Τετάρτη, 9 Ιουνίου 2010

Πάνε καλά τα πράγματα.

Επιτέλους δηλαδή.

Έχουν βγει παγανιά άλλωστε και μας διαβεβαιώνουν επί τούτου σχεδόν όλοι οι "επίσημοι": πολιτικοί, αναλυτές, τραπεζίτες και γενικά κάθε καρυδιάς καρύδι, πως ούτε θα χρεωκοπήσει η χώρα, ούτε από το ευρώ θα φύγουμε, ούτε αναδιαπραγμάτευση του χρέους θα γίνει, ούτε θα λάβει χώρα η καταστροφή του κόσμου πριν το 2012 και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο.
Και ως γνωστόν, όποτε λένε κάτι τέτοια εκ των προτέρων -ιδίως οι πολιτικοί-, πάντοτε γίνονται μετά. Όπως πχ δεν προλαβαίνουμε να ανοίγουμε λογαριασμούς για να καταθέτουμε (ενίοτε κλειστά) τα λεφτά του Γιωργάκη που υπήρχαν προεκλογικά, όπως μηδενίστηκε (με μηδενική ανοχή) η διαφθορά από τον Καραμανλή, όπως η Ελλάδα έγινε ισχυρά επί Σημίτη, όπως είχε γίνει η κάθαρση από τον Μητσοτάκη και πάει λέγοντας...
Διότι αν πάμε προς τα πίσω, αυτό ακριβώς θα διαπιστώσουμε: πως ό,τι μας λένε οι πολιτικοί, γίνεται ακριβώς αυτό και μάλιστα με ακρίβεια λεπτομερέστατη.

Βέβαια η αλήθεια είναι ότι εν προκειμένω τα πράγματα είναι ολίγον τι πιο πολύπλοκα, αφού εκτός από τις προαναφερθείσες διαβεβαιώσεις, έχουμε και τα μέτρα που είναι επαρκή (ακριβώς όπως προηγουμένως ήταν επαρκή και του Γενάρη και του Μαρτίου), αλλά ας μην το κάνουμε θέμα κιόλας. Το σημαντικό είναι ότι διαθέτουμε πολιτικούς που έχουν πλήρη επίγνωση της καταστάσεως και που είναι διατεθιμένοι να βάλουν το μαχαίρι ίσως και παραπέρα από το κόκαλο (ίσως προς κώλο μεριά-χου νόουζ;).

Δεν ξέρω πχ αν έχετε διαπιστώσει κάτι: ντάξει, αν παραμερήσουμε τον ενοχλητικό λόξυγγα των πέντε διαφορετικών πορισμάτων για το Βατοπέδι ως την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα (και που ήταν όντως μεγάλη έκπληξη μιας κι ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε και εξέδωσε μόνο ένα), θα διαπιστώσουμε ότι τα 2 μεγάλα κόμματα ήδη έχουν αρχίσει να δρομολογούν το καθάρισμα μερικών ήδη καθαρισμένων προκειμένου να δείξουν ότι δεν μασάνε μία και πως όταν κάνουν λόγο για διαφάνεια και για κάθαρση, το εννοούν. Μάλιστα μην εκπλαγείτε αν δείτε να καθαρίζει το καθένα και από κανά πεμπτοέκτο στέλεχός τους. Ξέρετε ποιο εννοώ πεμπτοέκτο: απ'αυτούς τους πολιτικούς που και να μην κατέβουν στις εκλογές δεν θα το πάρει χαμπάρι κανείς. Και όχι για άλλο λόγο, αλλά για να μην κατηγορηθούν (τα κόμματα) ότι καθάρισαν μόνο συνταξιούχους βουλευτές.

Εντωμεταξύ παρακολουθώ με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις που αφορούν τον σύντροφο Άκη και ειλικρινώς απορώ: δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο πια σε αυτόν τον τόπο; Τα χτυπάνε τα σύμβολα της σοσιαληστείας ρε; Τα χτυπάνε τα τοτέμ; Δεν ντρέπεστε καθόλου; Δηλαδή για πείτε μου: εσείς δεν κάνετε καμία συλλογή; Δεν έχετε έστω και κάτι; Δίσκους ή cd; Γραμματόσημα; Νομίσματα; Αναπτήρες zippo; Τηλεκάρτες; Κάτι τέλος πάντων. Ε, έτσι κι ο σύντροφος Άκης φαίνεται πως έκανε συλλογή ακινήτων. Που το πρόβλημα δηλαδή; Δηλαδή έπρεπε να μένει στο ενοίκιο ο άνθρωπος όπως οι πλέμπες, μόνο και μόνο για να μην σκανδαλιστούν τα πλήθη; Απαραδεκτότατον. Αήθης επίθεση.
Παρεμπιπτόντως άκουγα κάτι πολύ γουστόζικο σήμερα από το δίδυμο Λυριτζή-Οικονόμου αναφορικά με τις υπεράκτιες (ελληνιστί off shore) που φέρονται να εμπλέκονται στις αγοραπωλησίες του Άκη και πραγματικά μου άρεσε. Ενδιαφέρεσαι να αγοράσεις ένα σπίτι ρε παιδάκι μου -δεν εξετάζουμε το που είναι και πόσο κάνει. Ψάχνεις λοιπόν να έρθεις σε επαφή με τον ιδιοκτήτη: ρωτάς λοιπόν -εκτός κι αν το λέει το πωλητήριο- ποιος είναι και σου λένε "η off shore τάδε". Κανένα πρόβλημα. Ανοίγεις στον χρυσό οδηγό στην σελίδα με τις off shore (για τους χρήστες διαδικτύου υπάρχει και η σελίς white pages του ΟΤΕ), πληκτρολογείς το όνομα και σου βγάζει πλήρη στοιχεία. Τα πάντα. Μήπως δεν το έχουμε κάνει όλοι μας και δεν το γνωρίζουμε; Το γνωρίζουμε. Βέβαια θα με ρωτήσετε -και πολύ σωστά- πως είναι δυνατόν να τους βρίσκεις για αγοραπωλησία αλλά να μην τους βρίσκεις για φοροδιαφυγή; Μα μην είσθε αφελείς: στον Χρυσό Οδηγό οι εν λόγω εταιρίες βρίσκονται στα μεσιτικά, όχι στους φοροφυγάδες.

Όπως επίσης υπάρχει και κάτι ακόμη: θες ρε παιδί μου να αγοράσεις ένα καινούριο ψυγείο. Τι κάνεις; Πολύ απλά: παίρνεις πχ το τάδε διευθυντικό στέλεχος (φερειπείν τον Χριστοφοράκο) και του το παραγγέλνεις. Έτσι δεν κάνουμε όλοι μας; Υπάρχει άνθρωπος που να έχει πάει ποτέ σε μαγαζί για κάτι τέτοιο; Υπάρχει κανείς από 'μας που να έχει εξυπηρετηθεί ποτέ από απλό υπάλληλο; Όχι βέβαια. Οπότε για ποιον λόγο γίνεται όλος αυτός ο ντόρος με μίζες, δώρα κλπ; Για ποιον λόγο ακούμε για τις αγωνιώδεις προσπάθειες της Δικαιοσύνης να βρει παραθυράκια για ήδη παραγεγραμμένα αδικήματα μπας και τα φέρει στο εδώλειο, και στο τέλος να πληροφορηθούμε ότι άνθρακες ο θησαυρός; Βγείτε πείτε φόρα παρτίδα ότι 'ντάξει ρε παιδιά, δεν θα κάνουμε τίποτε όπως δεν κάναμε ποτέ. Και μάλιστα θα νομοθετήσουμε κι από πάνω, προκειμένου να πηγαίνουν απευθείας φυλακή όσοι τρώνε λιγότερα απ'όσα θα μπορούσαν να έχουν φάει. Ποιος είσαι εσύ κύριε που θα κάνεις δημόσιο έργο δίχως μίζα δηλαδή; Πως θα κινηθούν οι επόμενες γεννεές υπουργών δίχως μίζα; Πως θα ζήσουν; Τα έχετε σκεφτεί αυτά; Επιτρέπεται ο βουλευτής τάδε να άφησε απλήρωτη κλήση αντί να την σβήσει; Να του άρουμε τη βουλευτική ασυλία για να βάλει μυαλό ο αλήτης.

Όπως επίσης, προς τι όλη αυτή η πρεμούρα με τις διαψεύσεις περί χρεωκοπίας και εξόδου από την Ευρωζώνη; Υπάρχει λόγος, από την στιγμή που ό,τι είναι να γίνει, είναι ήδη προδιαγεγραμμένο να γίνει; Τι νομίζετε δηλαδή; Επειδή εμείς τα μαθαίνουμε λίγα-λίγα, ότι έτσι πάνε και οι εξελίξεις; Δηλαδή σα να λέμε, το έλειμμα δεν υπήρχε μόνο και μόνο επειδή δεν το ξέραμε; Αστειότητες. Έχει όμως ένα μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε λίγο το χειρότερο σενάριο, αυτό που εδώ και μέρες όλοι διαψεύδουν...

Κατ' αρχήν, δεν ξέρω αν έχετε ακούσει την είδηση βόμβα: στην περίπτωση χρεωκοπίας και αναδιαπραγμάτευσης του χρέους, το ποσόν που υπολείπεται των 110 δισ ευρώ δεν παγώνει, ούτε αναιρείται. Το λαμβάνουμε κανονικά, μόνο που δεν το ακουμπάμε ποτέ. Κοινώς, πάει ως αποζημίωση στους πιστωτές μας. Καλό, ε;
Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Ότι ήδη έχουμε δανειστεί αμέτρητα πακέτα με δυσβάσταχτους όρους, ήδη έχουμε μια τρυπάρα ναααααα με το συμπάθειο, ήδη μας έχουν γονατίσει και ως επιστέγασμα θα ολοκληρώσουμε και το τρέχον δάνειο μόνο που αυτήν την φορά το ταμειακό έλειμμα θα αντιμετωπιστεί με έξοδο από το ευρώ, επιστροφή στη δραχμή με την τελική προ ευρώ αναλογία και ασύστολη υποβάθμισή της μέχρι τον αιώνα τον άπαντα. Φυσικά αυτό θα σημάνει εκτόξευση των υφισταμένων χρεών, αφού άλλο να λες ότι χρωστάς 1 ευρώ με ισοτιμόα 340,75 δραχμές και άλλο με ισοτιμία 1500 δραχμές. Στην μία περίπτωση θα χρωστάς (πχ 1 τρις δραχμές, στην άλλη 5 τρις δραχμές). Σημειωτέον ότι στο ενδιάμεσο ήδη θα έχουν ξεπουληθεί τα πάντα, κάθε έννοια δημοσίου περιουσίας, ενώ ακόμη και τα ψίχουλα που λαμβάνει ήδη πολύς κόσμος θα γίνουν ακόμη πιο ψίχουλα που πιθανώς να μην μπορούν να ταϊσουν ούτε καν τα περιστέρια.

Με λίγα λόγια το σενάριο είναι ιδανικό. Για τους άλλους βέβαια.
Και βάζουν χέρι σε όλα, και μας τους χρωστάμε για αναρίθμητες γεννεές ακόμη.
Φυσικά όπως είπα, αυτό το σενάριο είναι επιστημονικής φαντασίας, το πλέον ακραίο και δεν πρόκειται να γίνει ποτέ. Το διαβεβαιώνουν οι πολιτικοί μας άλλωστε.

Και για να μην ξεχνιώμαστε: στο ενδιάμεσο, οι ρεμούλες συνεχίζονται.

Το μίζον (δίχως έψιλον) πρόβλημα βέβαια είναι ότι οι πολιτικοί μας εξακολουθούν να είναι μεν λαλίστατοι, όμως από έργα αποδεικύονται πένιτες. Ας πάρουμε για παράδειγμα τα φασισταριά του ΠΑΜΕ που (ίσως ακόμη να συμβαίνει) κατέλαβαν... τον καταπέλτη ξένου πλοίου στην Κόρινθο και δεν το άφηναν να αποπλεύσει. Ποιο ήταν το δίκαιο αίτημά τους; Να προσλάβει η πλοιοκτήτρια εταιρία 45 Έλληνες ναυτικούς στο πλοίο. Λεπτομέρεια: το πλοίο απασχολεί 29 ναυτικούς. Παρά ταύτα όμως το προσγειωμένο εις τον πλανήτη γη και έχον πλήρη επαφή με την πραγματικότητα ΠΑΜΕ απαιτεί την απόλυση των εν λόγω 29 εργαζομένων και την ταυτόχρονη πρόσληψη 45 άλλων, ήτοι 16 υπεραρίθμων. Και μετά αναρωτιέστε πως είναι δυνατόν με τόσο στιβαρό συνδικαλισμό και με τέτοια σύγχρονα μυαλά να πηγαίνουν πίσω (αιώνες) όλα τα εργασιακά ζητήματα. Και βέβαια μην κρυβόμαστε: δεν είναι μόνο θέμα συνδικαλισμού, έτσι; Όπως και να'χει όμως, παρόλο που η εταιρία προσέφυγε με ασφαλιστικά μέτρα στα δικαστήρια και δικαιώθηκε, το ελληνικό κράτος που με ευκολία σαπίζει στο ξύλο έως και συνταξιούχους, εν προκειμένω κάθεται σούζα μπροστά σε μια χούφτα (κυριολεκτικά, χούφτα) συνδικαλιστές, οι οποίοι φυσικά θα εξακολουθήσουν να κάνουν ό,τι γουστάρουν εις το διηνεκές.

Και φυσικά την ίδια στιγμή -θυμηθείτε το, το προβλέπει και το μνημόνιο άλλωστε- ήδη έχουν αρχίσει να περιεργάζονται νέα μέτρα, όταν καλά-καλά δηλώνουν πλήρη αδυναμία να εφαρμόσουν τα ήδη ληφθέντα. Τι εννοώ; Αυτές οι πίπες που ακούμε περί συγκράτησης των δαπανών μετά θριαμβολογίας δεν είναι τίποτε άλλο από τις μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις. Πχ, κάτι ακούστηκε τις προάλλες για 19 εκατομμύρια ευρά σε γραφική ύλη για το υπουργείο Παιδείας αλλά όσο κι αν έχω ψάξει δεν έχω καταφέρει να βρω το σχετικό λινκ. Αυτά προφανώς ήταν ανελαστικές δαπάνες. Όπως επίσης κάποια άλλα 200 ψωροχιλιάρικα για κουρτίνες που είχαν ακουστεί πάλι για το ίδιο υπουργείο (τα οποία λίαν συμπτωματικώς συνέπεσαν με τα 28 χιλιάρικα για κουρτίνες που θυμάστε ως αποκάλυψη) μάλλον ιδίας σημασίας ήταν. Ο δε ΟΣΕ που μας βάζει μέσα 3 μύρια ημερησίως, συνεχίζει ακάθεκτος. Μάλιστα διάβαζα σήμερα ότι οι εργαζόμενοι του ΟΣΕ κατέβηκαν σε 24ωρη απεργία. Δικαιότατον: να απεργήσουν κι εκείνοι που είχαν πάει στο σπα για να συσκεφθούν καλύτερα. Τώρα, μη με ρωτάτε ποια τα αιτήματά τους διότι ειλικρινώς δεν γνωρίζω. Πιθανώς να θεωρούν ότι το ποσόν των 3 μυρίων ημερησίων τους αδικεί και ότι οι πραγματικές τους δυνατότητες είναι να μας βάζουν μέσα 5 μύρια την ημέρα. Όπως και να'χει, αφού το χειρίζονται συνδικαλιστές το θέμα, θα κοιμηθώ ήσυχος το βράδυ. Στα νοσοκομεία δε, εξακολουθεί να γίνεται της πορνάρας και τελικώς οι μόνοι την πληρώνουν είναι οι απλοί πολίτες που πλέον ούτε καν στην Υγεία δεν έχουν δικαίωμα πρόσβασης. Και ταυτόχρονα, το κράτος με την ίδια ευκολία που αποκεφαλίζει απλούς πολίτες μέσω μισθών και συντάξεων υπό το ηδονικό βλέμα ενός καλπάζοντος πληθωρισμού, απαξιοί να επιστρέψει το ΦΠΑ στις επιχειρήσεις και τα μαγαζιά κι ενώ οι τράπεζες έχουν κλείσουν τελείως τις κάνουλες και η αγορά ασφυκτιά.

Ήδη έχουν περάσει 2 μήνες από τα τρίτα και πλέον άγρια μέτρα της χρονιάς (που δεν θα είναι και τα τελευταία φυσικά) και όμως ακόμη δεν υπάρχει η παραμικρή αναπτυξιακή πρόνοια, ακριβώς όπως δεν υπάρχει η παραμικρή φορολογική πρόνοια, μιας και ο νέος φορολογικός νόμος είχε βγει πριν και από τα δεύτερα μέτρα και παραμένει στην ασαφή ισχύ του ακόμη και δύο μήνες μετά τα τρίτα. Ως επίσης η ανάπτυξη τεχνηέντως προβλέπεται από το '12 κι έπειτα (όπου ως τότε, έχει ο θεός για νέες αλλαγές και ακόμη νεότερα μέτρα). Και μιλάμε ότι μια τέτοια κουβέντα δεν έχει τέλος... Ω, ρε μάναμ, πόσα θα μπορούσαμε να πούμε ακόμη.

Αλλά κανένα νόημα δεν θα είχε.
Εξάλλου πάνε καλά τα πράγματα.
Το λένε και οι πολιτικοί.
Αυτοί ξέρουν.

Δευτέρα, 7 Ιουνίου 2010

Είχε πολύ πράμα χθες.

Και βασικά, όχι μόνο χθες.
Για το μπάσκετ μιλάω.
Και όχι μόνο...

θα περίμενε κανείς να ξεκινήσω με τα επεισόδια.
Όχι βέβαια, γιατί να το κάνω;
Είναι η πρώτη φορά που γίνονται επεισόδια; Ή μήπως η πρώτη φορά που γίνονται τέτοιας έκτασης; Να βγω και να το παίξω λοιπόν ροφός με ανοικτό το στόμα, απηυδησμένος και έκπληκτος από τα όσα συνέβησαν; Όχι βέβαια... Κάθε πράγμα στην ώρα του λοιπόν και κυρίως στην πραγματική (ελληνική) του διάσταση.

Αυτό που επέλεξα να ξεκινήσω είναι τα σημερινά και κατ' αρχήν τι γράφουν οι διάφοροι κάφροι αμφοτέρων χρωμάτων, επίσημοι και μη. Πραγματικά, νομίζω ότι πλέον είναι οριστικό ότι για να γίνεις βάζελος πρέπει να έχεις στο dna σου τη μαλακία, με πιστοποιητικό γνησιότητας και iso κιόλας. Ακούω σήμερα να βγαίνουν ανά ορδές στα ραδιόφωνα και να λένε ότι στο μπάσκετ οι κόρακες δεν παίζουν ρόλο διότι ο βάζελος έχει καλύτερη ομάδα, από την άλλη όμως να μην διαμαρτυρόμαστε διότι στο ποδόσφαιρο είχαμε κάνει χειρότερα.
Ακούστε ποίηση, τι λένε οι άνθρωποι (αν και τα έχουμε ξαναπεί στα μπόχα-βρώμα σενδόνια): στο ποδόσφαιρο ο Ολυμπιακός παίρνει πρωταθλήματα επειδή τον σπρώχνει η παράγκα, ενώ ο ξεφτυλισμένος στο μπάσκετ τα παίρνει από διαφορά ποιότητας. Μιλάμε για αμιγώς πράσινες μουχλιασμένες λογικές που πρέπει να βρούμε τρόπο να βάλουμε σε μουσείο και δη, ως ποιοτικά εκθέματα. Και ουαί κι αλοίμονο αν τολμήσει άνθρωπος να υποννοήσει ότι στο μπάσκετ υπάρχει παράγκα ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, θα τον φάει το άρτια οργανωμένο πράσινο έρεβος της προπαγάνδας και της πουστιάς. Γι'αυτό άλλωστε και τους λέμε ξεφτυλισμένους.

Ακούω να λένε ειρωνικά τι μπορεί να έκαναν οι διαιτητές χθες. Η αλήθεια είναι ότι χθες τα έκαναν γενικώς μαντάρα και σε διάφορα σημεία εκνεύρισαν και τους δύο. Το τι έγινε χθες -ή τι θα μπορούσε να είχε γίνει- όμως δεν έχει την παραμικρή αξία, αφού το φετινό πρωτάθλημα τελείωσε την περασμένη Τετάρτη, όπου φάνηκε για μια ακόμη φορά πως και να μπορείς, δεν σε αφήνουν.
Προσωπικά για χθες δεν είχα το παραμικρό άγχος και πάνω-κάτω την εξέλιξη την είχα αναφέρει αλλού κιόλας. Γι'αυτό και δεν με εξέπληξε το γεγονός ότι οι παίκτες κατέβηκαν με νοοτροπία φιλικού αγώνα, ή ίσως και οικογενειακού διπλού. Δεν μπορώ να καταλάβω δηλαδή, να παίξουν για ποιον λόγο; Απλά για να πάνε στο ΟΑΚΑ μετά από 3 μέρες και να γίνει της πουτανάρας εκ νέου (και φυσικά, ποτέ μετά τιμωρίας); Οπότε παίζεις ελεύθερα κι ό,τι κάτσει, σάμπως έχεις κάτι να χάσεις ή μήπως να κερδίσεις; Όχι.
Ας αφήσουν λοιπόν οι διάφοροι γκαιμπελίσκοι παράμερα τις προπαγάνδες και τις ιστορικές παραχαράξεις, διότι έχουν γνώση οι φύλακες. Κι όσον αφορά τα διάφορα δακρύβρεχτα περί υποτιθέμενης παράγκας στο ποδόσφαιρο (την οποίαν στρεβλώνουν κατά το δοκούν ανά περίπτωση προκειμένου να χωράει έως και το μπάσκετ), να κοιτάξουν να φρεσκάρουν λίγο τη μνήμη τους για το σκάνδαλο Θαλή-Κιάπε, για τα καπνογόνα και τους διακόπτες της ΔΕΗ, για μεταγραφές τύπου Αποστολάκη και ατάκες ότι "και οι κρίνοντες κρίνονται", για αλλαγές αθλητικών δικαστών εν μία νυκτί, για τα λουλούδια και όλα αυτά από τα μυριάδες που έχουν διαπράξει και ας σταματήσουν να μας σκοτίζουν τα παπάρια, ως είναι το χόμπι τους. Η πουστιά, η μπινιά και η ραδιουργία είναι πράσινο κεκτημένο, είτε το γουστάρουν, είτε όχι. Πάει με τη φανέλα, πως το λένε;

Πάμε στα ημέτερα τώρα. Ακούω διαφόρους να τα χώνουν στον Γιαννάκη. Άλλοι τα χώνουν στους παίκτες. Άλλοι τα χώνουν γενικώς και αορίστως κλπ, μην επαναλαμβανόμεθα. Το θέμα είναι ότι ελάχιστοι εξαυτών έχουν πραγματικά εμπεριστατομένη άποψη, η οποία είναι σεβαστή ανεξαρτήτως διαφωνίας ή όχι. Το θέμα είναι οι υπόλοιποι, οι άσχετοι, οι "ολυμπιακάρες", οι πουθενάδες, οι προπονητές του καναπέ κλπ. Κατ' εμέ, η αλήθεια εν προκειμένω έχει πολλές πτυχές. Προσωπικά δεν ξέρω αν ο Γιαννάκης είναι ανεπαρκής όπως ισχυρίζονται πολλοί, αυτό που ξέρω όμως είναι ότι φέτος ιδίως το δούλεψε πολύ το πράγμα και γενικά είχε καλή εμφάνιση. Κανείς δε λέει ότι δεν έκανε λάθη - όλοι κάνουν λάθη. Έκανε και μάλιστα πολλά, αρκετά εκ των οποίων ήταν σοβαρότατα. Δεν ευθύνεται για όλα όμως και δεν είναι έντιμο να του τα φορτώνουμε και όλα. Αν οι παίκτες σπάνε τα ταμπλώ ή κάνουν του κόσμου τα λάθη, αν μη τι άλλο δεν φταίει ο Γιαννάκης. Από την άλλη βέβαια δεν ευθύνονται αμιγώς οι παίκτες αν κατεβαίνουν ως παιδική χαρά στο γήπεδο ή αν δεν μπορούν να βγάλουν σύστημα, αυτό είναι ευθύνη του προπονητή. Γενικά, η ομάδα έδειξε ότι δεν έχει χημεία καθώς και ότι κατά κύριο λόγο κινήθηκε με την ποιότητά της. Κοινώς, φταίχτες υπάρχουν πολλοί. Όπως φταίχτες είναι από μιαν άποψη και οι Αγγελόπουλοι, διότι η αντίδρασή τους με ανακοίνωση την Παρασκευή που μας πέραασε ήρθε με έναν χρόνο καθυστέρηση. Δεν διαφωνώ ότι φαίνονται ρομαντικοί αμφότεροι, όμως μόνο με τον ρομαντισμό δεν πας πουθενά: θέλει και κανά γαμωσταυρίδι που και που και να χτυπάς και κανά χέρι στο τραπέζι. Και προσοχή, δεν λέω να γίνουν σαν τα χόμπιτ που μπούκαραν όποτε γούσταραν στο γήπεδο και έφτυναν έως και τους διαιτητές, καμία σχέση. Όπως και να'χει όμως, ακόμη κι εν μέσω τόσων φταιχτών, η ομάδα θα μπορούσε φέτος να πάρει τον τίτλο ακόμη και μέσα από προβλήματα: εξακολουθώ να πιστεύω άλλωστε ότι ο βάζελος ήταν τελείως καμένος φέτος (και δεν θα ήθελα να επεκταθώ στο γιατί -όσοι ασχολούνται όλο και κάτι έχουν μάθει πιστεύω). Ήρθε όμως το τρίο-μαλάκα όποτε απαιτήθηκε, με την ευγενική χορηγία του έτερου ξεφτυλισμένου τον οποίον πρόσφατα σφουγγάρισαν (και πολύ άργησαν) επειδή ουδείς τον πάει και κλαίγεται ακόμη, οπότε έδεσε το γλυκό. Προδιαγεγραμμένα πράγματα, αναφανδόν επιμελώς σχεδιασμένα. Μιλάνε τα γεγονότα από μόνα τους άλλωστε.

Είπαμε όμως ότι έχουμε και τους... επίσημους κάφρους, θα ήταν κρίμα να μην αποδόσουμε τις ανάλογες τιμές. Ε, λοιπόν αυτός ο Γαύρος μιλάμε ότι έχει βάλει ως στόχο να πάρει τη θέση του δίπλα στην Χλέπα, συναγωνιζόμενος τον Πρωταθλητή για το ποιος είναι πιο καραγκιόζης. Τρεις φορές την έχω αγοράσει αυτές τις μέρες την κωλοφυλάδα (τα πρωτοσέλιδα τα μελετάω όλα καθημερινά άλλωστε) και δεν πρόκειται να ξαναπετάξω στα σκουπίδια το ευρώ μου με τόσο εμφατικό τρόπο. Μάλιστα, δεν πρόκειται να ξαναμπώ ποτέ στην ιστοσελίδα τους, η οποία ελάχιστη σχέση με την εφημερίδα είχε όλον τον προηγούμενο καιρό. Μιλάμε για ανθρώπους οι οποίοι έχουν κοστολογήσει την άκρατη ολυμπιακοφροσύνη στο ένα ευρώ. Ημέτεροι ξεφτύλες αυτοί -μην λέμε ότι μόνο οι άλλοι είναι τέτοιοι, έχουμε κι εμείς- οι οποίοι σκίζονται να μας αποδείξουν πως ξέρουν καλύτερα κι από τον ίδιον τον Σύλλογο το καλό του Συλλόγου. Δάκρυα συγκίνησης κυλάνε από τα μάτια μου. Άτομα που νομίζουν ότι Ολυμπιακός είσαι επειδή το δηλώνεις -κούνια που σας κούναγε κοπέλες μου. Οι Ολυμπιακοί -και δη, οι γαύροι, διότι ελάχιστοι γνωρίζουν την διαφορά αυτών των δύο εννοιών- δεν ασχολούνται με τις μαλακίες που γράφετε νυχθημερόν. Δεν ασχολούνται με τα εμετικά πρωτοσέλιδα που απευθύνονται σε τουλάχιστον διανοητικά καθυστερημένους, ούτε ενδιαφέρονται για το αν ο... κύριος πρόεδρος έβγαλε την τάδε ή τη δείνα φωτογραφία που "συμπτωματικώς" είναι ίδια με το αυτοκίνητο του τάδε. Μιλάμε για οχετό, για εμετό, για ξέρασμα. Αλλά η ολυμπιακόφροσύνη, ολυμπιακοφροσύνη. Άξιοι συμπαραστάτες της Χλέπας, άξια και η προσπάθειά τους να αναδείξουν τον χουλιγκανισμό σε οπαδιλίκι καρφώνοντας ένα ακόμη καρφί στο φέρετρο της ελληνικής κοινωνίας.

Α, είχαμε και τα επεισόδια, ε; Ναι, παραλίγο να τα ξεχάσω. Όπως ξαναείπα λοιπόν, δεν έχει νόημα να πούμε κάτι εξεζητημένο επί τούτων. Και ξέρετε γιατί; Διότι όλοι γνωρίζαμε ότι θα γίνουν επεισόδια. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα ήταν ξεκάθαρη - κάποιοι το "διαφήμιζαν" κιόλας. Κι εδώ υπάρχει το εξής οξύμωρο: ότι ενώ ακόμη και η αστυνομία... φερόταν να τα ήξερε (κάτι άκουσα για 18 διμοιρίες στο ΣΕΦ αντί για των "καθιερωμένων" οκτώ), αλλά παρά ταύτα έγινε το έλα να δεις. Μάλιστα, σημειώθηκε και το εξής αξιομνημόνευτο: κάποια δικά μας φυντάνια, λέει, πήγαν να μπουν στο τσαμπέ και τους έπιασαν εξ απήνης. Μάλιστα, το ακούσαμε κι αυτό! Διότι ως γνωστόν, για πρώτη φορά κάνουν κάτι τέτοιο τα κουμάσια μας. Είναι αυτό που λέμε ότι πρώτη φορά μας ξανασυμβαίνει. Χώρια ότι αυτό που δεν κατάλαβα ποτέ ήταν το γιατί δεν διεκόπη οριστικά -ως θα έπρεπε- ο αγώνας στο 25' (αγωνιστικό): η αστυνομία απεδείχθη τραγικά ανεπαρκής για μια ακόμη φορά (και δεν μιλάω για ποσότητα αλλά για ποιότητα), ενώ το γήπεδο δεν είχε αδειάσει ως θα έπρεπε. Γι'αυτό -που προφανώς ισχύει- μόλις έμαθαν κάποιοι (αρκετοί) την επανέναρξη έσπευσαν και μπήκαν ανενόχλητοι στο ΣΕΦ εκ νέου. Αλήθεια, εκεί στα τελειώματα που έμπαιναν κάτι απίστευτες ποσότητες μπάτσων μέσα στο γήπεδο, λίγο πριν την οριστική διακοπή, τους θαυμάσατε; Λίγο πριν την οριστική διακοπή το θυμήθηκαν - πιο πριν ήταν μάλλον απασχολημένοι υποθέτω. Μιλάμε για καραγκιοζιλίκια ολκής. Ας σταματήσουμε λοιπόν τις κλάψες, τις οργές και τις μεμψιμοιρίες: τα γουστάρουμε τα επεισόδια διότι στρέφουν αλλού την προσοχή των πάντων. Γι'αυτό και πάντα -κάθε φορά- ακούμε για παραλείψεις της στιγμής από πλευράς αρμοδίων, γι'αυτό και προτιμούμε την καταστολή από την πρόληψη, γι'αυτό και κάθε τρεις και λίγο έχουμε μια από τα ίδια. Είναι εκπληκτικό, αλλά ουδέποτε έχει διερωτηθεί κανείς υπεύθυνος πως γίνεται κάθε τόσο να έχουμε σκηνικά καρμπόν. Τι να πω λοιπόν εγώ για τα επεισόδια; Να το παίξω έκπληκτος; Θα υποβάθμιζα και προσέβαλα τον εαυτό μου αν το έπραττα. Το μόνο που γνωρίζω μετά βεβαιότητας είναι ότι αυτά τα πρεζοκαθάρματα που φορούν κάποιον ερυθρόλευκο ρουχισμό δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με'μάς. Είναι παράταιροι, είναι αποβράσματα, είναι περιθωριακοί, που δυστυχώς με τις ευλογίες της πολιτείας προπάντων κυκλοφορούν ακόμη ελεύθεροι. Και για να λέω και την φρικτή αλήθεια, δεν βλέπω να γίνεται και τίποτε με την πάρτη τους μέχρι τον αιώνα τον άπαντα.

Εδώ όμως υπάρχει και μια άλλη πτυχή, ή μάλλον πιο σωστά, η άλλη όψη του νομίσματος, η οποία είναι η τιμωρία των ομάδων. Έχω ξαναπεί στο παρελθόν ότι είμαι υπέρ των τιμωριών και προσωπικά δεν νοιώθω καθόλου μειονεκτικά που εδώ και πάμπολλα χρόνια μας έχουν ξεπατώσει στα πρόστιμα και τις τιμωρίες, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη και φυσικά όχι μόνο στο μπάσκετ ή το ποδόσφαιρο αλλά σε όλα τ'αθλήματα. Το θέμα είναι να επεκταθεί και στις άλλες ομάδες το μέτρο, και όχι τα διαχρονικά κλαψομούνικα χαϊδεμένα του συστήματος να τη βγάζουν με... 2 χιλιάδες ευρώ πρόστιμο και λοιπές πίπες. Απαιτώ την ίδια μεταχείριση και όχι προς τα κάτω, αλλά προς τα πάνω. Και όσο δεν έρχεται αυτή η μεταχείριση, τόσο θα "βράζουν" οι γνωστοί άγνωστοι κι άλλο τόσο θα γίνεται κάθε τρεις και λίγο της πουτάνας το κάγκελο.

Κι άλλο τόσο εμείς θα το παίζουμε έκπληκτοι και σοκαρισμένοι.
Τόσο καραγκιόζηδες είμαστε.
Ή μάλλον, είσαστε.
Χαίρετε.

ΥΓ. Βαζέλες ρουφιάνοι αδέλφια του buggs bunny. Εξαιρετικά επιτυχημένο... :)
ΥΓ2. Τελικά μήπως ξέρει κανείς γιατί δεν έκανε ο Σκουντής την μετάδοση του συγκεκριμένου τελικού;

UPDATE: Επιτέλους... Ποινική δίωξη στον Γαύρο. Αρκετά βρωμίσαμε. Το θέμα είναι να ακολουθήσουν και όλες οι υπόλοιπες που πρέπει, όπως η σιχαμερότατη Χλέπα... Βέβαια, να το δω και να μην το πιστέψω εδώ που τα λέμε... Σάμπως έγινε ποτέ για να γίνει τώρα;

Τρίτη, 1 Ιουνίου 2010

Η Ώρα της Μίζας 2010 - Θρίαμβοςςς!!!

Αν και ήταν εκ των προτέρων αναμενόμενο, έπρεπε απλώς να περιμένουμε την ημέρα του προκαθορισμένου διαδικτυακού ακτιβιζμού για να δειχθεί για μιαν ακόμη φορά η δεινότις των ενεργειών μας.

Η αλήθεια είναι ότι συναντήσαμε σφοδρές αντιδράσεις, κυρίως από συνδικαλιστές (του ΠΑΜΕ πρέπει να ήταν), οι οποίοι επιχείρησαν να ακυρώσουν την συλλογική μας προσπάθεια. Ποιος ο λόγος θα μου πείτε; Μα φυσικά κανένας. Σάμπως στα υπόλοιπα που κάνουν έχουν κανάν πραγματικό λόγο; Αλλά τέλος πάντων. Η ουσία είναι ότι δεν τους πέρασε, κι έστι η ώρα της μίζας 2010 εστέφθη από πλήρη επιτυχία.

Το χρονικό της εποποιίας έχει ως εξής: ήδη από τις 09:45 έβλεπες παντού ανυπόμονους βλόγερε με το χέρι εις τα κλειδιά των μιζών τους να είναι έτοιμοι για όλα. Από μια πρόχειρη καταμέτρηση των συμμετεχόντων (και φυσικά από τις ανταποκρίσεις εις άλλας πόλεις, με διασταύρωση στοιχείων από το Χαλκοβάτειον Μητροπολιτικό Κέντρο Στατιστικής ΕΛ-Σειρίου) πρέπει να ήμασταν περί τις 115 χιλιάδας ενεργών βλόγερε, αποφασισμένων να αλλάξουν την πορεία αυτού του πλανήτου με μίαν απλή κίνηση.

Στις 10:00 ως είχε προγραμματισθεί, εις όλην την επικράτειαν έσβησαν οι μίζες εις όλα τα αυτοκίνητα, μηχανάκια και τρίκυκλα. Τα αποτελέσματα ήταν άμεσα και συγκλονιστικά.

Κατ΄αρχήν ως μας είχε διαβεβαιώσει το επιστημονικόν μας επιτελείον, η τρύπα του όζοντος ξεκίνησε να γεμίζει με ρυθμό 12,4 pord/msec όπως προκύπτει από την υπέρυθρη λήψη που σας παραθέτουμε (ευχαριστούμε τον Διεθνή Σταθμό Βουκρανοφόρων Ανδρομέδας για τη συμμετοχή του).


(Άποψη της καταπράσινης Αθήνας από τον Διεθνή Πρωκτολογικό Σταθμό ΕΛ Μ-Λαγού)

Επίσης, διαπιστώθηκε χλωριδοφυία ακόμη και στις πλέον άσχετες ή δύσκολες περιοχές. Ενδεικτικά σας παρουσιάζουμε άποψη της πλατείας Συντάγματος περί ώρας 10:12 στην οποία από τον ενθουσιασμό της (μετά της σημαντικής βοηθείας του δρυίδου Πανοραμίξ βέβαια) εφύτρωσαν ώριμα δένρα ηλικίας 15 ετών!


Αναφορικά με την τιμή της βενζίνης, ο πανικός των βενζινοπωλών υπό τον φόβο μην τους μείνει απούλητο το καύσιμο, τους οδήγησε στην ραγδαία πρώτη των τιμών, όπως φαίνεται από το σχετικό πειστήριο καθώς και το ανάλογο γράφημα, το οποίο παράλληλα αποδεικνύει ότι στο ίδιο χρονικό διάστημα εταρράχθη σύσσωμο το πολιτικό σύστημα του τόπου το οποίο διεπίστωσε αδυναμία να λαμβάνει τις μίζες του με ταυτόχρονη πτώση της διαφθοράς στον δημόσιο (και όχι μόνο) τομέα, και αυτό ως προς την τιμή της αμόλυβδης και την τρύπα του όζοντος. Το γράφημα είναι αποκαλυπτικό.




Ενδεικτικά σας παραθέτουμε φωτογραφία απεγνωσμένης ιδιοκτήτριας βενζινάδικου η οποία φοβούμενη το ξεπούλημα σε τιμές κάτω του κόστους βγήκε κυριολεκτικά από τα ρούχα της . (παρατηρείστε την έκφρασή της)


Το ιδιαιτέρως σημαντικό γεγονός όμως ήταν η απότομη πτώση του πληθωρισμού, γεγονός που χαιρετίστηκε από κύκλους του Υπουργείου Οικονομικών, του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της Μητρόπολης Αθηνών.


Εννοείται ότι από την μείωση των τιμών βενζίνης και μόνο ακολούθησε αλυσιδωτή αντίδραση στις τιμές όλων των προϊόντων (την πτώση τους δηλαδή), γεγονός που οδήγησε σε αύξηση των εσόδων του κράτους και φυσικά όλης της κοινωνίας. Τα ντοκουμέντα είναι λίαν συγκλονιστικά.



Φυσικά, θα ήταν άδικο να μην γνωστοποιούσαμε τις ειλικρινείς μας ευχαριστίες στους χιλίαδες Έλληνες βλόγερε οι οποίοι ενθουσιωδώς έκαναν πραγματικότητα αυτό το τεράστιο και απίστευτα δύσκολο εγχείρημα. Η παρακάτω φωτογραφία είναι το ελάχιστο δείγμα του όλου εγχειρήματος.


Οφείλουμε να δηλώσουμε πλήρως συγκινημένοι ότι το εγχείρημα της Ώρας της Μίζας 2010 είχε μεγαλύτερα αποτελέσματα απ'αυτά που αρχικώς περιμέναμε. Η ενθουσιώδης συμμετοχή των Ελλήνων βλόγερε μας γέμισε ελπίδα για το αύριο. Επίσης απεδείχθη και εις τους πλέον άπιστοι ότι ο διαδικτυακός ακτιβιζμός είναι αυτός που αλλάζει τον ρουν της ιστορίας όχι μόνο αυτής της χώρας αλλά του πλανήτη ολόκληρου.
Παρακαλώ μην λησμονήσετε να διαβάσετε τη συγκλονιστική παρουσίαση αποτελεσμάτων υπό του συμμαχητού polse ο οποίος μεταξύ άλλων παραθέτει αδιάσειστα στοιχεία που αφορούν την αγελαδοπαραγωγή.

Η αλλαγή δεν γίνεται από τον καναπέ.
Γίνεται από την καρέκλα.

Η Ώρα της Μίζας 2010
Ήμουν κι εγώ εκεί.