Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2008

Περί Δημοσκοπήσεων συνέχεια...

Τι λέγαμε πρόσφατα; Θα τα θυμάστε πιστεύω. Κοιτάχτε λοιπόν και το "ζωντανό" παράδειγμα για να καταλάβετε ακριβώς τι συμβαίνει. Και ο καθείς ας βγάλει τα συμπεράσματά του.
Σήμερα η Ελευθεροτυπία έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα δημοσκόπηση. Απλά, μην βιαστείτε να την δείτε ακόμη. Πατήστε το λινκ αργότερα. θα καταλάβετε γιατί. Είπα ενδιαφέρουσα λοιπόν. Ενδιαφέρουσα, όχι τόσο για το τι λέει (αφού όπως έχω πει, οι δημοσκοπήσεις είναι κατά κύριο λόγο παντελώς άχρηστες κι ανούσιες), αλλά για το πως παρουσιάζεται. Ας δούμε τα πράγματα με την ησυχία μας όμως.

Κατ' αρχήν ας προσέξουμε τίτλο, υπέρτιτλο κλπ (οι αριθμοί δικοί μου):
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΥΞΗΣΕ ΤΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΣΤΗ Ν.Δ., ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ * ΑΛΛΑΖΕΙ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΝΙΚΗΣ (1)

Ψίχουλα, η απήχηση Καραμανλή (2)

Η ομιλία Καραμανλή στην Κεντρική Επιτροπή της Ν.Δ. είχε απήχηση στο κομματικό ακροατήριο, αύξησε τη συσπείρωση των ψηφοφόρων, αλλά δεν ανέτρεψε την τάση των τελευταίων εβδομάδων. (3)

Μην δείτε παραπέρα για την ώρα. Ας μείνουμε εδώ. Κατ' αρχήν από αυτά τα τρία τμήματα του άρθρου, που ουσιαστικά είναι ο υπέρτιτλος, ο τίτλος καθώς και το πρώτο εισαγωγικό σχόλιο τι συμπεραίνετε; Να σας πω τι συμπεραίνω εγώ.
Από το (1) πηγάζει η αγωνιώδης προσπάθεια του Καραμανλή να αντιστρέψει το κλίμα. Ναι μεν μπαίνει ένα γκολ (η συσπείρωση) όμως πλέον τα πράγματα είναι προδιαγεγραμμένα αφού "το ΠΑΣΟΚ προηγείται". Μάλιστα είναι τόσο προδιαγεγραμμένα (ή δρομολογημένα, ή στο αυλάκι τους τέλος πάντων, πείτε το όπως γουστάρετε) που πλέον "Αλλάζει και η παράσταση νίκης". Παρένθεση: για περίπτωση που δεν ξέρετε τι σημαίνει παράσταση νίκης, είναι η εξής ερώτηση: "Αν γίνονταν τώρα εκλογές ποιο κόμμα πιστεύετε ότι θα τις κέρδιζε;". Αυτή. τελείως ηλίθια, τελείως άχρηστη: ούτε τι θα ψηφίζατε, ούτε κάτι αντίστοιχο, αλλά απλά "ποιος θα κέρδιζε" γενικώς και αορίστως δηλαδή χαίρετε. Τώρα γιατί η Ελευθεροτυπία επέλεξε να το βάλει στον υπέρτιτλο κιόλας, δεν έχω ιδέα κι ούτε με ενδιαφέρει να μάθω. Αλλά πάμε παρακάτω και μην κολλάμε σε τέτοιες... λεπτομέρειες... Με λίγα λόγια λοιπόν, από το (1) εκτός όλων των άλλων ανακύπτει υποσυνείδητα και το εξής: ότι η μοίρα του Καραμανλή είναι βέβαια πλέον, ό,τι κι αν κάνει. Τα πάντα θα είναι απλώς για την εσωτερική κατανάλωση.
Πάμε τώρα στο (2): Ψίχουλα η απήχηση Καραμανλή. Εδώ κατ' αρχήν υπάρχει μια τεράστια αντίφαση: πως είναι δυνατόν να καταφέρνει να συσπειρώσει αλλά η απήχηση να είναι ψίχουλα; Διότι στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό η συσπείρωση είναι ο συνεκτικός κρίκος που περιορίζει τις διαρροές σε άλλα κόμματα, ήτοι είναι σημαντικότατη. Συνεπώς επειδή αρχίζω να μπερδεύομαι, ο Καραμανλής τα κατάφερε, ή δεν τα κατάφερε; Απάντηση (της Ελευθεροτυπίας): δεν τα κατάφερε, γι'αυτό και τα ψίχουλα. Μμμμμ... ψίχουλα... Δε μου λέτε, όταν ακούτε τη λέξη ψίχουλα που πάει το μυαλό σας; Δηλαδή, δεδομένου ότι η Ελευθεροτυπία είναι αρκετά χρωματισμένη (έως απόλυτα, θα έλεγα) δεν θα μπορούσε να έχει γράψει κάτι άλλο; Πχ "αποτυχία Καραμανλή"; Ή "Δίχως κέρδος η εμφάνιση Καραμανλή"; Φυσικά και δεν θα μπορούσε, διότι μια τέτοια φρασεολογία θα έκανε μπάμ από μακρυά. Ενώ τα ψίχουλα... Μμμμμμμμ... Ψίχουλα δίνουμε στα περιστέρια. Όταν κάποιος δίνει απλά για να δώσει λέμε ότι δίνει ψίχουλα. Και πάει λέγοντας. Είναι λίγο ψυχολογική η λέξη "ψίχουλα". Κτυπάει κάτω από το ορατό πεδίο. Αλλά ας μην σταθούμε ούτ'εδώ. Ας ξαναγυρίσουμε στην "ψίχουλα απήχηση". Τι δείχνει αυτή η έκφραση λοιπόν; Αποτυχία, ως είπαμε και πάνω.
Πάμε τώρα στο (3). Τα πρώτα 2/3 της πρότασης είναι πρακτικά συνδυασμός τίτλου και υπέρτιτλου. Μια, ας πούμε, πρώτη ανάλυση των αρχικών συμπερασμάτων. Όλα τα λεφτά όμως είναι το τελευταίο 1/3 της προτάσεως: "αλλά δεν ανέτρεψε την τάση των τελευταίων εβδομάδων". Μμμμμ... δεν ξέρω αν το πιάνετε: "ου ματαιοπονείς", ως πιθανώς να έλεγε και η ενδέκατη εντολή. Ή αλλιώς, το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον. Καλό, ε; Πάμε παρακάτω τώρα, διότι τα πραγματικά ενδιαφέροντα ξεκινούν τώρα.
Ας κάνουμε μια μικρή επανάληψη των όσων έχουμε πει, όχι για άλλον λόγο, αλλά επειδή επανάληψις μήτηρ πάσης μαθήσεως. Από την πρώτη μας επαφή με το άρθρο λοιπόν τι συμπεραίνουμε; Μα ότι ο Καραμανλής ουσιαστικά παίζει σε ένα παιχνίδι με γνωστό τέλος: το ΠΑΣΟΚ ανεβαίνει νομοτελειακά, η νουδού πέφτει νομοτελειακά, ό,τι κι αν κάνει (ο Καραμανλής). Η οποιαδήποτε προσπάθεια το πολύ να συσπειρώσει τους οπαδούς του κόμματος και τίποτε άλλο. Τίποτε δεν σταματάει το ΠΑΣΟΚ από τη νίκη.
Λέω κάτι λάθος; Νομίζω πως όχι. Άλλωστε η φρασεολογία τα λέει αυτά, όχι εγώ. Η δημοσκόπηση όμως έχει και συνέχεια! Αυτό έλειπε... Ας την θαυμάσουμε!

Το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να προηγείται στην πρόθεση ψήφου, υποχωρούν οι θετικές κρίσεις για τον Κ. Καραμανλή και αυξάνονται για τον Γ. Παπανδρέου, ενώ παρατηρείται εντυπωσιακή μείωση της διαφοράς των δυο κομμάτων στην παράσταση νίκης.
Κατ' αρχήν δώστε βάση στην πρώτη πρόταση, σύμφωνα με την οποίαν το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να προηγείται. Τι σημαίνει εξακολουθεί; Ότι έτσι ήταν ούτως ή άλλως. Για την ακρίβεια, το εξακολουθεί δείχνει κιόλας ότι προηγείται παρά το αρνητικό κλίμα (για το ΠΑΣΟΚ). Διότι που αλλού μπορείς να χρησιμοποιήσεις τη λέξη "εξακολουθείς"; Θεωρητικά δηλα΄δη θα την βάλεις ή σε έναν βαρετό μαραθώνιο όπου ο πρωτοπόρος είναι μόλις μιάμιση ώρα μπροστά από τον δεύτερο, είτε σε έναν αγώνα φωτιά όπου ο πρώτος παρά τις κακοτυχίες και τις επιθέσεις παραμένει πρώτος. Δεδομένου λοιπόν ότι εδώ παραμένει πρώτο το ΠΑΣΟΚ, τι από τα δύο έχουμε; (ρε τελικά μήπως έχουμε κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και έχει δίκιο ο Αλογοσκούφης;!)
Δώστε ιδιαίτερη βάση και στην έκφραση ότι παρατηρείται εντυπωσιακή μείωση της διαφοράς στην παράσταση νίκης. Το εντυπωσιακή θα μας απασχολήσει οσονούπω διότι έχει πολύ γέλιο.

Ολα αυτά, σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρείας GPO για λογαριασμό του «Μέγκα» και είναι η πρώτη φορά που η εταιρεία αυτή εμφανίζει πρώτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ.
Τα ποσοστά είναι σήμερα: ΠΑΣΟΚ 29,2%, Ν.Δ. 28%, ΣΥΡΙΖΑ 11,9%, ΚΚΕ 7%, ΛΑΟΣ 5,4%. Η διαφορά μεταξύ των δύο μεγαλύτερων κομμάτων βρίσκεται στο 1,2%, αλλά η μεταβολή που έχει επέλθει είναι σημαντική, καθώς στην προηγούμενη έρευνα της ίδιας εταιρείας (τέλη Αυγούστου) η διαφορά ήταν 2,2% υπέρ της Ν.Δ.
Τι βλέπουμε εδώ; Μα φυσικά αυτό που λέγαμε στο προηγούμενο κείμενο: ότι δεν αναφέρεται ούτε το δείγμα ούτε η μέθοδος! Είναι σαν αυτό που είχε πει κάποτε ένας φίλος μου, ότι μια κλήση της τροχαίας δεν έχει καμία απολύτως διαφορά από ένα πτυχίο του Χάρβαρντ: και τα δύο είναι από απλό χαρτί το οποίο αναφέρεται μόνο σε'μένα. Και αλήθεια, γιατί εν τέλει δεν αναφέρονται αυτά τα δύο σημαντικότατα στοιχεία; Πολύ μεγάλη απορία το έχω...

Στη σημερινή δημοσκόπηση όλα τα κόμματα εμφανίζονται ανεβασμένα (πλην του ΚΚΕ, που είναι στάσιμο) και το γεγονός αυτό στην περίπτωση της Ν.Δ. αποδίδεται στην τόνωση του κομματικού φρονήματος από την ομιλία Καραμανλή. Τα δείγματα που υπήρχαν πριν από αυτήν την ομιλία ήταν απογοητευτικά για το κυβερνών κόμμα.
Από εδώ τι προκύπτει; Νομίζω ότι κέντρο βάρους πέφτει στην τόνωση του ηθικού των νουδουκρατών, σωστά; Διότι διακρίνω μια ελαφρά γαργάρα στα ακόμη πιο απογοητευτικά δείγματα του ΠΑΣΟΚ που αν μη τι άλλο βαστάνε ήδη 5 χρόνια και μόνο τόνωση στους πασόκους δεν έχουν φέρει. Τουλάχιστον η νουδού έχει την καβάτζα να κοκορεύεται ότι τα δικά της βαστάνε... 5 βδομάδες. Ρε μας δουλέουν εδώ πέρα; Εδώ όλοι μιλάνε για τα ιστορικά limit down του ΠΑΣΟΚ κι εδώ τι διαβάζουμε τελικώς;

(εδώ αν μου επιτρέπετε να φάω μια παράγραφο την οποίαν θα εμφανίσω λίγο αργότερα. Και συνεχίζω...)
Εντυπωσιακή μεταβολή εμφανίζεται στην παράσταση νίκης, καθώς όλο και μεγαλύτερος αριθμός ψηφοφόρων δείχνει να πιστεύει ότι, αν είχαμε τώρα εκλογές, θα ερχόταν πρώτο το ΠΑΣΟΚ. Τα ποσοστά σήμερα είναι Ν.Δ. 43,3% και ΠΑΣΟΚ 38,4%, ενώ τα αντίστοιχα της προηγούμενης μέτρησης ήταν 66,8% και 12,3%. Είναι χαρακτηριστικό ότι η πλειονότητα των ψηφοφόρων του ΚΚΕ και του ΣΥΝ «βλέπουν» πρώτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ.
Ας θαυμάσουμε εδώ τον ποιητή, και νομίζω ότι έχουμε φτάσει στον γράντε κλου της σελίδας ολόκληρης. Εξάλου η λέξη "εντυπωσιακή" ξαναναφέρεται! Τι έχουμε λοιπόν; Ο ενθουσιασμός είναι πλέον έκδηλος! Η νίκη είναι κοντά! Όλο και μεγαλύτερος αριθμός ψηφοφόρων δείχνει να πιστεύει (μμμ... μιας και μιλάμε για Γιωργάκη, ας βάλουμε και ένα "δείχνει" δηλαδή διότι ποτέ δεν ξέρεις...) ότι αν είχαμε τώρα εκλογές το ΠΑΣΟΚ θα ερχόταν πρώτο κόμμα. Υποθέτω λοιπόν ότι με τα σημερινά "ποσοστά" το ΠΑΣΟΚ θα κέρδιζε τις εκλογές, σωστά; Διότι -επειδή μου αρέσει να δίνω βάση στην λεπτομέρεια- η φρασεολογία δεν είναι όπως η αντίστοιχη πιο πάνω όπου λέει πως το ΠΑΣΟΚ προηγείται στην πρόθεση ψήφου! Δηλαδή εδώ έχουμε την -και γαμώ μιλάμε!!!- απίστευτη υπερπαραδοξότητα! Το ΠΑΣΟΚ προηγείται στην πρόθεση ψήφου (δηλαδή αν γίνονταν τώρα εκλογές είναι περισσότεροι αυτοί που θα το ψήφιζαν) αλλά κατά έναν εξαιρετικά παράδοξο τρόπο έρχεται πάλι δεύτερο! Αντ' αυτού λοιπόν πετάμε στο προπέτασμα καπνού ότι απλώς έχουν ανέβει τα ποσοστά του στην παράσταση νίκης. Πολύ γουστάρω μιλάμε!!! Και όχι μόνο αυτό! Αλλά ενώ λίγο πιο πάνω ήταν εντυπωσιακή η μείωση της διαφοράς, τώρα είναι εντυπωσιακή η μεταβολή στην παράσταση νίκης διότι μην ξεχνάμε ότι μεταβολή σημαίνει αλλαγή της υπάρχουσας κατάστασης κι εδώ η μεταβολή είναι ότι το ΠΑΣΟΚ από δεύτερο παρέμεινε δεύτερο! Εκτός δηλαδή αν υπήρξε και καμιά δημοσκόπηση που να ήταν δεύτερος ο ΣΥΝ και θάφτηκε! :) Και μάλιστα το ΠΑΣΟΚ (προσέξτε καλά τι θα πω!) δεν περνάει μπροστά παρά απλώς μειώνει και έχοντας μειώσει έρχεται πρώτο μένοντας στην δεύτερη θέση!! Ναι, είναι όντως εντυπωσιακό το κείμενο ολόκληρο!

Μια πάυση σε αυτό το σημείο. Να κάνουμε μια μίνι ανακεφαλαίωση, αφού είδαμε και το... κωμικοτραγικόν της όλης υποθέσεως. Πάμε τώρα στο δούλεμα... Τι λέγαμε στην αρχή; Ότι η πρώτη εικόνα που δημιουργείται σε κάποιον που απλώς θα δει τα έντονα γράμματα και δεν θα διαβάσει το άρθρο είναι ότι το ΠΑΣΟΚ έχει πάρει κεφάλι και η κατάσταση δεν αλλάζει, σωστά; Σωστά... Είδαμε και τις ωραιοποιήσεις που ακολούθησαν, προκειμένου να γίνει πιο πειστική η ανάλυση. Πάμε τώρα στον μεγάλο τον γέλωτα, ξεκινώντας κατ' αρχήν με την παράγραφο που έφαγα λίγο πιο πριν...

Ο κ. Καραμανλής διατηρεί την πρωτιά του στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, αλλά χάνει συνεχώς έδαφος. Σήμερα συγκεντρώνει 42,1%, ενώ στην προηγούμενη έρευνα 48%. Αντίθετα, ο κ. Παπανδρέου από το 26,7% έχει φτάσει στο 30,5%.
Πάντως, η συντριπτική πλειονότητα των ερωτηθέντων (70,2%) θεωρούν ότι η βελτίωση του ΠΑΣΟΚ οφείλεται στην κακή εικόνα και τα λάθη της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού και μόλις το 9,2% την αποδίδουν στην αποτελεσματική δράση του κόμματος και του προέδρου του. Επίσης, το 61,2% θεωρούν αυτή τη θετική πορεία συγκυριακό φαινόμενο και μόνο το 32,6% τη θεωρούν σταθερή τάση.
Η έρευνα ζήτησε από τους ερωτηθέντες να συγκρίνουν τους κ.κ. Καραμανλή και Παπανδρέου και βγήκαν τα εξής αποτελέσματα:
*Για τα προβλήματα της οικονομίας καλύτερος να τα αντιμετωπίσει είναι ο κ. Καραμανλής με 39,1% και ακολουθεί ο κ. Παπανδρέου με 35,8%.
*Το 42,8% θεωρούν ότι ο κ. Καραμανλής εκφράζει καλύτερα τα συμφέροντα της χώρας σε διεθνές επίπεδο και το 40,7% πιστεύουν ότι αυτό το κάνει ο κ. Παπανδρέου.
*Ο κ. Παπανδρέου θεωρείται πιο ειλικρινής από το 35,9% έναντι 33,7% του κ. Καραμανλή.
*Το 39,9% θεωρούν πιο αποτελεσματικό τον κ. Καραμανλή έναντι 27,4% του κ. Παπανδρέου.
*Ισοπαλία σημειώνεται στον δείκτη αξιοπιστίας: 37,8% ο κ. Καραμανλής και 37,2% ο κ. Παπανδρέου.
*Ελαφρά υπεροχή του κ. Παπανδρέου (31,3%) έναντι 30,4% του κ. Καραμανλή στην ερώτηση ποιος μπορεί να εκφράσει καλύτερα τα συμφέροντα των ερωτηθέντων.
Η Ντόρα Μπακογιάννη με 63,6%, ο Ευάγγ. Μεϊμαράκης με 53,9% και ο Πρ. Παυλόπουλος με 49,4% είναι οι τρεις πρώτοι υπουργοί με θετικές κρίσεις για το έργο τους.
Συντριπτική είναι η υπεροχή του Ευάγγ. Βενιζέλου, καθώς το 59% του συνόλου και το 73% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ τον θεωρούν ως το πιο αξιόλογο στέλεχος του κόμματος.
Το 47,5% των ερωτηθέντων πιστεύουν ότι πρέπει να παραιτηθεί ο κ. Αλογοσκούφης, ενώ το 43,8% το αντίθετο. Υπέρ της παραίτησης Ρουσόπουλου τάσσονται το 58,5% των ερωτηθέντων (το ίδιο πιστεύουν και το 39,3% των ψηφοφόρων της Ν.Δ.).
Το 41,6% θεωρούν ότι ο πρωθυπουργός πρέπει να κάνει ριζικό ανασχηματισμό για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα και μόνο το 19,4% προκρίνουν τις πρόωρες εκλογές. *

Τι βλέπουμε εδώ λοιπόν; ότι ο Καραμανλής προηγείται σχεδόν παντού. Κι ακόμη κι εκεί που προηγείται έστω και με βραχεία κεφαλή ο Παπανδρέου, έρχεται να τον επισκιάσει ο Βενιζέλος! Να το ξαναπώ πιο αναλυτικά για περίπτωση που δεν το καταλάβατε: ο Καραμανλής θεωρείται πιο κατάλληλος για πρωθυπουργός και δη, προηγείται με 12 ολόκληρες μονάδες (άλλο αν πιο παλιά ήταν στις 20φεύγα). Οι ψηφοφόροι αναγνωρίζουν ότι το παρόν κλίμα οφείλεται όχι στην αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ αλλά στις μαλακίες της κυβέρνησης. Και σα να μην φτάνουν αυτά, έρχεται το 61% των ερωτηθέντων να ρίξουν και μια ακόμη χλαπάτσα λέγοντας ότι το θεωρούν και συγκυριακό κι από πάνω! Επίσης, ο Καραμανλής θεωρείται (πάντα βάσει της ίδιας δημοσκοπήσεως) να μπορεί να προασπίσει τα συμφέροντα της χώρας στο εξωτερικό καλύτερα από τον Παπανδρέου, να μπορεί να δώσει λύσεις στα οικονομικά προβλήματα καλύτερα από τον Παπανδρέου, να θεωρείται πιο αποτελεσματικός από τον Παπανδρέου και πάει λέγοντας. Ακόμη και το ελαφρύ προβάδισμα του Καραμανλή ως προς την αξιοπιστία (0,6%) από την Ελευθεροτυπία εκλαμβάνεται ως ισοπαλία... Νομίζω ότι μπορώ δικαιωματικά πλέον να υποθέσω ότι αν ο Παπανδρέου τελικώς ισοφαρίσει, τότε η Ελευθεροτυπία θα κάνει λόγο για μεγάλη νίκη! Βάρδα τι έχει να γίνει κι αν περάσει μπροστά κιόλας!

Στο προηγούμενο κείμενό μου είχα κάνει λόγο για τις φωτογραφίες που περνάνε μηνύματα στον κόσμο δίχως πρακτικά να τα παίρνει πρέφα. Τώρα, νομίζω έγινε σαφές ότι μηνύματα περνάνε κι από τους τίτλους, και τα έντονα γράμματα που πάντα είναι πάνω, πάνω φυσικά. Διότι αν κάποιος απλά ξεφυλλίζοντας μια εφημερίδα (επειδή πχ δεν έχει χρόνο) κοιτάξει μόνο αυτά, αυτομάτως του δημιουργείται η άποψη ότι ισχύει η κατάσταση άλφα, ενώ στην πραγματικότητα ισχύει η κατάσταση βήτα. Εν προκειμένω, το όλο κείμενο έρχεται σε πλήρη αντιδιαστολή με τα εισαγωγικά του. Διότι από την συγκεκριμένη δημοσκόπηση το μόνο που προκύπτει είναι ότι το ΠΑΣΟΚ απλά μείωσε τη διαφορά από το συν άπειρο, στο συν άπειρο διά δύο. Είναι όπως το είχε πει κι ο zaphod, ότι στο ΠΑΣΟΚ τελικά μάλλον πανηγυρίζουν πλέον όποτε ο Γιωργάκης δε βάζει αυτογκόλ... Διότι κατά τα λοιπά, άλλη σχέση τίτλων, υπερτίτλων και μαύρων γραμμάτων με το κείμενο δε βλέπω... Θα χαρακτηριστώ κακεντρεχής αν πω ότι το μόνο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι ότι κάπως έτσι καλλιεργούνται αντιλήψεις στους ανασφαλείς και τους αναποφάσιστους;

Τα συμπεράσματα δικά σας.
Για την ιστορία, επειδή δεν πρέπει να ξεχνάμε και το ποιες δημοσκοπήσεις είχαν βγει αληθινές στις τελευταίες εκλογές, ρίχτε μια ματιά και στην δημοσκόπηση της Καθημερινής της Κυριακής που μας πέρασε εδώ, εδώ κι εδώ.
Κι ό,τι θέλει ας καταλάβει ο καθείς.
Χαίρετε.

Triumph, the insulting comic dog!

Το ξέρατε αυτό το συμπαθέστατο σκυλάκι; Όχι;;; Κακώς! Γι'αυτό είμεθα εδώ, για να το μάθετε! Γέλιο μέχρι δακρύων! Και φυσικά, που να τολμήσεις να κουνηθείς! Υπάρχει πολύ υλικό στο γιουτιούμπι, σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα! Εδώ, μερικά δείγματα!







Ως προς τον πόλεμο των άστρων, το δεύτερο μέρος δυστυχώς δεν είναι διαθέσιμο για "μεταφορά" και μπορείτε να το δείτε εδώ. Και σας το συνιστώ διότι είναι πολύ καλύτερο από το πρώτο!

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2008

Ουδέν σχόλιον...


Με μέηλ το έλαβα...

UPDATE: Φυσικά θα μπορούσε να συνοδεύεται από κάποιο σχετικό κειμενάκι του στυλ "Οι ενορίες δεν έχουν μάσα πλέον. Πόσοι ακόμη θα παντρευούν, θα βαφτίσουν ή θα πεθάνουν; Έλα κι εσύ στο Άγιο Όρος να ζήσεις ωσάν χλιδέμπορας στον δρόμο που χάραξε ο Χριστός" κλπ, κλπ. Φυσικά ευελπιστώ να βγει και η Μο*νή Πεντέλης Edition. Αυτή δεν ήταν με τα ροζ σκάνδαλα; :)

Ο Ντανταϊσμός τι είναι ρε παιδιά; (ν'αλλάξουμε και τίτλο δηλαδή)

Κατόπιν προ(κ)λήσεως του σύμμαχος και συμμαχητής polse, καλούμαι όπως συνδράμω στην κατακρεούργηση πάσεως (αττική σύνταξις) νοηματικής ορθολογισμού (καλά, ρεσιτάλ δίνω ο άνθρωπος) υπό τας εξάς οδηγίας:

Οι οδηγίες έχουν έχουν εξής:

Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε φράσεις από πέντε μπλόγκερ της επιλογής μας και να σχηματίσουμε με τις φράσεις αυτές μια καινούργια φράση

Επίσης!

Α. Η επιλογή της κάθε φράσης από τον κάθε μπλόγκερ να μην ξεπερνά τις τρεις λέξεις και να επιλέγεται από τους χρήστες με όσο το δυνατόν τυχαίο copy/paste.

Β. Δεν έχει σημασία αν στο τέλος η πρόταση ή η παράγραφος βγάζει νόημα. Αυτό είναι και η πλάκα! Αποφύγετε να "ωραιοποιήσετε" το αποτέλεσμα, και αφήστε την ως έχει.

Γ. Αποφεύγετε να χρησιμοποιείτε φράσεις από ήδη επιλεγμένους μπλόγκερ."


Αν κι έχω δυο ενστάσεις, κατ' αρχήν ως προς το τελευταίο, διότι σιγά μην κάτσω να διαβάσω ολάκερη βλογόσφαιρα να δω ποιος έχει αντιγραφθεί και ποιος όχι κι επίσης ως προς το "τυχαίον". Έχει περισσότερη πλάκα αν η κοπυπαστάδα είναι λίγο πιο προσεγμένη! Όπως και να'χει, με πάσα επιφύλαξη σουλατσάρω εις τους: Σπίθα, Αθηνά, Κώστα, geokalp, _st_ και σχηματίζω το κάτωθι έπος:

Τον είδα αγριεμένο ως μοχλό ανάπτυξης της εντυπωσιακής δύναμης. Εξ ημέρας εργά την ατμόσφαιρα της Τούμπας.

Ας επισυνάψομεν τώρα, αγαπητοί εν σουβλάκι αδελφοί και αδελφές, το ως άνω αριστούργημα εις τα πονήματα των ζαφεώδ και πόλσε, και θα αποκτήσουμε το παρακάτω κείμενο (για το οποίο λογικά θα υπάρξει βράβευσι με Νόμπελ Λογοτεχνίας):

Τον είδα αγριεμένο ως μοχλό ανάπτυξης της εντυπωσιακής δύναμης. Εξ ημέρας εργά την ατμόσφαιρα της Τούμπας. Μόνο χρήσιμοι για να ανατέμνουν ποντίκια, δεν φαίνεται να πιστεύει στις θρησκευτικές ελευθερίες, ο καλός Θεός θα της δώσει τη φώτιση, η αυτάρκεια του χωριού διαβρώθηκε, ψεύδεσθαι διά των αριθμών. Όλα στην ώρα, θρησκομανία, αμετροέπεια και υπερβολές o Χίτλερ, δεν βρίσκω νόστιμα κι από τις ταυτότητες.

Όποιος από τους προαναφερθέντες της πεντάδος επιθυμεί να συνεχίσει, ελεύθερα... :)

2058

Πριν αρκετό καιρό η Αθηνά με είχε καλέσει να πω την άποψή μου για το πως θα είναι γενικά ο κόσμος μας το έτος 2058. Λιγο επιστημονική φαντασία ακούγεται, αλλά μάλλον κάπως έτσι ξεκίνησε κι ο Βερν (καλά, αυτή η μετριφροσύνη μου σπάει κόκαλα ώρες, ώρες... :) ).

Θεωρώ ότι 50 χρόνια μετά το φαινόμενο του θερμοκηπίου θα μας έχει αλλάξει τα φώτα (αν κι έχω διαβάσει μια τρομερά ενδιαφέρουσα μελέτη σχετικά με τους ωκεανούς, σύμφωνα με την οποίαν το φαινόμενο τελικώς θα προκαλέσει παγετούς). Όπως και να'χει, τον ήπιαμαν. Λογικά ο πληθυσμός της γης θα έχειτην τάση να φτάσει τα 7 δισ. ανθρώπους, εάν δηλαδή δεν σκάσει μύτη καμιά ενδιαφέρουσα επιδημία να μας θερίσει όπως είχε συμβεί και στο... Κοράκι. Και λέω ότι θα έχει την τάση, διότι έτσι όπως πάει η ιστορία με τα πετρέλαια, τη μείωση της αγοραστικής δυνατότητας των απλών ανθρώπων κλπ, κλπ, βλέπω πολλές εξεγέρσεις (αλήθεια, στο Παρίσι θυμάστε τι γινόταν πριν λίγο καιρό;). Το νερό δεν θα το λέμε ούτε καν νεράκι, διότι πέραν του θαλασσινού δεν βλέπω να υπάρχει άλλο (αλήθεια, το ξέρετε ότι πόσιμο είναι μόλις το 5% του νερού παγκοσμίως;). Κλασικά θα γίνεται ένας πόλεμος ανά θητεία αμερικανού προέδρου, κι επειδή οι στόχοι μειώνονται επικίνδυνα μην αποκλείουμε και κανά γερό μπαμ. Από τα ζώα και φυτά που γνωρίζουμε τα περισσότερα θα τα βλέπουμε πλέον μόνο από ντοκυμανταίρ του Animal Planet, ενώ δεν θα έχουμε καν ένα δάσος να πάμε να κάψουμε πλέον, αφού θα έχουν καεί όλα. Α, και για τη μόλυνση ούτε λόγος να γίνεται: ήδη οι ωκεανοί έχουν φτάσει σε σημείο κορεσμού στην απορρόφηση διοξειδίου του άνθρακα, οπότε δεν θέλει και πολύ ερώτημα για το τι θα ισχύει τότε. Στο Ελλάντα, ο Λιακό θα περιμένει ακόμη να ερθουν οι Ελ, οι Ελοχίμ, οι χαλκοβάτες και δεν ξέρω κι εγώ ποιος άλλος. Α, μην ξεχάσω και τον Νιμπίρου, ο οποίος ακόμη θα έρχεται. Επίσης, όσον αφορά το πολιτικό σκηνικό της χώρας, πάλι κάποιος Καραμανλής ή Παπανδρέου θα είναι πάνω, ενώ σύμφωνα με το ΚΚΕ για τη λειψυδρία θα ευθύνεται ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός και ο καπιταλισμός.
Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, τέλος του πολιτισμού δεν βλέπω άμεσα. Ο άνθρωπος έχει αποδείξει ότι πάντα θα βρίσκει να πέφτει όλο και πιο χαμηλά. Από τη στιγμή που είμεθα (αποδεδειγμένα) το πλέον αυτοκαταστροφικό ον, μόλις συνειδητοποιήσουμε ότι καταστρεφομαστε οριστικά, σίγουρα θα το τρενάρουμε το ζήτημα για να κάνουμε λίγη ζημιά ακόμη. Α, και μην το ξεχάσω: ταξίδι σε άλλους γαλαξίες για να σωθούμε πολύ απλά δεν γίνεται. Νομίζω ότι θα είναι πολύ αργά όταν θα συνειδητοποιήσουμε ότι θα έπρεπε να έχουμε εκτιμήσει την ίδια τη ζωή πολύ περισσότερο αντί ν'ασχολούμαστε με μαλακίες...

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2008

Cloven Hoof, 26-9-2008


Αν και σηκώνει μεγάλη συζήτηση, προσωπικά θεωρώ ότι οι Cloven Hoof είναι το μοναδικό αγγλικό power συγκρότημα. Όπως και να'χει, η χθεσινή συναυλία ήταν πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία. Και θετική και αρνητική. Όλα στην ώρα τους όμως.
Περί τις 9 βγήκε το πρώτο ελληνικό συγκρότημα, οι Ragenheart. Δεμένη παρουσία, αν και ο τραγουδιστής πρέπει επιτέλους να μάθει λίγο να κινείται στη σκηνή (όσο του επιτρέπει ο χώρος τέλος πάντων) κι όχι να στέκεται όλη την ώρα στο ίδιο σημείο. Ενδιαφέρον συγκρότημα που έχω ξαναδεί άλλη μια φορά, αλλά όχι από αυτά που με ενθουσιάζουν και ιδιαίτερα. Πάντως τους παρακολούθησα με προσοχή για πολλούς και διάφορους λόγους και νομίζω η παρουσία τους ήταν θετική. Λίγη ώρα αφότου τελείωσαν, ανέβηκαν οι πιο παλιοί και σαφώς πιο έμπειροι DreamWeaver, τους οποίους δεν μπορώ να πω ότι έχω και σε ιδιαίτερα μεγάλη εκτίμηση, κι αυτό για λόγους που δεν έχουν να κάνουν αμιγώς με τη μουσική, αλλά επειδή χθες ήταν πιο "κόσμιοι" δεν μπορώ να πω και κάτι επί τούτου. Μουσικά, τα παλιά τους τραγούδια είναι αποζημίωση, δεν το συζητώ. Αλλά τα νεότερα... Τέλος πάντων, ευχάριστη παρουσία σε γενικές γραμμές, αλλά όπως και να το κάνουμε το κλου της βραδιάς ήταν αναμφίβολα οι τρομεροί Άγγλοι, τους οποίους περιμέναμε -οι όχι πολλοί, καμιά 150ριά πρέπει να ήμασταν- με ανυπομονησία. Δεν θυμ'άμαι ακριβώς την ώρα, διότι είχα πιάσει εξαρχής της συζητήσεις με πολύ κόσμο που'χα καιρό να δω, αλλά αυτήν την υπολογίσαμε στο τέλος λίγο διαφορετικά. Αλλά να μην προτρέχω.
Οι Cloven Hoof δεν συγκαταλέγονται στα αγαπημένα μου συγκροτήματα, είναι όμως από τα συγκροτήματα που γουστάρω πάρα πολύ επειδή είναι (μεταξύ άλλων) πολύ πωρωτικά (για πολλούς και διάφορυς λόγους). Όταν λοιπόν εκ των προτέρων ξέρεις ότι θα σκάσουν μύτη και με τον North, τον τραγουδιστή της εποχής Dominator δηλαδή, κάπου αρχίζεις να ιδρώνεις πριν καλά, καλά ξεκινήσει η συναυλία. Ήγγικεν λοιπόν η ώρα κι εμφανίσθηκαν μπροστά μας. Η εμφάνισή τους ήταν εκπληκτική. Πολύ δυνατό metal, ειλικρινά μάλλον καλύτερο απ'όσο το περιμέναμε, πωρωτικές παρουσίες και μία φωνή κυριολεκτικά απίστευτη (φτυστός ο Halford μας προέκυψε, φτου, φοτυ μην τον ματιάσω. Αφού μετά το πρώτο τραγούδι ρώταγα για πλάκα τους δικούς μου αν είναι όντως ο ίδιος τραγουδιστής με εκείνον του Dominator!). Ανοίγωντας τη συναυλία, ο North μας υποσχέθηκε μια έκπληξη, η οποία ήρθε αλλά μάλλον δεν ήταν ούτε αυτή που περιμέναμε, ούτε αυτ'ή που οι ίδιοι οι CH ήθελαν να μας δώσουν. Αλλά είπα, όλα στην ώρα τους...
Οι εκτελέσεις των κομματιών ήταν αριστουργηματικές. Λίγο στο Laying Down the Law με ξενέρωσαν, κι αυτό επειδή δεν ακουγόταν τίποτε πρακτικά. Ο ντράμερ τα είχε σπάσει όλα μιλάμε, με αποτέλεσμα τα ντραμς να υπερκαλύπτουν σχεδόν τα πάντα. Αλλά εδώ που τα λέμε δεν μπορείς να κατηγορήσεις έναν μεταλά (ακόμη κι αν είναι μέλος συγκροτήματος που υποτίθεται πρέπει να είναι πιο κοντρολαρισμένος) ότι πωρώθηκε υπερβολικά, από τη στιγμή που το καθεαυτό μέταλ είναι ο ορισμός της πώρωσης. Εννοείται ότι την παράσταση έκλεψε ο North ο οποίος παρά τα χρόνια που περνούν βελτιώνει τη φωνή του με εκπληκτικούς ρυθμούς (και να πεις ότι δεν είχε ούτως ή άλλως φωνάρα ο άνθρωπος, πάει κι έρχεται). Επίσης, εξαιρετική η σκηνική παρουσία, ιδίως του North και του "παλαίουρα" Payne, ο οποίος είναι και ο μοναδικός από την αρχική σύνθεση της μπάντας, προ 25 περίπου ετών.
Το set list ήταν το εξής: Inquisitor συν ένα ακόμη που δεν θυμάμαι (από το γενικά μέτριο τελευταίο τους Eye of the Sun), Gates of Gehenna (εδώ είχα σεληνιαστεί μιλάμε) και Laying Donw the Law από το Cloven Hoof, Nova Battlestar, Reach for the Sky και Road of the Eagles από το αριστουργηματικό Dominator το οποίο ο πάντα ρομαντικός Kevin ήλπιζε ότι θα έπαιζαν ολόκληρο θεωρώντας ότι αυτή θα ήταν η έκπληξη, Astral Rider και Notre Dame από το Sultans Ransom καθώς και ένα από τον επερχόμενο δίσκο τους (που θα βγει μάλλον του χρόνου), το Mutilator (όπου -αν και δεν με χάλασε- ήταν σα να ακούγαμε το Painkiller των Priest). Το σύνοιλο δηλαδή... μισό για να μετρήσω...ένα, δύο...δέκα τραγούδια. Μόνο... Όπου σημειωτέον δεν έπαιξαν αρκετά κλασικά τους που τα περίμενε πως και πως ο κόσμος, όπως το Mistress of the Forest ή το Highlander. Και τα οποία είχαν στο set-list...
Αλλά όμως δεν έπαιξαν. Μμμμμμ... προφανώς κάτι συνέβη, ε; Ας πάμε λοιπόν τώρα στην έκπληξη...

Οι Cloven Hoof ήταν να παίξουν σε ένα nwobhm μαζί με άλλα 3 συγκροτήματα κάπου στον Φεβρουάριο. Τελικά για διάφορους λόγους το φεστιβάλ ακυρώθηκε, στεναχωρόντας πολύ κόσμο. Μήνες πριν είχα μάθει ότι θα έρχονταν μόνοι τους κάπου στον Νοέμβριο, αλλά με τις εξαφανίσεις που είχα όλο αυτό το διάστημα κατάφερα να μάθω κυριολεκτικά αυθημερόν ότι θα έπαιζαν χθες. Στο ενδιάμεσο -σχετικά πρόσφατα κιόλας- είχα πληροφορηθεί ότι έγινε μια αμοιβαία "τράμπα" ανάμεσα στο Underworld και το Texas, το ένα πήγε δηλαδή στη θέση του άλλου. "Μια χαρά" σκέφτηκα, "το ξεφορτωθήκαμε το κωλομάγαζο". Γιατί κωλομάγαζο; Διότι στις περισσότερες συαυλίες πρακτικά μας έβαζαν το μαχαίρι στον λαιμό για το πότε θα τελείωνε η συναυλία. Βλέπετε, το Underworld κατά κύριο λόγο ήταν γκοθάδικο (μη χέσω δηλαδή, διότι όποιος μου βρει έστω και την παραμικρή σχέση με το gothic θα τον παραδέχομαι εσαεί), και σε ένα γκοθάδικο που προφανώς σέβεται τον εαυτό του δεν μπορεί να αφήσει να περιμένουν έξω στο κρύο ένα τσούρμο παιδάκια με άπειρα ψυχολογικά προβλήματα που αναγνωρίζουν ως μόνο χρώμα το μαύρο και είναι πιο απαισιόδοξα για τη ζωή ακόμη κι από τους πρωτομάστορες του πεσσιμισμού. Πολλάκις είχαν "φαγωθεί" τραγούδια από set list προκειμένου να τελειώσει μια συναυλία μια ώρα αρχύτερα και να μπορέσει να λειτουργήσει το μαγαζί ως "κλαμπ" (ο θεός να το κάνω δηλαδή...). Όταν έμαθα λοιπόν ότι έγινε αυτή η αλλαγή με το Texas (που είναι μεταλάδικο), αυτό που είπα ήταν "επιτέλους, θα δούμε μια συναυλία με την ησυχία μας". Και που να ήξερα...

Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής ο Γρηγόρης είχε φύγει και δεν πρόλαβα βα τον ρωτήσω, αλλά αυτά που έμαθα από την "ευρύτερη οικογένεια" τα θεωρώ αληθή και τα εμπιστεύομαι, ακόμη κι αν δεν τα διασταύρωσα. Κι ούτε θα το κάνω φυσικά, μιας και δεν χάνω το χρόνο μου με τέτοια καραγκιοζιλίκια. Η ανεπίσημη εκδοχή -οι φήμες που ακούστηκαν δηλαδή- λοιπόν λέει ότι ο μάνατζερ των αγγλικών συγκροτημάτων, ο πολύς Jes Cox των πάλαι ποτέ αθλιοτάτων Tygers of Pan Tang είχε συνεννοηθεί με το μαγαζί να παίξουν οι Cloven Hoof το πολύ μέχρι τις 12. Σημειωτέον, ότι οι απλές συναυλίες τελειώνουν συνήθως το πολύ στις 12μιση και για μια τέτοια συναυλία μισή ώρα χασούρας σημαίνει επική καταστροφή, και το εννοώ. Να συνεχίσω όμως. Η συνέχεια της ανεπίσημης εκδοχής λοιπόν λέει ότι η εν λόγω συνεννόηση είχε γίνει επειδή αμέσως μετά τη συναυλία ήταν προγραμματισμένο να κάνει πρόγραμμα το μυθικό... μέταλ χάμστερ. Ναι, το περιοδικό που όταν έκοψα μαχαίρι κάπου στο 97 (μετά από μια δεκαετία) συνειδητοποίησα ότι ξεβρώμισε το σπίτι... Για περίπτωση που δεν έγινε κατανοητό δηλαδή, οι φήμες λένε ότι μια συναυλία μέταλ έληξε πρόωρα και αφήνωντάς μας όλους σύξυλους, επειδή ένα περιοδικό που ευαγγελίζεται ότι προωθεί το μέταλ (όπου για την ώρα δεν θα ανοίξω το στόμα μου για το εν λόγω θέμα) ήθελε να κάνει το προγραμματάκι του. Ελπίζω ολόψυχα το μαγαζί να έμεινε άδειο όλο το βράδυ. Δεν ξέρω αν το χάμστερ είχε "σόου" μόνο για χθες, ή το έχει κανονίσει για κάθε Παρασκευή, η 20ετής εμπειρία μου στο μέταλ όμως (πέραν των τόνων από fanzine που έχω διαβάσει, διάβαζα και το χάμστερ από το 1988 έως το 1997, δέκα χρόνια γεμάτα δηλαδή οπότε έχω ακριβή άποψη) με έχει διδάξει ότι heavy metal και μέταλ χάμστερ είναι πρακτικά έννοιες αντίθετες, αλλά ας το αφήσουμε και αυτό για άλλη φορά (όταν θα μιλήσουν οι "φωτοτυπίες", έτσι για να μην μπορεί να πει κανείς ότι τα βγάζω από το μυαλό μου κιόλας).
Όπως πολύ σωστά έλεγε κι ένα φιλαράκι της παρέας, "πάλι το χάμστερ μπροστά μας ρε πούστη;". Ναι, δυστυχώς πάλι μπροστά μας, καταστρέφοντας μια ολόκληρη συναυλία, εάν κι εφόσον οι φήμες είναι όντως αληθινές. Είδαμε το χαρτί του set list στο τέλος. Είχε επιπλέον 3 τραγούδια, σύν τα (συνήθως) δύο που έχει ένα enchore, το σύνολο πέντε δηλαδή (ένα εκ των οποίων λογικότατα θα ήταν και το Cloven Hoof). Οι ίδιοι οι Cloven Hoof από σκηνής μας είπαν ότι μένει ένα δεκάλεπτο ακόμη, ενώ οι ίδιοι είχαν άλλα 25 λεπτά προγραμματισμένα (όπου σημειωτέον το enchore δεν συμπεριλαμβάνεται ποτέ σε αυτόν τον χρόνο). Κι ενώ λοιπόν όπως μας είχαν πει εξαρχής κάποια έκπληξη μας επεφύλασσαν, τελικώς η έκπληξη ήρθε από την ίδια μας την ξεφτυλισμένη φάρα. Αρκετά βαρύ αυτό που θα πω θλίβοντάς με αφάνταστα και μακάρι να μην ερχόμουν στη δυσάρεστη θέση να το πω, αλλά υπάρχουν κάποιοι που ματώνουν να υποστηρίζουν το μέταλ και κάποιοι που απλώς παρασιτοζωούν πάνω του. Οξύμωρο, αλλά μια συναυλία που ξεκίνησε με τις καλύτερες προδιαγραφές και συνεχίστηκε με τρελή πώρωση, κατέληξε σε φιάσκο κάνοντας όλον τον κόσμο να μουρμουρίζει. Είθε να μην ξαναγίνει ούτε μια συναυλία εκεί πέρα. Δεν διαφωνώ ότι από συναυλιακούς χώρους πάσχουμε, αλλά το να μας πιάνουν τον κώλο είναι ακόμη χειρότερο. Τουλάχιστον ας βγουν οι "αρμόδιοι" να διαψεύσουν ότι δεν έγινε έτσι.
Ειλικρινά, κρίμα...

Heavy metal σ'αγαπώ
να ξενερώσω δεν μπορώ
θα το φωνάζω δυνατά
metal ρε μουνιά...


UPDATE: Αφιερωμένο στο... αγαπημένο μας περιοδικό που ξέρει και από καλή μουσική και από καλό μουσακά...

Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2008

Περί Δημοσκοπήσεων

(προσοχή, ακολουθεί πολιτική ανάλυση επιπέδου... Καλά, αφήστε τις καραμπίνες, πλάκα κάνω)

Το λεπόν.
Οι δημοσκοπήσεις (που συχνά πυκνά καταντούν δημοανασκολωπήσεις, αλλά τέλος πάντων δεν είναι τόσο απλές όσο φαίνονται, όχι για άλλον λόγο αλλά επειδή βασίζονται στην στατιστική.
Η οποία στατιστική δεν είναι τίποτε άλλο παρά η επιστήμη του ψεύδεσθαι διά των αριθμών (κρατήστε το αυτό, είναι μεγάλη κουβέντα και δεν είναι και δική μου). Διαβάζουμε τον τελευταίο καιρό ότι (πχ) "ανέβηκε τόσο το ΠΑΣΟΚ και πέρασε στην πρώτη θέση, ενώ η προηγούμενη δημοσκόπηση έδειχνε τόσο" και πάει λέγοντας.
Α, ναι;...
Κανόνας πρώτος: δημοσκόπηση με δημοσκόπηση δεν είναι ποτέ ίδιες. Μια δημοσκόπηση έχει δυο βασικότατους παράγοντες (ντάξει, περισσότερους έχει, αλλά εν προκειμένω αυτοί οι δύο είναι οι σημαντικότεροι): πρώτον, το δείγμα πάνω στο οποίο έγινε και δεύτερον, τον τρόπο της έρευνας (που είναι και όλα τα λεφτά). Δεν θα κάτσω να σχολιάσω πολύ το δεύτερο διότι ουσιαστικά εκεί βρίσκεται μεγάλο μέρος της ουσίας της στατιστικής, αλλά πρακτικά σημαίνει ότι ακόμη και η ίδια δημοσκόπηση με λίγο διαφορετική επεξεργασία των αποτελεσμάτων μπορεί να δώσει τελείως διαφορετικό αποτέλεσμα.
Όταν λοιπόν βγαίνουν και σου λένε ότι το προηγούμενο γκάλοπ έδειχνε αυτό ενώ τούτο 'δώ δείχνει εκείνο, κανονικά θα έπρεπε να αποσαφηνίζουν πως έγινε το ένα γκάλοπ και πως το άλλο. Διότι -μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας- τα πολιτικά παιχνίδια που ανελλιπώς και ασταμάτητα παίζονται στην Ελλάδα είναι τόσα που αθώες δημοσκοπήσεις δεν υπάρχουν (μην ξεχνάμε αυτές των εκλογών όπου όλος ο "πράσινος" τύπος προσπαθούσε να διαμορφώσει ρεύμα με δημοσκοπήσεις άλλ'αντί άλλων. Τα θυμάστε τα του ΣΚΑΙ που για κάμποσες μέρες απαιτούσε συγγνώμη, μην επανέρχομαι).
Επίσης, σημαντικό ρόλο σε μια δημοσκόπηση παίζουν οι ερωτήσεις. Όχι το ποιες θα είναι, διότι αυτές πάνω κάτω είναι ίδιες, αλλά το πως θα διατυπώνονται. Επίσης, μην ξεχνάμε ότι πολλές φορές οι ερωτήσεις είναι τεχνηέντως ασαφείς (μια φορά με είχαν πάρει τηλέφωνο για δημοσκόπηση. Πρέπει να βλαστήμησαν την ώρα και τη στιγμή. Όχι για άλλον λόγο αλλά επειδή τους την έλεγα συνέχεια ότι οι ερωτήσεις είναι ασαφής και δεν μπορώ αν δώσω παραπλανητική απάντηση). Θα δώσω ένα πολύ χοντροκομμένο παράδειγμα για να το καταλάβετε. Την επικαιρότητα την παρακολουθούμε όλοι, λιγότερο ή περισσότερο. Ξέρουμε λοιπόν ότι εδώ και κάμποσο καιρό σκάνε σκάνδαλα, το ένα μετά το άλλο. Για την ακρίβεια, έχουμε συνηθίσει να τ'ακούμε, οπότε όταν κάποιος μας ρωτήσει "θεωρείτε καλή την εικόνα του πρωθυπουργού;" εμείς αυτομάτως το συνδυάζουμε με τις τελευταίες εξελίξεις. Στην πραγματικότητα όμως η ερώτηση είναι φτιαγμένη έτσι ώστε να αντιστοιχεί στην εικόνα του πρωθυπουργού από το 2004 κι έπειτα. Για το τελευταίο διάστημα η ερώτηση είναι "θεωρείτε καλή την εικόνα του πρωθυπουργού μετά τις τελευταίες εξελίξεις"; Ο απλός και απονήρευτος ερωτηθείς θα δώσει την ίδιαν ακριβώς απάντηση και στις δύο ερωτήσεις πιστεύοντας ότι είναι η ίδια ερώτηση, μόνο που στις δημοσκοπήσεις ίδια ερώτηση δεν υφίσταται. Όπως και να'χει, η διαφορά έγκειται στην επεξεργασία του αποτελέσματος. Στην μία περίπτωση το αποτέλεσμα θα είναι ότι "η εικόνα του πρωθυπουργού δεν είναι καλή από την ημέρα που ανέλαβε καθήκοντα" και στην δεύτερη ότι "η εικόνα του πρωθυπουργού χάλασε από τα σκάνδαλα". Την πιάνετε τη διαφορά; Ερμηνευτικά είναι παραπάνω από τεράστια. Να το εξειδικεύσω τώρα λίγο. Μπορεί αν υπάρξει ερώτηση "τι θα ψηφίζατε στις εκλογές;". Ο λογικός άνθρωπος θα σκεφτεί ότι αν γίνουν τώρα εκλογές θα ψηφίσει "αυτό". Το πρόβλημα είναι ότι υπάρχει και η ερώτηση "τι θα ψηφίζατε αν γίνονταν εκλογές τώρα;". Το "τώρα" προσδιορίζει την πολιτική κατάσταση που επικρατεί, με τα σκάνδαλα κλπ. Με λίγα λόγια το συμπέρασμα από τη δεύτερη ερώτηση θα είναι ότι τα τελευταία γεγονότα έχουν αντιστρέψει το κλίμα για την κυβέρνηση αφού επικρατεί δυσφορία (άρα μπορεί κάποιος να ψηφίσει κάτι άλλο απλά από αντίδραση). Στην πρώτη ερώτηση όμως το συμπέρασμα είναι ότι γενικά υπάρχει δυσφορία εξαρχής (άρα υπάρχει "δογματική" μετακίνηση ψηφοφόρων). Η διαφορά είναι και πάλι τεράστια: διότι άλλο το ψηφίζω εν θερμώ, από τις τελευταίες εξελίξεις και άλλο το ξέρω τι θα ψηφίσω ανεξαρτήτως των γεγονότων, δηλαδή οι τελευταίες εξελίξεις δεν με επηρεάζουν.

Βγαίνουν λοιπόν και λένε ότι οι νέες δημοσκοπίσεις δείχνουν αυτό ενώ οι προηγούμενες έδειχναν το άλλο. Προσωπικά έχω γειωμένες και τις μεν και τις δε. Διότι όπως είπα και στην αρχή, η στατιστική είναι η επιστήμη του ψεύδεσθαι διά των αριθμών. Οι οποίοι ακριβώς επειδή είναι αριθμοί που προκύπτουν από την κοινή γνώμη είναι αδύνατον να αποδειχθούν ότι όντως έτσι είναι, ενώ η συνεχής εναλλαγή τους θεωρείται φυσιολογικότατη. Και ξαναρωτάω, κι όποιος γουστάρει (ή τολμάει, να το πω πιο βαρύ κιόλας) ας έρθει να μου πει: τα δείγματα ήταν ίδια; Και κυρίως, η μέθοδος ήταν ίδια; Έτσι για να γελάσουμε και λίγο και να δούμε ποιος δουλεύει ποιον...

Βέβαια πρακτικά το θέμα μας είναι αλλού (χα! Περιμένατε κι εσείς να μείνω σταθερά προσηλωμένος στο θέμα με το οποίο άρχισα, ε; Δε σφάξανε! Για ποιον με περάσατε ρε;!). Εδώ και κάποιον καιρό έχω μείνει άναυδος από την εκπληκτική αντιπολίτευση που ασκούν τα... φίλα στο ΠΑΣΟΚ ΜΜΕ. Διότι για αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ, ούτε λόγος να γίνεται φυσικά (από τα καλύτερα ανέκδοτα). Πάρτε την Ελευθεροτυπία για παράδειγμα (15 χρόνια την διαβάζω και την ξέρω καλά). Δείτε κατ' αρχήν τις φωτογραφίες του Καραμανλή. Σε όλες είναι κατσούφης, σκυθρωπός, μαζεμένος, προβληματισμένος. Δείτε αυτές του Γιωργάκη: σε όλες με αυτοπεποίθηση, γελαστός, με επιβλητικές εκφράσεις (βαστιέμαι μη βάλω τα γέλια, δεν το κρύβω). Πρακτικά δηλαδή οι φωτογραφίες τι μας λένε; Ότι ένας άνθρωπος (Καραμανλής) ο οποίος έχει την καβάντζα να ξέρει ότι απέναντί του έχει τον πιο ακίνδυνο αρχηγό είναι μονίμως κατσούφης, ενώ ο άλλος (Παπανδρέου) που για πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά της πολιτικής ενώ πέφτουν τα ποσοστά της κυβερνήσεως ρίχνει και τα δικά του, είναι χαρούμενος. Ε, ας μου εξηγήσει κάποιος πως γίνεται αυτό διότι εγώ είμαι προφανώς ηλίθιος... Το θέμα είναι όμως ότι οι φωτογραφίες συνήθως περνάνε υποσυνείδητα μηνύματα, αφού ουδείς κάθεται να τις μελετήσει. Όλοι ρίχνουν μια ματιά και πάνε στα κείμενα και τις αναλύσεις, ξεχνόντας τη βασικότατη αρχή ότι μια φωτογραφία αξίζει όσο χίλιες λέξεις. Ποιο λοιπόν το "στοίχημα" από τέτοιες φωτογραφίες; Μα φυσικά να καταδειχθεί ότι ο ένας διαπνέεται από ηττοπάθεια ενώ ο άλλος είναι το ισχυρό μέλλον (τώρα ισχυρό μέλλον και Γιωργάκης πως συνδυάζονται, αυτό μάλλον είναι θέμα συζητήσεως). Μη βιάζεστε όμως, διότι έχει και μεγάλη συνέχεια. Υπάρχει πολύ ψωμί εδώ.

Κατ' αρχήν (ουπς, πάλι από την αρχή; Την κάτσατε...) μνήμη καλή διαθέτουμε; Προσωπικώς ναι, για εσάς ρωτάω. Πως είπατε; Ναι; Μμμμμμμ... μην είστε και τόσο σίγουροι. Για ψάξτε λίγο στο αρχείο σας να δείτε πόσοι από τους δημοσιογράφους που τάσσονταν υπέρ του Βενιζέλου μετά τις εκλογές, αβαντάρουν πλέον τον Παπανδρέου. Θα εκπλαγείτε από τις κωλοτούμπες (ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δε θίγουμε). Αν και η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν και μερικοί που είχαν το θάρρος να εμμείνουν στις θέσεις τους (όπως ο Πρετεντέρης επί παραδείγματι, τον οποίον κατά τα λοιπά δεν έχω σε καμία εκτίμηση). Μια ενδιαφέρουσα ερώτηση λοιπόν είναι "τι συνέβη; Πρόκειται απλώς για κωλοτούμπες;". Διότι "παραπλεύρως" υπάρχουν και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία, όπως το γεγονός ότι ο Μπένυ έχει μουγκαθεί τελείως. Κι εδώ που τα λέμε, ηλίθιος είναι να μιλήσει; Αφού το ξέρει ότι και κάτι σωστό να πει αυτομάτως θα τον ξεχέσουν άπαντες ότι δυναμιτίζει τη συνοχή του κινήματος. Τέλος πάντων, ας συνδυάσουμε λοιπόν και αυτό το δεδομένο με αυτό που είπα πιο πάνω, ότι ο "αντιπολιτευόμενος" τύπος έχει ξεκινήσει φουλ επίθεση στην κυβέρνηση διότι θα μας βοηθήσει για μετά. Να περάσουμε και λίγο στην λοιπή επικαιρότητα...
Μο*νή Βατοπεδίου: δεν άκουσα εγώ καλά, ή ο Ευφραίμ είπε ουσιαστικά ότι επί ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε το (αν)ίερο αλισβερίσι; Διότι κάθομαι και τα βάζω κάτω και κάτι δεν μου βγαίνει χρονικά. Το ΠΑΣΟΚ "έπεσε" το 2004, προ Ολυμπιακών, ήτοι αν κάτι τέτοιο ισχύει (και από τη στιγμή που ο Ευφραίμ θέλει να δείξει ότι αυτός απλά ζήτησε και άλλοι του έκαναν τις χάρες) τότε η ιστορία αυτή σέρνεται επί σχεδόν 5 χρόνια (ναι καλά ακούσατε). Κι όμως βγήκε τώρα. Εκπληκτική σύμπτωση: τώρα βγήκε και η ιστορία με τον Βουλγαράκη, η οποία φυσικά δεν είναι τωρινή (ούτε αυτή). Όπως τώρα ανασύρθηκε εκ νέου και η ιστορία με τον Παυλίδη και πάει λέγοντας. Κι εννοείται ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε το μέγα θέμα που προέκυψε με τον Ρουσσόπουλο εσχάτως, διότι ως γνωστόν και ο Ρουσσόπουλος πριν... 2 μήνες ανέλαβε τη θέση που έχει, και η γυναίκα του πριν 2 μήνες έγινε δημοσιογράφος. Και μέσα σε όλα, σκάνε και οι εκπληκτικές νέες δημοσκοπίσεις. Το θέμα δεν είναι ότι εγώ αμιγώς φιλοσοφικά δεν πιστεύω στις συμπτώσεις, αλλά ότι σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει πλέον να είναι σύμπτωση.
Μμμμμμ... και μιας κι έχετε καλή μνήμη είπαμε, κάντε μου μια χάρη: δείτε πως έγραφαν κάποιες συγκεκριμένες εφημερίδες προεκλογικά και πως γράφουν τώρα. Κι ελπίζω να μην εκπλαγείτε όταν διαπιστώσετε ότι γράφουν με ακριβώς τον ίδιον τρόπο. Καλό, ε;

Το μέγα ερώτημα είναι βέβαια που το πάω; Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, δεν έχω ιδέα. Η εντύπωση που μου δημιουργείται όμως είναι ότι η "γενική" προσπάθεια που υπάρχει είναι να συρθεί η χώρα σε εκλογές σώνει και καλά. Ή μάλλον για να το θέσω πιο σωστά, σχεδόν εκβιαστικά. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι έχει μόλις 152 βουλευτές η νουδού, πέραν της κλασικής φαγωμάρας της. Τώρα, αν πέφτω μέσα ή έξω, θα δείξει η νεκροψία (και ίσως να μην έχει και μεγάλη σημασία κιόλας). Όμως πραγματικά αυτή η σωρεία συμπτώσεων είναι εκπληκτική. Δεν πιστεύω ακόμη κι ο πιο ένθερμος πασόκος να περίμενε ποτέ τέτοιο αρχηγικό προφίλ από τον Ζόρζ και δη, με ανατροπές σε ποσοστά εις βάρος του Καραμανλή κι ακόμη χειρότερα με τέτοιες παπάτζες; Όπως δε νομίζω να περίμενε κανείς τόσο μεγάλη φθορά στην κυβέρνηση (μη λησμονούμε πως είμεθα η χώρα του άκρατου δικομματισμού). Η εικόνα που επικρατεί για την κυβέρνηση ιδίως το τελευταίο διάστημα είναι πως πρόκειται για μια κυβέρνηση που αφενός έχει χάσει τη μπάλα με τα σκάνδαλα, αφετέρου διαθέτει... Αλογοσκούφη (καλά, αυτός είναι από άλλο ανέκδοτο και βασικά είναι μάλλον το μοναδικό πραγματικό σημείο-φωτιά... μπρρρρρρ....). Σε αυτό το σημείο να ρίξω και ακόμη 2 χαρτιά: Τατούλης-Μανώλης. Κατ' αρχήν πείτε μου πότε έχει ξανασχοληθεί "εχθρικός" τύπος με δαύτους... Απάντηση: ποτέ. Ξεκίνησαν να τους προβάλλουν μόνο όταν αυτοί ξεκίνησαν να τα χώνουν στον πρωθυπουργό. Κι άλλη σύμπτωση δηλαδή... Υπήρχε ποτέ περίπτωση να δει ο Τατούλης ή ο Μανώλης τη φάτσα του σε πρωτοσέλιδο πχ της Ελευθεροτυπίας; Ποτέ των ποτών. Κι όμως, στα ώπα-ώπα τους έχουν (όπως και άλλους αντίστοιχους). Συμπτωματικό κι αυτό; Ρε δε με χαιρετάτε λέω'γώ;...

Το ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά, πασίγνωστο. Το ότι είμαστε χώρα που τη λυμαίνονται τα κοράκια, εδραιωμένο κι ούτε καν κοινό μυστικό. Το ότι γίνεται το έλα να δεις δεξιά κι αριστερά, γνωστό έως και στις πέτρες. Τώρα έσκασαν όλα; Όχι βέβαια...
Απλώς τώρα προφανώς ευνόησε η συγκυρία να φθαρεί ακόμη περισσότερο η κυβέρνηση. Τώρα ευνόησε η συγκυρία που πρακτικά δεν απαιτείται καν η ύπαρξη του Γιωργάκη στο προσκήνιο, να ανέβουν οι μετοχές του. Τώρα ευνόησε η συγκυρία να ξεθαφτούν τα χίλια δυο "γεγονότα". Και ακόμη χειρότερα, εμείς εξακολουθούμε ν'ανακαλύπτουμε κάθε φορά την Αμερική... Γι'αυτό και τώρα βγήκαν τόσα πολλά στη φόρα. Διάβαζα πρόσφατα ότι κάποιος ιερέας είχε καταγγείλει από το 2004 τα όσα συνέβαιναν στη Μο*νή Βατοπεδίου και δεν έγινε τίποτε. Και ξαφνικά 4 χρόνια μετά γίνεται το σώσε. Τυχαίο; Καθόλου... Γιατί δε βγήκε τότε όπως τώρα; Προφανώς επειδή το κρατούσαν ως "όπλο" για μελλοντική χρήση (καλή ώρα).

Πρόσφατα σε μια κουβέντα με τον geokalp έθιξα ένα σημείο από την ομιλία του Καραμανλή στη ΔΕΘ, το οποίο κατ'εμέ πολύ παραδόξως θάφτηκε μεγαλοπρεπώς. Και μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Ποιο ήταν αυτό; Κλασικά ερωτήθηκε για το ενδεχόμενο συνεργασίας στις επόμενες εκλογές (μμμμμμ.... ωραία ερώτηση, ε; Μόλις έναν χρόνο μετά τις εκλογές κιόλας). Το γεγονός λοιπόν ότι ο Καραμανλής έκανε την κωλοτούμπα του αιώνα δεν το σχολίασε κανείς; Γιατί;
Και ποια ήταν αυτή η κωλοτούμπα; Ενώ είπε ότι δεν θα κάνει καμία συνεργασία (κλπ, κλπ, τα γνωστά), αυτή τη φορά προσέθεσε την εξής κουβέντα που δεν είχε ξαναπεί έως σήμερα: "με το υπάρχον πολιτικό σκηνικό".
Τι σημαίνει "υπάρχον πολιτικό σκηνικό" έχετε σκεφτεί; Πρώτον, κυβέρνηση νουδού.
Δεύτερον, αυτοδύναμη κυβέρνηση (έστω και οριακά). Τρίτον, πεντακομματική βουλή και κλείσαμε. Το μέγα ερώτημα είναι όμως το εξής: πόσες είναι οι πιθανότητες ν'αλλάξει το υπάρχον πολιτικό σκηνικό; Κατ' εμέ πάμπολλες... Για να είμαι ειλικρινής, δεν το βλέπω να μπαίνει και έκτο κόμμα στη Βουλή. Εδώ δεινοπαθήσαμε να δούμε πέντε. Αν μπει όμως, με τις υπάρχουσες δηλώσεις ουδείς μπορεί να αποκλείσει συνεργασία με αυτό αφού πολύ απλά ουδείς το έχει σχολιάσει έστω και ως υποθετικό σενάριο (και μην ξεχνάμε ότι για να μπει κι άλλο κόμμα θα έχει τουλάχιστον 3% ποσοστό). Αυτό όμως είναι το λιγότερο πιθανό ενδεχόμενο όμως, θαρρώ. Για να δούμε όμως λίγο τα υπόλοιπα... Κατ' αρχήν το πιο ορατό είναι το να μην υπάρξει αυτοδυναμία. Στην περίπτωση αυτή ή που θα γίνουμε... Βέλγιο, ή που δούμε καμιά αλχημία τύπου Οικουμενικής α λα 1989, ή που θα δούμε συνεργασία ΝΔ-ΠΑΣΟΚ (μπρρρρρρρρ....) διότι προσωπικά άλλη συνεργασία δε βλέπω, όχι ότι την αποκλείω κιόλας όμως (υπάρχει η τεχνογνωσία και στις μάσες κιόλας, οπότε όσο κι αν τρώγωνται θα τα βρουν εύκολα οι δυό τους πιστεύω). Το έτερο ενδεχόμενο που για την ώρα θεωρώ όνειρο θερινής νυκτός κιόλας είναι το νέο κόμμα. Και μιλάω για νέο κόμμα με υπαρκτό ρεύμα. Θα έχετε διαπιστώσει, πιστεύω, ότι κάποιες εφημερίδες εδώ και καιρό κάνουν "πειραματισμούς" με διάφορα ονόματα, προκειμένου να φανεί τι λαϊκή απήχηση έχουν. Ε, προσωπικά κάπου προς τα'κει το αποδίδω: να βρουν αν υπάρχει κάποιος που δεν προκαλεί απέχθεια μετ' αναγούλας στον κόσμο. Το ότι θα σκάσει μύτη κάποιο νέο κόμμα (και δη, με στελέχη -ίσως και μεγάλα- και από τα δύο μεγάλα κόμματα) το έχω ως δεδομένο. Τα δύο μυστήρια είναι το πότε ακριβώς θα σκάσει και κυρίως, με ποιον στο τιμόνι. Διότι κακά τα ψέμματα, δεν πιστεύω ότι υπάρχει αυτήν την στιγμή κάποιο πρόσωπο προερχόμενο είτε από τη νουδού είτε από το ΠΑΣΟΚ που θα μπορούσε να γίνει κοινά αποδεκτό σε τέτοιο βαθμό ώστε να ξεκινήσει να αντλεί ψήφους από όλους τους χώρους. Μάλλον θα είναι κάποιος γνωστός εκτός πολιτικής, αλλά και πάλι... ποιος; Και μην μου πείτε η Γιάννα. Κάνουμε σοβαρή συζήτηση εδώ πέρα. Επίσης, δεν βλέπω να κάνει κάτι η Ντόρα. Θα την φάει η μαρμάγκα πριν καλά, καλά το καταλάβει. Όπως και να'χει, ένα νέο κόμμα θα ήταν μια ενδιαφέρουσα περίπτωση προς εξέταση, αλλά δεν το βλέπω για τώρα κοντά. Επίσης, μην ξεχνάμε και το άλλο: ότι η μη ύπαρξη αυτοδυναμίας θα αναγκάσει τον καραμανλή να αναθεωρήσει τις απόψεις του για συνεργασία. Ήτοι και αυτό στην αλλαγή πολιτικού σκηνικού συμπεριλαμβάνεται. Το σίγουρο είναι ότι αυτά είναι οι αλλαγές πολιτικού σκηνικού είναι πάνω-κάτω αυτές, αν δεν μου ξέφυγε καμία δηλαδή. Και μέσα σε όλα, μην ξεχνάμε και μια πολύ σημαντική ατάκα που πέταξε ο Καρατζαφέρης πολύ πρόσφατα (προφανώς έχωντας μυρίσει αίμα): στην κλασική ερώτηση εάν θα συνεργαζόταν με τη νουδού απάντησε (πανέξυπνα) "ναι, αλλά μόνο εάν δεν συμμετέχουν στην κυβέρνηση οι τάδε". Διότι ουσιαστικά έτσι είπε ότι κι εγώ απατεώνες τους θεωρώ, μη μου λέτε λοιπόν να συνεργαστώ με τέτοια άτομα.
Είμαι πάντως πολύ περίεργος να δω τι θα γίνει ή πιο σωστά που το πάνε κάποιοι... Πολύ περίεργος όμως. Διότι τίποτε δεν μου φαίνεται τυχαίο.

Παρεμπιπτόντως, μιας και από τις δημοσκοπήσεις το ξεκίνησα, προβληματισμός επικρατεί στον ΣΥΝ, λέει, επειδή έπεσαν τα ποσοστά του. Ναι... Κάπως έτσι πρέπει να σκεφτόταν και ο Αβραμόπουλος όταν είχε κάνει το κόμμα του. Προεκλογικώς έπιανε 15ρια, μετεκλογικώς είχε προλάβει να το διαλύσει. Βλέπετε, είναι συνηθισμένοι στα υψηλά ποσοστά εκεί στον ΣΥΝ και τους έπιασε μελαγχολία που έπεσαν ξαφνικά στο 8%. Αντί να προβληματιστούν με τις μαλακίες που πάνε και κάνουν, τους προβληματίζει η θεωρητική πτώση... Μην έρθει και η πρακτική καμιά ώρα και το διαλύσουν τελείως το μαγαζί.

Και μια ερώτηση για το τέλος: αυτή η επίθεση φιλίας στον πολίτη που λέει να κάνει η νουδού, θα είναι με προφυλακτικό ή χώρίς; Για να ξέρω δηλαδή...
Χαίρετε.

UPDATE: (άμεσο κιόλας) Γι'αυτό εχω μια ιδιαιτέρα συμπάθεια στους σιχτιριασμένους (ουστ ρε!). Όσο έγραφα αυτά εδώ, οι ακατανόμαστοι έγραφαν ετούτα 'κεί... :)
UPDATE II: Έχει αρχίσει ν'ανάβει η πολιτική συζήτηση και γουστάρω τα μάλα. Αρκετά σκουριάσαμε. Δεύτερο σερί σεντόνι από τον zaph και διαβάστε το όπωςκαιδήποτε.
Α, και που'σαι Σπίθα... Δεν αφήνεις το κωλοβάρεμα να γράψεις και το κανονικό λέω 'γω; :)

Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2008

"Υπάρχουν πολλά πράγματα

που θα θέλαμε να ξεφορτωθούμε αν δεν φοβόμασταν ότι θα τα'παιρναν άλλοι"...

(Το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέη)

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2008

Ας ασχοληθούμε και λίγο με την ετυμολογία

αν και όχι έτσι όπως νομίζετε...
Ναι, το ξέρω ότι ο Λιακό είναι ο αγαπημένος τηλεσυγγραφεύς των περισσοτέρων ΕΛ-λήνων (αλήθεια, αφού το γένος είναι των Ελ, ο διπλασιασμός του λάμδα από που προέρχεται ρε τεράστιε;). Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι την ίδιαν στιγμή ψωφάμε για πρωϊνάδικα, για σκυλάδικα, για κουτσομπολιά κλπ, κλπ, οπότε δεν πρέπει να μας κάνει εντύπωση κάτι τέτοιο.

Δεν ξέρω σε πόσα βιβλία του το γράφει, αλλά τουλάχιστον σε ένα ο γίγας αυτός γράφει το εξής εκ-πληκτικό: ότι το συγκεκριμένο βιβλίο είναι ένα "μυθιστόρημα αχαλίνωτης πραγματικότητας"......
Μμμμμμμ... πολύ μου άρεσε... Για να το δούμε λίγο πιο λεπτομερώς το ζήτημα.
Μυθιστόρημα: μύθος+ιστορέω=πρόκειται για πεζό λογοτεχνικό έργο στο οποίο ιστορούνται με κάποια έκταση φανταστικά περιστατικά
μύθος=(αρχ.) λόγος
ιστορέω=διηγούμαι
αχαλίνωτος: α+χαλινός=ελεύθερος (μτφ). Ειδικότερα όταν μιλάμε για φαντασία, χωρίς φραγμό.
πραγματικότητα: γνωστή λέξη που εκτιμώ δε χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση.

Ας τα πάρουμε τώρα μαζί λίγο, λίγο.
Το μυθιστόρημα είναι η διήγηση λόγου. Να σημειώσω ότι ο λόγος είναι προφορικός αφού η λέξη ετυμολογικά προκύπτει από το αρχαίο ρήμα λέγω. Συνεπώς όταν έχουμε να κάνουμε με ένα μυθιστόρημα δεν έχουμε να κάνουμε με κάποιο τεκμήριο αλλά με απλή μεταφορά κάποιου προφορικού ισχυρισμού. Ειδικότερα δε εάν τη λέξη την προσεγγίσουμε και λογοτεχνικά (που είνια και το σωστό), πρόκειται για ένα έργο φαντασίας. Και δεν τα λέω εγώ αυτά, τα λεξικά τα λένε. Βγαίνει λοιπόν ο γίγας Λιακό και προειδοποιεί (κατ' εμέ πάρα πολύ έξυπνα, μιας κι έτσι καθαρίζει τη θέση του) πως το βιβλίο του (δεν έχει σημασία ποιο, μην το κάνουμε και διαφήμιση κιόλας) πως είναι ένα αποκύημα της φαντασίας που μιλάει για πραγματικότητες δίχως φραγμό.

Ερώτηση: ο Στέφεν Κινγκ (που είναι και κορυφή ο άνθρωπος) γράφει διηγήματα τα οποία βασίζονται σε πολλά πραγματικά στοιχεία. Σε αρκετά βιβλία του έχει ζητήσει συγγνώμη από τους αναγνώστες που αναγκάστηκε για τις ανάγκες του έργου του να αλλοιώσει πχ κάποια γεωγραφικά στοιχεία. Αυτό σημαίνει τι, άραγε; Ότι και τα διηγήματά του έχουν πραγματική υπόσταση; Μήπως ο Ρόλαντ (του πολυαγαπημένου μου Μαύρου Πύργου) υπήρξε πραγματικά; Μήπως υπήρξε ο Μπάρλοου του Λάλεμς Λοτ και πάει λέγοντας;... Όχι. Τα έργα του Κινγκ είναι μυθιστορήματα. Έργα φαντασίας. Παρά τα όσα αληθινά στοιχεία έχουν μέσα.
Για να μην ξεφεύγω λοιπόν. Όταν εγώ διαβάζω ότι το παρόν βιβλίο είναι μυθιστόρημα αχαλίνωτης πραγματικότητας πως να το εκλάβω; Οέο;
Ότι ασχολείται με την πραγματικότητα, ή με κάτι άλλο άσχετο -και φυσικά ανύπαρκτο- που στο μυαλό του οποιουδήποτε είναι αρκετά ελκυστικό ώστε να καταστεί αληθινό; Απαντήσες-προτάσες (αττική σύνταξις αμφότερα), δεκταί...

Α, και πουσται (αττική σύνταξις), οι Χαλκοβάται έρχονται και φορούν και βούκρανα...
Χαίρετε.

Όπως πολύ σωστά έχει πει και ο Γεωργίου

κανονικά ο Τεν Κάτε πρέπει να συλληφθεί και να απελαθεί και δη, άμεσα... Βέβαια θα μου πεις πως θα γελάμε μετά όλοι οι υπόλοιποι; Σωστό κι αυτό...
Κατ' αρχήν δεν θεωρώ τυχαίο το γεγονός ότι ο βάζελος χθες ανέβηκε κατακόρυφα με το που τραυματίστηκε ο Καραγκούνης... Όπως και να'χει οφείλω να αναγνωρίσω στον Ολλανδό ότι έκανε ό,τι πέρναγε από το χέρι του για να χάσει το ματς και δη από μια Ίντερ που ήταν πιο αργή κι από το καρέ-καρέ του ρηπλέη: Σιμάο σέντερ μπακ και μάλιστα πάνω στον Ιμπραϊμοβιτς. Μουν βασικός σε τέτοιο ματς (άλλο αν ήταν ο καλύτερος του βάζελου), Σαλπιγγίδης μπροστά για πρώτη φορά φέτος. Νίνης (ο πιο τσαμπουκάς παίκτης σου) τελείως εκτός. Και πάει λέγοντας. Πουθενάς ο άνθρωπος. Έβγαλε τον Νίλσον και επί 5 λεπτά ουδείς ήξερε ποιος θα παίξει πίσω... Α, και μην το ξεχάσω: ο παικταράς ο Σόουζα (κατά τους υπολοίπους, μπετατζής) γιατί μπήκε στο τέλος μόνο; Και γαμώ! :)

Πάμε στα ημέτερα τώρα. Αν και προσπαθήσαμε αρκετά χθες, τελικά δεν καταφέραμε να χάσουμε το ματς. Κρίμα. Και πλέον είναι δύσκολα τα πράγματα, διότι να φάμε 3 γκολ εντός από το δανέζικο σαλάμι (τελικώς ίσως να είναι και λουκάνικο, δεν έχω καταλάβει) είναι σχεδόν αδύνατο. Κυριολεκτικά ξεχάσαμε τι συνέβη χθες. Μιλάμε για τέτοιο ματς. Σε κάποια φάση πρέπει να μπήκαν κανά-δυο γκολ, αλλά κι αυτά αμυδρά μου έρχονται. Ίσως να τα θυμάμαι από άλλο ματς. Ειλικρινά, να το χέσω αν έχουμε καλούς παίκτες. Για την ώρα δεν έχουμε χημεία. Ο Βαλβέρδε πρέπει να βρει λύσεις άμεσα. Δεν πάει άλλο αυτή η κατάσταση δηλαδή. Δεν διαφωνώ ότι τον πούλησαν στεγνά ως προς την ενίσχυση της ομάδας, αλλά αν μη τι άλλο υλικό διαθέτει και δεν είναι και τόσο πολύ εκτός της δικής του φιλοσοφίας. Διότι αν συνεχίσει έτσι, βλέπω να την πατάμε σύντομα και μάλιστα πολύ άγρια. Αν κι εδώ που τα λέμε πιο πολύ με ενδιαφέρει το ότι δεν παίζουμε μπάλα, παρά το να την πατήσουμε που κι αυτό στο πρόγραμμα είναι.

Α, εντωμεταξύ ξεκίνησε φαίνεται (και αρκετά νωρίς κιόλας) ένας άτυπος πόλεμος μεταξύ Θεοδωρίδη και Αντωνίου. Ω, ρε μάναμ! Θέλω να ελπίζω ότι ο δικός μας θα το βουλώσει λίαν συντόμως διότι δεν υποφέρεται. Όσον αφορά τον Αντωνίου τώρα, που προσωπικά μου είναι ιδιαιτέρως συμπαθής, να κάνω μια ερώτηση; Αυτός δεν ήταν που έλεγε "ό,τι πει ο Κοσκωτάς"; Ή θυμάμαι λάθος; :)

Παίγνιον (ένα ακόμη)

Πριν από αρκετό καιρό είχα λάβει μια πρόσκληση από την Αθηνά διά ένα βλογοπαίγνιο, την οποίαν δυστυχώς (για εσάς) και δεν ξέχασα! Το εν λόγω παιχνίδι λοιπόν είχε να κάνει με 10 άχρηστες πληροφορίες διά την πάρτη μου. Για να είμαι ειλικρινής δεν μπορώ να καταλάβω σε τι ωφελεί μια τέτοιου είδους αποκάλυψις, αλλά όπως και να’χει πέραν της πλάκας, η δέσμευση είναι δέσμευση, οπότε πάμε, κι αν βγάλει κανείς άκρη να μου σφυρίξει κλέφτικα.

1. Είμαι δεξιόχειρας.

2. Από μικρός έφτιαχνα επιλογές με τραγούδια (ιδίως οι επιλογές Power Thrashing Death και Heavy Metal Attack έκαναν τρελό πάταγο μιλάμε).

3. Μου αρέσουν τα γεμιστά (μιαμ, μιαμ)

4. Ο φραπές, μόνο μέτριος (σε ζάχαρη, όχι σε ποιότητα) και κυρίως δίχως γάλα. Ο,τιδήποτε άλλο είναι απόπειρα δηλητηριάσεως.

5. Η ολλανδική και η σουηδική είναι οι αγαπημένες μου metal σκηνές.

6. Φοράω 45 νούμερο παπούτσι.

7. Metal ξεκίνησα ν’ ακούω το 1989 (επισήμως).

8. Μου αρέσει η κλασική μουσική (όπως και στους υπολοίπους ψυχοπαθείς άλλωστε).

9. Νομίζω ότι είμαι από τις μεγαλύτερες μορφές που έχει αναδείξει η Ελλάδα μετά τα ελληνιστικά χρόνια.

10. Ααα, μόλις κατέφθασε η πίτσα. Είπα να μη μαγειρέψω σουβλάκια σήμερα...

Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2008

Έχω μια πάρα πολύ μεγάλη απορία.

Και ειλικρινά αν καταφέρει κανείς να μου τη λύσει, θα έχει την ευγνωμοσύνη μου. Αλλά για μισό λεπτό... Μας έχουν ζαλίσει τ'αφτιά εδώ και μέρες αναφορικά με τις μεσσιτικές ικανότητες της Μο*νής Βατοπεδίου, έτσι; Θα μου πεις ότι την κυβέρνηση χτυπάνε κι ουχί τη Μο*νή. Ορθόν, αλλά εδώ ακριβώς έγκειται και η απορία μου.
Διαχρονικά, από το 300φεύγα και τη Συνθήκη των Μεδιολάνων του Κωνσταντίνου (γνωστού και ως Μεγάλου, και πως να μην είναι; Ούτε Χριστιανός ήταν ποτέ, ούτε κανάς άγιος, εκτός κι αν η δολοφονία του Κρίσπου και της Φαύστας ήταν άγιες πράξεις, αλλά μην αλλάζω θέμα) που εμφανίσθηκε επισήμως και με τη βούλα ο χριστιανισμός στο προσκήνιο, υπάρχει έστω και μια περίοδος στην ιστορία του που να μην ασχολείται αμιγώς με οικονομικά ζητήματα; Παρένθεση: πως είπατε; Το "αμιγώς" είνια ψευδές και κακεντρεχές; Σοβαρά; Για τραβάτε κάντε κάποιο μυστήριο στην εκκλησία και κάντε πως δεν πληρώνετε να δείτε τι μανούρα έχει να κάνει ο τράγος (είπα, εκ του αμνός), που κατά τα λοιπά ενδιαφέρεται μόνο για το ποίμνιό του και τη σωτηρία των ψυχών του (εδώ γελάνε...). Και συνεχίζω.
Έχετε διαβάσει ποτέ την ιστορία του Βυζαντίου; Την κανονική μιλάω, εκεί που αναφέρεται με την πραγματική του ονομασία κιόλας, δηλαδή Αγία Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κι όχι εκείνη που θέλει να μας πείσει για τον ρόλο της εκκλησίας στην Εθνεγερσία με κρυφά σχολιά και λοιπά φαντάσματα (αν και πρακτικά είχε τεράστια συμβολή στην Εθνεγερσία η εκκλησία: έκανε τα πάντα για να αποτύχει). Βαριέσαι να διαβάζεις για φορολογίες, οικονομικές ρυθμίσεις με νομοθετικά διατάγματα (αυτοκρατορικά δηλαδή), δημεύσεις περιουσιών πολιτών κλπ, πάντα υπέρ των... φιλόπτωχων μοναστηριών κι εκκλησιών.
Για να το πάω και λίγο από την άλλη, μήπως είναι τυχαίο ή συμπτωματικό το γεγονός ότι οι τράγοι (εκ του αμνός, μην παρεξηγούμαι) πάντα ήταν με την εκάστοτε εξουσία; Στην αρχή τάχθηκε υπέρ ενός επίδοξου αυτοκράτωρα (του Κωνσταντίνου) που ούτε χριστιανός ήταν, ούτε ελληνικά μίλαγε, ούτε την παραμικρή σχέση με αυτούς είχε. Μετά ακολούθησε την ίδια σκοτεινή γραμμή (πλην μιας περίπτωσης, του αδικημένου Ιουλιανού που ακόμη και σήμερα του σέρνουν τα μύρια όσα, αλλά θα έρθει η ώρα να τον αποκαταστήσουμε και αυτόν). Όταν έγινε η άλωση της Ανατολικής Ρώμης (γνωστής και ως Κωνσταντινούπολης, αν και... προαιωνίως και προχριστιανικώς γνωστής ως Βυζάντιο) απευθύνθηκε στον τότε Πάπα (που ήταν και σχισματικός κιόλας). Μετά, ξανά επιστροφή στα "πάτρια", άμα τη αποχωρήσει των Φράγκων. Εν συνεχεία πλήρης υποταγή στον Σουλτάνο, πριν ακόμη την οριστική άλωση του Βυζαντίου (διότι μετά αλώσεως δεν το συζητάμε καν. Όσοι έχετε διαβάσει εκείνο τον άγιο άνθρωπο που ακούει στο όνομα Γεννάδιος Σχολάριος ξέρετε τι εννοώ). Μετά από 400 σχεδόν χρόνια υποταγής στον τουρκικό ζυγό (δίχως να υπολογίζω τις πρώτες δεκαετίες μετά την Εθνεγερσία που σθεναρά αφόριζαν τους πάντες που τολμούσαν να ξεμυτίσουν από την Υψηλή Πύλη) είχαμε κι άλλα: πρώτα με το στέμμα, μετά με τους ενάντιούς του, μετά ξανά με το στέμμα (ή μήπως ο Βενιζέλος τυχαία αφορίστηκε μετά τον καταποντισμό του νομίζετε;), μετά με τον Χίτλερ, μετά με τις κυβερνήσεις, μετά με τη χούντα και πάει λέγοντας.

Όπως δεν υπάρχει ούτε μια -έστω και μικρή- περίοδος στην ιστορία της εκκλησίας που να μην ήταν με τον έχοντα την εξουσία, έτσι δεν υπήρχε ούτε μια περίοδος που ο έχων την εξουσία να μην την "έφτιαχνε" πάσα δυνάμει. Και προπάντων, δεν υπάρχει ούτε μια περίοδος στην ιστορία που να μην ασχολείτο αμιγώς με τα λεφτά η εκκλησία. Ξαναλέω: αμιγώς. Εν ολίγοις δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να συνεχίζει πιστά μια παράδοση 17 και βάλε αιώνων.
Προς τι η έκπληξη λοιπόν; Χαίρετε...

ΥΓ. Αφού η εκκλησία και οι μο*νές δεν ενδιαφέρονται για το χρήμα και την περιουσία τους, ως θέλουν να μας πείσουν, προς τι το κόλλημα περί φορολογίας (ή ακόμη και δήμευσης) της εκκλησιαστικής περιουσίας; Προς τι τα παγκάρια; Κι εξάλλου, αν δεν έχουν περιουσία δεν υπάρχει περίπτωση να φορολογηθούν, έτσι δεν είναι; Οπότε προς τι η αντίδραση;
Ουστ ρε τράγοι...

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2008

Και μερικά αθλητικά παραλειπόμενα

(ναι, το ξέρω ότι σας έλειψαν)

Μια χαρά τα πάει ο γαύρος: Πιστεύω (ελπίζω δηλαδή) ότι μπορούμε να αποκλειστούμε με κάτω τα χέρια από τη δανέζικη μπυραρία (ή ίσως να'ναι και σαλάμι, δεν είμαι απόλυτα βέβαιος) που κληρωθήκαμε, μπας και βάλει μυαλό κόσμος και κοσμάκης (με πρώτο και καλύτερο τον Κόκκαλη φυσικά). Όχι ότι είμαστε τόσο χάλια (η έμφαση στο "τόσο", μιας και χάλια είμαστε). Αναφορικά με τον Ντιόγο, ακόμη δεν τον είδαμε και τον βαφτίσαμε κράμα Βαν Μπάστεν και Γκερντ Μύλερ, με ολίγον τι από Ρομάριο. Σαφώς και δείχνει να έχει εξαιρετικά στοιχεία και να είναι καλός παίκτης, αυτό δεν σημαίνει ότι υποχρεωτικά θα πιάσει όπως ονειρευόμαστε κιόλας. Ας τον δούμε σε βάθος χρόνου και ιδίως στα ντέρμπυ και μετά βλέποντας και κάνοντας. Τις προάλλες εντωμεταξύ διάβαζα τις δηλώσεις του κ.κ. Χρυσικόπουλου και αυτό που συμπέρανα ήταν ότι η Πολυμετοχικότις τελικά πήρε τον Αντωνίου ως μάνατζερ την τελευταία στιγμή μόνο και μόνο επειδή... δεν καταφερε να πάρει τον Χρυσικόπουλο (αφού έως κι εκεί σφήνα μπήκε εξ'όσων φαίνεται). Και μιας και τον ανέφερα, οφείλω να ομολογήσω ότι του υποκλίνομαι με πάσα ταπεινότητα. Πολύ μπροστά ο άνθρωπος. Μπορεί να ανακοίνωσε Μπασινά μέσα στο κατακαλόκαιρο με αποτέλεσμα να μας πιάσει όλους σύγκρυο παρά τον καύσωνα, αλλά να φτάσει στο σημείο που έφτασε η Τσέλσυ να έχει τυπώσει φανέλες Ρομπίνιο στο τσακ δεν πρέπει να το πρόλαβε. Όσον αφορά τον Βαλβέρδε, προσωπικά για πολλούς και διάφορους λόγους (που δύναμαι ν'αναλύσω) μου αρέσει αρκετά. Θέλω να πιστεύω ότι θα τον αφήσουν να δουλέψει κιόλας. Που μάλλον θα γίνει, διότι μετά τα 2 εκ ευρά αποζημίωσης που επιδικάστηκαν στον Νορβηγό ψαρά μετά των συνεργατών του, δε νομίζω να τον παίρνει τον Κόκκαλη να σκάσει άλλα τόσα κι άλλα τόσα για να σουτάρει και τον Βαλβέρδε. Ο οποίος Βάσκος, έχει πάρει πρέφα πως με Μπελούτσι μπροστά μια χαρά τα πάμε στην οργάνωση. Το θέμα είναι ότι ακόμη ψάχνεται για το τι θα γίνει στα χαφ, αφού ο "Μόνικας" δεν μπορεί να παίξει ως δεύτερος στην επίθεση, ενώ με έναν αμυντικό χαφ δίπλα του είναι εύκολο να χαθεί (η μπάλα ολόκληρη). Θα έχει ενδιαφέρον να δω τις εξελίξεις επί του θέματος. Κατά τα λοιπά, πολύ κακό για το τίποτε...
Βάζελος: θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι και φέτος. Η Πολυμετοχικότις ξεκίνησε με τη βεβαιότητα ότι θα γίνει Αμπράμοβιτς, αλλά για την ώρα δεν έχει γίνει ούτε καν Κόκκαλης. Ο Τεν Κάτε μπορεί να ήταν εξαίρετος ως βοηθός προπονητή, αλλά πρώτος προπονητής δεν είναι ο άνθρωπος (έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να το λέω αυτό) κι ούτε θα γίνει ποτέ. Το είπε και στις πρόσφατες δηλώσεις του εμμέσως πλην σαφώς (για όσους τις διάβασαν). Ειδικότερα δε, όσο θα συνεχίσει να παίζει με αυτό το ηλίθιο 4-3-3 με χαφ τον Καραγκούνη και αμυντικό δίδυμο Βύντρα-Σαριέγκι, θα γελάει και το παρδαλό κατσίκι. Παρομοίως, εάν ο βάζ παίξει με την Ίντερ όπως και σήμερα με τον Πανθρακικό έχει να πέσει πολύ κλάμα. Αυτός ο Σόουζα ομολογουμένως είναι εκπληκτική περίπτωση. Ποτέ μου δεν μπορούσα να φανταστώ πως μπορεί να υπάρξει παίκτης πιο άσχετος από τον Κωνσταντίνου (ο οποίος -για να πω και την κακία μου- απέρριψε τις αμέτρητες ευρωπαϊκές προτάσεις από κάθε κορυφαίο σύλλογο της γηραιάς ηπείρου για τα μάτια του...γηραιού Ελλάδος). Θα μπορούσε κάλλιστα να κάνει καριέρα ως λαδάς ή θερμαστής στο εμπορικό ναυτικό. Ως ποδοσφαιριστής όμως όχι. Πάλι καλά που υπάρχουν και οι βάζελοι να μας υπενθυμίζουν ότι υπάρχουν και χειρότερα από εμάς.
Εντωμεταξύ αμφότεροι οι αιώνιοι έχουν απλώσει δίχτυα (λένε τα πασίγνωστα ηλίθια ρεπορτάζ) για να καλύψουν τα όποια κενά τους τον Ιανουάριο. Το ερώτημα γιατί δεν τα κάλυψαν επί τριμήνου ολόκληρο καλοκαίρι θα παραμείνει αναπάντητο εις τον αιώναν των αιώνων αμήν...
ΑΕΚ: Αντί να ανάβουν λαμπάδες στο μπόι του Ριβάλντο που τους άφησε στα κρύα του λουτρού κι έφυγε, του τα χώνουν κι από πάνω. Πόσο αεκτζής πρέπει να είναι κάποιος για να μην καταλάβει ότι η φετινή ΑΕΚ με Ριβάλντο μέσα μετά βίας θα έβγαινε έβδομη; Μα πόσο πια;... Παρεμπιπτόντως, η ΑΕΚ φέτος δεν θα είναι τόσο χάλια όσο έχει ειπωθεί. Ομοίως ούτε τόσο καλή κιόλας. Α, και για να μην το ξεχάσω, εκείνη την αλήστου μνήμης εμφάνιση του Ντέμη με μουστάκι την παρατήρησε κανένας; Μην μου πείτε ότι δεν ήταν ολόιδιος με τον εκδότη της εφημερίδας στον Spiderman!!!
ΟΦΗ: Νομίζω (θέλω να πιστεύω δηλαδή) ότι έφτασε η στιγμή που το ιστορικό παράρτημα θα πέσει επιτέλους στη Β' Εθνική. Αμήν και πότε...

Κατά τα λοιπά, ένα ακόμη εκ-πληκτικό πρωτάθλημα θα είναι αυτό που θα θαυμάσουμε και φέτος.

ΥΓ. Το διπλό του βάζελου στην Τούμπα πόσο θα δίνει στο στοίχημα; Είμαι πολύ περίεργος...

UPDATE: Κάτι σημεντικότατο που ξέχασα να αναφέρω χθες. Θα φανεί και στην πορεία ότι οι 2 σημαντικότερες μεταγραφές του Ολυμπιακού όχι μόνο για φέτος, αλλά πιθανώς και με υποθήκη για το μέλλον είναι αναμφίβολλα ο... Τεν Κάτε και ο Πατέρας. Ειδικότερα για τον δεύτερο απλά να υπενθυμίσω ότι είναι ο άνθρωπος που έριξε 4 κατηγορίες τον Εθνικό... Χαίρετε...

Την ιστορία με το ένα από τα μετάλια

του Φέλπς την έχετε ακούσει όλοι νομίζω. Την παρακάτω φωτογραφία την έλαβα σήμερα με μέηλ. Τώρα για το κατά πόσον είναι από τη συγκεκριμένη διαδρομή και ειδικότερα από το τελείωμα, επιφυλάσσομαι. Όμως για περίπτωση που είναι, δεδομένου ότι προσωπικά δεν την είχε πάρει το μάτι μου μέχρι σήμερα, έχει ενδιαφέρον...


Αρχαίο πνεύμα αθάνατο...
...έλα πάρτους με τις κλωτσιές...

Κι εκεί που δεν είχα

ίντερνετ και κωλοβάραγα αγρίως (λέμε τώρα...), τώρα που έχω δεν προλαβαίνω επειδή στη δουλειά γίνεται το έλα να δεις... Μιλάμε ότι αυτό το timing μου ώρες, ώρες συναρπάζει ακόμη κι εμένα τον ίδιον.... Το κέρατό μου δηλαδή...

Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2008

Και μια ωραία ατάκα

από ένα βιβλίο (εκ των αγαπημένων μου) που (ξανα)διάβαζα πρόσφατα (Παίζει ο θεός ζάρια;, του Ίαν Στιούαρτ).

"Ξεκινήσαμε χωρίς να καταλαβαίνουμε τον Υπερίωνα, τώρα δεν καταλαβαίνουμε ούτε την εξίσωση 2x^2-1. Για τα μαθηματικά αυτό συνιστά συγκλονιστική πρόοδο."

Μην την προσπεράσετε γρήγορα αυτήν την κουβέντα. Έχει τεράστιο νόημα και δεν απευθύνεται μόνο σε μαθηματικούς...

Σημειώσεις: ο Υπερίων είναι δορυφόρος του Κρόνου που ακολουθεί χαοτική τροχιά, η οποία εκφράζεται από την προαναφερθείσα (απλούστατη) εξίσωση (στην οποίαν ο αστερίσκος υποδηλώνει ύψωση σε δύναμη, δηλαδή δύο-χι-τετράγωνο).

Κι εκεί που πάω τις προάλλες

προς το αυτοκίνητο, βλέπω από μακρυά ένα χαρτάκι κάτω από τον έναν υαλοκαθαριστήρα. "Σταδιάλα (σκέφτηκα ο... κακοήθης αμέσως) κι άλλη πιτσαρία άνοιξε;"
Τελικώς πλησιάζοντας παρατήρησα ότι ήταν υπερβολικά λεπτό χαρτί για κατάλογος. Κι όταν το είδα, εκεί ήταν που είπα έχοντας ήδη λιώσει στα γέλια "μακάρι να είχε ανοίξει και άλλη πιτσαρία"! :)

Ας τα δούμε ένα-ένα όμως. Εμπρόσθια άποψη:

Τι βλέπουμε εδώ; Μια βάρκα με ανθρώπους μέσα να έχει πέσει σε θαλασσοταραχή. Εν ολίγοις οι άνθρωποι κινδυνεύουν. Στο βάθος ένας τεράστιος σταυρός και η θάλασσα από πίσω του δείχνει ήρεμη. Και φυσικά με μεγάλα κίτρινα γράμματα το "σύνθημά μας". Το πρώτο μέγα σφάλμα είναι ότι ο σταυρός βρίσκεται πάνω σε ξέρα, ήτοι για να πας κατά πάνω του θα πρέπει να ναυαγήσεις πρώτα (που αν με ρωτάτε τη γνώμη ακριβώς αυτό συμβαίνει αλλά δεν το σχολιάζω περαιτέρω για την ώρα). Όπως και να'χει, μου έκανε εντύπωση το γεγονός ότι δε χάθηκε η ελπίδα. Για να το λένε αυτοί κάτι θα ξέρουν. Πιθανώς θα γνωρίζουν και το πως θα αρθούν τα νέα μέτρα Αλογοσκούφη (μπρρρρρρρ) διότι εκεί όντως δεν υπάρχει ελπίδα... :)

Γυρνάω στην πίσω σελίδα την οποία βλέπουμε σχεδόν ολόκληρη (θα δείτε μετά το γιατί):


Διαβάζοντας το συγκινητικό κείμενο συνειδητοποίησα πόσο μωρός ήμουν όλ'αυτά τα χρόνια. Εγώ ο ηλίθιος που πίστευα ανέκαθεν ότι οι εποχές εναλάσσονται εδώ και χιλιάδες χρόνια, που νόμιζα ότι οι καταιγίδες δεν κρατούν για πάντα, που ήξερα ότι οι φουρτούνες είναι απόρροια των καιρικών φαινομένων που πάντοτε αλλάζουν... Όχι κυρίες και κύριοι! Ο Χριστός εκτός από σύμβολο της χριστιανικής πίστης απ'ό,τι φαίνεται είναι μεταξύ άλλων μετεωρολόγος και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Επίκειται χειμώνας; Κανένα πρόβλημα... Ο Χριστός θα φέρει την Άνοιξη. Έβρεξε χθες; Μη σκοτίζεσαι. Αύριο ο Χριστός θα φέρει ηλιοφάνεια. Και πάει λέγοντας. Τώρα θα φταίω εγώ δηλαδή να κάνω κανένα πραγματικά πικρόχολο σχόλιο; Διότι παρατηρώ ότι 2000 περίπου χρόνια μετά τα όσα έγραψε ο Κέλσος στον Αληθή Λόγο ουδεμία πρακτική έχει αλλάξει (όχι μόνο από δαύτους, αλλά από όλους τους).

Ας περάσουμε όμως και στο επικό τελείωμα:


Όλα τα λεφτά!!! Κυριολεκτικά!! Διότι αν μας μπερδέψετε με τους μάρτυρες του Ιεχωβά πως θα πάρουμε κι εμείς κανά φράγκο ρε παιδιά;

Ε, ρε έχει σαλτάρει ο κόσμος τελείως. Πάλι καλά που οι επικρατούντες τράγοι (εκ του αμνός, μην παρεξηγούμαι) ασχολούνται με αγοραπωλησίες ακινήτων εσχάτως και δεν τα έχουν κάνει κολυμπιθρόξυλο... :)

Η πλάκα πάντως ξέρετε ποια είναι; Το σκέφτομαι πάρα πολύ σοβαρά να τους καλέσω να μου φέρουν μια Καινή Διαθήκη, προκειμένου να δω πως θα φεύγουν τρέχοντας όταν θα κάνω εγώ το δικό μου κήρυγμα!!! :)

Για τον φίλο μου τον Κώστα, που ξέρω ότι του αρέσουν αυτά!

ΥΓ. Πάντως πάλι καλά που ο Χριστός καλεί κάποιον κόσμο, διότι πίστευα ότι μας έχει ξεχάσει τελείως...

UPDATE: Από μια πολύ πρόσφατη έμπνευσή μου. Αυτό το τελευταίο ότι "ο Χριστός σώζει και σήμερα!", μήπως θυμίζει λίγο κάτι διαφημίσεις του στυλ "τώρα Μπρακούλιας και στο Παγκράτι"; :)

Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου 2008

Κι όχι τίποτε άλλο

αλλά δεδομένης της έντονης τάσης που είχα εσχάτως να το κωλοβαρέσω, είχα γράψει τα κέρατά μου τα τράγια κιόλας. Έλα όμως που τα μισά είναι μπαγιάτικα πλέον. Το φελέκι μου μέσα δηλαδή για ΟΤΕ...

Δεν ξέρω αν έχει πολυκυκλοφορήσει, πάντως εγώ με μέηλ το έλαβα κι έχει τρελό γέλιο αν δεν πρόκειται για μοντάζ δηλαδή...



Μισό λεπτό να ξεσκονιστώ λίγο

διότι έχω κάτι έντονες δαχτυλιές εις τα οπίσθια (αφού μου τον έπιασαν βαρβάτα). Γιατί; Μα διότι πλέον "απολαμβάνω" τη νέα μου σύνδεση με ασύρματο ίντερνετ μιας και με τον ΟΤΕ δεν βγαίνει άκρη. Κυριολεκτικά είναι πιο απαιτητικός για σύνδεση τηλεφώνου ακόμη κι από τράπεζα όταν πρόκειται να σου χορηγήσει δάνειο για αγορά σπιτιού (και δεν το λέω χαριτολογώντας αλλά επειδή όντως ισχύει, όσο απίστευτο κι αν ακούγεται): δεν τους κάνει κανένα χαρτί από κτηματολόγιο, καμία υπεύθυνη δήλωση του ιδιοκτήτη, καμία βεβαίωση συμβολαιογράφου που είχε εμπλακεί στην αγοραπωλησία. Ακόμη και βεβαίωση τράπεζας που χορήγησε δάνειο (όπου ως γνωστόν οι τράπεζες δεν χορηγούν ούτε δραχμή αν το σπίτι δεν είναι νόμιμο) να πήγαινα, ε, στον ΟΤΕ δεν κάνει. Το μόνο που κάνει είναι χαρτί από την πολεοδομία όπου όπως έλεγα "πρόσφατα" μου ζητήθηκε να προσκομίσω προκειμένου να μου το χορηγήσουν... Κι άντε μετά να μην έχεις νεύρα δηλαδή...
Και επειδή ως συνήθως δεν υπήρχε περίπτωση να τύχουν όλ'αυτά μαζεμένα σε κάποιον άλλον, εννοείται ότι ήδη έχω ξεκινήσει το απαιτούμενο "συγγραφικό έργο" που θα υποβληθεί καταλλήλως και στην ώρα του, διότι τα νεύρα μου δεν φταίνε σε τίποτα.
Διότι μεταξύ άλλων το πιο εκνευριστικό όλων είναι το να πληρώνεις κερατιάτικα μόνο και μόνο επειδή κυκλοφορούν ανάμεσά μας (οι ηλίθιοι).
Όπως και να'χει, είχατε-δεν είχατε, πάλι θα με φάτε στη μάπα... :)

Για την ώρα πάντως θέλω να γράψω ένα αισιόδοξο μήνυμα αγάπης και αδελφοσύνης:
ΟΤΕ ΓΑΜΙΕΣΑΙ