο για να προχωρήσουμε μπροστά, με καλύτερες προϋποθέσεις (ΓΙΑ ΤΟΥΣ "ΑΛΛΟΥΣ"). Διαπραγματευτήκαμε και καταφέραμε να διαγράψουμε ένα πολύ σημαντικό μέρος του χρέους μας.
Δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ έφυγαν από τις πλάτες του Ελληνικού λαού. Οι τράπεζες, αντί για τους πολίτες, θα πληρώσουν αυτό το κόστος (ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΥΑΓΗ ΚΑΙ ΑΚΡΩΣ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ). Είναι όμως μια πιο δίκαιη κατανομή των βαρών του χρέους μας.
Πετύχαμε επιπλέον να καλύψουμε τις δανειακές ανάγκες της χώρας μας για τα επόμενα χρόνια.
Και μάλιστα με πολύ ευνοϊκούς όρους (ΓΙΑ ΤΟΥΣ "ΑΛΛΟΥΣ" ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ, ΚΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ).
Το αποτέλεσμα της χθεσινής διαπραγμάτευσης είναι μεγάλης σημασίας για την πατρίδα μας.
Έχοντας ελαφρύνει τον Ελληνικό λαό από τα βάρη του παρελθόντος θέλουμε του χρόνου να είναι η πρώτη χρονιά που δεν προστίθενται νέα χρέη στις πλάτες του.
Και αυτό θα το καταφέρουμε.
Οι χθεσινές αποφάσεις σηματοδοτούν επίσης, κάτι εξίσου σημαντικό.
Ότι όταν δουλεύουμε μαζί, όταν δείχνουμε την επιμονή μας, την αφοσίωσή μας, όταν τολμάμε να κάνουμε δύσκολα βήματα, τελικά κατακτάμε τους στόχους μας (ΤΟΝ ΕΝΤΑΦΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ).
Μάχη που δεν δίνεται είναι μάχη που χάνεται.
Σηματοδοτεί και κάτι άλλο, ότι οι εταίροι μας στην ΕΕ, αναγνωρίζουν αυτές τις προσπάθειες. Θέλουν την επιτυχία, και όχι την αποτυχία της Ελλάδας.
Βάζουν και αυτοί πλάτη (ΘΑ ΚΑΤΣΙΑΣΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ! ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ).
Τώρα που εξασφαλίζουμε τη βιωσιμότητα του χρέους μας για πολλά χρόνια ακόμα (ΜΕ ΧΡΥΣΑ ΚΟΥΤΑΛΙΑ ΘΑ ΤΡΩΝΕ ΟΙ "ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ" ΜΑΣ...), μπορούμε να αφιερωθούμε σε αυτά που έχουμε ακόμη περισσότερο ανάγκη και στο μέλλον θα αποφέρουν και τα πραγματικά οφέλη για τη ζωή μας και για τη ζωή των παιδιών μας.
Αλλά κυρίως, θα χρειαστεί να δουλέψουμε μαζί (ΕΣΕΙΣ ΘΑ ΔΟΥΛΕΥΕΤΕ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΤΕ, ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΣΑΣ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΣΥΝΤΟΜΑ).
Σ’ αυτή τη διαδρομή να είμαστε όλοι μαζί.
Εμείς θα φτιάξουμε την Ελλάδα και κανένας άλλος για εμάς (ΗΔΗ ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ ΚΙΟΛΑΣ). Μην περιμένουμε ούτε μάγους ούτε από μηχανής Θεούς να έρθουν να κάνουν την δουλειά.
Για όσους ανησυχούν, θέλω να τους καθησυχάσω (ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ ΗΣΗΧΑΣΑ).
Τίποτα μα τίποτα σε αυτήν την συμφωνία δεν θυσιάζει την δυνατότητά μας να πάρουμε τις δικές μας αποφάσεις (ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΤΙΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΟΙ "ΑΛΛΟΙ").
Αντίθετα, ανοίγει τον δρόμο να φύγουμε από εξαρτήσεις (ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΜΕ ΣΕ ΕΝΤΑΦΙΑΣΜΟΥΣ).
Στα δικά μας χέρια είναι το μέλλον μας.
Εμείς καθορίζουμε τον δρόμο που θα ακολουθήσουμε (ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙ ΤΟ ΔΝΤ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟΙ ΤΟΥ).
Και εμείς έχουμε την ευθύνη του.
Το να έχουμε βέβαια τεχνογνωσία, στήριξη, καλές πρακτικές και συμβουλές ειδικών στην χώρα μας μόνο καλό μπορεί να μας προσφέρει (ΓΙ' ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΕΡΑΜΕ, ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΑΣ).
Όλοι ξέρουμε ότι ο τόπος μας έχει απεριόριστες δυνατότητες. Για όλους.
Αρκεί αυτές να τις αξιοποιήσουμε.
Να μην θάβονται κάτω από το βάρος ενός κράτους που έπαψε εδώ και χρόνια να λειτουργεί.
Ένα κράτος που καταπίεσε κάθε παραγωγική δύναμη που έχουμε στη διάθεσή μας.
Που δεν ήξερε ή δεν ήθελε να γνωρίζει πώς να εισπράττει, πώς να ξοδεύει, πώς να επενδύει για το κοινό συμφέρον και όχι για το ιδιοτελές συμφέρον.
Ένα κράτος που μέχρι πρόσφατα δεν ήξερε καν πόσους υπαλλήλους έχει και πού υπηρετούν.
Σπάταλο και αδιαφανές.
Από εμάς, την εκάστοτε εξουσία, ξεκίνησε το πρόβλημα (ΑΧΟΥ, ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ!). Και εμείς σήμερα είμαστε αυτοί που κάνουμε τα πρώτα μεγάλα βήματα (ΗΣΥΧΑΣΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ, ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΣ ΣΤΙΓΜΗΝ ΕΙΧΑ ΤΑΡΑΧΤΕΙ ΜΗΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕ ΣΩΣΟΥΝ ΟΙ ΒΕΝΙΖΕΛΟΛΟΒΕΡΔΟΡΑΓΚΟΥΣΟΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΕΣ).
Αλλά θα χρειαστεί η συμμετοχή όλων. Ο καθένας να κάνει την δική του μικρή επανάσταση (ΜΙΚΡΗ ΔΟΣΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ, ΟΧΙ ΣΠΑΤΑΛΕΣ!) για μια διαφορετική και πιο δίκαιη Ελλάδα (ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΗ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ "ΑΛΛΛΟΙ").
Σε βάθος χρόνου θα φτιάξουμε ένα κράτος αποτελεσματικό και δίκαιο, πολιτεία ευνομίας, που θα απελευθερώνει την ανάπτυξη, την γνώση, τον πολιτισμό και που δεν τα καταπιέζει (ΟΠΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ! ΟΠΑ ΚΑΙ ΑΤΑΞΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ!).
Ένα κράτος που γνωρίζει τον ρόλο του και τον υπηρετεί πιστά.
Που υπηρετεί πιστά τον πολίτη.
Μέχρι εκεί όμως έχουμε δρόμο.
Η δουλειά πρέπει να συνεχιστεί εντατικά (ΓΙΑΤΙ Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΩΝΑΖΕΙ).
Μέρα-μέρα να αλλάξουμε όσα μας προσβάλλουν. (ΛΕΙΠΕΙ ΕΝΑ ΛΑΜΒΔΑ... - χέστηκε η φοράδα στ' αλώνι, τό ξέρω).
Δεν θα γίνουν όλα από την μια μέρα στην άλλη και δεν έχει νόημα να αναμασάμε την ίδια κριτική.
Στο χέρι μας είναι ν’ αλλάξουμε όσα είναι άδικα και όσα μας πληγώνουν και να επενδύσουμε σε ό,τι κάνει αυτόν τον τόπο ξεχωριστό.
Η κρίση μας δίνει την ευκαιρία, και αυτή η συμφωνία μάς δίνει τον χρόνο, να επιλέξουμε τι είναι εκείνα που έχουν αξία για μας τους Έλληνες (ΑΣΕ, ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΜΗ ΣΟΥ ΠΩ, ΔΕΝ ΣΕ ΣΥΜΦΕΡΕΙ).
Τι είναι αυτά που θέλουμε να κρατήσουμε και τι είναι αυτά που θέλουμε να αλλάξουμε χωρίς τον βραχνά ενός χρέους που θα καθήλωνε τη δική μας γενιά, τα παιδιά μας και τους απογόνους των παιδιών μας.
Να κάνουμε μαζί τις μεγάλες αλλαγές που όλοι θέλουμε (ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΟΥΜΕ ΚΑΛΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΤΗ ΦΡΑΟΥ ΑΝΓΚΕΛΑ). Τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις στο πολιτικό σύστημα, στην οικονομία, στο αναπτυξιακό μας πρότυπο για μια ποιοτική, περιφερειακή και πράσινη ανάπτυξη.
Ήδη πολλές από αυτές έχουν γίνει πράξη. (ΧΑΡΑΤΣΙΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ)
Όπως για παράδειγμα στο ασφαλιστικό, στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση (ΤΗΝ ΔΙΕΛΥΣΑ), στην απελευθέρωση των επαγγελμάτων.
Αλλαγές, που θα αποδώσουν στο εγγύς μέλλον, θα κάνουν τη χώρα μας πιο δυνατή, πιο δίκαιη.
Θα δώσουν στον κάθε πολίτη την ευκαιρία να αξιοποιήσει τη δημιουργικότητά του και σε όλους μας μαζί τα μεγάλα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας μας (ΚΟΙΝΩΣ ΤΟ ΞΕΚΩΛΙΑΣΜΑ - ΜΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΘΙΟ).
Συνεχίζουμε, έχουμε ακόμα πολύ δουλειά (Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ, ΠΟΥ 'ΛΕΓΕ ΚΑΙ ΜΙΑ ΨΥΧΗ).
Αφού κερδίσαμε αυτή τη μάχη (ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΚΑΙ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ΣΕ ΕΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ Ο ΓΑΠ), δεν μπορώ παρά να είμαι αισιόδοξος ότι μπορούμε να πετύχουμε και τον επόμενο στόχο: να δημιουργήσουμε μαζί την παραγωγική Ελλάδα της δικαιοσύνης και της δημιουργίας (ΑΙ, ΡΕ ΒΟΥΡΔΟΥΛΑΣ...).
Πλέον έχουμε στα χέρια μας τη δυνατότητα να χτίσουμε ένα καλύτερο κράτος και σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα από σήμερα να έχουμε δημιουργήσει μία εντελώς, μα εντελώς, διαφορετική Ελλάδα.
Τώρα, έχουμε δουλειά και ευθύνη για να κάνουμε πράξη τις χθεσινές αποφάσεις.
Έχουμε δουλειά και ευθύνη για να στραφούμε πια κυρίως στην δημιουργική Ελλάδα.
Σας ευχαριστώ (ΚΙ ΕΜΕΙΣ, ΜΑΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΣ).

Η πολιτική διαχείριση του αποθεματικού σε βλακεία.

2011-10-27T12:42:00.002+03:00

Θα εξετάσουμε, τώρα, εις βάθος ένα ζωντανό υποκείμενο προκειμένου να διαπιστώσουμε πως και γιατί τα πράγματα στην Ελλάδα έχουν πάρει τόσο στραβό δρόμο.
Όχι, όχι, μην βιάζεστε να βγάλετε συμπεράσματα, δεν αναφέρομαι στον πορδηπουργό της χώρας Γεώργιο Β' Παπανδρέου Γ' τον Δωσίλογο, ο οποίος αποτελεί ζωντανό παράδειγμα ότι ο άνθρωπος μπορεί να επιβιώσει και δίχως εγκέφαλο.
Παρακάτω θα διαβάσετε (όσοι θέλετε αν και σας το προτείνω με κλειστά μάτια διότι είναι εξαιρετικά σημαντικό) ένα κείμενο το οποίο επίτηδες κοπυπαστάρω ολόκληρο επειδή δεν θέλω να το λινκάρω. Και γιατί δεν θέλω; Πρώτον διότι ποτέ δεν λινκάρω βλάκες και δεύτερον επειδή δεν είμαι βέβαιος ποιος είναι ο αρχικός συγγραφέας αυτού του Έπους, αν και νομίζω ότι τον έχω βρει. Μετά το κείμενο θα ακολουθήσουν τα σχόλιά μου.

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΤΟ ΛΕΕΙ
Αν ψηφίσουμε 50% λευκό διαλύονται τα κόμματα!
ΜΕ ΛΕΥΚΟ 50%+1 ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ...ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ
ΤΟ ΞΕΡΑΤΕ ΑΥΤΟ?
ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΡΥΒΟΥΝ ΕΠΙΜΕΛΩΣ ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ?
ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΣΠΡΩΧΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΠΟΧΗ?
....Τα ψηφοδέλτια τα διακρίνουμε σε έγκυρα, άκυρα και λευκά. Το κάθε ένα από αυτά τα ψηφοδέλτια έχει την δικιά του αρίθμηση κατά την εξαγωγή τους από την κάλπη. Τα έγκυρα εκφράζουν την επιλογή προτάσεων που δίδουν τα εκάστοτε πολιτικά κόμματα. Τα άκυρα εκφράζουν κάποια παραβίαση των παραπάνω αρχών και τέλος η λευκή ψήφος αποτελεί αρνητική ή ουδέτερη πολιτική τοποθέτηση απέναντι στις προτεινόμενες προτάσεις των κομμάτων.
Τι συμβαίνει στην περίπτωση που οι λευκές ψήφοι αποτελούν το 50% συν 1 του εκλογικού σώματος;
Όταν το 50% συν ένα του εκλογικού σώματος επιλέξει την λευκή ψήφο τότε υπάρχει πρόβλημα αντιπροσώπευσης και έκφρασης του κυρίαρχου λαού από τους υπάρχοντες πολιτικούς σχηματισμούς.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με βάση την αρχή της Δεδηλωμένης (δήλωση της βούλησης του λαού), της Λαϊκής Κυριαρχίας και την αρχή της Ισότητας της ψήφου πρέπει να διαλύσει τους υπάρχοντες πολιτικούς σχηματισμούς, να ορίσει υπηρεσιακή κυβέρνηση και να δώσει εντολή σχηματισμού νέων πολιτικών σχηματισμών προκειμένου να εκφράσουν την λαϊκή βούληση.
Παράδειγμα: 1) Έστω ότι έχουμε τις Α,Β,Γ,Δ και Ε πέντε προτάσεις προς ψήφιση (η ψηφοφορία θα διεξαχθεί με βάσει ΠΔ 96/2007 το οποίο ισχύει και σήμερα) και υπάρχει το δικαίωμα της λευκής ψήφου από τους εκλογείς. Ο αριθμός των εκλογέων είναι εκατό (100) άτομα .
Από τα αποτελέσματα της ψηφοφορία προκύπτει ότι οι πενήντα ένας (51) ψήφισαν λευκό και 30 την Α πρόταση, 10 την Β, 5 την Γ , 2 την Δ, 1 την Ε και 1 άκυρο. Η πλειοψηφία των εκλογέων (51%) ψήφισε λευκό ( πλειοψηφικό σύστημα) και το λευκό αποτελεί συνειδητή επιλογή (και όχι αδιαφορία γιατί αυτή εκφράζεται από την αποχή ) που εκφράζει αρνητική ή ουδέτερη στάση τόσο απέναντι στις παραπάνω πέντε προτάσεις όσο και σε αυτούς που τις εκφράζουν. Τότε οι παραπάνω, αφού έχουν απολέσει την νομιμοποίηση τους να μιλούν εκ μέρους της πλειοψηφίας, πρέπει να αποσυρθούν (γιατί ανάλογη χρήσης έχουν και τα λευκά όταν έχουν μικρό ποσοστό, επίσης δεν υπάρχει εκπρόσωπος του λευκού) γιατί αυτό είναι το σαφές μήνυμα της λευκής ψήφου. Στη συνέχεια πρέπει να γίνουν ζυμώσεις, καταγραφή τάσεων και επιλογή (π.χ. δημοψηφίσματα) για το τι ζητάει η πλειοψηφία των εκλογέων και να διαμορφωθούν νέες προτάσεις που θα περικλείουν αυτές τις τάσεις της πλειοψηφίας Οι εκπρόσωποι αυτών των προτάσεων πρέπει να μπορούν να εκφράσουν την πλειοψηφία.
Παράδειγμα: 2) Σε σχετική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Πρώτο Τμήμα), που αφορά την υπόθεση Πασχαλίδη, Κουτμερίδη και Ζαχαράκη κατά Ελλάδος αρ. απόφασης: Ν Φ092.22-2512-1/1 10/4/2008 στο κεφάλαιο Εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση και στην παράγραφο 32 αναφέρεται ΄΄ Περαιτέρω , το Δικαστήριο …..σώματος. Ειδικότερα, επιλέγοντας το λευκό ψηφοδέλτιο, ένα μέρος του εκλογικού σώματος της μείζονος εκλογικής περιφέρειας της Κεντρικής Μακεδονίας επιθυμούσε να εκφράσει την αποκήρυξη όλων των πολιτικών σχηματισμών.΄΄ Όλη η απόφαση στο www.nsk.gr/edad/ee474.pdf. Δηλαδή, σύμφωνα με τα παραπάνω, η λευκή ψήφος αποκηρύσσει όλα τα πολιτικά κόμματα. Όταν το ποσοστό της λευκής ψήφου υπερβαίνει το 50% συν 1 του εκλογικού σώματος τότε μήπως διαλύονται τα πολιτικά κόμματα;
Αν στο Σύνταγμα α.41 παρ. 1΄΄ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δύναται να διαλύσει την Βουλή εάν αυτή ευρίσκεται εν προφανή δυσαρμονία με το λαϊκό αίσθημα………΄΄ στην άνω περίπτωση που σε μεγάλο ποσοστό (50% συν 1) του εκλογικού σώματος αποκηρύσσει, με την ψήφο του, τα πολιτικά κόμματα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ως ρυθμιστής του πολιτεύματος – αρχηγός της πολιτείας (α30 παρ.1 του Συντάγματος ) θα πρέπει να διαλύσει όλα τα κόμματα (αρχή της λαϊκής κυριαρχίας).
Στο α. 52 του Συντάγματος αναφέρει περί της “Γνήσια και ανόθευτη εκδήλωσης της λαϊκής κυριαρχίας” και αφορά την πληροφόρηση του λαού από τα ΜΜΕ. Ο λαός είναι ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΤΟΣ για την δύναμη της λευκής ψήφου. Οι δημοσιογράφοι είναι επιλήσμονες των καθηκόντων τους έναντι στον ελληνικό λαό γιατί ο τελευταίος είναι εντελώς απληροφόρητος για την δύναμη της λευκής ψήφου.

Η λευκή ψήφος αποτελεί την μεγαλύτερη, δημοκρατικότερη και κυρίως ουσιαστικότερη μορφή διαμαρτυρίας στα δημοκρατικά καθεστώτα.
Η λευκή ψήφος είναι πολιτική απόφαση που αποκηρύσσει το πολιτικό σκηνικό και στην εκλογική διαδικασία έχει την μορφή πολιτειακού δημοψηφίσματος.
Αν δεν ισχύουν τα παραπάνω, τι νόημα θα είχε η επιλογή της λευκής ψήφου από το εκλογικό σώμα και ποια θα ήταν η ουσία της στην εκλογική διαδικασία με βάσει των αρχών της δεδηλωμένης και της λαϊκής κυριαρχίας ; Μήπως ο πολίτης – εκλογεύς ασκώντας το ανώτερο δημοκρατικό του δικαίωμα, συμμετέχοντας με την ψήφο του στις εκλογές, επιλέγοντας λευκό ουσιαστικά η ψήφος του είναι υποδεέστερη και άνευ σημασία για το εκλογικό σώμα καταπατώντας την αρχή της ισότητας; Θα έπρεπε τότε να υπάρχουν μόνο τα έγκυρα και τα άκυρα ψηφοδέλτια που σημαίνει ότι θα έπρεπε υποχρεωτικά να υιοθετήσουμε μία από τις επιλογές που δίδουν τα πολιτικά κόμματα χωρίς δικαίωμα άλλης επιλογής, όπως γίνεται ουσιαστικά σήμερα γιατί ποτέ δεν άνοιξε η συζήτηση για τις δυνατότητες που προσφέρει στο εκλογικό σώμα η λευκή ψήφος. Το Σύνταγμα της Ελλάδος προστατεύει τον κυρίαρχο λαό και το Δημοκρατικό πολίτευμα και όχι το status quo (ηγεμονία) των πολιτικών κομμάτων και των υποψηφίων τους.
Στα δημοκρατικά πολιτεύματα λοιπόν έχει προβλεφθεί το πώς ο κυρίαρχος λαός έχει την δυνατότητα να απαλλαγεί από τους πολιτικούς σχηματισμούς και τους υποψηφίους αυτών βοηθώντας στην εξέλιξη του πολιτικού μας συστήματος. Αν οι τυχόν ομάδες πίεσης (Τράπεζες, Εκδότες, ΜΜΕ, Βιομήχανοι κ.ά.) έχουν βρεθεί πάνω από το πολιτικό σύστημα και αυτό εκτελεί εντολές τους πώς αλλιώς μπορεί ο κυρίαρχος λαός να απεγκλωβιστεί ειρηνικά από όλα αυτά; Όταν το πολιτικό σκηνικό συνολικά είναι κατώτερο σε πολιτικές, αξίες και ήθος από την κοινωνία δεν θα πρέπει να μπορεί να απαλλαγεί από αυτό ή θα πρέπει και η κοινωνία να γίνει σαν και αυτούς; Στη Δημοκρατία μόνο επιλέγεις δεν μπορείς να απορρίπτεις;
Οι πολιτικοί σήμερα είναι αυτοί που ουσιαστικά ασκούν την νομοθετική, εκτελεστική και ελεγκτική εξουσία και όπως είναι φανερό, αν το πολιτικό σύστημα είναι σάπιο, δεν υπάρχει πιθανότητα τιμωρίας πολιτικών προσώπων ή επιχειρηματιών. Η λευκή ψήφος έχει την δυνατότητα να ΄΄καθαρίσει΄΄ το παρακμάζον πολιτικό σύστημα και να δώσει την δυνατότητα στον κυρίαρχο λαό να θέσει νέους κανόνες διακυβέρνησης. Είναι ευκαιρία να διδάξουμε δημοκρατία όλο τον κόσμο και να τους αποδείξουμε ότι στη Δημοκρατία οι λαοί δεν εγκλωβίζονται σε ΄μέτριες΄ από το σύστημα προτεινόμενες επιλογές αλλά μπορούν να τις αποσύρουν και να αναζητούν αυτό που τους εκφράζει.
Εκπομπή για τη λευκή ψήφο δεν έχει γίνει ποτέ, γιατί;

Τα σχόλιά μου τώρα...
Τέτοιο ρεσιτάλ ξερολίστικης βλακείας δεν θυμάμαι πότε είχα συναντήσει την τελευταία φορά.
Κατ' αρχήν για να μιλάμε με τεκμήρια, εδώ θα βρείτε το Σύνταγμα των Ελλήνων και εδώ θα βρείτε το Προεδρικό Διάταγμα 96/2007 που καθορίζει τον τρέχοντα εκλογικό νόμο μαζί με όλες τις λεπτομέρειες, εμετικές τε και μη.
Γιατί όμως την χαρακτήρισα ξερολίστικη βλακεία; Για δύο λόγους: πρώτον, διότι δεν θέλω να την χαρακτηρίσω καλοστημένη προπαγάνδα και δεύτερον, διότι υπάρχει και η αφελής βλακεία όλων εκείνων που έχουν προωθήσει την παρούσα είδηση ως κάτι το συγκλονιστικό που όντως μας κρύβουν.

Βέβαια εδώ υπάρχει μια αλήθεια: όντως μας το κρύβουν, μόνο που μας το κρύβουν διότι δεν υφίσταται κάτι τέτοιο. Αν ο οποιοσδήποτε αντί να συμπεριφέρεται σαν κοινός βλαξ είχε κάτσει ποτέ να διαβάσει έστω και ένα κείμενο από όλα αυτά που τάχα μου διασπείρονται ως νέος ιός, όπως αντίστοιχα διασπείρονται κείμενα που αν δεν τα στείλεις σε 50 φίλους σου θα σου καεί ο υπολογιστής, θα έχεις κακή τύχη για τα επόμενα 50 χρόνια και θα σε κατουρήσει σκύλος στο πόδι, έτσι αντίστοιχα -με χρήση λίγης απλής κοινότατης λογικής-θα μπορούσε να καταλάβει τι ισχύει και τι όχι. Στην Ελλάδα όμως είμαστε μαθημένοι κάποιος άλλος να ψάχνει κάτι για εμάς και να μας προσφέρει έτοιμη τη λύση.
Παρεμπιπτόντως να πω ότι μια τέτοια λύση μας έχει προσφέρει και το pasok, του οποιου το θεάρεστο έργο ολοκληρώθηκε, εκτιμώ, αργά χθες το βράδυ με την χρεωκοπία της χώρας, η οποία επιπρόσθετα είναι μερική που οδηγεί σε σχεδόν καθόλου κούρεμα προκειμένου να διασφαλιστεί ότι μας κρατάνε στο χέρι και μετά την αναδόμηση, αν αυτή έρθει ποτέ. Και όλο αυτό το αίσχος, το ιστορικό ΝΑΙ που είπε ο δωσίλογος πορδηπουργός της χώρας μια μέρα πριν την ιστορική επέτειο του ΟΧΙ, παρουσιάζεται ως εθνική επιτυχία και ακόμη και τώρα υπάρχει κόσμος που το σκέφτεται. Γιατί; Διότι σου λέει "κάτι θα ξέρουν αυτοί".
Και αυτοί που "ξέρουν" κάνουν τα πάντα για να μην μπεις εσύ στον κόπο για να μάθεις.

Κάπως έτσι, χίλιοι δυο άλλοι επίδοξοι ξυπνητζήδες τε και ξερόλες διαβάζουν αντ'ημών προκειμένου δήθεν να μας ανοίξουν τα μάτια ακριβώς όπως ο πορδηπουργός θεωρεί ότι βάζει τάξη στα δημοσιονομικά της χώρας. Και έστω ότι αυτοί κάνουν το κομμάτι τους. Οι υπόλοιποι που τα προωθούν με ενθουσιασμό όλα αυτά τα βδελύγματα, δεν έχουν κουκούτσι μυαλό πια; Εϊναι τόσοι πολλοί αυτοί που έχουν τον Γεώργιο Β' Παπανδρέου Γ' τον Δωσίλογο, αυτόν τον νοσηρό μη-εγκέφαλο, για ίνδαλμα; Ψάξτε το λίγο ρε.

Δηλαδή αν εγώ έρθω και σας πω ότι αν δεν μου στείλετε 10.000 ευρώ ο καθένας εντός 50 λεπτών από την στιγμή που θα λάβετε το μέηλ και εάν στην συνέχεια δεν το στείλετε σε 100 φίλους σας, τότε θα πάθετε οικονομική ζημιά ύψους 100.000 ευρώ, θα με πιστέψετε; Και θα στείλετε 10.000 ευρώ;

Πόση βλακεία υπάρχει σε αυτήν τη χώρα πιά;
Τα λευκά δεν προσμετρώνται στο εκλογικό αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα πάντοτε θα είναι 100% επί των εγκύρων. Είτε ψηφίσουν πέντε πολίτες σε ολόκληρη την επικράτεια, είτε ψηφίσουν πέντε εκατομμύρια, αυτό που μετράει είναι τα έγκυρα ψηδοφέλτια. Και αν όσοι ελάμβαναν αυτό το ηλίθιο μέηλ το έψαχναν έστω και λιγουλάκι, θα είμασταν ένας τω όντι πολιτικοποιημένος λαός που δεν θα μάσαγε κουτόχορτο και όλοι αυτοί οι χαζομάρες κι επιτήδιοι, επαγγελματίες τε κι ερασιτέχνες, δεν θα είχαν πρόσφορο έδαφος δράσης.

Άρθρο 98
(Άρθρα 4 και 11 Ν. 3231/2004 και άρθρο 1 Ν. 3434/2006)
Συγκέντρωση αποτελεσμάτων - Λευκά Ψηφοδέλτια

...
4. Το αρμόδιο Πρωτοδικείο, για την αντίστοιχη εκλογική περιφέρεια συντάσσει (σε συμβούλιο) τον πίνακα των αποτελεσμάτων της, ο οποίος περιέχει:
α. τον αριθμό των εγγεγραμμένων εκλογέων,
β. τον αριθμό των εκλογέων που ψήφισαν,
γ. τον αριθμό των εγκύρων ψηφοδελτίων,
δ. τον αριθμό των άκυρων ψηφοδελτίων,
ε. τον αριθμό των λευκών ψηφοδελτίων και
στ. τον αριθμό των εγκύρων ψηφοδελτίων που έλαβε κάθε συνδυασμός και κάθε μεμονωμένος υποψήφιος.
Στον πίνακα προτάσσονται οι συνδυασμοί των κομμάτων, κατά τη σειρά της εκλογικής τους δύναμης και ακολουθούν οι συνδυασμοί των συνασπισμών κομμάτων, οι συνδυασμοί των ανεξαρτήτων και οι μεμονωμένοι υποψήφιοι. Στο κάτω μέρος του αναγράφονται ολογράφως τα παραπάνω στοιχεία και ο πίνακας υπογράφεται από τον Πρόεδρο, τα μέλη και τον γραμματέα του Πρωτοδικείου.
...
8. Κατά την αληθή έννοια των διατάξεων της παρ. 4 του παρόντος άρθρου και των άρθρων 99 και 100, κατά τη σύνταξη, ανά εκλογική περιφέρεια, των πινάκων αποτελεσμάτων από τα αρμόδια δικαστήρια, κατά την κατανομή των εδρών, καθώς και για τον καθορισμό του εκλογικού μέτρου, τα λευκά ψηφοδέλτια δεν προσμετρώνται στα έγκυρα.

Νομίζω ότι ο Νόμος είναι από μόνος του σαφέστατος. Που όμως έγινε η παρεξήγηση;
Κατ' αρχήν στο ότι ο εμπνευστής του προαναφερθέντος Έπους είτε δεν ξέρει να διαβάζει, είτε ηθελημένα παρερμήνευσε, είτε προσπάθησε μεν αλλά δεν συμπέρανε σωστά ως προς το εξής σημείο:

2. Εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση
29. Το Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι δεν καλείται να εξετάσει in abstracto κατά πόσον είναι πρόσφορο τα λευκά ψηφοδέλτια να προσμετρώνται κατά τον υπολογισμό του εκλογικού μέτρου και την κατανομή των εδρών, ούτε να αποφασίσει εάν ένα τέτοιο σύστημα υπολογισμού επιβάλλεται από τις αρχές της λαϊκής κυριαρχίας και της ισότητας των ψήφων. Όπως έχει ήδη κρίνει, το ζήτημα αυτό ανάγεται στο περιθώριο εκτιμήσεως του οποίου απολαύουν τα Κράτη στον τομέα αυτό. Αντιθέτως, το ζήτημα το οποίο τίθεται στην προκειμένη περίπτωση είναι εάν ο τρόπος με τον οποίο το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, δια της αποφάσεως 12/2005, ερμήνευσε και στη συνέχεια εφήρμοσε τον εκλογικό νόμο, ήταν συμβατός με την ίδια την ουσία του δικαιώματος των προσφευγόντων να εκλέγονται και να ασκούν τα βουλευτικά τους καθήκοντα.
30. Στο σημείο αυτό, το Δικαστήριο προσδίδει ιδιαίτερο βάρος σε πολλά στοιχεία. Πρώτον, οι προσφεύγοντες κατήλθαν στις εκλογές και εξελέγησαν συμφώνως προς τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, όπως αυτός παγίως ερμηνευόταν από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο και το Συμβούλιο της Επικρατείας. Κατά τον νόμο αυτόν, το εκλογικό μέτρο υπολογιζόταν χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα λευκά ψηφοδέλτια. Οι προσφεύγοντες ανέμεναν ότι θα εφαρμοσθεί αυτή η νομοθεσία και ότι τα της εκλογής τους θα κριθούν βάσει της νομοθεσίας αυτής. Οι προσφεύγοντες δεν ηδύναντο να φαντασθούν ότι θα ήταν δυνατόν να ακυρωθεί η εκλογή τους κατόπιν νομολογιακής μεταστροφής. Πράγματι, το γεγονός ότι το Ανώτατο Ειδικό
Δικαστήριο απεφάσισε να αναθεωρήσει την επί μακρόν ισχύουσα νομολογία του και
- 10 -
να κηρύξει αντισυνταγματική την οικεία νομοθεσία, ήταν αναπάντεχο για τους προσφεύγοντες.
31. Στο σημείο αυτό, το Δικαστήριο προσδίδει σημασία στο γεγονός ότι η προσβληθείσα από τους προσφεύγοντες απόφαση 12/2005 του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου αποτελεί τη μοναδική απόφαση, με την οποία το Εκλογοδικείο συνυπολόγισε, ως έγκυρα, τα λευκά ψηφοδέλτια, διότι, στη συνέχεια, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε νέα διάταξη, το άρθρο 1 του ν. 3434/2006, προς αποφυγή ασαφειών οι οποίες θα ήταν δυνατό να αναφυούν κατόπιν της εν λόγω αποφάσεως (βλ. παρ. 16 ανωτέρω). Κατά τη νέα διάταξη, δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα λευκά ψηφοδέλτια.
32. Περαιτέρω, το Δικαστήριο δεν δύναται να παραβλέψει το γεγονός ότι η παράλειψη πολλών διατάξεων του εκλογικού νόμου στο πλαίσιο εκλογών οι οποίες έχουν ήδη διενεργηθεί, δύναται να αλλοιώσει την εκπεφρασμένη βούληση του εκλογικού σώματος. Ειδικότερα, επιλέγοντας το λευκό ψηφοδέλτιο, ένα μέρος του εκλογικού σώματος της μείζονος εκλογικής περιφέρειας της Κεντρικής Μακεδονίας επιθυμούσε να εκφράσει την αποκήρυξη όλων των πολιτικών σχηματισμών. Ωστόσο, κατόπιν της νομολογιακής μεταστροφής, τα λευκά ψηφοδέλτια αυτών των εκλογέων ερμηνεύθηκαν ως θετικές ψήφοι υπέρ όλων των πολιτικών κομμάτων.
33. Υπό τις συνθήκες αυτές, το Δικαστήριο εκτιμά ότι, αξιολογώντας την εκλογή των προσφευγόντων υπό το πρίσμα της νέας ερμηνείας του εκλογικού νόμου, χωρίς να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η εκλογή αυτή υπήρξε εντελώς νόμιμη, το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο προσέβαλε τις αρχές της νομίμου εμπιστοσύνης και της νομιμότητας όσον αφορά τόσο τους προσφεύγοντες όσο και τους εκλογείς (βλ., προς την κατεύθυνση αυτή, προαναφερθείσα απόφαση Λυκουρέζος κατά Ελλάδος, παρ. 54- 57).
34. Εξ άλλου, το Δικαστήριο σημειώνει ότι η μείζων εκλογική περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας ήταν η μοναδική εκλογική περιφέρεια στην οποία, κατά τις εν λόγω βουλευτικές εκλογές, ο υπολογισμός του εκλογικού μέτρου έλαβε χώρα βάσει της νέας νομολογίας του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου. Κατά το Δικαστήριο, με την απόφαση 12/2005 του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου, δημιουργήθηκαν δύο κατηγορίες βουλευτών στο Ελληνικό Κοινοβούλιο : εκείνοι οι οποίοι εξελέγησαν χωρίς να ληφθούν υπόψη τα λευκά ψηφοδέλτια, και εκείνοι οι οποίοι, σε βάρος των
- 11 -
τριών προσφευγόντων, εισήλθαν στη Βουλή χάρις στην προσμέτρηση των λευκών ψηφοδελτίων. Ωστόσο, μία τέτοια κατάσταση δεν είναι συμβατή με τη νομολογία του Δικαστηρίου, δυνάμει της οποίας έχει θεσπισθεί «η αρχή της ίσης μεταχείρισης όλων των πολιτών κατά την άσκηση των δικαιωμάτων τους όσον αφορά τη συμμετοχή στις εκλογές, τόσο υπό την ιδιότητα του εκλογέως όσο και υπό αυτή του εκλόγιμου» (βλ. προαναφερθείσα απόφαση Mathieu-Mohin και Clerfayt κατά Βελγίου, παρ. 54).
35. Στο σημείο αυτό, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η Κυβέρνηση δεν επικαλέσθηκε επιτακτικό για τη δημοκρατική τάξη λόγο δυνάμενο να αιτιολογήσει την ανάμειξη στο δικαίωμα των προσφευγόντων να εκλεγούν βουλευτές και να ασκήσουν τα βουλευτικά τους καθήκοντα. Υπό τις συνθήκες αυτές, το Δικαστήριο εκτιμά ότι ο απρόβλεπτος τρόπος με τον οποίο το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο ερμήνευσε και, στη συνέχεια, εφήρμοσε, δια της αποφάσεως 12/2005, τον εκλογικό νόμο, έπληξε την ίδια την ουσία των δικαιωμάτων τα οποία εγγυάται το άρθρο 3 του Πρώτου Πρωτοκόλλου.
Επομένως, υπήρξε παραβίαση του άρθρου 3 του Πρώτου Πρωτοκόλλου.

Πιο είναι λοιπόν το συμπέρασμα; Ότι το κείμενο το οποίο φέρεται να διάβασε ο εμπνευστής του Έπους καταλήγει στα ακριβώς αντίθετα συμπεράσματα με τα οποία επιχειρεί να μας διδάξει, ήτοι ότι η προσμέτρηση των λευκών ψηφοδελτίων είναι παράνομη και ότι στην περίπτωση της Παρθένας Φουντουκίδου κακώς είχε συμβεί το αντίθετο.

Μπορείτε λοιπόν να καταλάβετε γιατί φτάσαμε σε αυτά τα χάλια;
Μπορείτε να συνειδητοποιήσετε ότι αυθέντες δεν υπάρχουν;
Μπορείτε να κατανοήσετε τις ατομικές ευθύνες που έχει ο καθένας μας;
Το Κράτος είμαστε εμείς, όλοι. Ενεργοί πολίτες συνεπάγονται σοβαρό κράτος. Πολίτες καφενεία σημαίνουν κράτος Ελλάδα. Κοινώς, μπουρδέλο. Αυτή είναι η πραγματική μας ευθύνη ως πολίτες, η μη σκέψη, η pasokοποίηση της πολιτικής. Ότι αν βάλεις και εμένα στο δημόσιο δεν θα έχουμε πρόβλημα. Αυτό ήταν το μαζί τα φάγαμε του εμετικού χοντρού.

Όταν εσύ, ο υποτιθέμενος ενεργός πολίτης δεν ψάχνεις τα τόσο απλά και αρκείσαι στην "γνώση" του αυθέντη για ένα τόσο απλό θέμα, τότε φαντάσου τι σου κάνουν στα πιο πολύπλοκα όπως η πολιτική και τα δημοσιονομικά.
Μην αναρωτιέσαι αδίκως λοιπόν, οι απαντήσεις που ψάχνεις βρίσκονται στον καθρέπτη σου. Έχεις όμως τ'άντερα να κοιτάξεις τον καθρέπτη σου κατάματα; Μπορείς να αντιμετωπίσεις όλες τις λαμογιές που έχεις κάνει, ακόμη κι εκείνες που σκέφτηκς αλλά δεν μπόρεσες ή πρόλαβες να κάνεις; Εδώ σε θέλω;
Έχεις τη θέληση ν'αλλάξεις;

Δεν πειράζει αν κάνεις λάθος, δεν πειράζει αν συμπεράνεις μαλακία. Τουλάχιστον ψάξε ρε παπάρα, συμπέρανε, σκέψου. Κι αν σε κάτι κάνεις λάθος όλο και κάποιος θα σε διορθώσει.
Λάθη κάνουμε όλοι. Το θέμα είναι να τα διορθώνουμε και όχι να τα διαιωνίζουμε.

Που καταλήγουμε λοιπόν, μεγάλε; Στο ότι η βλακεία παίζει μεγάλο ρόλο στο πως ήρθαν τα πράγματα και αποδεδειγμένα πλέον φαίνεται ακόμη και στον πιο αφελή ότι η βλακεία μόνο προς το χειρότερο μπορεί να μεταβάλει τα πράγματα. Ή λοιπόν την διαχειριζόμαστε πολιτικά για να την αποδιώξουμε και να κάνουμε κάτι για το μέλλον, ή θα συνεχίσει να μας βυθίζει σαν βαρίδι στα πόδια.

Και μην ξεχνάτε: οι βλάκες είναι δυστυχώς παντού, κυκλοφορούν ανάμεσά μας, αναπνέουν τον ίδιον αέρα. Αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ. Το μόνο που μπορεί ν'αλλάξει είναι το ειδικό τους βάρος μέσα στην κοινωνία και στην λήψη αποφάσεων.

Χαίρετε.
Και επειδή πολύ το βαρύναμε, ρίχτε οπωσδήποτε μια ματιά στην ανταπόκριση του φλιτάτου ζαφεώδος εδώ πέρα, μιας και τον πετύχαμε σε φόρμες!